“We were on a break” αγαπημένο μου τρέξιμο 182

Του Μάνου Χατζηγιάννη (Κουζουλοί Δρομείς-Ομάδα Αλληλεγγύης) 

Το τρέξιμο για όλους εμάς που το έχουμε αναπόσπαστο κομμάτι στην ζωή μας είναι έρωτας, είναι σχέση ζωής. Η κατάσταση αυτών των ημερών με τις απαγορεύσεις και τις απαραίτητες προφυλάξεις μοιάζει με μια σχέση που περνάει κρίση.

Με μια σχέση που κάνει ένα διάλειμμα… Σαν το διάλειμμα, που έκαναν (ή που δεν έκαναν αναλόγως αν είσαι άνδρας ή γυναίκα) ο Ρος και η Ρέιτσελ στην αγαπημένη αμερικανική τηλεοπτική σειρά “Friends” και από την στιγμή που αποκαλύφθηκε πως ο ένας παραστράτησε, ακουγόταν ξανά και ξανά με κάθε ευκαιρία: “We were on a break”..

Στο τέλος όμως καταλήγουν μαζί και πιο ευτυχισμένοι από ποτέ! Ας γίνουμε κι εμείς σαν τον Ρος με την Ρέιτσελ όσον αφορά στη σχέση μας με το τρέξιμο. Δεν λέει κανείς να το εγκαταλείψουμε, άλλωστε και ο Ρος με την Ρέιτσελ κάθε μέρα συναντιούνταν. Αλλά δεν ήταν ζευγάρι!

Επιστημονικές απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις των δρομέων για τον Κορωνοϊό

Ο Δόκτωρ (όχι όπως έλεγε ο Ρος: είμαι ο Δόκτωρ Ρος Γκέλερ) David Nieman, Dr.PH., καθηγητής υγείας στο Appalachian State University και διευθυντής του Εργαστηρίου Ανθρωπίνων Επιδόσεων στην ερευνητική πανεπιστημιούπολη της Βόρειας Καρολίνας είναι σαφής: “Θα ήθελα να προειδοποιήσω τους δρομείς να αποφύγουν μακρύ, έντονο τρέξιμο αυτή τη στιγμή μέχρι να περάσουμε από όλα αυτά και να διατηρήσουμε τα πράγματα υπό έλεγχο”. “Μην το παρακάνετε. Να ανησυχείτε περισσότερο για την υγεία από την γυμναστική “λέει ο Nieman.

Από την πλευρά του ο Δόκτωρ Brian Labus, Ph.D., MPH, επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Νεβάδα του Λας Βέγκας συμπληρώνει: “Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσετε να τρέχετε ή να ασκείστε εντελώς. Υπάρχει μια πολύ ισχυρή σχέση μεταξύ της τακτικής άσκησης και ενός ισχυρού ανοσοποιητικού συστήματος, έτσι ώστε τα μακροχρόνια οφέλη του ανοσοποιητικού συστήματος να ξεπεράσουν τις βραχυπρόθεσμες ανησυχίες” λέει ο Labus.

Κατά τη διάρκεια καραντίνας, ο Nieman προτείνει να ασκείστε με κάποιο τρόπο ενώ παραμένετε εκεί που βρίσκεστε σε καραντίνα για να διατηρηθείτε υγιείς με ασκήσεις σωματικού βάρους ή τρέχοντας σε ένα διάδρομο στο σπίτι. “Είναι εξαιρετικοί τρόποι να το κάνετε αυτό. Εκτός αν είσαι άρρωστος” διευκρινίζει και συμπληρώνει: “Εάν έχετε γρίπη ή κορωνοϊό ή έχετε πυρετό, άρρωστοι νομίζουν ότι μπορούν με την άσκηση να «απομακρύνουν τον ιό από τον οργανισμό τους» ή «να τον ξεπλύνουν», αλλά αυτός είναι ένας μύθος. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο”, λέει ο Neiman.

Aπλές ασκήσεις ενδυνάμωσης για όλους που γίνονται στο σπίτι

Αυτό που συμβουλεύουν και οι δύο ειδικοί σε γενικές γραμμές είναι να έχετε επίγνωση των αλληλεπιδράσεών σας με τους άλλους και να λάβετε τα βασικά μέτρα για να προστατεύσετε τον εαυτό σας. Με το πλύσιμο των χεριών, τον περιορισμό της άμεσης επαφής με τους άλλους και χωρίς να αγγίζετε το πρόσωπό σας, μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο πολλών διαφορετικών λοιμώξεων. Να θυμάστε ότι, παρόλο που όλοι επικεντρώνονται στον κορωνοϊό, η γρίπη εξακολουθεί να κυκλοφορεί ευρέως…

Με όλα αυτά τα δεδομένα, το τρέξιμο δεν θα παρεξηγηθεί αν το παραμελήσουμε για λίγο. Κι αν παρεξηγηθεί απλά απαντήστε του : We were on a break!

Previous ArticleNext Article

12+1 κανόνες συμπεριφοράς για τους δρομείς στις μέρες του Covid-19 10

Γράφει ο Στέφανος Φυγετάκης*

Για όσους τρέχουμε συστηματικά, η προπόνηση του τρεξίματος είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που έχουμε να κάνουμε αυτή την εποχή.

Και για τον συντάκτη του άρθρου αυτού η προσμονή για κάθε προπόνηση είναι κάτι που προκαλεί  μόνο θετικά  συναισθήματα.

Σύμφωνα με την τρέχουσα κατάσταση αυτό είναι πιο έντονο  για πολλούς λόγους, όπως για παράδειγμα, τον περιορισμό πολλών άλλων επιλογών που είχαμε  στην προ covid-19 εποχή.

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να κρατάμε τις αποστάσεις και να ελαχιστοποιούμε την μετάδοση του κοροανιού, σε μια διαδρομή η μονοπάτι με πολλούς δρομείς.

Ας ακολουθήσουμε κάποιες συμβουλές, που θα κρατήσουν τους άλλους αλλά και εμάς ασφαλείς.

H πανδημία με έκανε να αγαπήσω κάτι που πάντα μισούσα: Το τρέξιμο

  • Μην βγαίνετε για τρέξιμο αν αισθάνεστε άρρωστος ή νιώθετε ότι θα αρρωστήσετε.
  • Μην “κολλάτε” σε άλλα group δρομέων.
  • Κρατήστε τα δυο μέτρα απόσταση ακόμα και όταν προσπερνάτε άλλους δρομείς.
  • Μην φτύνετε η φυσάτε την μύτη σας κοντά σε άλλους.
  • Αν υπάρχουν πολλοί δρομείς η και άλλα άτομα στη διαδρομή, πχ πεζοί, ποδήλατα, καροτσάκια κλπ τρέξτε ώρες που δεν βγαίνουν οι άλλοι. Πχ νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ ή επιλέξτε φαρδύτερα μονοπάτια και δρόμους.
  • Τρέξτε μόνοι ή με κάποιον δικό σας.
  • Έχετε μαζί το νερό σας και το απολυμαντικό σας και αποφεύγετε τις δημόσιες βρύσες, καθώς και τις δημόσιες τουαλέτες αν αυτό είναι εφικτό.
  • Αν κάποιος “κολλήσει” σε εσάς, ζητήστε του να σας αφήσει περισσότερη απόσταση, ή απλά, αφήστε τον να περάσει.
  • Αποφεύγετε να ακουμπάτε το πρόσωπο σας με γυμνά χέρια ή μανίκια, αλλά και διάφορα αντικείμενα στην διαδρομή, όπως κουπαστές σε σκάλες, παγκάκια κλπ κλπ.
  • Πλένουμε σχολαστικά τα χέρια μας μόλις τελειώσουμε και βάζουμε τα αθλητικά μας για πλύσιμο.
  • Αν σας αγχώνουν όλα τα παραπάνω καλύτερα να μείνετε στο σπίτι ή να κάνετε κάποια εναλλακτική άσκηση σε απόλυτα δικό σας χώρο.
  • Φυσικά αν ξέρετε κάποια δικιά σας μυστική διαδρομή, τώρα είναι η καλύτερη στιγμή για να την δοκιμάσετε.
  • Για όσους τρέχουμε και εκτός δρόμου, είναι η καλύτερη εποχή για νέες διαδρομές offroad.

Καλά τρεξίματα με χαμόγελο και υπομονή.

* Ο Στέφανος Φυγετάκης είναι καθηγητής φυσικής αγωγής και προπονητής αριστούχος του ΤΕΦΑΑ Αθηνών με ειδικότητα τον στίβο, ενώ έχει σπουδάσει προπονητική κι εργοφυσιολογία με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Idaho στις ΗΠΑ.

Διαβάστε επίσης: Πολίτες στο Μπρίστολ δημιούργησαν λωρίδα δρομέων στο δρόμο!

H πανδημία με έκανε να αγαπήσω κάτι που πάντα μισούσα: Το τρέξιμο 136

Γράφει ο Josh Ocampo*

Πάντα μισούσα το τρέξιμο.

Αν και η ιδέα του, του να τρέχεις έξω αποσυνδεμένος από την ηλεκτρονική εικονική πραγματικότητα, φαίνεται ωραία, άλλα το να σκέφτομαι ασταμάτητα είναι κάτι που με ανησυχεί.

Όταν σηκώνω βάρη, το μυαλό μου είναι κενό. Όταν τρέχω πλημυρίζει από σκέψεις και προβληματισμούς και αυτό ήταν κάτι που δεν μπορούσα να διαχειριστώ.

Αλλά αυτός ο μήνας ήταν διαφορετικός, για εμένα και για πολλούς άλλους. Μετά την πανδημία του νέου κορωνοϊού, για όσους είχαμε μάθει να ασκούμαστε, η προπόνηση στο σπίτι δεν είναι αρκετή. Και τελικά το τρέξιμο ήταν η μόνη επιλογή.

Bιώνει έναν πολύ σκληρό καρκίνο αλλά συνεχίζει να τερματίζει σε μαραθώνιους!

Όχι μόνο γιατί γυμνάζεσαι και σωματικά αισθάνεσαι τα οφέλη, αλλά γιατί νιώθεις τη σύνδεση με τους άλλους ανθρώπους. Μια σύνδεση που έχει χαθεί μέσα στα μέτρα περιορισμού της μετακίνησης. Μια επαφή που η αλήθεια είναι ότι όταν την ανακαλύπτεις σου φαίνεται περίεργο ότι υπάρχει σε ένα άθλημα εντελώς ατομικό.

Και, όμως, συμβαίνει. Ένας χαιρετισμός ή ένα νεύμα (σ.σ. με απόσταση 1,5 μέτρου πάντα), είναι μια κοινωνικοποίηση που αρχίζει και χάνεται τις τελευταίες ημέρες σε όλες τις δραστηριότητες.

Οι άνθρωποι στο δρόμο δεν μιλάνε, αλλάζουν πεζοδρόμιο πριν συναντήσουν τον άλλο που έρχεται και στα Super Market, τα φαρμακεία και τους φούρνους, βλέπεις… ρομποτάκια που απλώς κάνουν τη δουλειά.

“Το τρέξιμο είναι ωραίο γιατί βλέπω ότι συμβαίνουν πράγματα ζωντανά μπροστά μου”, δήλωσε ο Tristin Beliveau, ένας 23χρονος από το Τέξας που ξεκίνησε επίσης να τρέχει μέσα στην καραντίνα. “Κάποιοι άνθρωποι εξακολουθούν να οδηγούν, εξακολουθούν να εργάζονται και εγώ τρέχω και με κάνει να νιώθω ότι είμαι ακόμα μέλος της κοινωνίας”.

Σε μια εποχή αυτο-απομόνωσης και καραντίνας, το τρέξιμο είναι μια ευκαιρία να αλληλεπιδράσουμε έστω και από απόσταση.

Όταν τρέχεις, η εικόνα με τους άλλους δρομείς, τους ανθρώπους που περπατούν με τα σκυλιά τους, εκείνους με τις τσάντες με τα ψώνια τους, είναι μια ανακουφιστική υπενθύμιση ότι αν και όλα είναι κυρίως τρομερά, τα πράγματα μπορεί τελικά να επανέλθουν στο φυσιολογικό.

«Για πολλούς ανθρώπους, υπάρχει μια νέα συνειδητοποίηση για το πόσο αναγκαία είναι και πόσο μεγάλη αξία έχει η παρουσία άλλων ανθρώπων στη ζωή τους», τονίζει ο Δρ Paul McCarthy, ένας “αθλητικός ψυχολόγος ” που ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Τον τελευταίο μήνα που ξεκίνησα και εγώ να τρέχω, κάτι που σιχαινόμουν, αισθάνομαι ελαφρύτερος. Πιο αποφορτισμένος. Δεν με ενοχλούν οι διαρκείς διακοπές από τους άλλους πεζούς, τα φανάρια, τα αυτοκίνητα και απολαμβάνω την προπόνησή μου.

Ο απελπισμένος δρομέας Τζέικ Ράιλι που βρέθηκε από την κόλαση στον παράδεισο

Ακόμα και στη Νέα Υόρκη που είναι μια… αφιλόξενη και αποξενωμένη πόλη, το νεύμα των δρομέων που τρέχουν στους δρόμους, εκπέμπει μια απροσδόκητη φιλικότητα, που κανείς δεν περίμενε ποτέ ότι θα συνέβαινε σε αυτήν την πόλη.

Πριν ξεκινήσω το τρέξιμο, χανόμουν στις σκέψεις μου. Με το τρέξιμο βλέπω τις σκέψεις μου ζωγραφισμένες στα πρόσωπα των άλλων. Μια αγωνία για την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τη δουλειά μου. Είναι όλα εκεί. Στα πρόσωπα του κόσμου.

Και ενώ υπάρχει μια μεγάλη ανησυχία, είμαι τουλάχιστον πεπεισμένος ότι τρέχουμε όλοι προς την ίδια κατεύθυνση και θα τα καταφέρουμε.

* Ο Josh Ocampo είναι συντάκτης στο Mens Health που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.

x
Send this to a friend