Ο πόνος στα γόνατα και μια πάθηση-απειλή για όλους μας!

Του Αλέξανδρου Γιατζίδη

Ένας στους πέντε ανθρώπους ταλαιπωρούνται στις μέρες μας από πόνο στο ένα ή και στα δύο γόνατα. Οι αιτίες είναι πολλές και γι’ αυτό κρίνεται αναγκαία η ακριβής διάγνωση ώστε να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Μία από τις αιτίες είναι οι ιγνυακές κύστη, που είναι επίσης γνωστής ως κύστη Baker, δεν είναι σπάνιες και δεν θα πρέπει να διαφεύγουν της προσοχής του κλινικού ιατρού λόγω της πιθανότητας ρήξης.

Η Ιγνυακή κύστη πήρε το όνομά της από τον BAKER το 1877 όπου την περιέγραψε σαν μια ευμεγέθη ιγνυακή κύστη που δημιουργείτε από παγίδευση υγρού μέσα σε ένα ορογόνο θύλακο (bursa), σχηματιζόμενη από τον ημιυμενώδη τένοντα. Παρατήρησε επίσης επικοινωνία της κύστης με την άρθρωση με υγρό το οποίο διαφεύγει μέσα στο ορογόνο θύλακο, αλλά δεν μπορεί να επιστρέψει στην άρθρωση με ανάδρομη πορεία. Από τότε (Wilson1938, Taylor & Rana 1973, Lindgren 1977), πολλοί περιέγραψαν την παθογένεια της ιγνυακής κύστης.

Η κύστη Baker είναι μια κύστη η οποία υπάρχει στο οπίσθιο μέρος του γόνατος (ιγνυακή κοιλότητα) και αποτελεί μια χαλάρωση του αρθρικού θυλάκου προς την περιοχή αυτή. Η κύστη συνήθως έχει μέσα αρθρικό υγρό. Το μόνο αρχικό σύμπτωμα μπορεί να είναι κυστικό οίδημα στην ιγνυακή χώρα με ήπιες ή και καθόλου ενοχλήσεις. Όταν αυξηθεί όμως το μέγεθος της διάτασης, υπάρχει μεγαλύτερη ενόχληση ιδιαίτερα στην πλήρη κάμψη ή έκταση του γόνατος. Η κύστη, γίνεται καλύτερα ορατή, όταν ο ασθενής είναι σε όρθια θέση και εξετάζεται από πίσω. Κάθε νόσημα της κατά γόνυ άρθρωσης, που προκαλεί συγκέντρωση αρθρικού υγρού στην άρθρωση, μπορεί να επιπλακεί με ιγνυακή κύστη. Μεταξύ της άρθρωσης του γόνατος και του ημιμεμβρανώδους γαστροκνημίου θυλάκου, που βρίσκεται κάτω από την έσω κεφαλή του γαστροκνημίου μυός, μπορεί να υπάρχει φυσιολογική επικοινωνία. Σε επικοινωνούσες με την άρθρωση κύστεις αναπτύσσεται βαλβιδικός μηχανισμός από την άρθρωση προς την κύστη, ο οποίος ενεργοποιείται από την πίεση της συλλογής αρθρικού υγρού μέσα στην άρθρωση. Σε μελέτη έχει φανεί ότι στο 40% του πληθυσμού υπάρχει επικοινωνία μεταξύ της άρθρωσης και του θυλάκου.

Η κύστη είναι πιο συχνή σε άνδρες ηλικίας 15-30 ετών, με συχνότερο αίτιο τις άμεσες κακώσεις του γόνατος, ενώ στους ενήλικες, πηγή της χρόνιας υμενίτιδας που παράγει το υγρό είναι οι φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές αρθροπάθειες, όπως η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Σχεδόν όλες οι ιγνυακές κύστεις είναι δευτερογενείς. Οι κύστεις αυτές είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας αλλά γενικά θεωρούνται σαν το τελικό αποτέλεσμα συνυπάρχουσας ενδοαρθρικής παθολογίας του γόνατος. Έτσι συνδιάζονται συχνά με οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, χόνδρινη βλάβη, μηνισκική ρήξη και ανεπάρκεια του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου και σπανιότερα αποδίδονται σε υπέρχρηση, φλεγμονή, τράυμα ή και άλλες αιτίες όπως σπονδυλοαρθροπάθεια ή ουρική αρθρίτιδα. Αντίθετα στις λιγότερο συχνές πρωτογενείς ιγνυακές κύστεις παρατηρείται μία θυλακική προσεκβολή η οποία δεν επικοινωνεί με τον αρθρικό θύλακο του γόνατος

Συμπτώματα

Οίδημα στο οπίσθιο τμήμα του γονάτου, ερυθρότητα που συνοδεύεται από πόνο στο υπόλοιπο γόνατο και πόδι.

Eπιδεινώνεται κατά την άσκηση ή κατά την κάμψη ή έκταση του γόνατος. Αυτά τα συμπτώματα συνοδεύονται με συμπτώματα της υποκείμενης νόσου (ρήξη μηνίσκου, ραγείς πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος, εκφυλιστική αρθρίτιδα).

Στα παιδιά (σπάνια) η ιγνυακή κύστη είναι ασυμπτωματική και συνήθως παρατηρείται από το ίδιο το παιδί.

Ρήξη της ιγνυακής κύστης μπορεί να συμβεί ξαφνικά προκαλώντας έντονο πόνο και οίδημα στην γάμπα, αυτός ο συνδυασμός συμπτωμάτων έχει ονομασθεί «σύνδρομο ψευτοθρομβοφλεβίτιδος» διότι τα σημεία και τα συμπτώματα ταιριάζουν με την θρομβοφλεβίτιδα. Συνοδεύεται από αύξηση της θερμοκρασίας, ερυθρότητα και ευαισθησία στην οπίσθια επιφάνεια της κνήμης. Εντούτοις η ρήξη αυτή μπορεί να μη συνοδεύεται από ισχυρό πόνο αλλά μόνο από οίδημα της γαστροκνημίας και της ποδοκνημικής

Διάγνωση

Οι απλές ακτινογραφίες είναι αρνητικές. Η απεικόνιση ασβεστώσεων μέσα στον κυστικό σχηματισμό είναι ένδειξη υμενικού σαρκώματος ή αιμαγγειώματος.

Ένα φλεβικό υπερηχογράφημα Doppler είναι χρήσιμο για την διαφοροδιάγνωση της θρομβοφλεβίτιδας .

Η μαγνητική τομογραφία του γόνατος είναι χρήσιμη για την αξιολόγηση των ιγνυακών κύστεων. Στην μαγνητική τομογραφία διακρίνονται οι ιγνυακές κύστες, όπου μπορούν να διακριθούν από συμπαγείς βλάβες ή όγκους στην ιγνυακή κοιλότητα. Η μαγνητική τομογραφία θα επιβεβαιώσει την διάγνωση και θα αποκλείσει έναν όγκο μαλακών μορίων

Θεραπεία

Στα παιδιά οι ιγνυακές κύστεις αποτελούν γενικώς καλοήθης ασυμπτωματικές παθήσεις και σπάνια σχετίζονται με παθολογία της άρθρωσης. Οι περισσότερες ιγνυακές κύστεις στα παιδιά αυτοϊώνται. Στους ασυμπτωματικούς ασθενείς στους οποίους η παθολογική αυτή κατάσταση διαπιστώνεται σε τυχαίο έλεγχο δεν απαιτείται κάποια θεραπευτική προσέγγιση.

Η αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου, όπως η αρθρίτιδα ή κάποιος τραυματισμός, συχνά αρκεί. Η ίδια η κύστη, η οποία δεν αφαιρείται χειρουργικά, επειδή συνήθως υποτροπιάζει, μπορεί να αδειάσει με τη βοήθεια του γιατρού, ενώ ο πάγος μπορεί να μειώσει σημαντικά το οίδημα.

Μερικές φορές γίνεται ένεση στεροειδών στην κύστη. Είναι ένα παροδικό μέτρο και η κύστη συνήθως επανεμφανίζεται, εκτός αν έχει αντιμετωπισθεί η ενδαρθρική παθολογία.

