Κρίση πανικού και τρέξιμο: Μπορεί να συμβεί, τι πρέπει να κάνετε

Για πολλούς ανθρώπους το τρέξιμο είναι η τέλεια μέθοδος απαλλαγής από το άγχος. Τι συμβαίνει όμως όταν εξαιτίας του τρεξίματος απελευθερώνονται ενδορφίνες που προκαλούν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα;

Όταν διανύετε μια αγχωτική περίοδο στη ζωή σας, το τρέξιμο μπορεί να γίνει η αιτία να βιώσετε ακόμα και κρίσεις πανικού. Ακόμα και ενώ τρέχετε!

Θύμα αυτής της πραγματικότητας έπεσε η έμπειρη δρομέας Έλεν Ισαάκ. Παρά το γεγονός ότι έχει τρέξει σε άπειρους αγώνες και γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει διαχείριση άγχους, η Ισαάκ κατακλύστηκε από άγχος όταν έδωσε εξετάσεις για τη σχολή φυσικοθεραπείας, γεγονός που είχε επίδραση και στο τρέξιμό της.

“Σταμάτησα στη μέση του δρόμου και έκλεγα”

«Έφτασα στο σημείο να σταματήσω κυριολεκτικά στη μέση του δρόμου ενώ έτρεχα και να κλαίω ανεξέλεγκτα», λέει η ίδια. «Είναι δύσκολη η αναπνοή όταν τρέχεις. Όταν λοιπόν παθαίνεις κρίση πανικού κατά το τρέξιμο σου κόβεται. Θυμάμαι ότι ένιωθα εντελώς εκτός ελέγχου σε σχέση με ό,τι συνέβαινε στη ζωή μου και εκτός ελέγχου σε σχέση με ό,τι συνέβαινε με το σώμα μου εκείνη τη στιγμή», προσθέτει.

Όπως εξηγεί ο αθλητικός ψυχολόγος Μισέλ Κερούλις, ότι οι κρίσεις πανικού προκαλούνται από έντονους φόβους, ανησυχίες ή άγχος. Και ενώ αυτά τα συναισθήματα διαπράττονται από το μυαλό, μπορούν να οδηγήσουν σε εξίσου έντονα σωματικά συμπτώματα, όπως ο αυξημένος καρδιακός ρυθμός και η εφίδρωση.

Το άγχος που προκαλούν τα fitness trackers όταν δεν χρησιμοποιούνται σωστά!

«Το τρέξιμο από μόνο του δεν ωθεί κάποιον να πάθει κρίση πανικού. Το πιθανότερο είναι πως μια σκέψη τον οδηγεί εκεί ενώ τρέχει. Για παράδειγμα, εάν κάποιος φοβάται τα σκυλιά και βλέπει ένα σκυλί στη διαδρομή του, τότε μπορεί να κάνει την αυτόματη σκέψη: «αυτός ο σκύλος θα μου επιτεθεί», κάτι που προκαλεί έντονο φόβο και μπορεί να οδηγήσει σε κρίση πανικού», τονίζει ο Κερούλις.

Τι μπορείς να κάνεις όμως για να χειριστείς μια τέτοια κατάσταση;  «Όταν συμβαίνει, πολλές φορές αυτό που κάνω είναι να μετράω όλα δευτερόλεπτα μέχρι να ηρεμήσω ενώ ακόμα τρέχω. Μερικές φορές καταλήγω να μετράω δευτερόλεπτα για τρία μίλια. Και τότε είμαι εντάξει. Το κάνω και στους αγώνες. Αν αρχίσω να φρικάρω και να φτάσω σε σημείο να μην ξέρω αν μπορώ να συνεχίσω, μετράω δευτερόλεπτα», λέει η Ισαάκ.

“Έλεγχος των σκέψεων”

Ο Κερούλις από τη μεριά του τονίζει πως τα πάντα είναι ζήτημα ψυχολογικής διαχείρισης και ο μέσος δρομέας πρέπει να μάθει να κάνει αυτόματα αυτή την διαχείριση ενώ τρέχει. «Στο παραπάνω παράδειγμα όπου ένας δρομέας βλέπει ένα σκυλί στη διαδρομή του, μόλις παρατηρήσει ότι η αυτόματη σκέψη του είναι: « αυτός ο σκύλος πρόκειται να μου επιτεθεί », πρέπει αυτόματα να εξορθολογήσει την κατάσταση με μια νέα σκέψη όπως: «Ξέρω ότι φοβάμαι αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό ο ιδιοκτήτης του σκύλου τον κρατάει από λουρί άρα είμαι ασφαλής». Αυτό θα επιτρέψει στο άτομο να επιβραδύνει τις αρνητικές σκέψεις του και να επικεντρωθεί ξανά στο να απολαύσει το τρέξιμό του», τονίζει και προσθέτει ότι οι ασκήσεις διαλογισμού είναι ένας άλλος τρόπος για να αποκτήσετε τον έλεγχο των σκέψεών σας.

Με άλλα λόγια, η συνειδητή χρήση ψυχολογικών τεχνικών κατά το τρέξιμο μπορεί να είναι η απάντηση για την αποτροπή μιας κρίσης πανικού. Σε αυτό φαίνεται να συμφωνεί τόσο ο Κερούλις όσο και η Ισάακ.

Διαβάστε επίσης: Σου προκαλεί άγχος ακόμα και το τρέξιμο; Να τι πρέπει να κάνεις

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Το 6ο Veikou Trail θα πραγματοποιηθεί στις 6 Φεβρουαρίου

Η Οργανωτική Επιτροπή του 6ου Veikou Trail, μετά και την απαραίτητη έγκριση του Υγειονομικού Πρωτοκόλλου, από την Αρμόδια Υγειονομική Επιστημονική Επιτροπή της ΓΓΑ, έκανε γνωστή τη νέα ημερομηνία διεξαγωγής του 6ου Veikou Trail.

Έτσι λοιπόν η διοργάνωση, που είχε ματαιωθεί εξαιτίας της έξαρσης του covid-19, θα πραγματοποιηθεί τελικά την Κυριακή 06 Φεβρουαρίου.

Οι εγγραφές θα ανοίξουν ξανά σύντομα. Οι εγγραφές που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί το προηγούμενο διάστημα, είναι ενεργές και όσοι δρομείς επιθυμούν να λάβουν μέρος στην νέα ημερομηνία, μπορούν να προχωρήσουν στην πληρωμή του αντιτίμου συμμετοχής.

Οι εγγραφές θα κλείσουν την Τετάρτη 26 Ιανουαρίου στις 12 το βράδυ.

Όσοι δρομείς έχουν ολοκληρώσει την εγγραφής τους και αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να λάβουν μέρος στην νέα ημερομηνία, θα λάβουν πίσω το αντίτιμο συμμετοχής. Θα πρέπει όμως απαραίτητα να επικοινωνήσουν με την διοργάνωση, στο [email protected], αποστέλλοντας τραπεζικό λογαριασμό Πειραιώς με το όνομα του δικαιούχου. Επίσης θα πρέπει να αναφέρουν το ονοματεπώνυμο του δρομέα και τον αριθμό VT-…  της εγγραφής τους. Σε περίπτωση άλλης Τράπεζας, εκτός της συνεργαζόμενης, θα επιστρέφεται το ποσό της εγγραφής μείον της τραπεζικής προμήθειας.

Η ακύρωση της συμμετοχής είναι δυνατή μέχρι και το κλείσιμο των εγγραφών. Μετά το πέρας της ημερομηνίας και της ώρας που έχει ανακοινωθεί, δεν υπάρχει δυνατότητα ακύρωσης και επιστροφή του αντιτίμου συμμετοχής.

Για περισσότερες πληροφορίες, οι δρομείς μπορούν να επικοινωνούν με την οργανωτική επιτροπή του αγώνα μέσω email στο [email protected].

Διαρκής ενημέρωση για το 6ο Veikou Trail παρέχεται επίσης μέσω της ιστοσελίδας της διοργάνωσης www.veikoutrail.gr και της σελίδας facebook www.facebook.com/veikoutrail

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Τρέξιμο στον διάδρομο ή σε εξωτερικό χώρο;

Τρέξιμο στον διάδρομο ή σε εξωτερικό χώρο;

Οι περισσότεροι δρομείς έχουν αναγκαστεί στη ζωή τους, είτε εξαιτίας των κακών συνθηκών των προπονήσεών τους είτε λόγω διάφορων περιορισμών του χρόνου, να αντικαταστήσουν το τρέξιμο στο δρόμο με τρέξιμο στον διάδρομο.

Και κάπως έτσι, προκύπτουν διαρκώς ερωτήματα ανάμεσα στους δρομείς για το αν είναι καλύτερη η προπόνηση σε διάδρομο ή στον δρόμο.

Για να είναι εντελώς κατανοητή η διαφορά ανάμεσα στα δύο είδη προπόνησης, έχει εφευρεθεί ο «κανόνας του 1%»: αν υψώσετε τον διάδρομο κατά 1% όσον αφορά την κλίση του, το τρέξιμο πάνω του αυτόματα θα αντικατοπτρίζει τη φυσική ανύψωση ενός επίπεδου δρόμου. Φυσικά, αυτό δεν αρκεί από μόνο του για να αναλυθεί η διαφορά ανάμεσα στα δυο είδη προπόνησης.

Σε μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Sports Medicine», επιστήμονες από την Αυστραλία προσπάθησαν να απαντήσουν στα βασικά ερωτήματα αναφορικά με το θέμα, διερευνώντας τις διαφορές στις επιδόσεις στο διάδρομο έναντι του πραγματικού εδάφους.

Τα δεδομένα

Για να συγκεντρώσουν αυτά τα δεδομένα, ανέλυσαν 34 μελέτες που συνέκριναν τις συνθήκες ανάμεσα στα δυο είδη προπόνησης. Δώδεκα από τις εν λόγω μελέτες ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να τρέξουν με κλίση 1% πιο υψωμένη στον διάδρομο, ενώ οι υπόλοιπες χρησιμοποίησαν υψηλότερες ή χαμηλότερες κλίσεις.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε τρία βασικά μέτρα σύγκρισης: τη φυσιολογία (το πόσο έντονα λειτουργούσαν τα όργανα των δρομέων για να διατηρήσουν το ρυθμό τους και να ολοκληρώσουν τις προπονήσεις τους), το επίπεδο αντίληψης των δρομέων και τις επιδόσεις τους.

Το ενδιαφέρον είναι ότι διαπιστώθηκε πως όταν οι δρομείς έτρεχαν σε υψηλή ένταση στο διάδρομο παρουσίαζαν υψηλότερους καρδιακούς ρυθμούς και υψηλότερα επίπεδα αντιληπτικής ικανότητας από ό,τι όταν έτρεχαν με την ίδια ταχύτητα σε εξωτερικούς χώρους, αν και είχαν χαμηλότερα επίπεδα γαλακτικού στους εσωτερικούς χώρους σε σύγκριση με τους εξωτερικούς χώρους.

Αλλά όταν οι δρομείς έριξαν την ταχύτητά τους στον διάδρομο, τα καρδιακά τους ποσοστά και τα επίπεδα αντίληψης ήταν χαμηλότερα από ό,τι όταν έτρεχαν με την ίδια ταχύτητα σε πραγματικό έδαφος.

«Θεωρώ ότι το υπαίθριο τρέξιμο πιο ευχάριστο και λιγότερο απαιτητικό διανοητικά σε σχέση με την ίδια προπόνηση σε ένα διάδρομο», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης, Τζόελ Φούλερ στο Runner’s World. «Για το λόγο αυτό, κάνω προπόνηση σε εξωτερικούς χώρους», πρόσθεσε.

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο που προέκυψε από την έρευνα ήταν οι δρομείς έδειχναν περισσότερη αντοχή, έτρεχαν δηλαδή με μεγαλύτερη ένταση και για περισσότερο χρόνο, στο έδαφος παρά στο διάδρομο.
Αυτό ήταν μια έκπληξη για τον Φούλερ καθώς με δεδομένο πως στον διάδρομο αποφεύγονται μια σειρά από αρνητικές συνθήκες, όπως ο άνεμος, το κακό κλίμα και η υπερβολική ανύψωση, φαίνεται ότι οι δρομείς θα απέδιδαν καλύτερα στους διαδρόμους. «Και όμως, όταν οι δρομείς καλούνται να τρέξουν έξω, φτάνουν γρηγορότερους χρόνους», τονίζει ο Φούλερ.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Η έρευνα δείχνει ότι επειδή οι άνθρωποι όταν τρέχουν σε ένα διάδρομο νιώθουν ότι είναι σε ένα μηχάνημα που δεν μπορούν να ελέγξουν τόσο όσο οι εξωτερικές συνθήκες, τείνουν να επιλέγουν ταχύτητες που είναι πιο αργές σε σχέση με τις δυνατότητές τους.

Τελικά, υπάρχει μια ξεκάθαρη απάντηση για το ποιο από τα δύο είδη προπονήσεων είναι πιο ωφέλιμο για έναν δρομέα; Πάντα παίζει ρόλο και ο ψυχολογικός τομέας. Αν ξεπεραστεί αυτός, τότε κάνοντας χρήση του «κανόνα του 1%», αυτόματα έχεις εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες και ταυτόχρονα, έχεις προσομοιάσει στο έπακρο την κατάσταση του εδάφους. Αν ο ψυχολογικός παράγοντας δεν ξεπεραστεί, τότε προφανώς η προπόνηση σε εξωτερικούς χώρους είναι πιο ουσιώδης.

Διαβάστε ακόμα: Γιατί είναι μεγάλο λάθος να τρέχεις στο διάδρομο και να βλέπεις τηλεόραση;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend