Διατροφικοί μύθοι στην προσπάθεια να “κάψετε” λίπος

Διατροφικοί μύθοι στην προσπάθεια να "κάψετε" λίπος

Το βασικό “κλειδί” για την απώλεια λίπους είναι η διατροφή. Σε συνδυασμό με τη γυμναστική θα έχετε τα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα, ωστόσο, οι διατροφικές συνήθειες που έχετε είναι δεδομένο ότι θα διαδραματίσουν τον σημαντικότερο ρόλο στην προσπάθεια που κάνετε.

Πόσα, όμως, από αυτά που ακούτε και διαβάζετε είναι αλήθεια; Γιατί ορισμένοι επίμονοι μύθοι γύρω από το θέμα της διατροφής συντηρούνται; Ας δούμε παρακάτω τους μύθους και την πραγματικότητα στην διατροφή όσων θέλουν να κάψουν το λίπος στο σώμα τους.

Η κατανάλωση λίπους σας παχαίνει

Η πραγματικότητα: Αυτή η ιδέα θα μπορούσε να καταστήσει τη δίαιτα Άτκινς ως ανόητη (παρόλο που το συγκεκριμένο είδος δίαιτας δεν το υποστηρίζουμε, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία). Δεν θα πρέπει να συμφωνήσουμε και πολύ εδώ διότι αυτό πετάει τη βασική φυσιολογία έξω από το παράθυρο.

Η κατανάλωση λιπαρών οξέων (π.χ. τριγλυκερίδια) είναι απαραίτητη για την επιβίωση του ανθρώπου καθώς παίζουν ένα κρίσιμο ρόλο σε μια ποικιλία κυτταρικών διεργασιών και παραγωγής ενέργειας. Τελικώς, τα λίπη οξειδώνονται σε ακετυλο-ΟοΑ για να εισέλθουν στον κύκλο του Κρεμπς, όπως περίπου και οι υδατάνθρακες (ωστόσο, όταν πληρούνται οι ενεργειακές απαιτήσεις, το ακετυλο-ΟοΑ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σύνθεση των λιπαρών οξέων και την επακόλουθη αποθήκευση).

Αποφύγετε την κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών και επικεντρωθείτε στα υγιή ακόρεστα λιπαρά.

Θα πρέπει να τρώτε κάθε 2-3 ώρες

Η πραγματικότητα: Και τώρα η μεγάλη διαμάχη σχετικά με τη συχνότητα γευμάτων δείχνει το άσχημο της κεφάλι. Λοιπόν, δεν υπάρχει και μεγάλη διαμάχη πλέον δεδομένου ότι η θεωρία αυτή έχει διαψευστεί σε μια πληθώρα ερευνητικών μελετών.

Πολλοί «γκουρού» του fitness και διατροφολόγοι φαίνεται να πιστεύουν ότι αν τρώτε πιο συχνά, θα ενισχύσετε εκ φύσεως τις ενεργειακές σας δαπάνες, λόγω της συνεχόμενης θερμιδικής επίδρασης της τροφής (TEF)  που «φουλάρει το μεταβολισμό σας» κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η πραγματικότητα είναι ότι όταν η πρόσληψη ενέργειας διατηρείται σταθερή, η καθαρή θερμιδική επίδραση στο τέλος της ημέρας είναι η ίδια ανεξάρτητα από τη συχνότητα των γευμάτων.

Σκεφτείτε το έτσι, αν κάποιος σας δίνει μια ολόκληρη πίτσα για να φάτε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, κατά την κρίση σας, μπορείτε είτε: Α) Να τρώτε μια φέτα ή δύο πολλές φορές και να αυξήσετε ελαφρά την αύξηση των ενεργειακών σας δαπανών (λόγω της θερμιδικής επίδρασης της τροφής) κάθε φορά, ή Β) Να φάτε μισή πίτσα σε δύο χρονικές στιγμές και να αντιμετωπίσετε μια μεγαλύτερη αύξηση στην ενεργειακή σας δαπάνη (και πάλι λόγω της θερμιδικής επίδρασης) σε αυτές τις δύο αντίστοιχες φορές.

Πιο απλά, αν η θερμιδικής επίδρασης της τροφής από την κατανάλωση ολόκληρης της πίτσας είναι 200 θερμίδες, τότε τρώγοντας 1/5 της πίτσας κάθε φορά θα σας δώσει μια θερμιδική επίδραση 40 θερμίδων ανά γεύμα,  τρώγοντας ½ πίτσα θα σας δώσει μια θερμιδική επίδραση 100 θερμίδων ανά γεύμα. Εξακολουθείτε να επιτυγχάνετε το ίδιο αποτέλεσμα σε κάθε σενάριο.

H κατανάλωση υδατανθράκων το βράδυ θα σας παχύνει

Η πραγματικότητα: Αυτή η πλάνη φαίνεται να προέρχεται από την υπόθεση ότι οι υδατάνθρακες προκαλούν μια αντίδραση της ινσουλίνης (η οποία είναι μια ορμόνη αποθήκευσης), και δεδομένου ότι είμαστε γενικά ακίνητοι το βράδυ (και κατά τη διάρκεια του ύπνου), τότε οι υδατάνθρακες που τρώμε υπόκεινται σε αποθήκευση λίπους. Για αρχή, το σώμα σας μεταβολίζει τους υδατάνθρακες (και κάθε άλλη θρεπτική ουσία) με τον ίδιο τρόπο όποια ώρα της ημέρας κι αν είναι.

Ακριβώς επειδή είναι 7μ.μ. και μπορείτε να φάτε υδατάνθρακες δεν σημαίνει ότι κάποια φανταστική, νυχτερινή γλυκολυτική οδός ενεργοποιείτε τυχαία και λέει στο σώμα σας να αποθηκεύσει όλους τους υδατάνθρακες ως λιπώδη ιστό. Υπάρχουν ορισμένοι βιορυθμοί σε σχέση με την έκκριση ορμονών και ακόμη να διευκρινιστεί σε ελεγχόμενες μελέτες ότι η κατανάλωση τροφής αργά τη νύχτα έχει ως αποτέλεσμα μια χειρότερη σύνθεση του σώματος.

Στην πραγματικότητα, μια χρονιαία μελέτη με πιθήκους ρέζους (οι οποίοι είναι γενετικά όμοιοι με τον άνθρωπο) έδειξε ότι «…οι πίθηκοι που έτρωγαν περισσότερα από τα τρόφιμα τη νύχτα δεν είχαν περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν βάρος από ότι οι πίθηκοι που σπάνια έτρωγαν το βράδυ.»

Χρειάζεστε περιοδικά ένα «cheat day»

Η πραγματικότητα: Ο μεταβολικός σας ρυθμός αναπόφευκτα θα πέσει καθώς χάνετε βάρος, αλλά για να αφιερώσετε μία ολόκληρη ημέρα καταβροχθίζοντας τόνους από junk food σημαίνει μόνο καταστροφή για πολλά άτομα. Μην μπερδεύετε τα «cheat days» με τις προγραμματισμένες ημέρες «re-feed», σύμφωνα με τις οποίες οι θερμίδες αυξάνονται στρατηγικά για την ενίσχυση του μεταβολισμού.

Το «cheat day» αναφέρεται σε κάποιον που ρίχνει του στόχους μακροθρεπτικών συστατικών/θερμίδων τους έξω από το παράθυρο και τρώει τρόφιμα που συνήθως θεωρεί «βρώμικα» ή «εκτός ορίων» (έστω κι αν οι ιδέα του όσον αφορά τα καθαρά και βρώμικα τρόφιμα αποτελεί αντικείμενο συζήτησης). Μην καταστρέψετε την πρόοδο απώλειας βάρους σας  με το να είστε αλαζονικοί και να καταναλώνετε υπερβολικό fast food. Αντί αυτού, φροντίστε να ενσωματώσετε ημέρες όπου θα αυξάνετε εν γνώσει τις θερμίδες (και ειδικά τους υδατάνθρακες) σε λογικά πλαίσια για να κρατήσετε το μεταβολισμό και το μυαλό σας ευτυχισμένα.

Τα φρούτα δεν σας βοηθάνε

Η πραγματικότητα: Θα μπορούσε να είναι απλά μια σύμπτωση, αλλά παρ’ όλα αυτά η επιδημία της παχυσαρκίας που βρίσκεται σε εξέλιξη στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι συντρέχουσα με την τάση της ανεπαρκούς κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών. Περίπου το 1/3 των ενηλίκων είναι παχύσαρκοι και το 1/3 των ενηλίκων τρώνε τη συνιστώμενη ποσότητα φρούτων καθημερινά. Σίγουρα, οι αναγωγές δεν είναι πάντα τέλειες, αλλά θα υποθέταμε ότι σίγουρα υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των δύο αυτών διαπιστώσεων.

