“Το δικό μου βραβείο είναι τα χαμόγελα των μικρών προσφυγόπουλων”

Συνέντευξη στον Γιώργο Παπαδημητρόπουλο

Είναι μία από τους 3 φιναλίστ για την διεκδίκηση του διεθνούς βραβείου H.E.R.O του IMRF (International Maritime Rescue Federation), όμως όπως η ίδια λέει, παρά το γεγονός ότι είναι πολύ υπερήφανη, σημασία δεν έχει ο νικητής. Δεν υπάρχει 1η, 2η ή 3η θέση, πολύ απλά, διότι τα συγκεκριμένα βραβεία δεν είναι αριθμοί. Όπως δεν είναι αριθμοί οι προσφυγές, τους οποίους έβγαλε στη στεριά η Μάνια Μπικόφ, και είναι πολλοί.

Η ομάδα της Lifeguard Ηellas με επικεφαλής τη Μάνια και τον σύζυγό της Σπύρο Μητριτσάκη, έχουν αφιερώσει τη ζωή τους σε ένα σκοπό: Να σώζουν ζωές και αυτό, μπορεί να το γράψεις ή να το πεις σε μια συζήτηση. Σίγουρα, όμως, δεν είναι εύκολο να το πράττεις. Γι αυτό, την επόμενη φορά που θα ακούσετε τη λέξη ναυαγοσώστης, βγάλτε από το μυαλό σας την Πάμελα Άντερσον και τον Ντέιβιντ Χάσελχοφ, τα λάδια, τον ήλιο και τα μοχίτο. Στην προκειμένη δεν είναι τηλεόραση. Εδώ, η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία και τη μυθοπλασία.

“Οι άνθρωποι αυτοί, δεν είναι αριθμοί… Είναι άνθρωποι, σαν εσένα, σαν εμένα, σαν τα παιδιά μας. Έχουν ψυχή, έχουν καρδιά, έχουν αισθήματα, μα πάνω απ’ όλα έχουν τη δύναμη να θέλουν να ξεφύγουν… Να παλέψουν και να διεκδικήσουν μια νέα ζωή. Είναι άνθρωποι, που ονειρεύονται… Όσο μπορούνε δηλαδή… ανάμεσα στην αγωνία του ταξιδιού τους, όταν κοιμούνται σε σκηνές, όταν κρύβονται “απέναντι” στα δάση.  Διψάνε για ελευθερία… Ναι, αυτό το αγαθό που εμείς δεν αξιολογούμε. Ίσως γιατί δεν έχει ισοπεδωθεί η γειτονιά μας, δεν έχει καταστραφεί το σπίτι μας δεν έχουν σκοτωθεί οι συγγενείς μας, από βόμβες χωρίς λόγο. Ίσως γιατί κανείς δεν μας έβαλε ένα πιστόλι στο κρόταφο για να στρατολογήσει τα ανήλικα αγόρια μας ή να βιάσει τις γυναίκες μας μέσα στην παράνοια ενός πολέμου από παντού, από τους πάντες. Είναι άνθρωποι που πριν φύγουν από τη χώρα τους, αποχαιρετήσαν για πάντα τους γονείς τους”, γράφει η ίδια η Ελληνίδα ναυαγοσώστρια και τι μπορεί κανείς να προσθέσει.

mania_1

Οι λέξεις και οι σκέψεις όλων εκείνων που δεν βρεθήκαμε στις ακτές τις Μυτιλήνης όταν η θάλασσα ξέβραζε βάρκες, πτώματα, σωσίβια και πράγματα, είναι φτωχές. Ούτε κόμμα δεν αλλάζεις σε αυτά που γράφει, ούτε λέξη δεν ψελλίζεις σε αυτά που λέει, ούτε σκέψη σε αυτά που έχει κρατήσει στο μυαλό της, ούτε καν αναστεναγμό σε αυτά που έχει στην καρδιά της. Τίποτα δεν προσθέτεις. Γιατί πολύ απλά, δεν ξέρεις. Εκείνη, όμως, ξέρει…

Η Μάνια Μπικόφ μας έκανε την τιμή. Μίλησε στο runnfun.gr για τη δουλειά της, για τη Μυτιλήνη, τους πρόσφυγες, τη μεγάλη της διάκριση, για τα τέσσερα παιδιά της, την μεγάλη της αγάπη το τρίαθλο και για το… τσουνάμι του λαϊκού μαζικού αθλητισμού που έχει “χτυπήσει” τη χώρα.

Η αρχή

Όλα ξεκίνησαν, χτυπώντας την πόρτα του… κουφού. Όπου κουφός, βάλτε τη λέξη κράτος, το οποίο εδώ και πολλά χρόνια σε τέτοιες περιπτώσεις ποτέ δεν απαντά. Έτσι, η ομάδα των ναυαγοσωστών αποφάσισε να αναλάβει δράση, να ζητήσει βοήθεια από τους χορηγούς της και όχι μόνο, για να βρεθεί στη Λέσβο. Περίπου τέτοια εποχή πέρυσι έφυγαν οι πρώτοι εθελοντές για τη Λέσβο. Από τη Σκάλα Συκαμιάς όπου γίνεται η πρώτη σοκαριστική επαφή, στις 8 Νοεμβρίου που δημιουργείται ο σταθμός στον Μόλυβο, οι διασώσεις που ακολουθούν, μέχρι το κλείσιμο του σταθμού στις 30 Μαΐου μετά τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, όταν οι μεταναστευτικές ροές μειώθηκαν, την επιστροφή στη Σκάλα Συκαμιάς, την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων και όχι μόνο στην κολύμβηση, τις δυσκολίες. Πως ξεκίνησε η προσπάθεια στη Μυτιλήνη;

Σοκ και δέος

Είναι δεδομένο ότι η χώρα μας έχει δεχθεί μεγάλες πιέσεις από τις μεταναστευτικές ροές. Και είναι αλήθεια ότι έχουν δημιουργηθεί μεγάλα ή μικρότερα προβλήματα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τουλάχιστον 1 εκατ. πρόσφυγες έχουν περάσει τα σύνορά μας με κατεύθυνση την Ευρώπη, τη… Γη της Επαγγελίας. Μέσα στις βάρκες, γυναίκες, παιδιά, γιατροί, δικηγόροι, ζωγράφοι, εργάτες, άνθρωποι που πληρώνουν για να βρουν μια καλύτερη ζωή, για να προστατέψουν τη ζωή των παιδιών τους, για να τους δώσουν μέλλον.

“Υπήρχαν και άνθρωποι που μας έλεγαν εσείς φταίτε. Αν τους αφήνατε να πνιγούν δεν θα ερχόντουσαν. Οι περισσότεροι, όμως, άνοιγαν τα σπίτια τους”

Ας μην είμαστε άδικοι με κανέναν, ούτε με αυτούς, ούτε και με τους κατοίκους των περιοχών που έχουν δεχθεί το τσουνάμι της μεταναστευτικής κρίσης. Η Ελλάδα συνολικά, αν το δούμε ψύχραιμα και λογικά, βγαίνει δυνατή από μια μεγάλη κρίση, κυρίως γιατί οι κάτοικοί της έδειξαν αλληλεγγύη.

Γιατί μαμά;

Η Μάνια μας περιέγραψε πολλά από όσα έζησε και είδε και κατέληξε όπως είδατε και στο βίντεο με το μεγάλο μάθημα που έδωσε και πήρε από τα παιδιά της. Τα οποία αν και έχουν βιώσει με την απουσία της μαμάς και του μπαμπά τους που ήταν στη Λέσβο και παρά το γεγονός ότι εξέφρασαν τα παράπονά τους, τώρα ξέρουν γιατί όλα αυτά έχουν συμβεί: “Νομίζω ότι πλέον έμαθαν. Τα δικαιολογώ τα παιδιά. Είναι δεδομένο ότι έχουν υπάρξει… θύματα αυτής της κατάστασης. Έμεινα πολύ καιρό στη Λέσβο μαζί με τον μπαμπά τους και σίγουρα δεν τους άρεσε. Με ρώταγαν αν τα παιδάκια που σώζαμε δεν έχουν γονείς για να τα προστατεύουν; Μας το έλεγαν και οι δασκάλες στο σχολείο. Τους λείπαμε. Δεν είχαν κέφι. Τα παιδιά έχουν δίκιο. Όταν γυρίσαμε, όσο καιρό είμαι σπίτι προσπαθώ να αναπληρώσω. Και πάλι, όμως, θα πάμε στις δομές, θα μοιράσουμε πράγματα στα προσφυγόπουλα. Όλο αυτό πρέπει να γίνει ένα μάθημα. Τα πήρα μαζί μου στη Λέσβο. Έπαιξαν με τα προσφυγόπουλα, μάζεψαν πράγματα από τις παραλίες. Το έζησαν από κοντά. Και παρά το γεγονός ότι αντιμετώπισαν προβλήματα, τα παιδιά μου στο σχολείο τους, είναι να πρώτα που θα πουν ότι θέλουν να κάνουν μάθημα μαζί με τα προσφυγάκια”, λέει η Μάνια και καμαρώνει. Και καλά κάνει…

