Τα μέτρα της ΓΓΑ, οι μαζικοί αγώνες, οι αντιδράσεις και η επόμενη μέρα

Ήταν αναμενόμενο, αλλά οι περισσότεροι επιλέγαμε να μη το βλέπουμε. Φυσικά μιλάμε για τα νέα μέτρα της ΓΓΑ αναφορικά με τους μαζικούς αγώνες. Στην ουσία η σεζόν έχει ολοκληρωθεί και ο στόχος είναι πλέον η επόμενη χρονιά.

Προφανώς η ΓΓΑ πήρε μια απόφαση για τους αγώνες δρόμου, εξαιτίας της σοβαρής κατάστασης που βρίσκεται η χώρα. Προφανώς επίσης, οι άνθρωποι της ΓΓΑ πιέστηκαν από τις εξελίξεις και φυσικά από τους πραγματικούς επιστήμονες και λοιμωξιολόγους της χώρας, που βλέπουν ένα… τσουνάμι να έρχεται. Προφανώς και συνυπολόγισαν τις συνέπειες, προφανώς και γι’ αυτούς δεν είναι ευχάριστες, ούτε έχουν κάποιο βίτσιο.

Και προφανώς θεωρούν ότι έχουν να κάνουν με επαγγελματίες που θα κρατήσουν μια υπεύθυνη στάση και δεν θα εφαρμόζουν την τακτική «με λένε Ρίζο και όπως θέλω τα γυρίζω», ανάλογα με το αν συμφέρουν οι ημερομηνίες.

Η μοναδική μου ένσταση, έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν υπάρχει μέριμνα για τις οικονομικές συνέπειες που έχουν οι αποφάσεις για ομοσπονδίες και επαγγελματίες του χώρου και το κόστος θα κληθεί να το πληρώσει ξανά ο κόσμος.

Κατά τα άλλα, άνθρωποι (ευτυχώς λίγοι) που αποθέωναν την υγειονομική επιτροπή της ΓΓΑ και είχαν κάνει Ευαγγέλιο το υγειονομικό πρωτόκολλο, μετά τις τελευταίες ανακοινώσεις και τους περιορισμούς στους μαζικούς αγώνες δρόμου, έχουν κάνει όχι απλά κολοτούμπα, αλλά διπλό λουτς, τριπλό άξελ και τετραπλό τόλουπ μαζί.

Και απλώς στη χώρα που ήταν, είναι και παραμένει ένα «μπάχαλο με ήλιο» θεωρούν ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν, γιατί δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να τους ελέγξει. «Ποια ΓΓΑ μωρέ τώρα. Και γιατί να μας πιάνουν εμάς αυτά τα μέτρα».

Με την ίδια λογική, θα έπρεπε να είχαν αντιδράσει με τον ίδιο τρόπο οι ιδιοκτήτες καφετεριών και μπαρ, ξενοδοχείων, καταστημάτων λιανικής πώλησης, ομάδες ποδοσφαίρου, μπάσκετ και άλλων αθλημάτων και άλλοι επαγγελματίες που έχουν πληγεί βάναυσα από την πανδημία και τα μέτρα που έχουν εφαρμοστεί.

Πιστέψτε με, ο καθένας θα μπορούσε να βρει ένα διαφορετικό πλαίσιο και να πείσει αυτούς που θέλουν να πεισθούν, ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να λειτουργείς έτσι. Και να γράψει στα παλιά του τα παπούτσια τους νόμους. Αυτό είναι το πιο εύκολο.

Οι διοργανωτές οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες που πέφτουν και στις δικές στους πλάτες αυτή τη στιγμή και να ακολουθήσουν τον δύσκολο δρόμο. Χαίρομαι που οι περισσότεροι το πράττουν με αφοσίωση, υπευθυνότητα και χωρίς κορώνες.

Η ευθύνη που έχουν είναι ακόμα μεγαλύτερη, όταν απευθύνονται σε κόσμο που δεν έχει καταλάβει ακόμα τη συμβαίνει. Και υπάρχουν τέτοιοι και μέσα στο δρομικό κίνημα. Ας μην ανάβουν, λοιπόν, τη… φωτιά.

Είδαμε αγώνες που υποτίθεται ότι ακολουθούσαν ένα υγειονομικό πρωτόκολλο, που οι ίδιοι είχαν εκπονήσει, να διεξάγονται με μαζικές εκκινήσεις 200 ατόμων, χωρίς να τρέχει τίποτα. Δεν χρειάζεται να δούμε ξανά τέτοιες εικόνες. Μπορούμε καλύτερα.

Η ΓΓΑ έχει επιβάλει κάποια μέτρα. Ας ακολουθήσουν οι διοργανωτές τα μέτρα και ας γίνουν οι αγώνες που μπορούν να γίνουν. Με 100, με 200, με 500, με 1000 άτομα. Είναι τόσο απλό.

Προσωπικά έχω εμπιστοσύνη στον Γιώργο Μαυρωτά. Ούτε καρεκλοκένταυρος είναι, ούτε παιδί κομματικού σωλήνα. Και τον αθλητισμό τον ξέρει όσο λίγοι.

Ξέρεις κανέναν με… AIDS;

Στη συζήτηση για το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει COVID-19 δεν υπάρχουν πολλά που να μπορείς να πεις. «Δεν ξέρω κανέναν με κορωνοϊό», λέει ο άλλος. Δηλαδή ρε φίλε ξέρεις πολλούς με AIDS και Έμπολα; Τι σημαίνει ότι δεν ξέρεις κανέναν; Ότι δεν υπάρχει; Επειδή δεν έχεις πάει ο ίδιος στο φεγγάρι, πάει να πει ότι η NASA έχει βάλει μια… λάμπα στον ουρανό;

Αν γουστάρετε να ενημερώνεστε από τις «μανούλες του facebook» για την εξέλιξη του COVID-19, τις μάσκες, τα τσιπάκια του Μπιλ του Γκέιτς και για 5G είναι απόλυτο δικαίωμά σας. Αλλά ανεξάρτητα από το τι πιστεύετε, είναι υποχρέωσή σας να προστατεύετε το κοινωνικό σύνολο. Τελεία και παύλα.

Πίσω από όλη αυτή την ιστορία με τον Κορωνοϊό, υπάρχει άγνοια. Άγνοια για κάτι νέο που «χτύπησε» την ανθρωπότητα. Και φυσικά οι επιστήμονες θα κάνουν λάθη. Κακές εκτιμήσεις. Θα αλλάζουν γνώμη, όπως αλλάζουν τα δεδομένα των ερευνών από μέρα σε μέρα. Μιλάμε για κάτι πρωτόγνωρο.

Είναι το ίδιο να τρέχεις μαραθώνιο για πρώτη φορά και το ίδιο να έχεις κάνει καμιά 20αριά; Έχεις την ίδια εμπειρία; Κάνεις την ίδια διαχείριση; Έχει το σώμα σου τις ίδιες αντοχές;

Η επόμενη χρονιά θα είναι σίγουρα καλύτερη. Είτε υπάρχει εμβόλιο, είτε όχι (σ.σ που θα υπάρχει). Γιατί θα έχουμε εμπειρία. Γιατί θα έχουν γίνει νέες ανακαλύψεις. Γιατί δεν θα πηγαίνουμε στα τυφλά και γιατί εμείς οι ίδιοι θα ξέρουμε τι να κάνουμε.

Και οι αγώνες θα επιστρέψουν και ο κόσμος θα γυρίσει σε αυτούς. Ας μην φοβούνται οι διοργανωτές. Αλλά μέχρι τότε, ας το κάνουμε με ασφάλεια και με σεβασμό. Όχι μόνο απέναντι στην ασθένεια, αλλά απέναντι σε όλους. Στους επαγγελματίες που βλέπουν δουλειές να καταρρέουν, στους υπαλλήλους που δουλεύουν υπερωρίες από το σπίτι τους χωρίς να πληρώνονται και σε όλους όσους υποφέρουν όλους αυτούς τους μήνες. Γιατί αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα και οι αυτοματισμοί που ενεργοποίησε η πανδημία και που κάποιοι περίμεναν στη γωνία να εφαρμόσουν.

Η συμμετοχή μας σε έναν αγώνα, δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα σε αυτή τη ζωή. Βγείτε στο δρόμο, τρέξτε, κάντε ποδήλατο, κολυμπήστε στη θάλασσα. Κάντε προπονήσεις για την υγεία σας. Μιλήστε με φίλους και συναντηθείτε με παρέες. Οι μεγάλοι και οι μικρότεροι αγώνες θα επιστρέψουν, οι διοργανωτές θα είναι εκεί και με το καλό θα τους διοργανώσουν και όλοι μαζί θα βρεθούμε εκεί.

Μέχρι τότε προσέξτε την υγεία σας και σεβαστείτε ο ένας τον άλλο ότι και αν πιστεύετε. Γιατί έχουμε μάχες να δώσουμε όταν βγούμε από το τούνελ…

ΥΓ: Οι «επιστήμονες» ήταν πάντοτε το πρόβλημα της χώρας. Από τις εξέδρες των γηπέδων, μέχρι τα έδρανα της πολιτικής. Και δυστυχώς πάντα βρίσκουν πεδίο δόξης λαμπρόν.

Διαβάστε επίσης: Θα γίνουν αγώνες δρόμου μέσα στο 2020; Όλα τα δεδομένα

Previous ArticleNext Article

Deep Water Running: Ένα σπουδαίο “εργαλείο” προπόνησης

Γράφει ο Ιωάννης Δημόπουλος*

Οι περισσότεροι δρομείς συστήνονται σε αυτήν τη μορφή προπόνησης εξαιτίας κάποιου τραυματισμού ωστόσο αποτελεί και ένα σπουδαίο εργαλείο για την αποτροπή τραυματισμών που συσχετίζονται με την υπερχρήση και υπερκόπωση που προκαλούνται κατά την διάρκεια του αυξημένου όγκου προπόνησης.

Μια μελέτη έδειξε ότι μπορεί  να διατηρηθεί η φυσική κατάσταση ενός γυμνασμένου αθλητή ως και 6 εβδομάδες με την προϋπόθεση ότι θα συνεχίσει με την ίδια συχνότητα και ένταση την προπόνηση του και  μπορεί να βελτίωση την φυσική κατάσταση ενός ανθρώπου που ακολουθεί καθιστική ζωή.

Σωστή εκτέλεση:

Η σωστή στάση του σώματος είναι πρώτιστης σημασίας. Το βάθος του νερού πρέπει να είναι τόσο που να καλύπτει ολόκληρο το σώμα. Μόνο το κεφάλι, ο λαιμός και το πάνω μέρος τον ώμων πρέπει να φαίνονται. Τα πόδια δεν πρέπει να αγγίζουν τον πάτο της πισίνας. Απαραίτητη είναι και μια ζώνη πλεύσης. Χωρίς την ώθηση της ζώνης η θέση του σώματος πιθανόν να μην είναι σωστή αφού θα δοθεί έμφαση στους μύες του πάνω κορμού και των χεριών για να επιπλεύσει το σώμα.

Η θέση μας πρέπει να είναι όπως όταν τρέχουμε και έξω από το νερό δηλαδή μια μικρή κλίση προς τα εμπρός με το στήθος προς τα έξω και οι ώμοι τραβηγμένοι πίσω όχι σκυμμένοι προς τα εμπρός. Οι αγκώνες πρέπει να έχουν μια κλίση 90 μοιρών.

Η κίνηση των ποδιών θυμίζει πιο πολύ γρήγορο τρέξιμο παρά αργό εξαιτίας της δύναμης που χρειάζεται να ξεπεράσεις την αντίσταση του νερού λόγω της πυκνότητας του. Το γόνατο έρχεται περίπου στις 75 μοίρες από τα ισχία (hip). Όταν το γόνατο βρίσκεται ψηλά το κάτω μέρος του ποδιού βρίσκεται σε θέση όπως όταν πατάει σε flat (επίπεδη) επιφάνεια και στο τεντωμένο πόδι τα δάχτυλα των ποδιών κοιτάνε προς τα κάτω (plantar flexion-πελματιαία κάμψη). Αυτή η κίνηση των ποδιών με την αντίσταση του νερού βοηθά την μηχανική του τρεξίματος και προάγει σταθερότητα των αρθρώσεων και μυϊκή δύναμη ως αποτέλεσμα της αντίστασης.

Τα οφέλη:

Είναι αποτελεσματικό επειδή αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς όπως το τρέξιμο και δυναμώνει τους μύες πιο πολύ από το κανονικό τρέξιμο λόγω της αντίστασης.

Προφυλάσσει από τραυματισμούς και συγκεκριμένα από τις χιλιάδες προσκρούσεις του ποδιού στο έδαφος.

Η ώθηση του νερού στηρίζει 90% το βάρος του σώματος μας, συνεπώς κινούμαστε πιο ελεύθερα και έχουμε μεγαλύτερο εύρος κινήσεων.

Οι μοναδικές ιδιότητες του νερού δίνουν την δυνατότητα στην καρδιά μας να δουλέψει πιο αποδοτικά. Η υδροστατική πίεση του νερού ασκεί ομοιόμορφη πίεση σε όλες της επιφάνειες του σώματος και δρα ως μια βοηθητική αντλία μειώνοντας τον αριθμό των καρδιακών χτύπων. Συνεπώς υπολογίζεται ότι οι χτύποι της καρδιάς θα είναι 10-15 χτύπους λιγότερους ανά λεπτό. Αυτό σημαίνει τα ίδια προπονητικά οφέλη με λιγότερους χτύπους.

Η θερμοκρασία του νερού συχνά μειώνει και την αυξήση της θερμοκρασίας επιτρέποντας στο κυκλοφορικό σύστημα να επικεντρωθεί στο να στέλνει αίμα στους μύες αντί για την επιφάνεια του δέρματος για να δροσιστεί.

Πως μπορεί να εισαχτεί στο πρόγραμμα μου;

Ποικιλόμορφα:

Βρισκόμενος μέσα στο νερό θα έχεις την αίσθηση ότι δουλεύεις έντονα όταν στην πραγματικότητα μάλλον δεν θα είναι έτσι. Αν φοράς παλμογράφο να υπολογίζεις μια διαφορά στο 10%, αν δηλαδή έχεις 140 παλμούς θα αντιστοιχεί περίπου στους 154 έξω από το νερό.

Οι περισσότερες προπονήσεις μπορούν να γίνουν σε μορφή fartlek.

Ενδεικτικά:

Α) Ζέσταμα 15’χαλαρής εντασης+5x 30’’σε ρυθμό 5Κ (αντιληπτής ικανότητας) με 30’’ χαλαρά

5×2’ σε ρυθμό 5Κ (αντιληπτής ικανότητας) με 2’ χαλαρά.

3×3’σε ρυθμό 5Κ (αντιληπτής ικανότητας) με 3’χαλαρά

3×2’ σε ρυθμό 5Κ (αντιληπτής ικανότητας) με  2’ χαλαρά

Αποθεραπεία 10’ Διάρκεια 1:20

Β) Ζέσταμα 15’χαλαρής εντασης+4x 30’’σε ρυθμό 5Κ(αντιληπτής ικανότητας)με 30’’ χαλαρά

2×10’ σε ρυθμό tempo η 10Κ (αντιληπτής ικανότητας) με 2’χαλαρά

Αποθεραπεία 9’  Διάρκεια 0:50

Γ) Ως διπλή προπόνηση, ακολουθώ το πρόγραμμα μου κανονικά και σε μια δεύτερη προπόνηση της ημέρας κάνω 30-40 λεπτά μέτριας έντασης.

Δ) Μετά από έντονη προπόνηση η και αγώνα. Σε άλλη μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε 30 άτομα μετά από έντονη προπόνηση βρέθηκε ότι το deep water running (DWR) ήταν πιο αποτελεσματικό στην μείωση του μυϊκού πιασίματος και στην επαναφορά της μυϊκής δύναμης. Αποτελέσματα: Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος ήταν όταν ακολουθήθηκαν 3 ημέρες DWR .

Πιο συγκεκριμένα, οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν:

-Τρεις ήμερες απόλυτης ξεκούρασης

-1 ημέρα ξεκούραση με 2 ημέρες DWR (75%)

-1 ημέρα ξεκούραση με 2 ημέρες τρέξιμο στο διάδρομο (75%)

-Τρέξιμο στο διάδρομο (75%) και της 3 ημέρες

-3 ημέρες DWR (75%)

Τέλος, αν επιλέξετε αυτού του είδους προπόνησης ίσως παρατηρήσετε ότι θα ανοίξει και η όρεξη σας και θα τρώτε περισσότερο, αυτό συμβαίνει επειδή το σώμα παράγει περισσότερη θερμότητα για να ζεσταθεί και ως αποτέλεσμα θα καίτε περισσότερες θερμίδες. Μην ξεχάσετε ότι παρόλο που θα βρισκόσαστε μέσα στο υγρό στοιχείο θα χρειαστείτε καλή ενυδάτωση!!

* ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΔΡΟΜΩΝ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΝ. ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ, NORTH AMERICAN ACADEMY OF SPORTS AND FITNESS PROFESSIONALS (NAASFP). ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ «ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ», INTERNATIONAL SOCIETY OF SPORTS NUTRITION (ISSN). ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ SPARTAN SGX COACH

Βιβλιογραφία:

Running Anatomy J Puleo,DR P Milroy.

Precision Heart Rate Training Edmund R. Burke PhD

Running Science Owen Anderson, PhD.-The efficacy of deep-water running.In contemporary ergonomics,P.McCabe, ed. London: Taylor & Francis, 2002,pp. 162-166

The physiology of deep water running , Reilly T, Dowzer CN, Cable NT, J Sports Sci 2003 Dec; 21(12):959-72

Gait Posture. 2013 Apr;37(4):558-63. doi: 10.1016/j.gaitpost.2012.09.019. Epub 2012 Nov 26.

Muscle activity during different styles of deep water running and comparison to treadmill running at matched stride frequency.

Masumoto K1, Applequist BC, Mercer JA.

Ένας συχνός τραυματισμός που ταλαιπωρεί τους νέους δρομείς

Matthew Lejune on Unsplash

Γράφει ο Χάρης Βαλσαμίδης (Φυσίατρος)

Η Περιοστίτιδα κνήμης είναι ένας συχνός τραυματισμός σε αθλητές και κυρίως δρομείς. Ο διεθνής όρος είναι Medial Tibial Stress Syndrome ή Shin Splints. Ο όρος περιοστίτιδα είναι ένας γενικός όρος που έχει επικρατήσει, αλλά ίσως δεν είναι ο πλέον δόκιμος για να περιγράψει την πάθηση.

Πρόκειται για μια κατάχρηση υπέρχρησης και για αυτό ο όρος “Σύνδρομο Επώδυνης (Καταπόνησης) κνήμης” (σ.Ε.Κ)είναι ίσως πιο σωστός, γιατί στην ουσία η περιοστίτιδα αποτελεί το σύνολο μιας σειράς κλινικών σημείων και συμπτωμάτων, και είναι γενικά αποδεκτό ότι αποτελεί χαρακτηριστική παθολογία της περιφερικής κνήμης η οποία χαρακτηρίζεται από παθολογοανατομικές βλάβες του περιοστέου και των μαλακών μορίων της περιοχής.

Διατάσεις, δρομείς και τραυματισμοί: Ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί

Πολλοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί με κυριότερους:

  • Εμβιομηχανικές αποκλίσεις του άκρου πόδα ή του κάτω άκρου γενικότερα (ραιβογονία και περιοστίτιδα, βλαισογονία και περιοστίτιδα, στροφή κνήμης και περιοστίτιδα, πρόσθια στροφή μηριαίου, κοιλοποδία ή πλατυποδία και περιοστίτιδα, ανισοσκελία και περιοστίτιδα , διαταραχή του ελέγχου του άξονα οσφύ-λεκάνη-ισχίου)
  • Ανατομικοί παράγοντες του άκρου πόδα (υπερπρηνισμός και περιοστίτιδα , δύσκαμπτος μέγας δάκτυλος), \
    Αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (ΒΜΙ) -υπέρβαροι και περιοστίτιδα
  • Μυικές ανισορροπίες (μεταξύ τετρακεφάλου και οπισθίων μηριαίων, δύσκαμπτοι οπίσθιοι ή και τετρακέφαλος, ανεπάρκεια του πυρήνα του κορμού και του ισχίου
  • Ιστορικό προηγούμενου τραυματισμού
  • Λάθη της προπόνησης
  • Απότομη αύξηση συχνότητας, έντασης και όγκου προπόνηση (δρομείς και περιοστίτιδα: είναι πιο συχνή σε ερασιτέχνες και σε αθλητές που έχουν αυξήσει απότομα τον όγκο ή την ένταση της προπόνησης)
    Έδαφος και τα Υποδήματα
  • Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στο να αναπτύξουν την ‘’περιοστίτιδα’’ εν συγκρίσει με τους άνδρες.

Οι πιο συνηθισμένοι τραυματισμοί των δρομέων και πώς να τους αποφύγετε

Η διάγνωση του συνδρόμου είναι κατά βάση κλινική.

Η θεραπεία για την περιοστίτιδα κνήμης είναι κυρίως συντηρητική(Ξεκούραση, παγοθεραπεία, παυσίπονα, σωστό πρόγραμμα προπονήσεων, διόρθωση τυχών λαθών στην τεχνική του τρεξίματος,  διόρθωση εμβιομηχανικών παραγόντων από το κάτω άκρο  και μυική ενδυνάμωση).

Διαβάστε επίσης: Πέντε τραυματισμοί στο ισχίο που απαιτούν προσοχή

Πηγή: fmh.gr

x
Send this to a friend