Μυαλό, σνακ και καλός ύπνος σε κάνουν πιο γρήγορο

Η ταχύτητα πραγματικά συναρπάζει. Ανεβάζει τους ρυθμούς της καρδιάς και την αδρεναλίνη. Αλλά η μεγαλύτερη ταχύτητα,  στις εβδομαδιαίες διαδρομές σου ή σε έναν αγώνα μπάσκετ ή ποδοσφαίρου, έχει επίσης πραγματικά σωματικά και ψυχολογικά πλεονεκτήματα.

Πρώτο και κυριότερο, όταν αυξάνεις τον ρυθμό, αυξάνεται η ένταση κάθε δραστηριότητας. Όσο πιο έντονη είναι η δραστηριότητα τόσο πιο εντατικά πρέπει να λειτουργήσουν οι πνεύμονες και οι μύες σου, κάτι που αποτελεί τον σίγουρο τρόπο για να βελτιώσεις την καρδιαγγειακή και μυϊκή σου φυσική κατάσταση. Αλλά τα πνευματικά οφέλη μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερα. “Όταν πηγαίνεις πάντα με τον ίδιο ρυθμό, ό,τι και αν κάνεις μπορεί να γίνει βαρετό πολύ γρήγορα και έτσι είναι πιθανότερο να σταματήσεις να το κάνεις”, λέει η Angie Fifer, PhD, πιστοποιημένη σύμβουλος πνευματικής απόδοσης για την Breakthrough Performance Consulting στη Φιλαδέλφεια. “Αλλά όταν πιέζεις τον εαυτό σου να πας πιο γρήγορα και το πετυχαίνεις, βλέπεις τις δυνατότητές σου και αυτό μπορεί να σε κάνει να θέλεις να το επαναλάβεις ξανά και ξανά”.

“Όταν πηγαίνεις πάντα με τον ίδιο ρυθμό, ό,τι και αν κάνεις μπορεί να γίνει βαρετό πολύ γρήγορα και έτσι είναι πιθανότερο να σταματήσεις να το κάνεις”.
Angie Fifer
PhD, πιστοποιημένη σύμβουλος πνευματικής απόδοσης για την Breakthrough Performance Consulting στη Φιλαδέλφεια

Αν λατρεύεις την ταχύτητα, η προπόνηση μπορεί σίγουρα να σε βοηθήσει να την αυξήσεις. Αλλά υπάρχουν και πολλά που μπορείς να κάνεις έξω από το γυμναστήριο για να ενισχύσεις την πρόοδό σου. Δες από πού λένε οι ειδικοί ότι είναι καλό να ξεκινήσεις.

Στόχευσε το μυαλό σου

Όταν τα δίνεις όλα σε μια μεγάλη διαδρομή ποδηλασίας, τρεξίματος η κολύμβησης, είναι εύκολο να χάσεις την προσοχή σου. Αλλά για τις προπονήσεις όπου πρέπει να πας από το σημείο A στο σημείο B, η επικέντρωση της προσοχής σου σε ένα εστιακό σημείο μπορεί να σε κάνει να φτάσεις εκεί γρηγορότερα. Οι άνθρωποι που εστίασαν στη γραμμή του τερματισμού και δεν κοιτούσαν τριγύρω κινούνταν 23% γρηγορότερα, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Motivation and Emotion”. Η συγκέντρωση επίσης μείωσε τον βαθμό αντιλαμβανόμενης προσπάθειας (RPE), που αφορά το πόσο σκληρά πίστευαν ότι προσπαθούσαν, κάτι που μπορεί να σε κάνει να νιώθεις λιγότερη εξάντληση όταν τα δίνεις όλα.

Τραυματισμοί δρομέων: Ο ρόλος του εγκεφάλου, το τερέν και η ταχύτητα

Το εστιακό σου σημείο δεν χρειάζεται να είναι μια πραγματική γραμμή τερματισμού, λέει η Fifer. Μπορείς να διαλέξεις μια πινακίδα ή ένα δέντρο προς το οποίο θα τρέχεις και μετά να το επαναλάβεις ξανά και ξανά. Μπορείς να εφαρμόσεις αυτήν την πρακτική ακόμα και στις διαλειμματικές προπονήσεις HIIT, για παράδειγμα, εστιάζοντας σε ένα μοναδικό μοτίβο στο ξύλινο πάτωμα μπροστά σου κατά τη διάρκεια των mountain climber. Ό,τι και αν προτιμάς, ένας οπτικός στόχος μπορεί να επαναφέρει την προσοχή σου σε αυτό που κάνεις τη δεδομένη στιγμή και να σου θυμίσει να έχεις συγκεκριμένο σκοπό και όχι να σκέφτεσαι κάτι άλλο, εξηγεί η Fifer. Αυτή η νοοτροπία μπορεί να σε βοηθήσει να συνεχίσεις να δίνεις το 100% των δυνατοτήτων σου.

Δημιούργησε στρατηγική για τα σνακ

Δεν υπάρχει κάποιο μαγικό τρόφιμο που μπορεί να αυξήσει την ταχύτητά σου (μεγάλη απογοήτευση, το ξέρουμε). Αλλά η κατανάλωση ενός συνδυασμού πρωτεΐνης και υδατανθράκων, όπως ένα σφιχτό αυγό και ένα φρούτο, μέσα σε διάστημα μίας ώρας πριν από το τρέξιμο, την προπόνηση ή τον αγώνα προσφέρει ένα συνδυαστικό πλεονέκτημα για τις επιδόσεις σου. “Η πρωτεΐνη σταθεροποιεί τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και αποτρέπει την ανεπιθύμητη μυϊκή βλάβη, ενώ οι υδατάνθρακες παρέχουν εύκολα προσβάσιμα “καύσιμα”, ώστε να μην τρέχεις με άδεια ή με τα χθεσινά αποθέματα γλυκογόνου, που δεν επαρκούν”, λέει ο Ryan Maciel, RD, Head Performance-Nutrition Coach της Precision Nutrition. Ο συνδυασμός μπορεί να σε βοηθήσει να νιώθεις μεγαλύτερη ενέργεια για να απογειώσεις την ταχύτητά σου και να έχεις περισσότερα εφόδια για να τη διατηρήσεις.

Τα ροφήματα μπορούν να είναι εξίσου χρήσιμα. Ας δούμε για παράδειγμα τον καφέ ή το τσάι: “Η καφεΐνη διεγείρει τον εγκέφαλο και έτσι έχεις μεγαλύτερη πνευματική εγρήγορση και μπορείς να τρέχεις γρηγορότερα. Επίσης, ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η καφεΐνη προκαλεί μείωση στον βαθμό αντιλαμβανόμενης προσπάθειας (RPE)”, αναφέρει ο Maciel. Βασικά, η κατανάλωση καφεΐνης βοήθησε τους καλά προπονημένους ερασιτέχνες δρομείς να τρέξουν 1% γρηγορότερα κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής χρόνου 5 χλμ., σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο “Journal of Science and Medicine in Sport”. Αυτό είναι σημαντικό σε ένα άθλημα στο οποίο κάθε δευτερόλεπτο μετράει. Ο Maciel προτείνει να πιεις 1,5 mg ανά 0,5 κιλό σωματικού βάρους μία ώρα πριν ξεκινήσεις (για έναν αθλητή 68 κιλών, αυτό σημαίνει 225 mg καφεΐνης ή περίπου δύο φλιτζάνια καφέ).

Δεν σου αρέσει η καφεΐνη; Δοκίμασε ένα σφηνάκι με χυμό παντζαριού: οι δρομείς που το έκαναν μείωσαν κατά 1,5% τον χρόνο τους σε έναν αγώνα 5 χλμ., σύμφωνα με μία μελέτη, ενώ μια άλλη μικρή μελέτη προτείνει ότι η κατανάλωση χυμού παντζαριού για επτά διαδοχικές ημέρες πριν από τον αγώνα μπορεί να οδηγήσει σε γρηγορότερους χρόνους σπριντ. Ο χυμός παντζαριού είναι πλούσιος σε νιτρικά άλατα, εξηγεί ο Maciel, κάτι που “σύμφωνα με τις έρευνες, μπορεί να αυξήσει τη ροή του αίματος, να βελτιώσει τη λειτουργία των πνευμόνων και να δυναμώσει τις μυϊκές συστολές”. Όλα αυτά είναι εξαιρετικά σημαντικά στοιχεία για την ταχύτητα.

Βάλε φωτιά στην αποκατάσταση

Ας δούμε μια περίπτωση στην οποία χωρίς να κάνεις σχεδόν τίποτα μπορείς να βελτιώσεις τις επιδόσεις σου. Βυθίσου σε νερό 39 βαθμών για 30 λεπτά τρεις ημέρες την εβδομάδα μετά από προπονήσεις μέτριας έντασης. Αυτό βελτιώνει τη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, σύμφωνα με μια νέα μελέτη από τους ερευνητές στο Western Colorado University. (Για λόγους αναφοράς, το νερό που βγαίνει από τη μέση οικιακή βρύση θα πρέπει να φτάνει περίπου στους 49 έως τους 60 βαθμούς, αν γυρίσεις τη βάνα τέρμα αριστερά.) Αυτή η αύξηση θα κάνει ευκολότερη για το σώμα τη μεταφορά και τη χρήση του οξυγόνου κατά τη διάρκεια της άσκησης, κάτι που σου επιτρέπει να προπονείσαι σκληρότερα με λιγότερη προσπάθεια.

Ο λόγος; Η θερμότητα αυξάνει τη μάζα των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα οποία μεταφέρουν οξυγόνο, εξηγεί ο Chris Minson, PhD, καθηγητής ανθρώπινης φυσιολογίας στο University of Oregon. Η θερμότητα επίσης έχει ως αποτέλεσμα το σώμα σου να ενεργοποιεί πρωτεΐνες θερμικής καταπόνησης, κάτι που τελικά διευκολύνει τη μεταφορά του οξυγόνου στους μυς σου, για να μπορείς να συνεχίζεις.

Αυτό είναι το μυστικό των δρομέων ταχύτητας

Προγραμμάτισε τον ύπνο σου

Τελευταίος αλλά εξίσου σημαντικός παράγοντας: ο ύπνος. Χωρίς έναν καλό ύπνο, ό,τι και αν κάνεις στο γυμναστήριο δεν έχει σε κάτι να βασιστεί, υποστηρίζει ο W. Chris Winter, MD, ειδικός σε θέματα ύπνου και συγγραφέας του βιβλίου “The Sleep Solution: Why Your Sleep Is Broken and How to Fix It”. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο κακός ή ανεπαρκής ύπνος επηρεάζει σημαντικά τον μεταβολισμό, ιδιαίτερα τον τύπο που συμβάλει στη δόμηση των μυών σου.

Ωστόσο, ως αθλητής μπορεί να χρειάζεσαι περισσότερο ύπνο από τις συνιστώμενες επτά έως εννέα ώρες. Μετά το μπάσκετ, οι παίκτες που παρέτειναν τον συνολικό χρόνο ύπνου τους σε τουλάχιστον δέκα ώρες κάθε νύχτα για πέντε έως επτά εβδομάδες, παρατήρησαν γρηγορότερα σπριντ, σύμφωνα με μια μικρή μελέτη που δημοσιεύτηκε στο “Sleep”. Αυτό μπορεί να είναι κάτι με το οποίο αξίζει να πειραματιστείς, πηγαίνοντας σταθερά για ύπνο νωρίτερα για δύο έως τρεις εβδομάδες, ώστε να διαπιστώσεις αν ο χρόνος σου βελτιώνεται. Αν αντιμετωπίζεις δυσκολίες να κοιμηθείς νωρίς, ο Winter προτείνει να βάζεις ένα ξυπνητήρι για να πας για ύπνο, όπως βάζεις για να ξυπνήσεις.

Συνδύασέ τα όλα

Αν εστιάσεις σε ένα μόνο από αυτά τα στοιχεία σε τακτική βάση, μπορείς να πετύχεις επιδόσεις μεγαλύτερης ταχύτητας. Αλλά αν κάνεις προσπάθειες σε όλα αυτά σε συνδυασμό με τις εστιασμένες προπονήσεις σου; Θα πετάς!

Διαβάστε επίσης: Τρέξιμο: Τρεις κύκλοι προπόνησης που ενισχύουν ταχύτητα, αντοχή και δύναμη 

Πηγή: www.nike.com

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Μύθοι και αλήθειες για την προπόνηση στο γυμναστήριο και τους εξωτερικούς χώρους

Η συστηματική προπόνηση περιλαμβάνει ένα σωρό μύθους, που ακριβώς επειδή επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά τείνουν να γίνουν αποδεκτοί ως αντικειμενικές αλήθειες.

Με βάση τα όσα υποστηρίζουν οι ειδικοί και οι μελέτες τους ακολουθούν ορισμένοι μύθοι και η αλήθεια που κρύβεται πίσω από αυτούς.