mania_bikof_lesvos

Το βραβείο

Από τα 18 της χρόνια πέρα από την επαγγελματική της καριέρα στο πόλο με τα Χανιά, τη Βουλιαγμένη και τον Ολυμπιακό, ασκεί το επάγγελμα του ναυαγοσώστη. Μετά τόσα χρόνια προσφοράς όπως είπαμε και στον πρόλογο, βρέθηκε στη λίστα για το διεθνές βραβείο H.E.R.O της IMRF και από εκεί μέσα στην τριάδα και κάθε φορά που κάποιος της το αναφέρει, δεν μπορεί να κρύψει την ικανοποίησή της και το χαμόγελό της φτάνει μέχρι τα αυτιά. Απόλυτα δικαιολογημένα η Μάνια αισθάνεται ήδη ότι έχει κερδίσει. Δείτε το γιατί:

Πόλο, ναυαγοσωστική και τρίαθλο

Και μέσα σε όλο αυτό το διάστημα, η Μάνια δεν έχανε την ευκαιρία να γυμνάζεται κιόλας. Τα τελευταία τρία χρόνια το τρίαθλο έχει μπει για τα καλά στη ζωή της. Βέβαια οι βάσεις υπήρχαν. Επαγγελματίας πολίστρια στα Χανιά, στη Βουλιαγμένη, στον ΠΑΟΚ, τον Εθνικό, στον Ολυμπιακό και φυσικά στην Εθνική ομάδα. Το μικρόβιο του πρωταθλητισμού, δεν είναι εύκολο να σβήσει. Εκπαιδεύτηκε από τον Ναυτικό Όμιλο Χανίων και τον Ερυθρό Σταυρό και την αμερικανική βάση της Σούδας. Φυσικά λόγω σωματοδομής και ικανοτήτων ξεχώρισε άμεσα. Οι Αμερικανοί εκπαιδευτές της πρότειναν να μείνει στη βάση και να πάρει δίπλωμα, πρόταση που αποδέχθηκε και κάπως έτσι έγινε η πρώτη γυναίκα της χώρας, με πιστοποίηση από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ναυαγοσωστικής. Είναι η μοναδική διεθνής εκπαιδευτρια εκπαιδευων ναυαγοσωστων από την παγκόσμια ομοσπονδία. Έκτοτε έχει αναλάβει την εκπαίδευση εκατοντάδων ναυαγοσωστών, από όλον τον κόσμο, οι οποίοι φοιτούν στη σχολή Lifeguard Ηellas.

“Να προσέχουμε στις παραλίες. Έχουμε πολλούς πνιγμούς ή μάλλον θανάτους στη θάλασσα που φτάνουν τους 400 το χρόνο. Να σεβόμαστε τους κανόνες. Με τη θάλασσα δεν παίζουμε”

Η σχολή, η οποία έχει περάσει από όλα τα στάδια του εθελοντισμού, ξεκινώντας από την ενημέρωση παιδιών σε σχολεία και κατασκηνώσεις όταν οι λαϊκοί αγώνες στην Ελλάδα ήταν λίγοι πριν από αρκετά χρόνια, μέχρι στις μέρες μας που δεν διοργανώνεται αγώνας χωρίς τη συμμετοχή των εθελοντών της Lifeguard Ηellas, που είναι έτοιμοί να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε ξηρά και θάλασσα, εξαιτίας της εκπαίδευσης που λαμβάνουν.

mania_triathlo

Τα τελευταία τρία χρόνια λοιπόν, η Μάνια διαπρέπει εντός και εκτός συνόρων στο τρίαθλο. Στον 3ο μεγαλύτερο έρωτα της ζωής της μετά τον άνδρα και τα παιδιά της. Δεν το λέει η ίδια, το έχουμε διαπιστώσει εμείς και αυτό, έχει μεγαλύτερη αξία. Το τρίαθλο το ξεκίνησα στο Spetsathlon το 2014 και μέσα σε 2,5 χρόνια έχω γευτεί τη χαρά των τερματισμών 3 half κ 3 full Ironman αποστάσεων και πολλών εγχώριων διοργανώσεων. Οι δύο τελευταίοι αγώνες της ήταν το Gloria Ironman 70.3 στην Τουρκία και το Ocean Lava Rhodes στη Ρόδο. Πως ξεκίνησε; Πως καρφώθηκε στο μυαλό της η λέξη τρίαθλο;

“Να ωθούμε τα παιδιά μας στον αθλητισμό. Η πόλη δεν είναι φιλική για τα αθλήματα. Ας τους δώσουμε την ευκαιρία να αθληθούν και να διασκεδάσουν χωρίς να τα πιέζουμε να κάνουν κάτι που δεν θέλουν”

Στον πρώτο αγώνα που έτρεξε πριν από τέσσερα χρόνια, ένιωθε σαν ψάρι έξω απ’ το νερό. Νόμιζε ότι είχαν μετακινήσει την αψίδα του τερματισμού και έβριζε στα τελευταία 3 από τα 10 συνολικά χιλιόμετρα που επέλεξε να τρέξει. Σήμερα τρέχει Μαραθωνίους για… προπόνηση ενόψει των Full Ironman. Πραγματικό φαινόμενο. Ακούστε την:

Το ευχαριστώ είναι λίγο. Αντί επιλόγου ευχόμαστε στη Μάνια να παραμείνει ίδια και σε όλους τους υπόλοιπους, σε εμάς και σε εσάς να γνωρίζετε στη ζωή τέτοιους ανθρώπους. Μόνο έτσι έχουμε όλοι μια ελπίδα να γίνουμε καλύτεροι. Και κάτι τελευταίο. Ελέσσα, Θαλασσινή, Ίρις και Νηρέα, να είστε περήφανοι για τη μαμά και τον μπαμπά. Κάποια μέρα θα τα καταλάβετε όλα…


* Ευχαριστούμε πολύ το Central park Cafe που βρίσκεται στην καρδιά του Μητροπολιτικού πάρκου της Καλλιθέας για τη φιλοξενία. Παρεμπιπτόντως το πάρκο που βρίσκεται δίπλα στο Κέντρο Πολιτισμού του ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και είναι μια όαση αθλητισμού για την Καλλιθέα και της γύρω περιοχές. Διαθέτει χώρο για τρέξιμο, γηπεδάκια ποδοσφαίρου, κολυμβητήριο που φιλοξενεί ακόμα και επαγγελματίες αθλητές και χώρους για οποιαδήποτε δραστηριότητα. Φυλάσσετε όλες της ώρες και είναι απόλυτα ασφαλές.


 

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

5Hours: Ένας αγώνας-μήνυμα στη μνήμη του αδικοχαμένου Ερμή Θεοχαρόπουλου

H ΑΜΚΕ με τον διακριτικό τίτλο «ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΕΡΜΗΣ ΘΕΟΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ» διοργανώνει τον αγώνα/εκδήλωση 5hours ο οποίος είναι αφιερωμένος στη μνήμη του Θεοφάνη- Ερμή ο οποίος χάθηκε άδικα στις 30 Ιανουαρίου 2022 στα Τζουμέρκα.

Ο αγώνας ονομάζεται 5hours όσες και οι ώρες που ο Θεοφάνης-Ερμής περίμενε το ελικόπτερο αιμορραγώντας μετά από σοβαρό ατύχημα που είχε στο βουνό.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2022 την ήμερα που θα έκλεινε τα 22 του χρόνια!

Η διαδρομή θα ξεκινήσει από τα Ιωάννινα και θα τερματίσει στην Άγναντα όπου ήταν και ο τόπος κατοικίας του τα τελευταία χρόνια, είναι όλη ασφάλτινη, έχει μήκος 53 χλμ και θετική υψομετρική διαφορά 1.140 μέτρα.

Για όσους ενδιαφέρονται θα υπάρχει και Virtual race μέχρι 10 μέρες πριν την διεξαγωγή του μαζικού αγώνα. Στην ιστοσελίδα www.5hours.gr θα βρείτε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και για τον εικονικό αγώνα αλλά και για τον κανονικό, ενώ πολύ σύντομα θα ανοίξουν οι εγγραφές.

Ο άδικος χαμός του Θεοφάνη-Ερμή ανέδειξε με απόλυτο τρόπο τα τεράστια κενά που υπάρχουν στην επείγουσα εναέρια προστασία της ζωής στη χώρα μας για αυτό και προσκαλούμε όλους όσους τους αρέσει να δραστηριοποιούνται στο φυσικό περιβάλλον καθώς και τους επαγγελματίες τουρισμού ειδικού και γενικού, τοπικές συλλογικότητες, φορείς όλης της επικράτειας να βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούν ώστε να πραγματοποιηθεί άμεσα το αίτημα για τη δημιουργία της επείγουσας αεροδιάσωσης στη χώρα μας με στόχο την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Επαγγέλματα που έκαναν γνωστοί ποδοσφαιριστές όταν σταμάτησαν την καριέρα τους

Photo by Thomas Serer on Unsplash

Το ποδόσφαιρο, ως το πιο δημοφιλές άθλημα παγκοσμίως, έχει δημιουργήσει άπειρους υποψήφιους… επαγγελματίες. Εκατομμύρια νέοι έχουν ως όνειρο να γίνουν ποδοσφαιριστές στις κορυφαίες ομάδες του πλανήτη. Το κίνητρό τους είναι διττό, τόσο η καταξίωση και η δόξα όσο και η οικονομική αποκατάσταση που δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη, τουλάχιστον για τους καλύτερους παίκτες.

Οι περισσότεροι δεν τα καταφέρνουν. Πολλές είναι οι περιπτώσεις ανθρώπων του ποδοσφαίρου που άφησαν το άθλημα και ασχολήθηκαν με κάτι διαφορετικό, για μία ευρεία ποικιλία λόγων. Από τον αγαπητό τραγουδιστή Αντύπα, που εγκατέλειψε τη «μικρή» ομάδα του Άρη για να ασχοληθεί με τη μουσική, μέχρι τον Ramon Colillas, που διέκοψε την προπονητική καριέρα του για να ασχοληθεί με το επαγγελματικό πόκερ. Ποιος ξέρει τι ρόλο θα είχαν πετύχει στο άθλημα, αν συνέχιζαν τη μέχρι τότε πολλά υποσχόμενη πορεία τους…

Υπάρχει και η άλλη πλευρά. Ποδοσφαιριστές που ολοκλήρωσαν μία επιτυχημένη καριέρα. Και τώρα; Πάμε να δούμε τι καριέρες επέλεξαν παίκτες με πολύ αξιόλογη πορεία και «κασέ» εκατομμυρίων αφού κρέμασαν τα παπούτσια τους:

Ντάνιελ Άγκερ – Tattoo artist

Το πάθος του πρώην κεντρικού αμυντικού της Λίβερπουλ για τα τατουάζ ήταν ξεκάθαρο σε όλους κατά τη διάρκεια της θητείας του στην αμυντική γραμμή των «ρεντς». Μετά την απόσυρσή του το 2016, ο εκπαιδευμένος καλλιτέχνης τατουάζ Agger άρχισε να ασχολείται με ένα παγκοσμίου φήμης σαλόνι που ονομάζεται Tattoodo. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν το μόνο επιχειρηματικό εγχείρημα του Άγκερ , καθώς είναι επίσης συνιδιοκτήτης μιας εταιρείας διαχείρισης λυμάτων στην πατρίδα του, τη Δανία. Το KloAgger, που στα αγγλικά μεταφράζεται ως τουαλέτα Agger, διευθύνεται από τον αδερφό του, αν και ο πρώην παίκτης της Λίβερπουλ εξακολουθεί να είναι μέρος των βασικών επιχειρηματικών αποφάσεων.

Φαμπιάν Μπαρτέζ – Οδηγός αγώνων

Ο εκκεντρικός Γάλλος τερματοφύλακας που έχει κερδίσει μέχρι και το Παγκόσμιο Κύπελλο, ήταν ανέκαθεν μία ιδιαίτερη προσωπικότητα όταν αγωνιζόταν για ομάδες όπως η Μαρσέιγ, η Μονακό και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μέσα σε ένα χρόνο, αφού κρέμασε τα γάντια του το 2007, ο Μπαρτέζ είχε ξεκινήσει την καριέρα του στον χώρο των αγώνων αυτοκινήτου – και έκτοτε είχε μεγάλη επιτυχία. Ο ίδιος έχει επισημάνει ότι πάντα τον γοήτευε ο μηχανοκίνητος αθλητισμός, ακόμα και όταν έπαιζε ποδόσφαιρο. Έπρεπε να περιμένει μέχρι το τέλος της επαγγελματικής καριέρας του για να το δοκιμάσει και τελικά το αγάπησε. Όπως τόνισε, το καλό με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό είναι ότι μπορείς να αγωνίζεσαι χωρίς να παίζει τόσο μεγάλο ρόλο η ηλικία του καθενός.

Βίνι Τζόουνς – Ηθοποιός

Από εκεί που ήταν ο σκληρός αμυντικός εντός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου, άφησε το ποδόσφαιρο και έγινε ο σκληρός του… κινηματογράφου. Ο Βίνι Τζόους έγινε γνωστός στο ποδοσφαιρικό στερέωμα χάρη στις εξαιρετικές αμυντικές του αρετές, αλλά και το ακόρεστο πάθος -υπερβολικό πολλές φορές, αφού τον έβγαζε εκτός εαυτού- στα παιχνίδια της Λιντς, της Τσέλσι και των άλλων ομάδων που αγωνίστηκε. Μετά την απόσυρσή του, αγαπήθηκε από το κοινό των ταινιών δράσης και κωμωδιών που πήρε μέρος. Οι ταινίες και οι σειρές που έχει παίξει είναι δεκάδες και ποιον ρόλο θα μπορούσε να έχει εκτός αυτού του… σκληρού;

Photo by Miguel Ángel Hernández on Unsplash

Τόμας Γκράβεσεν – Πόκερ

Ο πρώην μέσος της Ρεάλ Μαδρίτης και της Έβερτον έζησε μια ιδιαίτερη ζωή τα πρώτα χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή του. Εγκαταλείποντας το ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 32 ετών, ο Γκράβεσεν μετακόμισε στο Λας Βέγκας για να παίξει πόκερ επαγγελματικά. Έχοντας ήδη δημιουργήσει σημαντικό κεφάλαιο μέσω κάποιων κερδοφόρων επενδύσεων, ο Γκράβεσεν μπόρεσε να απολαύσει την ζωή της υψηλής κοινωνίας και να κάνει βόλτες με… σελέμπριτι. Το απόλαυσε όσο κράτησε και, πλέον, επέστρεψε με ρόλο σε κανάλι της Δανέζικης τηλεόρασης.

Ματιέ Φλαμινί – Βιοοικονομία

Τα 30 δισ. δολάρια (ναι, δισεκατομμύρια) έχει φτάσει η αξία της εταιρείας του Ματιέ Φλαμινί. Η οικολογική βιωσιμότητα και η βιοοικονομία δεν είναι οι δύο πρώτοι όροι που μπορεί να σκεφτεί κανείς όταν φέρει στο μυαλό του τον πρώην μέσο της Άρσεναλ και της Μίλαν, αλλά σε αυτόν τον τομέα ο Φλαμίνι έχει κάνει μία τεράστια περιουσία. Η εταιρεία του είναι ειδικευμένη στην παραγωγή ενός καυσίμου από φυτικά απόβλητα, που χρησιμοποιείται στην παραγωγή πλαστικού. Και η επιτυχία της, όπως φαίνεται, είναι πολύ μεγάλη.

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend