Τα… άπλυτα του δρομέα βγαίνουν επιτέλους στη φόρα!

Τα... άπλυτα του δρομέα βγαίνουν επιτέλους στη φόρα!

Ήρθε η στιγμή να σπάσω την σιωπή μου. Πρέπει να μάθει όλος ο κόσμος πλέον ότι τα άπλυτα του δρομέα είναι από τα πιο σιχαμένα και βρωμερά πράγματα που υπάρχουν!

1. Κάλτσες

Κάλτσες με χώματα είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο που αντιμετωπίζω. Το ανεξήγητο της υπόθεσης είναι ότι μπορεί μετά το τρέξιμο να αντικρύσω χωματένιες κάλτσες, ακόμα και αν δεν έχω τρέξει σε χώμα!!! Δεν έχω βρει εξήγηση γι’ αυτό!

Ένα επίπεδο πιο πάνω είναι οι κάλτσες με αίματα. Αποτελούν αποδεικτικό στοιχείο ότι μία ή και περισσότερες φουσκάλες γεννήθηκαν, έσπασαν και μάτωσαν σε ένα μόνο τρέξιμο! Τι θλιβερός κύκλος ζωής!

Κατά συνέπεια οδηγούμαστε σε…

2. Παπούτσια

Ματωμένα παπούτσια, λόγω του κύκλου της ζωής μιας μοναχικής φουσκάλας ή μιας παρέας από αυτές.

Το ευτύχημα (αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι), είναι πως το αίμα είναι αραιωμένο από τόνους ιδρώτα και έτσι φεύγει εύκολα. (μπλιαχ!)

Το εξωτερικό των παπουτσιών δεν το σχολιάζω καν!

3. Μπλούζες

Σιχαμένες, βρωμερές τεχνικές μπλούζες, που στην οσμή τους θα λιποθυμούσαν ακόμα και άπλυτοι φαντάροι! Είναι απορίας άξιο, πώς ένα τόσο ελαφρύ μπλουζάκι μπορεί να αποπνέει τέτοια μπόχα μετά από λίγη μόλις ώρα τρεξίματος! Εκτός των άλλων είναι και επικίνδυνες!

4. Καπέλο

Πίστευες πως ένα καπέλο δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να μυρίζει σαν ιδρωμένη, άπλυτη (από 2μήνου) μασχάλη. Έκανες λάθος! Πλύνε βάλε το έχω και ακόμα απορώ. Το πότε θα λιώσει από τα πολλά πλυσίματα στο πλυντήριο δεν το γνωρίζω. Θα έχει πέσει ένδοξα όμως!

5. Armband

Βάζεις ωραία και καλά το κινητό ή το mp3 σου στην θηκούλα του και το δένεις στο χέρι καθώς τρέχεις. Πόση βρώμα να μαζέψει; Γυρνάς ανυποψίαστος σπίτι, και το βουτάς για ένα γρήγορο πλυσιματάκι στο χέρι. Όλο το νερό γίνεται κατάμαυρο και μένεις να απορείς!

Βάζοντας όλα τα άπλυτα μαζί στο πλυντήριο σε πιάνει η μπόχα και μένεις να αναρωτιέσαι: Πώς έχω ακόμα άντρα/γυναίκα, παιδιά; Πώς μυρίζω αλήθεια γυρίζοντας στο σπίτι μετά την προπόνηση; Πώς δεν μου έχουν αλλάξει ακόμα κλειδαριά;;;

Διαβάστε ακόμα: Τα λιγότερo καθαρά αντικείμενα που «κουβαλά» ένας δρομεάς

Πηγή: 5tinimera.wordpress.com

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Ενα βιβλίο που θα πρέπει να διαβάσουν όλοι οι δρομείς

Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς της εποχής μας και ένας από τους υποψήφιους για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ο Χαρούκι Μουρακάμι (γεννήθηκε στο Κιότο το 1949) εκτός από συγγραφέας είναι ένας έμπειρος δρομέας μεγάλων αποστάσεων.

Έχει τρέξει σε πάνω από 25 Μαραθώνιους, ακόμα και στον υπερμαραθώνιο του Χοκάιντο (100 χλμ). Ο πρώτος του Μαραθώνιος ήταν στην Αθήνα το 1983, όπου έτρεξε μόνος την αντίθετη διαδρομή, από την Αθήνα στο Μαραθώνα. Όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, αφού ασχοληθεί για μερικές ώρες το πρωί με το γράψιμο, τρέχει κατά μέσο όρο 10 χιλιόμετρα, 6 μέρες την εβδομάδα.

Σύνοψη του βιβλίου “Για τι πράγμα μιλάω όταν μιλάω για το τρέξιμο”

“Δεν ξεκίνησα να τρέχω επειδή κάποιος μου ζήτησε να γίνω δρομέας. Όπως δεν έγινα μυθιστοριογράφος επειδή κάποιος μου ζήτησε να γίνω μυθιστοριογράφος. Μια μέρα, έτσι στο άσχετο, μου ήρθε να γράψω ένα μυθιστόρημα. Και μια μέρα, έτσι στο άσχετο, άρχισα να τρέχω – επειδή απλώς το ήθελα”.

Το 1982, αφού πούλησε το τζαζ μπαρ του για ν’ αφοσιωθεί στο γράψιμο, ο Χαρούκι Μουρακάμι αποφάσισε ν’ αρχίσει να τρέχει για να κρατιέται σε φόρμα και να έχει την αντοχή να γράφει μέχρι τα βαθιά γεράματα. Ένα χρόνο αργότερα ολοκλήρωσε μόνος του τη διαδρομή από την Αθήνα στο Μαραθώνα και τώρα, ύστερα από δεκάδες παρόμοιες κούρσες, εκτός από τα τρίαθλα και μια πληθώρα βιβλίων, αναλογίζεται την επίδραση που είχε αυτό το άθλημα στη ζωή του και ακόμα περισσότερο στο γράψιμο του.

“Να γράφω με ειλικρίνεια για το τρέξιμο και να γράφω με ειλικρίνεια για τον εαυτό μου, είναι σχεδόν το ίδιο πράγμα. Επομένως υποθέτω ότι αυτό το βιβλίο μπορεί να διαβαστεί και ως μια αυτοβιογραφία επικεντρωμένη στο τρέξιμο”, γράφει στον Πρόλογο του βιβλίου του.

9789604106516-1000-0656297

Μέσα από κοπιαστικά προγράμματα προπόνησης και διαδρομές, αυτές οι αποκαλυπτικές αναμνήσεις καλύπτουν την τετράμηνη προετοιμασία του για τον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης του 2005, και περιγράφουν τοποθεσίες από τους Τζίνγκου κήπους στο Τόκυο, όπου κάποτε μοιράστηκε τη διαδρομή μ’ έναν Ολυμπιονίκη, μέχρι τον ποταμό Τσαρλς στη Βοστώνη, ανάμεσα σε νέες γυναίκες, που τον άφηναν πίσω τους.

Μέσα απ’ τον θαυμαστό φακό ενός αθλήματος αναδύεται ένα κέρας αφθονίας από αναμνήσεις κι εμπνεύσεις: Η καταλυτική στιγμή όπου αποφάσισε να γίνει συγγραφέας, οι μεγαλύτεροι θρίαμβοι αλλά και οι απογοητεύσεις του, το πάθος του για τους δίσκους βινυλίου, και, μετά τα πενήντα, η αναπόφευκτη φθορά της ηλικίας, το αγαπημένο του μοτίβο της “απώλειας” και η επώδυνη σοφία της ωριμότητας.

“Καθώς τρέχω”, γράφει ο Μουρακάμι, “λέω στον εαυτό μου να σκεφτεί ένα ποτάμι. Και σύννεφα. Αλλά στην πραγματικότητα δεν σκέφτομαι τίποτα. Το μόνο που κάνω είναι να τρέχω ασταμάτητα μες στο δικό μου, οικείο, χειροποίητο κενό, την δική μου προσωπική νοσταλγία. Κι αυτό είναι υπέροχο. Ας λένε ό,τι θέλουν”.

pinakas_vivlio

Βιογραφία συγγραφέα: Murakami Haruki

Ο Χαρούκι Μουρακάμι, που θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Ιάπωνες συγγραφείς, γεννήθηκε στο Κιότο το 1949. Γνωρίστηκαν με τη γυναίκα του τη Γιόκο στο πανεπιστήμιο κι άνοιξαν στο Τόκιο ένα τζαζ κλαμπ με το όνομα “Peter Cat”. Το πρώτο του μυθιστόρημα, “Hear the Wind Sing”, εκδόθηκε το 1979 στα ιαπωνικά και το 1987 στα αγγλικά. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα “Pinball, 1973″ (1983, αγγλικά: 1985),”A Wild Sheep Chase” (1982, αγγλικά: 1989), “Hard-boiled Wonderland and The End of the World” (1985, αγγλικά: 1991), και αρκετά διηγήματα, που περιλήφθηκαν στις συλλογές “The Elephant Vanishes” (1985, αγγλικά: 1991), και “Blind Willow, Sleeping Woman” (2005, αγγλικά: 2006). Η εμπορική επιτυχία ήρθε με το επόμενο μυθιστόρημά του, “Norwegian Wood” (από τον τίτλο του τραγουδιού των Beatles, 1987 στα ιαπωνικά, 2000 στα αγγλικά), το οποίο τον έκανε διάσημο στη χώρα του, πούλησε περισσότερα από 10 εκ. αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και μεταφέρθηκε στην οθόνη. Το 1987 εγκατέλειψε την Ιαπωνία, για να επιστρέψει το 1995. Η επιτυχία συνόδευσε και τα επόμενα βιβλία του: “Dance Dance Dance” (1988, αγγλικά: 1994), “South of the Border, West of the Sun” (1992, αγγλικά: 2000), “The Wind-up Bird Chronicle” (1995, αγγλικά: 1997), “Underground” (το πρώτο δοκιμιακό του έργο, 1998, αγγλικά: 2000), “Sputnic Sweetheart” (1999, αγγλικά: 2001), “After the Quake” (διηγήματα, 2000, αγγλικά: 2002), “Kafka on the Shore” (μυθιστόρημα, 2002, αγγλικά: 2005), “After Dark” (μυθιστόρημα, 2004, αγγλικά: 2007), “What I Talk About When I Talk About Running” (δοκίμιο, με ειρωνική αναφορά του τίτλου στον Ρέιμοντ Κάρβερ, 2007, αγγλικά: 2008), “1Q84” (μυθιστόρημα-ποταμός σε τρία μέρη, 2009-2010, αγγλικά: 2011). Το νέο του μυθιστόρημα έχει τίτλο “Colorless Tsukuru Tazaki and His Years of Pilgrimage”, 2013 (στην Ιαπωνία), και αναμένεται να εκδοθεί στα αγγλικά το 2014. Έχει μεταφράσει στα ιαπωνικά έργα του Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, του Τρούμαν Καπότε, του Τζον Ίρβινγκ και του Ρέιμοντ Κάρβερ. Έχει τιμηθεί με τα βραβεία Franz Kafka και Jerusalem, καθώς και το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της Ιαπωνίας, το Yomiury. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες.

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Επική γκάφα της Nike: Έγραψε λάθος στα ελληνικά το ίδιο της το όνομα!

Σε εξαιρετικά αμήχανη θέση βρίσκεται η Nike η οποία παρουσίασε ένα ζευγάρι αθλητικών παπουτσιών εμπνευσμένο από τη θεά της ελληνικής μυθολογίας Νίκη. Μόνο που το «Air Force 1 Goddess of Victory», όπως είναι το όνομα του νέου μοντέλου, εκτός από τις μεγαλύτερες «γλώσσες» που παραπέμπουν στα φτερά της θεάς έχει στο πίσω μέρος του και το όνομά της στα ελληνικά: ΠΙΚΣ, αντί για ΝΙΚΗ.

Το λάθος αποκτά μεγαλύτερες διαστάσεις δεδομένου ότι αφορά το ίδιο το όνομα της εταιρείας καθώς η πολυεθνική πήρε την επωνυμία της από τη θεά της νίκης στην ελληνική μυθολογία.

Όπως αναφέρει η Daily Mail το λάθος εντοπίστηκε άμεσα από ελληνόφωνους χρήστες του διαδικτύου και δημιουργήθηκε φόρμα διαμαρτυρίας στο Change.org με αίτημα την απόσυρση του συγκεκριμένου μοντέλου και την μετονομασία του.

Φυσικά τα σχόλια των χρηστών στα social media ήταν εμπνευσμένα:

«Δεν μπορώ να το συλλάβω. Κάτι τέτοια με κάνουν έξαλλη. Ξέρω ότι δεν έχει σημασία και μόνο ένας ηλίθιος θα φορούσε παπούτσια που γράφουν «piks» με ελληνικούς χαρακτήρες θεωρώντας ότι γράφουν «Νίκη» και δεν θα έπρεπε να με νοιάζει τι παπούτσια φορούν οι ηλίθιοι αλλά, γίνομαι έξαλλη. Υπάρχουν 11 εκατομμύρια Έλληνες. Ρωτήστε έναν».

Σε επόμενο μήνυμά της η ίδια πρόσθεσε: «Και δεν συμπεριέλαβα στο μέτρημα ούτε τους Κύπριους, ούτες τους φοιτητές κλασικών σπουδών και γενικότερα εκείνους με βασικές γνώσεις» αναφερόμενη στον αριθμό των 11 εκατομμυρίων που θα μπορούσε να ρωτήσει η εταιρεία για τη σωστή ορθογραφία του ονόματός της.

Ένας άλλος χρήστης έδωσε συνέχεια στο μέτρημα: «Επίσης θα μπορούσες να συμπεριλάβεις τους μαθηματικούς, τους φυσικούς και τους επιστήμονες υπολογιστών», ενώ κάποιοι ανέφεραν ότι «η Nike γιορτάζει και τιμά την Ελληνίδα θεά της νίκης κατεδαφίζοντας το όνομά της και την ελληνική γλώσσα».

Πηγή: www.newmoney.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend