Προπόνηση στη ζέστη: Καίτε περισσότερο λίπος ή μήπως όχι;

Προπόνηση στη ζέστη: Καίτε περισσότερο λίπος ή μήπως όχι; Photo by Stage 7 Photography on Unsplash

Η εποχή και το κλίμα είναι προφανές πως επηρεάζουν τον τρόπο που κάνετε προπόνηση: άλλο να τρέχετε μέσα στον ζεστό και μερικές φορές γεμάτο υγρασία καιρό του καλοκαιριού και άλλο τον Οκτώβρη.

Στην προπόνηση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, μπορεί να αισθανθείτε ότι ο καιρός σας αναγκάζει να αυξήσετε την προσπάθειά σας και να μειώσετε τη συνολική σας απόδοση.

Σημαίνει όμως αυτό ότι καίτε και περισσότερες θερμίδες στη ζέστη;

Σίγουρα ένα δεκάλεπτο τρέξιμο μπορεί να φαίνεται πιο εύκολο σε ψυχρότερες καιρικές συνθήκες και πιο δύσκολο σε συνθήκες υψηλής θερμότητας και υγρασίας. Αλλάζει όμως η αναλογία των λιπών που καίτε; Αυξάνεται η ανάγκη σας για υδατάνθρακες;

Το μίγμα υδατανθράκων και λίπους 

Ας επανεξετάσουμε κάποια βασικά. Γενικά, καίτε ένα μίγμα λίπους και υδατανθράκων όταν ασκείστε. Όσο πιο έντονη είναι η άσκηση, τόσο περισσότερο το εν λόγω μίγμα γεμίζει από υδατάνθρακες και τόσο λιγότερο από λίπος.

Επομένως, η προφανής απάντηση είναι ότι αφού η εκτέλεση ενός 10λεπτου δρομολογίου απαιτεί υψηλότερη ένταση σε θερμές συνθήκες απ΄ότι σε δροσερές συνθήκες, καίμε υψηλότερο ποσοστό υδατανθράκων στη θερμότητα.
Αλλά η θερμότητα επηρεάζει το σώμα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, οπότε πρέπει να ρωτήσουμε αν το «καύσιμο» που «προτιμά» να καίει το σώμα αλλάζουν σε συνθήκες ζέστης. Αποδεικνύεται ότι όντως αλλάζουν.

Σύμφωνα με μια μελέτη του 2010 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Applied Physiology, Nutrition and Metabolism» και η οποία πρόσφατα αναδημοσιεύτηκε από το runnersworld.com η άσκηση που γίνεται σε συνθήκες κοντά στους 40 βαθμούς Κελσίου αυξάνει την οξείδωση του γλυκογόνου των μυών και μειώνει την οξείδωση ολόκληρου του σωματικού λίπους σε σύγκριση με την ίδια άσκηση που εκτελείται στους 20 βαθμούς Κελσίου.

Αυτό κάνει το φαινόμενο ακόμα πιο έντονο. Όχι μόνο η λειτουργία της θερμότητας αυξάνει την ένταση αλλά αυξάνει επίσης την αναλογία υδατάνθρακα προς λίπος ακόμη και στην ίδια ένταση.

Έτσι, μπορούμε να πούμε με μεγάλη βεβαιότητα ότι η εκτέλεση μιας 10λεπτης άσκησης σε θερμό κλίμα καίει μεγαλύτερο ποσοστό υδατανθράκων και μικρότερο ποσοστό λίπους σε σχέση με τον ίδιο ρυθμό αλλά σε πιο δροσερές συνθήκες. Αυτό σημαίνει ότι εάν προγραμματίζετε μια μεγάλη πορεία σε θερμό περιβάλλον και υπολογίζετε τις ανάγκες σας σε υδατάνθρακες, ίσως θελήσετε να εξετάσετε μια μικρή αύξηση σε σύγκριση με το ποσοστό που καταναλώνετε σε πιο δροσερές συνθήκες.

Τι γίνεται όταν θέλετε να χάσετε βάρος;

Τι σημασία έχουν όμως όλα αυτά αν προσπαθείτε να χάσετε βάρος; Θα πρέπει να ανησυχείτε για το ποσοστό λίπους έναντι των υδατανθράκων που καίτε ή μόνο για τους συνολικούς αριθμούς; Η εστίαση στην αναλογία είναι η πλάνη στην οποία βασίζεται η ιδέα ότι πρέπει να ασκείστε σε χαμηλή ένταση για να παραμείνετε στη «ζώνη καύσης λίπους». Βεβαίως, είναι αλήθεια ότι αν ανεβείτε σε ένα ποδήλατο γυμναστικής και κουνάτε αργά τα πόδια σας με μηδενική αντίσταση καίτε κυρίως λίπη, όπως και όταν περπατάτε για μισή ώρα.

Είναι προτιμότερο να γυμνάζεστε σε υψηλότερη ένταση ώστε να πετύχετε μικρότερη αναλογία ενός μεγαλύτερου συνόλου. Και όσο πιο fit γίνεστε, τόσο περισσότερο αυξάνεται η ικανότητα του σώματος σας να καίει λίπος και κατ’ επέκταση η ένταση με την οποία μεγιστοποιείται η καύση λίπους.

Συμπερασματικά, τυπικά μπορείτε να κάψετε περισσότερες θερμίδες σε συνθήκες θερμότητας ακριβώς επειδή γυμνάζεστε σε μεγαλύτερη ένταση αλλά ο καλύτερος τρόπος για να μειώσετε το λίπος σας είναι να γίνεται πιο fit.

Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε υπερβολικά για τους μέγιστους ρυθμούς καύσης λίπους.

Διαβάστε ακόμα: Διατροφικοί μύθοι στην προσπάθεια να «κάψετε» λίπος

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Φαινόμενο κατοπτρισμός: Τραυμάτισες το δεξί πόδι; Γύμνασε το αριστερό για αποθεραπεία

Ένα πολύ ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο αναφορικά με το τρέξιμο είναι πως περίπου το 50% των δρομέων παγκοσμίως τραυματίζονται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο.

Κάποιοι από αυτούς τους τραυματισμούς μπορεί να εκδηλώνονται με ένα απλό τσιμπηματάκι και να ξεπερνιούνται γρήγορα μέσω της ανάπαυσης, ενώ άλλοι τραυματισμοί μπορεί να είναι πιο σοβαροί και πιο αργοί στην επούλωση.

Όσον αφορά αυτές τις περιπτώσεις, οι μύες που περιβάλλουν την πληγείσα περιοχή θα αρχίσουν τελικά να εξασθενούν και να συρρικνώνονται. Εκτός αν αρχίσετε να ασκείτε τους αντίστοιχους μύες στην άλλη πλευρά του σώματός σας.

Τραυματισμοί δρομέων: Ο ρόλος του εγκεφάλου, το τερέν και η ταχύτητα

Η μελέτη 

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μιας πρόσφατης μελέτης, η οποία δημοσιεύτηκε στο Journal of Applied Physiology. Οι ερευνητές μελέτησαν 16 φοιτητές και φοιτήτριες δίνοντας μεγάλη βαρύτητα στους καρπούς τους. Το μέγεθος των μυών μετρήθηκε και η δύναμη του καρπού δοκιμάστηκε χρησιμοποιώντας μια μηχανή βάρους για τα χέρια, προτού βάλουν το αριστερό χέρι κάθε ενός εξ’ αυτών σε γύψο.

Στη συνέχεια, οι 16 εθελοντές χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Η μια κλήθηκε να συνεχίσει την καθημερινότητά της χωρίς να ακολουθήσει κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα άσκησης. Η άλλη ομάδα, ωστόσο, συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα προπόνησης που στόχευε στην λειτουργία των καρπών του ελεύθερου χεριού τους.

Μετά από ένα μήνα και οι δύο ομάδες επέστρεψαν στο εργαστήριο για να αφαιρέσουν τους γύψους τους. Και πάλι, μετρήθηκαν το μέγεθος των μυών και η δύναμη του καρπού τους. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι εθελοντές που δεν είχαν κάνει κάποια συγκεκριμένη άσκηση παρουσίασαν σημαντική απώλεια μυών. Οι καμπτήρες του αριστερού καρπού τους ήταν 20% πιο αδύναμοι από ό,τι πριν βάλουν τα χέρια τους σε γύψο, ενώ οι μύες τους ήταν κατά 3% μικρότεροι.

Πόνος και τραυματισμοί στον τένοντα: Όλα όσα πρέπει να ξέρεις

Αντίθετα, η ομάδα που είχε επεξεργαστεί τους καμπτήρες του δεξιού καρπού της είχε κρατήσει σχεδόν όλους τους μύες στο αρχικό μέγεθος και είχε συντηρήσει την ίδια δύναμη και στα αριστερά! Δηλαδή στο αδρανές χέρι λόγω γύψου!

Το φαινόμενο κατοπτρισμός

Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται «κατοπτρισμός» και απαιτείται περισσότερη έρευνα για να μπορέσουν οι επιστήμονες να πουν με σιγουριά πώς – και σε ποιο βαθμό – συμβαίνει.

Ωστόσο στο μεταξύ, αν αντιμετωπίζετε έναν σοβαρό τραυματισμό και δεν μπορείτε να μετακινήσετε το ένα άκρο, δοκιμάστε να γυμνάσετε το άλλο. Ίσως κάνει τη διαφορά.

Διαβάστε επίσης: Οι τραυματισμοί θέλουν υπομονή

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Οι τρεις βασικοί σωματότυποι και οι επιπτώσεις στην αθλητική μας απόδοση

Οι τρεις βασικοί τύποι ανθρώπινου σώματος είναι το ενδομορφικό, το μεσόμορφο και το εκτόμορφο. Αυτές οι κατηγορίες ή «σωματότυποι», αναπτύχθηκαν τη δεκαετία του ’40 από τον ψυχολόγο Γουίλιαμ Χέρμπερτ Σέλντον.

Αν και ορισμένες πτυχές του συστήματος του Σέλντον έχουν απομυθοποιηθεί, η σύγχρονη έρευνα έχει επιβεβαιώσει ότι ο σωματότυπός μας έχει επιπτώσεις στην αθλητική απόδοσή μας.

Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2018 στο περιοδικό PLoS One διαπίστωσε ότι οι μεσόμορφοι άνδρες είχαν καλύτερες επιδόσεις από τους εκτόμορφους σε εναέριες ασκήσεις και σε ασκήσεις με βάρη. Από την πλευρά της καρδιαγγειακής λειτουργίας, μια μελέτη του 2005 που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Sports Medicine διαπίστωσε ότι όσοι έχουν σωματότυπο που συνδυάζει το μεσόμορφο και εκτόμορφο μοντέλο, έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα να βελτιώνονται στις την αερόβιες ασκήσεις.

Παρά το πώς μπορεί να νιώθετε μερικές φορές, δεν σημαίνει πως ανήκετε σε κάποια συγκεκριμένη από αυτές τις κατηγορίες! Η έρευνα έχει δείξει ότι τόσο η διατροφή όσο και η προπόνηση μπορούν να επηρεάσουν τον σωματότυπο σας και να το αλλάξουν με την πάροδο του χρόνου.

Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία του κάθε σωματότυπου:

ΕΚΤΟΜΟΡΦΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

-Είναι αδύνατος από τη φύση του.
-Δυσκολεύεται πάρει όγκο.
-Έχει στενούς ώμους και γοφούς.
-Έχει γρήγορο μεταβολισμό.

Ένας άνθρωπος με εκτόμορφο σωματότυπο τείνει να είναι λεπτός και να αγωνίζεται διαρκώς να κερδίσει βάρος είτε ως σωματικό λίπος είτε ως μυς. Μπορεί να φάει σωρούς φαγητού και να μείνει στα ίδια κιλά. Αυτό δεν σημαίνει πως κάποιος με αυτό το σωματότυπο είναι καταδικασμένος να είναι αδύνατος. Αλλά θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος να φάει υπερβολικά πολύ φαγητό αν θέλει να πάρει κιλά.

ΜΕΣΟΜΟΡΦΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

-Έχει στενούς γοφούς.
-Έχει μικρές αρθρώσεις (καρπός/αστραγάλοι).
-Είναι λεπτή κατασκευή.
-Έχει μακριά άκρα.

Αν είστε μεσόμορφος, έχετε μια φυσική τάση να είστε σε φόρμα και σχετικά μυώδης. Αυτό σημαίνει πως μπορείτε να τρώτε και να προπονείστε με μικρότερη πειθαρχία σε σχέση με τους άλλους δυο σωματότυπους και πάλι η προδιάθεσή σας να είναι να είστε πιο εύκολα σε φόρμα από αυτούς, κερδίζοντας μυς και καίγοντας λίπος με συγκριτική ευκολία.

ΕΝΔΟΜΟΡΦΟΣ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

-Βαρύτερη δομή των οστών
-Τετράγωνος κορμός
-Φαρδύτερη μέση, μεγαλύτεροι γοφοί
-Πιο αργός μεταβολισμός

Ένα άνθρωπος με ενδομορφικό σώμα τείνει να παίρνει εύκολα βάρος και να παλεύει να το χάσει. Η κατασκευή του είναι λίγο πιο φαρδιά από ένα εκτόμορφο ή μεσόμορφο, με παχύ θώρακα, φαρδιούς γοφούς και πιο κοντά άκρα.

Αυτός ο σωματότυπος μπορεί να έχει περισσότερους μύες από από τους άλλους σωματότυπους, αλλά συχνά αγωνίζεται να διώξει σημαντικές ποσότητες σωματικού λίπους από πάνω του. Αν νιώθετε ότι παίρνετε 5 κιλά απλά περνώντας μπροστά από ένα μαγαζί με ντόνατ, μπορεί να είστε ενδομορφικά άτομα.

Αυτό σίγουρα δεν σημαίνει ότι ένα ενδομορφικό είναι κατά κάποιο τρόπο λιγότερο υγιές. Μπορούν πραγματικά να έχουν κάποια πλεονεκτήματα στην προπόνηση δύναμης λόγω της πρόσθετης μυϊκής τους μάζας. Αλλά αν και όταν αποφασίσουν να αποχωριστούν, θα χρειαστούν σκληρή δουλειά!

Διαβάστε επίσης: Γιατί ο σωματότυπος καθορίζει την διατροφή και την προπόνησή σας;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend