Έτσι γεννήθηκε το «RNF Challenge»

Έτσι γεννήθηκε το "RNF Challenge"

Μέσα Σεπτέμβρη, ένα ζεστό μεσημέρι καλοκαιριού, σε ένα καφέ των βορείων προαστείων… Με αφορμή την ολοκλήρωση της Συνέντευξης Τύπου μιας ακόμα επερχόμενης αθλητικής διοργάνωσης αλλά και τη νέα σεζόν που έχει μόλις ξεκινήσει, φλυαρούμε με τον Γιώργο για τα τεκταινόμενα στον αθλητικό κόσμο αλλά και τα όσα -καινούργια- μας επιφυλάσσει η χρονιά που έρχεται, συντονισμένοι πάντα στο ρυθμικό τραγούδισμα των τζιτζικιών, που σπάνε την ησυχία του μεσημεριού.

«Έλεγα να εγκαινιάσω μερικά καινούργια πράγματα στο runnfun.gr. Σκεφτόμουν μια λίστα απο Bloggers, έναν από κάθε άθλημα. Ίσως κι ένα προπονητή κι ένα διατροφολόγο, αλλά κάτι μου λείπει για να είναι ενδιαφέρον… », μου λέει.

«Ωραίο, αλλά πολυφορεμένο», απαντώ με αλαζονεία. «Τον τελευταίο καιρό, τριβελίζει το μυαλό μου μια ιδέα. Είναι λίγο απαιτητική αλλά όχι κάτι το ακατόρθωτο. Γιατί να μην βάλεις έναν αρχάριο, με μικρό αθλητικό υπόβαθρο, να μπει στη διαδικασία να προπονηθεί υπό τις οδηγίες ενός προπονητή, για να τρέξει μια σειρά αγώνων που να είναι απαιτητικοί κι όλη αυτή την εμπειρία να την καταγράφει σε ένα Blog; Απλό και συνάμα τόσο ενδιαφέρον», συμπλήρωσα περιμένοντας με ανυπομονησία – μπορώ να το ομολογήσω τώρα- την απόκριση του Γιώργου.

«Πολύ ωραία ιδέα! Αλλά ποιος θα έκανε κάτι τέτοιο;», αναρωτήθηκε εύλογα. Δεν νομίζω ότι μεσολάβησαν περισσότερα από μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου πριν αναφωνήσω: «Εμείς!».

Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα….

Μέσα στο καταμεσήμερο, στη καρδιά του Σεπτέμβρη (Παρθενάκι κι αυτό όπως κι εγώ!), γεννήθηκε το project του #runnfunchallenge. Από δυο ανθρώπους που αγαπούν όσο τίποτα άλλο τα outdoor sports, είτε λέγεται τρέξιμο, είτε τρίαθλο, είτε ανοιχτή θάλασσα κλπ. Η Αγγελική κι ο Γιώργος, ο Γιώργος κι η Αγγελική είναι ο «ιθύνων νους» πίσω από αυτή τη πρωτοβουλία, που μοναδικό στόχο έχει να παροτρύνει κι άλλους σαν εμάς να ακολουθήσουν το παράδειγμά μας και να μπουν στο μαγικό χώρο του ερασιτεχνικού αθλητισμού και να βιώσουν αυτή τη μοναδική εμπειρία.

Την εμπειρία του να γνωρίζεις διαφορετικά μέρη, να έρχεσαι σε επαφή με νέους ανθρώπους, να δημιουργείς φιλίες αλλά πάνω απ’ όλα να δεις τον εαυτό σου να μετατρέπεται σε ένα καλύτερο άτομο. Δοκιμάζοντας τα όρια μας, συνηθίζοντας να προπονούμαστε κάτω από δύσκολες συνθήκες, γνωρίζουμε τον εαυτό μας, ανακαλύπτουμε μέχρι που είμαστε ικανοί να φτάσουμε και βλέπουμε πτυχές του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς μας, που ενδεχομένως να μας ήταν κι άγνωστες.

Φυσικά, στο «ταξίδι» μας αυτό, που θα είναι μακρύ και δύσκολο, δεν θα μπορούσαμε να μη διαλέξουμε ένα σωστό «καπετάνιο». Μιλάμε φυσικά για τον προπονητή μας, Νίκο Σπυριδαντωνάκη, με την καθοδήγηση του οποίου, ελπίζουμε ότι θα καταφέρουμε να…πιάσουμε με ασφάλεια λιμάνι στις 10 του ερχόμενου Μαΐου στις Σπέτσες, και το Spetsathlon, ένας αγώνας που αποτελεί τον πρώτο μας αγωνιστικό στόχο για το 2019.

Και φυσικά δεν μπορούμε να μην ευχαριστήσουμε τη Garmin, τη Saucony, τo Swimmingshop.gr και την GrammariosBikes, που έχουν πιστέψει σε μας και το project, αλλά και τον Νίκο Καφετζόπουλο που θα μας φέρνει στο σωστό δρόμο διατροφικά.

Μέχρι τότε, θα έχετε την ευκαιρία να μαθαίνετε για τις «περιπέτειές» μας μέσα από αυτήν εδώ τη στήλη, αλλά και τα social media του runnfun.gr.

Καλή μας αρχή!

Previous ArticleNext Article

Καλά ε; Porosea…

Καλά ε; Porosea...

Το Porosea 2019 μας άφησε μια γλυκιά γεύση για πολλούς λόγους. Και γιατί βελτιώσαμε τις επιδόσεις μας και γιατί ανεβήκαμε στο βάθρο και γιατί στο δεύτερο τρίαθλο της πορείας του RNF CHALLENGE μπήκαμε ακόμα πιο δυνατά στο… παιχνίδι!

Μετά την πρώτη κρυάδα στο Spetsathlon, το Porosea 2019 ήρθε ένα μήνα μετά. Αποκατάσταση, αποθεραπεία και προετοιμασία σε λιγότερο από ένα μήνα, με στόχο έστω τη μικρή βελτίωση των επιδόσεών μας, αλλά κυρίως τον ακόμα πιο άνετο τερματισμό.

Το πλάνο του Νίκου Σπυριδαντωνάκη της NS COACHING όπως πάντα άριστο, αλλά οι αναποδιές μέσα στο παιχνίδι.

Προβλήματα με τα ποδήλατα, χαμένες προπονήσεις λόγω φόρτου εργασίας και μικροτραυματισμοί.

Εγώ επέστρεψα με ένα διάστρεμμα από το 3ο χιλιόμετρο στο τρέξιμο του Spetsathlon στον αριστερό αστράγαλο, η Αγγελική κάπου στο τέλος του Μαΐου κληρονόμησε μια τενοντίτιδα στον αριστερό ώμο.

«Καλά ε; πώρωση». Το παλιό διαφημιστικό της Pepsi MAX στροβίλιζε στο μυαλό μου τις τελευταίες ημέρες μετά από όλα αυτά.

Για τους 40 άνω είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό. Οι μικρότεροι μπορείτε στο παρακάτω βίντεο να θυμηθείτε την ατάκα του πρωτοεμφανιζόμενου τότε Κώστα Σόμερ, που έγινε σλόγκαν της εποχής, μαζί με τα: «Τα πήρα κρανίο», «Τζάμι», «Έφαγα φλασιά» και άλλα τέτοια όμορφα, τα οποία η Αγγελική, πάντως, δεν θυμάται…

Τα προβληματάκια ηττήθηκαν, πάντως, γιατί δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς και το Porosea 2019 μας επιφύλαξε εκπλήξεις. Παρά το γεγονός ότι ζήσαμε το πιο ζεστό μέχρι σήμερα Σαββατοκύριακο του καλοκαιριού, η ατομικές μου επιδόσεις βελτιώθηκαν σε σχέση με τις Σπέτσες και παρά το γεγονός ότι η διαδρομή, δεν ήταν εύκολη.

Για την ακρίβεια, τόσο η ποδηλατική όσο και η δρομική ήταν ένα ακόμα Challenge στο οποίο, πάντως, οφείλω να ομολογήσω ότι αμφότεροι ανταποκριθήκαμε, έστω και αν τα ποδήλατά μας ήταν λίγο… έκπληξη τούτη τη φορά. Αλλαγή σε τιμόνι και λαιμό για μένα, αλλαγή ποδηλάτου και πρώτη φορά σε αγώνα για την Αγγελική. Όμως όλα πήγαν καλά…

Ο αθλητής στο επίκεντρο

Η άριστη οργάνωση, σηματοδότηση και ο εκπληκτικός ανεφοδιασμός ήταν τα τρία στοιχεία του αγώνα που αναγνώρισαν άπαντες σε όλα τα αγωνίσματα. Οι αγώνες ξεκίνησαν με ελάχιστες καθυστερήσεις μέσα στα όρια, δεν υπήρχε περίπτωση να μπερδευτείς σε κανένα σημείο της διαδρομής, εθελοντές σε κάθε σημείο και παγωμένα νερά παντού!

Ένα event με απόλυτο σεβασμό στους περίπου 800 αθλητές, όσο δύσκολος χρειάζεται για να σε πεισμώσει και όσο όμορφος για να απολαύσεις κάθε κομμάτι της διαδρομής.

Εξαιρετικός ο κολυμβητικός, πρώτη φορά χωρίς wetsuit για εμάς, με πολύ ψηλή θερμοκρασία νερού. Οργανωμένη Transition Zone με νερά για όσους δεν είχαμε (σ.σ. το ξέχασα πάλι) και μεγάλη βοήθεια από τους εθελοντές.

Η ποδηλατική διαδρομή ήταν ανηφορική μέχρι το 7ο χιλιόμετρο. Δεν είχε τις υψομετρικές των Σπετσών, αλλά αν δεν έκανε σωστή διαχείριση μπορεί να σε «έκαιγε». Τεχνική περισσότερο, παρά δύσκολη. Το δρομικό σκέλος, δύσκολο αλλά όμορφο και οργανωμένο.

Το Porosea είναι ένας αγώνας που σου μένει στο μυαλό και για την ομορφιά και για την δυσκολία, αλλά κυρίως σε κάνει να θέλεις να επιστρέψεις για να τον… κερδίσεις.

Σαν κερασάκι στην τούρτα, εκεί μεταξύ καφέ, ρεπορτάζ και φωτογραφιών στις απονομές, είχαμε και το πρώτο βάθρο του RNF CHALLENGE από την Αγγελική. Στην 3η θέση της ηλικιακής της κατηγορίας! Όταν το ανακοίνωσαν ο Πέτρος Παρθένης και η Ραφαηντίνα Πατρικέλλη, οι δύο φωνές της διοργάνωσης.

Πανικός, χαμός, δεν είχε κάνει και κοτσιδάκια, την έπιασαν και οι ντροπές, βραβεύτηκαν ταυτόχρονα και τρεις κατηγορίες, δεν ανεβήκαμε στο βάθρο. Το πήραμε, όμως, το μετάλλιο, και τελικά Δημόπουλος και Σουβατζόγλου την έπεισαν να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί. Έτσι για την αλητεία… Ιδού και οι αποδείξεις.

Αυτό το μετάλλιο, όσο και αν φαίνεται λίγο παράξενο, γεμίζει με περισσότερο πάθος την ομάδα. Οι προπονήσεις συνεχίζονται πια και οι στόχοι γίνονται ακόμα πιο ξεκάθαροι. Σταδιακά ανεβαίνουν οι απαιτήσεις από τους εαυτούς μας και ψάχνουμε το καλύτερο δυνατό. Που θα φτάσουμε; Προς το παρόν κάνουμε focus στη Λίμνη Δόξα και στο τρίαθλο της Transition στις 6 Ιουλίου.

Μια μέρα πριν τις βουλευτικές εκλογές, εμείς ψηφίζουμε τρίαθλο και RNF CHALLENGE και πάμε για αυτοδυναμία

Τι είναι η διαβαθμισμένη συμπίεση και πως βοηθάει την αθλητική απόδοση

Τι είναι η διαβαθμισμένη συμπίεση και πως βοηθάει την αθλητική απόδοση

Τα ενδύματα συμπίεσης άρχισαν στον ιατρικό τομέα, παραδοσιακά χρησιμοποιούμενα για τη θεραπεία ασθενειών του κυκλοφορικού όπως το λεμφοίδημα που συνήθως προκαλεί διόγκωση των χεριών και των ποδιών.

Τα διαβαθμισμένα ενδύματα συμπίεσης που φοριούνται από τους αθλητές ακολουθούν την ίδια αρχή, ενσωματώνοντας ταυτόχρονα την πιο σύγχρονη τεχνολογία και χρησιμοποιώντας ειδικά υλικά για να βελτιώσουν την απόδοση και την άνεση ενώ προπονούνται, αγωνίζονται ή αναρρώνουν

Τι είναι  η διαβαθμισμένη συμπίεση

Η βαθμονομημένη συμπίεση δημιουργεί ένα μεταβαλλόμενο επίπεδο στεγανότητας ή πίεσης σε όλο το ένδυμα συμπίεσης προκειμένου να προωθηθεί η αυξημένη ροή του φλεβικού αίματος προς την καρδιά και να διεγερθεί η ροή του λεμφικού συστήματος σε ένα συγκεκριμένο άκρο.

Έτσι, στην περίπτωση των καλσόν συμπίεσης RX3, το υψηλότερο επίπεδο συμπίεσης θα είναι στον αστράγαλο, το επόμενο στην γάμπα και ούτω καθεξής, βαθμολογώντας και χαλαρώνοντας την πίεση ενώ εργάζεστε μέχρι τον μηρό.

Η ενθάρρυνση της ροής αίματος μακριά από τα άκρα εργασίας και προς την καρδιά βοηθά στη μείωση των πόνων και του πρήξιμο, ενώ η λεμφαγγειακή διέγερση είναι σημαντική για την ανακούφιση του υγρού και συνεπώς για τη μείωση της διόγκωσης μετά την άσκηση.

Σε αντίθεση με το κυκλοφορικό σύστημα αίματός μας, το λεμφικό σύστημα δεν διαθέτει αντλία, όπως η καρδιά, για να μεταφέρει υγρό στους λεμφαδένες. Έτσι, η λεμφική αποστράγγιση μπορεί να ενθαρρυνθεί με άσκηση και συμπίεση.

Το swimmingshop.gr μας έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε τα νέα προϊόντα της σειράς συμπίεσης της Zone RX3.

Η προετοιμασία του RNF CHALLENGΕ  βασικό πια στόχο τον μαραθώνιο της Αθήνας συνεχίζεται, οι προπονήσεις σταδιακά αλλάζουν και κάθε βοήθεια στο δρόμο αυτό είναι πολύτιμη, ειδικά σε ανθρώπους που δεν έχουν «βαριά» αθλητική υποδομή.

Ταυτόχρονα, οι συμμετοχές σε αγώνες τριάθλου συνεχίζονται. Μετά τις Σπέτσες και τον Πόρο, έρχεται η Λίμνη Δόξα. Ο Νίκος Σπυριδαντωνάκης και η NS Coaching μας… προστατεύει με ένα σωστό πρόγραμμα προετοιμασίας, ωστόσο, κάθε βοήθεια είναι σημαντική, ειδικά όταν αφορά και την αποκατάσταση.

Διότι για εμάς τους μη επαγγελματίες, είναι σημαντικό να μπορούμε να πάμε στη δουλειά μας την επόμενη μέρα. Άδειες τριάθλου δεν δίνονται…

Η αλήθεια είναι ότι η αρχική αίσθηση μας ξάφνιασε, ωστόσο, η συνέχεια ήταν μαγική.

Το μασάζ κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά την άσκηση, σου δίνουν την αίσθηση ότι είσαι έτοιμος για την επόμενη προπόνηση ή τον επόμενο αγώνα, άμεσα.

Το μότο: RACE-RECOVER-REPEAT στην πλήρη εφαρμογή του.

 

RACE-RECOVER-REPEAT

Τα βήματα της Zone3 στη συμπίεση

Όπως μας εξήγησαν τα νέα ενδύματα συμπίεσης Zone RX3 χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να αναπτυχθούν. Δοκιμάστηκαν και δοκιμάστηκαν ξανά. Από δοκιμές σε πραγματικό χρόνο από ερασιτέχνες και ελίτ αθλητές.

Αυτά τα ενδύματα έπρεπε να εγκριθούν από τους ανθρώπους που τα χρησιμοποιούν, όχι μόνο για απόδοση και αποκατάσταση, αλλά και για άνεση και σχεδιασμό.

Μετά από τέσσερα χρόνια βγήκε μια πλήρη σειρά προϊόντων σχεδιασμένα από αθλητές και ενδύματα που είχαν επικυρωθεί με εργαστηριακές δοκιμές – η σειρά RX3 Performance Compression γεννήθηκε.

Μπορείτε να δείτε τα προϊόντα ΕΔΩ

Το τελικό τεστ

Για να διασφαλιστεί ότι τα ενδύματα με συμπίεση παρέχουν το σωστό επίπεδο διαβαθμισμένης συμπίεσης, η Zone3 ήρθε σε επαφή με το τμήμα Progressive Sports Technologies του περίφημου πανεπιστημίου Loughborough Sports Technology institute.

Το πανεπιστήμιο αυτό έχει κατά καιρούς συνεργαστεί με κορυφαίες αθλητικές εταιρίες και ομάδες και διατηρεί μια ομάδα εξειδικευμένης έρευνας και ανάπτυξης που παρέχει έρευνα και βοήθεια σε όλη την φάση ανάπτυξης των προϊόντων, συντονίζει και βελτιώνει κάθε λεπτομέρεια πριν επικυρωθεί η αποτελεσματικότητά της. Αυτό είναι το πιο σημαντικό μέρος της διαδικασίας, παρέχοντας ακριβή στοιχεία και διαβεβαιώσεις σχετικά με την απόδοση του τελικού προϊόντος

Νομίζουμε ότι ήρθε η ώρα να κάνετε μια δοκιμή…

Γαρέφης: Το Gram με έφερε πάλι στο τρίαθλο το 2016

Γαρέφης: Το Gram με έφερε πάλι στο τρίαθλο το 2016

Στο Spetsathlon 2019 το runnfun.gr και το RNF CHALLENGE είχαν τη μεγάλη τύχη να τρέξουν με ποδήλατα GRAM Carbon. Ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία, σε ένα δύσκολο και τεχνικό ποδηλατικό τερέν.

Το συμπέρασμα για εμάς, ήταν ότι το GRAM Carbon μας οδήγησε σε ένα πολύ πιο εύκολο τρέξιμο, αφού ο σκελετός μας δεν καταπονήθηκε καθόλου.

Ο Χρήστος Γαρέφης επιβεβαίωσε την αίσθησή μας μιλώντας στην κάμερα του runnfun.gr. Τόνισε ότι το GRAM Carbon τον έκανε να παραμείνει στο τρίαθλο το 2016 και επεσήμανε ότι ένα καλό ποδήλατο, δεν πρέπει να είναι προνόμιο μόνο των επαγγελματιών αθλητών.

Ο Gerald Hogg, σύμβουλος επιχειρήσεων με πολλές συμμετοχές σε IRONMAN τα τελευταία χρόνια τρέχει με GRAM Carbon και δηλώνει… ερωτευμένος.

Συνολικά 6 Gram Carbon «έτρεξαν» στο Spetsathlon 2019.

Δείτε το βίντεο:

Η τεχνολογία στην υπηρεσία του τρεξίματος: Ας το εκμεταλλευτούμε

Η τεχνολογία στην υπηρεσία του τρεξίματος: Ας το εκμεταλλευτούμε

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές έχουμε την τάση να τα μηδενίζουμε όλα. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τα παπούτσια τρεξίματος.

Εγώ ο ίδιος έχω ακούσει πολλές φορές δρομείς, με ύφος χιλίων καρδιναλίων να λένε: “Έλα μωρέ τώρα. Παπούτσια και βλακείες. Ο Μπάμπης έτρεξε μαραθώνιο με παπούτσια από τη λαϊκή. Μην κοιτάς που μας έχουν βάλει στο τρυπάκι οι εταιρείες”.

Αν μου πείτε ότι δεν έχετε τύχει ποτέ σε τέτοιο μονόλογο, σίγουρα λέτε ψέματα. Μπορεί μάλιστα να έχετε γνέψει και καταφατικά όταν ο Αρίστος ο Runner ανέλυε στη συνέχεια τις θεωρίες για τις μεγάλες πολυεθνικές που κοροϊδεύουν τον κοσμάκη και άλλα τέτοια…

Αν θέλετε να μιλήσουμε ειλικρινά, είναι αλήθεια ότι πολλά από αυτά που αγοράζουμε όσοι τρέχουμε, δεν μας είναι απαραίτητα. Ομολογώ, όμως, πρώτος και πιστεύω ότι και εσείς το ξέρετε ότι δεν έχει καμία σημασία. Άλλωστε, δεν θα στερηθούμε το φαγητό μας, ούτε θα στερήσουμε το γάλα από το παιδί μας για να πάρουμε ας πούμε… μια ωραία μπαντάνα.

Καμιά φορά “φτιαχνόμαστε” με τα ωραία αξεσουάρ ακόμα και αν αυτά είναι εντελώς περιττά.

Τα παπούτσια, όμως, ότι και αν λέει ο Αρίστος ο Runner, είναι επιστήμη. Και πλέον έχουν πάνω τους πολύ τεχνολογία. Και αυτό μπορεί κανείς πλέον να το διαπιστώσει στην πράξη.

Θα σας δώσω ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα:

Σε προηγούμενο κείμενό μου τον Φεβρουάριο, όταν ακόμα βρισκόμασταν με την Αγγελική στο ξεκίνημα του πρότζεκτ RNF CHALLENGE με αρκετά κιλά παραπάνω από όσα σήμερα, είχα αναλύσει την εμπειρία μου από το Triumph ISO 5 της Saucony.

Ένα πραγματικά εξαιρετικό running παπούτσι με φοβερά χαρακτηριστικά.

Εκείνη την περίοδο λοιπόν, θεώρησα ότι είχα βρει το alter ego μου στο τρέξιμο.

Μερικούς μήνες πριν τρέξω με το Triumph και λίγες ημέρες πριν το RUN TOGETHER που είχε γίνει στο ΟΑΚΑ στις 14 Οκτωβρίου του 2018, είχα περάσει από το Saucony Store για να πάρω το νέο Saucony Ride ISO.

Το συγκεκριμένο παπούτσι έχει γράψει τη δική του δρομική ιστορία. Στην κατηγορία του, μιλάμε για ένα από τα πλέον επιτυχημένα παπούτσια με φανατικούς φίλους. Ειδικά οι δύο προηγούμενες εκδόσεις, το 9 και το 10 κατάφεραν να γίνουν… μύθος.

Το ίδιο συνέβη και με τη μετεξέλιξη, το Ride ISO που κράτησε όλα τα χαρακτηριστικά των προκατόχων του, αλλά πρόσθεσε την τεχνολογία ISO και έτσι δημιουργήθηκε ένα παπούτσι, που άλλες εταιρίες θα πανηγύριζαν και μόνο στην ιδέα να το έχουν στη γκάμα τους.

Όχι δεν είμαι υπερβολικός. Το Ride ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στη μέγιστη απορρόφηση κραδασμών και την τέλεια επιστροφή.

Το καινοτόμο σύστημα ISOFIT στο επάνω μέρος, που προσαρμόζεται πλήρως στο σχήμα του ποδιού, εξασφαλίζει ασύγκριτη αίσθηση εφαρμογής ενώ το ανώτερο στρώμα EVERUN συνεργάζεται με το PWRFOAM στην ενδιάμεση σόλα επιτυγχάνοντας μέγιστα ποσοστά επιστροφής ενέργειας και δυναμική αντικραδασμική προστασία.

Σε σχέση με το Triumph ISO 5, το Ride θεωρείται και είναι πιο “γρήγορο” παπούτσι. Με πιο σωστή ανταπόκριση στην μετάβαση του ρυθμού και στις αλλαγές κατεύθυνσης.

Όταν είχα αποφασίσει να πάρω το Ride ζύγιζα 99 κιλά! Τότε ο πωλητής στη Saucony με είχε προειδοποιήσει ότι ίσως το παπούτσι να μη με κάλυπτε απόλυτα και μου είχε προτείνει να πάρω το Triumph που είναι για πιο «βαριά κορμιά» και με μεγαλύτερη στήριξη.

Δεν τον άκουσα. Δεν το μετάνιωσα, αλλά μέχρι και πριν λίγο καιρό δεν είχα αντιληφθεί τις δυνατότητες του παπουτσιού.

Στις αρχές Γενάρη πήρα το Triumph ISO 5. Στα 98 κιλά το συγκεκριμένο παπούτσι ήταν ιδανικό. Τα Ride μπήκαν στο ράφι και περίμεναν την ευκαιρία τους.

Και δικαιώθηκαν μερικούς μήνες μετά. Πλέον φτάνοντας τα 85 κιλά τα Ride έχουν “κουμπώσει” καλύτερα στα πόδια μου. Οι χρόνοι μου έχουν πέσει και αυτό κάνει ακόμα πιο εύκολη τη δουλειά τους.

Η τεχνολογία της Saucony αποκαλύφθηκε μπροστά στα μάτια μου. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός ότι πλέον τα Ride έχουν γίνει το άλλο μου μισό στις διαλειμματικές προπονήσεις και το παπούτσι που προτιμώ στους αγώνες.

Κάθε παπούτσι έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. Και γι αυτόν τον λόγο πρέπει κανείς να τα αποκτά.

Τα πόδια μας είναι το βασικό “εργαλείο” για το χόμπι μας. Και οφείλουμε να τα προστατέψουμε. Και αφήστε τον Αρίστο να λέει τα δικά του. Η τεχνολογία στην υπηρεσία του τρεξίματος είναι μεγάλη υπόθεση.

Ας το εκμεταλλευτούμε…

ΥΓ: Η σωστή προετοιμασία, θέλει τα σωστά εργαλεία. 4,5 μήνες έντονης προπόνησης με εναλλαγές χωρίς κανέναν τραυματισμό. Πάω στοίχημα ότι αν είχα ακούσει τον Αρίστο, στο Spetsathlon 10-12 Μαΐου δεν θα όλοκλήρωνα το πρώτο μου Sprint Τρίαθλο, ούτε τώρα θα έμπαινα στην τελική ευθεία για το Porosea, αλλά θα έκανα τουρισμό στον Αργοσαρωνικό.

Spetsathlon 2019 (aka ο πρώτος στόχος του RNF Challenge): Τσεκ

Spetsathlon 2019 (aka ο πρώτος στόχος του RNF Challenge): Τσεκ

Spetsathlon 2019 (aka ο πρώτος στόχος του RNF Challenge): Τσεκ. Ακόμα και τώρα που το γράφω, μου φαίνεται απίστευτο.

Απίστευτο που κάτι που ξεκίνησε ως μια ιδέα μερικούς μήνες πριν, έγινε πράξη σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Δεν θα μπορούσα να μη νιώσω πιο περήφανη για τον Γιώργο και τον εαυτό μου για όλο αυτό που έχουμε κάνει.

Δυο άνθρωποι που είχαν μια επιδερμική σχέση με τον αθλητισμό, κατάφεραν να ολοκληρώσουν με επιτυχία έναν αγώνα sprint τριάθλου, ο οποίος μάλιστα περιελάμβανε ένα απαιτητικότατο ποδηλατικό σκέλος. Χρειάστηκαν τέσσερις μήνες και κάτι, πολύ προσπάθεια, σωστός προγραμματισμός και μεγάλο πείσμα….

Προσωπικά, αν με ρωτήσετε, τι θυμάμαι απ όλο αυτό το ταξίδι των τεσσάρων μηνών, θα σας πω, το ίδιο το ταξίδι: τις δυσκολίες μας, τα άγχη, τους προβληματισμούς, αλλά πλέον όλα αποτελούν μια γλυκιά ανάμνηση γιατί φτάσαμε τελικά στο προορισμό μας!

Οι στιγμές του αγώνα, από την εκκίνηση μέχρι τον τερματισμό, έχουν χαραχτεί -νομίζω- για πάντα στη μνήμη μου. Δεν θα ξεχάσω το όμορφο κοπλιμέντου του φίλου Σωτήρη πριν την εκκίνηση του αγώνα, τις συμβουλές του Αλέξανδρου Παπανδρέου πριν το κολυμβητικό σκέλος αλλά και τη παρότρυνσή του να ακολουθήσω το ρυθμό του και να τερματίσουμε μαζί λίγο πριν μπούμε στη Ντάπια κι άρα στη τελική ευθεία για το photo finish…. Δεν θα ξεχάσω τις φωνές και την εμψύχωση της Μαρίας, της Ελένης και του Κυριάκου, που ήταν δίπλα μας συνεχώς και με τη συνεχή τους παρότρυνση μας έδιναν δύναμη και μας έκαναν να χαμογελάμε και να ξεχνάμε τη κούρασή μας.

Αλλά και το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που κάνει το τρίαθλο των Σπετσών μοναδικό, είναι ο κόσμος που βρίσκεται κατά μήκος της διαδρομής και δεν σταματά ΠΟΤΕ να χειροκροτεί και να μας εμψυχώνει. Ξέρω οτι μπορεί να ακούγεται τετριμμένο, αλλά για όλους όσους έχουμε προσπαθήσει τόσο πολύ για να βρεθούμε εκεί, αυτό είναι η καλύτερη ανταμοιβή.

Φυσικά, δεν θα είχαμε καταφέρει να εκπληρώσουμε το όνειρό μας, αν δεν υπήρχαν στο πλευρό μας όλο αυτό το διάστημα, άνθρωποι που πίστεψαν σε εμάς και τη τρέλα μας και μας βοήθησαν με όποιο τρόπο μπορούσαν.

Θέλω λοιπόν να ευχαριστήσω από καρδιάς, τον προπονητή μας, Νίκο Σπυριδαντωνάκη, γιατί κατάφερε να μας καθοδήγησε τόσο σωστά προς το στόχο μας, που τον έκανε να φαίνεται «παιχνιδάκι», τον Γρηγόρη Σουβατζόγλου, που ήταν πάντα εκεί για να μας λύνει απορίες και προβλήματα, τον Χρήστο Μποφίλιο για τις συμβουλές και τη καθοδήγησή του στο κομμάτι της κολύμβησης, τον Noel Καματερα, για τη συμβολή του στο ποδηλατικό σκέλος, τον Νίκο Καφετζόπουλο για τα tips και τη βοήθεια στο πολύ σημαντικό κομμάτι της αθλητική διατροφής, αλλά και τις Garmin, Arla Protein, Grammarios Bikes, Saucony, Arena, SwimmingShop.gr, που ήταν πάντα εκεί για εμάς από τηνα αρχή.

Ξεχωριστή μνεία αξίζει να γίνει στο Μαράκι (τη σύζυγο του Γιώργου) ή αλλιώς «προπονήτρια της καρδιάς» μας! Ένα μεγάλο ευχαριστώ που έκανε υπομονή με τη τρέλα μας και στάθηκε στο πλευρό μας καθημερινή συμπαραστάτρια. Ήταν σαν να έκανε τρίαθλο κι αυτή μαζί με εμάς…

Κλείνοντας, θέλω να πω ότι η ενασχόλησή μου με το τρίαθλο είναι το καλύτερο και σπουδαιότερο δώρο που έχω κάνει το τελευταίο καιρό στον εαυτό μου. Και χαίρομαι περισσότερο που αυτό είναι κάτι που εισπράττουν κι οι γύρω μου.

Κι επειδή η ερώτηση που μου κάνουν όλοι όσοι με συναντούν και μιλάμε για το Spetsathlon είναι «θα το ξαναέκανες;», δηλώνω δημοσίως ότι δεν πρόκειται να σταματήσω, αρκεί να είμαι υγιής!

Νομίζω οτι το κόλλησα κι εγώ το «μικρόβιο» του τριάθλου!

Θα τα πούμε λοιπόν σε κάποιο άλλο πανέμορφο μέρος της Ελλάδας… Και σύντομα!

Το RNF Challenge παράλληλα συνεχίζεται με επόμενο μεγάλο στόχο τον Μαραθώνιο της Αθήνας. Μια διαδρομή που δεν θα είναι έυκολη, σίγουρα όμως, θα είναι συναρπαστική. Κυρίως γιατί μετά τον Μαραθώνιο έχουμε SwimRun στην Ύδρα.

Έ, ρε τρέλα…

Τι πρέπει να «τσεκάρετε» στο ποδήλατό σας πριν τον αγώνα (vid)

Τι πρέπει να "τσεκάρετε" στο ποδήλατό σας πριν τον αγώνα (vid)

Συσφίξεις, φρένα, λίπανση, πιέσεις, ελαστικά και όχι μόνο. Το ποδήλατό σας πριν από έναν αγώνα πρέπει να «τσεκαριστεί» προκειμένου να είναι ασφαλές.

Μην ξεχνάτε ότι οι συνθήκες ενός αγώνα, ειδικά όταν μιλάμε για τρίαθλο, διαφέρουν πολύ από τις προπονήσεις.

Ο δρόμος είναι άδειος και ως εκ τούτου οι ταχύτητες μεγαλύτερες από αυτές των προπονήσεων, ενώ υπάρχει ανταγωνισμός κάτι που σημαίνει πιο ανταγωνιστική οδήγηση.

Διαβάστε επίσης: Διατροφικές συμβουλές πριν από το μεγάλο ραντεβού στο Spetsathlon

Το ποδήλατο λοιπόν, πρέπει να είναι σε καλή κατάσταση, να μην αλλάξούν οι βασικές ρυθμίσεις, όπως θα δείτε τον Ανδρέα να λέει στο βίντεο και γενικώς χρειάζεται προσοχή.

Ενόψει του Spetsathlon που συμμετέχει το RNF CHALLENGE δείτε μερικές συμβουλές μέσα από το… στρατηγείο του GrammariosBikes.

Διαβάστε ακόμα: «Κούμπωσε» και μη… ερεύνα!

x

Send this to a friend