Τα απλά σάκχαρα (γενικά φρουκτόζη) που βρίσκονται σε πολλά φρούτα, είναι σχετικά αργής-αφομοίωσης υδατάνθρακες, έτσι δεν αυξάνουν τα επίπεδα της ινσουλίνης. Επιπλέον, τα φρούτα είναι γεμάτα από ιχνοστοιχεία (π.χ. βιταμίνες, μέταλλα, αντιοξειδωτικά) και γενικά σε μεγάλο βαθμό χορταστικά, έτσι είναι πιθανό να τρώτε λιγότερο από ότι αν τρώγατε το διφορούμενο ποσό θερμίδων από άλλες πηγές υδατανθράκων.

Πολλά φρούτα, όπως τα μούρα και τα μήλα, περιέχουν επίσης ένα καλό ποσό φυτικών ινών το οποίο είναι ένα ακόμα ένα θρεπτικό συστατικό που πολλά άτομα δεν περιλαμβάνουν στη διατροφή τους. Μην φοβάστε τα φρούτα, τα οφέλη τους είναι πολλά και δεν πρέπει να παραλείπονται μόνο και μόνο επειδή έχουν μερικά γραμμάρια ζάχαρης.

Οι φυτικές ίνες δεν μετράνε στην πρόσληψη θερμίδων σας

Η πραγματικότητα: Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, οι διαιτητικές ίνες θα πρέπει να υπολογίζονται στα μακροθρεπτικά συστατικά σας και στην πρόσληψη θερμίδων σας, καθώς ζυμώνονται από την εντερική χλωρίδα σε μικρής-αλυσίδας λιπαρά οξέα και ενέργεια.  Το ακριβές ποσό των θερμίδων στις φυτικές ίνες μπορεί να διαφέρει, αλλά εξακολουθούν να περιέχουν ενέργεια, όπως και άλλους υδατάνθρακες.

Λάβετε, επίσης, υπόψη ότι η έννοια των «καθαρών υδατανθράκων» που μπορεί να δείτε σε προϊόντα φορτωμένα σε φυτικές ίνες είναι απλώς μια αντανάκλαση του ποσού των υδατανθράκων που έχουν άμεση επίπτωση στα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα (έτσι οι φυτικές ίνες δεν περιλαμβάνονται στην παρούσα αξία).

Η απώλεια βάρους/λίπους είναι μια απλή θερμιδική εξίσωση

Η πραγματικότητα: Αν η απώλεια λίπους μαύρο και άσπρο όπως μια θερμοδυναμική εξίσωση, οι φυσικοί θα ήταν οι πρωτοπόροι στον τομέα των διαιτολόγων. Η απώλεια λίπους μπορεί να επηρεαστεί από μια πληθώρα μεταβλητών ξεχωριστά για κάθε άτομο. Η σύνθεση της δίαιτας κάποιου ατόμου όσον αφορά τα μακροθρεπτικά συστατικά είναι αναμφισβήτητα ο πιο σημαντικός παράγοντας όταν προσπαθείτε να χάσετε λίπος.

Για παράδειγμα, κάποιος που τρώει 2000 θερμίδες ως επί το πλείστον από υδατάνθρακες και λίπη (με ανεπαρκή πρωτεΐνη) πιθανόν να δει μικρότερες βελτιώσεις στη σύνθεση του σώματος σε σύγκριση με ένα άτομο που ακολουθεί μια πιο ισορροπημένη δίαιτα 2000 θερμίδων.

Επιπλέον, άλλοι παράγοντες, όπως η ενδοκρινική/μεταβολική λειτουργία και γενετική σίγουρα μπορεί να αλλάξουν τη διαδικασία απώλειας λίπους. Αυτά όλα είναι πράγματα που απαιτούν χρόνο και εμπειρία για να βελτιστοποιήσουν τις προσπάθειες απώλειας λίπους κάθε ατόμου.

