Η ψύχωση ενός δρομέα: Συλλέγοντας παπούτσια τρεξίματος

Tα κουτιά είναι στοιβαγμένα σαν βιβλία, το ένα πάνω στο άλλο, σαν χάρτινοι πύργοι που φτάνουν μέχρι το ταβάνι. Το ένα εμπορικό σήμα εναλλάσεται με το άλλο: τα πορτοκαλί Nike, τα μαύρα Adidas, τα μπλε Brooks, τα κόκκινα Saucony κάθε ετικέτα είναι στραμμένη προς τα έξω.

Ο 52χρονος Ντέιβιντ Άιντινγκ έχει πάνω από 300 ζευγάρια, στο σπίτι του στο Ντάουνινγκταουν, στην παλιά κρεβατοκάμαρα της κόρης του.

Για τον Άιντινγκ, τα παπούτσια είναι μια εμμονή, ένας εθισμός, η ζωή του είναι αφιερωμένη στην αναζήτηση του τέλειου παπουτσιού. Από τη μεγάλη συλλογή, πουλάει που και που κάποιο ζευγάρι στο eBay όταν έχει οικονομική ανάγκη αλλά ως επί το πλείστον τα ζευγάρια μένουν εδώ, στοιβάζονται και περιμένουν να δουν ξανά το φως.

Πάνω στο κάθε κουτί είναι καταγεγραμένη η ιστορία του ζευγαριού: Μαραθώνιος της Φιλαδέλφειας, Μαραθώνιος της Νέας Υόρκης, οι ημερομηνίες, οι χρόνοι τερματισμού και τα συνολικά χιλιόμετρα μετά από κάθε αγώνα. Ο Μαραθώνιος της Φιλαδέλφεια ήταν η καλύτερη κούρσα της ζωής του. «Έτρεξα ολόκληρο τον μαραθώνιο χωρίς πόνο, το ορκίζομαι στον Θεό. Τα πάντα είναι στο μυαλό», λέει ο ίδιος.

Θυμάται πως όταν έφτανε στον τερματισμό, δάκρυα κατέκλεισαν το πρόσωπό του. Μετά από τόσα χρόνια κατάχρησης ουσιών, κάπνισμα πάρα πολλών τσιγάρων και μπόλικου αλκοόλ, αυτό που πετύχαινε ήταν ένα επίτευγμα. «Ήταν μια τρέλα», λέει κλείνοντας το αντίστοιχο κουτί και πριν το βάλει στη θέση του προσθέτει: «Αυτά δεν θα πωληθούν».

Ο Άιντινγκ δεν είναι ο μοναδικός με αυτή τη συνήθεια. Πολλοί δρομείς αποθηκεύουν τα ζευγάρια των αγώνων τους. Άλλοι για αναμνηστικούς λόγους, άλλοι απλώς για να παρακολουθούν τα χιλιόμετρα τους μήνα μετά το μήνα. Αλλά για μερικούς, η αγορά καινούριων παπουτσιών και η αποθήκευση των παλιών είναι ένας ψυχαναγκασμός, μια εμμονή.
Η καταναγκαστική αγορά (CB) δεν αναγνωρίζεται ως ψυχική διαταραχή από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει. Ο Γερμανός ερευνητής Εμίλ Κρεπελίν την περιέγραψε κλινικά το 1924 και «αγοραμανία». Σήμερα, το CB ορίζεται ως «μια ανησυχία για αγορές και ψώνια, που χαρακτηρίζεται από συχνά επεισόδια καταναλωτισμού ή υπερβολικές προτροπές για καταναλωτισμό».

«Πολλοί καταναγκαστικοί αγοραστές θα επικεντρωθούν σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο», λέει ο Δρ. Τζέιμς Μίτσελ, ομότιμος καθηγητής ψυχιατρικής και επιστήμης συμπεριφοράς στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Ντακότα. Ένας από τους ασθενείς του συγκέντρωνε μόνο τροπικά ψάρια. Ένας άλλος, «πολύ ακριβές, καουμπόικες μπότες». Ποτέ δεν έχει συναντηθεί ξανά κάποιος που να έχει εμμονή με παπούτσια τρεξίματος πριν τον Άιντινγκ.

Τα εμπορικά σήματα τροφοδοτούν αυτόν τον καταναγκασμό. Έτσι κι αλλιώς άλλωστε, πολλοί είναι οι καταναλωτές που περιμένουν πως και πως την νέα έκδοση ενός μοντέλου για να πάνε να το αγοράσουν και οι μεγάλες εταιρείες το γνωρίζουν αυτό. «Ξέρουν ότι αν βρούμε ένα παπούτσι που μας αρέσει, δεν πρόκειται να αγοράσουμε μόνο ένα ζευγάρι. Θα αγοράσουμε 10» λέει ο 43χρονος δρομέας Κρίστι Νίλσεν. «Σε έξι μήνες, θα αλλάξουν το ύφος λίγο, τους οπότε θα θέλουμε να αγοράσουμε και την νέα εκδοχή», συνεχίζει αυτοσαρκαζόμενος.

Το παλαιότερο ζευγάρι στη συλλογή του Άιντινγκ είναι 37 χρονών. Όταν ο ίδιος ήταν πιτσιρικάς είχε πολύ στενή σχέση με τα σπορ αλλά στο πανεπιστήμιο άλλαξε συνήθειες. «Μέσα σε ελάχιστο χρόνο έγινα σκληρός πότης στην πανεπιστημιούπολη. Ήταν σαν να έκλεισε ένας διακόπτης μέσα μου και να έπεσα στο αλκοόλ και τα ναρκώτικά», λέει ο ίδιος.

Αφού έφτασε στον πάτο και έζησε για πολλά χρόνια στα όρια, αποφάσισε να αλλάξει ζωή. Το τρέξιμο συνέβαλε καθοριστικά στην αλλαγή αυτή. Από το 2011 που ξεκίνησε το τρέξιμο εκ νέου μέχρι το 2014 που έλαβε μέρος στον πρώτο του Μαραθώνιο, η αλλαγη του υπήρξε εντυπωσιακή. Όνειρό του, όπως λέει στο runnersworld, παραμένει να καταφέρει να τρέξει μέσα σε ένα χρόνο και τους έξι μεγαλύτερους Μαραθώνιους του κόσμου.

«Η ουσία με τη συλλογή παπουτσιών είναι ότι απλά δεν ξέρω πώς να το κόψω. Δεν ξέρω επίσης αν είναι καλό για μένα ή όχι. Αλλά ξέρω πως αυτή η επιμονή μου είναι και ο λόγος για τον οποίο τα πηγαίνω τόσο καλά στο τρέξιμο», καταλήγει.

Διαβάστε επίσης: Έτρεξε 44 Μαραθώνιους, σε 44 διαφορετικές χώρες σε 44 διαδοχικές ημέρες!

Previous ArticleNext Article

Το σωστό πλύσιμο των μαγιό

“Ελα μωρέ, ξέπλυνε το λίγο, μέσα στο νερό είναι τόση ώρα δεν είναι βρόμικο”. Μια από τις κλασικότερες ανδρικές ατάκες διακοπών διαβάσατε παραπάνω και φυσικά αφορά το μαγιό.

Πόσοι δεν το έχετε κάνει. Επιστροφή από την παραλία στο δωμάτιο, ντους με το μαγιό φορεμένο για να το ξεπλύνουμε, να πέσει πάνω του και λίγο σαμπουάν, έτσι για το… καλό και στο σχοινί ή στην καρέκλα έξω από το παράθυρο για στέγνωμα.

Την ίδια στιγμή, η γυναίκα τρίβει το δικό της μέσα στον νιπτήρα ή σε μικρή λεκανίτσα με λίγο ΟΜΟ για το χέρι που έχει πάρει από την κύρα Σούλα με το μίνι μάρκετ.

Ποιος είναι ο πιο σωστός;

Το σωστό πλύσιμο αποτελεί μία καθημερινή διαδικασία, η οποία αν γίνει σωστά μπορεί να αυξήσει τον χρόνο ζωής του μαγιό.

1. Ξέπλυνέ το με νερό 

Αν και το μαγιό σου δεν χρειάζεται να πλένεται με απορρυπαντικό κάθε φορά που το φοράς, θα πρέπει να πλένεται με κρύο νερό βρύσης μετά από κάθε μπάνιο ή ηλιοθεραπεία. Έτσι, απομακρύνονται τα περισσότερα κατάλοιπα αντηλιακού, βρωμιάς, ιδρώτα και χλωρίου.

2. Πρόσθεσε απορρυπαντικό μετά από μερικές χρήσεις

Μετά από μερικές χρήσεις του μαγιό, καλό είναι να προσθέσεις λίγο απορρυπαντικό στο πλύσιμο. Βάλε λίγο νερό σε μία λεκάνη, πρόσθεσε μία κουταλιά ή και λιγότερο υγρό απορρυπαντικό και βούτηξε το μαγιό, στο οποίο έχεις γυρίσει προς τα έξω την μέσα πλευρά. Τρίψτο ελαφρά για λίγα λεπτά και στη συνέχεια ξέβγαλέ το καλά.

3. Μην το στύβεις με μανία

Μην στύβεις ή τσαλακώνεις ποτέ το μαγιό. Απλά πίεσέ το απαλά για να φύγει το πολύ νερό κι άπλωσέ το σε επίπεδη επιφάνεια για να στεγνώσει.

4. Μην το απλώνεις στον ήλιο

Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση (ή, τουλάχιστον, συνήθεια) όταν αφήνεις το μαγιό να στεγνώσει στον ήλιο μπορεί να εξασθενίσει πραγματικά το ύφασμα και να σπάσει τις λεπτές ίνες. Προτίμησε λοιπόν, τους εσωτερικούς χώρους ή τα σκιερά μέρη.

5. Αφαίρεσε τους ενοχλητικούς λεκέδες με μαγειρική σόδα ή ξύδι

Το καλύτερο τέχνασμα για να αποφύγεις τους λεκέδες στο μαγιό είναι να εφαρμόσεις το αντηλιακό πριν το φορέσεις και να το αφήσεις να στεγνώσει.  Αν συμβεί όμως κάποιο ατύχημα με φαγητό ή κανένα daiquiri, πασπάλισε μια γενναιόδωρη ποσότητα μαγειρικής σόδας απευθείας πάνω στον λεκέ, και άφησέ το να καθίσει για μία έως δύο ώρες πριν το πλύνεις απαλά, ακολουθώντας τις παραπάνω οδηγίες. Μπορείτε επίσης να καθαρίσεις  το μαγιό με αποσταγμένο λευκό ξύδι διαλυμένο σε ζεστό νερό (1 ξύδι προς 3 νερό) πριν το πλύσιμο.

6. Χρησιμοποίησε το πλυντήριο 3-4 φορές μέσα στη σεζόν

Αν κάνεις όλα τα παραπάνω, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις το πλυντήριο συχνά. Μπορείς να το κάνεις 3-4 φορές μέσα στη σεζόν και αυτό είναι όλο. Τα ανδρικά μαγιό αντέχουν περισσότερο, τα γυναικεία κανονικά πρέπει να τα βάζετε στο πλυντήριο 1-2 φορές τη σεζόν.

Διαβάστε ακόμα: Φυσικες λύσεις για να μην έχετε προβλήματα κακοσμίας το καλοκαίρι

Η αλήθεια για την επικινδυνότητα του ήλιου και οι μύθοι που κυκλοφορούν

Η ηλιοθεραπεία είναι απαραίτητη για να συνθέσει το δέρμα αρκετή βιταμίνη D. Δεν μπορεί να καεί όποιος οδηγεί με κλειστά τζάμια. Ότι ζημιά πάθαμε από τον ήλιο, την πάθαμε μέχρι τα 18 μας.

Απόψεις σαν κι αυτές πολλοί τις πιστεύουν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι σωστές. Οι επιστήμονες της Ελληνικής Δερματολογικής & Αφροδισιολογικής Εταιρείας (ΕΔΑΕ) εξηγούν τι ισχύει και τι όχι στο θέμα της ηλιοπροστασίας.

Μύθος: Μόλις μαυρίσει το δέρμα, είναι προστατευμένο από τον ήλιο.

Η αλήθεια: Μόλις μαυρίσει το δέρμα, έχετε την ορατή απόδειξη ότι το δέρμα σας έχει ήδη υποστεί βλάβη από την υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου. Το μαύρισμα οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή μελανίνης, την οποία εκκρίνει το δέρμα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να προστατευθεί από την υπεριώδη ακτινοβολία (UV) και όταν φθάνουμε στο σημείο να μαυρίζουμε, είναι ήδη αργά. Όσον αφορά την «προστατευτική δράση» του μαυρισμένου (δηλαδή του καμένου) δέρματος, αυτή ισοδυναμεί με ένα αντηλιακό που έχει SPF ίσο με 4 επομένως είναι μηδαμινή.

Μύθος: Το 80% των δερματικών βλαβών από τον ήλιο συμβαίνουν πριν τα 18 μας χρόνια, επομένως ό,τι ζημιά ήταν να γίνει, έχει γίνει.

Η αλήθεια: Οι δερματικές βλάβες από τον ήλιο είναι αθροιστικές, επομένως η βλάβη κάθε καλοκαιριού προστίθεται σε εκείνες των προηγούμενων για να επιταχύνει την εμφάνιση ρυτίδων, κηλίδων και άλλων ενδείξεων φωτογήρανσης, καθώς και για να αυξήσει τον κίνδυνο δερματικού καρκίνου. Επιπλέον, νεότερες έρευνες έχουν δείξει ότι το ποσοστό 80% είναι παρωχημένο και ίσχυε πριν από μερικές δεκαετίες, όταν ο κόσμος δεν ήξερε καλά-καλά τι θα πει αντηλιακό, ούτε ήταν πλήρως γνωστοί οι κίνδυνοι του ήλιου. Στις μέρες μας, το αντίστοιχο ποσοστό έως την ηλικία των 18 ετών είναι γύρω στο 25%. Επομένως, ποτέ δεν είναι αργά για να προστατεύσετε το δέρμα σας.

Μύθος: Η ηλιοθεραπεία είναι απαραίτητη για τη βιταμίνη D.

Η αλήθεια: Ισπανοί επιστήμονες υπολόγισαν πρόσφατα πόση ώρα πρέπει να καθίσει κανείς κάτω από τον ήλιο για να συνθέσει το δέρμα του αρκετή βιταμίνη D. Με το 25% του σώματος, λοιπόν, εκτεθειμένο στον ήλιο, τον Απρίλιο θα χρειαζόταν 11 λεπτά και τον Ιούλιο μόλις 7 λεπτά, όπως έγραψαν στο επιστημονικό περιοδικό «Science of the Total Environment». Και αυτό αφορά έκθεση στον ήλιο το μεσημέρι (μεταξύ 12.30? και 13.30?). Άρα, η ηλιοθεραπεία ούτε είναι ούτε υπήρξε ποτέ απαραίτητη μετά τα πρώτα 7 λεπτά.

Μύθος: Το αντηλιακό δεν είναι απαραίτητο τις ώρες που δεν καίει ο ήλιος.

Η αλήθεια: Είναι εντελώς απαραίτητο, διότι δεν παρουσιάζει διακύμανση όλο το φάσμα της UV στη διάρκεια της ημέρας, αλλά μόνο ορισμένα μήκη κύματος. Έτσι, ναι μεν οι πιθανότητες ηλιακού εγκαύματος είναι αυξημένες το μεσημέρι επειδή κορυφώνονται τα επίπεδα της UVB, αλλά τα επίπεδα της UVA που προκαλεί φωτογήρανση είναι αυξημένα καθ? όλη τη διάρκεια της ημέρας. Επιπρόσθετα, τόσο η UVA όσο και η UVB ευθύνονται για την ανάπτυξη δερματικών καρκίνων, άρα χωρίς ηλιοπροστασία κινδυνεύουμε από την ανατολή έως τη δύση του ηλίου.

Μύθος: Δεν μπορεί να καεί κανείς μέσα από τα τζάμια

Η αλήθεια: Τα τζάμια των οχημάτων, των σπιτιών και των κτηρίων κατά κανόνα δεσμεύουν την UVB που δρα επιφανειακά στο δέρμα και προκαλεί το ηλιακό έγκαυμα, αλλά δεν επηρεάζουν την UVA, η οποία εισδύει βαθιά στο δέρμα. Ακόμα, λοιπόν, κι αν δεν δείτε το δέρμα σας να κοκκινίζει, μπορεί άνετα να υποστεί βλάβη από τον ήλιο.

Μύθος: Μόνο τα αντηλιακά με SPF 100 προστατεύουν αποτελεσματικά από τον ήλιο

Η αλήθεια: Αυτό έχει καταρριφθεί εδώ και χρόνια. Τα αντηλιακά με SPF 15 δεσμεύουν το περίπου 93% της UVB, όσα έχουν SPF 30 δεσμεύουν το περίπου 97%, εκείνα με SPF 50 δεσμεύουν το σχεδόν 98% και όσα έχουν SPF 100 το 99%. Το ζητούμενο όμως είναι να προστατεύει το αντηλιακό και από την UVA (άρα να είναι ευρέος φάσματος), καθώς και να το βάζετε σε όλα τα ακάλυπτα σημεία του σώματος . Πρέπει επίσης να αλείφεστε με αρκετή ποσότητα (περίπου μια χούφτα για τον μέσο ενήλικα). Τα αντηλιακά με SPF κάτω από 15 δεν συνιστώνται, γιατί δεν παρέχουν επαρκή ηλιοπροστασία.

Μύθος: Το δέρμα που παθαίνει βλάβη από τον ήλιο κοκκινίζει και ξεφλουδίζει

Η αλήθεια: Δεν είναι διόλου απαραίτητο. Αντίθετα, τις βλάβες που δεν φαίνονται πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο, γιατί αφορούν το DNA των δερματικών κυττάρων απ? όπου μπορεί να αρχίσει χρόνια αργότερα ένας καρκίνος.

Μύθος: Αν πάθεις ηλιακό έγκαυμα, βάλε αμέσως βούτυρο

Η αλήθεια: Όποιος το κάνει αυτό, το μόνο που καταφέρνει είναι να επιδεινώνει το έγκαυμα, διότι «παγιδεύεται» η θερμότητα στο εσωτερικό του δέρματος από το στρώμα του λίπους (το ίδιο συμβαίνει και με τη βαζελίνη, το λάδι και κάθε άλλη λιπαρή ουσία). Η πρώτη επιλογή για την αντιμετώπιση ενός ηλιακού εγκαύματος είναι οι κομπρέσες παγωμένου νερού (να τις αφήνετε στο δέρμα σας για 20 λεπτά τη φορά και να τις βάζετε όσο συχνά χρειάζεστε, συνήθως κάθε 2-3 ώρες και επί όσες μέρες ανακουφίζουν τα συμπτώματά σας). Άλλη καλή επιλογή είναι η οδοντόπαστα (αλλά χωρίς μέντα ή παράγωγα μέντας όπως η μενθόλη, γιατί μπορεί να προκληθεί ερεθισμός του δέρματος) και το άπαχο γιαούρτι, το οποίο απάγει τη θερμότητα (όπως και η οδοντόπαστα) αλλά επιπλέον περιέχει πολύ νερό οπότε δρα και ενυδατικά.

Μύθος: Το ηλιακό έγκαυμα δεν είναι σοβαρό

Η αλήθεια: Μακροπρόθεσμα όλα τα ηλιακά εγκαύματα είναι σοβαρά, αλλά βραχυπρόθεσμα σοβαρά είναι όσα δημιουργούν φουσκάλες ή έντονο πόνο, καλύπτουν μεγάλη επιφάνεια του δέρματος, προκαλούν πυρετό ή ρίγη, πονοκέφαλο, σύγχυση ή αίσθημα λιποθυμίας, συνοδεύονται από ενδείξεις αφυδάτωσης (έντονη δίψα ή ξερά μάτια και χείλη) ή/και προκαλούν οιδήματα (πρηξίματα). Αν παρουσιάσετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω, πρέπει να σας δει οπωσδήποτε γιατρός.

Διαβάστε ακόμα: 12 συμβουλές στους δρομείς για ένα υγιές δέρμα το καλοκαίρι

x
Send this to a friend