Πόσο καλό μας κάνει να περπατάμε ξυπόλυτοι;

Πόσο καλό μας κάνει να περπατάμε ξυπόλυτοι;

Πιθανότατα η ιδέα να αφήνετε τις πατούσες σας εκτεθειμένες στα κάθε είδους μικρόβια που βρίσκονται εντός και εκτός σπιτιού δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική, ωστόσο οι ειδικοί συνιστούν λιγότερη «εξάρτηση» από τα παπούτσια για καλύτερη υγεία!

Ερευνητές από το Κολλέγιο Ίθακα των ΗΠΑ επισημαίνουν ότι ο ρόλος των μυών του πέλματος είναι αρκετά υποτιμημένος αλλά καθοριστικός όσον αφορά την ισορροπία, τη σωστή στάση σώματος και την πρόληψη τραυματισμών και πτώσεων.

Τα μηνύματα στον εγκέφαλο

Τα πέλματά μας, εξηγούν, λειτουργούν βάσει ενός κύκλου αλληλεπίδρασης. Από τους πιο μικρούς έως τους πιο μεγάλους μύες κατά μήκος ολόκληρου του ποδιού, καθένας αποστέλλει μηνύματα στον εγκέφαλο σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον. Όταν η αποστολή αυτών των μηνυμάτων δεν ολοκληρώνεται επιτυχώς, προκύπτουν τραυματισμοί, επειδή κάποια άλλη μυϊκή ομάδα προσπαθεί να αντισταθμίσει την έλλειψη επικοινωνίας.

Τα παπούτσια συχνά ευθύνονται για τέτοιου είδους εκβάσεις, καθώς, όταν περπατάμε, τρέχουμε, χορεύουμε, κάνουμε άλματα κ.λπ., οι μύες των κάτω άκρων απορροφούν την ισχύ πρόσκρουσης ολόκληρου του σώματος. Εάν οι ελάσσονες μύες των κάτω άκρων δεν αποστείλουν τις αναγκαίες πληροφορίες στον εγκέφαλο, οι μείζονες μύες θα πρέπει να αντισταθμίσουν την έλλειψη αυτή. Έτσι, καταπονούνται υπερβολικά και είναι πιθανό να προκύψει τραυματισμός.

“Υπάρχει ένας χαμένος κρίκος”

«Όταν βάζουμε μια σόλα κάτω από το πέλμα, εξασθενεί η διαδικασία μεταφοράς της πληροφορίας», δηλώνει ο Πάτρικ ΜακΚίον, καθηγητής στο Τμήμα Σωματικής Άσκησης και Επιστημών του Αθλητισμού του Κολλεγίου Ίθακα. «Υπάρχει ένας χαμένος κρίκος ανάμεσα στο περιβάλλον και το σώμα», συμπληρώνει ο καθηγητής, επισημαίνοντας ωστόσο πως «ορισμένα παπούτσια είναι πολύ καλά, από την άποψη ότι παρέχουν υποστήριξη». Συνέπεια βέβαια αυτής της υποστήριξης μπορεί να είναι η απώλεια πληροφοριών και ένας επακόλουθος τραυματισμός από υπερβολική καταπόνηση.

Έτσι, ο ΜακΚίον και οι συνεργάτες του συνιστούν να περπατάμε συχνότερα ξυπόλυτοι, ώστε να «εξασκήσουμε» περισσότερο την αλληλεπίδραση του σώματός μας με το περιβάλλον. «Όσο περισσότερο περπατάμε ξυπόλυτοι, για παράδειγμα στο σπίτι ή στο γραφείο, τόσο το καλύτερο», τονίζει ο καθηγητής.

Διαβάστε ακόμα: Τραυματιζόμαστε γιατί δεν περπατάμε και δεν τρέχουμε ξυπόλυτοι!

Πηγή: Onmed

Previous ArticleNext Article

Γιατί κοκκινίζετε με τη γυμναστική και πως θα βρείτε γρήγορα ξανα το χρώμα σας

Γιατί το πρόσωπό σας γίνεται κόκκινο μετά την άσκηση;

Μόλις έχετε τελειώσει την προπόνησή σας και αισθάνεστε εξαιρετικά. Ο απέναντι, όμως, σας κοιτάει επίμονα και είναι έτοιμος να καλέσει ασθενοφόρο.

Αντι να αναρωτιέσαι γιατί, μπορείς απλά να κοιτάξεις στον καθρέφτη και είναι δεδομένο ότι θα πάρεις την απάντησή σου. Είσαι κατακόκκινος. Αυτό δεν συμβαίνει σε όλους μας.

Δεν φαίνεται ωραίο αλλά…

Το τρομακτικά κόκκινο χρώμα στο δέρμα σας μπορεί να μην φαίνεται τόσο ωραίο, αλλά δεν πρέπει να σας κάνει να ανησυχήσετε.

Στην πραγματικότητα είναι μόνο ένα σημάδι ότι έχετε ασκηθεί σκληρά και έχετε «ανεβάσει θερμοκρασία». Οσο εσείς ασκείστε, τα αιμοφόρα αγγεία του σώματος διαστέλλονται, με αποτέλεσμα το δέρμα να φαίνεται πιο κόκκινο από το συνηθισμένο.

Σε μια τέτοια περίπτωση κάτι δεν πάει καλά…

Με αυτό τον τρόπο ο οργανισμός προσπαθεί να σας προστατέψει από την υπερθέρμανση.

Μην ανησυχείτε. Συνεχίστε να ασκείστε όσο αισθάνεστε καλά και δεν έχετε άλλα συμπτώματα.

Εάν διαπιστώσετε ότι το κόκκινο πρόσωπο συνοδεύει κόπωση, ζάλη, εφίδρωση περισσότερο από το συνηθισμένο ή ναυτία, τότε πρέπει να σταματήσετε.

Χαλαρώστε τα στενά ρούχα (ή βγάλτε τα εντελώς) κάντε ένα ντους και πιείτε άφθονο δροσερό νερό.

Πως ξεκοκκινίζετε;

Όσο για το πως θα… διώξετε εύκολα το κοκκίνισμα του προσώπου σας μετά την άσκηση;

Χρησιμοποιήστε μια παγωμένη πετσέτα στο πίσω μέρος του λαιμού σας για δύο λεπτά.

Αυτό θα ρίξει τη θερμοκρασία σας και θα βοηθήσει να μειωθεί η ερυθρότητα στο πρόσωπο σας.

Διαβάστε ακόμα: Τροφές με συγκεκριμένη… αποστολή μετά την προπόνηση!

Πόσο “ζορίζεται” η καρδιά σου όταν βλέπεις μπάλα;

Όταν βλέπεις μπάλα στην τηλεόραση η καρδιά σου χτυπάει σαν να τρέχεις!

Η παρακολούθηση του αγώνα κάποιου σπορ στο γήπεδο ή στην τηλεόραση μπορεί να «ζορίσει» την καρδιά ενός ανθρώπου σε δυνητικά επικίνδυνο βαθμό, όσο αν κανείς έπρεπε να τρέξει γρήγορα, σύμφωνα με μια νέα μικρή καναδική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Paul Khairy του Ινστιτούτου Καρδιολογικών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο καναδικό περιοδικό καρδιολογίας “Canadian Journal of Cardiology”, μελέτησαν 20 υγιείς άνδρες και γυναίκες ηλικίας 36 έως 56 ετών.

Οι μισοί από αυτούς -φορώντας συσκευές παρακολούθησης της καρδιάς- παρακολούθησαν ζωντανό έναν αγώνα χόκεϊ επί πάγου και οι άλλοι μισοί από την τηλεόραση.

Υπερδιπλασιασμός παλμών

Τις κρίσιμες στιγμές του ματς ή προς το τέλος του, όταν η αγωνία κορυφώνεται, οι παλμοί της καρδιάς ενός θεατή μπορούν να υπερδιπλασιασθούν μέσα στο γήπεδο (αύξηση 110%), ενώ στην τηλεόραση να αυξηθούν κάπως λιγότερο (αύξηση 75%). Η μέση αύξηση των παλμών ήταν της τάξης του 90%, από 60 σε 114.

Σύμφωνα με τους ερευνητές οι αυξήσεις αυτές αντιστοιχούν στο «ζόρισμα» που τραβάει η καρδιά ενός ανθρώπου στη διάρκεια ενός έντονου φυσικού στρες (θεατές στο γήπεδο) ή ενός μέτριας έντασης φυσικού στρες (θεατές τηλεόρασης), όπως το τρέξιμο.

Δεν χρειάζεται να είσαι φανατικός

Μάλιστα, διαπιστώθηκε ότι δεν χρειάζεται να είναι κανείς φανατικός οπαδός μιας ομάδας, για να αρχίσει να χτυπάει σαν τρελή η καρδιά του κάποιες στιγμές στη διάρκεια του αγώνα (το χόκεϊ στον Καναδά εξάπτει τα πάθη, όπως στην Ελλάδα το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ!). Ακόμα και ο θυμός όταν συνδιαστεί με έντονες αντιδράσεις είναι επικίνδυνος!

Οι Καναδοί ερευνητές επεσήμαναν ότι οι γιατροί θα πρέπει να προειδοποιούν τους ασθενείς με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο να αποφεύγουν τις συγκινήσεις των σπορ ή να έχουν το νου τους για τυχόν προειδοποιητικά συμπτώματα την ώρα του αγώνα.

Μια προηγούμενη ολλανδική επιστημονική έρευνα είχε βρει ότι είχαν αυξηθεί τα θανατηφόρα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά τη μέρα που η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ολλανδίας είχε αποκλεισθεί από το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1996.

Διαβάστε ακόμα: Καρδιακή λειτουργία και τρέξιμο: Ένα λεπτό ζήτημα για κάθε δρομέα

x
Send this to a friend