ΜΥΘΟΣ: ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟ

Έλεγχος πραγματικότητας: Λάθος. «Όσον αφορά τη σταθερότητα, ένας διάδρομος και η άσφαλτος είναι περίπου το ίδιο πράγμα», λέει η Μέγκαν Κένιχαν, προπονήτρια τρεξίματος. Άλλωστε, σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Medicine and Science in Sports and Exercise», οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μοτίβα των δρομέων δεν αλλάζουν όταν τρέχουν έξω έναντι ενός διαδρόμου. Με άλλα λόγια, το τρέξιμο είτε στην άσφαλτο είτε σε διάδρομο απαιτεί περίπου την ίδια προσπάθεια. H διαφορά έχει να κάνει με το περιβάλλον και το μυαλό.

10 βασικά tips πριν ξεκινήσεις να τρέχεις στη φύση

ΜΥΘΟΣ: Η ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΉΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΙΝΗΤΡΑ

Έλεγχος πραγματικότητας: Λάθος. Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Environmental Science & Technology», οι ερευνητές υπολόγισαν τα αποτελέσματα της γυμναστικής στο φυσικό περιβάλλον σε σχέση με το γυμναστήριο. Διαπίστωσαν ότι η άσκηση σε εξωτερικούς χώρους παρείχε περισσότερα συναισθήματα αναζωογόνησης και υψηλότερα επίπεδα ενέργειας, καθώς και μείωση της έντασης, της κατάθλιψης και του θυμού. Οι συμμετέχοντες εξέφρασαν συνολικά υψηλότερη ικανοποίηση από την υπαίθρια δραστηριότητα από το να μένουν σε εσωτερικούς χώρους για προπόνηση.

ΜΥΘΟΣ: ΣΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ Η ΑΦΥΔΑΤΩΣΗ ΕΧΕΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Έλεγχος πραγματικότητας: Λάθος. Πρέπει να μείνετε καλά ενυδατωμένοι όταν ασκείστε σε οποιοδήποτε περιβάλλον, αλλά η ιδέα ότι η αφυδάτωση προκαλεί μυϊκές κράμπες δεν είναι απαραίτητα αλήθεια. Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «British Journal of Sports Medicine», οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αυξημένη ταχύτητα τρεξίματος οδηγεί σε κράμπες και όχι σε αφυδάτωση. Με άλλα λόγια, αν βιώνετε περισσότερες επιπτώσεις κατά τη εκγύμνασή σας σε εξωτερικούς χώρους, αυτό δεν έχει να κάνει με το περιβάλλον αλλά με την ένταση της γυμναστικής σας.

Προπονήσεις που μπορούν να αναπληρώσουν το τρέξιμο (αν αυτό δεν είναι επιλογή)

ΜΥΘΟΣ: ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Έλεγχος πραγματικότητας: Λάθος. Στην πραγματικότητα, η ποδηλασία στο γυμναστήριο περιορίζει τα οφέλη της ποδηλασίας. «Όταν κάνεις ποδήλατο σε λόφους και εν μέσω αλλαγών υψομέτρου, ταχύτητας και έντασης, αυτόματα η ποδηλασία είναι πιο ευεργετική σε σχέση αυτή σε εσωτερικούς χώρους. Για να μην αναφέρουμε τις ψυχολογικές διαφορές: άλλο να κάνεις ποδήλατο σε ένα δωμάτιο και άλλο στην πόλη ή στην φύση», λέει ο Έρικ Μπον, πιστοποιημένος αθλητικός προπονητής του «NY Sports Science Lab». Όπως και να έχει πάντως, το ποδήλατο, υπό οποιαδήποτε μορφή του είναι μια άψογη άσκηση.

Διαβάστε επίσης: Ανάλυση: Τρέξιμο στο βουνό vs τρέξιμο στο δρόμο

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Ποιους μύες γυμνάζεις απλά περπατώντας;

Γράφει ο Βαγγέλης Κωνσταντόπουλος (Γυμναστής, Λαύριο)*

Ποιοι μύες ενεργοποιούνται όταν περπατάμε; Το περπάτημα ή αλλιώς βάδιση είναι η πιο προτιμώμενη υπαίθρια ψυχαγωγική δραστηριότητα για την επίτευξη του συνιστώμενου στόχου φυσικής δραστηριότητας για τη διατήρηση της καλής υγείας.

Ο στόχος αυτός σύμφωνα με την Αμερικανική Αθλητιατρική Εταιρία είναι 150 λεπτά τη βδομάδα άσκησης μέτριας έντασης όπως είναι το γρήγορο περπάτημα. Αυτά τα 150 λεπτά θα μπορούσαν να χωριστούν ως εξής: 30 λεπτά τη μέρα γρήγορης βάδισης τις 5 από τις 7 μέρες της βδομάδας.

Το περπάτημα λοιπόν είναι μια φυσική δραστηριότητα η οποία δεν απαιτεί ειδικές δεξιότητες ή κάποιο ακριβό εξοπλισμό. Είναι επίσης αρκετά βολικό, καθώς μπορεί να είναι  ενσωματωμένο στον καθημερινό τρόπο ζωής και αυτορυθμίζεται ως προς την ένταση τη συχνότητα και τη διάρκεια.

Το σημαντικότερο όλων όμως σχετικά με το περπάτημα είναι τα οφέλη που μπορεί αυτό να έχει προς την υγεία μας και τη βελτίωση της φυσικής μας κατάστασης. Μερικά από αυτά τα οφέλη είναι τα εξής: η βελτίωση της αερόβιας μας αντοχής, η αύξηση στη σταθερότητα των αρθρώσεων, η βελτίωση στη σύνθεση του σώματος καθώς και η αύξηση στα επίπεδα της λιποπρωτεΐνης υψηλής πυκνότητας (HDL) ή αλλιώς όπως τη ξέρουμε της «καλής χοληστερίνης». Επιπλέον το περπάτημα βοηθά στην πρόληψη της παχυσαρκίας, του διαβήτη τύπου II, της οστεοπόρωσης,  των μεταβολικών διαταραχών, της υπέρτασης αλλά επίσης και στην πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων και ψυχικών ασθενειών.

Παρόλα αυτά υπάρχει η απορία από πολλά άτομα ποιους μύες χρησιμοποιούν κατά το περπάτημα. Πάμε λοιπόν να δούμε ποιοι μύες είναι αυτοί που συμμετέχουν κατά τη βάδιση αλλά και με ποιον τρόπο συμμετέχουν. Πιο απλά ας δούμε ποιους μύες γυμνάζεις κατά το περπάτημα.

Τρέξιμο εναντίον περπατήματος: Ποια μορφή άσκησης είναι πιο χρήσιμη;

Μύες κάτω άκρων και λεκάνης

Ξεκινώντας με τον τετρακέφαλο ο οποίος αποτελείται από τον ορθό μηριαίο, τον έσω πλατύ, τον έξω πλατύ και τον μέσο πλατύ. Όλοι αυτοί οι μύες συνεργάζονται για την έκταση του γόνατος καθώς περπατάμε. Ενώ η δουλειά του ορθού μηριαίου δε σταματάει εκεί, καθώς επίσης βοηθά στην κάμψη του ισχίου η οποία είναι μια απαραίτητη κίνηση για να σηκώσουμε το πόδι μας από το έδαφος και να μας εμποδίσει από το να σκοντάψουμε καθώς προχωράμε μπροστά.

Έπειτα πηγαίνοντας στην οπίσθια επιφάνεια του μηρού συναντάμε τους οπίσθιους μηριαίους ( δικέφαλος μηριαίος, ημιτενοντώδης και ημιυμενώδης). Αυτοί οι μύες συνεργάζονται για την κάμψη στο γόνατο του προπορευόμενου ποδιού ενώ περπατάμε. Μια επιπλέον λειτουργία αυτών των μυών κατά τη βάδιση είναι ότι συνεργαζόμενοι με τον μεγάλο γλουτιαίο εκτείνουν το ισχίο του πίσω ποδιού κατά τη διάρκεια ενός διασκελισμού. Όμως και οι δύο μικρότεροι μύες των γλουτών ο μέσος και ο μικρός γλουτιαίος ασκούνται κατά το περπάτημα καθώς η δουλειά τους είναι η σταθεροποίηση της λεκάνης. Προχωρώντας πιο κάτω στα κάτω άκρα και πηγαίνοντας στους μύες της κνήμης συναντάμε τον πρόσθιο κνημιαίο μυ.

Η ενέργεια αυτού του μυ κατά τη βάδιση είναι η ανασήκωση των δαχτύλων των ποδιών μας από το έδαφος. Και φυσικά οι μύες της γάμπας (γαστροκνήμιος, υποκνημίδιος) συμμετέχουν κατά τη βάδιση με κύρια λειτουργία τους να είναι η ανύψωση της φτέρνας από το έδαφος, έτσι ενεργοποιούνται στο πίσω πόδι όταν σπρώχνουμε το έδαφος για να προχωρήσουμε μπροστά.

