Αναγκαία η ορθολογική χρήση των αντιβιοτικών

Του Μάριου Γενακρίτη*

Η ταχεία αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης της μικροβιακής αντοχής έναντι των αντιβιοτικών τα τελευταία χρόνια έχει αναγνωριστεί ως μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Η αλόγιστη και εντατική χρήση αντιβιοτικών καταπολεμά τα ευαίσθητα μικρόβια οδηγώντας στη φυσική επιλογή και επιβίωση των ανθεκτικών στελεχών

Παρόλο που η μικροβιακή αντοχή είναι πιο συνήθης σε νοσοκομειακούς χώρους απ’ ότι στην κοινότητα, τα μικρόβια που συναντώνται συχνότερα σε παθολογικά περιστατικά μιας κοινότητας είναι δυνατόν να εμφανίσουν επίκτητη αντοχή.

Η αξία του Αντιοβιογράμματος

Η μη αποτελεσματική αντιμετώπιση λοιμώξεων που οφείλονται στην αντίσταση λόγω της συμβατικής συνταγογράφησης αντιβιοτικών οδηγεί σε αύξηση τόσο της νοσηρότητας όσο και της θνησιμότητας. Επιπρόσθετα οι θεραπευτικές επιλογές, ακόμη και για κοινές λοιμώξεις, γίνονται προοδευτικά πολύ περιορισμένες και σε μερικές των περιπτώσεων μέχρι και ανύπαρκτες. Σημαντικό εργαλείο προς την εξομάλυνση της παρουσίας του φαινομένου αυτού αποτελεί η εφαρμογή κατάλληλα προετοιμασμένων αντιβιογραμμάτων για την παρακολούθηση και τον έλεγχο της μικροβιακής αντοχής.

Τι είναι;

Το αντιβιόγραμμα ουσιαστικά είναι το αποτέλεσμα εργαστηριακών δοκιμών προσδιορισμού της ευαισθησίας ενός απομονωμένου βακτηριακού στελέχους σε διαφορετικές κατηγορίες αντιβιοτικών. Η μέτρηση της ευαισθησίας ενός μικροβιακού στελέχους σε κάποιο αντιβιοτικό, βασίζεται κυρίως στην MIC – Ελάχιστη Ανασταλτική Συγκέντρωση. Δηλαδή την ελάχιστη συγκέντρωση του αντιβιοτικού η οποία αναστέλλει τη μικροβιακή ανάπτυξη in vitro.

Πρωταρχικός σκοπός ενός αντιβιογράμματος, είναι να μετρηθεί η ευαισθησία στα συνήθη αντιβιοτικά ενός μικροβίου ενώ ως δευτερεύων στόχος εντοπίζεται η ανίχνευση μιας πιθανής αναδυόμενης ανθεκτικότητας μικροβιακών στελεχών, που μπορεί να οφείλεται σε νέους μηχανισμούς αντοχής. Με τη μέθοδο αυτή, επιλέγεται κάθε φορά το καταλληλότερο αντιβιοτικό και δοσολογία (βασισμένη στη γνώση της φαρμακοκινητικής και την MIC) προκειμένου να αποφευχθεί η αποτυχία μιας θεραπείας. Η χρονική περίοδος που καλύπτουν τα περισσότερα αντιβιογράμματα κυμαίνεται από έξι έως δώδεκα μήνες.

Ποια τα οφέλη από τη χρήση Αντιβιογράμματος;

Σταθερά ακριβή δεδομένα, μέσω αντιβιογραμμάτων, μπορούν όχι μόνο να οδηγήσουν στην επιτυχή θεραπεία μιας λοίμωξης αλλά και να παρέχουν παράλληλα στους ιατρούς, τους επαγγελματίες υγείας όσο και στους ασθενείς την εμπιστοσύνη της θεραπευτικής συνταγογράφησης καθώς και την απαραίτητη εκείνη γνώση προκειμένου να αξιολογούν σωστά αναφορές που τους κατακλύζουν και σχετίζονται με το ευαίσθητο ζήτημα της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά.

Αντιβιοτικά και τρέξιμο: Γιατί δεν πρέπει να συνδυάζονται;

Ποιοι οι κίνδυνοι από τη χρήση Αντιβιογράμματος;

Στον αντίποδα η έλλειψη τυποποίησης, στη σύσταση των αντιβιογραμμάτων πιθανόν να οδηγήσει σε εσφαλμένη ερμηνεία των δεδομένων και κατά συνέπεια σε ακατάλληλη συνταγογράφηση μιας αντιμικροβιακής θεραπείας. Τα αντιβιογράμματα δύναται να παρέχουν τις τάσεις της αντιμικροβιακής ευαισθησίας σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο ενώ μπορεί να συνοψίζουν τα αποτελέσματα δοκιμών ευαισθησίας για ένα ολόκληρο νοσοκομείο νοσηλείας, εξωτερικά ιατρεία, μονάδες εντατικής θεραπείας ή ακόμη και από μεμονωμένους θαλάμους ασθενών. Η συνάθροιση αντιβιογραμμάτων, από τα κλινικά εργαστήρια, θα μπορούσε να αποτελέσει μια χρήσιμη μέθοδο επιτήρησης σε κοινότητες όπου τα δεδομένα των αντιβιογραμμάτων σε νοσοκομειακό επίπεδο θα είναι εύκολα διαθέσιμα και που παράλληλα μια πιο εντατική επιτήρηση δεν είναι πρακτική λόγω έλλειψης οικονομικών και ανθρώπινων πόρων.

Συμπέρασμα

Στο πλαίσιο της λειτουργίας ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας καθώς επίσης και στρατηγικών που αναπτύσσονται κατά καιρούς για την αντιμετώπιση του ζητήματος της μικροβιακής αντοχής, η διενέργεια αντιβιογραμμάτων πρέπει να αποτελεί βασικό καταλύτη στον περιορισμό του εύρους του εν λόγω προβλήματος. Προς την κατεύθυνση αυτή απαραίτητη κρίνεται η σύσταση επιστημονικών ομάδων αποτελούμενων από μικροβιολόγους, κλινικούς φαρμακοποιούς και ιατρούς, σε όλες τις βαθμίδες Υγείας, με σκοπό τη διαφύλαξη της διαθεσιμότητας και αποτελεσματικότητας των αντιμικροβιακών αγωγών μέσα από την ανάπτυξη πρωτοκόλλων περιορισμού της χρήσης των αντιβιοτικών καθοριστικής σημασίας (Critical Importance Antibiotics), των νεώτερων αντιβιοτικών καθώς και τη δημιουργία κατευθυντήριων οδηγιών για την ορθολογιστική χρήση των αντιβιοτικών.

Διαβάστε επίσης: “Αντιβιοτικά” από τη φύση που μας κάνουν καλό 

* Ο Μάριος Γενακρίτης είναι Φαρμακοποιός, Αντιπρόεδρος ‘‘Φαρμακοποιών του Κόσμου – Κύπρου’’, Μέλος Εθνικής Επιτροπής Επιτήρησης Μικροβιακής Αντοχής B.Sc Pharmacy, M.Sc Health Management 
European Medicines Agency (EMA) Inspector. Το άρθρο του δημοσιεύτηκε στο mednutrition.gr

Previous ArticleNext Article

“Εφυγε” από τη ζωή ο Θοδωρής Διαμαντόπουλος

Μια ακόμη σημαντική απώλεια μετράει από σήμερα η οικογένεια του ελληνικού στίβου, αφού έφυγε από τη ζωή μία σπουδαία προσωπικότητα, ένας άνθρωπος με αδιάλειπτη προσφορά στο χώρο του στίβου, ο Θοδωρής Διαμαντόπουλος.

Στην πολύχρονη παρουσία του στο χώρο του αθλητισμού, διατέλεσε πρόεδρος του ΓΑΣ Αρχέλαου Κατερίνης, αλλά και για πολλά χρόνια πρόεδρος της ΕΑΣ Πιερίας- Ημαθίας. Στη διάρκεια της θητείας του ανέλαβε σπουδαίες διοργανώσεις όπως το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σκυταλοδρομιών μαραθωνίου, διεθνείς και Βαλκανικούς αγώνες και φυσικά μεγάλο αριθμό Πανελληνίων και περιφερειακών διοργανώσεις στην πόλη της Κατερίνης και της ευρύτερης περιοχής δράσης του.

Ο Θοδωρής Διαμαντόπουλος αγάπησε και στήριξε τον αθλητισμό της χώρας και της πόλης Κατερίνης και πρόσφερε σπουδαίο έργο, ενώ εξίσου σπουδαία ήταν και η επαγγελματική του δράση ως τοπογράφος μηχανικός. Στα νεανικά του χρόνια υπήρξε αθλητής ποδοσφαίρου στον Πιερικό και του στίβου στον αγαπημένο του ΓΑΣ Αρχέλαο.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΕΓΑΣ εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους οικείους, αλλά και σε όλη την οικογένεια του ελληνικού στίβου, που έχασε έναν σπουδαίο υποστηρικτή και φίλο.

Συλλυπητήριες επιστολές εξέδωσαν τόσο η ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Κεντρικής Μακεδονίας, όσο και ο το διοικητικό συμβούλιο του ΓΑΣ Αρχέλας Κατερίνης.

φωτογραφία: https://www.olympusmera.gr/

Πότε “ασπρίζει” η σοκολάτα και τι σημαίνει όταν συμβαίνει αυτό;

Όταν μια συσκευασία σοκολάτας έχει μείνει μία ανοιγμένη στο ντουλάπι για αρκετό καιρό, τότε όταν την αναζητήσετε θα δείτε ότι η σοκολάτα έχει ένα ελαφρύ άσπρο χρώμα. Γιατί άραγε σμβαίνει αυτό;

Η απάντηση είναι ότι πρόκειται απλά για λεύκανση της λιπαρής ουσίας και έχει να κάνει αποκλειστικά με τον τρόπο με τον οποίο την έχετε αποθηκεύσει.

Αν δηλαδή αποθηκεύετε τις αγαπημένες σας πλάκες σοκολάτας σε υπερβολικά κρύα ή υπερβολικά ζεστά μέρη, τα λιπαρά της σοκολάτας διαχωρίζονται από το υπόλοιπο “σώμα” της και ανεβαίνουν στην επιφάνεια, γίνονται κρύσταλλοι και δημιουργούν κάτι σαν στρώμα λευκής πούδρας.

4 λόγοι που η σοκολάτα είναι ευεργετική για τους δρομείς

Βέβαια, πρέπει να ξέρετε ότι παρά την περίεργη όψη τους, οι σοκολάτες που έχουν εμφανίσει αυτό το φαινόμενο είναι ασφαλείς προς κατανάλωση.

Για να το αποφύγετε ωστόσο, αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να συντηρείτε τις σοκολάτες σε μέρη με θερμοκρασία μεταξύ 14οC και 18oC.

Διαβάστε επίσης: Είναι αληθινή σοκολάτα η… λευκή σοκολάτα;

x
Send this to a friend