Το στρες στη δουλειά αυξάνει το βάρος;

Το στρες στη δουλειά αυξάνει το βάρος;

Γράφει η Ελίνα Τσιούλη*

Όταν η πίεση στο χώρο εργασίας φτάνει σε υπερβολικά επίπεδα και διαρκεί για πολύ χρόνο, οι άνθρωποι διαπιστώνουν την ύπαρξη μιας απειλής για την ευημερία ή τα συμφέροντά τους και στη συνέχεια, βιώνουν συναισθήματα όπως φόβο, θυμό ή άγχος. Το εργασιακό άγχος μπορεί να οριστεί ως η βλαβερή σωματική και συναισθηματική αντίδραση, που παρατηρείται, όταν οι εργασιακές απαιτήσεις δεν ταιριάζουν με τις ικανότητες, τους πόρους ή τις ανάγκες του εργαζομένου.

Το εργασιακό άγχος μπορεί να οδηγήσει σε ασθένειες ή ακόμα και τραυματισμούς. Είναι μια αρνητική και δυσάρεστη κατάσταση, η οποία παρατηρείται, όταν ένα άτομο αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις ή τις πιέσεις που του έχουν επιβληθεί.

Ποιοι είναι οι παράγοντες εργασιακού στρες;

Οι επαγγελματικοί παράγοντες πρόκλησης εργασιακού στρες μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες:

1. Τους κινδύνους που αφορούν το περιεχόμενο της εργασίας:

  • μονότονα,
  • υποτονικά,
  • ασήμαντα καθήκοντα,
  • έλλειψη ποικιλίας,
  • δυσάρεστα καθήκοντα,
  • πολλή ή λίγη εργασία,
  • εργασία υπό χρονικές πιέσεις,
  • αυστηρά και μη ευέλικτα προγράμματα εργασίας,
  • πολλές και μοναχικές ώρες,
  • μη προγραμματιζόμενο ωράριο,
  • κακοσχεδιασμένο πρόγραμμα βαρδιών,
  • μη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων,
  • έλλειψη ελέγχου

2. Αυτούς που έχουν σχέση με το περιβάλλον της εργασίας

Πώς επηρεάζει το στρες ορμονικά τον οργανισμό;

Σε «δύσκολες» περιόδους κατά τις οποίες το άτομο δέχεται την παρατεταμένη επίδραση στρεσογόνων παραγόντων, παρατηρείται διαταραχή της ομοιόστασης του οργανισμού στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει τα στρεσογόνα ερεθίσματα που συνίσταται σε αλλαγή στην ψυχοφυσιολογία του οργανισμού. Η νευροορμονική ανταπόκριση του οργανισμού στο στρες συνίσταται στην αύξηση των επιπέδων της κορτιζόλης στον οργανισμό, της αδρεναλίνης και άλλων ορμονών του στρες.

Όταν ένα άτομο βιώνει χρόνιο στρες, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει χρόνια απόκλιση των ρυθμιστικών συστημάτων του οργανισμού από το μέσο κανονικό επίπεδο λειτουργίας με αποτέλεσμα να εμφανίζει υπερκορτιζολαιμία. Το χρόνιο στρες προσαρμόζει και την όρεξη και την πρόσληψη τροφής με αποτέλεσμα η ημερήσια θερμιδική πρόσληψη να υπερβαίνει το φυσιολογικό και η ενεργειακή δαπάνη να μειώνεται καθώς το στρες επηρεάζει όλες τις συμπεριφορές υγείας μεταξύ των οποίων και την άσκηση, όπου παρατηρείται μείωση της συνολικής φυσικής δραστηριότητας του ατόμου.

Το στρες στη δουλειά αυξάνει το βάρος;

Επίδραση της κακής ψυχικής υγείας και του στρες στο βάρος

Το στρες επηρεάζει τις διατροφικές συνήθειες προάγοντας συμπεριφορές, όπως η συναισθηματική υπερφαγία, η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε λιπαρά, αλάτι και ζάχαρη και κατανάλωση λιγότερων λαχανικών και φρούτων. Οι τροφές που είναι πλούσιες σε αλάτι και λιπαρά είναι πιο εύγευστες με αποτέλεσμα να έχουν εθιστική επίδραση καθώς διεγείρονται τα συστήματα ανταμοιβής στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να ενισχύεται η συνεχής επιλογή τέτοιων τροφίμων.

Μ’ αυτόν τον τρόπο λοιπόν εθίζεται ο οργανισμός σε τροφές υψηλής θερμιδικής αξίας αλλά χαμηλής διατροφικής αξίας. Παρατηρείται λοιπόν αυξημένη κατανάλωση γλυκών και λιπαρών τροφών από άτομα που θέλουν να κατευνάσουν αρνητικά συναισθήματα γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους.

Πώς να διαχειριστούμε το άγχος;

Οι νεότερες προσεγγίσεις στη διαχείριση του άγχους χρησιμοποιούν συνδυαστικά ποικίλες τεχνικές. Η διαδικασία της διαχείρισης του στρες αποτελείται από τρεις φάσεις:

  1. Την κατανόηση, όπου το άτομο κατανοεί τις διεργασίες που σχετίζονται με το στρες.
  2. Την απόκτηση δεξιοτήτων και την εξάσκηση σε αυτές (π.χ. οργάνωση του χρόνου, τεχνικές επίλυσης προβλημάτων, ασκήσεις χαλάρωσης, γνωσιακή αναδόμηση, διαλογισμό).
  3. Την εφαρμογή των γνώσεων και των δεξιοτήτων στην καθημερινή πράξη.

Οι δεξιότητες για την αντιμετώπιση του στρες αποσκοπούν:

  • Στη μείωση των στρεσογόνων περιβαλλοντικών συνθηκών.
  • Στην ανοχή ή τροποποίηση στρεσογόνων καταστάσεων.
  • Στη διατήρηση της θετικής αυτό-εικόνας.
  • Στη διατήρηση συναισθηματικής ισορροπίας και σταθερότητας.
  • Στην ανάκτηση ή διατήρηση της ικανοποίησης από τη σχέση και την επαφή με τρίτους.

*Η Ελίνα Τσιούλη είναι Ψυχολόγος του ΕΚΠΑ με μεταπτυχιακή εξειδίκευση (M.Sc.) στον “Έλεγχο του Στρες και την Προαγωγή της Υγείας” στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Εργάζεται ιδιωτικά και παρέχει ψυχολογικές υπηρεσίες στο ιδιωτικό γραφείο στο Κολωνάκι. Το άρθρο της δημοσιεύτηκε στο www.mednutrition.gr


Διαβάστε ακόμα: Φυσικοί τρόποι για να αντιμετωπίσετε την πίεση και το στρες

 

Previous ArticleNext Article

Για να είσαι έτοιμος στο πρώτο σου open water

Για να είσαι έτοιμος στο πρώτο σου open water

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι αθλητές και αθλήτριες θέλουν να δοκιμάσουν τις αντοχές και τις δυνάμεις τους σε ένα αγώνα ανοικτής θαλάσσης. Αν είστε και εσείς από αυτούς/αυτές που θέλουν να κάνουν την μετάβαση από την πισίνα στην θάλασσα οι κάτωθι συμβουλές σίγουρα θα σας βοηθήσουν.

Κλείστε τα μάτια σας

Κολυμπήστε περίπου 8 με 10 χεριές με τα μάτια σας κλειστά και μετά κοιτάξτε έξω απο το νερό. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσετε να βελτιώσετε την ικανότητα σας να κρατάτε σωστή πορεία, αφού δεν θα έχετε πλέον τον πυθμένα της πισίνας για οδηγό.

Μάθετε να ξεκινάτε δυνατά

Βάλτε στην προπόνηση σας μερικά σέτ με γρήγορες εκκινήσεις και στη συνέχεια συνεχίστε σε πιο χαλαρό ρυθμό. Αυτό θα σας εξοικιώσει με τις συνθήκες που θα αντιμετωπίσετε στην αρχή του αγώνα, όπου όλοι προσπαθούν να πάρουν μια καλή θέση και στην συνέχεια να ακολουθήσουν τον σταθερό αγωνιστικό τους ρυθμό.

Δελφινισμός: Προπονηθείτε στις βουτιές με δελφινισμό (συνεχόμενες βουτιές με κίνηση των ποδιών όπως στην πεταλούδα). Είναι ο καλύτερος και γρηγορότερος τρόπος να κινηθείτε, σε σημεία εξόδου ή εκεί όπου το νερό είναι ρηχό και προτιμότερο απ;o το προσπαθήσετε να περπατήσετε ή να τρέξετε αφού το νερό θα σας δυσκολέψει αρκετά.

Βάλτε σημάδια στον ορίζοντα:

Κατά την διάρκεια του αγώνα είναι πιθανόν να μhν έχετε την δυνατότητα να δείτε εύκολα τις σημαδούρες. Γιαυτό τον σκοπό φροντίστε να δείτε νωρίτερα προς τα πού πρέπει να κινηθείτε και βάλτε κάποια σημάδια στον ορίζοντα (;eνα βράχο, ένα δέντρο, ένα κτίριο κλπ). Σηκώστε το κεφάλι σας έξω από το νερό κάθε 8-10 χεριές προκειμένου να ελέγχετε την πορεία σας και να κάνετε τις σχετικές διορθώσεις πορείας αν αυτό απαιτηθεί.

Ρυθμός

Μην προσπαθείτε συνεχώς να περνάτε τους άλλους κολυμβητές που έχουν ίδιο ή παρόμοιο ρυθμό με εσάς. Οι εναλλαγές ρυθμού απαιτούν αρκετή ενέργεια και το πιθανότερο είναι να σας κουράσουν χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Κρατήστε τις δυνάμεις σας και κάντε την επίθεση σας στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα.

Μην κάνετε πειράματα την ημέρα του αγώνα

Αυτό αφορά τόσο την αγωνιστική σας συμπεριφορά όσο και την επιλογή εξοπλισμού. Φροντίστε να ακολουθήσετε τον δικό σας ρυθμό και ένταση την ημέρα του αγώνα και να μην παρασυρθείτε απο τους άλλους γύρω σας. Ειδικά στις μεγάλες αποστάσεις θα πρέπει να έχετε εναν αποδοτικό ρυθμό με σταθερές χεριές ο οποίος θα διατηρήσει τις δυνάμεις σας έως το τέλος. Μην δοκιμάσετε καινούργια γυαλάκια, μαγιό ή στολή την ημέρα του αγώνα. Καλό θα είναι να έχετε πραγματοποιήσει προηγουμένως, τουλάχιστον 3-4 προπονήσεις με τον νέο σας εξοπλισμό

Θερμοκρασία νερού

Οι αγώνες που δεν γίνονται καλοκαίρι θέλουν ειδική διαχείριση.  Αν είστε από αυτούς που συνεχίζουν να κολυμπούν στην θάλασσα και τον χειμώνα, δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα. Αν όμως είστε από αυτούς που έχουν να κολυμπήσουν απ;o το καλοκαίρι και συνεχίζουν την προπόνηση τους σε πισίνα, καλό θα είναι να πρaγματοποιήσετε μερικές προπονήσεις σε ανοιχτή θάλασσα τις τελευταίες 2 εβδομάδες πριν τον αγώνα, προκειμένου να εξοικοιωθείτε με την θερμοκρασία του νερού.

Πηγή: xterragreece.gr

H αντικαταθλιπτική δράση της αερόβιας άσκησης

H αντικαταθλιπτική δράση της αερόβιας άσκησης

«Η αερόβια άσκηση ως συμπληρωματική μορφή παρέμβασης φέρει υψηλή αντικαταθλιπτική δράση σε ενήλικες ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή όταν καθοδηγείται από ειδικούς της άσκησης και πραγματοποιείται 3 φορές την εβδομάδα για περίπου 45 λεπτά με μέτρια ένταση επί 9 περίπου εβδομάδες».

Αυτά δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Δρ. Ιωάννης Δ. Μωρρές, στο πλαίσιο μελέτης επιστημονικής ομάδας της οποίας είναι επικεφαλής, για την αντικαταθλιπτική δράση της άσκησης, η οποία έλαβε υψηλή αναγνώριση από το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας στην Υγεία (National Institute for Health Research-NIHR) του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ακόμα και για ένα μήνα…

Επιπλέον, προσθέτει, η αερόβια άσκηση έδειξε μεγάλο αντικαταθλιπτικό όφελος ακόμα και όταν διήρκησε ένα μόλις μήνα ή όταν συγκρίθηκε με τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα ή διάφορες ψυχοθεραπευτικές τεχνικές.

Την ίδια μεγάλη βελτίωση είχαν ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία είτε εντός είτε εκτός νοσοκομείου και ή παρουσίασαν σοβαρή, μέτρια ή ήπια κατάθλιψη. Επίσης, σύμφωνα με τον ίδιο, η αερόβια άσκηση έδειξε εξίσου μεγάλα αντικαταθλιπτικά οφέλη και με τη χρήση αλλά και χωρίς τη χρήση αθλητικού εξοπλισμού/εγκαταστάσεων. Είναι εξίσου σημαντικό να σημειωθεί ότι η αερόβια άσκηση έδειξε μεγάλη αντικαταθλιπτική δράση ακόμα και σε πειραματικές συνθήκες χαμηλού συστηματικού σφάλματος».

Κατόπιν δημοσίευσης στην επίσημη Ιατρική Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ένωσης Κατάθλιψης και Άγχους, η μετα-ανάλυση του Δρ. Ιωάννη Δ. Μωρρέ έλαβε περαιτέρω διεθνή αναγνώριση και σηματοδοτήθηκε ως υπόδειγμα επιστημονικής τεκμηρίωσης υψηλής ποιότητας και κεντρικής σημασίας για τη λήψη αποφάσεων στον χώρο της ψυχικής υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου. Tα ευρήματα αυτής τής διακεκριμένης μελέτης θα χρησιμοποιηθούν για να καθοδηγήσουν μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες και πιο αποτελεσματικές κλινικές πρακτικές στην θεραπεία της κλινικής κατάθλιψης.

Σωστή εφαρμογή

Ο επικεφαλής της έρευνας Δρ. Ιωάννης Δ. Μωρρές δεν παραλείπει να τονίσει επίσης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι τα ευρήματα είναι πολύ σημαντικά για τους ασθενείς και τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και τονίζει ότι η σωστή εφαρμογή της αερόβιας άσκησης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας για τη θεραπεία της κατάθλιψης μπορεί να βοηθήσει με πολλαπλούς τρόπους. Συγκεκριμένα, η άσκηση δεν είναι κοστοβόρα παρέμβαση και δεν συνδέεται με κοινωνικό στίγμα. Επιπλέον, βελτιώνει τη βεβαρυμμένη σωματική υγεία και ποιότητα ζωής των ασθενών με κατάθλιψη και μπορεί να μειώσει τις αυξημένες λίστες αναμονής που καταγράφονται στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Με βάση τα ευρήματα της μελέτης αλλά και την επαναλαμβανόμενη διεθνή επιστημονική τεκμηρίωση, οι ερευνητές του ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας τονίζουν τη σπουδαιότητα συνταγογράφησης της άσκησης στη θεραπεία της κατάθλιψης στην Ελλάδα. Η συνταγογράφηση της άσκησης στην κατάθλιψη αποτελεί γεγονός εδώ και αρκετά χρόνια σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Εργαστήριο Ψυχολογίας της Άσκησης και Ποιότητας Ζωής του ΤΕΦΑΑ ΠΘ καλεί όσους ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν σε προγράμματα «άσκησης για την προώθηση της ψυχικής υγείας και βελτίωσης της ποιότητας ζωής για όλους τους συμπολίτες», να έρθουν σε επικοινωνία με το [email protected] και [email protected]. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να διαμένουν σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας και η συμμετοχή τους είναι δωρεάν.

Στους ερευνητές τής μελέτης από το Εργαστήριο Ψυχολογίας της Άσκησης και Ποιότητας Ζωής του ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, εκτός από τον Δρ. Ιωάννη Δ. Μωρρέ, συμμετείχαν και ο καθηγητής Αντώνης Χατζηγεωργιάδης, ο καθηγητής Γιάννης Θεοδωράκης, ο αναπληρωτής καθηγητής Νίκος Κομούτος, ο δρ Χαράλαμπος Κρομμύδας και οι συνεργάτες/συνερευνητές στην ίδια μελέτη, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Αφροδίτη Στάθη του πανεπιστημίου του Birmingham (Ηνωμένο Βασίλειο) και η αναπληρώτρια καθηγήτρια Chantal Arpin-Cribbie του πανεπιστημίου Laurentian (Καναδάς).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το γρήγορο περπάτημα χαρίζει ζωή

Το γρήγορο περπάτημα χαρίζει ζωή

Το πιο γρήγορο περπάτημα, αυτό που μοιάζει με το πιο αργό τρέξιμο ή με το βάδην  χαρίζει ζωή και βελτιώνει την υγεία, όπως διαπιστώνουν οι ειδικοί σε πολλές σχετικές έρευνες. Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ και συναδέλφων τους από άλλα τέσσερα πανεπιστήμια (Κέιμπριτζ, Εδιμβούργου, Λίμερικ και Ούλστερ) επικεφαλής των οποίων ήταν ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ Εμμανουήλ Σταματάκης, συνδέουν το γρήγορο περπάτημα με τη μείωση της θνησιμότητας.

Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες αναφέρουν σε μελέτη τους, που δημοσιεύθηκε στην British Journal of Sports Medicine, ότι το περπάτημα σε έναν μέτριο ρυθμό συνδέεται με μείωση της θνησιμότητας κατά 20% -και μάλιστα θνησιμότητας που μπορεί να προέλθει από όλα τα αίτια- σε σύγκριση με το περπάτημα σε αργό ρυθμό.

Τα μεγαλύτερα οφέλη, όμως, για την υγεία έχει το περπάτημα σε γρήγορο ρυθμό το οποίο συνδέεται με μείωση του κινδύνου θανάτου από όλα τα αίτια κατά 24%, και με περισσότερο ωφελημένα να είναι τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω εμφάνιζαν μείωση του κινδύνου θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια κατά 46% όταν περπατούσαν με μέση ταχύτητα και κατά 53% όταν επιτάχυναν.

Σύμφωνα με τον ομογενή επικεφαλής Δρ. Σταματάκη «ως γρήγορος βηματισμός θεωρείται γενικώς το να καλύπτει το άτομο πέντε με επτά χιλιόμετρα την ώρα, ωστόσο αυτό εξαρτάται από τη φυσική κατάσταση του κάθε ανθρώπου. Ένας εναλλακτικός δείκτης για να καταλάβει κάποιος αν περπατά όντως με ταχύ ρυθμό είναι το να λαχανιάζει ελαφρώς ή και να ιδρώνει όταν περπατά για αρκετή ώρα». Για να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι επιστήμονες μελέτησαν αρχεία θανάτων και τα αποτελέσματα 11 πληθυσμιακών μελετών που είχαν διεξαχθεί στην Αγγλία και τη Σκωτία μεταξύ του 1994 και του 2008 και στις οποίες οι συμμετέχοντες είχαν δηλώσει με τι ρυθμό περπατούσαν.

Μεταξύ άλλων το περπατο-τρέξιμο, δηλαδή το όσο περισσότερο γρήγορο περπάτημα, μπορεί να χρησιμεύσει και ως ζέσταμα για την προπόνηση που θα ακολουθήσει, ειδικά στους ανθρώπους που είναι μιας κάποιας ηλικίας.

Send this to a friend