Αν όμως υπάρχει ενδαρθρική βλάβη η οποία προκαλεί μηχανικά συμπτώματα, με πόνο και επίμονο οίδημα, τότε η θεραπεία είναι χειρουργική. Αν η αρθροσκοπική παρέμβαση δεν αντιμετωπίζει τα συμπτώματα, τότε ενδείκνυται η ανοικτή εκτομή.

Ο μίσχος που οδηγεί από την άρθρωση στην κύστη ανευρίσκεται, συρράπτεται και αφαιρείται η κύστη. Συνήθως όμως η αντιμετώπιση της ενδαρθρικής βλάβης οδηγεί στην εξάλειψη της ιγνυακής κύστης.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της ρήξεως η οποία υποδύεται εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση περιλαμβάνει την συμπτωματική αγωγή με κατάκλιση, τη βάδιση με βακτηρίες για αποφυγή φόρτισης του σκέλους και τη χορήγηση με στεροειδούς αντιφλεγμονώδους αγωγής. Η χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής αντεδείκνυται γιατί μπορεί να προκαλέσει αιμάτωμα στην γαστροκνημία και συρικνώσεις μυών.

ΠΗΓΗ: medlab.blogspot.com

Previous ArticleNext Article

Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ΑμεΑ 2020

Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ΟΠΑΠ 2020, η πρώτη εγχώρια διοργάνωση των ΑμεΑ στην μετα-καραντίνα εποχή. Οι αγώνες ξεκίνησαν την Παρασκευή 31 Ιουλίου και ολοκληρώθηκαν στις 2 Αυγούστου στο Κεντρικό Στάδιο του ΟΑΚΑ με τη  συμμετοχή 450 αθλητών και αθλητριών από την πλειοψηφία των σωματείων που ανήκουν στη δύναμη της Εθνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρίες.

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα αποτελεί τη «ναυαρχίδα» των διοργανώσεων που γίνονται υπό τη σκέπη της ΕΑΟΜ-ΑμεΑ με πρόεδρο τον κ. Γιώργο Φουντουλάκη.

Οι αγώνες διεξήχθησαν χωρίς θεατές όπως αρμόζει στο πρωτόκολλο λόγω των περιοριστικών μέτρων που έχουν επιβληθεί.
Ήταν ένα επιτυχημένο πρωτάθλημα από πλευράς διοργάνωσης με σωστή κατανομή των αθλημάτων, ασφάλεια και χωρίς περιττή ταλαιπωρία για τους αθλητές αφού προσθέτοντας μια μέρα παραπάνω στη διεξαγωγή του, δεν δημιουργήθηκε πουθενά συνωστισμός.

Τα αγωνίσματα διεξάγονταν πρωί – απόγευμα, ξεκινόντας πολύ νωρίς το πρωί  ώστε οι αθλητές να μην επιβαρύνονται από τον καύσωνα.

Κατά τη διάρκεια του Πανελλήνιου πρωταθλήματος, κατερρίφθησαν συνολικά πέντε παγκόσμια ρεκόρ, καθώς και ένα ρεκόρ Ευρώπης.

Οι Αθανάσιος Κωνσταντινίδης και Αθανάσιος Προδρόμου, αθλητές του ΛΣΟ Μακεδόνας, κατέρριψαν τα παγκόσμια ρεκόρ στην δισκοβολία 32, ο πρώτος προσγείωσε τον δίσκο στα 21 μέτρα 85 εκατοστά  και ο δεύτερος στο τριπλούν 20 με επίδοση  14 μέτρα 74 εκατοστά αντίστοιχα.

Ο Αχιλλέας Σταματιάδης (Καστελλάννοι) κατέρριψε το Παγκόσμιο ρεκόρ στα 200μ. κατηγορίας 43 με 40.49, ενώ στο αντίστοιχο αγώνισμα κατηγορίας 11, ο Αθανάσιος Γκαβέλας (Αετοί Αθήνας) κατέρριψε το ρεκόρ Ευρώπης με 22.51. Ο τελευταίος σημείωσε και πανελλήνιο ρεκόρ στα 100μ. κατηγορίας 11 με 11.13 (προηγούμενο 11.83).

Ο Γιάννης Σεβδικάλης στη δισκοβολία κατηγορία 62 με 27.22μ. και Νικόλαος Χριστοδούλης στα 10.000μ. κατηγορίας 44 με 1 ώρα 04.21.86.

