Η σκυλίτσα που έτρεξε Half-Marathon και βγήκε 7η!

Η 2,5 ετών σκυλίτσα που ακούει στο όνομα Ludivane δεν είναι ένα συνηθισμένο κυνηγόσκυλο. Όπως γράφει το περιοδικό «Runner’s World», το έσκασε από την αυλή του σπιτιού όπου ζούσε, και έλαβε- αν και κατά λάθος-, μέρος στο ημι-μαραθώνιο της περιοχής της, Trackless Train Trek Half Marathon, στο Έλκμοντ, της Αλαμπάμα των ΗΠΑ.

Το τετράποδο έγινε κάτι σαν τοπικός ήρωας, όταν διένυσε μια απόσταση 13,1 μιλίων τερματίζοντας έβδομη σε χρόνο 1:32:56! Πάντως, η ιδιοκτήτρια της σκυλίτσας, April Hamlin παραδέχτηκε ότι ντράπηκε που η Ludivane μπήκε στη… μέση εκείνων που συμμετείχαν στον αγώνα.

«Η Ludivine περιπλανιέται πολλές φορές στην πόλη μόνη της, χωρίς την επίβλεψη μου. Πριν τον αγώνα, την είδα στο πάρκινγκ. Είναι ο πρώτος ημι-μαραθώνιος στην πόλη μας. Διοργανώθηκε από τους γονείς των μαθητών, για να συγκεντρώσουν χρήματα για τις σχολικές εκδρομές τους. Πιστεύω πως εξαιτίας της Ludivine, το γεγονός πήρε μεγάλη δημοσιότητα και αυτό θα βοηθήσει τα παιδιά», σημείωσε η April.

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Next Article

Οι αιτίες για την “κοιλίτσα του δρομέα”

Αν περάσεις λίγο χρόνο παρακολουθώντας οποιονδήποτε μαραθώνιο, μπορεί να παρατηρήσεις ένα φαινόμενο που προκαλεί σύγχυση: Κάποιοι, κατά τα άλλα ευκίνητοι, δρομείς μπορεί να έχουν, παραδόξως, μια κοιλίτσα που προεξέχει…

Ας το πούμε «κοιλίτσα του δρομέα». Δεν είναι και τόσο ευρέως διαδεδομένη, αλλά εντοπίζεται αρκετά συχνά, ώστε να είναι ένα θέμα συζήτησης μεταξύ ορισμένων τακτικών δρομέων. Οι ειδικοί λένε ότι υπάρχουν δύο πιθανές εξηγήσεις – μία από τις οποίες, η δεύτερη μπορεί να αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για την υγεία.

«Νομίζω ότι κάτι που είναι αρκετά συνηθισμένο, ειδικά στους ηλικιωμένους, είναι όταν χάνουν πολύ βάρος και η επιδερμίδα της κοιλιάς δεν έχει τόση ελαστικότητα για να επιστρέψει», λέει ο Tim Church, καθηγητής στο Κέντρο Βιοϊατρικής Έρευνας Pennington του Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα.

Ο Church εξηγεί ότι η επιδερμίδα είναι «πολύ παχιά» και ότι, καθώς γερνάμε, χάνεται η ελαστικότητά της και η ικανότητα να απορροφηθεί και πάλι από το σώμα μας. Αν κάποιος στην ηλικία των 40 ή των 50 ή των 60 ετών υιοθετήσει έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής και χάσει πολύ βάρος, η κοιλιά του μπορεί να σακουλιάσει, ακόμη και αν κατά τα άλλα είναι αδύνατος.

Οι πιθανότητες να συμβεί αυτό διπλασιάζονται, αν ένα άτομο είχε παραπανίσια κιλά στην κοιλιά.

«Ένας φίλος μου στο ζίου ζίτσου το έχει αυτό – φαίνονται οι κοιλιακοί του, όμως η επιδερμίδα είναι ακόμη πλαδαρή από κάτω», λέει ο Church. «Ο μόνος τρόπος για να απαλλαγείς από αυτό το περίσσιο δέρμα είναι η επέμβαση».

Η δεύτερη αιτία η διατροφή

Η δεύτερη και δυνητικά πιο ύπουλη αιτία της «κοιλίτσας του δρομέα» μπορεί να έχει να κάνει με τη διατροφή.

Οι έρευνες δείχνουν συνεχώς ότι η αερόβια άσκηση από μόνη της δεν είναι ο ιδανικός τρόπος να χάσεις πολύ βάρος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα χάσεις κάποια κιλά, αν κάνεις προπόνηση για έναν αγώνα.

Οι έρευνες δείχνουν ότι μπορείς να χάσεις ένα με δύο κιλά, αν τρέχεις τακτικά και η τακτική αερόβια άσκηση κάνει σίγουρα καλό στην υγεία.

Αλλά ο μόνος τρόπος να χάσεις πολύ βάρος, είναι να κάνεις αλλαγές στη διατροφή σου. «Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να τρέξουν αρκετά, ώστε να χάσουν βάρος», λέει ο Michael Jensen, ενδοκρινολόγος στην κλινική Mayo της Μινεσότα.

Ο Jensen λέει ότι ένα άτομο που τρέχει, αλλά κάνει κακή διατροφή, «μπορεί να μην απαλλαγεί από την κοιλίτσα», εάν έχει γονιδιακή προδιάθεση να αποθηκεύει περίσσιο λίπος στο μεσαίο τμήμα του σώματός του και ο Church συμφωνεί. «Γενικά, αν δεν διατρέφεσαι σωστά, τείνεις να βάζεις κιλά στην κοιλιά», λέει (όπως και αν πίνεις πολύ αλκοόλ, προσθέτει).

Επίσης, όλες οι έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ της αποθήκευσης λίπους στην κοιλιά και του αυξημένου κινδύνου μεταβολικών νοσημάτων και θνησιμότητας – ακόμη και σε σύγκριση με ανθρώπους που έχουν υψηλό δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ).

Έτσι, αν ένα άτομο τρέχει τακτικά, αλλά δεν κάνει σωστή διατροφή για να εξισορροπήσει την άσκηση που κάνει, μπορεί να καταλήξει να έχει κοιλιά.

Αυτό μπορεί να ισχύει ιδιαίτερα για τους ανθρώπους ασιατικής καταγωγής. «Παρατηρούνται πολλές περιπτώσεις διαβήτη σε άτομα ασιατικής καταγωγής με φυσιολογικό βάρος», λέει ο Church.

Σε μεγάλο βαθμό, λόγω το DNA τους, πολλοί άνθρωποι ασιατικής καταγωγής είναι φυσικά λεπτοί, αλλά τείνουν να αποθηκεύουν τα παραπανίσια κιλά στην περιοχή της κοιλιάς, εξηγεί. «Βλέπεις ανθρώπους που δείχνουν κοκαλιάρηδες», λέει, «αλλά η κοιλιά τους μοιάζει με μπάλα μπάσκετ».

Διαβάστε επίσης: Οι πιο δημοφιλείς διατροφικές… αμαρτίες που κάνουν οι δρομείς

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Τρέξιμο με τον σκύλο σας: Βασικές συμβουλές για την υγεία του τετράποδου δρομέα

Όχι απλά βολεύει, αλλά είναι και πέρα για πέρα διασκεδαστικό: το να τρέχεις μαζί με τον σκύλο σου είναι μια πολύ ωραία διαδικασία.

Μπορείς άλλωστε να πετύχεις με ένα σμπάρο δυο τριγώνια: και πηγαίνεις τον σκύλο σου βόλτα και πραγματοποιείς την προπόνησή σου. Και συν τοις άλλοις, είναι και διασκεδαστικό αφού “δένεσαι” με τον σκύλο σου.

Μόνο που, όπως και όλα τα πράγματα που έχουν να κάνουν με το τρέξιμο, καλό είναι να συνυπολογίζονται ορισμένα στοιχεία όσον αφορά αυτή τη συνήθεια. Η Κατρίσα Κένσιγκτον, ιδιοκτήτρια και επικεφαλής εκπαιδεύτρια της KeenDog, μιας υπηρεσίας εκπαίδευσης σκύλων που προσφέρει μια ποικιλία προγραμμάτων εκπαίδευσης, έχει ορισμένες συμβουλές.

Βασικές συμβουλές εκπαίδευσης

Πριν ξεκινήσετε να τρέχετε με τον σκύλο σας, βεβαιωθείτε ότι είναι υγιής και έτοιμος για την άσκηση. Σκύλοι που είναι πολύ μεγάλοι ή πολύ νέοι μπορεί να μην είναι σε θέση να διαχειριστούν ένα πρόγραμμα τρεξίματος. Σύμφωνα με την Κένσιγκτον, οι σκύλοι που είναι μικρότεροι των 18 μηνών θα πρέπει να παραμείνουν στο περπάτημα. Τα οστά των κουταβιών εξακολουθούν να αναπτύσσονται μέχρι και τους 18 μήνες και το τρέξιμο μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη των οστών τους και τη βέλτιστη μακροπρόθεσμη σωματική ακεραιότητά τους.

Όταν ο σκύλος σας είναι ώριμος και αρκετά δυνατός για να τρέξει, η Κένσιγκτον συνιστά να χρησιμοποιείτε χαλαρό λουρί αντί για ιμάντα. Η μέθοδος του χαλαρού λουριού θα επιτρέψει στο σκύλο να βαδίζει δίπλα σας αντί να σας τραβάει. Αυτό σας επιτρέπει επίσης να εκπαιδεύσετε τον σκύλο σας να υποχωρεί στην πίεση του περιλαίμιου.

Πόσο μακριά να τρέξετε

Παρά το ότι τα σκυλιά φαίνεται να έχουν ατελείωτη ενέργεια, πρέπει, όπως και οι άνθρωποι, να προετοιμαστούν για το τρέξιμο. Η Κένσιγκτον συμβουλεύει να αυξάνετε σταδιακά τα χιλιόμετρα που τρέχει ο σκύλος σας. Και πάλι, ακόμα και όταν θα είναι σε θέση να ακολουθεί τους ρυθμούς σας, μην τρέχετε μαζί του πάνω από τρεις ημέρες την εβδομάδα. Μπορεί να είναι απογοητευτικό στην αρχή, επειδή ο σκύλος σας δεν πηγαίνει με τον ίδιο ρυθμό με εσάς, αλλά είναι αναγκαίο.

Κάνοντας μικρές προσαρμογές στο ρυθμό σας και μην επιτρέποντας στο σκύλο σας να τρέχει σε ένα μοτίβο ζιγκ-ζαγκ, θα κάνετε μια πολύ καλή αρχή. Ο σκύλος σας θα προσαρμοστεί στο ρυθμό σας και θα αρχίσει να υποχωρεί στην πίεση του περιλαίμιου, ώστε τελικά, να τρέχετε αρμονικά μαζί.

Θερμοκρασία και έδαφος

Είναι σημαντικό να δίνετε πάντα μεγάλη προσοχή στη θερμοκρασία που επικρατεί έξω. Η ζέστη μπορεί να είναι απίστευτα επιβαρυντική για τα σκυλιά, ειδικά για εκείνα με παχύτερο τρίχωμα. Η Κένσιγκτον τονίζει ότι το καλοκαίρι είναι πάντα προτιμότερο να κάνετε πρωινά ή βραδινά τρεξίματα με τους σκύλους σας. Επίσης, δεν θα θέλατε να μένετε έξω για πολλή ώρα ταυτόχρονα όταν κάνει πολύ κρύο.

Το φθινόπωρο και την άνοιξη, μπορείτε να έχετε λίγη περισσότερη ευελιξία με το χρονοδιάγραμμα των τρεξίματός σας, αλλά θα πρέπει πάντα να γνωρίζετε το έδαφος στο οποίο τρέχει ο σκύλος σας. Η Κένσιγκτον τονίζει ότι δεν πρέπει να προτιμάτε επιφάνειες πεζοδρομίου όταν τρέχετε με τον σκύλο σας. Το σκυρόδεμα και η άσφαλτος είναι ιδιαίτερα σκληρές για τις αρθρώσεις των σκύλων και μπορούν να βλάψουν τις πατούσες τους.

Προειδοποιητικά σημάδια

Ακόμα και τα πιο καλά εκπαιδευμένα σκυλιά μπορεί να αναπτύξουν προβλήματα κατά το τρέξιμο. Η Κένσιγκτον επισημαίνει τη σημασία της παρακολούθησης για προειδοποιητικά σημάδια, όπως το λαχάνιασμα, το τρέμουλο και οι ιδρωμένες πατούσες. Αν παρατηρήσετε κάποιο από αυτά τα συμπτώματα, επιβραδύνετε αμέσως σε περπάτημα και αφήστε τα να δροσιστούν.

Μπορείτε να τους δώσετε λίγο νερό, αλλά φροντίστε να περιορίσετε την ποσότητα που προσλαμβάνουν. Αν ο σκύλος σας πίνει πολύ νερό στη μέση του τρεξίματος, μπορεί να εμφανίσει γαστρική διάταση, που συνήθως αναφέρεται ως φούσκωμα. Το φούσκωμα συμβαίνει όταν το στομάχι ενός σκύλου γεμίζει με νερό, τροφή ή αέρια και στη συνέχεια συστρέφεται. Πρόκειται πάντα για μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Διαβάστε επίσης: Οι 10 καλύτεροι σκύλοι – δρομείς!

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend