Βάλτε στόχους, δώστε την ψυχή σας, τρέξτε με πάθος στο 2020 641

Μια ακόμα χρονιά μας αφήνει. Μια χρονιά που μας κάνει μεγαλύτερους και σοφότερους. Περάσαμε πολλές όμορφες στιγμές.

Μπαίνοντας στον τέταρτο χρόνο λειτουργίας αυτής της ιστοσελίδας ανακαλύπτουμε για μια ακόμα φορά ότι είμαστε στην αρχή.

Έχουμε ακόμα πολλά να δώσουμε και πολλά περισσότερα να πάρουμε. Το έχουμε γράψει πολλές φορές. Το runnfun.gr είστε εσείς.

Η στήριξη και η αγάπη σας μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε. Η παρέα μας μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο.

Οι συναντήσεις μας ακόμα πιο πυκνές. Στους δρόμους γράφεται η ιστορία του δρομικού κύματος που τα τελευταία χρόνια έχει παρασύρει ακόμα περισσότερους.

Φέτος καταφέραμε και πετύχαμε όλους μας τους στόχους. Συμμετείχαμε σε μεγάλους αγώνες σε όλη την Ελλάδα. Από την Ξάνθη και τα Γιάννενα, στη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα, τη Λαμία, την Επίδαυρο, τη Μάνη, την Καλαμάτα και το Ρέθυμνο.

Από τη Σκύρο και τις Σπέτσες, στην Ύδρα, τη Σύρο, τον Πόρο και τη Ρόδο και πόσοι αγώνες ακόμα.

Μαζί ταξιδέψαμε παντού. Με οδηγό την αγάπη μας για το τρέξιμο, το ποδήλατο και την κολύμβηση, το πάθος μας για τη δουλειά μας και τη δική σας προτροπή.

Το δεύτερο περιοδικό 42195 που πήρατε στα χέρια σας ξανά από το περίπτερό μας στην έκθεση του Μαραθωνίου της Αθήνας ταξίδεψε μέχρι και εκτός συνόρων.

Το πρώτο, το περυσινό, βραβεύτηκε από τους συναδέλφους μας σαν μια από τις καλύτερες δημοσιογραφικές δουλειές εκτός ποδοσφαίρου και μπάσκετ.

Και όλα αυτά τα χρωστάμε σε εσάς. Τους πιστούς μας φίλους, το αγαπημένο μας κοινό. Που για άλλη μια φορά μας έφερε στην κορυφή και που συνεχίζει να μας σπρώχνει να πάμε ακόμα πιο ψηλά.

Το ευχαριστώ είναι λίγο.

Ετοιμαζόμαστε για τη νέα χρονιά με νέους στόχους. Ακόμα μεγαλύτερους. Με εκπλήξεις. Η κούραση δεν μας καταβάλει. Ο δικός μας υπερμαραθώνιος, αυτός της ενημέρωσης, είναι ένας αγώνας χωρίς τερματισμό. Υγεία να ΄χουμε.

Για εμάς τους δρομείς, άλλωστε δεν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό.

Την υγειά μας να έχουμε, να τρέχουμε, να γουστάρουμε, να χαμογελάμε. Και πάντα να βρισκόμαστε.

Οι παρέες γράφουν ιστορία. Το 2020 είναι γεμάτο προκλήσεις. Είμαστε έτοιμοι και είμαστε σίγουροι ότι είστε και εσείς.

Μην ξεχνάτε να βάζετε στόχους. Δεν έχει σημασία αν θα τους πετύχετε. Σημασία έχει το ταξίδι, οι άνθρωποι, τα συναισθήματα. Προχωρήστε μπροστά. Οι δυσκολίες δεν μπορούν να σας κάμψουν. Τρέξτε με πάθος στο 2020. Δώστε την ψυχή σας σε ότι κάνετε. Δεν θα το μετανιώσετε. Και στο τέλος της ημέρας, ότι και να έχει συμβεί ένα μεγάλο χαμόγελο θα είναι ζωγραφισμένο στο πρόσωπό σας. Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να σας πάρει κανείς.

Χρόνια καλά σε όλους…

Previous ArticleNext Article

H πανδημία με έκανε να αγαπήσω κάτι που πάντα μισούσα: Το τρέξιμο 57

Γράφει ο Josh Ocampo*

Πάντα μισούσα το τρέξιμο.

Αν και η ιδέα του, του να τρέχεις έξω αποσυνδεμένος από την ηλεκτρονική εικονική πραγματικότητα, φαίνεται ωραία, άλλα το να σκέφτομαι ασταμάτητα είναι κάτι που με ανησυχεί.

Όταν σηκώνω βάρη, το μυαλό μου είναι κενό. Όταν τρέχω πλημυρίζει από σκέψεις και προβληματισμούς και αυτό ήταν κάτι που δεν μπορούσα να διαχειριστώ.

Αλλά αυτός ο μήνας ήταν διαφορετικός, για εμένα και για πολλούς άλλους. Μετά την πανδημία του νέου κορωνοϊού, για όσους είχαμε μάθει να ασκούμαστε, η προπόνηση στο σπίτι δεν είναι αρκετή. Και τελικά το τρέξιμο ήταν η μόνη επιλογή.

Bιώνει έναν πολύ σκληρό καρκίνο αλλά συνεχίζει να τερματίζει σε μαραθώνιους!

Όχι μόνο γιατί γυμνάζεσαι και σωματικά αισθάνεσαι τα οφέλη, αλλά γιατί νιώθεις τη σύνδεση με τους άλλους ανθρώπους. Μια σύνδεση που έχει χαθεί μέσα στα μέτρα περιορισμού της μετακίνησης. Μια επαφή που η αλήθεια είναι ότι όταν την ανακαλύπτεις σου φαίνεται περίεργο ότι υπάρχει σε ένα άθλημα εντελώς ατομικό.

Και, όμως, συμβαίνει. Ένας χαιρετισμός ή ένα νεύμα (σ.σ. με απόσταση 1,5 μέτρου πάντα), είναι μια κοινωνικοποίηση που αρχίζει και χάνεται τις τελευταίες ημέρες σε όλες τις δραστηριότητες.

Οι άνθρωποι στο δρόμο δεν μιλάνε, αλλάζουν πεζοδρόμιο πριν συναντήσουν τον άλλο που έρχεται και στα Super Market, τα φαρμακεία και τους φούρνους, βλέπεις… ρομποτάκια που απλώς κάνουν τη δουλειά.

“Το τρέξιμο είναι ωραίο γιατί βλέπω ότι συμβαίνουν πράγματα ζωντανά μπροστά μου”, δήλωσε ο Tristin Beliveau, ένας 23χρονος από το Τέξας που ξεκίνησε επίσης να τρέχει μέσα στην καραντίνα. “Κάποιοι άνθρωποι εξακολουθούν να οδηγούν, εξακολουθούν να εργάζονται και εγώ τρέχω και με κάνει να νιώθω ότι είμαι ακόμα μέλος της κοινωνίας”.

Σε μια εποχή αυτο-απομόνωσης και καραντίνας, το τρέξιμο είναι μια ευκαιρία να αλληλεπιδράσουμε έστω και από απόσταση.

Όταν τρέχεις, η εικόνα με τους άλλους δρομείς, τους ανθρώπους που περπατούν με τα σκυλιά τους, εκείνους με τις τσάντες με τα ψώνια τους, είναι μια ανακουφιστική υπενθύμιση ότι αν και όλα είναι κυρίως τρομερά, τα πράγματα μπορεί τελικά να επανέλθουν στο φυσιολογικό.

«Για πολλούς ανθρώπους, υπάρχει μια νέα συνειδητοποίηση για το πόσο αναγκαία είναι και πόσο μεγάλη αξία έχει η παρουσία άλλων ανθρώπων στη ζωή τους», τονίζει ο Δρ Paul McCarthy, ένας “αθλητικός ψυχολόγος ” που ζει στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Τον τελευταίο μήνα που ξεκίνησα και εγώ να τρέχω, κάτι που σιχαινόμουν, αισθάνομαι ελαφρύτερος. Πιο αποφορτισμένος. Δεν με ενοχλούν οι διαρκείς διακοπές από τους άλλους πεζούς, τα φανάρια, τα αυτοκίνητα και απολαμβάνω την προπόνησή μου.

Ο απελπισμένος δρομέας Τζέικ Ράιλι που βρέθηκε από την κόλαση στον παράδεισο

Ακόμα και στη Νέα Υόρκη που είναι μια… αφιλόξενη και αποξενωμένη πόλη, το νεύμα των δρομέων που τρέχουν στους δρόμους, εκπέμπει μια απροσδόκητη φιλικότητα, που κανείς δεν περίμενε ποτέ ότι θα συνέβαινε σε αυτήν την πόλη.

Πριν ξεκινήσω το τρέξιμο, χανόμουν στις σκέψεις μου. Με το τρέξιμο βλέπω τις σκέψεις μου ζωγραφισμένες στα πρόσωπα των άλλων. Μια αγωνία για την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τη δουλειά μου. Είναι όλα εκεί. Στα πρόσωπα του κόσμου.

Και ενώ υπάρχει μια μεγάλη ανησυχία, είμαι τουλάχιστον πεπεισμένος ότι τρέχουμε όλοι προς την ίδια κατεύθυνση και θα τα καταφέρουμε.

* Ο Josh Ocampo είναι συντάκτης στο Mens Health που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.

“We were on a break” αγαπημένο μου τρέξιμο 170

Του Μάνου Χατζηγιάννη (Κουζουλοί Δρομείς-Ομάδα Αλληλεγγύης) 

Το τρέξιμο για όλους εμάς που το έχουμε αναπόσπαστο κομμάτι στην ζωή μας είναι έρωτας, είναι σχέση ζωής. Η κατάσταση αυτών των ημερών με τις απαγορεύσεις και τις απαραίτητες προφυλάξεις μοιάζει με μια σχέση που περνάει κρίση.

Με μια σχέση που κάνει ένα διάλειμμα… Σαν το διάλειμμα, που έκαναν (ή που δεν έκαναν αναλόγως αν είσαι άνδρας ή γυναίκα) ο Ρος και η Ρέιτσελ στην αγαπημένη αμερικανική τηλεοπτική σειρά “Friends” και από την στιγμή που αποκαλύφθηκε πως ο ένας παραστράτησε, ακουγόταν ξανά και ξανά με κάθε ευκαιρία: “We were on a break”..

Στο τέλος όμως καταλήγουν μαζί και πιο ευτυχισμένοι από ποτέ! Ας γίνουμε κι εμείς σαν τον Ρος με την Ρέιτσελ όσον αφορά στη σχέση μας με το τρέξιμο. Δεν λέει κανείς να το εγκαταλείψουμε, άλλωστε και ο Ρος με την Ρέιτσελ κάθε μέρα συναντιούνταν. Αλλά δεν ήταν ζευγάρι!

Επιστημονικές απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις των δρομέων για τον Κορωνοϊό

Ο Δόκτωρ (όχι όπως έλεγε ο Ρος: είμαι ο Δόκτωρ Ρος Γκέλερ) David Nieman, Dr.PH., καθηγητής υγείας στο Appalachian State University και διευθυντής του Εργαστηρίου Ανθρωπίνων Επιδόσεων στην ερευνητική πανεπιστημιούπολη της Βόρειας Καρολίνας είναι σαφής: “Θα ήθελα να προειδοποιήσω τους δρομείς να αποφύγουν μακρύ, έντονο τρέξιμο αυτή τη στιγμή μέχρι να περάσουμε από όλα αυτά και να διατηρήσουμε τα πράγματα υπό έλεγχο”. “Μην το παρακάνετε. Να ανησυχείτε περισσότερο για την υγεία από την γυμναστική “λέει ο Nieman.

Από την πλευρά του ο Δόκτωρ Brian Labus, Ph.D., MPH, επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Νεβάδα του Λας Βέγκας συμπληρώνει: “Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσετε να τρέχετε ή να ασκείστε εντελώς. Υπάρχει μια πολύ ισχυρή σχέση μεταξύ της τακτικής άσκησης και ενός ισχυρού ανοσοποιητικού συστήματος, έτσι ώστε τα μακροχρόνια οφέλη του ανοσοποιητικού συστήματος να ξεπεράσουν τις βραχυπρόθεσμες ανησυχίες” λέει ο Labus.

Κατά τη διάρκεια καραντίνας, ο Nieman προτείνει να ασκείστε με κάποιο τρόπο ενώ παραμένετε εκεί που βρίσκεστε σε καραντίνα για να διατηρηθείτε υγιείς με ασκήσεις σωματικού βάρους ή τρέχοντας σε ένα διάδρομο στο σπίτι. “Είναι εξαιρετικοί τρόποι να το κάνετε αυτό. Εκτός αν είσαι άρρωστος” διευκρινίζει και συμπληρώνει: “Εάν έχετε γρίπη ή κορωνοϊό ή έχετε πυρετό, άρρωστοι νομίζουν ότι μπορούν με την άσκηση να «απομακρύνουν τον ιό από τον οργανισμό τους» ή «να τον ξεπλύνουν», αλλά αυτός είναι ένας μύθος. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο”, λέει ο Neiman.

Aπλές ασκήσεις ενδυνάμωσης για όλους που γίνονται στο σπίτι

Αυτό που συμβουλεύουν και οι δύο ειδικοί σε γενικές γραμμές είναι να έχετε επίγνωση των αλληλεπιδράσεών σας με τους άλλους και να λάβετε τα βασικά μέτρα για να προστατεύσετε τον εαυτό σας. Με το πλύσιμο των χεριών, τον περιορισμό της άμεσης επαφής με τους άλλους και χωρίς να αγγίζετε το πρόσωπό σας, μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο πολλών διαφορετικών λοιμώξεων. Να θυμάστε ότι, παρόλο που όλοι επικεντρώνονται στον κορωνοϊό, η γρίπη εξακολουθεί να κυκλοφορεί ευρέως…

Με όλα αυτά τα δεδομένα, το τρέξιμο δεν θα παρεξηγηθεί αν το παραμελήσουμε για λίγο. Κι αν παρεξηγηθεί απλά απαντήστε του : We were on a break!

x
Send this to a friend