Καταναλώστε άφοβα πρωτεΐνη

Η πραγματικότητα: Οι bodybuilders συχνά φαίνεται να πιστεύουν ότι θα πρέπει να καταναλώνουν απεριόριστη πρωτεΐνη, ιδίως κατά την περίοδο γράμμωσης. Λόγω της εκ φύσεως δράσης της πρωτεΐνης για επισκευή και κατασκευή του μυϊκού ιστού, σίγουρα συνιστάται να καταναλώνετε ένα ικανοποιητικό ποσό (ειδικά για αθλητές και δραστήρια άτομα), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η πρωτεΐνη δεν μπορεί να καταναλωθεί υπερβολικά, όπως οι υδατάνθρακες και τα λίπη. Οι πρωτεΐνες μπορούν δυνητικά να μετατραπούν σε λιπαρά οξέα μέσω της τρανσαμίνωσης ή έμμεσα μετά τη γλυκονεογένεση.

Φαίνεται ότι πολύ περισσότερο από 4 γρ. πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους είναι περίπου το μέγιστο δυνατό για τις ανάγκες ενός bodybuilder ή αθλητή (ανά ημέρα), αλλά ένας πιο λογικός στόχος για την πλειοψηφία των ενεργών ατόμων είναι 2-3 γρ. ανά κιλό σωματικού βάρους. Το θετικό όσον αφορά την πρωτεΐνη είναι ότι είναι γενικά πολύ χορταστική, γεγονός που το καθιστά δύσκολο να ληφθεί σε περιττές ποσότητες.

Έτσι, μόνο και μόνο επειδή είστε σε περίοδο γράμμωσης και δεν θέλετε να χάσετε τους σκληρά κερδισμένους μύες σας, μην περιμένετε πολλά από την κατανάλωση ενός τόνου πρωτεΐνης εκτός από μια καυστική μυρωδιά και πλήθη αερίων.

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Γιατί έχουμε επιθυμία για γλυκό μετά το φαγητό;

Γράφει η Μάιρα-Ευαγγελία Στεφανάκου* 

«Δεν έχει γλυκό αν δε φας όλο το φαγητό σου.» – φράση που θυμόμαστε όλοι από τα παιδικά πάρτυ που πηγαίναμε μικροί. «Αν φας το φαγητό σου, θα σου πάρω τη σοκολάτα που σου αρέσει.» Μήπως υπάρχει ένα μοτίβο εδώ; Γιατί ο οργανισμός μας δεν μπορεί να αντισταθεί στα γλυκά, σε σημείο να τα θεωρούμε έως και «επιβράβευση» μετά από ένα ολοκληρωμένο γεύμα;

Είναι αλήθεια ότι όλοι γνωρίζουμε τη σημασία της εγκράτειας απέναντι στα γλυκά, ειδικά στο πλαίσιο της επίτευξης ή διατήρησης του ιδανικού μας βάρους. Εντούτοις, η επιθυμία για κάτι γλυκό, ειδικά μετά από ένα αλμυρό γεύμα, υπονομεύει την προσπάθειά μας αυτή, πόσω μάλλον αν είναι συνήθεια ετών.

Γιατί δημιουργείται η επιθυμία για γλυκό;

Η αναζήτηση του γλυκού είναι κάτι κοινό στους ανθρώπους, καθώς έχει κατά κάποιο τρόπο περάσει στην ίδια μας τη βιολογία. Η αγάπη για τη γλυκιά γεύση είναι κάτι που στην πραγματικότητα ευνόησε πολύ το ανθρώπινο είδος στο ταξίδι της εξέλιξής του, αφού ανέκαθεν το προσανατόλιζε σε τρόφιμα τα οποία ήταν βρώσιμα και ασφαλή (αντίθετα με τα δηλητηριώδη τρόφιμα που συνήθως είναι πικρά) και θρεπτικά.

Τρανό παράδειγμα είναι άλλωστε, τα φρούτα, πλούσια σε ενέργεια και απαραίτητα θρεπτικά συστατικά όπως οι βιταμίνες και τα αντιοξειδωτικά. Αυτή η στροφή της ανθρώπινης διατροφής στην επιλογή γλυκών τροφίμων είναι ακόμη πιο έντονη στη βρεφική και παιδική ηλικία.

Γιατί το σπανάκι κόβει την όρεξη για γλυκό;

Όταν γευόμαστε κάτι γλυκό, τα σάκχαρα ανεβάζουν τα επίπεδα του αμινοξέος τρυπτοφάνη, που με τη σειρά του αυξάνει τη σύνθεση της σεροτονίνης (ο «νευροδιαβιβαστής της ευεξίας»). Με αυτό τον τρόπο, ενεργοποιείται το σύστημα του εγκεφάλου που προκαλεί το αίσθημα της ευχαρίστησης. Αξιοσημείωτο μάλιστα είναι πως το αλκοόλ και πολλά εθιστικά φάρμακα μοιράζονται πολλά από αυτά τα μονοπάτια που αφορούν στην αναζήτηση της γλυκιάς γεύσης, που αποτελεί τη φυσική επιβράβευση του οργανισμού.

Εκτός όμως από αυτή τη φυσική ροπή, για ποιο λόγο πολλοί από εμάς δηλώνουμε αιώνιοι γλυκατζήδες, ορκισμένοι λάτρεις της σοκολάτας, κ.ο.κ.; Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι διαφορές ανάμεσα στα άτομα όσον αφορά στην κατανάλωση των γλυκών οφείλονται εν μέρει και στο γενετικό προφίλ του εκάστοτε ατόμου. Ταυτόχρονα, πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν στα γλυκά για συναισθηματικούς λόγους (οι λεγόμενοι emotional eaters). Σε καταστάσεις όπως κατάθλιψη, συμπτώματα προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου, και στρες, τα γλυκά είναι τα «comfort food» επιλογής, καθώς είναι εύγεστα και ήπια εξαιτίας της περιεκτικότητάς τους σε λίπος και ζάχαρη.

Γλυκό μετά το φαγητό, από τι επηρεάζεται η επιθυμία αυτή;

Αυτό που οδηγεί πολλούς στο να λήγουν το κύριο γεύμα καταναλώνοντας επιδόρπιο (δηλαδή αυτό που ακολουθεί το δόρπον, που στην αρχαία ελληνική σήμαινε το δείπνο) είναι, πρωταρχικά, η δύναμη της συνήθειας. Η αύξηση της σεροτονίνης που μεσολαβείται από την πρόσληψη των σακχάρων και ενεργοποιεί το αίσθημα της ευχαρίστησης κινητοποιεί τον εγκέφαλο να επαναλάβει τη συνήθεια της κατανάλωσης του γλυκού.

Αυτό προφανώς είναι εντονότερο όσο πιο παλιά είναι η συνήθεια, αφού οι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές εντυπώνονται στα νευρωνικά μονοπάτια. Παράλληλα, εάν η κατανάλωση του γλυκού μετά το φαγητό είναι συνήθεια που μας συντροφεύει στο μεγάλωμα ή στην κουλτούρα μας, μπορεί να έχουμε σχηματίσει την πεποίθηση ότι οφείλουμε να διαιωνίσουμε αυτό το «έθιμο».

Τα καλά νέα;

Με τον ίδιο τρόπο που δημιουργούμε και διατηρούμε κάποιες συνήθειες που επιβαρύνουν τη διατροφή μας, μπορούμε να υιοθετήσουμε και νέες. Άλλωστε, συγχρονική μελέτη έχει δείξει ότι όσοι ήταν στη διαδικασία δίαιτας απώλειας βάρους είχαν σημαντικά λιγότερες, ασθενέστερες και πιο ελέγξιμες «λιγούρες» για τη σοκολάτα και άλλα γλυκά.

Ένας άλλος ένοχος για την επιθυμία για γλυκό μετά το γεύμα μπορεί να είναι και η έλλειψη αίσθησης κορεσμού από το ίδιο το γεύμα. Εάν το κυρίως γεύμα δεν ήταν επαρκές σε ποσότητα, θερμίδες και θρεπτικά συστατικά, τότε ο οργανισμός σύντομα θα αναζητήσει την ενέργεια που του λείπει, συνήθως στη μορφή ενός εύγεστου τροφίμου με απλά σάκχαρα και λίπος.

Ακόμη, ένα διατροφικό πλάνο που περιέχει τροφές υψηλού γλυκαιμικού δείκτη (όπως γλυκά, χυμοί, επιτραπέζια ζάχαρη, λευκό ψωμί, λευκά ζυμαρικά) σε αφθονία έχει ως αποτέλεσμα το σάκχαρο του αίματος να κατεβαίνει απότομα, προκαλώντας κόπωση και πείνα, ειδικά σε διαβητικούς ή άλλα άτομα με κακή ρύθμιση του σακχάρου.

Τέλος, η ταχύτητα κατανάλωσης του γεύματος παίζει ρόλο στην επιθυμία να φάμε ξανά μεταγευματικά. Έρευνα έδειξε ότι μετά από ένα γεύμα που διήρκησε μόνο πέντε λεπτά, τα επίπεδα των πεπτιδίων που ρυθμίζουν την πείνα και το αίσθημα πληρότητας ήταν χαμηλότερα σε σχέση με τα επίπεδα μετά από ένα τριαντάλεπτο γεύμα. Αυτό σημαίνει πως το μήνυμα ότι «χορτάσαμε» απαιτεί περίπου μισή ώρα για να φτάσει στον εγκέφαλο, άρα η επιθυμία για φαγητό εξακολουθεί να υπάρχει μέσα σε αυτό το χρονικό παράθυρο.

Πως θα αποφύγετε τα γλυκά με… γλυκό τρόπο!

Πώς να το αντιμετωπίσετε;

Ένας τρόπος να σπάσουμε τη συνήθεια του επιδορπίου είναι να επιδράσουμε στο μοτίβο της επιβράβευσης, το οποίο αναφέραμε προηγουμένως. Έτσι, στη θέση ενός γλυκού που έπεται του σήματος της λήξης του φαγητού, μπορούμε να εισάγουμε μια νέα συνήθεια. Για παράδειγμα, μπορούμε μετά το φαγητό να καταναλώσουμε ένα ποτήρι νερό ή ένα ρόφημα με λίγες θερμίδες, όπως καφές, τσάι, ή ένα μικρό φρούτο ή λίγους ξηρούς καρπούς. Εναλλακτικά, μπορούμε να κάνουμε έναν περίπατο ή μια άλλη δραστηριότητα που μας ευχαριστεί, κάθε φορά που νιώθουμε «λιγούρα» για ένα γλυκό μετά το φαγητό.

Η κατανάλωση μικρών, τακτικών γευμάτων μέσα στην ημέρα βοηθά στον καλύτερο έλεγχο της πείνας και του κορεσμού. Πολύ σημαντική είναι και η σύνθεση των γευμάτων μας μέσα στην ημέρα. Καθώς η πρωτεΐνη και οι διαιτητικές ίνες είναι τα συστατικά που προκαλούν καλύτερο κορεσμό, πρέπει να φροντίζουμε αυτά τα μακροθρεπτικά συστατικά να υπάρχουν σε επάρκεια στο καθημερινό μας διαιτολόγιο. Συγχρόνως, οι επιλογές τροφίμων πλούσιων σε ίνες και σύνθετους υδατάνθρακες (όπως τα λαχανικά, τα όσπρια, και τα προϊόντα ολικής άλεσης) βοηθούν στον καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο, αφού πέπτονται σε πιο αργούς ρυθμούς, και κατ’επέκταση δεν προκαλούν απότομα σκαμπανεβάσματα του σακχάρου.

Μια τελευταία συμβουλή: το φαγητό εκτός από απαραίτητο είναι και μία απόλαυση. Δώστε στο γεύμα σας την προσοχή και το χρόνο που χρειάζεται!

Διαβάστε επίσης: Ζελέ: Το υποτιμημένο αλλά θαυματουργό γλυκό

* H Μάιρα-Ευαγγελία Στεφανάκου είναι Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, απόφοιτος του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρέχει κατ’οίκον διαιτολογικές υπηρεσίες στο Χολαργό και την Αγία Παρασκευή. Το άρθρο της δημοσιεύτηκε στο mednutrition.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Τροφές που οι διατροφολόγοι προτείνουν να μην καταναλώνετε

Τροφές που οι διατροφολόγοι προτείνουν να μην καταναλώνετε

Υπάρχουν τροφές που πρέπει να καταναλώνετε με μέτρο και κάποιες που δεν πρέπει να βάζετε καν στο στόμα σας. Μπορεί να δείχνουν ελκυστικές λόγω των χαμηλών λιπαρών και της νόστιμης γεύσης, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως κάνουν για εσάς.

Πρέπει να γνωρίζετε πως οι ετικέτες στις συσκευασίες είναι συχνά παραπλανητικές. Για παράδειγμα ο χυμός φρούτων δεν είναι πάντοτε τόσο φρέσκος και θρεπτικός και μπορεί να περιέχει περισσότερη ζάχαρη από ένα αναψυκτικό.

Σύμφωνα με την Αρχή Διατροφής ο χυμός φρούτων περιέχει πολύ λιγότερα θρεπτικά συστατικά σε σύγκριση με πολλές φυτικές τροφές. Δεν περιέχει φυτικές ίνες και έχει όσες θερμίδες περιέχουν αρκετά ζαχαρούχα ροφήματα. Υπάρχουν επίσης τροφές που περιέχουν τρανς λιπαρά και θα πρέπει να μείνετε μακριά τους. Αυτές αυξάνουν την κακή χοληστερόλη και συμβάλουν στην εμφάνιση καρδιακών νοσημάτων.

Ακολουθεί η λίστα με τις τροφές και τα ροφήματα  που οι ειδικοί συνιστούν να τις βγάλετε από τα πρόγραμμά σας:

Tρανς λιπαρά

Υπάρχουν τροφές με μερικώς υδρογωνομένα έλαια, γι αυτό διαβάστε προσεκτικά τις ετικέτες τους. Ακόμη και αν αναφέρουν πως έχουν 0 τρανς λιπαρά ανά μερίδα, ενδέχεται να περιέχουν μικρές ποσότητες, αφού επιτρέπεται η σήμανση με αυτό τον τρόπο για τροφές που περιέχουν λιγότερο από 0,5 τρανς λιπαρά.

Ποιες τροφές έχουν τρανς λιπαρά και πόσο κακό κάνουν;

Φυστικοβούτυρο με λίγα λιπαρά

Όταν αφαιρείται λίπος, ισοσταθμίζεται με έξτρα ποσότητα ζάχαρης και άλλων συμπληρωμάτων. Το γνήσιο φυστικοβούτυρο θα πρέπει να προέρχεται μοναχά από καβουρδισμένα φιστίκια. Το λίπος στο φυσικό φυστικοβύτυρο κάνει καλό στην καρδιά  και σας χορταίνει.

Κοκτέιλ με χυμό φρούτων

Στα ποτά που γίνεται ανάμειξη του αλκοόλ με χυμούς φρούτων που έχουν αρκετή πρόσθετη ζάχαρη, το αποτέλεσμα δεν είναι καλό για εσάς. Σίγουρα δεν χρειάζεστε αυτή την επιπλέον ποσότητα ζάχαρης στον οργανισμό σας.

Αναψυκτικά

Δεν ωφελούν σε τίποτε καθώς είναι γεμάτα ζάχαρη. Προτιμήστε τα ανθρακούχο νερό ή το seltzer με λίγο χυμό φρούτου.

Μαργαρίνη

Θεωρείται ως μια καλή εναλλακτική αντί του βουτύρου, ωστόσο πολλές εκδόσεις της, περιέχουν υδρογονωμένο λάδι με τρανς λίπη.

Μεγάλα ψάρια

Τα ψάρια όπως το σκουμπρί περιέχουν υψηλές ποσότητες υδραργύρου, προτιμήστε τον γαύρο, τη σαρδέλα τα στρείδια  και τα μικρότερα ψάρια γενικά για να πάρετε Ω3.

Βρώμη με φρούτα 

Επιλέξτε τις νιφάδες που έχει σαν βάση μόνο την βρώμη και εμπλουτίστε την γεύση με φρούτα και κανέλα.

Φρούτα σε κονσέρβα με σιρόπι

Συνήθως έχουν έξτρα ποσότητες ζάχαρης λόγω του σιροπιού. Προτιμήστε τα φρούτα κονσέρβας σε νερό ή χυμό.

Ζάχαρη: Με 9 μέρες αποχή, πέφτουν χοληστερίνη, τριγλυκερίδια!

Γαλακτοκομικά προϊόντα

Τα προϊόντα αυτά εκτός από την θετική επίδραση στα κόκαλα, έχουν και παρενέργειες που πολλοί αγνοούν. Ενδέχεται να επηρεάσουν την υγεία των μαλλιών, τα νύχια  και να προκαλέσουν αλλεργικά συμπτώματα. Επιλέξτε τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα αμύγδαλα, τις φακές και τα αβοκάντο για να πάρετε τη βιταμίνη D που χρειάζεστε, καθώς και το ασβέστιο και τις πρωτεΐνες.

Επεξεργασμένο αλεύρι

Όλα τα θρεπτικά στοιχεία του χάνονται κατά την διαδικασία της επεξεργασίας. Το σώμα παλεύει να το χωνέψει τα παράγωγά του λόγω έλλειψης φυτικών ινών. Η γλουτένη που περιέχει συχνά δημιουργεί αλλεργικές αντιδράσεις.

Διαβάστε ακόμα: Πρέπει να «κόβουμε» το ψωμί όταν κάνουμε διατροφή;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend