Κατάθλιψη: Η ύπουλη επίπτωση για όσους “κόβουν” την προπόνηση

Κατάθλιψη: Η ύπουλη επίπτωση ενός σοβαρού τραυματισμού

Γράφει ο Δημησθένης Χριστόπουλος

Η ψυχή και το σώμα δεν μπορούν να διαχωριστούν. Τα ψυχολογικά προβλήματα που αποκτά ένας άνθρωπος είναι ταυτόχρονα και σωματικά τόσο με την στενή όσο και με την ευρεία έννοια. Πολλές φορές ένα ψυχολογικό πρόβλημα μπορεί να έχει σωματικές προεκτάσεις αλλά και το αντίστροφο.

Θα έχετε παρατηρήσει, ότι η Κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι έχει πάρει ήδη πολλά μέτρα, σε κάθε ενημέρωση, τονίζει ότι επιτρέπεται η ατομική προπόνηση σε εξωτερικούς χώρους ή η προπόνηση δύο ατόμων μαζί όταν κρατάνε συγκεκριμένη απόσταση μεταξύ τους.

Γιατί ένα θέμα που αφορά ένα μικρό αλλά αφοσιωμένο κομμάτι, του πληθυσμού γίνεται καθημερινό σημείο αναφοράς;

«Σωματική άσκηση ατομικά ή ανά δύο άτομα με απόσταση ασφαλείας»

Η απάντηση είναι απλή. Τα οφέλη που προσφέρει μια ήπια άσκηση στην υγεία, είναι πολλά, τόσο σε επίπεδο σωματικό, όσο και ψυχολογικό. Και επειδή οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η ψυχολογία της μεγάλης μάζας των πολιτών θα διαταραχθεί το επόμενο διάστημα εξαιτίας της πίεσης και της… καραντίνας, επισημαίνουν ότι ο κόσμος μπορεί να τρέχει ή να κάνει μόνος του προπόνηση.

Τι σημβαίνει, όμως, με εκείνους που είχαν την προπόνηση στην καθημερινότητά τους. Πως οι περιορισμοί μπορούν να παίξουν με την ψυχολογία τους. Σε περίπτωση απαγόρευσης εξόδου, είναι δεδομένο ότι πρέπει ένας δρομέας, να βρει άλλες λύσεις, διότι θα αντιμετωπίσει προβλήματα.

Το… φλερτ με την κατάθλιψη

Μάλιστα, οι άνθρωποι που έχουν συνηθίσει να προπονούνται συστηματικά και εξαιτίας ενός γεγονότος ή ενός τραυματισμού «κόβουν» ξαφνικά αυτή τη συνήθειά τους, φλερτάρουν πολύ έντονα με την κατάθλιψη.

Κόμα και νέοι δρομείς μπορούν να επιβεβαιώσουν πως η αποχή από τους αγώνες και τις προπονήσεις  μπορεί να επηρεάσει ευθέως την διάθεσή τους. Άλλωστε, αυτό μοιάζει αναμενόμενο αν αναλογιστεί κανείς πως τόσο το τρέξιμο ειδικά όσο και η εκγύμναση εν γένει είναι καλή όχι μόνο για την σωματική αλλά και για την ψυχική υγεία. Είναι πολλές οι μελέτες που έχουν δείξει πως μια και μόνο κούρσα μπορεί να ανεβάσει κατακόρυφα τη ψυχολογία ενός δρομέα.

Όπως ακριβώς η συστηματική άσκηση καταπολεμάει την κατάθλιψη, έτσι και όταν μένεις μακριά από την γυμναστική αυξάνεις τις πιθανότητες να πέσεις σε κατάθλιψη.

Μια έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας στην Αυστραλία, επιχείρησε να μελετήσει τη σχέση άσκησης και ψυχολογίας. Στο πείραμα μελετήθηκε η συμπεριφορά152 άνθρωπων εκ των οποίων οι 50 ήταν γυναίκες. Κάθε ένα από τα άτομα αυτά έκανε τουλάχιστον μια μισάωρη προπόνηση για τρεις φορές την εβδομάδα.

Αφού οι συμμετέχοντες στο πείραμα έκοψαν «μαχαίρι» την προπόνηση, η πτώση της ψυχολογίας τους παρατηρήθηκε άμεσα. Σε άλλους διαγνώστηκαν συμπτώματα κατάθλιψης μετά από μόλις τρεις μέρες ενώ σε άλλους χρειάστηκε να περάσουν περίπου δυο εβδομάδες. Μάλιστα, οι ερευνητές ανακάλυψαν πως τα συμπτώματα ήταν πολύ πιο έντονα για τις γυναίκες που έλαβαν μέρος στο πείραμα.

Τρέχουμε μόνοι, συνεχίζουμε να ζούμε και θα νικήσουμε

Συμπέρασμα…

Όπως τόνισε και ο επικεφαλής του τμήματος ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας, Bernhard Baune: «Είναι σημαντικό οι άνθρωποι να κατανοήσουν τις πιθανές επιπτώσεις στην ψυχική τους ευεξία όταν σταματήσουν ξαφνικά την τακτική άσκηση».

Αν λοιπόν κάτι σας ωθήσει να σταματήσετε να γυμνάζεστε τακτικά ή πέσετε θύμα ενός τραυματισμού, προσέξτε το: εκτός από την ειδική διαχείριση του σώματός σας θα πρέπει να έχετε το νου σας και στην ψυχολογία σας.

Διαβάστε ακόμα: Ασκήσεις αντοχής: Το καλύτερο φάρμακο ενάντια στην κατάθλιψη

Previous ArticleNext Article

«Ανοίγουν» οι… δρόμοι μας στο trail Φανερωμένης στις 21/02!

Του Ηρακλή Αθανασσόπουλου

Όλα δείχνουν ότι οι … δρόμοι μας ανοίγουν την 21η Φεβρουαρίου στο Χιλιομόδι Κορινθίας με τη διεξαγωγή του 3ου trail Φανερωμένης, του πρώτου αγώνα μετά τον χειμερινό εγκλεισμό μας ένεκα της πανδημίας με σημείο εκκίνησης/τερματισμού δύο αποστάσεων(21 και 6χλμ) εντός της κατασκήνωσης Freeland Adventure camp.

Την οργάνωση ανέλαβαν ο Αλέξανδρος Αθανασόπουλος, «οικοδεσπότης» και διαχειριστής του camp, ο τοπικός Δασικός Συνεταιρισμός και το Σωματείο Εθελοντών Περιβάλλοντος-Πυροπροστασίας «Soste to».

Αυτό το 3ο trail αφιερώνεται στην τεράστια ηθοποιό μας Ειρήνη Παπά – Λελέκου.

Σημειώνεται έντονο ενδιαφέρον περί της συμμετοχής κυρίως από δρομείς συλλόγων Πελοποννήσου και Αττικο – Βοιωτίας (εδώ η προκήρυξη με την «πύλη» εγγραφής: https://www.facebook.com/trialchiliomodi/posts/2871980976391728?__tn__=K-R).

Με άλλα λόγια η δρομική κοινότητα επιθυμεί επανεκκίνηση και ανυπομονεί για αυτή! Εως σήμερα έχουν πραγματοποιήσει εγγραφή 250 δρομείς στον αγώνα των 21χλμ και άλλοι 97 στον «μικρό» των 6χλμ. Οι αριθμοί συστήνουν ρεκόρ! Τερμάτισαν στον 1ο αγώνα του 2019 συνολικά 145 (89+56) και 232 (160+72) σε αυτόν του 2020. Ο 36χρονος Γιώργος Διαλεκτός, κορυφαίος δρομέας βουνού, εκδήλωσε τη διάθεσή του να αγωνιστεί.

Πιθανή θεωρείται η συμμετοχή του 42χρονου Γιώργου Τσουμάνη, νικητή και των δύο «εκδόσεων». Ολοκλήρωσε την εγγραφή της η Δέσποινα Φλώκα, η 17χρονη δρομέας εθνικού επιπέδου από τη Νεμέα και νικήτρια γενικής στο «μικρό» αγώνα του 2019, δλδ μπροστά από τους άνδρες!

Ωθηση στον ανταγωνισμό προσφέρουν ο 38χρονος Νίκος Σκούταρης και η ικανοτάτη μαραθωνοδρόμος Βηθλεέμ Σαπίου εξ Αιγίου. Παρούσες δηλώνουν η Μαργαρίτα Παναγοπούλου του ΣΔΥΜ Θηβών, μια από τις ταχύτερες των ηλικιών +60 και η Γεωργία Μπάκα του ΣΔΥ Μεσσηνίας. Η εκκίνηση θα εξελιχθεί διαλειμματικά, δλδ ανά 10 – 12 δευτερόλεπτα θα ξεκινούν δρομείς κατά μόνας ή έως ομάδες των «πέντε».

Αυτό το ηλεκτρονικό «παράθυρο» ανοίγει στις 10:00 για τον αγώνα των 21χλμ και ένα τέταρτο αργότερα για τα 6χλμ. Προβλέπονται σταθμοί τροφοδοσίας και στις δύο διαδρομές.  Αυτές (οι διαδρομές) θεωρούνται ευχάριστες, βατές, χωρίς πολλές δυσκολίες. Το υψηλότερο σημείο των 21χλμ εντοπίζεται στη βυζαντινή ή παλιά μονή Φανερωμένης (747μ). H κατασκήνωση Freeland ευρίσκεται σε μικρό οροπέδιο (υψόμετρο 360) δίπλα στη νέα μονή Φανερωμένης και 3χλμ ανατολικά του χωριού τριγυρισμένη από μοναδικό καταπράσινο περιβάλλον…

Πλούσιες προβλέπονται οι παροχές προς όλους τους μετέχοντες: ηλεκτρονική χρονομέτρηση, ποιοτικό τεχνικό t-shirt, βαρύτιμο αναμνηστικό μετάλλιο, επαρκής τροφοδοσία και πλήρες γεύμα (γίδα βραστή) μετά τον τερματισμό.

Ολίγα λόγια περί της Ειρήνης Παπά

Η Ειρήνη Παπά – Λελέκου, η «ζωντανή καρυάτιδα», όπως εύστοχα την χαρακτήρισε ο Αλέκος Σακελλάριος, γεννήθηκε την 3η Σεπτ 1929 στο Χιλιομόδι. Ηταν η Ρηνούλα στα πρώτα χρόνια της. Παιδί οικογένειας εκπαιδευτικών ανέδειξε γρήγορα το πλούσιο ταλέντο της. Η μελαχρινή καλλονή με την άγρια ομορφιά, η σειρήνα με τα κατάμαυρα μαλλιά και το βαθύ, κατάμαυρο, έντονο βλέμμα ικανό να σε μαγνητίσει, να σε καθηλώσει, να σε μαγέψει απέκτησε κύρος και διεθνή φήμη… Ανήκει στις μετρημένες στα δάκτυλα Ελληνίδες ηθοποιούς που διέπρεψαν στο εξωτερικό!

Ξεκίνησε τη λαμπρή πορεία της βέβαια από το θέατρο. Ερμήνευσε την Ευγενία στην παράσταση «Κάρμεν» με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Ανεπανάληπτες, μοναδικές μένουν οι ερμηνείες της στις μεταφορές στον κινηματογράφο των τραγωδιών «Αντιγόνη», «Ηλέκτρα», «Τρωάδες» και «Ιφιγένεια εν Αυλίδι». Λάμπρυνε με την παρουσία της ταινίες όπως «Οδύσσεια» του Andrei Koncalovski, «Αλέξης Ζορμπάς» του Μιχάλη Κακογιάννη, «Ζ» του Κώστα Γαβρά, «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» του John Madden, κ.α.

Γοήτευσε όσες φορές ανέλαβε ρόλο τραγουδίστριας:  1968 Ενδεκα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, 1977 «Ελεύθεροι πολιορκημένοι» του Γιάννη Μαρκόπουλου, 1978 «Ωδές» του Βαγγέλη Παπαθανασίου, κ.α. Σήμερα απομονωμένη εκεί στη γενέτειρά της παλεύει με τη νόσο Pick, μια επιθετική μορφή της Αltzheimer, με δύναμη, αξιοπρέπεια και αγάπη…

Tα πρώτα συμπτώματα εκδηλώθηκαν πριν από 6 χρόνια αρχικά ως προβλήματα ομιλίας. Ακολούθησαν η σταδιακή απώλεια μνήμης και η αδυναμία κίνησης.

Το παράδειγμα του Ioannina Lake Run ως «πυξίδα» για την επανεκκίνηση των αγώνων δρόμου

Γράφει ο Αποστόλης Τζελέτας*

Μπορούν να διοργανωθούν μαζικοί αγώνες το 2021; Σαφέστατα και μπορούν. Και η διοργάνωση του Ioannina Lake Run τον Σεπτέμβριο του 2020 το απέδειξε, έστω κι αν ήταν ίσως ο μοναδικός μαζικός, λαϊκός αγώνας δρόμου που πραγματοποιήθηκε από το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού στη χώρα μας.

Δεν ήταν εύκολη απόφαση. Προβληματιστήκαμε, συζητήσαμε, δουλέψαμε τρεις φορές παραπάνω από τους προηγούμενους αγώνες, αλλά νομίζουμε ότι τα καταφέραμε. Και εκατοντάδες δρομείς μπόρεσαν και έτρεξαν στην ομορφότερη διαδρομή της Ελλάδας για μία ακόμη χρονιά, και αποδείχθηκε ότι όλα έγιναν με τρόπο που σε καμία περίπτωση δεν επιβάρυνε την επιδημιολογική κατάσταση στη χώρα και στην περιοχή εκείνη την περίοδο.

Και σαφώς θα το ξανακάνουμε, αν φυσικά υπάρχουν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις που μας οδήγησαν πέρυσι να πάρουμε μια απόφαση, κόντρα στην επιλογή των περισσότερων διοργανωτών που αποφάσισαν να ακυρώσουν τις διοργανώσεις, είτε με δική τους πρωτοβουλία είτε λόγω άνωθεν απαγορεύσεων.

Το υπολογισμένο ρίσκο

Για να προχωρήσεις σε έναν μαζικό, λαϊκό αγώνα δρόμου, πρώτη και βασική προϋπόθεση είναι να υπάρχει ένα υπολογισμένο ρίσκο, και όχι ένα ανοιχτό ρίσκο. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει κάποιος να οδηγηθεί στην απόφαση «κάνουμε αγώνα κι ό,τι γίνει».

Χρειάζεται επιστημονική καθοδήγηση, αξιολόγηση των δεδομένων και λήψη όλων των μέτρων που οδηγούν στην ελαχιστοποίηση των κινδύνων, που απ’ ότι φαίνεται και αυτή τη χρονιά θα είναι παρόντες.

Αυτό έκανε και το Ioannina Lake Run. Ζήτησε και είχε την επιστημονική καθοδήγηση καθηγητών της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αξιολόγησε το ότι η περιοχή είχε πολύ μικρό αριθμό κρουσμάτων, αλλά κυρίως φρόντισε να λάβει μέτρα, που στόχευαν τόσο στην προστασία των δρομέων όσο και στη διαφύλαξη της υγείας των εμπλεκόμενων στη διοργάνωση και των εθελοντών.

Μάσκες παντού (τότε δεν ήταν υποχρεωτικές), μόνο ηλεκτρονικές εγγραφές, περιορισμός του αριθμού των συμμετεχόντων, εκκινήσεις ανά κύματα, εξαντλητική επιμονή στην τήρηση αποστάσεων, θερμομέτρηση, ατομικές συσκευασίες τροφοδοσίας, αντισηπτικά παντού, χώρος απομόνωσης κρουσμάτων μέχρι και διαχωριστικά πλέξι γκλας στη γραμματεία.

Ακόμη κι έτσι, όμως, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα ενός κρούσματος. Όπως φυσικά δεν μπορεί κανείς διοργανωτής να αποκλείσει ότι κάποιος θα πάθει καρδιακό επεισόδιο ή δε θα εμφανιστεί ένα αδέσποτο από το πουθενά. Το ζήτημα είναι να έχεις κάνει ό,τι περνάει από το χέρι σου να περιορίσεις τον κίνδυνο και να μην αφήσεις τα πράγματα στην καλή ή κακή σου τύχη.

Ένα «συμβόλαιο» διοργανωτών- συμμετεχόντων

Βέβαια, το ζήτημα δεν είναι μόνο να έχεις ένα καλό σχέδιο, αλλά και να το εφαρμόσεις. Το υγειονομικό πρωτόκολλο δεν πρέπει να είναι ένα τυπικό βήμα για να πάρει κάποιος την άδεια διοργάνωσης ενός αγώνα, αλλά ένα «Ευαγγέλιο» που θα πρέπει να τηρηθεί κατά γράμμα.

Και πρέπει να τηρηθεί όχι μόνο από τους διοργανωτές και τους εθελοντές, αλλά και από τους δρομείς. Από το Ioannina Lake Run 2020 έχουμε την εμπειρία ότι οι δρομείς είναι έτοιμοι να πειθαρχήσουν σε κανόνες, ακόμη και αν δε συμφωνούν απόλυτα με αυτούς, προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα να απολαβάνουν την αγαπημένη τους δραστηριότητα.

Είδαμε δρομείς να παραλαμβάνουν και να φορούν τη μάσκα τους μετά τον τερματισμό τους, ακόμη και αν θεωρούσαν ότι δεν είναι αποτελεσματικό μέτρο προστασίας, είδαμε συμμετέχοντες να περιμένουν υπομονετικά το σύνθημα της εκκίνησης ακόμη κι αν θεωρούσαν ότι οι ίδιοι είναι γεροί και υγιείς, και άρα δεν κινδυνεύουν από τον κορωνοϊό.

Κοντολογίς, απαιτείται ένα άτυπο «συμβόλαιο» μεταξύ διοργανωτών και δρομέων, μια συμφωνία κυρίων ότι όλοι θα τηρήσουν κατά γράμμα τις οδηγίες, ώστε να υπάρξει το ελάχιστο δυνατό ρίσκο.

Ανάγκη για μεγαλύτερη στήριξη

Η τρίτη προϋπόθεση είναι οι διοργανωτές να τύχουν μεγαλύτερης στήριξης για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν πρακτικά και οικονομικά στις συνθήκες διοργάνωσης ενός αγώνα δρόμου σε συνθήκες πανδημίας.

Είναι εύκολα αντιληπτό ότι η λήψη επιπλέον μέτρων απαιτεί και μεγαλύτερες δαπάνες, ενώ την ίδια στιγμή ο αναγκαστικός περιορισμός των συμμετεχόντων δε συνεπάγεται και ανάλογη μείωση του κόστους διοργάνωσης, αφού οι περισσότερες δαπάνες είναι ανελαστικές.

Το Ioannina Lake Run τα κατάφερε, χάρη στη σχέση εμπιστοσύνης που έχει χτίσει με τους χορηγούς, χάρη στη στήριξη της αυτοδιοίκησης, αλλά και χάρη σε εναλλακτικούς τρόπους συμμετοχής, όπως το Virtual Lake Run. Ωστόσο, αποτελεί διαπίστωση η ανάγκη μεγαλύτερης και πιο ουσιαστικής συνδρομής, όχι για να κάνουμε απλά έναν αγώνα και να μη λείψει ένας κρίκος στην αλυσίδα, αλλά γιατί τα οφέλη είναι πολλαπλά και δεν πρέπει να τα παραβλέπουμε.

Έχουν γραφτεί πολλά για το πώς οι αγώνες δρόμου προάγουν τη συναισθηματική, σωματική και ψυχολογική υγεία, τα οποία δεν έχει νόημα να επαναλάβουμε. Και είναι διαπιστωμένο και το οικονομικό όφελος για τις τοπικές κοινωνίες. Στην περίπτωσή του Ioannina Lake Run, μάλιστα, έχει «μετρηθεί» και με βάση έρευνα για το «οικονομικό αποτύπωμα» που διενήργησε το Επιμελητήριο Ιωαννίνων.

Άρα, από τη στιγμή που βάζουμε σε μία ζυγαριά οφέλη και κινδύνους, και η ζυγαριά κλίνει προς τα οφέλη, οφείλουν όλοι να συνδράμουν, ώστε το όποιο ρίσκο υπάρχει να είναι υπολογισμένο και για τους διοργανωτές.

*Δημοσιογράφος- Υπεύθυνος επικοινωνίας Ioannina Lake Run

x
Send this to a friend