Μείον 14 κιλά σε 4 μήνες χωρίς… πείνα; Γίνεται!

Μείον 14 κιλά σε 4 μήνες χωρίς… πείνα; Γίνεται!

Ένα μεγάλο πρόβλημα της συγκεκριμένης εποχής είναι τα κιλά. Δεν είναι λίγοι αυτοί που προβληματίζονται ενόψει κυρίως της παραλίας.

Δυστυχώς αυτή είναι μια λάθος προσέγγιση του πράγματος. Διότι τα πολλά κιλά ή για την ακρίβεια τα κιλά που έχεις παραπάνω από όσο επιτρέπει ο σωματότυπός σου, δεν χαλάνε απλώς την εμφάνισή σου.

Το πρόβλημα στην ουσία δεν είναι η παραλία, αλλά κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Η υγεία σου.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Έχοντας χάσει 14 ολόκληρα κιλά από τα τέλη Δεκεμβρίου και συγκεκριμένα από τις 23/12 όταν και κάναμε τα πρώτα βήματα με την Αγγελική στο RNF CHALLENGE, νομίζω ότι μπορώ να αναλύσω, τουλάχιστον μέσα από τη δική μου εμπειρία, το γιατί είναι τόσο σημαντικό και φυσικά τον τρόπο που έγινε όλο αυτό. Και μάλιστα όταν δεν είναι αυτός ο στόχος.

Από την αρχή που ξεκίνησε η προετοιμασία με τον Νίκο Σπυριδαντωνάκη* αυτό που μου είπε, ήταν ότι έπρεπε να χάσω βάρος. Όχι για να κάνω καλύτερους χρόνους, αλλά γιατί η υγεία “έρχεται πάντα σε πρώτο πλάνο”.

Παρά το γεγονός ότι έτρεχα 1-2 φορές την εβδομάδα, είχα χάσει κάθε επαφή με αυτό που λέμε αθλητική διατροφή. Και φυσικά με αυτό που λέγεται φυσική κατάσταση. Επίσης η καταπόνηση στα γόνατά μου, στα ισχία και στους τένοντες. Και ο τραυματισμός ελλόχευε…

Ο Νίκος Καφετζόπουλος* ήταν ο διατροφολόγος που ανέλαβε το δύσκολο έργο της διατροφικής εκπαίδευσής μου, μέσα σε αυτή την προετοιμασία. Και λέω εκπαίδευση, γιατί όλα όσα έμαθα με οδήγησαν στο σημερινό αποτέλεσμα και όχι μια διατροφή γραμμένη σε ένα word ή excel.

Αφού λοιπόν έκανα όλες τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις τις οποίες μου ζήτησαν αμφότεροι, μπήκαμε στη φάση της υλοποίησης ενός πλάνου, που θα με οδηγούσε σε έναν και μόνο αποτέλεσμα: Να μπορώ να προπονούμαι καλύτερα. Κάτι πυ φυσικά με την «ασφάλεια» του προπονητή έγινε με σωστό τρόπο, παρά το γεγονός ότι για τους πρώτους δύο μήνες οι προπονήσεις ήταν 7/7.

Ο Καφετζόπουλος από την πλευρά του ήταν ξεκάθαρος. “Θα μάθεις να τρως σωστά, δεν πρόκειται να στερηθείς τίποτα”. Για το μόνο που ήταν κάθετος ήταν η ζάχαρη. “Δεν θέλω να τρως ζάχαρη έξτρα. Ο μέτριος καφές απ’ έξω έχει μια κουταλιά της σούπας ζάχαρη. Αν πίνεις 2-3 για παράδειγμα, μιλάμε για… καταστροφή”.

Δεν ήθελε, όμως, να την κόψω και τελείως. “Θα παίρνεις ζάχαρη από τα φρούτα, από τα δημητριακά, από τη ντομάτα και γενικώς από τις τροφές. Καλύτερα μέλι να βάζεις μέλι στο γιαούρτι σου. Θέλω να παίρνεις ζάχαρη, αλλά όχι την τρως με το κουτάλι”.

Και το βασικότερο το οποίο μου το τόνισε κιόλας: “Αν θέλεις μια μέρα σαν τρελός να φας ένα γλυκό, θα το κάνεις χωρίς τύψεις. Θέλω να εκπαιδεύσεις τον εαυτό σου, όχι να πάθεις στέρηση. Γιατί έτσι θα έχουμε χειρότερα αποτελέσματα”.

Με βασική συμβουλή αυτή, σωστές αναλογίες πρωτεϊνών, υδατανθράκων, καλών λιπαρών στο πιάτο, αρκετά γεύματα κάθε μέρα και περιορισμό του junk food, έφτασα σε αυτό το αποτέλεσμα.

Το κυριότερο, όμως, χωρίς πείνα και χωρίς άγχος. Διότι δεν κοίταζα κάθε μέρα τη ζυγαριά, δεν στερήθηκα το ψωμί, τα μακαρόνια, το ψάρι, το ρύζι, το κρέας. Ούτε καν τα γλυκά, αφού έτρωγα μέλι, μαρμελάδα ακόμα και σοκολάτα υγείας.

Η ζυγαριά της GARMIN κατέγραφε αυτό το… θαύμα κάθε 15-20 μέρες. Χωρίς να χάνω μυική μάζα, με το νερό σε άριστο επίπεδο, κατάφερα με το συνδυασμό σωστή προετοιμασία και αθλητική διατροφή να χάσω, όχι απλά 14 κιλά, αλλά 13,2 κιλά λίπος!

Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό για την καρδιά; Ξέρετε τι σημαίνει για τον οργανισμό, το γεγονός ότι το σπλαχνικό λίπος μειώθηκε στο μισό;

Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι να μην σκέφτεσαι να ανέβεις μια σκάλα; Να μη νιώθεις άβολα μέσα στα ρούχα σου; Να αισθάνεσαι καλύτερα με τον εαυτό σου; Να νιώθεις ότι έχεις καταφέρει κάτι πολύ σημαντικό;

Να έχεις κερδίσει πίσω τον ίδιο σου τον εαυτό;

Είχα χάσει τη φόρμα μου, δεν έκανα με συνέπεια προπονήσεις, σαν αυτές που με οδήγησαν το 2017 να τρέξω τον πρώτο μου μαραθώνιο στη Ρώμη.

Ναι, η παχυσαρκία αυξάνει και το ψυχολογικό βάρος. Δεν ήμουν παχύσαρκος γιατί δεν πρόλαβα να γίνω και επειδή το runnfun.gr σε… αναγκάζει να τρέξεις, αλλά δεν ήμουν και στα καλύτερά μου.

Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ τόσο στον προπονητή μου, αλλά κυρίως στον Νίκο Καφετζόπουλο. Γιατί με εκπαίδευσε να τρώω. Δεν μου επέβαλε πράγματα.

Με έμαθε να λειτουργώ μόνος μου και να «ζυγίζω» τις διατροφικές επιλογές μου. Πλέον ξέρω τι πρέπει να κάνω και πως. Και αυτό είναι το πιο ουσιαστικό.

Γιατί έτσι αλλάζεις ζωή…


* Ο Νίκος Σπυριδαντωνάκης είναι Πτυχιούχος Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού με ειδικότητα κολύμβησης και Πιστοποιημένος προπονητής τριάθλου από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Τριάθλου (ITU). Μπείτε στη σελίδα της NS COACHING.


* Ο Νίκος Καφετζόπουλος είναι Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος. Έχει γράψει το βιβλίο “Πρακτικός οδηγός Αθλητικής Διατροφής”. Στο www.nutribase.gr μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τη δουλειά του.


Previous ArticleNext Article

Yoga, SwimRunHydra και η αξία του… ΜΑΖΙ

Yoga, SwimRunHydra και η αξία του....ΜΑΖΙ

H Μαρία Μαγκανάρη και η Μαρία Μανωλάκη μας έχουν συστήσει τη yoga με ένα διαφορετικό τρόπο και συνεχώς καταφέρνουν να μας εκπλήσσουν.Έχουν βγάλει τη yοga από την αίθουσα και την έχουν βάλει στη ζωή των αθλητών. Η επόμενη πρόκληση που αντιμετωπίζουν είναι το SwimRunHydra. Αποφασισμένες να ζήσουν την εμπειρία ενός ξεχωριστού multisport event, θα κολυμπήσουν, θα τρέξουν, θα ξανακολυμπήσουν και θα ξανατρέξουν….και όλα αυτά δεμένες! Το runnfun «τρύπωσε» στην προπόνηση τους και έμαθε πολλά!!!

Φωτογραφίες: Δήμητρα Ψυχογιού

Πότε πήρατε την απόφαση να συμμετέχετε στο SwimRunHydra;

Το Νοέμβρη του 2018 , βρεθήκαμε στην Ύδρα , στο πλευρό της TRIMORE  αναλαμβάνοντας το κομμάτι της προετοιμασίας των αθλητών πριν από έναν συγκλονιστικό αγώνα  με ροή θέσεων γιόγκα και αναπνοών ! Παρακολουθώντας το 1o SwimRunHydra να ολοκληρώνεται , είχαμε ήδη πάρει την απόφαση : στο επόμενο θα είμαστε και εμείς ένα ζευγάρι αθλητών που θα αγωνιστεί για να τερματίσει ! Άλλωστε ο αγώνας αυτός είναι ο ορισμός της μεγάλης μας αγάπης : ΕΝΩΣΗ !

Ποια υπερισχύει και σε ποιο από τα δύο αγωνίσματα;

Είμαστε και οι δυο στα πρώτα μας βήματα τόσο στο κολύμπι όσο και στο τρέξιμο ! Άλλωστε, βιώνουμε τόσο πολύ το ΜΑΖΙ σε αυτόν τον αγώνα , που πραγματικά δεν πιστεύουμε πως υπάρχει υπεροχή -υπάρχει ταύτιση , συγχρονισμός, αγάπη , φροντίδα και ικανοποίηση για το κοινό ταξίδι .

Η προετοιμασία για μια τόσο ιδιαίτερη διοργάνωση σε φέρνει πιο κοντά ή γεννά και εντάσεις;

Στο δικό μας ζευγάρι , δεν έφερε καμία ένταση . Αντιθέτως , όποια στιγμή κάποια από τις δυο μας χρειάστηκε υποστήριξη , ενθάρρυνση , την έλαβε και με το παραπάνω κι έτσι επανήλθε στο ταξίδι της προετοιμασίας. Αυτός είναι και ένας από τους  λόγους  που πιστεύουμε πως οι μεγάλοι αθλητές θα επωφελούνταν από το πνεύμα της γιόγκα: θα τους βοηθούσε να δουν σε πνευματικό και συναισθηματικό επίπεδο πώς χειρίζεσαι τη συνύπαρξη-συνεργασία και την αποταύτιση / απελευθέρωση από το τελικό αποτέλεσμα! Πώς τελικά απολαμβάνεις τον αγώνα χωρίς να εστιάζεις στον τελικό στόχο αλλά στη διαδρομή , φροντίζοντας το ζευγάρι σου και δεχόμενος τη φροντίδα του. Δεν έχουμε μάθει να ζητάμε βοήθεια , ίσως πιo εύκολα την προσφέρουμε. Παρ όλ’ αυτά , η σύνδεση με τον συναθλητή σε φέρνει αντιμέτωπο με την όμορφη  πραγματικότητα! μπορεί μόνος να πας γρηγορότερα, όμως σίγουρα μαζί θα περάσουμε καλύτερα! -Αρκεί να ξέρουμε να μένουμε ΜΑΖΙ.

Εκτός από αθλητικό δίδυμο έχετε και άλλους ρόλους στο SwimRnHydra;

Ο βασικός μας ρόλος στο SwimRunHydra είναι η προετοιμασία των αθλητών με γιόγκα πριν την έναρξη του αγώνα . Επίσης, θα υπάρξουν μαθήματα παιδικής γιόγκα και παιχνιδιού για τους μικρούς μας φίλους , ακροβατικά για παιδιά και μουσικοκινητικές δράσεις.

Η yoga είναι απαραίτητη στην προετοιμασία ενός αθλητή;

Η γιόγκα είναι απαραίτητη για όλους . Για τους αθλητές ακόμα περισσότερο. Κάθε φορά που μας δίνετε η ευκαιρία , θυμίζουμε στους Έλληνες αθλητές πως στο εξωτερικό , αθλητές όλων των σπορ την έχουν εντάξει στο εβδομαδιαίο πρόγραμμά τους. Είναι καιρός να μπει στη ρουτίνα των αθλητών και στη χώρα μας.

Στις τελευταίες διοργανώσεις της Trimore Sport Evnets στο Ρέθυμνο και στη Βάρκιζα παρουσιάσατε το Project 11. Τι ακριβώς είναι και πως βοηθάει τον αθλητή;

Το PROJECT 11 , σχεδιάστηκε για να εισάγει τους αθλητές στη ΓΙΟΓΚΑ αποδεικνύοντας πως τελικά, η έλλειψη χρόνου δεν είναι δικαιολογία.Μέσα σε 11 μόνο λεπτά , ένα σετ στάσεων της γιόγκα τοποθετημένων σε ροή , μπορεί να προετοιμάσει στοχευμένα και με ασφάλεια τον αθλητή πριν τον αγώνα . Ομοίως άλλα αντίστοιχα σε χρόνο σετ , μπορούν να τον ανακουφίσουν μετά τον τερματισμό ή άλλα να αποτελέσουν κομμάτι της  εβδομαδιαίας προπόνητικής του. Σαφώς , το βέλτιστο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με ολοκληρωμένη πρακτική , παρ΄όλ αυτά , η εφαρμογή του PROJECT 11 θα βοηθήσει σίγουρα εκείνους που δεν διαθέτουν τον απαιτούμενο χρόνο για αυτήν.

Η yoga είναι μοναχική διαδικασία; Έχει ηλικία;

Το ομορφότερο χαρακτηριστικό της γιόγκα είναι πως, την ίδια στιγμή που είναι απόλυτα μοναχική , είναι και απόλυτη σύνδεση με το ΟΛΟΝ! Μέσα από τη γιόγκα μαθαίνουμε να συνυπάρχουμε ποιοτικά και ειρηνικά και να αναγνωρίζουμε στον διπλανό μας κομμάτια του Εαυτού μας . Έχει αυτή τη μαγεία της ένωσης και σύνδεσης που μας διδάσκει ποιοτικούς τρόπους να επικοινωνούμε , να στηρίζουμε , να συμπορευόμαστε , ενώ ταυτόχρονα μας βοηθά να αγαπήσουμε και τις μοναχικές στιγμές μας!Ηλικία; ευτυχώς όχι ..  Η γιόγκα δεν έχει ηλικία , δεν έχει χρώμα , δεν έχει φύλο  , δεν έχει περιορισμούς βάρους , ύψους  ή άλλων.. τεχνικών χαρακτηριστικών. Η γιόγκα είναι για όλους και είναι κάτι που ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ όχι κάτι που ΚΑΝΕΙΣ. Γιόγκα είναι , ή θα έπρεπε να είναι , η Ζωή η ίδια. Μια συνεχής ένωση , σύζευξη , με τον διπλανό , με τη στιγμή , με τη φύση , με το Θείον . Αν αλήθεια όλοι δοκιμάζαμε να επιτρέψουμε στη γιόγκα να γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς μας , πιθανώς να ζούσαμε σε έναν ομορφότερο πλανήτη! Αλλά ποτέ , ποτέ δεν είναι αργά .

Η προετοιμασία γεννάει ευχαριστίες;

Θέλω να ευχαριστήσω τον υπερ-γιόγκι προπονητή μου στο κολύμπι Σπύρο Χρυσικόπουλο και τον υπομονετικό coach στην ενδυνάμωση και το τρέξιμο Θάνο Λιάσκο! Έκαναν τους μήνες αυτούς προετοιμασίας όμορφους και γέμισαν τις μέρες μου ενέργεια και χαρά

Το Μαραθώνιο ταξίδι, η μαγική στιγμή στο στάδιο και οι λεπτομέρειες…

hoto credits: Μάνος Χρυσός

«Η πιο σημαντική μέρα ενός αγώνα είναι η επόμενη». Η φράση που είχε πει ο Χρήστος Γαρέφης έχει αποτυπωθεί το μυαλό μου από την ημέρα που την άκουσα και με βάση όλη την φιλοσοφία που συμπυκνώνεται σε αυτή θα πρέπει ο καθένας να προσπαθήσει να πορευθεί.

Τι εννοεί, όμως, ακριβώς; Άραγε ένας τόσο μεγάλος αθλητής με διακρίσεις και συμμετοχές σε μεγάλους αγώνες και διοργανώσεις, ανάμεσά τους και οι Ολυμπιακοί αγώνες του 2004, δεν σκέφτεται το αποτέλεσμα;

Το σκέφτεται είναι η απάντηση. Στην πραγματικότητα, όμως, ο Χρήστος Γαρέφης λέει ότι για να υπάρξει επόμενη μέρα, θα πρέπει πριν από τον αγώνα να έχεις δείξει αφοσίωση και συνέπεια.

Η μέρα του αγώνα είναι απλά μια μέρα. Μπορεί να είναι καλή, μπορεί να είναι και κακή. Ποτέ δεν μπορείς με σιγουριά να προδικάσεις τι θα συμβεί.

Είναι δεδομένο, ωστόσο, ότι η προετοιμασία που έχεις κάνει δεν πρόκειται να πάει χαμένη. Ότι, λοιπόν, και αν συμβεί την ημέρα του αγώνα, αν εσύ έχεις προετοιμαστεί σωστά, τότε η επόμενη μέρα, η πιο σημαντική θα είναι πάντα καλή.

Και σήμερα Δευτέρα 11/11/2019, η επόμενη μέρα του Αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας, είναι μια καλή μέρα για μένα.

Γιατί είμαι όρθιος, είμαι στη δουλειά μου, είμαι χαρούμενος και νιώθω καλά. Και αυτό έχει την εξήγησή του.

Ο Νίκος Σπυριδαντωνάκης που ανέλαβε πέρυσι τον Δεκέμβριο να με βάλει στον… ίσιο δρόμο ήξερε ότι δεν έχει να κάνει με έναν άνθρωπο με αθλητική υποδομή. Δούλεψε, λοιπόν, μεθοδικά μαζί μου. Εξετάσεις, πρόγραμμα προπόνησης, διατροφή (σ.σ. έχω αναφερθεί στο παρελθόν στην διατροφική εκπαίδευση του Νικου Καφετζόπουλου) και πολύ υπομονή.

Από τις 15 Σεπτεμβρίου και μετά, χάθηκε λίγο η… μπάλα στην προετοιμασία μου για τον Μαραθώνιο. Έχασα αρκετές προπονήσεις λόγω δουλειάς και το πρόγραμμα τινάχτηκε στον αέρα. Προηγουμένως, μέσα στο καλοκαίρι για ένα διάστημα τουλάχιστον 20 ημερών, δεν μπορούσα να τρέξω (έκανα μόνο κολύμβηση και λίγο ποδήλατο) εξαιτίας ενός τραυματισμού στον αχίλλειο. Παρά τις 15 φυσικοθεραπείες, το πρόβλημα της φλεγμονής σε ένα συγκεκριμένο σημείο είναι πάντα εκεί.

Παρόλα αυτά, τερμάτισα χωρίς ιδιαίτερους πόνους το 26άρι στο Spetses Mini Marathon και τα 2-3 long run που κατάφερα να κάνω μετά βγήκαν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Άρα η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει και φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να χάσω φέτος την ευκαιρία να σταθώ στην εκκίνηση στον Μαραθώνα.

Για να είμαι απολύτως ειλικρινής δεν πίστεψα ούτε για μια στιγμή, ούτε πριν ούτε κατά τη διάρκεια, ότι δεν θα τα καταφέρω, Ήξερα ότι τα χιλιόμετρα δεν θα μπορούσα να τα πάω στον ρυθμό που ήθελα και είχα προπονηθεί, ήμουν σίγουρος, όμως, ότι θα τερμάτιζα και μάλιστα χωρίς προβλήματα.

Όλη τη χρονιά επένδυσα στην προετοιμασία μου. Προσπάθησα να φανώ όσο πιο συνεπής μπορούσα με σεβασμό απέναντι στους αγώνες που έτρεξα. Δεν υπάρχει εύκολη ή δύσκολη διαδρομή, για εμάς τους ερασιτέχνες που δεν κυνηγάμε αυστηρά δευτερόλεπτα και πρωτιές. Αυτό που έχει καθοριστική σημασία, είναι να βρούμε το χρόνο να δουλέψουμε όσο το δυνατόν καλύτερα στην προπόνησή μας. Με την κατάλληλη καθοδήγηση, η επόμενη μέρα του αγώνα μας, θα είναι πάντα μια καλή μέρα.

Θα πρέπει, όμως να σας αποκαλύψω ένα μυστικό. Θα πρέπει κάθε φορά να αξιολογούμε την κατάστασή μας και να ποντάρουμε στα πλεονεκτήματά μας. Να ξέρουμε που υπερτερούμε και που όχι και έτσι να οργανώνουμε το πλάνο μας.

Για παράδειγμα, εγώ ήξερα ότι μου έλειπαν κάποια χιλιόμετρα και κάποιες συγκεκριμένες προπονήσεις. Ήξερα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να βγει σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής ο χρόνος και ο ρυθμός μου. Μέχρι το 20 ήμουν εξαιρετικά και ένιωθά ότι είχα δυνάμεις.

Οι ανάσες μου ήταν καλές, δυνάμεις είχα, αλλά τα πόδια δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν. Ο πόνος στον αχίλλειο ήταν έντονος και άρα δεν γινόταν να πιέσω. Ήξερα, όμως, ότι ήμουν καλά στα υπόλοιπα.

Και ήμουν καλά γιατί:

α) Είχα κοιμηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα τις 2 τελευταίες ημέρες

β) Είχα φάει και πιει όπως έπρεπε την τελευταία εβδομάδα και την τελευταία ημέρα είχα ένα εξαιρετικό πλάνο με τα προϊόντα της Maurten

γ) Πόνταρα στην ξεκούραση και όχι στο φορμάρισμα

δ) Είχα εξαιρετική ψυχολογία και αυτοπεποίθηση

Υπάρχουν, όμως και μικρές λεπτομέρειες που τουλάχιστον σε μένα έδωσαν δύναμη. Κάποια γούρια που τουλάχιστον στο δικό μου το μυαλό λειτουργούν.

Ένιωθα για παράδειγμα ότι τα εξαιρετικά Ride ISO 2 της Saucony θα προστατέψουν τα πόδια μου και δεν είχα άδικο. Πήρα δύναμη από το κίτρινο λουράκι της Garnin στο Fenix5 plus το οποίο μέσα στο χαμό θυμήθηκε και μου έστελε η Νάνσυ, ένιωθα… ωραίος με το φοβερό καπελάκι Blackmile και δεν «έφαγα» τη βροχή στο κεφάλι και φυσικά είχα στη ζώνη μου τη φοβερή πετσετούλα της one zipper που δεν μου επέτρεψε να γεμίσω μύξες και σάλια τη μπλούζα μου (σ.σ. μην αηδιάζετε μυξιάρηδες, η μπλούζα σας ξέρει καλύτερα). Τα προϊόντα της Arla Protein ακολουθούν για αποκατάσταση, όπως μετά από κάθε προπόνηση. Είμαι σίγουρος ότι δεν είναι μόνο placebo…

Για μένα ήταν ο 2ος Μαραθώνιος και ο 1ος στην Αυθεντική διαδρομή. Τα συναισθήματα τη στιγμή που μπήκα στο Καλλιμάρμαρο δεν μπορώ να τα περιγράψω. Ακόμα ψάχνω τις λέξεις. Δεν θα το κάνω τώρα. Απλά γιατί δεν θέλω να χαλάσω τη στιγμή. Πολλές φορές δεν είναι εύκολο να αποτύπωσες με λέξεις αυτά που κρύβονται μέσα στην καρδιά σου. Μαράκι εσύ ξέρεις. Βασικά μόνο εσύ.

Το σίγουρο είναι ότι we did it again. Το RNF CHALLENGE συνεχίζει να βάζει στόχους. Τα καλύτερα έρχονται…

ΥΓ: Αντώνη, Μάνο, Γιώργο ξέρετε εσείς…

ΥΓ2: Η Αγγελική που τα εξηγεί ωραία θα σας γράψει και τα δικά της κάποια στιγμή. Προς το παρόν αναπαύεται στις δάφνες της…

Στέφανο Μπαλντίνι 15 χρόνια μετά στον 37ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας

Δεκαπέντε χρόνια πίσω. Στο Καλλιμάρμαρο μπαίνει ένας Ιταλός. Με το γνωστό ταπεραμέντο των ανθρώπων, της γειτονικής χώρας και τερματίζει πρώτος μέσα σε έξαλλους πανηγυρισμούς.

Σήμερα, μπορεί να μην τερμάτισε στην πρώτη θέση, αλλά ο Ιταλός χρυσός Ολυμπιονίκης Στέφανο Μπαλντίνι πήρε μέρος και τερμάτισε σε 2 ώρες 57.07 στον 37ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας. Με την οικογένειά του να τον περιμένει στις μαρμάρινες κερκίδες του Καλλιμάρμαρου Σταδίου. Η γυναίκα του και οι δύο κόρες του να τον «πνίγουν» στις αγκαλιές και στα φιλιά. Όπως ομολόγησε και ο ίδιος, τρέχουν και είναι λάτρεις των αγώνων δρόμου και οι τρεις γυναίκες της ζωής του.

Όσο για τον ίδιο και πως αισθάνθηκε στον τερματισμό του 15 χρόνια μετά, στο ίδιο Στάδιο τόνισε: «Η αίσθηση είναι η ίδια, το σώμα και οι συνθήκες αλλάζουν ήταν σίγουρα διαφορετικός αγώνας. Αντιμετώπισα την κούρσα λίγο φοβισμένα γιατί για μένα είναι μεγάλη απόσταση και ο καιρός δεν ήταν ο ίδιος σε όλη τη διαδρομή. Όσο και να είσαι προετοιμασμένος κάθε αγώνας έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες. Τον χάρηκα όμως πραγματικά. Έδωσα μεγαλύτερη προσοχή και συγκέντρωση στα τελευταία μέτρα και τερματίζοντας θυμήθηκα πολλά. Όταν μπήκα στο Στάδιο, μου ήρθαν όλες οι μνήμες και οι εικόνες του τερματισμού του 2004. Έχω έρθει πολλές φορές στην Αθήνα, αλλά αυτή τη φορά στάθηκα και πάλι στην εκκίνηση και κατάφερα να τερματίσω σε ένα σχετικά καλό χρόνο».

Ο Ιταλός μαραθωνοδρόμος μίλησε και για το πόσο ανθρωπίνως δυνατό θεωρεί να σπάσει κάποιος το φράγμα των 2 ωρών, επίσημα σε κάποιον από τους Μαραθωνίους, όπως έγινε κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες στη Βιέννη:»Το θεωρώ δυνατό κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες. Στο Λονδίνο, στο Βερολίνο οι συνθήκες ευνοούν αν κάποιος είναι δυνατός και καλά προετοιμασμένος να τα καταφέρει».
Όσο για τον αν θα το επιχειρούσε εκ νέου να τρέξει στην Αθήνα…δεν απάντησε, απλά χαμογέλασε με νόημα…

Σουβατζόγλου: Ήταν ότι πιο δύσκολο έχω τρέξει!

Το άλλο τριαθλο του Γρηγόρη Σουβατζόγλου: Σπουδές, δουλειά πρωταθλητισμός

Ο Γρηγόρης Σουβατζόγλου είναι ο κορυφαίος Έλληνας τριαθλητής. Με αφοσίωση και ώρες προπόνησης στα πόδια του σε καθημερινή βάση, κατάφερε στο Ironman της Μαλαισίας το Σάββατο που μας πέρασε, να πάρει την 1η θέση στην ηλικιακή του κατηγορία και ταυτόχρονα την πρόκριση για το παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2020 που θα γίνει στην Κόνα.

Το χαρακτηριστικό του αγώνα ήταν η υγρασία και η πολύ ζέστη που δυσκόλεψε τις προσπάθειες όλων των αθλητών. Οι συνθήκες σε συνδυασμό με τον ίδιο τον αγώνα, που είναι ένας από τους δυσκολότερους του κόσμου, δημιούργησε ένα… μείγμα που δύσκολα μπορούσε να αντιμετωπίσει κανείς.

Παρόλα αυτά ο… Superman Γρηγόρης Σουβατζόγλου πάλεψε μέχρι το τέλος και όχι μόνο κατάφερε να ολοκληρώσει την προσπάθειά του, πήρε την πρωτιά στο AG (30-34) και πέτυχε και εξαιρετικές επιδόσεις.

Είναι χαρακτηριστικό πως ήταν ο ταχύτερος σε κολύμβηση και ποδηλασία στην κατηγορία του και πλασαρίστηκε σε πολύ υψηλές θέσεις στη γενική κατάταξη, ενώ το τρέξιμο όπως τόνισε και ο ίδιος τον δυσκόλεψε αρκετά.

Ο Έλληνας πρωταθλητής, λίγες ώρες μετά από τη μεγάλη του επιτυχία και την αποδοχή της θέσης για το παγκόσμιο πρωτάθλημα και πριν την επιστροφή του στην Ελλάδα, μίλησε στο runnfun.gr για τις πρώτες του σκέψεις και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε:

«Ήταν ότι πιο δύσκολο έχω τρέξει», ήταν τα πρώτα του λόγια και συνέχισε: «Η ζέστη στο τρέξιμο ήταν αφόρητη, παρόλο που είχε πολλές υδροδοσίες. Αναγκάστηκα να περπατήσω πολλές φορές και σκεφτόμουν ακόμα και να εγκαταλείψω«, τόνισε χαρακτηριστικά.

Όσο για το πως νιώθει που «έσφιξε τα δόντια» και ολοκλήρωσε την προσπάθειά του; «Τέλος καλό, όλα καλά. Η 1η θέση και η πρόκριση για το Παγκόσμιο στη Χαβάη ήρθε. Και τώρα θέλω διακοπές!«.

Ακόμα και οι… Super-ήρωες χρειάζονται ξεκούραση!

* Photo credit: Άγγελος Ζυμαράς @angeloszymaras

SwimRunHydra: Τα… μυστικά της νίκης από τον Παναγιώτη Δημόπουλο

Το 2019, όλοι ανυπομονούν να γίνουν κομμάτι μιας ξεχωριστής, πλούσιας και δυναμικής εμπειρίας, σ’ έναν ιδιαίτερα όμορφο και ξεχωριστό τόπο της Ελλάδος.

Το τριήμερο 15-17 Νοεμβρίου 2019, ο Δήμος Υδραίων, ο Yδραϊκός Ναυτικός Όμιλος και η TRIMORE, διοργανώνουν στο μαγευτικό και ιστορικό νησί του Αργοσαρωνικού, στο πλαίσιο του TRIMORE Multispots TOUR, το 2ο TRIMORE SwimRunHydra. Ένα event αλλιώτικο απ’ τα’ άλλα!

Το SwimRun είναι ένας αγώνας με πολλές εναλλαγές και με συμμετοχή αθλητών σε ζευγάρια, οι οποίοι διαγωνίζονται σε εκτός δρόμου διαδρομές τρεξίματος και κολύμβησης Ανοικτής Θαλάσσης, με συνεχείς εναλλαγές από το ένα άθλημα στο άλλο.. κυριολεκτικά δεμένοι!!!

To 2018 στην Ύδρα οι 50 πρώτοι και τολμηροί SwimRunners, κορυφαίοι αθλητές και λάτρεις του αθλητισμού, αψήφησαν τις δύσκολες καιρικές συνθήκες και στάθηκαν στην εκκίνηση δεμένοι μεταξύ τους ανά δύο με το ελαστικό σκοινί. Στη φετινή διοργάνωση αναμένεται ρεκόρ συμμετοχών ενώ έχει σχεδιαστεί η πραγματοποίηση δύο αποστάσεων.

Ο Παναγιώτης Δημόπουλος και ο Σπύρος Γκοτζιάς ήταν οι μεγάλοι νικητές του 1ου SwimRun και ένα μήνα πριν την επιστροφή τους στον… τόπο του εγκλήματος, ο ένας από τους δύο, ο Παναγιώτης Δημόπουλος, μίλησε στο runnfun.gr και έδωσε οδηγίες προς… ναυτιλλομένους.

Αν θέλεις να συμμετέχεις, πρέπει να τις διαβάσεις:

Η εμπειρία του πρώτου αγώνα

Ο αγώνας σαν εμπειρία ήταν ταυτόχρονα κάτι οικείο αλλά και πρωτόγνωρο μαζί. Το swimrun θυμίζει το γνωστό σε όλους μας aquathlon, κολύμπι και τρέξιμο. Παρόλα αυτά έχει αρκετές διαφορές. Μια από αυτές είναι ότι έχει πολλές εναλλαγές κολύμβησης και τρεξίματος. Μια άλλη είναι ότι δεν υπάρχει ζώνη αλλαγής, όλα τα απολύτως απαραίτητα πρέπει να τα έχεις συνεχώς πάνω σου καθ’όλη τη διάρκεια του αγώνα. Επίσης επιτρέπεται η χρήση βοηθητικού εξοπλισμού όπως pull buoy, χεράκια και σημαδούρα. Η μεγαλύτερη διαφορά όμως, είναι ότι πρέπει να κάνεις όλο τον αγώνα δεμένος με άλλον έναν αθλητή, πράγμα που το κάνει αρκετά ενδιαφέρον γιατί οι δύο αθλητές θα πρέπει να είναι κοντά σε χρόνους και στα δύο αθλήματα. Όλα αυτά είναι που μας κίνησαν το ενδιαφέρον μαζί με τον συναθλητή μου Σπύρο Γκοτζιά και έτσι δηλώσαμε συμμέτοχη σε αυτόν αγώνα.

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Παναγιώτης Δημήπουλος εκτός από τον τίτλο του SwimRun στην Ελλάδα, κρατάει και αυτόν του ISOMAN που επίσης διοργανώνει η Trimore σε Καστοριά και Ρέθυμνο.

Η προετοιμασία

Η αλήθεια είναι ότι επειδή γινόταν πρώτη φορά στην χώρα μας και ήταν κάτι που δεν είχαμε ξαναδεί, ξεκινήσαμε να ψάχνουμε στο διαδίκτυο να βρούμε διάφορα χρήσιμα tips και βίντεο όπου θα μας έδιναν μια πρώτη εικόνα. Αρχικά κάναμε μερικές προπονήσεις με εναλλαγές κολύμπι και τρέξιμο, δεμένοι μεταξύ μας με ένα λάστιχο περασμένο στη μέση. Δοκιμάσαμε να τρέξουμε με τα χεράκια και το βαρελάκι δεμένα πάνω μας. Βάζαμε και βγάζαμε σκουφάκια και γυαλάκια εν κινήσει, προσπαθώντας να μείνουμε κοντά μεταξύ μας αλλά και να μαζέψουμε τη σημαδούρα, κρατώντας όλο τον εξοπλισμό στα χέρια μας. Έπρεπε να κάνουμε αρκετά πράγματα μαζί αλλά η όλη διαδικασία ήταν πολύ διασκεδαστική και γελάσαμε πολύ μέχρι να τα καταφέρουμε.

Τις ειδικές στολές για το swimrun μπορείτε να τις προμηθετείτε από swimmingshop.gr. Πρόκειται για το μοντέλο VERSA της Zone 3, ένας συνδυασμός νεοπρέν και fabric

Τα «μυστικά» που οδήγησαν στην επιτυχία

Μυστικά δεν υπάρχουν. Και εμείς αρχάριοι ξεκινήσαμε, κάναμε τις δοκιμές μας, είδαμε τι είναι πιο αποτελεσματικό και το εφαρμόσαμε. Το μόνο «μυστικό» είναι να έχεις καλή χημεία και επικοινωνία με τον παρτενέρ σου. Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι για τον αγώνα είναι ο εξοπλισμός που θα χρησιμοποιήσει ο κάθε αθλητής (στολή, χεράκια, pull buoy, αθλητικά παπούτσια). Πρέπει να λάβουμε υπ’όψιν μας τη διαδρομή του αγώνα, την απόσταση και την διάρκεια του. Αυτό το λέω γιατί εξαιτίας των εναλλαγών από το κολύμπι στο τρέξιμο και ξανά στο κολύμπι κ.ο.κ. το σώμα μας θα χάνει θερμοκρασία. Οπότε είναι πολύ σημαντικό τι θα φορέσουμε στον αγώνα.

Επειδή ο αγώνας γίνεται τον Νοέμβριο η θερμοκρασία στη θάλασσα έχει αρχίσει και πέφτει, οπότε ιδανικά θα έπρεπε να βάλουμε wetsuit. Επειδή όμως ακολουθεί τρέξιμο, το wetsuit δεν ενδείκνυται γιατί δεν μπορούμε να τρέξουμε με αυτό και θα ανέβει και η θερμοκρασία του σώματος μας σε υψηλά επίπεδα. Έτσι λοιπόν προμηθευτήκαμε ειδικές στολές για το swimrun της Zone 3, το μοντέλο VERSA οι οποίες είναι συνδυασμός νεοπρέν και fabric υλικό , που επιτρέπουν στον αθλητή να κινείτε με άνεση όταν τρέχει και σε συγκεκριμένα σημεία επιτρέπει στο σώμα να αναπνέει.

Η δύναμη της παρέας

Το swimRun δεν το είδαμε τόσο σαν αγώνα , όσο σαν μια περιπέτεια. Το νησί της Ύδρας είναι πολύ όμορφο, και την ημέρα του αγώνα ο καιρός δεν ήταν και ο καλύτερος. Αυτό ήταν που έκανε την όλη εμπειρία μας μοναδική. Δύσκολος καιρός, απαιτητικός στίβος, παρέα με το ζευγάρι σου , δεμένοι από τη μέση, δίπλα σε άλλα ζευγάρια, για έναν αγώνα που διαρκεί 90-120 λεπτά. Κλείνω τα μάτια και μου έρχονται πολύ όμορφες εικόνες. Πολύ Δράση, ψηλά κύματα, δυνατός αέρας , να προσπαθείς να συντονιστείς χεριά με χεριά, βήμα με βήμα με τον συναθλητή σου, να τον εμψυχώσεις , να σου βάζει τις φωνές , μετά από λίγο να γελάμε. Τόσο ένταση και πάθος, τόσες εναλλαγές. Πραγματικά ήταν μια από τις πιο όμορφες εμπειρίες μου και ανυπομονώ για το επόμενο!

Fresh Foam Beacon v2: Λιγότερο βάρος, περισσότερα χιλιόμετρα!

Ας ανοίξουμε το κεφάλαιο προπόνηση. Στην ενότητα για τα προπονητικά παπούτσια.

H μέχρι τώρα εμπειρία μας, θέλει ένα αυστηρά προπονητικό παπούτσι να χαρακτηρίζεται από το βάρος του ώστε ο πλούσιος αφρός του να προσφέρει την απαραίτητη απορρόφηση κραδασμών.

Το νέο Fresh Foam Beacon v2 έρχεται να καταγράψει νέους κανόνες για τα προπονητικά σου παπούτσια, εξισορροπώντας τη μέγιστη απορρόφηση κραδασμών με το ασυναγώνιστα χαμηλό βάρος που δεν ξεπερνά τα 220 γραμμάρια για τον άνδρα και τα 190 για τη γυναίκα!

Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, το νέο Beacon v2 είναι σχεδιασμένο για να ικανοποιεί κάθε σου απαίτηση. Ενισχυμένο upper με διπλή στρώση ζακάρ, ελαστικά κορδόνια και πρωτοποριακή σχεδίαση UltraHeel  στη φτέρνα, ασφαλίζουν όλο το πόδι και το τοποθετούν στις ιδανικότερες συνθήκες μέχρι και τον τελευταίο διασκελισμό.

Εκεί που διακρίνεται το νέο Beacon v2 είναι η καινοτόμα προσέγγιση της τεχνολογίας Fresh Foam. Για πρώτη φορά η επαφή του αφρού με το έδαφος είναι άμεση (Ground Contact) δίχως το παραδοσιακό στρώμα από καουτσούκ που διαθέτουν τα περισσότερα αθλητικά ζευγάρια. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το μαλακό πάτημα γίνεται πιο αισθητό από ποτέ, ενώ στρατηγικά τοποθετημένα τμήματα από ανθεκτικό λάστιχο, στα σημεία που η φθορά είναι εντονότερη κάτω από το παπούτσι, εξασφαλίζουν την αντοχή στο χρόνο και τη χρήση.

Ξεκίνα να γράφεις χιλιόμετρα, με το αθλητικό ζευγάρι που ξαναγράφει από την αρχή, το κεφάλαιο των προπονητικών παπουτσιών. Το νέο Fresh Foam Beacon v2.

x

Send this to a friend