Μύες υπόλοιπου σώματος που γυμνάζονται κατά το περπάτημα

Αυτό λοιπόν που προκύπτει από την επιστήμη της κινησιολογίας είναι ότι κατά τη βάδιση συμμετέχουν κατά κύριο λόγο οι μύες των κάτω άκρων και της λεκάνης παρόλα αυτά και οι μύες του υπόλοιπου σώματος μας βοηθάνε ενώ περπατάμε.

Πάμε να δούμε πως: Οι κοιλιακοί μας εμπλέκονται ενώ περπατάμε για να διατηρήσουμε την ισορροπία μας καθώς μετατοπίζουμε το βάρος μας από το ένα πόδι στο άλλο, ενώ οι μύες της πλάτης μας λειτουργούν για να διατηρήσουν τη στάση και να διατηρήσουν το σώμα μας σε όρθια θέση. Τέλος, και οι ώμοι συμμετέχουν κατά τη βάδιση καθώς κουνάμε τα χέρια μας μπρος-πίσω. Οπότε αυτοί είναι οι μύες που γυμνάζεις κατά το περπάτημα.

Το γρήγορο περπάτημα χαρίζει χρόνια ζωής

Ποιο μέρος να επιλέξω για το περπάτημα;

Όσον αφορά για το που είναι προτιμότερο να περπατάμε ώστε να γυμναστούμε περισσότερο, ο διάδρομος του γυμναστήριου είναι μια επιλογή με αρκετά θετικά καθώς ξέρεις ακριβώς πόσα μέτρα/χιλιόμετρα έχεις διανύσει, την ταχύτητα με την οποία περπατάς, ενώ αν θες μια έξτρα δυσκολία μπορείς να βάλεις και ανηφορική κλίση.

Παρόλο αυτά η ομαλή επιφάνεια του διαδρόμου ίσως δεν είναι ο ιδανικός τρόπος για να δουλέψουμε όλους τους μυς μας. Όταν περπατάμε έξω μπορούμε να δουλέψουμε ιδιαίτερα τους κοιλιακούς μας σε μεγαλύτερο επίπεδο καθώς θα μας βοηθήσουν να διατηρήσουμε την ισορροπία σας καθώς το έδαφος είναι λιγότερο ομαλό σε σχέση με το διάδρομο του γυμναστηρίου.

Όμως το πιο σημαντικό πλεονέκτημα του να περπατάμε έξω είναι ότι το περπάτημα στη φύση είναι ένα φυσικό αντικαταθλιπτικό. Όταν είμαστε έξω, ο εγκέφαλός μας είναι πολύ πιο διεγερμένος, επομένως, όχι μόνο το περπάτημα θα είναι ωφέλιμο για το σώμα αλλά θα βοηθήσει επίσης στην καταπολέμηση της συναισθηματικής δυσφορίας και του άγχους.

Τέλος, μπορεί εύκολα κάποιος να μαντέψει ότι το ανηφορικό περπάτημα είναι πιο δύσκολο για τους μηρούς μας από ότι το περπάτημα χωρίς κλίση. Αυτό οφείλεται στο πόση δύναμη και σταθερότητα απαιτείται για να ωθήσουμε τον εαυτό μας σε διαφορετικές κλίσεις. Έχει πλέον μάλιστα διαπιστωθεί ότι όταν περπατάμε με ανηφορική κλίση οι οπίσθιοι μηριαίοι και οι γλουτοί συμμετέχουν σε μεγαλύτερο βαθμό, ενώ οι τετρακέφαλοι συμμετέχουν περισσότερο όταν περπατάμε με κατηφορική κλίση.

Έτσι λοιπόν θα ήταν καλό να προσθέσουμε το περπάτημα στην καθημερινότητα μας είτε για λόγους άθλησης καθώς όπως είδαμε είναι μια μορφή άσκησης που γυμνάζει τους μύες σχεδόν όλου του σώματος (με κύριους αυτούς των κάτω άκρων, της λεκάνης και του κορμού), είτε για λόγους υγείας καθώς τα οφέλη του μπορούν να βελτιώσουν τόσο τη σωματική όσο και τη ψυχική μας υγεία.

Διαβάστε επίσης: Πέντε… τρόποι να μετατρέψετε το περπάτημα σε super άσκηση

Πηγή: www.fmh.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend