Προσωπικότητες παγκόσμιου βεληνεκούς στο Peace and Sport Regional Forum

Προσωπικότητες παγκόσμιου βεληνεκούς στο Peace and Sport Regional Forum

Ο θρύλος του μπάσκετ Νίκος Γκάλης ανακοινώθηκε ως ομιλητής στο Peace and Sport Regional Forum με τίτλο «Κοινωνίες σε κίνηση: Ανάπτυξη μέσω του αθλητισμού», το οποίο θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο εμβληματικό νησί της Ρόδου, στις 18 Οκτωβρίου 2018.

Ο Νίκος Γκάλης, ο οποίος πρόσφατα έγινε ο πρώτος Έλληνας μπασκετμπολίστας που εντάχθηκε στο NBA Hall Of Fame, θα πραγματοποιήσει την ομιλία του κατά τη διάρκεια του Special Session στο Gala Eveningτου Forum. Μεταξύ άλλων, θα αναφερθεί στο ρόλο του αθλητισμού ως πηγή έμπνευσης της νέας γενιάς, θα εξηγήσει τους τρόπους με τους οποίους ο αθλητισμός μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικές αλλαγές και θα μοιραστεί προσωπικές ιστορίες που θα αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση.

Μεταξύ άλλων, ο Νίκος Γκάλης οδήγησε την Ελληνική Ομάδα μπάσκετ στην κορυφή της Ευρώπης το 1987, ανακηρύχθηκε ως ένας από τους 50 καλύτερους παίκτες της FIBAτο 1991 και κατέχει το ρεκόρ του μεγαλύτερου μέσου όρου πόντων για το FIBA World Cup. Μετά την απόσυρσή του, ο Γκάλης συνέχισε να προωθεί τις αξίες του μπάσκετ και του αθλητισμού, ενθαρύννοντας τους νεότερους να ασχοληθούν με τον αθλητισμό και να αναπτυχθούν μέσω αυτού.

Εκτός από τον Νίκο Γκάλη, ο παγκόσμιος παραολυμπιονίκης αθλητής και κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ στα 400 μέτρα, Μιχάλης Σεΐτης, ο πρώην αρχηγός της Εθνικής Ομάδας μπάσκετ και Παγκόσμιος Πρωταθλητής μπάσκετ, Μιχάλης Κακιούζης, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής ποδοσφαίρου και Champion for Peace, Christian Karembeu και η Ολυμπιονίκης και Champion for Peace, Marlène Harnois,βρίσκονται στη λίστα των ομιλητών του Forum.

Ο Μιχάλης Σεΐτης, ακόμη και μετά από ένα ατύχημα που του άλλαξε τη ζωή, ακολούθησε το όνειρό του και κατάφερε να κερδίσει μετάλια σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Λονδίνο το 2017, κερδίζοντας το παγκόσμιο ρεκόρ Τ44 400 μέτρων. Ο Μιχάλης Κακιούζης είναι ένας από τους σύγχρονους θρύλους του ελληνικού μπάσκετ, έχοντας φτάσει στην κορυφή τόσο με τις επιμέρους ομάδες του όσο και με την Εθνική Ομάδα, σε πληθώρα διοργανώσεων. Ο Christian Karembeu έχει λαμπρή πορεία, έχοντας κερδίσει το Μουντιάλ το 1998, το Euro το 2000 και το ChampionsLeague. Η Marlène Harnois είναι Ολυμπιονίκης με σημαντικά επιτεύγματα καιέχει ενεργή εμπλοκή σε προγράμματα που προάγουν την ειρήνη μέσω του αθλητισμού σε χώρες της Δυτικής Αφρικής.

Μιλώντας για το Forum, ο Νίκος Γκάλης δήλωσε χαρακτηριστικά: «Είναι μεγάλη μου χαρά να είμαι μέρος του Peace and Sport Regional Forum στην πατρίδα μου, την Ελλάδα. Η σημασία του αθλητισμού είναι μοναδική, είναι το στοιχείο που φέρνει τους ανθρώπους κοντά, τόσο μέσα στην ίδια την κοινωνία,όσο και ανάμεσα σε διαφορετικές κοινωνίες».

Το Peace and Sport Regional Forum, που διεξάγεται από τον οργανισμό Peace and Sport σε συνεργασία με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, έχει ως βασικό στόχο την ανάδειξη του αθλητισμού ως φορέα ανάπτυξης των κοινωνιών, αναδεικνύοντας τοπικές πρωτοβουλίες και συνέργειες που θα οδηγήσουν στην κοινωνική πρόοδο.Περισσότερες από 350 επιφανείς προσωπικότητες απ’ όλη τη Μεσόγειο θα δώσουν το παρόν στη Ρόδο, ανάμεσά τους αρχηγοί κρατών, βραβευθέντες με Νόμπελ Ειρήνης, φορείς αθλητικών σωματείων, καταξιωμένοι αθλητές, διεθνείς οργανισμοί, ΜΚΟ και ακαδημαϊκοί.

Βασική θεματολογία του Forum θα αποτελέσουν οι «πόλεις ως κόμβος καινοτομίας και κοινωνικής ένταξης μέσω του αθλητισμού», ενώ θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στους παράγοντες που καθιστούν τον αθλητισμό αποτελεσματική πλατφόρμα για τη δημιουργία κοινοτήτων, δικτύων και συνεργασίας μεταξύ των κοινωνιών.Σε συζήτηση «στρογγυλής τραπέζης»θα συμμετάσχει μια επιφανής ομάδα υπευθύνων -με ενεργό ρόλο στη χάραξη πολιτικών και τη λήψη αποφάσεων-με αντικείμενο την αντιμετώπιση των κοινωνικών προκλήσεων μέσω του αθλητισμού.

Στο πλαίσιο της διοργάνωσης, ο οργανισμόςPeace and Sportθα βραβεύσει τρεις διεθνείς και τέσσερις τοπικές οργανώσεις καθώς και προσωπικότητες που διακρίνονται για την αξιόλογη δράση και συμβολή τους στην παγκόσμια ειρήνη, το διάλογο και την κοινωνική αλλαγή μέσω του αθλητισμού.

Previous ArticleNext Article

ΣΕΓΑΣ: Συνάντηση με τη διοίκηση του ΣΕΦ για τους αγώνες της χειμερινής περιόδου

ΣΕΓΑΣ: Συνάντηση με τη διοίκηση του ΣΕΦ για τους αγώνες της χειμερινής περιόδου

Συνάντηση με τον διευθυντή του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας, Γιώργο Δημόπουλο, θα έχουν την Τρίτη (18/12) ο γενικός γραμματέας του ΣΕΓΑΣ Βασίλης Σεβαστής και ο διευθυντής αγώνων της ομοσπονδίας, Ανδρέας Γκόγκας.

Οι δύο πλευρές θα συναντηθούν, προκειμένου να καταλήξουν στον τελικό προγραμματισμό, που αφορά στη χρήση του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας για τους αγώνες της χειμερινής περιόδου.

Η ομοσπονδία, όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, επιθυμεί να διοργανώσει στο ΣΕΦ δύο ημερίδες και το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Για την ώρα καμία από τις διοργανώσεις δεν έχει οριστικοποιηθεί, αφού ακόμη και το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το οποίο έχει ενταχθεί στο καλεντάρι θεωρείται αμφίβολο, αν τελικά θα γίνει στις 9-10 Φεβρουαρίου.

Πηγή: Γραφείο Τύπου ΣΕΓΑΣ

Ας το θυμόμαστε: Δεν λύνεται κάθε πρόβλημα με το τρέξιμο

Ας το θυμόμαστε: Δεν λύνεται κάθε πρόβλημα με το τρέξιμο

Δεν χωράει αμφιβολία: το τρέξιμο ανεβάζει σε καθοριστικό βαθμό τη διάθεσή μας και πολλές φορές  είναι το μέσο της μετάβασης από μια κακή μέρα σε ένα ευδιάθετο διάστημα.

Υπάρχουν ωστόσο διάφορες παρεξηγήσεις γύρω από αυτή την πραγματικότητα που καταλήγουν τελικά να την μεγαλοποιούν. Αν είσαι από εκείνους που θεωρούν πως κάθε ψυχολογικό πρόβλημα που βιώνεις μπορεί απλά να ξεπεραστεί με το τρέξιμο τότε μάλλον πρέπει να απαλλαγείς από μερικές ψευδαισθήσεις.

Μια δρομέας από τις ΗΠΑ, η Έριν Κέλι, έγραψε ένα πολύ ενδιαφέρον, ουσιαστικά βιωματικό κείμενο γύρω από τις ψευδαισθήσεις όσον αφορά τη σύνδεση του τρεξίματος με τα ψυχολογικά προβλήματα, το οποίο και αναδημοσιεύουμε:

«Όταν το αγόρι μου με χώρισε απρόσμενα την άνοιξη του 2016, χρειαζόμουν κάτι δραστικό ώστε να τα φέρω βόλτα με τα συναισθήματά μου. Δήλωσα συμμετοχή στον Μαραθώνιο του Νιου Τζέρσεϊ πιστεύοντας πως η εντατική προετοιμασία που θα ακολουθούσα θα με έκανε να νιώσω καλύτερα και ίσως πως θα κάνει το πρώην αγόρι μου να καταλάβει τι έχασε χωρίζοντάς με. Όμως αντί να νιώσω συναρπαστικά, όταν τερμάτισα τον αγώνα, ένιωθα πιο κενή και μόνη από ποτέ και μια καταθλιπτική διαπίστωση υπήρχε στο κεφάλι μου: το τρέξιμο δεν θα κάνει κανέναν να με αγαπήσει.

Το τρέξιμο ήταν για μένα ένας τρόπος για να διαχειρίζομαι τα συναισθήματά μου. Χαρούμενη ή λυπημένη, με καλή ή με κακή διάθεση, θετική ή απαισιόδοξη, από τότε που έτρεξα τον πρώτο μου Μαραθώνιο, το τρέξιμο ήταν για μένα το κατάλληλο εργαλείο για να αντιμετωπίσω τον κακό συνδυασμό του να είσαι πληγωμένη και να έχεις αβέβαιο μέλλον. Φράσεις όπως «το τρέξιμο είναι φτηνότερο από τις θεραπείες» και «τρέχω γιατί είναι προτιμότερο από το να δέρνω ανθρώπους» κυκλοφορούσαν παντού, από αυτοκολλητάκια στους δρόμους μέχρι memesστο διαδίκτυο και ενίσχυαν την ιδέα ότι το τρέξιμο προσφέρει μια ψυχική σταθερότητα. Ακόμα και τα μεγαλύτερα δρομικά ΜΜΕ δημοσίευσαν πολύ συχνά αποδείξεις αναφορικά με τα πλεονεκτήματα του τρεξίματος έναντι τις ψυχοθεραπείας.

Δεν πρόκειται φυσικά να αμφισβητήσω την δυνατότητα του τρεξίματος να επηρεάζει τη ψυχική μας υγεία. Μελέτες έχουν δείξει πως το τρέξιμο μπορεί να ανεβάσει τη διάθεσή σου, να ρίξει τα επίπεδα του στρες, να σε βοηθήσει να διαχειριστείς το άγχος και να λειτουργεί ως ένα καλό αντικαταθλιπτικό φάρμακο. Είμαι όμως πολύ σκεπτική όσον αφορά το μέγεθος κατά όποιο ισχύουν όλα αυτά. Ίσως η δυσπιστία μου έχει να κάνει με το ότι η σταθερότητα της ψυχικής μου υγεία είναι μια συνθήκη υπερβαίνει το τρέξιμο. Άλλωστε, βλέπω και έναν ψυχοθεραπευτή.

Όπως πάρα πολλοί άνθρωποι, τρέχω επειδή το απολαμβάνω, επειδή μου αρέσει ο ανταγωνισμός και επειδή οι προκλήσεις κάνουν την καρδιά μου να χτυπάει πολύ δυνατά. Όμως τρέχω και επειδή θέλω μέσα από την άσκηση να κρατάω σταθερά τα συναισθηματικά μου επίπεδα. Ψάχνω απαντήσεις που θα με κάνουν να ανεβαίνω ψυχολογικά. Θέλω να βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα οι ενδορφίνες μου γιατί διαφορετικά, πολλές φορές νιώθω ένα κενό.

Ανεξάρτητα από το τι σκέψεις κάνω όταν τρέχω, σε κάθε βήμα μου νιώθω ότι τα προβλήματά μου απομακρύνονται. Και όσο πιο μακριά φτάνω τρέχοντας, τόσο πιο μικρές και ανούσιες μοιάζουν οι αρνητικές σκέψεις που είχα το προηγούμενο βράδυ. Όμωςαυτήηαίσθησηείναιαπλάπροσωρινή. Όταν σταματάω να τρέχω και επιστρέφω στο διαμέρισμά μου, αν και νιώθω ψυχολογικά ελαφρύτερη, η καλή διάθεσή μου σχετικοποιείται. Πίνω νερό, κάνω ένα μπάνιο, ντύνομαι και συνεχίζω την ημέρα μου. Και τόσο τα άγχη μου όσο και αρνητικά συναισθήματά μου είναι και πάλι μαζί μου.

Μην με παρεξηγείτε: δεν έχω καμία διάθεση να ισχυριστώ πως δεν υπάρχουν πλεονεκτήματα μετά από ένα καλό τρέξιμο. Για μένα το τρέξιμο είναι σαν ένα κουμπί που το πατάς και μειώνεται το στρες και φτιάχνει η ψυχολογία. Όμως είναι σίγουρο πως δεν μπορεί να με κάνει να ξεπεράσω τα πιο βαθιά προβλήματά του. Μάλιστα, αυτή η μικρή βοήθεια που μου έδινε το τρέξιμο ήταν για χρόνια ανασταλτικός παράγοντας για να δω έναν ειδικό διότι πίστευα ότι όσο παραπάνω θα αθληθώ τόσο πιο κοντά στη λύση των προβλημάτων μου θα φτάσω.

Όπως μπορείτε εύκολα να μαντέψετε το τρέξιμο δεν με βοήθησε. Όταν κατάλαβα μάλιστα πως δεν ξεμπερδεύω με τα προβλήματά μου το έριξα στο αλκοόλ, επέστρεψα στην προηγούμενη αποτυχημένη σχέση (λάθος μου αλλά του έδωσα άλλη μια ευκαιρία) και τελικά κατέληξα με επίπονο τρόπο στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχουν «γρήγορες λύσεις» για ορισμένα προβλήματα. Η ψυχική μου κατάσταση έπρεπε να αντιμετωπιστεί με μακροπρόθεσμη διάθεση και να με παρακολουθεί ένας ειδικός.

Από τότε μπήκα σε ένα στάδιο να προσπαθώ να εντοπίζω τους βαθύτερους φόβους μου, να καθορίζω το πως νιώθω και να βρίσκω στρατηγικές και μηχανισμούς να συμβιβάζομαι με τα αισθήματά μου με έναν υγιή τρόπο αντί να τα εξορίζω στο πίσω μέρος του μυαλού μου.

Η ατάκα «το τρέξιμο είναι η θεραπεία μου» μπορεί να το λέμε μεταξύ σοβαρού και αστείου αλλά υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο τρόπο που βοηθάει στη ψυχολογία σου ένας ειδικός και στον τρόπο που σε βοηθάει το τρέξιμο. Όπως λέει και ο ειδικός αθλητικής ψυχολογίας Λάγκος Γουάλας: «Σίγουρα το να τρέχεις είναι ένας καλός τρόπος να διαχειρίζεσαι και να μειώνεις το άγχος σου αλλά δεν είναι αυτή η θεραπεία για τις κλινικές περιπτώσεις και δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αληθινή θεραπεία».

Όπως μάλιστα τονίζει: «Το να μιλάς σε έναν ψυχαναλυτή είναι σαν να μιλάς στον εαυτό σου μέσω ενός καθρέφτη, να ανακαλύπτεις ποιος είσαι και να ορίζεις τους προσωπικούς στου στόχους. Δεν έχει να κάνει μόνο με το μειώνεις το στρες και να βελτιώνεις τη διάθεσή σου».

Δεν πιστεύω ότι η ψυχοθεραπεία και το τρέξιμο είναι αντιθετικά πράγματα. Αυτό όμως που πλέον έχω καταλάβει και είμαι βέβαιη είναι ότι το να ζητάς τη βοήθεια ενός ειδικού είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις.

Ο Τζάστιν Χόρνεκερ, ένας προπονητής που είναι υπερασπιστής της χρήσης του τρεξίματος ως προς την καταπολέμηση του άγχους και της κατάθλιψης, συμφωνεί πως οι δρομείς πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί όσον αφορά το πως αντιλαμβάνονται τη σύνδεση ανάμεσα στο τρέξιμο και τη ψυχική υγεία.

«Η ψυχική υγεία δεν βελτιώνεται απλά όταν ξεσκάς. Το τρέξιμο μπορεί να είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να διοχετεύσεις την ενέργειά σου, να βγεις από μια κακή κατάσταση και να σου δώσει τρόπο να σκεφτείς αλλά το τρέξιμο από μόνο του δεν χτυπάει τη ρίζα των προβλημάτων σου. Ορισμένοι από εμάς χρειάζονται φαρμακευτική αγωγή και άλλη μια απλή θεραπεία αλλά σε κάθε περίπτωση το τρέξιμο δεν είναι λύση για τη ψυχική υγεία», λέει ο Χόρνεκερ.

Τα όσα λέει ο Χόρνεκερ δεν θα μπορούσαν να μην επηρεάζονται και από τραγωδίες όπως εκείνη που είχε γίνει στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια τον Ιανουάριο του 2014 όταν ο ΤζόναθανΓκρέι, που ήταν επαγγελματίας δρομέας αυτοκτόνησε καθώς παρά τη φαινομενικά τέλεια ζωή που είχε δεν κατάφερε να νικήσει τη μάχη με την κατάθλιψή του.

Όπως και να έχει πάντως, το να χρησιμοποιείς την άσκηση για να βελτιώσεις τη ψυχολογία σου μπορεί να είναι μια μεγάλη πρόκληση επίσης όπως διαβεβαιώνει ο Τζάστιν Ρος, διακεκριμένος ψυχολόγος και δρομέας. Και αυτό γιατί το τρέξιμο αποτελεί έναν φυσικό μηχανισμό βελτίωσης, μια πραγματικότητα που όλοι ξέρουμε πολύ καλά.

Το τρέξιμο βελτιώνει την επαφή με τον εαυτό μας και την φυσική και ψυχική μας κατάσταση. Μας γεμίζει με θέληση και πειθαρχία. Πρέπει να τρέχουμε για βοηθάμε τη ψυχολογία μας. Το πρόβλημα είναι όταν το τρέξιμο γίνεται η στρατηγική ξεπεράσματος έντονων ψυχολογικών τραυμάτων.

«Ένα πλάνο που βασίζεται στο τρέξιμο είναι ένα πλάνο για να ξεπεράσεις τα προβλήματά σου ή υποσυνείδητα απλά μέσα από το τρέξιμο αγνοείς τα προβλήματά σου ή/και τιμωρείς τον εαυτό σου για κάτι για το οποίο έχεις τύψεις;», λέει ο Ρος, ο οποίος είναι κάθετος πως για τα ψυχολογικά μας προβλήματα πρέπει πρωτίστως να απευθυνόμαστε σε έναν ειδικό.

Και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Δεν πιστεύω πως είμαι λιγότερο δρομέας επειδή δεν βρίσκω αγαλλίαση, αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση στο τέλος κάθε κούρσας και προπόνησης. Αντίθετα, η ελπίδα μου είναι ότι αν συνεχίσω να τρέχω, ακόμα και αν δεν ξορκίσω κάθε δαίμονα μέσα μου μπορώ να μάθω τον εαυτό μου, να τον αποδεχθώ και συνεχίσω την πορεία μου.

18ος Δρόμος Αργολικoύ Κόλπου

18ος Δρόμος Αργολικoύ Κόλπου

Ο Σύλλογος Βετεράνων Αθλητών Στίβου Ναυπλίου σε συνεργασία  με την Περιφέρεια Πελοποννήσου – ΠΕ Αργολίδας, προκηρύσσει τον 18ο ΔΡΟΜΟ ΑΡΓΟΛΙΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ.

  1. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019
  2. ΤΟΠΟΣ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ: ΛΕΡΝΑ (πρώην ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΑΡΔΑΜΗ-Παλαιά Εθνική Οδός Άργους-Τριπόλεως)
  3. ΩΡΑ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ: 10:00 πμ
  4. ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ: 15,5 km
    (ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΑΡΔΑΜΗ- ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΟΔΟΣ ΝΕΑΣ ΚΙΟΥ – ΝΑΥΠΛΙΟΥ- ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ ΝΑΥΠΛΙΟΥ)
  5. ΣΗΜΕΙΟ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΥ: ΝΑΥΠΛΙΟ (ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ)

Η χρονομέτρηση του αγώνα θα γίνει ηλεκτρονικά (chip timing) με σημείο ελέγχου στα 10km.

Πληροφορίες και εγγραφές ΕΔΩ 

 

 

 

 

Send this to a friend