Ποιους μύες γυμνάζεις απλά περπατώντας;

Γράφει ο Βαγγέλης Κωνσταντόπουλος (Γυμναστής, Λαύριο)*

Ποιοι μύες ενεργοποιούνται όταν περπατάμε; Το περπάτημα ή αλλιώς βάδιση είναι η πιο προτιμώμενη υπαίθρια ψυχαγωγική δραστηριότητα για την επίτευξη του συνιστώμενου στόχου φυσικής δραστηριότητας για τη διατήρηση της καλής υγείας.

Ο στόχος αυτός σύμφωνα με την Αμερικανική Αθλητιατρική Εταιρία είναι 150 λεπτά τη βδομάδα άσκησης μέτριας έντασης όπως είναι το γρήγορο περπάτημα. Αυτά τα 150 λεπτά θα μπορούσαν να χωριστούν ως εξής: 30 λεπτά τη μέρα γρήγορης βάδισης τις 5 από τις 7 μέρες της βδομάδας.

Το περπάτημα λοιπόν είναι μια φυσική δραστηριότητα η οποία δεν απαιτεί ειδικές δεξιότητες ή κάποιο ακριβό εξοπλισμό. Είναι επίσης αρκετά βολικό, καθώς μπορεί να είναι  ενσωματωμένο στον καθημερινό τρόπο ζωής και αυτορυθμίζεται ως προς την ένταση τη συχνότητα και τη διάρκεια.

Το σημαντικότερο όλων όμως σχετικά με το περπάτημα είναι τα οφέλη που μπορεί αυτό να έχει προς την υγεία μας και τη βελτίωση της φυσικής μας κατάστασης. Μερικά από αυτά τα οφέλη είναι τα εξής: η βελτίωση της αερόβιας μας αντοχής, η αύξηση στη σταθερότητα των αρθρώσεων, η βελτίωση στη σύνθεση του σώματος καθώς και η αύξηση στα επίπεδα της λιποπρωτεΐνης υψηλής πυκνότητας (HDL) ή αλλιώς όπως τη ξέρουμε της «καλής χοληστερίνης». Επιπλέον το περπάτημα βοηθά στην πρόληψη της παχυσαρκίας, του διαβήτη τύπου II, της οστεοπόρωσης,  των μεταβολικών διαταραχών, της υπέρτασης αλλά επίσης και στην πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων και ψυχικών ασθενειών.

Παρόλα αυτά υπάρχει η απορία από πολλά άτομα ποιους μύες χρησιμοποιούν κατά το περπάτημα. Πάμε λοιπόν να δούμε ποιοι μύες είναι αυτοί που συμμετέχουν κατά τη βάδιση αλλά και με ποιον τρόπο συμμετέχουν. Πιο απλά ας δούμε ποιους μύες γυμνάζεις κατά το περπάτημα.

Τρέξιμο εναντίον περπατήματος: Ποια μορφή άσκησης είναι πιο χρήσιμη;

Μύες κάτω άκρων και λεκάνης

Ξεκινώντας με τον τετρακέφαλο ο οποίος αποτελείται από τον ορθό μηριαίο, τον έσω πλατύ, τον έξω πλατύ και τον μέσο πλατύ. Όλοι αυτοί οι μύες συνεργάζονται για την έκταση του γόνατος καθώς περπατάμε. Ενώ η δουλειά του ορθού μηριαίου δε σταματάει εκεί, καθώς επίσης βοηθά στην κάμψη του ισχίου η οποία είναι μια απαραίτητη κίνηση για να σηκώσουμε το πόδι μας από το έδαφος και να μας εμποδίσει από το να σκοντάψουμε καθώς προχωράμε μπροστά.

Έπειτα πηγαίνοντας στην οπίσθια επιφάνεια του μηρού συναντάμε τους οπίσθιους μηριαίους ( δικέφαλος μηριαίος, ημιτενοντώδης και ημιυμενώδης). Αυτοί οι μύες συνεργάζονται για την κάμψη στο γόνατο του προπορευόμενου ποδιού ενώ περπατάμε. Μια επιπλέον λειτουργία αυτών των μυών κατά τη βάδιση είναι ότι συνεργαζόμενοι με τον μεγάλο γλουτιαίο εκτείνουν το ισχίο του πίσω ποδιού κατά τη διάρκεια ενός διασκελισμού. Όμως και οι δύο μικρότεροι μύες των γλουτών ο μέσος και ο μικρός γλουτιαίος ασκούνται κατά το περπάτημα καθώς η δουλειά τους είναι η σταθεροποίηση της λεκάνης. Προχωρώντας πιο κάτω στα κάτω άκρα και πηγαίνοντας στους μύες της κνήμης συναντάμε τον πρόσθιο κνημιαίο μυ.

Η ενέργεια αυτού του μυ κατά τη βάδιση είναι η ανασήκωση των δαχτύλων των ποδιών μας από το έδαφος. Και φυσικά οι μύες της γάμπας (γαστροκνήμιος, υποκνημίδιος) συμμετέχουν κατά τη βάδιση με κύρια λειτουργία τους να είναι η ανύψωση της φτέρνας από το έδαφος, έτσι ενεργοποιούνται στο πίσω πόδι όταν σπρώχνουμε το έδαφος για να προχωρήσουμε μπροστά.

Μύες υπόλοιπου σώματος που γυμνάζονται κατά το περπάτημα

Αυτό λοιπόν που προκύπτει από την επιστήμη της κινησιολογίας είναι ότι κατά τη βάδιση συμμετέχουν κατά κύριο λόγο οι μύες των κάτω άκρων και της λεκάνης παρόλα αυτά και οι μύες του υπόλοιπου σώματος μας βοηθάνε ενώ περπατάμε.

Πάμε να δούμε πως: Οι κοιλιακοί μας εμπλέκονται ενώ περπατάμε για να διατηρήσουμε την ισορροπία μας καθώς μετατοπίζουμε το βάρος μας από το ένα πόδι στο άλλο, ενώ οι μύες της πλάτης μας λειτουργούν για να διατηρήσουν τη στάση και να διατηρήσουν το σώμα μας σε όρθια θέση. Τέλος, και οι ώμοι συμμετέχουν κατά τη βάδιση καθώς κουνάμε τα χέρια μας μπρος-πίσω. Οπότε αυτοί είναι οι μύες που γυμνάζεις κατά το περπάτημα.

Το γρήγορο περπάτημα χαρίζει χρόνια ζωής

Ποιο μέρος να επιλέξω για το περπάτημα;

Όσον αφορά για το που είναι προτιμότερο να περπατάμε ώστε να γυμναστούμε περισσότερο, ο διάδρομος του γυμναστήριου είναι μια επιλογή με αρκετά θετικά καθώς ξέρεις ακριβώς πόσα μέτρα/χιλιόμετρα έχεις διανύσει, την ταχύτητα με την οποία περπατάς, ενώ αν θες μια έξτρα δυσκολία μπορείς να βάλεις και ανηφορική κλίση.

Παρόλο αυτά η ομαλή επιφάνεια του διαδρόμου ίσως δεν είναι ο ιδανικός τρόπος για να δουλέψουμε όλους τους μυς μας. Όταν περπατάμε έξω μπορούμε να δουλέψουμε ιδιαίτερα τους κοιλιακούς μας σε μεγαλύτερο επίπεδο καθώς θα μας βοηθήσουν να διατηρήσουμε την ισορροπία σας καθώς το έδαφος είναι λιγότερο ομαλό σε σχέση με το διάδρομο του γυμναστηρίου.

Όμως το πιο σημαντικό πλεονέκτημα του να περπατάμε έξω είναι ότι το περπάτημα στη φύση είναι ένα φυσικό αντικαταθλιπτικό. Όταν είμαστε έξω, ο εγκέφαλός μας είναι πολύ πιο διεγερμένος, επομένως, όχι μόνο το περπάτημα θα είναι ωφέλιμο για το σώμα αλλά θα βοηθήσει επίσης στην καταπολέμηση της συναισθηματικής δυσφορίας και του άγχους.

Τέλος, μπορεί εύκολα κάποιος να μαντέψει ότι το ανηφορικό περπάτημα είναι πιο δύσκολο για τους μηρούς μας από ότι το περπάτημα χωρίς κλίση. Αυτό οφείλεται στο πόση δύναμη και σταθερότητα απαιτείται για να ωθήσουμε τον εαυτό μας σε διαφορετικές κλίσεις. Έχει πλέον μάλιστα διαπιστωθεί ότι όταν περπατάμε με ανηφορική κλίση οι οπίσθιοι μηριαίοι και οι γλουτοί συμμετέχουν σε μεγαλύτερο βαθμό, ενώ οι τετρακέφαλοι συμμετέχουν περισσότερο όταν περπατάμε με κατηφορική κλίση.

Έτσι λοιπόν θα ήταν καλό να προσθέσουμε το περπάτημα στην καθημερινότητα μας είτε για λόγους άθλησης καθώς όπως είδαμε είναι μια μορφή άσκησης που γυμνάζει τους μύες σχεδόν όλου του σώματος (με κύριους αυτούς των κάτω άκρων, της λεκάνης και του κορμού), είτε για λόγους υγείας καθώς τα οφέλη του μπορούν να βελτιώσουν τόσο τη σωματική όσο και τη ψυχική μας υγεία.

Διαβάστε επίσης: Πέντε… τρόποι να μετατρέψετε το περπάτημα σε super άσκηση

Πηγή: www.fmh.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Ο τρόπος για να χάσεις βάρος… για πάντα!

Πριν από ένα αιώνα, οι ειδικοί πίστευαν ότι η παχυσαρκία ήταν αποτέλεσμα μιας κακής συνήθειας, της υπερφαγίας, η οποία μπορούσε να αντιμετωπισθεί με ψυχολογική υποστήριξη.

Ύστερα από μερικές δεκαετίες εμπειρίας με τις δίαιτες, ο Αμερικανός καθηγητής ψυχιατρικής Albert Stunkard και ο διαιτολόγος Mavis McLaren-Hume έγραψαν, το 1959, μια φράση που είναι η πιο συχνά επαναλαμβανόμενη στη διαιτητική βιβλιογραφία: “Οι περισσότεροι παχύσαρκοι δεν θα παραμείνουν στο πρόγραμμα αντιμετώπισης της παχυσαρκίας.

Από αυτούς που θα μείνουν, οι περισσότεροι δεν θα χάσουν βάρος, και από αυτούς που θα χάσουν βάρος οι περισσότεροι θα το ξανακερδίσουν.”

Πραγματικά, όποιος έχει προσπαθήσει να αδυνατίσει ξέρει πολύ καλά πόσο εύκολο είναι να επιστρέψουν τα χαμένα κιλά. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι που έχουν κάνει δίαιτα, έχουν χάσει κιλά και έχουν καταφέρει να παραμείνουν στο μειωμένο βάρος.

Περίπου 10.000 από αυτούς που ακολούθησαν την επιτυχημένη δίαιτα (ή καλύτερα συμπεριφορά) συμμετέχουν σε ένα μεγάλο αμερικανικό ερευνητικό πρόγραμμα, το οποίο καταγράφει τι πέτυχαν, πώς το πέτυχαν και πώς συνεχίζουν. Το πρόγραμμα αυτό ονομάζεται National Weight Control Registry και άρχισε το 1993 από τον δρα Τζέιμς Ο. Χιλ, καθηγητή Ιατρικής και διευθυντή του Κέντρου Ερευνας Παχυσαρκίας Διατροφής (NORC) στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο.Η μέση ηλικία τους είναι τα 45 χρόνια και οι επτά στους 10 είναι γυναίκες. Ο μέσος όρος του βάρους που έχουν χάσει είναι σχεδόν 35 κιλά, τα οποία έχουν κρατήσει επί 7,5 χρόνια κατά μέσον όρο. Μερικοί έχουν χάσει πάνω από 50 κιλά και δεν ξαναπάχυναν επί 2-3 δεκαετίες. Το ερώτημα είναι πως κατάφεραν να μην παχύνουν ξανά.

Πώς έχασαν βάρος και κατάφεραν να μην παχύνουν ξανά

Δεν υπάρχουν ομοιότητες στον τρόπο με τον οποίο αυτοί οι άνθρωποι έχασαν βάρος. Βασίσθηκαν σε κάθε είδους δίαιτες: με λίγα λιπαρά και πολλούς υδατάνθρακες, με λίγους υδατάνθρακες και πολλά λιπαρά, με ισορροπημένες δίαιτες, με δίαιτες της μόδας, με τις λεγόμενες δίαιτες αστραπή ή εξπρές κ.ο.κ.

Περισσότεροι από τους μισούς (55%) αδυνάτισαν με τη βοήθεια διαιτολόγου ή εμπορικών προγραμμάτων αδυνατίσματος, ενώ οι υπόλοιποι μόνοι τους. Σχεδόν οι οκτώ στους δέκα μάς είπαν ότι κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ήταν το κίνητρο για να αρχίσουν δίαιτα, όπως ότι διαγνώστηκαν με κάποιο πρόβλημα υγείας ή έπρεπε να παραστούν σε έναν γάμο ή σε μία συνάντηση με παλιούς συμμαθητές τους. Οι δίαιτες που ακολούθησαν πέτυχαν διότι τους ανάγκασαν να τρώνε λιγότερο απ’ ό,τι συνήθιζαν για αρκετόν καιρό – ορισμένοι χρειάσθηκαν χρόνια για να φτάσουν στο βάρος που ήθελαν.

Τι προκαλεί στον οργανισμό σου μια δίαιτα; Μάθε πριν ξεκινήσεις

Πάνω από τους μισούς χρησιμοποίησαν επίσης την άσκηση για να τα καταφέρουν, αν και στο στάδιο του αδυνατίσματος ο ρόλος της άσκησης ήταν υποδεέστερος απ’ ό,τι στο στάδιο της διατήρησης του νέου βάρους.

Οι περισσότεροι διατηρούν το μειωμένο βάρος του ακολουθώντας μονίμως μια διατροφή με θερμίδες και προσέχοντας να μην καταναλώνουν πολλά λιπαρά. Γυμνάζονται επίσης καθημερινά, βλέπουν λίγη τηλεόραση, προσέχουν μονίμως τι τρώνε, αρχίζουν σχεδόν πάντοτε την ημέρα τους με ένα καλό πρωινό, ζυγίζονται συχνά και ακολουθούν κάθε ημέρα το πρόγραμμα διατροφής που έχουν επιλέξει, δίχως να κάνουν «διαλείμματα» τα Σαββατοκύριακα, στις γιορτές ή στις αργίες.

Δεν αποκλείουν επίσης τίποτα από τη διατροφή τους, αλλά απολαμβάνουν παχυντικά εδέσματα μία φορά τον μήνα κατά μέσον όρο και σε ελεγχόμενη ποσότητα. Λένε ωστόσο ότι παρότι έχουν διατηρήσει το νέο βάρος τους επί 15 ή 20 χρόνια, εξακολουθούν να καταβάλλουν προσπάθεια για να διατηρούν υπό έλεγχο το βάρος τους.

Γρήγορο αδυνάτισμα: 10 λόγοι που δεν μπορεί να συμβεί

Σύμφωνα με τον Τζέιμς Ο. Χιλ, ο μέσος αριθμός των θερμίδων που καταναλώνουν ημερησίως είναι 1.800 θερμίδες. Το 26% των θερμίδων τους κατά μέσον όρο προέρχεται από λίπη, 55% από υδατάνθρακες (λ.χ. δημητριακά, ψωμί, ζυμαρικά, φρούτα), 19% από πρωτεΐνες (λ.χ. ψάρια, πουλερικά, όσπρια, κρέας, γαλακτοκομικά). Δεν τρώνε συχνά εκτός σπιτιού, καταναλώνουν λάιτ τρόφιμα και υπολογίζουν προσεκτικά τις θερμίδες τους. Δεν επιζητούν την ποικιλία και τις γεύσεις στη διατροφή τους.  Δεν παρεκκλίνουν ποτέ από τις διατροφικές συνήθειές τους (ούτε στις γιορτές ή τις διακοπές). Έχουν ως κύριο ρόφημα της διατροφής τους έχουν το νερό. Δεν παίρνουν σχεδόν καμία θερμίδα από αναψυκτικά με ζάχαρη. Το 90% γυμνάζονται μία ώρα την ημέρα, κατά μέσον όρο. Το  80% κάνουν περπάτημα. Το 20% κάνουν γυμναστική με βάρη. Το  20% κάνουν ποδήλατο. Το 18% κάνουν αεροβική άσκηση. Όλοι προσπαθούν να κινούνται π.χ.  ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες με τα πόδια αντί να χρησιμοποιούν ασανσέρ. Οι μισοί κρατούν αναλυτικό ημερολόγιο διατροφής (γράφουν μέχρι και τις τσίχλες).

Διαβάστε επίσης: Η αλήθεια για τις δίαιτες αποτοξίνωσης

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Οι ασκήσεις κοιλιακών “καίνε” το λίπος της κοιλιάς;

Γράφει ο Δημήτρης Δάγγας (Γυμναστής , Θεσσαλονίκη)*

Οι κοιλιακοί μύες καταλαμβάνουν μια έκταση από τον θώρακα μέχρι το άνω τμήμα της πυέλου και αποτελούνται από μεγάλου μήκους μυϊκές ίνες.

Προτού δοθεί απάντηση στον τίτλο του άρθρου, καλό είναι να γίνει μία αναφορά σχετικά με την ανατομία του τμήματος του κορμού που ονομάζουμε “κοιλιακούς”.

Επιγραμματικά λοιπόν, τους κοιλιακούς αποτελούν:

α) ο εγκάρσιος κοιλιακός

β) ο έσω λοξός

γ) ο έξω λοξός κοιλιακός

δ) ο ορθός κοιλιακός.

Η πολυπόθητη εικόνα του “six pack”  όπως είθισται να λέγεται, οφείλεται κυρίως στον ορθό κοιλιακό και στην μορφολογία αυτού. Η εμφάνιση των γραμμωμένων κοιλιακών μπορεί να ποικίλλει ανά άτομο, και αυτό οφείλεται κυρίως στη γενετική προδιάθεση. Έτσι, υπάρχουν ασκούμενοι με κοιλιακούς σε σχήμα 6 pack, 8 pack ή και άτομα με ασύμμετρους οπτικά  κοιλιακούς.

Διατροφή και κοιλιακοί

Βάσει μεγάλου αριθμού βιβλιογραφίας, για να φανούν οι κοιλιακοί, απαραίτητη προϋπόθεση είναι το χαμηλό ποσοστό λίπους. Και πιο συγκεκριμένα, του υποδόριου λιπώδους ιστού. Αυτό σημαίνει πως, κοιλιακούς έχουμε όλοι μας, εξαιτίας όμως του λίπους, δεν είναι δυνατόν να φανούν.

Σε αυτή την περίπτωση, ένα αρνητικό θερμιδικό ισοζύγιο (κατανάλωση μικρότερου αριθμού θερμίδων από τις δαπανώμενες) με την κατάλληλη πρόσληψη πρωτεΐνης, θα βοηθήσει τον αθλούμενο να μειώσει το περιττό βάρος και κατ’ επέκταση, το συνολικό ποσοστό λίπους. Η γυμναστική, και δη η προπόνηση με βάρη, και η διατροφή θα πρέπει να συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους. Στην περίπτωση αυτή, η επικοινωνία με τον υπεύθυνό διατροφολόγο σου θα σε βοηθήσει να ακολουθήσεις έναν σωστό προγραμματισμό.

Είναι χρήσιμο το διατροφικό σου πλάνο να «ταιριάζει» απόλυτα σε εσένα, έτσι ώστε να μην στερείσαι τροφές και να μην ζορίζεσαι και εν τέλει να καταλήγεις να το αμελείς.

Έχοντας υπομονή και επιλέγοντας τις κατάλληλες τροφές θα αποφευχθούν τυχόν αστοχίες σχετικά με τους ιδανικούς συνδυασμούς τροφών και θα φτάσεις στον επιθυμητό σου στόχο. Για να είναι εμφανείς οι κοιλιακοί στους άνδρες, το ποσοστό λίπους θα πρέπει να πλησιάζει κοντά στο 10%, ενώ για τις γυναίκες στο 15%.

Γιατί αν δυναμώσεις τον κορμό σου αποφεύγεις τους τραυματισμούς;

Επιλογή ασκησιολογίου

Πέραν της διατροφής, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η κατάλληλη προπόνηση με την σωστή επιλογή των ασκήσεων. Καλό είναι λοιπόν, να επιλέγονται ασκήσεις που θα προκαλέσουν το κατάλληλο ερέθισμα για υπερτροφία στην κοιλιακή χώρα.

Οι πολυαρθρικές ασκήσεις, όπως τα καθίσματα, άρσεις θανάτου, farmer walks, έλξεις και στρατιωτικές πιέσεις στοχεύουν σε μεγάλο βαθμό στην ενδυνάμωση του κορμού (κυρίως στον εγκάρσιο και τους λοξούς κοιλιακούς μύες). Βασική προϋπόθεση είναι, τα φορτία που θα χρησιμοποιηθούν να είναι υψηλά (βαριά κιλά).

Στις προαναφερθείσες ασκήσεις, ο κορμός λειτουργεί υποστηρικτικά παρέχοντας έλεγχο της κίνησης της σπονδυλικής στήλης μέσω της ενδοκοιλιακής πίεσης, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές δυνάμεις που ασκούνται στο άτομο. Υπό τις παραπάνω συνθήκες, η λειτουργία του κορμού έγκειται στην αντίσταση απέναντι σε οποιαδήποτε δύναμη προσπαθεί να τον κάμψει, να τον εκτείνει, και να του προκαλέσει στροφή.

στροφη κοιλιακων

Ορθός κοιλιακός

Ωστόσο, σεβόμενοι την ανατομία και την εμβιομηχανική, πρέπει να αναλογιστούμε και την δράση του ορθού κοιλιακού. Η κύρια λειτουργία του, είναι η κάμψη της σπονδυλικής στήλης (προς τα εμπρός). Οι ασκήσεις στις οποίες ο ασκούμενος καλείται να κάμψει τον κορμό για να μειώσει την απόσταση  του στήθους από την λεκάνη και το ανάποδο, όπως παραδείγματος χάρη τα ροκανίσματα, τα roll out με τη ρόδα κοιλιακών, V ups, οι άρσεις γονάτων στο μονόζυγο, είναι ιδανική επιλογή. Εξαιρούνται περιπτώσεις με μυοσκελετικές παθήσεις, που αντενδείκνυται οποιαδήποτε κάμψη της σπονδυλικής στήλης σε προσθοπίσθιο άξονα κίνησης.

Εξίσου σημαντικά με τα παραπάνω είναι ο επαρκής ύπνος και η συχνή ενυδάτωση. Σε συνδυασμό με την ισορροπημένη διατροφή, αερόβια προπόνηση και προπόνηση ενδυνάμωσης, οι συνθήκες θα είναι κατάλληλες για να φτάσεις στο στόχο σου.

ασκηση κοιλιακων

Οι ασκήσεις κοιλιακών καίνε το λίπος στη κοιλιά;

Συνοψίζοντας, θα πρέπει να απαντήσουμε και στην ερώτηση του τίτλου του άρθρου. Η απάντηση λοιπόν είναι ΟΧΙ. Μια προπόνηση κοιλιακών δεν είναι επαρκής από μόνη της για να αναδειχθούν οι κοιλιακοί. Το τέλειο αποτέλεσμα, εξαρτάται και από την πιστή εφαρμογή και συνδυασμό όλων των παραμέτρων που αναφέραμε. Εφόσον δεν είσαι «γενετικά τυχερός» να φαίνονται οι κοιλιακοί σου, η επίτευξη του στόχου σου εξαρτάται καθαρά από τον βαθμό της προσπάθειάς σου.

Μπορεί η διαδικασία να φανεί αργή και κουραστική, αλλά οι καλοσχηματισμένοι κοιλιακοί δεν είναι κάτι που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.

Διαβάστε επίσης: Πόσο βάρος σηκώνεις όταν κάνεις push-ups;

Πηγή: fmh.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend