Άκου το σώμα σου: Οι διαφορές ανάμεσα στον καλό και τον κακό πόνο

Άκου το σώμα σου: Η διαφορά ανάμεσα στον καλό και τον κακό πόνο

Υπάρχει καλός και κακός πόνος; Φυσικά υπάρχει και όλοι όσοι αθλούνται το γνωρίζουν. Ποιες είναι, όμως, οι διαφορές τους; Πως θα καταλάβουμε ότι ένας κακός πόνος μας απειλεί;

Eίναι γνωστό μεταξύ των αθλητών ότι οι ενοχλήσεις είναι μέρος της προπόνησης και συχνά μέρος ενός επιτυχούς προγράμματος. Για να αυξηθεί η μυϊκή δύναμη ο μυς πρέπει να πιεστεί και να νιώσει αυτό το “κάψιμο” κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας.

Αυτός ο ήπιος πόνος, είναι αυτός που λέμε καλός πόνος και φυσικά από εκεί προκύπτει η φράση “no pain, no gain”. Αυτός, ο πόνος ωστόσο θα πρέπει να φύγει, μετά το τέλος της δραστηριότητας για να είναι καλός.

Η κόπωση μετά από μια καλή, έντονη προπόνηση είναι επίσης ένα σημάδι ότι όλα έγιναν σωστά, αλλά δεν πρέπει να είναι σε υπερβολικό βαθμό.

Στην ουσία αυτή η κόπωση δεν πρέπει να σε εξαντλήσει, αλλά να σε αναζωογονήσει. Έτσι θα καταλάβεις ότι όλα πήγαν καλά και η προπόνηση απέδωσε. Αν αντίθετα η κούραση παραμένει ακόμα και μέρες μετά, τότε ίσως να πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Πως λειτουργεί το σύστημα

Οι μύες, οι τένοντες, οι σύνδεσμοι, οι χόνδροι και τα οστά του σώματος δημιουργούν δομές που αντιδρούν στην πίεση της άσκησης σταδιακά. Αν εσείς διαπιστώσετε ότι η αλληλουχία γίνεται πιο γρήγορα, τότε κάτι συμβαίνει.

Δηλαδή, αν ενώ ο μυς σας δεν είναι κουρασμένος και δεν σας πονά, αισθάνεστε πόνο στον τένοντα ή σε κάποιο οστό, τότε σίγουρα κάτι άλλο συμβαίνει και πρέπει να σταματήσετε την προπόνησή σας.

Όταν οι μύες που δεν έχουν ασκηθεί για μεγάλες χρονικές περιόδους πιεστούν ξαφνικά και έντονα επίσης μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα. Μυϊκός πόνος συνήθως εμφανίζεται εάν κάνετε μια νέα άσκηση με την οποία δεν είστε εξοικειωμένοι ή αν κάνετε μια γνώριμη διαδικασία πάρα πολύ σκληρά.

Αυτό πόνος συνήθως ξεκινά μέσα σε λίγες ώρες, αλλά κορυφώνεται μία έως δύο ημέρες μετά την άσκηση και μπορεί να προκαλέσει μυϊκή βλάβη. Τέτοια μυϊκά προβλήματα ενδέχεται να γίνουν πού επώδυνα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο μυς μπορεί να υποστεί ζημιά στο σημείο που ο μυς αρχίζει να αναπτύσσει μόνιμη βλάβη.

Σε ακραίες περιπτώσεις, άτομα που έκαναν υπερβολική γυμναστική με χρήση σκευασμάτων δημιούργησαν μόνιμη βλάβη στους μύες που απελευθέρωναν μεγάλες ποσότητες πρωτεϊνών στο αίμα που με τη σειρά τους οδήγησε σε πρόβλημα στα νεφρά και ακόμα και στο θάνατο. Άρα πρέπει να ξεκινάμε αργά, ότι και αν κάνουμε.

Κατά παρόμοιο τρόπο, οι τένοντες που συνδέουν τους μύες με τα οστά μπορεί να ερεθιστούν σε έντονες συνθήκες άσκησης. Δημιουργούν φλεγμονή, η οποία χαρακτηρίζεται από πόνο και μερικές φορές οίδημα. Η τενοντίτιδα συμβαίνει συνήθως κατά τη διάρκεια της άσκησης και μπορεί να συνεχίσει και αργότερα.

Για παράδειγμα, τενοντίτιδα στην επιγονατίδα (επιγονατιδικού τένοντα) είναι συχνή σε αθλητές που κάνουν άλμα ή οκλαδόν δραστηριότητες. Ο πόνος επιδεινώνεται με τις δραστηριότητες αυτές, αλλά ο πόνος μπορεί να συνεχίσει και μετά την αθλητική δραστηριότητα, όταν κάποιος πάει να ανέβει μια σκάλα. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ο τένοντας μπορεί να πρηστεί και να δημιουργήσει πρόβλημα στο γόνατο.

Τα οστά χρειάζονται επίσης χρόνο για να ανταποκριθούν. Όταν τα οστά πιέζονται πολύ κατά την προετοιμασία για έναν μαραθώνιο για παράδειγμα, δημιουργούν περισσότερη μάζα στις περιοχές που πιέζονται για να αντέξουν την καταπόνηση.

Αυτή η αντίδραση ονομάζεται ανάπλαση και ενισχύει τα οστά. Αν, όμως, η προπόνηση είναι έντονη και όχι σταδιακή, τότε το πρώτο σημάδι του τραυματισμού είναι ο πόνος κατά μήκος του οστού, δεδομένου ότι η ανάπλαση δεν γίνεται σωστά. Αν δεν ξεκουραστείτε, αντιμετωπίζετε τον κίνδυνο τον σοβαρών πόνων ειδικά το βράδυ, ή να κουτσαίνετε, ενώ ελλοχεύει το κάταγμα κόπωσης.

Ο χόνδρος χρειάζεται επίσης το χρόνο του. Αν πιεστεί πολύ μπορεί να ερεθιστεί ή να μαζέψει υγρό που δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στις αρθρώσεις.

Οι 4 βασικοί τρόποι αντιμετώπισης

Η βασική θεραπεία για κάθε πόνο ή πόνο μετά την άσκηση είναι να μειωθεί η άσκηση για ένα χρονικό διάστημα και να ξεκουραστεί ο ασθενής. Συνήθως η βασική συμβουλή είναι να μην κάνει τίποτα από αυτά που τον κάνουν να πονάει και να βρει εναλλακτικές ασκήσεις.

Αν για παράδειγμα το πρόβλημα το έχει ένας δρομέας στο πόδι, τότε δεν πρέπει να τρέχει, αλλά μπορεί για ένα διάστημα να κολυμπήσει για να μη χάσει την επαφή του με την προπόνηση.

Ένας άλλος τρόπος είναι ο πάγος. Η παγοθεραπεία πάνω στον τραυματισμό μετά το τέλος της προπόνησης στα σημεία που έχουμε ενοχλήσεις ή μασάζ με πάγο στα σημεία για τουλάχιστον 20 λεπτά και για αρκετές εβδομάδες. Αν παρόλα αυτά οι πόνοι επιμένουν, τότε η λύση είναι ο γιατρός.

Το τρίτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να βρείτε τρόπους να ασκείτε την περιοχή που υπάρχει το πρόβλημα για να αποφευχθεί η δυσκαμψία.

Ο τέταρτος τρόπος για τη θεραπεία πόνους και τους πόνους είναι με αναλγητικά ή αντιφλεγμονώδη Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν ακεταμινοφένη, ιβουπροφένη, ναπροξένη. Ακόμα και η ασπιρίνη και πιστεύεται ότι είναι αποτελεσματική στη μείωση του πόνου και του οιδήματος. Διαβάστε προσεκτικά τις οδηγίες και ρωτήστε τον γιατρό σας.

Τα σημάδια του κακού πόνου

Αρχικά ο κακός πόνος διαρκεί πολύ. Δεν είναι το πιάσιμο των 2-3 ημερών. Κατά δεύτερον επηρεάζει την απόδοσή σας σε ότι και αν κάνετε. Τρίτον ο πόνος αυξάνεται, κάτι που σημαίνει ότι η ζημιά είναι μόνιμη.

Ακόμα και αν έχετε ακολουθήσει τις παραπάνω συμβουλές και ο πόνος επιμένει, τότε σίγουρα κάτι δεν πάει καλά. Μην ξεγελάτε τον εαυτό σας αυξάνοντας για παράδειγμα τις δόσεις των φαρμάκων, δεν λύνετε έτσι το πρόβλημα.

Ένα άλλο σημάδι που μπορεί να υποδηλώνουν μια πιο σοβαρό πρόβλημα είναι η ανάπτυξη της αδυναμίας. Το μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα, ο πυρετό, η ρίγη ή σοβαρή εφίδρωση τη νύχτα δεν είναι φυσιολογικές αντιδράσεις.

Αν έχετε οποιαδήποτε απορία σχετικά με το αν η ζημία είναι σοβαρή ή όχι, ή αν θα πρέπει να αναζητήσετε θεραπεία ο μοναδικός που μπορεί να σας βοηθήσει είναι ο γιατρός σας. Όσο πιο γρήγορα αντιμετωπίσετε το πρόβλημα, τόσο καλύτερος θα γυρίσετε σε ότι κάνετε…

Previous ArticleNext Article

Η ιδανική… συνταγή άσκησης για να προστατέψουμε την υγεία μας

Είναι γνωστό πως το να κάθεσαι όλη μέρα χωρίς να κινείς συχνά το σώμα σου δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Δεκάδες έρευνες έχουν αποδείξει πως το να μένουμε ακούνητοι για μεγάλες χρονικές περιόδους (π.χ. από τις 9 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα, σε μια τυπική δουλειά γραφείου) παίζει καθοριστικό ρόλο στην υγεία μας.

Γρήγορο περπάτημα: Πόσα βήματα το λεπτό πρέπει να κάνεις;

Για το λόγο αυτό, πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν μικρά διαλείμματα μέσα στην ημέρα, να παίρνουν τις σκάλες αντί για το ασανσέρ, να περπατούν μέχρι το σούπερ μάρκετ αντί να οδηγούν για να φτάσουν εκεί κ.ο.κ. Μέχρι σήμερα όμως, δεν υπήρχε κάποια επιστημονική ένδειξη για το πόσο πρέπει να κινούμαστε κάθε μέρα ώστε να αντισταθμίζουμε τις ώρες που έχουμε μείνει καθιστοί.

Τώρα, μια νέα έρευνα έρχεται για να μας δώσει νέες πληροφορίες σχετικά με το θέμα. Η έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στο The Lancet, υποδεικνύει την ιδανική συνταγή για να προστατεύουμε την υγεία μας ενάντια στη ζημιά που προκαλεί η καθιστική ζωή μιας δουλειάς γραφείου. Βάσει αυτής της συνταγής, η λύση δεν είναι να γυμναζόμαστε για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κάθε μέρα αλλά να γυμναζόμαστε ανάλογα με τις ώρες που καθόμαστε.

Παραδείγματα

Για παράδειγμα, οι άνθρωποι που εργάζονται ένα τυπικό 8ωρο ημερησίως, πρέπει να αφιερώνουν τουλάχιστον μία ώρα κάθε μέρα στο να κινούν το σώμα τους. Για αυτούς που κάθονται κατά μέσο όρο 6 ώρες την ημέρα, ο χρόνος κίνησης μειώνεται στο μισάωρο. Επίσης, η έρευνα τονίζει πως η άσκηση δε χρειάζεται να γίνεται συνεχόμενα ή έντονα. Μπορεί να είναι χωρισμένη σε μικρά χρονικά διαστήματα μέσα στην ημέρα και μπορεί να είναι τόσο απλή όσο το χαλαρό περπάτημα.

Τρέξιμο εναντίον περπατήματος: Ποια μορφή άσκησης είναι πιο χρήσιμη;

Η ερευνητική ομάδα που διεξήγαγε τη μελέτη, ανέλυσε στοιχεία από ένα δειγματολόγιο 100 ενήλικων ατόμων άνω των 45 ετών από τη Δυτική Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Χρησιμοποιώντας παλιότερα στοιχεία, οι επιστήμονες εξέτασαν τα αποτελέσματα 16 δημοσιευμένων ερευνών και τα χρησιμοποίησαν για να καθορίσουν πόση άσκηση χρειάζεται για να εξισορροπήσει τις ώρες καθισιού.

Το τελικό αποτέλεσμα που έβγαλαν, όπως το είδαμε παραπάνω, περιλαμβάνει περισσότερες ώρες άσκησης από όσες προτείνονταν στο παρελθόν, παραμένει όμως εφικτό καθώς η προτεινόμενη άσκηση μπορεί εύκολα να πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Μην αρχίσετε λοιπόν τις δικαιολογίες περί δύσκολου ωραρίου στη δουλειά, φορτωμένου προγράμματος και εξάντλησης. Οι επιλογές που έχετε για να ασκείστε μόλις μία ώρα κάθε μέρα είναι δεκάδες. Ακόμη κι αν επιλέξετε απλά να περπατήσετε για 10 λεπτά ή να πάτε με τα πόδια μέχρι το γραφείο, το σώμα σας θα σας ευγνωμονεί.

Διαβάστε επίσης: Δυναμικό περπάτημα: 30 λεπτά την ημέρα για να λιώσει το λίπος

Η άσκηση μειώνει τον κίνδυνο καταρράκτη!

Κινέζοι και Αυστραλοί ερευνητές συνδύασαν μελέτες που αφορούσαν πάνω από 170.000 άτομα και βρήκαν πειστικά στοιχεία ότι η τακτική σωματική άσκηση μειώνει τον κίνδυνο καταρράκτη που σχετίζεται με την ηλικία. Η νόσος αποτελεί την αιτία της τύφλωσης για περίπου 13 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως.

Στην ανασκόπησή τους που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Ophthalmology, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Xi’an Jiaotong και το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας (UniSA) ανέλυσαν δεδομένα από 6 μελέτες που εξέτασαν πώς η άσκηση μειώνει την οξειδωτική βλάβη στο μάτι.

Λιγότερη ζάχαρη, περισσότερη υγεία…

Διαπίστωσαν μείωση κατά 10% στον καταρράκτη που σχετίζεται με την ηλικία μεταξύ ατόμων που ασκούνται τακτικά π.χ. περπατώντας ή κάνοντας ποδηλασία.

Ο επιδημιολόγος Ming Li είπε ότι η σωματική δραστηριότητα μειώνει το οξειδωτικό στρες στο μάτι αναστέλλοντας την υποβάθμιση των λιπιδίων η οποία οδηγεί σε βλάβη των κυττάρων. «Γνωρίζουμε ότι η άσκηση αυξάνει την αντιοξειδωτική ενζυμική δραστηριότητα η οποία έχει κάθε είδους οφέλη, συμπεριλαμβανομένου του περιορισμού των λοιμώξεων και της φλεγμονής στο μάτι», είπε ο Li.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η μακροχρόνια φυσική δραστηριότητα αυξάνει την HDL (λιποπρωτεΐνη υψηλής πυκνότητας), γνωστή και ως «καλή χοληστερόλη», η οποία μπορεί να μεταφέρει περισσότερα αντιοξειδωτικά από το πλάσμα στον φακό του ματιού για την πρόληψη της οξειδωτικής βλάβης.

Ινσουλίνη και λιπίδια

Η άσκηση βελτιώνει επίσης την αντίσταση στην ινσουλίνη και τα προφίλ λιπιδίων -και τα δύο έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο για καταρράκτη.

“Ο καταρράκτης που σχετίζεται με την ηλικία είναι μια από τις πιο κοινές αιτίες της όρασης και της τύφλωσης στον κόσμο και παρόλο που η χειρουργική επέμβαση είναι μια αποτελεσματική επιλογή για την ανάκτηση της όρασης, είναι πολύ δαπανηρή”, είπε ο Li.

“Ο φακός είναι πολύ ευαίσθητος σε οξειδωτική βλάβη λόγω της υψηλής συγκέντρωσης πολυακόρεστων λιπαρών οξέων και της ειδικής βιολογικής λειτουργίας του. Παρόλο που δεν κατανοούμε πλήρως τους μηχανισμούς που διέπουν τον καταρράκτη, γνωρίζουμε ότι η γήρανση και η οξειδωτική βλάβη διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της νόσου”.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης καταρράκτη θα μπορούσε δυνητικά να μειωθεί κατά 2% για κάθε ώρα ποδηλασίας ή περπατήματος την ημέρα.

«Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το 24% των ενηλίκων είναι ανενεργό, αυτά τα ευρήματα θα ενθαρρύνουν ελπίζουμε τους ηλικιωμένους να αρχίσουν να ασκούνται σε τακτική βάση», είπε ο Λι.

Διαβάστε επίσης: Η σωματική δραστηριότητα αποτρέπει εκατομμύρια πρόωρους θανάτους

Πηγή: www.healthyliving.gr

x
Send this to a friend