Malaysia, A yoga retreat in Paradise – Η επιστροφή

Malaysia, A yoga retreat in Paradise - Η επιστροφή

Γράφει η Μαρία Μαγκανάρη*

«Το πιo μακρινό και

Μοναχικό ταξίδι είναι το προς τα μέσα μας..

Για όλα τα υπόλοιπα, η παρέα είναι καλύτερη…»

Έτσι ακριβώς.

Η παρέα αυτή επέστρεψε από ένα φαινομενικά μακρινό ταξίδι. Η αίσθηση όμως που έμεινε ήταν πως, τελικά ήταν τόσο κοντά , όσο χρειαζόταν για να βιώσει κάθε μέλος της την πληρότητα, την ευεξία , τη σύνδεση.

Η Μαλαισία δεν είναι ένας δύσκολος προορισμός. Είναι φιλική, πολύχρωμη, ζωηρή , καταπράσινη.

Ακόμα και στην πολύβουη Κουάλα Λουμπούρ νιώθεις ασφαλής και μπορείς να κυκλοφορήσεις ανάμεσα στους ουρανοξύστες χωρίς να παρασυρθείς σε έντονους ρυθμούς ή στρες.

Έχει μια ιδιαίτερη ηρεμία η μεγαλούπολη που δεν μπορείς να αντιληφθείς από πού προκύπτει. Και δεν έχει σημασία γιατί, αυτό που θα κρατήσεις τελικά ακόμα και στο αστικό κέντρο, είναι τα χρώματα από τα άφθονα φρούτα και λουλούδια, οι μυρωδιές από τις πολυεθνικές κουζίνες και τα χαμόγελα των Ανθρώπων του Κόσμου. Από όλο τον κόσμο φυλές, ανταλλάσσουν ματιές κάτω από τους δίδυμους πύργους Petronas και η πεντακάθαρη Πόλη με τα αμέτρητα Malls θα σου επιτρέψει να κινηθείς με ευκολία είτε ως πεζός είτε με τα υπερσύγχρονα μέσα μαζικής μεταφοράς (βλ.εναέρια τρένα..)

Για την παρέα αυτή όμως , που ο συνδετικός κρίκος ήταν η Yoga και η ένωση με τη Φύση, η εμπειρία απογειώθηκε στο νησί Langkawi .

Ένα μικρό νησί, που μπορείς να το διασχίσεις από τη μία άκρη στην άλλη μόνο σε μισή ώρα.

Στο κέντρο του πνίγεται από το πράσινο της ζούγκλας, στις άκρες του φωτίζεται από κρυσταλλική , γεμάτη όστρακα λευκή άμμο.

Παραλίες σαν εκείνες που βλέπεις στο National Geographic (όχι τα διαυγή νερά της Ελλάδας ΔΕΝ θα τα βρεις εδώ , οι ακτές όμως αποζημιώνουν με τον συνδυασμό του πράσινου και της λευκής αμμουδιάς).

Ο τουρισμός ανθίζει στο νησί – βέβαια είναι ακόμα σε .. πρώιμο στάδιο και οι παροχές υπηρεσίας δεν είναι πάντα οι καλύτερες. Αλλά ακόμα και στα πλέον τουριστικά σημεία , οι εικόνες είναι τόσο δυνατές που διακόπτεις κάθε δεύτερη σκέψη για να απολαύσεις το τοπίο: Δεκάδες μικροπόταμοι που καταλήγουν στη θάλασσα Andaman, αετοί, κροκόδειλοι, μαϊμούδες (άφθονες!!!) , είναι μόνο μερικά από αυτά που βιώσαμε πλέοντας με τα σκάφη κατά το Island hopping (βασικό τουριστικό δρώμενο!)

Τα night food market επίσης μοναδική εμπειρία. Πολύχρωμη κουζίνα σε απίστευτα χαμηλές τιμές, ένα παζάρι τροφής που αξίζει να χαθείς και να δοκιμάσεις..

Οι γιόγκις όμως, είχαμε τη χαρά να απολαύσουμε το νησί στην αυθεντική του έκφραση, με την πρακτική μας να γίνεται δίπλα στη θάλασσα και τους πελώριους φοίνικες. Μπροστά μας , ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα . Γύρω μας ήχοι και μελωδίες από πουλιά που δεν καταφέραμε να δούμε αλλά αφήσαμε το κελάηδισμά τους να μας μαγέψει.

Ήταν όλα ακριβώς όπως έπρεπε να είναι.

Η ομάδα συμβίωσε τόσο αρμονικά που η επιστροφή και ο αποχωρισμός ήταν δύσκολος.

Κι έτσι συμβαίνει σχεδόν πάντα στα ταξίδια αυτά.

Διότι δεν πρόκειται απλά για μια τουριστική επίσκεψη σε έναν εξωτικό προορισμό, αλλά για μια ξεχωριστή εμπειρία σύνδεσης με τη Φύση, τους φίλους (παλαιούς αλλά και νέους), τον Εαυτό μας.

Τα yoga retreats (θεματικά ταξίδια με Γιόγκα) είναι τα «δώρα» που εμείς οι γιόγκις κάνουμε στον Εαυτό μας.

Είναι η «φόρτιση» της «μπαταρίας»  και ο έξυπνος τρόπος για να κυλά εύκολα και όμορφα η υπόλοιπη χρονια!

Πρέπει να τα δοκιμάσεις..

Αναζήτησε το επόμενο και ακολούθησε, για μια μεταμορφωτική εμπειρία!

*H Μαρία Μαγκανάρη είναι δασκάλα Γιόγκα πιστοποιημένη από την Yoga Alliance USA . Διατηρεί δύο σχολές Yoga στην Αθήνα ( SIddhi Yoga Shala &Πάνω Σκύλος)  και διδάσκει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό , θεματικά εργαστήρια αλλά και εκπαιδευτικά προγράμματα. Είναι Υπεύθυνη Σπουδών σε εκπαιδευσεις Δασκάλων Γιογκα , Παιδικής Γιόγκα  και Εναέριας γιόγκα που διδάσκονται σε Κύπρο , Λίβανο και Αμερική . Διοργανώνει yoga retreats (θεματικές εκδρομές)  σε Ελλάδα , Ευρώπη και Ασία και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις με πυρήνα την Γιόγκα και την εναλλακτική άσκηση. 

FB: Maria Maganari
FB page: Maria Maganari Yoga
Instagram: Maria Maganari Yoga

Previous ArticleNext Article

O όγκος στον εγκέφαλο τον έκανε 190 κιλά, αλλά η θέλησή του Μαραθωνοδρόμο!

Η ιστορία του Carl Dudley που έχασε 45 κιλά και τερμάτισε σε Μαραθώνιο

Του Γιώργου Αράπογλου

Σε πολύ μικρή ηλικία ο Carl Dudley βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο. Παρά το γεγονός ότι ξεπέρασε τον κίνδυνο, μια σημαντική παρενέργεια που επηρέασε τον οργανισμό του, τον έφερε σε σημείο να ζυγίζει περίπου 190 κιλά.

Νέος άνθρωπος, με όρεξη για ζωή και δημιουργία, αποφάσισε πως άξιζε μια δεύτερη ευκαιρία. Είχε ένα όνειρο. Να τρέξει κάποτε σε έναν Μαραθώνιο. Παρακάτω, ο Carl εξιστορεί με αφοπλιστικό τρόπο, πώς κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.

Η συγκλονιστική αφήγηση του 34χρονου Βρετανού στο runnersworld.

Τότε

Σε ηλικία 9 ετών, το 1995, διαγνώστηκα με όγκο στον εγκέφαλο. Παρ’ όλο που χειρουργήθηκα με επιτυχία, το κομμάτι του εγκεφάλου μου που επηρεάζει την όρεξή μου, καταστράφηκε.

Όταν ήμουν μικρός, λάτρευα το τρέξιμο, αλλά μετά το χειρουργείο μου άρχισα σταδιακά να παίρνω βάρος. Ένα μέρος της κατάστασης αυτής οφειλόταν στην φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνα – και ακόμα παίρνω μέχρι και σήμερα – και στο γεγονός ότι δεν μπορούσα να αντιληφθώ ότι ήμουν πλήρης τροφής.

Στην εφηβεία μου και από τα είκοσι μου και μετά, έγινα αρκετά τεμπέλης. Σε αυτό συντέλεσε και η δουλειά μου στην τράπεζα, που προϋπέθετε πολλές ώρες καθιστικής ζωής πίσω από ένα γραφείο. Ήμουν τρομερά λιχούδης και είχα ιδιαίτερη αδυναμία σε σοκολάτες και πατατάκια που έπαιρνα από αυτόματους πωλητές. Το βάρος μου έφτασε ακόμα και τα 190 κιλά.Ο γιατρός μου με προειδοποίησε πως η υγεία μου κινδύνευε και κινδύνευα να αναπτύξω διαβήτη τύπου 2 ή καρδιακά προβλήματα, παρ’ όλα αυτά, εγώ συνέχιζα να τρώω υπερβολικές ποσότητες.

Για γεύμα έτρωγα πολλές φορές μια ολόκληρη πίτα και πουρέ, ενώ το δείπνο μου ήταν γενναίες ποσότητες από τα μαγειρευτά φαγητά της μαμάς μου.

Η μεταστροφή

Ένα Κυριακάτικο πρωινό τον Αύγουστο του 2014, αποφάσισα να προσπαθήσω να περπατήσω όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Κατά κάποιον τρόπο, μου έδωσε κίνητρο να γίνω πιο ενεργητικός. Σύντομα, αποφάσισα να προσπαθήσω να κάνω το επόμενο βήμα και να κάνω λίγο jogging.

Τον Φεβρουάριο του 2015 γράφτηκα στην ομάδα πρωινού τρεξίματος του τοπικού καταστήματος αθλητικών ειδών. Την πρώτη φορά που πήγα, μπορούσα να τρέξω μόλις 50 μέτρα από ένα ελαφρύ τρέξιμο 5 χιλιομέτρων. Κοκκίνιζα και μου κοβόταν η αναπνοή. Αλλά επέμεινα και δεν το παράτησα και πρόσθεσα και ένα μεσοβδόμαδο τρέξιμο.

Αφού πήρα μέρος σε έναν φιλανθρωπικό αγώνα 5 χιλιομέτρων, έτρεξα στον κλασικό αγώνα 10K τον Ιούλιο 2015. Ακόμα ζύγιζα περίπου 185 κιλά κι έτσι ήμουν ευχαριστημένος που κατάφερα και τερμάτισα σε 01:45:00. Γράφτηκα στην ομάδα Wimbledon Windmilers και στους Backpackers και πλέον τρέχω τέσσερις φορές την εβδομάδα.

Ο πρώτος μου Ημιμαραθώνιος ήταν στο Royal Parks το 2016. To φθινόπωρο toy 2018 πήρα μέρος στον Μαραθώνιο του Βερολίνου και τερμάτισα σε 07:06:00 κερδίζοντας μόνο το βανάκι που μάζευε όσους εγκατέλειπαν! Από τότε που άρχισα να τρέχω συστηματικά, η μέση μου έπεσε σε νούμερο από το 58 στο 44 και το στήθος μου από το 60 στο 50 και ζυγίζω 145 κιλά.

Στόχος μου είναι να χωρέσω σε κάποια από τα μπλουζάκια όσων τερμάτισαν στους περίπου 40 αγώνες που έχω κάνει μέχρι τώρα.

Το μέλλον…

Το τρέξιμο μου άλλαξε ολοκληρωτικά την εμφάνιση και τα ενδιαφέροντα μου. Το junk food και τα ποτά με κενές θερμίδες είναι πλέον παρελθόν. Τώρα τα σνακ μου είναι φρούτα, καρύδια και μπάρες δημητριακών. Γράφτηκα επίσης και σε μαθήματα γυμναστικής. Η αυτοπεποίθησή μου έχει αυξηθεί πάρα πολύ και συνεχώς κάνω καινούριους φίλους χάρη στο τρέξιμο. Αυτό που θα ήθελα είναι να τρέχω περισσότερο και, ελπίζω, γρηγορότερα.

Θα ήθελα να καταφέρω να τρέξω στον Μαραθώνιο του Λονδίνου, όπως ο μπαμπάς μου ο Roy, που το είχε κάνει πολλές φορές. Είναι πολύ περήφανος για μένα και θα ήθελα να τρέχω μαζί του όποτε μου δίνεται η ευκαιρία. Απολαμβάνω να ταξιδεύω στο εξωτερικό για να τρέχω και έχω θέσει μεγάλο στόχο να τρέξω και τους έξι μεγάλους Μαραθωνίους, καθώς επίσης και τον Μαραθώνιο της Σιγκαπούρης, που είναι μια από τις αγαπημένες μου πόλεις. Πραγματικά μου αρέσει πολύ η χαλαρή και φιλική ατμόσφαιρα των trail races και γι’ αυτό θα ήθελα να κάνω όσο περισσότερους μπορώ.

Μπορεί να μην κερδίσω ποτέ σε κάποιον αγώνα, αλλά το αληθινό επίτευγμα για μένα είναι η γραμμή τερματισμού και όχι ο χρόνος τερματισμού.

Η ριζική αλλαγή

Ξεκινήστε θέτοντας ταπεινούς στόχους. Ακόμα και ένας αγώνας ενός μιλίου, είναι καλύτερος από το τίποτα. Μην αλλάξετε μονομιάς την δίαιτα σας. Εγώ άλλαξα τα ανθρακούχα αναψυκτικά με αρωματισμένο νερό πριν πιο κανονικό νερό. Όταν νιώσετε έτοιμοι, γραφτείτε σε κάποιον αγώνα και ακολουθείστε πιστά ένα πρόγραμμα προπόνησης. Αυτό θα σας δώσει κίνητρο.

Κοινωνικοποιηθείτε κατά τη διάρκεια του τρεξίματος, καθώς το να συνομιλείτε με άλλους δρομείς, θα σας κάνει να βγάλετε από το μυαλό σας ότι το κάνετε μόνο για να χάσετε βάρος.

Διαβάστε ακόμα: Από υπέρβαρος ο Αυγουστίνος έγινε ρέκορντμαν αγώνων δρόμου!

Σπάει καρδιές το αγόρι με εγκεφαλική παράλυση που ολοκλήρωσε μαραθώνιο!

Του Μάνου Χατζηγιάννη-“Κουζουλοί Δρομείς-Ομάδα Αλληλεγγύης”

Ο Tobias Weller είναι ο μικρός ήρωας σε καιρούς που η ανθρωπότητα τους έχει ανάγκη όσο τίποτε άλλο! Ο εννιάχρονος, με εγκεφαλική παράλυση, συγκέντρωσε 60.000 λίρες (100.000 δολάρια) για φιλανθρωπικούς σκοπούς περπατώντας πάνω και κάτω στο δρόμο του σπιτιού του στο Σέφιλντ για 70 ημέρες

Με επευφημίες από πλήθη που παρέμεναν σε απόσταση λόγω κορονοϊού υποδέχτηκαν οι περίοικοι τον εννιάχρονο Tobias Weller, ένα αγόρι με αυτισμό και εγκεφαλική παράλυση, όταν ολοκλήρωσε την αξιοσημείωτη πρόκληση του να περπατήσει απόσταση μαραθωνίου για να συγκεντρώσει χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Διαβάστε αναλυτικά στο coverstories.gr

x
Send this to a friend