Βιωματικές συμβουλές από δρομείς για τον μαραθώνιο

Photo by Rosie Kerr on Unsplash

Το να τρέχεις για πρώτη φορά σε μαραθώνιο μπορεί να γίνει μια πολύ δύσκολη συνθήκη. Και ειδικά, σε επίπεδο προετοιμασίας.

Πόσο πρέπει να προπονηθείτε, τι πρέπει να τρώτε, τι ασκήσεις πρέπει να κάνετε: τα ερωτήματα είναι πολλά. Και σε αυτά, προφανώς, προστίθεται και το άγχος της ίδιας της κούρσας.

Μην αγχώνεστε: όλοι αντιμετώπισαν τις ίδιες δυσκολίες. Και όλοι, καθώς συνεχίζουν να τρέχουν σε αγώνες, δημιουργούν το δικό τους οπλοστάσιο από συμβουλές αναφορικά με το τι πρέπει να κάνει ένας νεόκοπος δρομέας.

Πρόσφατα, στο site «runnersworld» δημοσιεύθηκαν ορισμένες συμβουλές που έστειλαν οι ίδιοι οι δρομείς. Σταχυολογώντας, ακολουθούν ορισμένες από αυτές:

Δώστε μεγάλη βαρύτητα στη διατροφή σας

«Τρία αυγά είναι ένα άψογο γεύμα πριν την κούρσα».
– Τζέιμς Χάουι.

«Μακάρι να είχα συνειδητοποιήσει πόσο σημαντική είναι η διατροφή κατά τη διάρκεια του αγώνα. Την πρώτη φορά ξέμεινα από δυνάμεις εξαιτίας αυτού».
– Μπεν Ντίλα.

«Απορρίψτε την σοκολάτα κατά τη διάρκεια της κούρσας».
– Μάγια

«Μακάρι να ήξερα πως πρέπει να φάω ένα ελαφρύ πρωινό το πρωί του μαραθωνίου. Ήθελα επίσης να ήξερα ότι η ενυδάτωση είναι αναπόφευκτη από σχετικά νωρίς κατά τη διάρκεια του μαραθωνίου».
– Φράνκι Ιμπάρμπο.

Βρείτε τα κατάλληλα εξαρτήματα

«Τα παπούτσια είναι το σημαντικότερο κομμάτι. Επενδύστε σε αυτά και μην τσιγκουνευτείτε».
– Τζίνα Μπολάνος Σάντερς.

«Μην προσπαθήσετε να φορέσετε τίποτα καινούριο την ημέρα του αγώνα. Προσωπιά, το έχω πληρώσει με τραυματισμό».
– Φιόνα Λέι.

«Ποτέ, ποτέ, σε καμία περίπτωση μην φορέσετε παπούτσια που δεν είναι 100% άνετα».
– Άντερς Τέλεμιρ.

«Μεγάλη σημασία έχουν οι σωστές κάλτσες. Έχασα τρία νύχια πριν το καταλάβω».
– Ρεμπέκα Μπέντλεϊ Πουάρ.

Εμπιστευτείτε τον εαυτό σας

«Ήμουν τόσο νευρικός μη τυχόν και χτυπήσω κατά τη διάρκεια του αγώνα, που όταν αυτό δεν έγινε συνειδητοποίησα πόση νοητική ενέργεια έχασα ανησυχώντας. Πέρασα πολύ χρόνο μη εμπιστευόμενος τον εαυτό μου. Μεγάλο λάθος. Την επόμενη φορά θα το απολαύσω πολύ περισσότερο». – Άννα Ντιολόσα.

«Ήμουν καλά προετοιμασμένος για τον πρώτο μου μαραθώνιο. Ήξερα τι να περιμένω πάνω-κάτω σε κάθε σημείο του αγώνα. Και παρ ‘όλα αυτά, ήμουν ακόμα έκπληκτος με τον εαυτό μου σε κάθε βήμα δεξιά μέχρι το τέλος. Ένας μαραθώνιος είναι σαν το να γίνεσαι γονιός: τίποτα δεν σε προετοιμάζει πραγματικά».
– Σαμ Ρέινολντς.

«Εστιάζετε περισσότερο στο σώμα σας και πώς στο αισθάνεστε κατά τη διάρκεια της προπόνησης αντί να κολλήσετε αυστηρά σε ένα σχέδιο. Εκπαιδεύθηκα πιο σκληρά για τον πρώτ
ο μου μαραθώνιο απ ‘ό, τι έκανα για το δεύτερό μου. Ακούστε το σώμα σας και απολαύστε τον αγώνα». – Άντι Ντέκερ.

Η ανάκτηση είναι το κλειδί

«Λάβετε σοβαρά την ανάκαμψη μετά τον μαραθώνιο. Εγώ δεν το έκανα, ξεκίνησα την προπόνηση πολύ σύντομα. Κατέληξα με έναν τρελό πόνο».
– Τζένιφερ Στίβενς.

«Θα έπρεπε να φάω περισσότερο τις ημέρες μετά τον Μαραθώνιο. Αισθανόμουν μεγάλη μυϊκή κόπωση εξαιτίας αυτού».
– Χόλι Μπέργκουμ.

«Εύχομαι να μην είχα ακολουθήσει τόσο μεγάλη διαδικασία ανάκαμψης και να διατηρήσω ένα είδος συντήρησης που να παραπέμπει περισσότερο σε ρουτίνα».
– Τζένιφερ Σπαρκ

Τρέξτε μαζί με άλλους δρομείς

«Επωφεληθείτε από την ύπραξη ομάδων τρεξίματος αν είναι διαθέσιμες κοντά σας! Έχω τρέξει μόνη για χρόνια από τον εκφοβισμό αλλά εντάχθηκα σε μια ομάδα ενόψει του δεύτερου μαραθώνιου μου. Αυτό μου έδωσε τεράστια ώθηση. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ομάδες και για αυτό που οι δρομείς πρέπει ψάχνουν αυτοί που τους ταιριάζει σε επίπεδο ρυθμού και εμπειρίας».
– Κάιλα Γκιασίν.

«Πάντα ήθελα να τρέχω με ένα φιλικό πρόσωπο. Μερικά από τα χιλιόμετρα του μαραθωνίου ήταν αρκετά μοναχικά. Τελικά, από ένα σημείο και μετά, είτε έτρεχα με έναν φίλο είτε με κάποια ομάδα».
– Χόλι Ρέινα.

Διαβάστε επίσης: Απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις των αρχάριων μαραθωνοδρόμων

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Το 6ο Veikou Trail θα πραγματοποιηθεί στις 6 Φεβρουαρίου

Η Οργανωτική Επιτροπή του 6ου Veikou Trail, μετά και την απαραίτητη έγκριση του Υγειονομικού Πρωτοκόλλου, από την Αρμόδια Υγειονομική Επιστημονική Επιτροπή της ΓΓΑ, ανακοινώνει την νέα ημερομηνία διεξαγωγής του 6ου Veikou Trail.

Έτσι λοιπόν η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 06 Φεβρουαρίου.

Οι εγγραφές θα ανοίξουν σύντομα. Οι εγγραφές που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι και το κλείσιμο, είναι ενεργές και όσοι δρομείς επιθυμούν να λάβουν μέρος στην νέα ημερομηνία, μπορούν να προχωρήσουν στην πληρωμή του αντιτίμου συμμετοχής.

Οι εγγραφές θα κλείσουν την Τετάρτη 26 Ιανουαρίου στις 12 το βράδυ.

Όσοι δρομείς έχουν ολοκληρώσει την εγγραφής τους και αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να λάβουν μέρος στην νέα ημερομηνία, θα λάβουν πίσω το αντίτιμο συμμετοχής. Θα πρέπει όμως απαραίτητα να επικοινωνήσουν με την διοργάνωση, στο [email protected], αποστέλλοντας τραπεζικό λογαριασμό Πειραιώς με το όνομα του δικαιούχου. Επίσης θα πρέπει να αναφέρουν το ονοματεπώνυμο του δρομέα και τον αριθμό VT-…  της εγγραφής τους. Σε περίπτωση άλλης Τράπεζας, εκτός της συνεργαζόμενης, θα επιστρέφεται το ποσό της εγγραφής μείον της τραπεζικής προμήθειας.

Η ακύρωση της συμμετοχής είναι δυνατή μέχρι και το κλείσιμο των εγγραφών. Μετά το πέρας της ημερομηνίας και της ώρας που έχει ανακοινωθεί, δεν υπάρχει δυνατότητα ακύρωσης και επιστροφή του αντιτίμου συμμετοχής.

Για περισσότερες πληροφορίες, οι δρομείς μπορούν να επικοινωνούν με την οργανωτική επιτροπή του αγώνα μέσω email στο [email protected].

Διαρκής ενημέρωση για το 6ο Veikou Trail παρέχεται επίσης μέσω της ιστοσελίδας της διοργάνωσης www.veikoutrail.gr και της σελίδας facebook www.facebook.com/veikoutrail

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Τρέξιμο στον διάδρομο ή σε εξωτερικό χώρο;

Τρέξιμο στον διάδρομο ή σε εξωτερικό χώρο;

Οι περισσότεροι δρομείς έχουν αναγκαστεί στη ζωή τους, είτε εξαιτίας των κακών συνθηκών των προπονήσεών τους είτε λόγω διάφορων περιορισμών του χρόνου, να αντικαταστήσουν το τρέξιμο στο δρόμο με τρέξιμο στον διάδρομο.

Και κάπως έτσι, προκύπτουν διαρκώς ερωτήματα ανάμεσα στους δρομείς για το αν είναι καλύτερη η προπόνηση σε διάδρομο ή στον δρόμο.

Για να είναι εντελώς κατανοητή η διαφορά ανάμεσα στα δύο είδη προπόνησης, έχει εφευρεθεί ο «κανόνας του 1%»: αν υψώσετε τον διάδρομο κατά 1% όσον αφορά την κλίση του, το τρέξιμο πάνω του αυτόματα θα αντικατοπτρίζει τη φυσική ανύψωση ενός επίπεδου δρόμου. Φυσικά, αυτό δεν αρκεί από μόνο του για να αναλυθεί η διαφορά ανάμεσα στα δυο είδη προπόνησης.

Σε μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Sports Medicine», επιστήμονες από την Αυστραλία προσπάθησαν να απαντήσουν στα βασικά ερωτήματα αναφορικά με το θέμα, διερευνώντας τις διαφορές στις επιδόσεις στο διάδρομο έναντι του πραγματικού εδάφους.

Τα δεδομένα

Για να συγκεντρώσουν αυτά τα δεδομένα, ανέλυσαν 34 μελέτες που συνέκριναν τις συνθήκες ανάμεσα στα δυο είδη προπόνησης. Δώδεκα από τις εν λόγω μελέτες ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να τρέξουν με κλίση 1% πιο υψωμένη στον διάδρομο, ενώ οι υπόλοιπες χρησιμοποίησαν υψηλότερες ή χαμηλότερες κλίσεις.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε τρία βασικά μέτρα σύγκρισης: τη φυσιολογία (το πόσο έντονα λειτουργούσαν τα όργανα των δρομέων για να διατηρήσουν το ρυθμό τους και να ολοκληρώσουν τις προπονήσεις τους), το επίπεδο αντίληψης των δρομέων και τις επιδόσεις τους.

Το ενδιαφέρον είναι ότι διαπιστώθηκε πως όταν οι δρομείς έτρεχαν σε υψηλή ένταση στο διάδρομο παρουσίαζαν υψηλότερους καρδιακούς ρυθμούς και υψηλότερα επίπεδα αντιληπτικής ικανότητας από ό,τι όταν έτρεχαν με την ίδια ταχύτητα σε εξωτερικούς χώρους, αν και είχαν χαμηλότερα επίπεδα γαλακτικού στους εσωτερικούς χώρους σε σύγκριση με τους εξωτερικούς χώρους.

Αλλά όταν οι δρομείς έριξαν την ταχύτητά τους στον διάδρομο, τα καρδιακά τους ποσοστά και τα επίπεδα αντίληψης ήταν χαμηλότερα από ό,τι όταν έτρεχαν με την ίδια ταχύτητα σε πραγματικό έδαφος.

«Θεωρώ ότι το υπαίθριο τρέξιμο πιο ευχάριστο και λιγότερο απαιτητικό διανοητικά σε σχέση με την ίδια προπόνηση σε ένα διάδρομο», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης, Τζόελ Φούλερ στο Runner’s World. «Για το λόγο αυτό, κάνω προπόνηση σε εξωτερικούς χώρους», πρόσθεσε.

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο που προέκυψε από την έρευνα ήταν οι δρομείς έδειχναν περισσότερη αντοχή, έτρεχαν δηλαδή με μεγαλύτερη ένταση και για περισσότερο χρόνο, στο έδαφος παρά στο διάδρομο.
Αυτό ήταν μια έκπληξη για τον Φούλερ καθώς με δεδομένο πως στον διάδρομο αποφεύγονται μια σειρά από αρνητικές συνθήκες, όπως ο άνεμος, το κακό κλίμα και η υπερβολική ανύψωση, φαίνεται ότι οι δρομείς θα απέδιδαν καλύτερα στους διαδρόμους. «Και όμως, όταν οι δρομείς καλούνται να τρέξουν έξω, φτάνουν γρηγορότερους χρόνους», τονίζει ο Φούλερ.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Η έρευνα δείχνει ότι επειδή οι άνθρωποι όταν τρέχουν σε ένα διάδρομο νιώθουν ότι είναι σε ένα μηχάνημα που δεν μπορούν να ελέγξουν τόσο όσο οι εξωτερικές συνθήκες, τείνουν να επιλέγουν ταχύτητες που είναι πιο αργές σε σχέση με τις δυνατότητές τους.

Τελικά, υπάρχει μια ξεκάθαρη απάντηση για το ποιο από τα δύο είδη προπονήσεων είναι πιο ωφέλιμο για έναν δρομέα; Πάντα παίζει ρόλο και ο ψυχολογικός τομέας. Αν ξεπεραστεί αυτός, τότε κάνοντας χρήση του «κανόνα του 1%», αυτόματα έχεις εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες και ταυτόχρονα, έχεις προσομοιάσει στο έπακρο την κατάσταση του εδάφους. Αν ο ψυχολογικός παράγοντας δεν ξεπεραστεί, τότε προφανώς η προπόνηση σε εξωτερικούς χώρους είναι πιο ουσιώδης.

Διαβάστε ακόμα: Γιατί είναι μεγάλο λάθος να τρέχεις στο διάδρομο και να βλέπεις τηλεόραση;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend