Μια συχνή πάθηση στο αίμα των δρομέων και πως αντιμετωπίζεται 280

Συχνά οι αθλητές εμφανίζουν ελαφρώς χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης στο αίμα, συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό κατά 1g/dl-1.5g/dl. Ωστόσο, ο συνολικός όγκος ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα είναι φυσιολογικός.

Αυτό συμβαίνει επειδή η αεροβική άσκηση προκαλεί αύξηση του αρχικού όγκου του πλάσματος και κατά συνέπεια μείωση της συγκέντρωσης των ερυθρών αιμοσφαιρίων, προκαλώντας κάποια μορφή ψευδούς αναιμίας.

Τα βασικά συμπτώματα είναι η κόπωση, η διαταραχή θερμορύθμισης και η μειωμένη αντίσταση στις λοιμώξεις.

Πονοκέφαλοι μετά το τρέξιμο: Πως προκαλούνται και πως αντιμετωπίζονται

Γιατί συμβαίνει;

Πολλές φορές, κατά τη διάρκεια αεροβικών αθλημάτων παρατεταμένης διάρκειας και υψηλής έντασης παρατηρείται το φαινόμενο της αιμόλυσης (διάσπασης) των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Ο σίδηρος που απελευθερώνεται, ανακυκλώνεται και επαναπροσλαμβάνεται από την αιμοσφαιρίνη των νέων ερυθροκυττάρων που δημιουργούνται. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια προσαρμογή «ανανέωσης» των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Οι πρακτικές συμβουλές προφύλαξης αφορούν στη χρήση μαλακών αθλητικών υποδημάτων, στην απώλεια βάρους, καθώς και σε ιδιαίτερες τεχνικές τρεξίματος.

Η πλέον συνηθισμένη μορφή αναιμίας

Η αναιμία (C αιμοσφαιρίνης < 12 g/dl) λόγω ανεπαρκούς πρόσληψης διαιτητικού σιδήρου, είναι η πλέον συνηθισμένη μορφή αναιμίας ανάμεσα σε αθλητές και ιδιαίτερα σε αθλήτριες, αποτελώντας παράλληλα μία από τις βασικότερες αιτίες κόπωσης.

Οι κυριότεροι παράγοντες εμφάνισης αθλητικής αναιμίας αφορούν σε:

– έντονη προπόνηση
–  δυσαπορρόφηση σιδήρου (πχ. νόσος του Crohn, ελκώδης κολίτιδα, παρασιτική λοίμωξη)
– γαστρεντερική αιμορραγία λόγω χρόνιας χρήσης αντιφλεγμονωδών φαρμάκων ή λόγω παρουσίας ελκών
– μεγάλη απώλεια αίματος λόγω έμμηνου ρήσης, πρόσφατης εγχείρησης, τραυματισμού ή συχνής αιμοδοσίας

10 «χρυσές» συμβουλές για το τρέξιμο που βελτιώνουν τη ζωή σου!

Οι παράγοντες κινδύνου ανεπαρκούς πρόσληψης σιδήρου υψηλής βιοδιαθεσιμότητας αφορούν κυρίως σε:

–  χρόνια χαμηλή ενεργειακή πρόσληψη
– χορτοφαγική δίαιτα
–  ιδιόμορφες ή διαταραγμένες διαιτητικές συνήθειες
–  μειωμένη ποικιλία τροφίμων (ιδιαίτερα φρούτων και λαχανικών, που περιέχουν βιταμίνη C)
– υψηλή κατανάλωση έτοιμων τροφίμων και προϊόντων για αθλητές, χαμηλής περιεκτικότητας σε μικροθρεπτικά συστατικά
–  κατανάλωση διαιτών υψηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες και φυτικές ίνες
–  χαμηλή κατανάλωση κρέατος, ψαριού και κοτόπουλου.

Η διατροφική αντιμετώπιση της αθλητικής αναιμίας συνίσταται στην επαρκή πρόσληψη τροφίμων πλούσιων σε σίδηρο όπως: το συκώτι, το κρέας και ιδιαίτερα το μοσχάρι, το ψάρι, τα πουλερικά, τα οστρακοειδή και ιδιαίτερα τα στρείδια, τα όσπρια, τα εμπλουτισμένα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα ξερά βερίκοκα, οι χουρμάδες, τα σύκα και οι σταφίδες.

Διαβάστε επίσης: Με ποιους τρόπους το σώμα σας “φωνάζει” ότι χρειάζεται ξεκούραση!

Previous ArticleNext Article

Πόσο πιθανό είναι να κολλήσετε τον COVID-19 από τα παπούτσια σας; 9

Η βασικές συμβουλές για τον περιορισμό της εξάπλωσης του νέου κορωνοϊού, εκτός από το… μένουμε σπίτι, είναι να πλένουμε καλά τα χέρια μας, να χρησιμοποιούμε αντισηπτικά υγρά και μαντιλάκια, να μην βήχουμε ή φτερνιζόμαστε στον αέρα και να αερίζουμε τα ρούχα και τα παπούτσια μας, όταν επιστρέφουμε σπίτι.

Eιδικά για τους δρομείς που έτσι κι αλλιώς καταγράφουν αρκετά χιλιόμετρα, αλλά ακόμα και όλους εκείνους τους ανθρώπους που περπατούν πια καθημερινά για να ασκηθούν και να βγουν για λίγα λεπτά εκτός σπιτιού, λίγες είναι οι πληροφορίες που υπάρχουν για το πόσο μπορεί να μείνει ο ιός πάνω σε μια σόλα.

Μελέτη που διεξήχθη στο Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο ιός μπορεί να ζήσει μέχρι δύο ή τρεις ημέρες σε σκληρές πλαστικές επιφάνειες.

Με δεδομένο ότι οι σόλες των παπουτσιών είναι κατασκευασμένα από ανθεκτικά, μη πορώδη υλικά όπως το πλαστικό, καουτσούκ, PVC και το λάστιχο, είναι πιθανό ο ιός να μπορεί να επιβιώσει και εκεί.

Η ψύχωση ενός δρομέα: Συλλέγοντας παπούτσια τρεξίματος

Μπορεί να εξαπλωθεί ο COVID-19 στα παπούτσια σας;

Υπό την προϋπόθεση ότι ακολουθείτε τους γενικούς κανόνες υγιεινής γύρω από τα παπούτσια, δεν πρέπει να ανησυχείτε πολύ.

Καθώς το COVID-19 εξαπλώνεται μέσω επαφής με σταγονίδια αναπνοής από κάποιον που έχει μολυνθεί, η πιθανότητα εξάπλωσης ή μόλυνσης του ιού από τα παπούτσια είναι χαμηλή.

«Πρέπει να συμβούν διάφορα παράδοξα»

Συμφωνα με τα όσα είπε η Δρ Adwoa Danso, που ζει και εργάζεται  στο Λονδίνο στο runnersworld.co.uk:

«Γνωρίζουμε ότι ο ιός μπορεί να ζει σε επιφάνειες για μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτή η διαπίστωση σίγουρα ισχύει και για τα παπούτσι μας. O κίνδυνος, πάντως, να κολλήσει κανείς εξακολουθεί να είναι χαμηλός, αφού θα πρέπει να έχουν πέσει σταγονίδια πάνω στη συγκεκριμένη επιφάνεια. Αν αφήνουμε τα παπούτσια μας εκτός σπιτιού ή τα βγάζουμε στο μπαλκόνι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Θα πρέπει να φροντίζουμε να μην βάζουμε το ένα παπούτσι πάνω στο άλλο, ώστε να αποφύγουμε να περάσουμε το μικρόβιο από τη σόλα, σε άλλη επιφάνεια του παπουτσιού.

Έτσι θα συντηρήσετε τα αθλητικά σας παπούτσια για να “τρέξουν” περισσότερο

Για να κολλήσει κανείς από τα παπούτσια του, θα πρέπει να συμβούν διάφορα παράδοξα. Πρώτον οι αναπνευστικές εκκρίσεις ενός ατόμου που μολύνθηκε να επιβιώσουν στο πεζοδρόμιο, να μεταφερθούν παπούτσια σας και στη συνέχεια, από τα παπούτσια σας στο στόμα ή τη μύτη σας. Και ειδικά το τελευταίο το θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο».

Και η αλήθεια είναι ότι δεν πρέπει να υπάρχει κανείς που να πλησιάζει τόσο πολύ τη σόλα του παπουτσιού του στο στόμα ή τη μύτη του. Και αν υπάρχει, είναι μια καλή ευκαιρία να σταματήσει τώρα αυτήν την κακή… συνήθεια.

Διαβάστε επίσης: Zita, Strike, Sportex: Όταν τα παπούτσια δεν ήταν φετίχ

Απεβίωσε λόγω κορωνοϊού ο Ισπανός βετεράνος δρομέας Γιορέντε! 41

Ένα ακόμα θύμα του κορωνοϊού καταγράφηκε στην Ισπανία, καθώς ο δρομέας Σαντιάγκο Γιορέντε απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών μετά την προσβολή του από τον ιό Covid-19!

O εκλιπών ήταν από τους κορυφαίους αθλητές των δρόμων σε ανώμαλο έδαφος στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στα μέσα αυτής του 1980, έχοντας στο παλμαρέ του πολλές εγχώριες αλλά και διεθνείς διακρίσεις.

Παράλληλα, μετά το τέλος της «πλούσιας» καριέρας του εργάστηκε ως μασέρ και φυσιοθεραπευτής ενώ συμμετείχε σε αποστολές των εθνικών ομάδων της Ισπανίας σε διεθνείς διοργανώσεις, ειδικότερα σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

x
Send this to a friend