Έτρεξε 44 Μαραθώνιους, σε 44 διαφορετικές χώρες σε 44 διαδοχικές ημέρες!

O Peter Thomson κατάφερε να λάβει μέρος σε 44 μαραθώνιους σε 44 διαφορετικές χώρες της Ευρώπης σε 44 διαδοχικές ημέρες. Αποφάσισε να μοιραστεί με το κοινό τις περιπέτειές του, την πορεία και τους τραυματισμούς που αντιμετώπισε και μίλησε στο runnersworld.com.

Αν ήσασταν δρομέας και αναζητούσατε κάποια φιλανθρωπική δραστηριότητα, πιθανότατα θα συμμετείχατε σε μαραθώνιο. ΟThomson το έκανε απλά αντί για έναν έτρεξε σε 44 αγώνες! «Παραδέχομαι πως απέκτησα εμμονή με το τρέξιμο και το κυνήγι των ρεκόρ. Αυτό λειτούργησε σε βάρος άλλων πραγμάτων στην ζωή μου και κάποια στιγμή δεν μου έδινε πια καμιά ευχαρίστηση», υπογραμμίζει ο 32χρονος αθλητής από το Μπόρνμουθ.

«Είχα εμπνευστεί από τους 401 αγώνες του Ben Smith και έψαχνα να βρω τρόπο για να συγκεντρώσω χρήματα για άτομα που το είχαν ανάγκη, τραβώντας παράλληλα την προσοχή του κοινού. Ηξερα άτομα που είχαν τρέξει σε όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής για συνεχόμενες ημέρες, ωστόσο δεν ήξερα κανέναν να το έχει δοκιμάσει στην Ευρώπη».

Στόχος του Thomson ήταν να συνδράμει οικονομικά σε οργάνωση που είχε στόχο την φροντίδα ατόμων με ψυχολογικά προβλήματα. Ο 32χρονος δρομέας ακολούθησε ένα πρόγραμμα προετοιμασίας που απαιτούσε μέχρι και 100 μίλια τρέξιμο την εβδομάδα και διπλές διαδρομές των 20 μιλίων τα Σαββατοκύριακα.

Παράλληλα έπρεπε να οργανώσει με κάθε λεπτομέρεια το πώς θα έφθανε στην κάθε χώρα, που θα έμενε και που θα έτρεχε. Πάντοτε είχε φίλους και γνωστούς να τον συντροφεύουν και πέρασε μόλις 15 ημέρες τελείως μόνος του.

«Προσπάθησα να έρθω σε επαφή με ομάδες δρομέων σε κάθε χώρα προκειμένου να συμμετέχω στις διαδρομές τους», τόνισε ο Thomsonπου αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες τις ημέρες που ήταν εντελώς μόνος του.

Ξεκινώντας από το Πίτερσμπουργκ της Ρωσίας, ταξίδεψε σε όλη την ανατολική Ευρώπη  για να βρεθεί στην συνέχεια στον μαραθώνιο του Λονδίνου. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε στην Πορτογαλία ενώ έτρεξε στον 44ο μαραθώνιο στο Δουβλίνο.

«Χρειάστηκα βίζα μόνο στην Ρωσία και την Λευκορωσία, αλλά δεν θα έλεγα πως τα ταξίδια στην Ευρώπη ήταν κάτι απλό. Κάποιες φορές ήμουν μέσα σε τρένα και λεωφορεία μέχρι και 10 ώρες. Ετρεχα σε μαραθώνιο το πρωί και στην συνέχεια ταξίδευα για την επόμενη χώρα».

Ο Thomson  έπρεπε να διανύσει αποστάσεις σε κάθε χώρα σε λιγότερο από 4 ώρες. Η πιο γρήγορη διαδρομή ήταν στην Λετονία σε χρόνο 3:35. Ωστόσο ένας τραυματισμός στο πόδι στο Λουξεμβούργο τον έκανε να τελειώσει τον μαραθώνιο σε διάστημα μεγαλύτερο των 5 ωρών.

Τα ταξίδια του δεν ήταν πάντοτε εύκολη υπόθεση: «Στην Μολδαβία έκανε τρομερό κρύο και ήταν σχεδόν αδύνατο να ολοκληρώσω την διαδρομή. Χάθηκα κάπου στην πορεία και έπειτα από 10 μίλια επέστρεψα στο ξενοδοχείο για να τελειώσω με τρέξιμο στο διάδρομο».

Mε τα συνεχή ταξίδια ο Thomson, αναγκάστηκε παράλληλα να αλλάξει διατροφικές συνήθειες: «Ετρωγα πίτσες, σοκολάτες και κέικ. Απλά αυτά έβρισκα μπροστά μου εκείνη την ώρα. Δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο. Επέστρεφα από αγώνα, άλλαζα και πήγαινα σε κάποιο σταθμό τρένου για να ταξιδέψω στην επόμενη χώρα».

Ιδιαίτερες δυσκολίες αντιμετώπισε και με το θέμα της αποκατάστασης: «Στραμπούλιξα αστράγαλο και τραυμάτισα το γόνατό μου. Εκανα παγόλουτρα ενώ μια ημέρα χρησιμοποίησα παγωμένα μπιζέλια καθώς δεν έβρισκα πάγο. Χρειάστηκαν περίπου 4 πακέτα. Οκτώ μέρες πριν τον τερματισμό τραυματίστηκα άσχημα και δεν μπορούσα να σηκώσω εύκολα το πόδι μου πάνω από το έδαφος. Ωστόσο είχα μεγάλη θέληση να ολοκληρώσω την προσπάθεια».

«Ένα από τα ομορφότερα μέρη που συνάντησα ήταν η Ελβετία. Επίσης η Αλβανία είχε ομορφιές που αγνοούσα», τόνισε ο Thomson μιλώντας για τις εντυπώσεις από τα ταξίδια του.

Πλέον έχει καταφέρει να μαζέψει ένα ποσό που αγγίζει τις 20.000 λίρες, ωστόσο σκοπεύει να συνεχίσει το τρέξιμο αφού περάσει ένα διάστημα αποκατάστασης.

Διαβάστε ακόμα: Δρομέας με σκλήρυνση κατά πλάκας τρέχει τον γύρο του κόσμου! (pic,vid)

Previous ArticleNext Article

O όγκος στον εγκέφαλο τον έκανε 190 κιλά, αλλά η θέλησή του Μαραθωνοδρόμο!

Η ιστορία του Carl Dudley που έχασε 45 κιλά και τερμάτισε σε Μαραθώνιο

Του Γιώργου Αράπογλου

Σε πολύ μικρή ηλικία ο Carl Dudley βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο. Παρά το γεγονός ότι ξεπέρασε τον κίνδυνο, μια σημαντική παρενέργεια που επηρέασε τον οργανισμό του, τον έφερε σε σημείο να ζυγίζει περίπου 190 κιλά.

Νέος άνθρωπος, με όρεξη για ζωή και δημιουργία, αποφάσισε πως άξιζε μια δεύτερη ευκαιρία. Είχε ένα όνειρο. Να τρέξει κάποτε σε έναν Μαραθώνιο. Παρακάτω, ο Carl εξιστορεί με αφοπλιστικό τρόπο, πώς κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.

Η συγκλονιστική αφήγηση του 34χρονου Βρετανού στο runnersworld.

Τότε

Σε ηλικία 9 ετών, το 1995, διαγνώστηκα με όγκο στον εγκέφαλο. Παρ’ όλο που χειρουργήθηκα με επιτυχία, το κομμάτι του εγκεφάλου μου που επηρεάζει την όρεξή μου, καταστράφηκε.

Όταν ήμουν μικρός, λάτρευα το τρέξιμο, αλλά μετά το χειρουργείο μου άρχισα σταδιακά να παίρνω βάρος. Ένα μέρος της κατάστασης αυτής οφειλόταν στην φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνα – και ακόμα παίρνω μέχρι και σήμερα – και στο γεγονός ότι δεν μπορούσα να αντιληφθώ ότι ήμουν πλήρης τροφής.

Στην εφηβεία μου και από τα είκοσι μου και μετά, έγινα αρκετά τεμπέλης. Σε αυτό συντέλεσε και η δουλειά μου στην τράπεζα, που προϋπέθετε πολλές ώρες καθιστικής ζωής πίσω από ένα γραφείο. Ήμουν τρομερά λιχούδης και είχα ιδιαίτερη αδυναμία σε σοκολάτες και πατατάκια που έπαιρνα από αυτόματους πωλητές. Το βάρος μου έφτασε ακόμα και τα 190 κιλά.Ο γιατρός μου με προειδοποίησε πως η υγεία μου κινδύνευε και κινδύνευα να αναπτύξω διαβήτη τύπου 2 ή καρδιακά προβλήματα, παρ’ όλα αυτά, εγώ συνέχιζα να τρώω υπερβολικές ποσότητες.

Για γεύμα έτρωγα πολλές φορές μια ολόκληρη πίτα και πουρέ, ενώ το δείπνο μου ήταν γενναίες ποσότητες από τα μαγειρευτά φαγητά της μαμάς μου.

Η μεταστροφή

Ένα Κυριακάτικο πρωινό τον Αύγουστο του 2014, αποφάσισα να προσπαθήσω να περπατήσω όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Κατά κάποιον τρόπο, μου έδωσε κίνητρο να γίνω πιο ενεργητικός. Σύντομα, αποφάσισα να προσπαθήσω να κάνω το επόμενο βήμα και να κάνω λίγο jogging.

Τον Φεβρουάριο του 2015 γράφτηκα στην ομάδα πρωινού τρεξίματος του τοπικού καταστήματος αθλητικών ειδών. Την πρώτη φορά που πήγα, μπορούσα να τρέξω μόλις 50 μέτρα από ένα ελαφρύ τρέξιμο 5 χιλιομέτρων. Κοκκίνιζα και μου κοβόταν η αναπνοή. Αλλά επέμεινα και δεν το παράτησα και πρόσθεσα και ένα μεσοβδόμαδο τρέξιμο.

Αφού πήρα μέρος σε έναν φιλανθρωπικό αγώνα 5 χιλιομέτρων, έτρεξα στον κλασικό αγώνα 10K τον Ιούλιο 2015. Ακόμα ζύγιζα περίπου 185 κιλά κι έτσι ήμουν ευχαριστημένος που κατάφερα και τερμάτισα σε 01:45:00. Γράφτηκα στην ομάδα Wimbledon Windmilers και στους Backpackers και πλέον τρέχω τέσσερις φορές την εβδομάδα.

Ο πρώτος μου Ημιμαραθώνιος ήταν στο Royal Parks το 2016. To φθινόπωρο toy 2018 πήρα μέρος στον Μαραθώνιο του Βερολίνου και τερμάτισα σε 07:06:00 κερδίζοντας μόνο το βανάκι που μάζευε όσους εγκατέλειπαν! Από τότε που άρχισα να τρέχω συστηματικά, η μέση μου έπεσε σε νούμερο από το 58 στο 44 και το στήθος μου από το 60 στο 50 και ζυγίζω 145 κιλά.

Στόχος μου είναι να χωρέσω σε κάποια από τα μπλουζάκια όσων τερμάτισαν στους περίπου 40 αγώνες που έχω κάνει μέχρι τώρα.

Το μέλλον…

Το τρέξιμο μου άλλαξε ολοκληρωτικά την εμφάνιση και τα ενδιαφέροντα μου. Το junk food και τα ποτά με κενές θερμίδες είναι πλέον παρελθόν. Τώρα τα σνακ μου είναι φρούτα, καρύδια και μπάρες δημητριακών. Γράφτηκα επίσης και σε μαθήματα γυμναστικής. Η αυτοπεποίθησή μου έχει αυξηθεί πάρα πολύ και συνεχώς κάνω καινούριους φίλους χάρη στο τρέξιμο. Αυτό που θα ήθελα είναι να τρέχω περισσότερο και, ελπίζω, γρηγορότερα.

Θα ήθελα να καταφέρω να τρέξω στον Μαραθώνιο του Λονδίνου, όπως ο μπαμπάς μου ο Roy, που το είχε κάνει πολλές φορές. Είναι πολύ περήφανος για μένα και θα ήθελα να τρέχω μαζί του όποτε μου δίνεται η ευκαιρία. Απολαμβάνω να ταξιδεύω στο εξωτερικό για να τρέχω και έχω θέσει μεγάλο στόχο να τρέξω και τους έξι μεγάλους Μαραθωνίους, καθώς επίσης και τον Μαραθώνιο της Σιγκαπούρης, που είναι μια από τις αγαπημένες μου πόλεις. Πραγματικά μου αρέσει πολύ η χαλαρή και φιλική ατμόσφαιρα των trail races και γι’ αυτό θα ήθελα να κάνω όσο περισσότερους μπορώ.

Μπορεί να μην κερδίσω ποτέ σε κάποιον αγώνα, αλλά το αληθινό επίτευγμα για μένα είναι η γραμμή τερματισμού και όχι ο χρόνος τερματισμού.

Η ριζική αλλαγή

Ξεκινήστε θέτοντας ταπεινούς στόχους. Ακόμα και ένας αγώνας ενός μιλίου, είναι καλύτερος από το τίποτα. Μην αλλάξετε μονομιάς την δίαιτα σας. Εγώ άλλαξα τα ανθρακούχα αναψυκτικά με αρωματισμένο νερό πριν πιο κανονικό νερό. Όταν νιώσετε έτοιμοι, γραφτείτε σε κάποιον αγώνα και ακολουθείστε πιστά ένα πρόγραμμα προπόνησης. Αυτό θα σας δώσει κίνητρο.

Κοινωνικοποιηθείτε κατά τη διάρκεια του τρεξίματος, καθώς το να συνομιλείτε με άλλους δρομείς, θα σας κάνει να βγάλετε από το μυαλό σας ότι το κάνετε μόνο για να χάσετε βάρος.

Διαβάστε ακόμα: Από υπέρβαρος ο Αυγουστίνος έγινε ρέκορντμαν αγώνων δρόμου!

Σπάει καρδιές το αγόρι με εγκεφαλική παράλυση που ολοκλήρωσε μαραθώνιο!

Του Μάνου Χατζηγιάννη-“Κουζουλοί Δρομείς-Ομάδα Αλληλεγγύης”

Ο Tobias Weller είναι ο μικρός ήρωας σε καιρούς που η ανθρωπότητα τους έχει ανάγκη όσο τίποτε άλλο! Ο εννιάχρονος, με εγκεφαλική παράλυση, συγκέντρωσε 60.000 λίρες (100.000 δολάρια) για φιλανθρωπικούς σκοπούς περπατώντας πάνω και κάτω στο δρόμο του σπιτιού του στο Σέφιλντ για 70 ημέρες

Με επευφημίες από πλήθη που παρέμεναν σε απόσταση λόγω κορονοϊού υποδέχτηκαν οι περίοικοι τον εννιάχρονο Tobias Weller, ένα αγόρι με αυτισμό και εγκεφαλική παράλυση, όταν ολοκλήρωσε την αξιοσημείωτη πρόκληση του να περπατήσει απόσταση μαραθωνίου για να συγκεντρώσει χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Διαβάστε αναλυτικά στο coverstories.gr

x
Send this to a friend