Προπόνηση στο κρύο ή στη ζέστη; Εξαρτάται από τον στόχο…

Προπόνηση στο κρύο ή στη ζέστη; Εξαρτάται από τον στόχο…

Η προπόνηση στο κρύο ή η προπόνηση στη ζέστη σας κάνουν περισσότερο αποδοτικούς και ανεβάζουν το επίπεδό σας;

Σίγουρα και οι δύο περιπτώσεις θα σας σκληραγωγήσουν διανοητικά. Αλλά όταν πρόκειται για την καύση θερμίδων και την καλύτερη απόδοση, προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να γυρίσετε το θερμοστάτη;

Ο παράγοντας «κακές καιρικές (περιβαλλοντικές) συνθήκες: π.χ. κρύος και παγωμένος άνεμος ή μια ζεστή και υγρή καλοκαιρινή μέρα μετατρέπει την προπόνησή σας σε πολύ πιο σκληρή.

Έρευνες έχουν δείξει ότι μπορείτε να αξιοποιήσετε τη ζέστη ή το κρύο για προσωπικό κέρδος στην προπόνησή σας. Τι είναι καλύτερο; Στην ουσία, αυτό εξαρτάται από το τι προσπαθείτε να επιτύχετε.

Στο κρύο…

Από τότε που ο Rocky έκανε προπόνηση στο μποξ μέσα σε ένα καταψύκτη κρεάτων χτυπώντας το βόειο κρέας να γίνει πιο τρυφερό, η εξάσκηση σε κρύο καιρό ήταν ένας δημοφιλής τρόπος για να “σκληραγωγηθείς” και να προπονηθείς την ίδια στιγμή.

Και αν σχεδιάζετε να συναγωνιστείτε στο κρύο (πχ Μαραθώνιος το Νοέμβρη) βοηθάει να «εκπαιδευθείτε» στο κρύο. Αλλά ενώ μπορεί να καίτε λίγο περισσότερο λίπος κατά τη διάρκεια παρατεταμένης άσκησης αντοχής σε ψυχρές συνθήκες, αυτό δεν κάνει τη διαφορά.

Αντ’ αυτού, «οι άνθρωποι πρέπει να σκεφτούν τις συνολικές θερμίδες που καίνε», λέει ο Michael Joyner, M.D., αθλητής αντοχής και ειδικός στην ανθρώπινη απόδοση στη Mayo Clinic. “Στο κρύο, το σώμα σας μπορεί να ρυθμίσει τη θερμοκρασία του λίγο καλύτερα, που σημαίνει ότι μπορείτε συχνά να ασκηθείτε περισσότερο σε χρόνο ή μήκος, ώστε να μπορείτε να κάψετε περισσότερες θερμίδες”.

Με άλλα λόγια, χρησιμοποιείστε τις ψυχρές συνθήκες για δικό σας πλεονέκτημα, αλλά μην περιμένετε το σώμα σας να κάνει τη δουλειά για σας.

Είναι επίσης αλήθεια ότι το ρίγος καίει ένα σημαντικό ποσό θερμίδων, σημειώνει ο Joyner. Αλλά αν έχετε ρίγος κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης, τότε είτε δεν εργάζεστε αρκετά σκληρά ή είστε ντυμένος ελαφρά.

Διαβάστε: Βασικές συμβουλές για τρέξιμο σε χαμηλές θερμοκρασίες από έναν ειδικό

Άσπρο χιόνι, Καφέ λίπος: Υπάρχουν κάποια κλινικά σημεία που απλά υποστηρίζουν ότι η άσκηση σε μέρος με κρύο καιρό ενθαρρύνει το σώμα να μετατρέψει το καθημερινό Λευκό λίπος – ειδικά το λίπος της κοιλιάς και των μηρών – σε «ερυθροκίτρινο (καφέ) λίπος» που καίγεται σε θερμίδες.

Οι άνθρωποι έχουν περισσότερες γενετικούς δείκτες για καφέ λίπος το χειμώνα από ό, τι κατά τη διάρκεια των θερμότερων μηνών, σύμφωνα με μια μελέτη του 2014 από το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι που δημοσιεύτηκε στο Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, και ότι θα μπορούσαν να ενεργοποιήσουν ελαφρώς περισσότερη καύση θερμίδων στη διάρκεια του χειμώνα.

Η μετατροπή σε «Καφέ λιπώδη ιστό» μπορεί να αποτελέσει εξαιρετική άμυνα κατά της παχυσαρκίας», είπε ο Philip A. Kern, MD, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, σε ένα δελτίο τύπου. “Θα έχει ως αποτέλεσμα στο σώμα να καίει επιπλέον θερμίδες αντί να τις μετατρέπει σε επιπλέον λιπώδη ιστό».

Η προπόνηση έξω στο κρύο μπορεί να σας βοηθήσει να ασκηθείτε περισσότερο και σκληρότερα, αλλά η παρατεταμένη προπόνηση αντοχής στη θερμότητα έχει ένα ασυνήθιστο όφελος: Μπορεί να σας βοηθήσει να αποδώσουν καλύτερα σε δροσερό-κρύο καιρό!

Στη ζέστη…

Σε μια μελέτη του 2010, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Όρεγκον έβαλαν 20 εκπαιδευμένους ποδηλάτες από την ομάδα ποδηλασίας του πανεπιστημίου και κοντινών clubs ποδηλασίας, να κάνουν σε 10 ημέρες προπονήσεις μέτριας δυσκολίας (45 λεπτά ποδήλατο, διάλειμμα 10 λεπτών και ένα άλλο 45λεπτo ποδηλασία). Η μόνη διαφορά: Μια ομάδα εκπαιδεύτηκε στη «βάναυση» θερμοκρασία των 104 βαθμών Fahrenheit Ζέστης (40 Κελσίου) , ενώ η ομάδα ελέγχου σε μια «δροσερή» θερμοκρασία 55 βαθμών (12,7 Κελσίου ) .

Μετά από 10 ημέρες όλοι οι αναβάτες ομαδοποιήθηκαν μαζί και δοκιμάστηκαν στους 12,7 βαθμούς Κελσίου . Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων ήταν “δραματικές”.Οι αναβάτες οι εκπαιδευμένοι σε θερμότητα όχι μόνο οδήγησαν σε ένα επιβλητικό 6% ταχύτερα σε δροσερές θερμοκρασίες, αλλά επίσης παρήγαγαν 5% περισσότερη αερόβια ικανότητα (μετρούμενη ως VO2max), 5% περισσότερη ισχύς στο κατώφλι του γαλακτικού οξέως , και περίπου 9,1% περισσότερο καρδιακή παροχή!

Διαβάστε: Προπόνηση και τρέξιμο στη ζέστη: Τρόποι προφύλαξης

Όσοι προπονήθηκαν σε θερμότητα είχαν περισσότερο πλάσμα στο αίμα τους. Η «κάρδιο-άσκηση» στη ζέστη, λέει ο Joyner, τελικά μειώνεται με τη χρήση του αίματος για θερμορρύθμιση. “Όταν γυμνάζεστε μέσα στη ζέστη, θα πρέπει να στείλετε αίμα στους μυς σας, ώστε να μπορείτε να «κρατηθείτε» στην άσκηση και θα πρέπει να στείλετε το αίμα στο δέρμα σας ώστε να μπορείτε να κρυώσει,” λέει ο Joyner. “Μπορεί να υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των μυών και του δέρματος για τη ροή του αίματος.”

Όταν το σώμα σας αισθάνεται ότι δεν έχει αρκετό αίμα για να πάει γύρω, μπορεί να δημιουργήσει περισσότερο πλάσμα και αυτό μπορεί να βελτιώσει την απόδοσή σας όταν είστε σε λιγότερο «καυτές» συνθήκες. Με τη σειρά του, “αυτή η αύξηση του όγκου του αίματος θα μπορούσε να τονώσει την καρδιά και να αυξήσει την περιεκτικότητα του οξυγόνου του αίματος.”

Όλα αυτά δικαιώνουν το παλιό “γνωμικό” του δρομέα που λέει ότι τα πρωταθλήματα του χειμώνα, κερδίζονται το καλοκαίρι!

Και αν δεν είστε ακριβώς πρόθυμοι να μεταφέρετε την προπόνησή σας μέσα στην σάουνα, να γνωρίζετε επίσης ότι οι προπονήσεις στη ζέστη έχουν θετικό αντίκτυπο στην διατροφή σας.

Όταν το σώμα σας έχει μια αυξημένη κεντρική θερμοκρασία, πολύ πιο πιθανό μετά από μια καυτή προπόνηση παρά από μια κρύα, καταστέλλει την όρεξη σας, λέει ο Joyner. “Αν έχετε την ασκηθεί στο κρύο, μπορείτε να επιστρέψετε και να αισθάνεστε πεινασμένοι αμέσως. Από την άλλη πλευρά, όταν εργάζεστε έξω στη ζέστη, δεν είστε πιθανώς πολύ πεινασμένος. ”

Είναι δύσκολο να αποδειχθεί αντικειμενικά, αλλά προπονήσεις σε ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας μπορεί να σας δώσουν ένα «απατηλό» πνευματικό πλεονέκτημα. “Κάθε φορά που οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν πράγματα για να σκληρύνουν ψυχικά, ή να δώσουν στον εαυτό τους εμπιστοσύνη”, λέει ο Joyner.

Το συμπέρασμα είναι το εξής: Δεν θα πρέπει να φοράτε ένα t-shirt στη χιονοθύελλα, ούτε θα πρέπει να φοράτε μια πλαστική σακούλα στο διάδρομο., αλλά δεν πρέπει να αφήνεται τις συνθήκες του καιρού να σας κρατούν μακριά από την προπόνησή σας.

Είτε έχει κρύο, είτε έχει ζέστη πάρτε τα μέτρα σας, ντυθείτε σωστά βγείτε στο δρόμο και τρέξτε.

Διαβάστε ακόμα: Tips για τρέξιμο στη βροχή: Τι να προσέξετε, τι να φορέσετε

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Ο τρόπος για να χάσεις βάρος… για πάντα!

Πριν από ένα αιώνα, οι ειδικοί πίστευαν ότι η παχυσαρκία ήταν αποτέλεσμα μιας κακής συνήθειας, της υπερφαγίας, η οποία μπορούσε να αντιμετωπισθεί με ψυχολογική υποστήριξη.

Ύστερα από μερικές δεκαετίες εμπειρίας με τις δίαιτες, ο Αμερικανός καθηγητής ψυχιατρικής Albert Stunkard και ο διαιτολόγος Mavis McLaren-Hume έγραψαν, το 1959, μια φράση που είναι η πιο συχνά επαναλαμβανόμενη στη διαιτητική βιβλιογραφία: “Οι περισσότεροι παχύσαρκοι δεν θα παραμείνουν στο πρόγραμμα αντιμετώπισης της παχυσαρκίας.

Από αυτούς που θα μείνουν, οι περισσότεροι δεν θα χάσουν βάρος, και από αυτούς που θα χάσουν βάρος οι περισσότεροι θα το ξανακερδίσουν.”

Πραγματικά, όποιος έχει προσπαθήσει να αδυνατίσει ξέρει πολύ καλά πόσο εύκολο είναι να επιστρέψουν τα χαμένα κιλά. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι που έχουν κάνει δίαιτα, έχουν χάσει κιλά και έχουν καταφέρει να παραμείνουν στο μειωμένο βάρος.

Περίπου 10.000 από αυτούς που ακολούθησαν την επιτυχημένη δίαιτα (ή καλύτερα συμπεριφορά) συμμετέχουν σε ένα μεγάλο αμερικανικό ερευνητικό πρόγραμμα, το οποίο καταγράφει τι πέτυχαν, πώς το πέτυχαν και πώς συνεχίζουν. Το πρόγραμμα αυτό ονομάζεται National Weight Control Registry και άρχισε το 1993 από τον δρα Τζέιμς Ο. Χιλ, καθηγητή Ιατρικής και διευθυντή του Κέντρου Ερευνας Παχυσαρκίας Διατροφής (NORC) στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο.Η μέση ηλικία τους είναι τα 45 χρόνια και οι επτά στους 10 είναι γυναίκες. Ο μέσος όρος του βάρους που έχουν χάσει είναι σχεδόν 35 κιλά, τα οποία έχουν κρατήσει επί 7,5 χρόνια κατά μέσον όρο. Μερικοί έχουν χάσει πάνω από 50 κιλά και δεν ξαναπάχυναν επί 2-3 δεκαετίες. Το ερώτημα είναι πως κατάφεραν να μην παχύνουν ξανά.

Πώς έχασαν βάρος και κατάφεραν να μην παχύνουν ξανά

Δεν υπάρχουν ομοιότητες στον τρόπο με τον οποίο αυτοί οι άνθρωποι έχασαν βάρος. Βασίσθηκαν σε κάθε είδους δίαιτες: με λίγα λιπαρά και πολλούς υδατάνθρακες, με λίγους υδατάνθρακες και πολλά λιπαρά, με ισορροπημένες δίαιτες, με δίαιτες της μόδας, με τις λεγόμενες δίαιτες αστραπή ή εξπρές κ.ο.κ.

Περισσότεροι από τους μισούς (55%) αδυνάτισαν με τη βοήθεια διαιτολόγου ή εμπορικών προγραμμάτων αδυνατίσματος, ενώ οι υπόλοιποι μόνοι τους. Σχεδόν οι οκτώ στους δέκα μάς είπαν ότι κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ήταν το κίνητρο για να αρχίσουν δίαιτα, όπως ότι διαγνώστηκαν με κάποιο πρόβλημα υγείας ή έπρεπε να παραστούν σε έναν γάμο ή σε μία συνάντηση με παλιούς συμμαθητές τους. Οι δίαιτες που ακολούθησαν πέτυχαν διότι τους ανάγκασαν να τρώνε λιγότερο απ’ ό,τι συνήθιζαν για αρκετόν καιρό – ορισμένοι χρειάσθηκαν χρόνια για να φτάσουν στο βάρος που ήθελαν.

Τι προκαλεί στον οργανισμό σου μια δίαιτα; Μάθε πριν ξεκινήσεις

Πάνω από τους μισούς χρησιμοποίησαν επίσης την άσκηση για να τα καταφέρουν, αν και στο στάδιο του αδυνατίσματος ο ρόλος της άσκησης ήταν υποδεέστερος απ’ ό,τι στο στάδιο της διατήρησης του νέου βάρους.

Οι περισσότεροι διατηρούν το μειωμένο βάρος του ακολουθώντας μονίμως μια διατροφή με θερμίδες και προσέχοντας να μην καταναλώνουν πολλά λιπαρά. Γυμνάζονται επίσης καθημερινά, βλέπουν λίγη τηλεόραση, προσέχουν μονίμως τι τρώνε, αρχίζουν σχεδόν πάντοτε την ημέρα τους με ένα καλό πρωινό, ζυγίζονται συχνά και ακολουθούν κάθε ημέρα το πρόγραμμα διατροφής που έχουν επιλέξει, δίχως να κάνουν «διαλείμματα» τα Σαββατοκύριακα, στις γιορτές ή στις αργίες.

Δεν αποκλείουν επίσης τίποτα από τη διατροφή τους, αλλά απολαμβάνουν παχυντικά εδέσματα μία φορά τον μήνα κατά μέσον όρο και σε ελεγχόμενη ποσότητα. Λένε ωστόσο ότι παρότι έχουν διατηρήσει το νέο βάρος τους επί 15 ή 20 χρόνια, εξακολουθούν να καταβάλλουν προσπάθεια για να διατηρούν υπό έλεγχο το βάρος τους.

Γρήγορο αδυνάτισμα: 10 λόγοι που δεν μπορεί να συμβεί

Σύμφωνα με τον Τζέιμς Ο. Χιλ, ο μέσος αριθμός των θερμίδων που καταναλώνουν ημερησίως είναι 1.800 θερμίδες. Το 26% των θερμίδων τους κατά μέσον όρο προέρχεται από λίπη, 55% από υδατάνθρακες (λ.χ. δημητριακά, ψωμί, ζυμαρικά, φρούτα), 19% από πρωτεΐνες (λ.χ. ψάρια, πουλερικά, όσπρια, κρέας, γαλακτοκομικά). Δεν τρώνε συχνά εκτός σπιτιού, καταναλώνουν λάιτ τρόφιμα και υπολογίζουν προσεκτικά τις θερμίδες τους. Δεν επιζητούν την ποικιλία και τις γεύσεις στη διατροφή τους.  Δεν παρεκκλίνουν ποτέ από τις διατροφικές συνήθειές τους (ούτε στις γιορτές ή τις διακοπές). Έχουν ως κύριο ρόφημα της διατροφής τους έχουν το νερό. Δεν παίρνουν σχεδόν καμία θερμίδα από αναψυκτικά με ζάχαρη. Το 90% γυμνάζονται μία ώρα την ημέρα, κατά μέσον όρο. Το  80% κάνουν περπάτημα. Το 20% κάνουν γυμναστική με βάρη. Το  20% κάνουν ποδήλατο. Το 18% κάνουν αεροβική άσκηση. Όλοι προσπαθούν να κινούνται π.χ.  ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες με τα πόδια αντί να χρησιμοποιούν ασανσέρ. Οι μισοί κρατούν αναλυτικό ημερολόγιο διατροφής (γράφουν μέχρι και τις τσίχλες).

Διαβάστε επίσης: Η αλήθεια για τις δίαιτες αποτοξίνωσης

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Οι ασκήσεις κοιλιακών “καίνε” το λίπος της κοιλιάς;

Γράφει ο Δημήτρης Δάγγας (Γυμναστής , Θεσσαλονίκη)*

Οι κοιλιακοί μύες καταλαμβάνουν μια έκταση από τον θώρακα μέχρι το άνω τμήμα της πυέλου και αποτελούνται από μεγάλου μήκους μυϊκές ίνες.

Προτού δοθεί απάντηση στον τίτλο του άρθρου, καλό είναι να γίνει μία αναφορά σχετικά με την ανατομία του τμήματος του κορμού που ονομάζουμε “κοιλιακούς”.

Επιγραμματικά λοιπόν, τους κοιλιακούς αποτελούν:

α) ο εγκάρσιος κοιλιακός

β) ο έσω λοξός

γ) ο έξω λοξός κοιλιακός

δ) ο ορθός κοιλιακός.

Η πολυπόθητη εικόνα του “six pack”  όπως είθισται να λέγεται, οφείλεται κυρίως στον ορθό κοιλιακό και στην μορφολογία αυτού. Η εμφάνιση των γραμμωμένων κοιλιακών μπορεί να ποικίλλει ανά άτομο, και αυτό οφείλεται κυρίως στη γενετική προδιάθεση. Έτσι, υπάρχουν ασκούμενοι με κοιλιακούς σε σχήμα 6 pack, 8 pack ή και άτομα με ασύμμετρους οπτικά  κοιλιακούς.

Διατροφή και κοιλιακοί

Βάσει μεγάλου αριθμού βιβλιογραφίας, για να φανούν οι κοιλιακοί, απαραίτητη προϋπόθεση είναι το χαμηλό ποσοστό λίπους. Και πιο συγκεκριμένα, του υποδόριου λιπώδους ιστού. Αυτό σημαίνει πως, κοιλιακούς έχουμε όλοι μας, εξαιτίας όμως του λίπους, δεν είναι δυνατόν να φανούν.

Σε αυτή την περίπτωση, ένα αρνητικό θερμιδικό ισοζύγιο (κατανάλωση μικρότερου αριθμού θερμίδων από τις δαπανώμενες) με την κατάλληλη πρόσληψη πρωτεΐνης, θα βοηθήσει τον αθλούμενο να μειώσει το περιττό βάρος και κατ’ επέκταση, το συνολικό ποσοστό λίπους. Η γυμναστική, και δη η προπόνηση με βάρη, και η διατροφή θα πρέπει να συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους. Στην περίπτωση αυτή, η επικοινωνία με τον υπεύθυνό διατροφολόγο σου θα σε βοηθήσει να ακολουθήσεις έναν σωστό προγραμματισμό.

Είναι χρήσιμο το διατροφικό σου πλάνο να «ταιριάζει» απόλυτα σε εσένα, έτσι ώστε να μην στερείσαι τροφές και να μην ζορίζεσαι και εν τέλει να καταλήγεις να το αμελείς.

Έχοντας υπομονή και επιλέγοντας τις κατάλληλες τροφές θα αποφευχθούν τυχόν αστοχίες σχετικά με τους ιδανικούς συνδυασμούς τροφών και θα φτάσεις στον επιθυμητό σου στόχο. Για να είναι εμφανείς οι κοιλιακοί στους άνδρες, το ποσοστό λίπους θα πρέπει να πλησιάζει κοντά στο 10%, ενώ για τις γυναίκες στο 15%.

Γιατί αν δυναμώσεις τον κορμό σου αποφεύγεις τους τραυματισμούς;

Επιλογή ασκησιολογίου

Πέραν της διατροφής, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η κατάλληλη προπόνηση με την σωστή επιλογή των ασκήσεων. Καλό είναι λοιπόν, να επιλέγονται ασκήσεις που θα προκαλέσουν το κατάλληλο ερέθισμα για υπερτροφία στην κοιλιακή χώρα.

Οι πολυαρθρικές ασκήσεις, όπως τα καθίσματα, άρσεις θανάτου, farmer walks, έλξεις και στρατιωτικές πιέσεις στοχεύουν σε μεγάλο βαθμό στην ενδυνάμωση του κορμού (κυρίως στον εγκάρσιο και τους λοξούς κοιλιακούς μύες). Βασική προϋπόθεση είναι, τα φορτία που θα χρησιμοποιηθούν να είναι υψηλά (βαριά κιλά).

Στις προαναφερθείσες ασκήσεις, ο κορμός λειτουργεί υποστηρικτικά παρέχοντας έλεγχο της κίνησης της σπονδυλικής στήλης μέσω της ενδοκοιλιακής πίεσης, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές δυνάμεις που ασκούνται στο άτομο. Υπό τις παραπάνω συνθήκες, η λειτουργία του κορμού έγκειται στην αντίσταση απέναντι σε οποιαδήποτε δύναμη προσπαθεί να τον κάμψει, να τον εκτείνει, και να του προκαλέσει στροφή.

στροφη κοιλιακων

Ορθός κοιλιακός

Ωστόσο, σεβόμενοι την ανατομία και την εμβιομηχανική, πρέπει να αναλογιστούμε και την δράση του ορθού κοιλιακού. Η κύρια λειτουργία του, είναι η κάμψη της σπονδυλικής στήλης (προς τα εμπρός). Οι ασκήσεις στις οποίες ο ασκούμενος καλείται να κάμψει τον κορμό για να μειώσει την απόσταση  του στήθους από την λεκάνη και το ανάποδο, όπως παραδείγματος χάρη τα ροκανίσματα, τα roll out με τη ρόδα κοιλιακών, V ups, οι άρσεις γονάτων στο μονόζυγο, είναι ιδανική επιλογή. Εξαιρούνται περιπτώσεις με μυοσκελετικές παθήσεις, που αντενδείκνυται οποιαδήποτε κάμψη της σπονδυλικής στήλης σε προσθοπίσθιο άξονα κίνησης.

Εξίσου σημαντικά με τα παραπάνω είναι ο επαρκής ύπνος και η συχνή ενυδάτωση. Σε συνδυασμό με την ισορροπημένη διατροφή, αερόβια προπόνηση και προπόνηση ενδυνάμωσης, οι συνθήκες θα είναι κατάλληλες για να φτάσεις στο στόχο σου.

ασκηση κοιλιακων

Οι ασκήσεις κοιλιακών καίνε το λίπος στη κοιλιά;

Συνοψίζοντας, θα πρέπει να απαντήσουμε και στην ερώτηση του τίτλου του άρθρου. Η απάντηση λοιπόν είναι ΟΧΙ. Μια προπόνηση κοιλιακών δεν είναι επαρκής από μόνη της για να αναδειχθούν οι κοιλιακοί. Το τέλειο αποτέλεσμα, εξαρτάται και από την πιστή εφαρμογή και συνδυασμό όλων των παραμέτρων που αναφέραμε. Εφόσον δεν είσαι «γενετικά τυχερός» να φαίνονται οι κοιλιακοί σου, η επίτευξη του στόχου σου εξαρτάται καθαρά από τον βαθμό της προσπάθειάς σου.

Μπορεί η διαδικασία να φανεί αργή και κουραστική, αλλά οι καλοσχηματισμένοι κοιλιακοί δεν είναι κάτι που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.

Διαβάστε επίσης: Πόσο βάρος σηκώνεις όταν κάνεις push-ups;

Πηγή: fmh.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend