Ο Αντώνης Συκάρης στο runnfun.gr πριν την αποστολή στην 3η ψηλότερη κορυφή του κόσμου!

Ο Αντώνης Συκάρης στο runnfun.gr πριν την αποστολή στην 3η ψηλότερη κορυφή του κόσμου!

Συνέντευξη στον Αντώνη Κυρίκο

Δεν έχει υπάρξει προσπάθεια ποτέ στο παρελθόν από Έλληνες ορειβάτες να επιχειρήσουν να κατακτήσουν την 3η ψηλότερη κορυφή του κόσμου, το Mt Kangchenjunga, 8586m.

Η πρώτη Ελληνική αποστολή είναι πια γεγονός και θα επιχειρηθεί με αρχηγό τον Αντώνη Συκάρη, έναν από τους έμπειρους ορειβάτες της χώρας μας και τον Φώτη Θεοχάρη σχοινοσύντροφο του στο εγχείρημα της πρώτης Ελληνικής ορειβατικής αποστολής. Το ταξίδι για την κορυφή ξεκίνησε στις 5 Απριλίου 2018 και θα διαρκέσει 2 μήνες.

Ο Αντώνης Συκάρης, ορειβάτης γνωστός για την μακρόχρονη δράση του στα βουνά σε ολόκληρο τον κόσμο μίλησε στο runnfun.gr για τη νέα αποστολή αλλά και για την αγάπη του για την ορειβασία.

– Πως προέκυψε ο έρωτας σας για την ορειβασία και πόσα χρόνια κρατά;

Από μικρό παιδί μου άρεσε να κοιμάμαι στην ύπαιθρο και κάτω από τα αστέρια , ένιωθα πάντα μια παράξενη έλξη με τη φύση και φυσικά με τα βουνά. Επίσης μου άρεσε περισσότερο να βρέχει και να χιονίζει παρά να έχει λαμπρό ήλιο. Έλεγα χαρακτηριστικά ότι για μένα καλοκαιρία είναι όταν για τους άλλους έχει κακοκαιρία .Ένιωθα ότι η ευτυχία στην ζωή μου είναι σε απλά πράγματα όπως η θέα μιας κορυφής η μιας χιονισμένης ορθοπλαγιάς .

Τον Ιανουάριο του 1990 κάποιος γνωστός μου μίλησε για την ορειβασία και την επόμενη μέρα μαζί του ανεβήκαμε την Πάρνηθα. Εκεί στο καταφύγιο Μπάφι είδα σε μια φωτογραφία μία λίμνη που λεγόταν Δρακολίμνη στο όρος Σμόλιγκα, στα 2.637μ. Μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση που την άλλη εβδομάδα προσπάθησα να ανέβω στην κορυφή του περνώντας και από την λίμνη στα 2.210μ. Ήταν χειμώνας τα χιόνια ήταν πολλά και βούλιαζα μέχρι την μέση και όπως ήμουν και άπειρος, δεν τα κατάφερα να φθάσω στην κορυφή. Το έκανα και το άλλο Σαββατοκύριακο χωρίς πάλι επιτυχία. Το τρίτο Σαββατοκύριακο όμως στάθηκα στην κορυφή του Σμόλιγκα και εκεί κατάλαβα πόσο μαγικό είναι να φθάνεις σε μια κορυφή που τόσο θέλεις. Μάλιστα αυτή η πρώτη μου εμπειρία στο Σμόλιγκα για πάρα πολλά χρόνια.

Ακόμα και σήμερα είναι χαραγμένη στην μνήμη μου και όταν την σκέφτομαι χαλαρώνω τόσο πολύ και νιώθω μια γαλήνη μέσα στην ψυχή μου .Το 2018 είναι το 29ο έτος που βρίσκομαι στα βουνά του κόσμου χωρίς να τα έχω εγκαταλείψει ποτέ όλα αυτά τα χρόνια ούτε σχεδόν για μια εβδομάδα .

– Ποιες είναι οι σημαντικότερες στιγμές και ποια η πιο δύσκολη από τις αποστολές σας;

Οπωσδήποτε θα έλεγα η ανάβαση στην κορυφή του κόσμου το Έβερεστ 8.848μ, στις 22 Μαΐου του 2017 μαζι με τον ξεχωριστό σχοινοσύντροφο μου Mike Ευμορφιδη ,αλλά και το Pumori 7.161μ επίσης στα Ιμαλάια μια εξόχως τεχνική κορυφή που σκαρφαλώσαμε μαζί με 6 σχοινοσυντρόφους μου το 1996 αποτελούν σημαντικές επιτυχίες για μένα και την ελληνική ορειβασία .

Σαφώς η πιο δύσκολη ήταν το 1998 τον Μάιο στο Dhaulagiri 8.167μ όταν έχασα τον καλό μου φίλο και σχοινοσύντροφο Νίκο Παπανδρέου. Τότε για λίγο πίστεψα ότι θα εγκαταλείψω τα βουνά. Δεν το έκανα όμως γιατί η αγάπη μου για την ορειβασία ήταν ίσως κάτι παραπάνω από έμφυτο !!

Ακόμα το 1992 στο Kongur 7.719μ στην Κίνα όταν παραμείναμε στο βουνό για 60 και πλέον μέρες χωρίς κανένα σημείο ζωής μας προς την Ελλάδα και προς τις οικογένειες μας.

– Πρώτη ελληνική ορειβατική αποστολή που θα επιχειρήσει να κατακτήσει την τρίτη ψηλότερη κορυφή του κόσμου το Kangchenjunga 8 586 m που βρίσκεται και γιατί το θέσατε;

Στα Ιμαλάια υπάρχουν 14 κορυφές πάνω από τα 8000μ και ανήκουν στο Νεπάλ στο Πακιστάν και στην Κίνα. Αποτελούν ένα μεγάλο και φιλόδοξο στόχο για κάθε ορειβάτη, μετά την ανάβαση του ‘Εβερεστ.

Η πρόκληση ενός τόσο δύσκολου αλλά και ταυτόχρονα απομονωμένου βουνού με σαγήνευσε και μαζί με τον νέο σχοινοσύντροφο μου Φώτη Θεοχαρη. Το Kangchenjunga βρίσκεται στα ανατολικά του Νεπάλ στα σύνορα με την Ινδία, στην περιοχη Sikkim και… η πρώτη ελληνική αποστολή είναι πια γεγονός

– Πόσο καιρό πριν αρχίζει προετοιμασία και τι περιλαμβάνει

Η προετοιμασία για κάθε αθλητή ορειβάτη στην πραγματικότητα δεν αρχίζει ποτέ γιατί απλά δεν σταμάτησε ποτέ. Ο αείμνηστος Μπάμπης Τσουπράς (ορειβάτης ) έλεγε με σημασία :« πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι, πάντα προπονημένοι για κάθε αποστολή ,για κάθε βουνό στη ζωή μας». Η συνεχής προετοιμασία όμως περιλαμβάνει τρέξιμο, ποδήλατο, αναβάσεις σε λόφους, αναφορικά τερέν… άφθονο σκαρφάλωμα στα βουνά της Αττικής και της χώρα μας. Επίσης ενδυνάμωση με βάρη και Cross fit, μονόζυγο κλπ. Η καλύτερη προπόνηση όμως για την ορειβασία είναι η ίδια ορειβασία.

Υπάρχει όμως και η ψυχολογική προετοιμασία. Σκέφτεσαι συνέχεια το βουνό, μελετάς την διαδρομή, της δυσκολίες, το σχέδιο ανάβασης γενικά. Σκέφτεσαι ότι έχεις μια δυνατότητα να το ανέβεις και αυτό σε χρειάζεται εκεί… ψυχή και σώματι!!

– Μπορείτε να μας εξηγήσετε τη λέξη σχοινοσύντροφος; Ακούγεται σε κάποιον που δε γνωρίζει από ορειβασία ως σχέση ζωής

Ναι είναι μια σχέση ζωής κυριολεκτική και μεταφορικά. Το σχοινί ενώνει τους δυο ορειβάτες όταν σκαρφαλώνουν, ενώνει τις ζωές τους. Αν ο ένας γλιστρήσει ο άλλος τον συγκρατεί. Αν δεν τα καταφέρει ίσως χαθούν και οι δύο. Μέσα από αυτή την ορειβατική αλλά και ανθρώπινη σχέση αναπτύσσονται δεσμοί φιλίας αλληλεγγύης και αλτρουισμού.

– Η κατάκτηση του Everest είναι το άγιο δισκοπότηρο για να έναν ορειβάτη;

Σίγουρα ναι! Πρόκειται για την ψηλότερη κορυφή του κόσμου, όνειρο και στόχος για κάθε επίδοξο φιλόδοξο ορειβάτη όμως τίποτα δε σταματάει εκεί. Από εκεί όλα συνεχίζουν. Μια σειρά από κορφές 8000μ, 7000μ, 6000μ, υπάρχουν σε πολλές οροσειρές του κόσμου και σε περιμένουν να τις σκαρφαλώσεις. Μακάρι να ζούσαμε πιο πολλά χρόνια θα ανεβαίναμε πολλές κορυφές. Γιατί «τα βουνά που σκαρφαλώνουμε δεν είναι φτιαγμένα μόνο από πάγο και βράχο αλλά όνειρα και επιθυμίες!!!

– Ποιος είναι μεγαλύτερος κίνδυνος για ένα ορειβάτη σε αυτά τα υψόμετρα;

Θα έλεγα ο ίδιος σου ο εαυτός που αν δεν ξεπεράσεις τα όρια σου, αν δεν ανακαλύψεις τι ακόμα μπορείς να καταφέρεις κινδυνεύεις να μείνεις εκεί .Ασφαλώς λόγω του μεγάλου υψομέτρου και του μειωμένου οξυγόνου κινδυνεύεις από της ασθένειες του υψομέτρου αλλά και τις χιονοστιβάδες και τα ετοιμόρροπα σερακς. Η υποθερμία επίσης μπορεί ανά πάσα στιγμή να σε σκοτώσει.

– Ποια είναι η σκέψη που κρατάει ζωντανά σώμα και ψυχή τις στιγμές που νιώθετε πως δεν μπορείτε να συνεχίσετε άλλο;

Η επιθυμία να φθάσεις στην κορυφή πρέπει να κυριαρχήσει, να νικήσει την λογική που σου υπαγορεύει να σταματήσεις να γυρίσεις πίσω στην ασφάλεια της κανονικής ζωής. Στην πραγματικότητα είναι μια μάχη με την ίδια σου την ύπαρξη. Το όνειρο της κορυφής μαζί με την ισχυρή θέληση μπορούν να σε φθάσουν στην επιτυχία.

Ασφαλώς σε «κρατούν ζωντανό» οι ευχές των ανθρώπων που σε αγαπούν. Μια ευχή μπορεί να σε πάει πολύ μακριά, πολύ ψηλά. Η ευχή του γιου μου Γιάννη ακούγεται πάντα στα αυτιά και με «ανεβάζει»: «Μπαμπά μου δείξε την κλάση σου!!!» . Και αυτή του προσωπικού μου γυμναστή Mike Bowman: «Κύριε Αντώνη μόνο εσείς μπορείτε !!»

– Υπάρχει κάτι που δεν ξεχνάτε να κάνετε πριν ξεκινήσετε κάποια αποστολή και κάτι που έχετε πάντα μαζί σας;

Bλέπω πάντα τους φίλους μου, κυρίως τους συνορειβάτες μου, την μητέρα μου και περνάω αρκετό χρόνο με την οικογένεια μου. Και ασφαλώς έχω πάντα μαζί μου τα γραπτά μηνύματα των παιδιών μου και της γυναίκα μου.

– Τα μέλη της οικογένειας σας ασχολούνται με την ορειβασία πώς αντιδρούν σε αυτή την αγάπη;

Είναι οικογενειακή υπόθεση!! Και η σύζυγος και η Βιολετίνα και ο Γιάννης μου ασχολούνται λίγο ή πολύ με την ορειβασία. Με υποστηρίζουν πάρα πολύ σε ότι κάνω και ποτέ δεν γκρινιάζουν για την απουσία μου. Ασφαλώς στεναχωριούνται όταν λείπω και αγωνιούν πολύ. Και εμένα μου λείπουν πολύ. Αλλά ξέρουν ότι βρίσκομαι εκεί που μου αρέσει. Εκει που για μένα αυτό που κάνω έχει νόημα, έχει περιεχόμενο χαρά και ευτυχία!

Previous ArticleNext Article

Ο άθλος του Μάριου Γιαννάκου στην έρημο του Ντουμπάι

Ο άθλος του Μάριου Γιαννάκου στην έρημο του Ντουμπάι

Τον περασμένο Φεβρουάριο πέρασε δύο μέρες στην Αρκτική, στο Ροβανιέμι, κουβαλώντας το έλκηθρό του για 150 χιλιόμετρα.

Λίγους μήνες μετά, από 11 έως 15 Δεκεμβρίου, ο Μάριος Γιαννάκου ολοκλήρωσε μια ακόμα σκληρή δοκιμασία πέρα από τα όρια.

Συμμετείχε και ολοκλήρωσε βαδίζοντας και τρέχοντας 270 χιλιόμετρα στον υπερμαραθώνιο στην αραβική έρημο Αλ Μαρμούμ στο Ντουμπάι!

Έγινε ένας από τους 20 που τα κατάφεραν και φυσικά ο μοναδικός Έλληνας.

Έγραψε μάλιστα στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

Τερμάτισα.

270 χιλιόμετρα στην έρημο για την Ελλάδα , για την οικογένεια μου , για την κοπέλα μου και όλους εσάς που με πιστέψατε.

Δε ξέρω αν θα βρω ποτέ λόγια να σας περιγράψω τι πέρασα αλλά άφησα ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου πίσω στην έρημο.

Για την Ελλάδα.

Ο Μαρίος Αναγνώστου έτοιμος για το επόμενο βήμα

Ο Μαρίος Αναγνώστου έτοιμος για το επόμενο βήμα

Ο Μάριος Αναγνώστου ανήκει στην ομάδα των νέων αθλητών και αθλητριών, που δείχνουν πως μπορούν να σηκώσουν στις πλάτες τους, το …βάρος των αγωνισμάτων αντοχής.

Ο αθλητής του Σάββα Κουμπούρα έχει δείξει πως διαθέτει το ταλέντο και τα εφόδια να κυνηγήσει τα επόμενα χρόνια συμμετοχή και καλές παρουσίες σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις.

Τελευταίο τρανό παράδειγμα της παραπάνω διαπίστωσης, η παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου, στο Τίλμπουργκ της Ολλανδίας. Με ελάχιστη εμπειρία σε ανάλογες διοργανώσεις, αλλά με περίσσια διάθεση να κυνηγήσει το καλύτερο δυνατό, ο Αναγνώστου κατέλαβε την 17η θέση στην κατηγορία του και με τον τρόπο αυτό ολοκλήρωσε απόλυτα επιτυχημένα τον κύκλο του στην κατηγορία Κ20.

«Είναι αλήθεια πως περίμενα να πάω λίγο καλύτερα. Είχαμε πει με τον προπονητή μου, πως θα κυνηγήσω να βγω μπροστά. Από την αρχή θέλησα να κολλήσω στο προπορευόμενο γκρουπ, ωστόσο κλείστηκα και έμεινα πίσω. Κατάφερα στη συνέχεια να ανεβάσω ρυθμό και σταδιακά να κερδίζω θέσεις έναντι των αντιπάλων μου. Η πίστα έτσι κι αλλιώς ήταν δύσκολη, κι έγινε δυσκολότερη με την βροχή», είπε αρχικά ο νεαρός αθλητής, ο οποίος αναφέρθηκε και στις συνθήκες, που βρήκαν στο Τίλμπουργκ: «Όλα ήταν πολύ όμορφα. Η πίστα, το μέρος, τα σπιτάκια όπου μείναμε μέσα στο ζωολογικό κήπο. Ηταν πραγματικά μια τέλεια εμπειρία».

Ο Αναγνώστου το 2019 θα αγωνίζεται στην κατηγορία Κ23, το πρόγραμμα της οποίας περιλαμβάνει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. «Φετινός στόχος είναι η συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 στα 10.000 μέτρα. Τώρα το χειμώνα θα επιδιώξω καλές εμφανίσεις στον κλειστό στίβο», είπε ο νεαρός.

Τα αγωνίσματα της αντοχής παρουσιάζουν τα τελευταία δύο χρόνια φοβερά σημάδια βελτίωσης, γεγονός που δημιουργεί και στους ίδιους τους αθλητές την προσδοκία για κάτι καλύτερο.

«Οι αθλητές της αντοχής έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως μπορούν να κυνηγήσουν ακόμη καλύτερες επιδόσεις. Είμαστε αρκετά παιδιά που διαθέτουμε τα προσόντα και φαίνεται πως μπορούμε να προσπαθήσουμε να φτάσουμε τα αγωνίσματα μας λίγο πιο κοντά στα επίπεδα που ήταν στο παρελθόν. Ο συναγωνισμός που υπάρχει μας βοηθάει να γινόμαστε καλύτεροι», συμπλήρωσε.

Ο Αναγνώστου το καλοκαίρι κατέκτησε την 19η θέση στα 10.000 μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20, ενώ νωρίτερα στη σεζόν διένυσε τα 10.000 μ. σε 30.10.39, που είναι ατομικό του ρεκόρ και μία από τις καλύτερες επιδόσεις όλων των εποχών στη χώρα μας, στην κατηγορία των Εφήβων. Παράλληλα, ο 19χρονος στη διάρκεια της χρονιάς βελτίωσε τα ατομικά του ρεκόρ σε 1.500 μ. (3.53.08), 5.000 μ. (14.38.14) και στα 3.000 μ. (8.31.64) στον κλειστό στίβο.

Πανταζίδης: «Στόχος μου η πρόκριση στο Τόκιο»

Πανταζίδης: «Στόχος μου η πρόκριση στο Τόκιο»
Πιστός στο ραντεβού του με το πιο ψηλό σκαλί του βάθρου ήταν ο Αλέξης Πανταζίδης, ο οποίος στέφθηκε για 6η διαδοχική χρονιά πρωταθλητής Ελλάδας στο Μοντέρνο Πένταθλο. Ο Ελληνας πρωταθλητής έκλεισε τον κύκλο μιας δύσκολης χρονιάς, όπου κατέλαβε την 6η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Laser Run. Ο αθλητής του Πανελληνίου δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για την κατάκτηση του Πανελληνίου πρωταθλήματος και στη συνέχεια αναφέρθηκε στους στόχους του 2019. Μια προολυμπιακή χρονιά και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που δίνει 8 προκρίσεις για το Τόκιο.
ΕΡ: Για έκτη διαδοχική χρονιά κατακτάς τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος. Αυτός ο τίτλος ήταν μέσα στους στόχους σου;
«Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος ! Δεν μπορώ να πω ότι δεν περίμενα αυτόν τον τίτλο αλλά σίγουρα είμαι απόλυτα ευχαριστημένος από τις επιδόσεις που μου τον χάρισαν ! Η ξιφασκία μου ήταν σχεδόν τέλεια και τόσο το κολύμπι όσο και το laser run ήταν σε άκρως ικανοποιητικά επίπεδα για την εποχή».
ΕΡ: Πόσο δύσκολο και ψυχοφθόρο είναι να είσαι όλα αυτά τα χρόνια στην κορυφή;
«Αν ανατρέξει κάποιος στο παρελθόν δύσκολα θα βρει κάποιον άλλον Έλληνα πενταθλητή που για πάνω από μια δεκαετία δούλευε συστηματικά με στόχο να είναι ανταγωνιστικός στο εξωτερικό.  Ψυχοφθόρο δεν θα το έλεγα αφού από τα 13 μου μέχρι και σήμερα δηλαδή το 24ο έτος της ηλικίας μου το μοντέρνο πένταθλο έχει γίνει καθημερινός τρόπος ζωής»
ΕΡ: Το 2018 κλείνει για σένα έχοντας σε ακόμη ένα πανελλήνιο τίτλο και ταυτόχρονα όμως και μία έκτη θέση σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα κάνοντας μία αναδρομή είσαι ικανοποιημένος από όλα όσα έζησες;

«Το 2018 ίσως να ήταν η πιο δύσκολη χρονιά στην καριέρα μου μέχρι τώρα, αφού λόγο των φοιτητικών υποχρεώσεων πέρναγα αρκετές ώρες στην σχολή. Ταυτόχρονα προσπαθούσα να κρατήσω τον προπονητικό όγκο σε ικανοποιητικά επίπεδα με αποτέλεσμα κατά την διάρκεια την χρονιάς να με ταλαιπωρήσουν πολλοί μικρότραυματισμοί. Η καίρια απόφαση η οποία ανέτρεψε τον αρνητικό κλίμα και κατάφερα να κλείσω την χρονιά με αυτόν τον ιδανικό τρόπο ήρθε από το Δ.Σ της ομοσπονδίας.

Γενικά είμαι ευγνώμων για την στήριξη από μέρους της ομοσπονδίας που πραγματικά χάρη σ’ αυτήν θεωρώ συνεχίζω σε υψηλό επίπεδο. Ειδικά θέλω να σταθώ στην εμπιστοσύνη που μου έδειξαν το καλοκαίρι που μας πέρασε και με παρότρυναν να συμμετάσχω στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Laser Run. Μπορεί η προετοιμασία να ήταν ιδιαίτερα επίπονη αλλά το αποτέλεσμα δικαίωσε τόσο την προσπάθεια μου όσο και αυτήν την απόφαση- παρότρυνση της ομοσπονδίας».
ΕΡ: Πόσο δύσκολο είναι για ένα νέο αθλητή να ασχολείται ταυτόχρονα και με τον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά και με την εκμάθηση και διάδοση του αθλήματος όπως κάνεις εσύ στον Πανελλήνιο;

«Το θεωρώ ευθύνη μου να κάνω την νέα γενιά να αγαπήσει αυτό το άθλημα. Όμως σίγουρα δεν είναι εύκολο αλλά ούτε και αποδοτικό να συνδυάζονται οι όροι του αθλητή και του προπονητή για αυτό σε συνδυασμό με την βοήθεια των τεχνικών συμβουλών της ομοσπονδίας αλλά και των διασυλλογικών προπονητών των αθλημάτων του Πανελληνίου εδώ και μερικούς μήνες έχω πάρει την απόφαση να αποστασιοποιηθω και να αφοσιωθώ στα αγωνιστικά μου καθήκοντα. 

Σίγουρα όμως είμαι χαρούμενος για το επίπεδο των νεαρών αθλητών τόσο του πανελληνίου όσο και γενικότερα που βρίσκονται στο άθλημα.  Δίνουν σημαντικές ελπίδες για το μέλλον»
ΕΡ: Ενόψει της νέας χρονιάς 2019 μία προολυμπιακή χρονιά Τι περιμένεις και ποιοι είναι οι στόχοι σου;

«Με την κεκτημένα ταχύτητα από το Δουβλίνο αλλά και με ένα μεθοδικό προπονητικό πρόγραμμα προκειμένου να ενώσω και τα υπόλοιπα κομμάτια στο παζλ του μοντέρνου πεντάθλου ήρθε αναμενόμενα και η επιτυχία του πανελληνίου πρωταθλήματος που με άφησε ιδιαίτερα ικανοποιημένο.

Ο στόχος μου δεν θα επιτρεπόταν να είναι άλλος από την 8αδα του πανευρωπαϊκού που δίνει απευθείας πρόκριση για το Τόκιο. Αλλα και να δώσω τον «πάρων» σε όλους τους τελικούς στους διεθνείς αγώνες που θα συμμετάσχω μέσα στο 2019»
ΕΡ:  Το Ολυμπιακό όνειρο είναι για κάθε αθλητή το ύψιστο πιστεύεις ότι υπάρχουν οι δυνατότητες να καταφέρεις να πάρεις μία πρόκριση;
«Ξέρω ότι με την δουλειά που κάνω μπορώ να βρίσκομαι στον τελικό του πανευρωπαϊκού στο Μπαθ ! Από εκεί και πέρα είναι ένας αγωνας και στο Πενταθλο όλα μπορούν να συμβούν ! Είμαι σίγουρος ότι στην καλή μου μέρα μπορώ να γίνω ένα Κάκος μπελάς για οποιοδήποτε αντίπαλο και μην ξεχνάμε ότι οι 8 από τους 36 θα προκριθούν. Αν δεν το πίστευα δεν θα συνέχιζα να αγωνίζομαι. »
ΕΡ: Μιας και η χρονιά τελειώνει και οι γιορτές πλησιάζουν τι θα ήθελες να ευχηθείς στον κόσμο και τι θα ζητούσες από τον Άγιο Βασίλη να σου φέρει για τη νέα χρονιά;
«Εύχομαι το 2019 να φέρει πίσω τα χαμόγελα σε όσους στέρησε το 2018 και τα θλιβερά συμβάντα που έπληξαν την χώρα να μην συμβούν πουθενά στον πλανήτη. Προπαντός υγεία και δύναμη να συνεχίσω να ονειρεύομαι και ακόμη το 2019 να συνδυαστεί με την καθιέρωση του ελληνικού μοντέρνου πεντάθλου στο διεθνές στερέωμα»
Πηγή: eomop.gr

Send this to a friend