Η βραδινή προπόνηση κόβει την όρεξη, αλλά όχι τον ύπνο

Photo by Zac Ong on Unsplash

Με τις αυξανόμενες ανάγκες χρόνου και τη συνεχή κούραση, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν το να ασχοληθούν με την άσκηση όλο και πιο δύσκολο.

Για πολλούς, ακόμη και η σκέψη της άσκησης μετά από μια κουραστική μέρα στη δουλειά μπορεί να είναι κουραστική! Επίσης, η σταθερή πεποίθηση ότι η άσκηση υψηλής έντασης θα πρέπει να αποφεύγεται νωρίς το βράδυ λόγω της επίπτωσης που έχει στον ύπνο λειτουργεί αρνητικά.

Εντούτοις, μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Experimental Physiology υποστηρίζει ότι 30 λεπτά άσκησης και μάλιστα υψηλής έντασης που εκτελείται νωρίς το βράδυ δεν επηρεάζει αρνητικά τον βραδινό ύπνο και μπορεί επίσης να μειώσει το αίσθημα της πείνας.

Όρεξη και ύπνος

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Charles Sturt στην Αυστραλία ζήτησαν από 11 μεσήλικες άνδρες να ολοκληρώσουν τρεις πειραματικές δοκιμές για να διερευνήσουν τις συσχετίσεις ύπνου και όρεξης στην άσκηση που πραγματοποιήθηκε το πρωί (6 – 7 π.μ.), το απόγευμα (2 – 4 μ.μ.) και το βράδυ (7 – 9 μ.μ.).

Οι συμμετέχοντες ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν ποδήλατο σε υψηλή ένταση. Πριν από την άσκηση είχε συλλεχθεί αίμα για να εξετάσουν τις ορμόνες που σχετίζονται με την όρεξη και αυτό έγινε και μετά το πέρας της, ενώ διεξήχθησαν και πολλαπλές εξετάσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου για να εκτιμηθούν τα στάδιά του.

Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν μόνο ότι η άσκηση το βράδυ δεν είχε επιβλαβή επίδραση στον επακόλουθο ύπνο, αλλά και ότι η απογευματινή και βραδινή άσκηση υψηλής έντασης σχετίζονταν με μεγαλύτερη μείωση της ορμόνης διέγερσης της πείνας, της γκρελίνης.

Δεδομένου ότι το μέγεθος του δείγματος αυτής της μελέτης ήταν σχετικά μικρό, θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί, δεδομένου κιόλας του ότι η ρύθμιση του ύπνου και της όρεξης επηρεάζεται από το φύλο και την ηλικία.

Διαβάστε επίσης: Σνακ που μπορείς να φας αργά το βράδυ χωρίς ενοχές

Previous ArticleNext Article

Έτσι θα διατηρηθείς σε αξιοπρεπές επίπεδο φυσικής κατάστασης μετά τα 40

Έτσι θα διατηρηθείς σε αξιοπρεπές επίπεδο φυσικής κατάστασης μετά τα 40

Δεν είσαι ένας κορυφαίος αθλητής. Δεν είσαι επαγγελματίας, δεν έχεις φιλοδοξίες για διακρίσεις και τίτλους. Είσαι απλά ένας άνθρωπος που βρίσκεται ή οδεύει στη μέση ηλικία που απλά του αρέσει να αθλείται και να περνάει την ώρα του με υγιή τρόπο. Το να βρίσκεσαι σε ένα απλά αξιοπρεπές επίπεδο σου αρκεί.

Για έναν ερασιτέχνη αθλητή, τα μέσα της εκγύμνασης είναι περιορισμένα. Οι επαγγελματίες έχουν κάποιο μπάτζετ, είναι αφοσιωμένοι στις αθλητικές δραστηριότητές τους και έτσι, μπορούν ανενόχλητοι να δουλεύουν για τη βελτίωσή τους. Αλλά για έναν ερασιτέχνη αθλητή τα πράγματα δεν είναι έτσι και πρέπει να οργανώνεται πολύ καλύτερα για το κατάλληλο αποτέλεσμα.

Μην πιέζεσαι…

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμάσαι αν είσαι ερασιτέχνης αθλητής και μάλιστα προς την μέση ηλικία είναι πως η συστηματικοποίηση της προπόνησής σου αλλά και του ρυθμού που παίρνεις μέρος σε αγώνες δεν είναι δεσμευτική.

Είναι σημαντικό για να διατηρείσαι σε φόρμα, ωστόσο δεν πρέπει ποτέ να πιέζεις τον εαυτό σου αν δεν νιώθεις πως είσαι σε θέση να ακολουθήσεις στο έπακρο το πρόγραμμά σου, διαφορετικά θα αντιμετωπίσεις πολλούς και επώδυνους τραυματισμούς.

Μην πιέζεις τον εαυτό σου λοιπόν και πάντα να δίνεις βάση στα σημάδια που δίνει το σώμα σου. Η υπερβολική προσπάθεια για διατήρηση της φόρμας μπορεί εύκολα να γυρίσει μπούμερανγκ και τελικά να οδηγήσει σε σωματικές βλάβες που θα σε αναγκάσουν να μείνει μακριά από τις προπονήσεις για καιρό.

Σωστή αποκατάσταση

Ένα δεύτερο σημείο στο οποίο ένας επαγγελματίας αθλητής υπερτερεί είναι το πρόγραμμα αποκατάστασης που ακολουθεί που αποτελεί την μέρα με τη νύχτα σε σχέση με αυτό ενός ερασιτέχνη.

Για τον πρώτο, ένα πρόγραμμα αποκατάστασης αποτελείται από ειδικά μασάζ, συνεδρίες γιόγκα, τζαγκούζι και άλλα τέτοια. Για έναν ερασιτέχνη ο σχεδιασμός αποκατάστασης είναι μια πολύ πιο δύσκολη υπόθεση.

Ειδικά, αν βρίσκεσαι κοντά στα 40, όσο σημαντική είναι η καλή φυσική κατάσταση άλλο τόσο είναι και το πρόγραμμα αποκατάστασης. Συμβουλέψου έναν γυμναστή για αυτό και ποτέ μην το υποτιμάς.

Οφείλεις να σπαταλάς χρόνο στην αποκατάστασή ισάξιο ή και μεγαλύτερο από το χρόνο που σπαταλάς στην εκγύμνασή σου. Να το θυμάσαι πάντα αυτό.

Τέλος, είναι πολύ σημαντικό από μια ηλικία και πάνω, να μην ξεχνά κανείς τις εξετάσεις του. Κάθε χρόνο το τσεκ-απ είναι απαραίτητο, ειδικά όταν τρέχεις και κάνεις αθλητισμό.

Διαβάστε επίσης: Τι αλλάζει στο σώμα και στην προπόνησή σου μετά τα 40

Η προπόνηση με βαράκια κάνει καλό (και) στον εγκέφαλο!

Οι περισσότερες μελέτες έχουν εξετάσει το ρόλο της αερόβιας άσκησης όπως είναι το γρήγορο περπάτημα, το τζόκινγκ κλπ. Είναι γνωστό ότι η αερόβια άσκηση κάνει καλό στην καρδιά και στο μυαλό. Για κάποια λόγο, η άσκηση με βαράκια είχε παραμεληθεί αλλά πιο πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι κι αυτά αποτελούν ένα πολύ καλό τρόπο γυμναστικής για το σώμα και το μυαλό.

Μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο The Journal of The American Geriatrics Society δείχνει ότι η προπόνηση με μικρά βάρη μπορεί να επιβραδύνει τη σχετιζόμενη με την ηλικία συρρίκνωση του εγκεφάλου.

Οι νευρώνες του εγκεφάλου δημιουργούνται και πεθαίνουν σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Η διαδικασία αυτή επηρεάζεται από τον τρόπο ζωής μας, τις υγιεινές ή όχι συνήθειές μας και το περιβάλλον.