Με την παρουσία του, τίμησε τους αθλητές και τη διοργάνωση ο Διευθυντής του ΟΑΚΑ κ. Κωνσταντίνος Χαλιορής εκπροσωπώντας όλη τη Διοίκηση και τους εργαζομένους του ΟΑΚΑ που σε συνεργασία με την Ομοσπονδία ΑμεΑ συνέβαλαν στην άρτια διοργάνωση και διεξαγωγή του πρωταθλήματος.

Ο σύλλογός μας ΙΩΝΑΣ Τμήμα Θεραπευτικής Αγωγής και παραθλητισμού ΑμεΑ συμμετείχε στο πρωτάθλημα με τέσσερις αθλητές τον Αποστόλη Μπουρλή στη σφαίρα και το ακόντιο, το Δημήτριο Λίτσιο στα  10 χλμ., τον Αντώνη Παππά στα 100 μ. και το Χρήστο Κορομηλά με το συνοδό του Παναγιώτη Πολυχρόνη στα 5 χλμ., κατακτώντας  δύο χάλκινα και 3 χρυσά μετάλλια.

Σχετικό βίντεο και φωτογραφιες από το πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ΑμεΑ 2020

Έτσι οι γονείς καταστρέφουν το αθλητικό μέλλον του παιδιού τους

Πως οι γονείς καταστρέφουν το αθλητικό μέλλον του παιδιού τους

Άρθρο του προπονητή Ματ Ρας

Στις δύο δεκαετίες που ασχολούμαι με την προπόνηση αθλητών είχα την χαρά να δω μερικούς έφηβους αθλητές μου να φτάνουν μέχρι το επαγγελματικό επίπεδο. Στην διαδρομή μου αυτή ανέπτυξα μια ολοκληρωμένη άποψη για το τι χρειάζεται ένα παιδί για να πάει από το Α στο μακρινό Β.

Δούλεψα με θαυμάσιους γονείς, που συνέβαλαν σημαντικά στις επιτυχίες των παιδιών τους. Δυστυχώς όμως γνώρισα και ακόμη περισσότερους γονείς που, χωρίς να το θέλουν και πάντα με τις καλύτερες των προθέσεων, σαμπόταραν το μέλλον των παιδιών τους στον επαγγελματικό αθλητισμό.

Αυτοί οι γονείς, αν είχαν ακολουθήσει μερικούς σημαντικούς κανόνες, θα βοηθούσαν τα παιδιά τους να γίνουν καλύτεροι αθλητές, καθώς και πιο χαρούμενα και υγιή. Εάν είστε ενθουσιασμένοι με την προοπτική μιας καριέρας στον αθλητισμό για το παιδί σας πρέπει να κοιτάξετε αντικειμενικά μέσα σας και αν δείτε τον εαυτό σας να κάνει κάτι από τα ακόλουθα 3 πράγματα, σας εγγυώμαι ότι το παιδί δεν θα έχει την εξέλιξη που νομίζετε.

Η επιβολή των δικών σας φιλοδοξιών στο παιδί

Βρίσκω ενδιαφέρον το γεγονός ότι μερικοί από τους πιο πετυχημένους αθλητές που έχω γνωρίσει, σαν γονείς δεν πιέζουν καθόλου τα παιδιά τους να διαπρέψουν στον αθλητισμό. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι αυτοί οι γονείς έχουν μια καλύτερη κατανόηση της αναπτυξιακής διαδικασίας. Η εκμάθηση των ικανοτήτων, τα θεμέλια και η αποφυγή των «παγίδων» του ανταγωνισμού τοποθετούνται πολύ ψηλότερα από την συλλογή μεταλλίων και διακρίσεων.Οι γονείς αυτοί είναι εξοικειωμένοι με το μακρύ χρονοδιάγραμμα και τις θυσίες που απαιτούνται για να φτάσουμε στην κορυφή του αθλήματος.

Έχουν την τάση να σέβονται περισσότερο τους προπονητές και να είναι υπομονετικοί με την διαδικασία της προπόνησης. Οι γονείς που δεν έχουν βιώσει ποτέ τον αθλητικό ανταγωνισμό δεν ανέπτυξαν ποτέ τις διανοητικές δεξιότητες που απαιτούνται για έναν αθλητή. Μπορεί να βιώνουν τον αθλητικό ανταγωνισμό για πρώτη φορά μέσα από το πρίσμα του παιδιού τους, κάτι το οποίο μπορεί να τους οδηγήσει σε λάθος μονοπάτι.

Άλλοι πιστεύουν ότι το παιδί τους αποτελεί μια «δεύτερη ευκαιρία» για να εξιλεωθούν από κάποια δική τους αποτυχία στον ανταγωνιστικό αθλητισμό. Σε κάθε περίπτωση το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι ένα παιδί της προ-εφηβικής ηλικίας έχει τρία βασικά κίνητρα για τη συμμετοχή του σε ένα άθλημα: να διασκεδάσει, να κοινωνικοποιηθεί και να ευχαριστήσει τους γονείς του.Πάρα πολλά παιδιά καταλήγουν να κάνουν το τρίτο και αυτό δεν λειτουργεί καθόλου ευεργετικά.

Αυτά τα παιδιά σπάνια έχουν διάρκεια σε ένα άθλημα με υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού και μπορεί ακόμη να καταλήξουν να εγκαταλείπουν το άθλημά τους μετά από χρόνια προπόνησης, επειδή θέλουν να επαναστατήσουν εναντίον των γονιών τους. Μετά από κάθε δοκιμασία ή αγώνα συχνά ακούω γονείς να κριτικάρουν ή να αξιολογούν την επίδοση του παιδιού, ενώ θα έπρεπε απλά να ρωτήσουν: «Πέρασες καλά σήμερα;».

Η «εξειδίκευση» από νωρίς

Κάποτε με συμβουλεύτηκε ένας ανήσυχος πατέρας για την προπόνηση της τραυματισμένης κόρης του. Ο γιατρός την είχε συμβουλέψει να μείνει τρεις εβδομάδες μακριά από την προπόνηση για να επιτρέψει τον τραυματισμό της να γιατρευτεί, αλλά ο πατέρας της ένιωθε ότι αυτό θα ήταν επιζήμιο για την κόρη του και πως θα έχανε πολύ έδαφος στην προετοιμασία της. Το κορίτσι ήταν μόλις ΕΝΝΕΑ ετών. Προφανώς ο πατέρας της είχε την δική του ατζέντα, στην οποία δεν χωρούσε η υγεία της κόρης του.

Υπήρξε μια εκπληκτική αύξηση των ορθοπεδικών κακώσεων σε παιδιά την τελευταία δεκαετία. Αυτό αντιστοιχεί με την αύξηση της τάσης εξειδίκευσης σε ένα και μοναδικό άθλημα από πολύ νωρίς.

Τα παιδιά προπονούνται πάρα πολύ σκληρά, πολύ συχνά, επαναλαμβανόμενα και από πολύ νωρίς χωρίς μια σωστή βάση. Τα προγράμματα κατάρτισης έχουν κεφαλαιοποιηθεί σε αυτό το μοτίβο, συχνά αγνοώντας κατευθυντήριες γραμμές των ορθοπεδικών για την άθληση των παιδιών μόνο και μόνο για να παρουσιάσουν τα πρώτα αποτελέσματα για τους γονείς.

Στη φάση της ανάπτυξης δεν πρέπει να προπονούνται σε υψηλή ένταση και διάρκεια, γιατί προκαλούνται σοβαροί τραυματισμοί (π.χ. μηνίσκος, μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, τένοντας) που μπορούν να αφήσουν ένα παιδί με μόνιμη βλάβη. Το σώμα δεν έχει σχεδιαστεί για να επαναλαμβάνει συγκεκριμένες κινήσεις ξανά και ξανά, ειδικά σε νεαρή ηλικία.

Αν θέλετε πραγματικά να αναπτύξετε έναν αθλητή από νεαρή ηλικία να κάνετε ακριβώς αυτό, να τον αναπτύξετε. Μπορείτε να βοηθήσετε τα παιδιά σας να αναπτύξουν σύνολα ικανότητας όπως ο γενικός συντονισμός, η δύναμη και η ευκινησία ανάλογα με την ηλικία τους. Ένας καλός προπονητής / γονέας θα πρέπει να χαρτογραφεί τις φάσεις της ανάπτυξης και της προσαρμογής, να προσαρμόζει ξεκούραση και ανάκτηση δυνάμεων, να διδάσκει την σωστή διατροφή, την ανάπτυξη και την ψυχική υποστήριξη. Τέλος, εάν το παιδί σας τραυματίζεται συχνά σημαίνει ότι το σύστημα καθοδήγησης και κατάρτισης αποτυγχάνει.

Η εστίαση σε ένα μόνο άθλημα

Είναι κάπως λογικό να πιστεύουμε ότι όσο περισσότερο χρόνο περάσει ένας αθλητής στην κατάρτιση ενός αθλήματος, τόσο καλύτερος θα γίνει με την πάροδο του χρόνου. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάθε τόσο εμφανίζεται και ένας Tiger Woods. Αλλά αυτή η νοοτροπία αφήνει τους περισσότερους νεαρούς αθλητές με «βλάβη» στη μέση του δρόμου. Η ανάπτυξη ενός αθλητή είναι σαν το ξεκλείδωμα μιας πόρτας. Πρέπει να έχεις ακριβώς το σωστό κλειδί και η προπόνηση είναι παρά μόνο ένας από τους αυχένες της κλειδαριάς και όχι το κλειδί.

Ένα παιδί δεν πρέπει να περιοριστεί σε ένα μόνο άθλημα μέχρι την εφηβεία του, όπως ανέφερα παραπάνω, έτσι έχετε τον χρόνο να μάθετε σε τι είναι πραγματικά καλό και τι πραγματικά απολαμβάνει.

Αυτό είναι καλό, αυτό είναι υγιές και δεν «καίει» τα παιδιά σε ένα μόνο άθλημα. Αλλά πάρα πολλοί γονείς βλέπουν μόνο ένα κομμάτι του ταλέντου των παιδιών τους σε κάποιο άθλημα και θέλουν αμέσως να το εξειδικεύσουν. Θα πρέπει να παροτρύνουμε τα παιδιά να δοκιμάσουν διαφορετικά αθλήματα και με την πάροδο του χρόνου από μόνα τους θα εστιάσουν εκεί που τους ευχαριστεί.

Εάν το παιδί σας είναι κάτω από δώδεκα ετών και εσείς βρίσκεστε στη γραμμή του γηπέδου φωνάζοντας «πρωταθλητή», «υποτροφία» και «φαινόμενο» θα σας χρειαστεί πιθανόν μια νέα προοπτική των πραγμάτων.

Ένα από τα δυσκολότερα μαθήματα που θα πρέπει να μάθουν τα παιδιά είναι ότι κάποια στιγμή θα πάρει να αποφασίσουν εάν θέλουν να συνεχίσουν σε ένα άθλημα. Και δεν θα υπάρχει τίποτα που μπορείτε να κάνετε για να τους ωθήσετε να ανταγωνιστούν, αν δεν έχουν πλέον τη θέληση ή την επιθυμία.

Είναι γεγονός ότι όλες οι ώρες και τα χρήματα που θυσιάσατε για προπόνηση ενδέχεται, στατιστικά, να μην οδηγήσουν πουθενά. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα πάρουν ένα σημαντικό εφόδιο για τη ζωή τους από την εμπειρία του ανταγωνισμού. Ο αθλητισμός μπορεί να «βγάλει» το καλύτερο (και μερικές φορές το χειρότερο) σε έναν άνθρωπο.

Οι αξίες που διδάσκονται και αποκτούνται στο γήπεδο θα είναι πολύ πιο πολύτιμες από οποιοδήποτε βραβείο. Αξίες όπως το φίλαθλο πνεύμα, η τιμή, η ακεραιότητα, η ικανότητα, η σκληρή δουλειά και η ομαδική λειτουργία.

Οι αποφάσεις που κάνετε ως γονέας θα έχουν τεράστια επίδραση όχι μόνο στην αθλητική ανάπτυξη του παιδιού σας, αλλά και την υγεία του, την ευημερία και την ηθική του συγκρότηση. Επιλέξτε με σύνεση.

Διαβάστε ακόμα: Ανατροπή: Οι καλύτεροι μαθητές είναι αυτοί που αθλούνται!

x
Send this to a friend