Μελέτες έχουν δείξει ότι έως τα τέλη της μέσης ηλικίας οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αλλοιώσεις στη λευκή ουσία του εγκεφάλου οι οποίες είναι εμφανείς στις τομογραφίες. Οι αλλοιώσεις αυτές δεν δίνουν συμπτώματα αλλά σιγά-σιγά διευρύνονται συρρικνώνοντας τη λευκή ουσία του εγκεφάλου και επηρεάζουν τη μνήμη. Έτσι, οι ηλικιωμένοι με πολλές αλλοιώσεις στη λευκή ουσία τους έχουν χειρότερες νοητικές ικανότητες.

Η συστηματική μέτριας έντασης, αεροβική άσκηση όπως το γρήγορο περπάτημα επιβραδύνει την εξέλιξη των αλλοιώσεων του εγκεφάλου. Αλλά φαίνεται ότι και η προπόνηση με βάρη έχει το ίδιο αποτέλεσμα.

Γιατί και πόσο ωφελεί τον εγκέφαλο η αερόβια άσκηση;

Άσκηση με βάρη δύο φορές την εβδομάδα

Η Τερέσα Λιου-Αμπροουζ, καθηγήτρια Φυσικοθεραπείας στο University of British Columbia, στο Βανκούβερ, και οι συνεργάτες της εξέτασαν το ρόλο που παίζει η άσκηση με βάρη.

Οι ερευνητές εξέτασαν 54 γυναίκες, ηλικίας 65-75 ετών, οι οποίες είχαν ήδη αλλοιώσεις της λευκής ουσίας του εγκεφάλου, όπως είχαν δείξει οι τομογραφίες εγκεφάλου. Κατέγραψαν τη σταθερότητα και τον τρόπο βάδισης των γυναικών και ύστερα τις χώρισαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ομάδα έκανε ασκήσεις με βάρη μία φορά την εβδομάδα που αφορούσαν τόσο το πάνω μέρος του σώματος όσο και το κάτω. Η δεύτερη ομάδα έκανε το ίδιο αλλά δύο φορές την εβδομάδα. Και η τρίτη ομάδα έκανε ασκήσεις διατάσεων (στρέτσινγκ) και ισορροπίας.

Ένα χρόνο μετά όλες οι γυναίκες υποβλήθηκαν ξανά σε τομογραφίες εγκεφάλου. Όσες έκαναν ασκήσεις ισορροπίας και στρέτσινγκ, αλλά και όσες έκαναν ασκήσεις με βάρη μία φορά την εβδομάδα είχαν επιδείνωση των αλλοιώσεων στον εγκέφαλό τους και επιβράδυνση της βάδισης. Όσες όμως έκαναν βάρη δύο φορές την εβδομάδα είχαν σημαντικά μικρότερη πρόοδο των αλλοιώσεων και επιπλέον περπατούσαν πιο γρήγορα και σταθερά από τις γυναίκες των άλλων ομάδων.

Η μελέτη υποδηλώνει ότι η προπόνηση με βάρη μπορεί να ωφελήσει τη δομή του εγκεφάλου, αλλά «χρειάζεται μια μίνιμουμ ποσότητα άσκησης για να επιτευχθεί αυτό», δήλωσε η Λιου-Αμπροουζ. «Γιατί συμβαίνει αυτό δεν το γνωρίζουμε, αλλά η διαφορά ήταν εντυπωσιακή. Ίσως λοιπόν, εκτός από περπάτημα ή τζόκινγκ, πρέπει να βάλουμε και τα βαράκια στη ζωή μας».

Με άλλα λόγια η επίσκεψη στο γυμναστήριο μια φορά την εβδομάδα δεν φτάνει, δύο φορές είναι καλύτερα και τρεις ίσως είναι αρκετές.

Η μελέτη έχει τίτλο, Resistance Training and White Matter Lesion Progression in Older Women: Exploratory Analysis of a 12-Month Randomized Controlled Trial.

Διαβάστε επίσης: Πόσο διαφορετικός είναι ο εγκέφαλος των δρομέων και γιατί;

x
Send this to a friend