Ποδηλάτης μετά από τροχαίο ζούσε επί πέντε μήνες την ίδια μέρα!

Ένα τροχαίο ατύχημα, ένα κρίσιμο 48ωρο, ένα διάστημα πέντε μηνών που οι μνήμες που συγκεντρώνονταν στη διάρκεια της ημέρας κάθε βράδυ διαγράφονταν, ένα «θαύμα» και μία αναγέννηση.
Ο Κώστας Ελευθεριάδης από τη Θεσσαλονίκη, γεννήθηκε το 1979 και «ξαναγεννήθηκε» το 2016, αφότου ξεπέρασε ένα πολύ σοβαρό ατύχημα που είχε με το ποδήλατό του. Σήμερα, πέντε χρόνια μετά το συμβάν που κόντεψε να τού στοιχίσει τη ζωή και παρόλο που τού έχει αφήσει μέχρι σήμερα πολλά προβλήματα στην υγεία και σε διάφορους τομείς της καθημερινότητάς του, «γιορτάζει» την ημέρα του ατυχήματος από το οποίο επιβίωσε, έχοντας μάλιστα μεταφέρει στην κυριολεξία την ημέρα των γενεθλίων του.

Ο 42χρονος Κώστας, πριν από το 2016 είχε μία φυσιολογική ζωή, που περιελάμβανε τη σύζυγό του, τις δυο του κόρες, μία καλή δουλειά σε ένα εργοστάσιο στη Σίνδου όπου εργαζόταν στον τομέα της πληροφορικής και τη μεγάλη του αγάπη, το ποδήλατο, με το οποίο έκανε πρωταθλητισμό. «Η έννοιά μου ήταν πότε θα σχολάσω από τη δουλειά για να κάνω προπόνηση», λέει χαρακτηριστικά και καμαρώνει για τους πολλούς αγώνες στους οποίους συμμετείχε, τα ταξίδια που έχει κάνει και τα 25.000 χιλιόμετρα που κατέγραφε κάθε χρόνο πάνω στις δύο ρόδες, ποδηλατώντας.

Το μοιραίο τροχαίο που τού άλλαξε τη ζωή

Μία από τις προπονήσεις του στις 7 Αυγούστου του 2016 ήταν και η τελευταία του. Το ραντεβού είχε δοθεί με μία ποδηλατική ομάδα των Σερρών, στο λιοντάρι της Αμφίπολης, στις 7:30 το πρωί. Μισή ώρα νωρίτερα ξεκίνησε -φορώντας κράνος και τον πλήρη εξοπλισμό του- από το εξοχικό του στην Κάριανη Καβάλας. Σε μία κατηφορική στροφή, είδε από έναν αγροτικό δρόμο να βγαίνει ένα αγροτικό όχημα, με το οποίο τελικά, συγκρούστηκε μετωπικά. «Τα αμέσως προηγούμενα δευτερόλεπτα, παρά το γεγονός ότι έχω μεγάλη εμπειρία πάνω στο τιμόνι και την ικανότητα να αυτοπροστατεύομαι, θυμάμαι να νιώθω ότι “δεν το έχω”, ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να αποφύγω τη σύγκρουση. Και κάπου εκεί τελειώνει το σκηνικό», περιγράφει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Ό,τι ακολούθησε από εκείνη τη στιγμή και για τους επόμενους πέντε μήνες, αδυνατεί να το θυμηθεί, αλλά το γνωρίζει από μαρτυρίες, περιγραφές και αμέτρητα ιατρικά έγγραφα και βεβαιώσεις. «Ο ηλικιωμένος που οδηγούσε το αγροτικό ισχυριζόταν ότι δεν με είδε. Λίγο αργότερα ήρθε ασθενοφόρο και διακομίστηκα στο νοσοκομείο της Καβάλας», αναφέρει. Οι γιατροί που τον υποδέχτηκαν, έπρεπε να αντιμετωπίσουν έναν πολυτραυματία με κρανιογκεφαλικές κακώσεις, πολύ σοβαρά αιματώματα, τρεις σπονδύλους σπασμένους και πολλά ακόμη μικρότερα προβλήματα, όπως σπασμένους καρπούς, κομμένους διάφορους τένοντες και ένα βαθύ σκίσιμο πάνω από το μάτι.

Συγγενείς και φίλοι του Κώστα έσπευσαν στην Καβάλα, όπου περίμεναν υπομονετικά και συντηρούσαν τις ελπίδες τους κατά τη διάρκεια του «πολύ κρίσιμου 48ώρου», για το οποίο είχαν κάνει λόγο οι γιατροί. Μετά το πέρας αυτού, τα νέα ήταν μεν καλά για τη ζωή του, αλλά όλα έδειχναν ότι όταν θα έπαιρνε εξιτήριο, θα περνούσε το κατώφλι του νοσοκομείου πάνω σε αναπηρικό καροτσάκι, αφού ήταν σχεδόν δεδομένη η παράλυση που θα τού προκαλούσε ο σπασμένος Άτλας, ο πρώτος σπόνδυλος που συνδέει το κρανίο με τη σπονδυλική στήλη.

Σαν σενάριο ταινίας, ζούσε επί πέντε μήνες την ίδια μέρα

Τέσσερις μέρες μετά, ο Κώστας ξύπνησε από το κώμα στο οποίο είχε πέσει. Αναγνώρισε τα αγαπημένα του πρόσωπα και τους ρώτησε για ποιον λόγο βρίσκεται στο νοσοκομείο, για να πάρει απαντήσεις σχετικά με το ατύχημα που είχε με το ποδήλατο. Την επόμενη μέρα το σκηνικό επαναλήφθηκε, με τον ασθενή να θέτει τις ίδιες ακριβώς ερωτήσεις. «Τους επόμενους μήνες κάθε μέρα ξυπνούσα, ζούσα πράγματα, κοιμόμουν, ξεχνούσα ό,τι είχα ζήσει και πάλι απ’ την αρχή», λέει για την περίοδο εκείνη, που θυμίζει το σενάριο της ταινίας «Κάθε Φορά, Πρώτη Φορά» του Πίτερ Σιγκάλ, όπου η πρωταγωνίστρια κάθε μέρα της ζωής της ξεχνούσε ό,τι μεσολαβούσε μεταξύ δύο ύπνων.

Όταν ωστόσο κάποια στιγμή, πέντε μήνες μετά το ατύχημα, ξύπνησε με τις μνήμες της προηγούμενης μέρας, δυσκολεύτηκε να αποδεχθεί τη νέα του πραγματικότητα και τον εαυτό του που, όπως χαρακτηριστικά λέει, ήταν άλλος από αυτόν που ήταν πριν. «Μού εξήγησαν ότι τα πράγματα δεν θα γίνουν όπως παλιά και δεν μπορούσα να το αποδεχτώ. Έως τότε είχα μάθει να έχω πολλούς ρόλους και να είμαι τυπικός στον κάθε έναν από αυτούς και ξαφνικά δεν είχα κανέναν ρόλο. Μού είχαν καταργήσει το να είμαι αθλητής, εργαζόμενος, ακόμη και ενεργός πατέρας, αφού δεν μπορούσε κανείς να μού εμπιστευτεί τα παιδιά, γιατί κι εγώ ο ίδιος ήθελα φροντίδα», σημειώνει.

Το «θαύμα» που συντελέστηκε και τα στατιστικά που καταρρίφθηκαν

Ποσοστό 1% έδιναν στον άτυχο ποδηλάτη να περπατήσει ξανά και, όπως υποστηρίζει, η περίπτωσή του παρουσιάστηκε ακόμη και σε ιατρική ημερίδα. «Τους πρώτους τέσσερις μήνες φορούσα ένα πλαστικό κολάρο ακόμη και στον ύπνο ή το μπάνιο. Όταν πήγαμε για να το αφαιρέσω και είδε ο γιατρός τις εξετάσεις μου αναφώνησε “θαύμα”. Ένα “θαύμα” που τού έδωσε τη βεβαιότητα ότι σε δύο χρόνια θα είναι όλα εντάξει, όπως κι έγινε», εξηγεί ο 42χρονος. Βέβαια, η ανάρρωσή του σε τόσο μεγάλο βαθμό, προκαλούσε ερωτηματικά, ακόμη και αμφισβήτηση. «Όποιος με έβλεπε και μάθαινε τι μού είχε συμβεί, μού έλεγε “μας δουλεύεις”, ενώ ακόμη και οι επιτροπές αναπηρίας από τις οποίες περνάω έως και σήμερα, μού ζητούν ταυτότητα γιατί δεν μπορούν να πιστέψουν ότι αυτός για τον οποίο γράφουν τα χαρτιά, μπορεί να είναι ο ίδιος άνθρωπος με αυτόν που βλέπουν να στέκεται μπροστά τους», σημειώνει.

Το πραγματικό θαύμα όμως, συντελέστηκε στον τρόπο που αναλαμβάνεται πλέον τη ζωή. Σωματικά, έχει καταφέρει να φτάσει στο 70% των δυνατοτήτων που είχε πριν, αλλά αποφάσισε να αποδεχθεί αυτό το ποσοστό, ως το νέο του 100%. «Το νέο 100% του εαυτού μου είναι πιο ποιοτικό. Μετά το ατύχημα βρήκα καλύτερα το εαυτό μου, καθάρισε το μυαλό μου, εκτίμησα πολύ μικρά πράγματα που ήταν γύρω μου από πάντα αλλά δεν έδινα σημασία. Νομίζω ότι ο μόνος τρόπος για να καταφέρω να γίνω έτσι, ήταν να περάσω όλη αυτή τη δυσκολία, να συμβεί κάτι τόσο βαρύ για να με “χαστουκίσει” και να κάνω ένα νέο βήμα», τονίζει, λέγοντας ότι η σημαντικότερη αλλαγή ήταν ότι μετά τα δύο χρόνια άρχισε να χαίρεται τα παιδιά του, να τα ζει περισσότερο και να απολαμβάνει τη διαδικασία της φροντίδας τους, κάτι που δεν έκανε σε αυτόν το βαθμό ως εργαζόμενος πατέρας.

Τα …κατάλοιπα του ατυχήματος που έμειναν μέχρι σήμερα

Η αναρρωτική του άδεια διήρκησε δύο χρόνια, που είναι το ανώτατο χρονικό διάστημα, που μπορούσε να τού χορηγηθεί από το ασφαλιστικό του ταμείου. Ακόμη και σήμερα όμως δεν κατάφερε να εργαστεί όπως τότε. «Δεν μπόρεσα ποτέ να επιστρέψω σε τόσες ώρες εργασίας μπροστά σε μία οθόνη, αφού ακόμη και δύο χρόνια μετά, οι γιατροί μού έλεγαν ότι πρέπει να κοιμάμαι με αναμμένο φως και να μην υπερβάλλω με την τηλεόραση, το κινητό και τον υπολογιστή. Εμένα, ωστόσο, αυτή ήταν η δουλειά μου, πληροφορική σπούδασα, αυτό ήξερα να κάνω», λέει χαρακτηριστικά, τη στιγμή που ακόμη και σήμερα προσπαθεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, κάνοντας περιστασιακά εξωτερικές συνεργασίες από το σπίτι.

Άλλωστε «κουβαλάει» ακόμη προβλήματα που τού άφησαν οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. «Έχω 67% αναπηρία, που οφείλεται σε εγκεφαλικής φύσης θέματα. Τα σημαντικότερα είναι κρίσεις επιληψίας, για την αποφυγή των οποίων λαμβάνω φαρμακευτική αγωγή, διπλωπία, γιατί δυσκολεύονται να συνεργαστούν τα δύο μου μάτια μεταξύ τους, σύνδρομο μετωπιαίου λοβού, προβλήματα όσφρησης, διάσπαση προσοχής, διαταραχή συγκέντρωσης, γνωστική διαταραχή, και ιλίγγους, ενώ επιπλέον παίρνω και χάπια ψυχιατρικής φύσης, γιατί πρέπει να διατηρώ την ηρεμία μου», δηλώνει.

Οι φοβίες για τον δρόμο που έφεραν καλύτερη οδηγική συμπεριφορά

Αν και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει για πάντα το αγαπημένο του ποδήλατο, ο Κώστας Ελευθεριάδης δυσκολεύεται πλέον στον δρόμο ακόμη και ως συνοδηγός σε αυτοκίνητο. «Στις διασταυρώσεις των δρόμων, όταν υπάρχει άλλος οδηγός σε στενό χωρίς προτεραιότητα, φοβάμαι ότι δεν με βλέπει και ότι θα συνεχίσει τον δρόμο του, όπως ακριβώς συνέβη με τον ηλικιωμένο που με χτύπησε τότε», υποστηρίζει. Ωστόσο, κατάφερε να δει θετικά ακόμη και τις φοβίες που τού γέννησε το τροχαίο. «Αυτό που άλλαξε είναι ότι μού βγήκαν απίστευτες ευαισθησίες για τους πεζούς και ιδιαίτερα για τα ΑμεΑ, τα πεζοδρόμια και τις ράμπες, γιατί “βλέπω” εμένα πάνω στο καρότσι να μην μπορώ να περάσω από κάπου, όταν εμποδίζεται η διέλευση», επισημαίνει.

Στις δυο του κόρες, που σήμερα είναι 12 και 14 ετών, προσπάθησε να μην μεταβιβάσει τη φοβία του και τις επιτρέπει να οδηγούν τα ποδήλατα ή τα πατίνια τους. «Αυτό στο οποίο είμαι κατηγορηματικός όμως, είναι ότι ποτέ δεν θα ανέβουν σε κάτι που τσουλάει χωρίς κράνος και εξοπλισμό προστασίας», υπογραμμίζει.

Πηγή: www.amna.gr

Θέμα: Βαρβάρα Καζαντζίδου

Σημ.: Τις φωτογραφίες παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Κώστας Ελευθεριάδης

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Η Χίος απέκτησε το σήμα “Bike Friendly Destination”

Το σήμα της πόλης φιλική προς τα ποδήλατα απέκτησε ο Δήμος Χίου, ο 8ος Δήμος στην Ελλάδα, στον οποίο απονεμήθηκε τοBike Friendly Destination” (πιστοποίηση που αφορά την προβολή της Χίου ως φιλικού προορισμού για ποδηλάτες) από τη γενική διευθύντρια της εταιρείας NatTour, κα Βίκυ Καραντζαβέλου.

Ο δήμαρχος Χίου κ. Σταμάτης Κάρμαντζης παραλαμβάνοντας το βραβείο υπογράμμισε ότι το βραβείο αυτό αναδεικνύει τη Χίο ως έναν τόπο φιλικό προς το περιβάλλον, προσθέτοντας ότι η Δημοτική Αρχή πραγματοποιεί έργα προς αυτή την κατεύθυνση.

Η κα Καρατζαβέλου ευχαρίστησε την Δημοτική Αρχή για τις προσπάθειες που κάνει, έτσι ώστε η Χίος να είναι μια φιλική προς τα ποδήλατα πόλη, ενώ πρόσθεσε ότι το βραβείο αυτό θα προσελκύσει επισκέπτες, που θα μπορούν με το ποδήλατο να απολαύσουν τις ομορφιές της.

Ο αντιδήμαρχος τουρισμού κ. Κώστας Βεργίνας, αναφέρθηκε στις ενέργειες που έκανε η Δημοτική Αρχή, προκειμένου να τιμηθεί με αυτή την πιστοποίηση, εκτιμώντας ότι ανοίγει νέους δρόμους στην προσέλκυση τουριστών.

Από πλευράς φορέων όλοι υπογράμμισαν την τουριστική ευκαιρία που δίνει στη Χίο αυτή η πιστοποίηση, υπογραμμίζοντας ότι το νησί μας μπαίνει στον παγκόσμιο χάρτη των προορισμών για ποδηλάτες.

Στη σημασία που έχει για τα μικρά παιδιά η σωστή εκμάθηση και η τήρηση του ΚΟΚ, για να κυκλοφορούν με ένα ποδήλατο μέσα στην πόλη, αναφέρθηκε ο πρόεδρος του Συλλόγου Ποδηλατών κ. Παναγιώτης Σιταράς, καλώντας όσους θέλουν να μάθουν για τα ποδήλατα το πρωί της Κυριακής στα Αυγώνυμα σε μια ακόμη ποδηλατική δράση.

H Χίος είναι από τα λίγα νησιά που λόγω του μεγέθους της, των πλούσιων φυσικών και πολιτισμικών τοπίων της αλλά και της ποικιλίας των διαδρομών που προσφέρει, ενδείκνυται για τη χρήση του ποδηλάτου. Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί αρκετά η ποδηλασία με αποτέλεσμα να αυξάνονται συνεχώς οι δράσεις που σχετίζονται με αυτή. Υπάρχουν μάλιστα και συγκροτημένοι σύλλογοι που προγραμματίζουν συχνά από απλές χαλαρές βόλτες σε διάφορες τοποθεσίες του νησιού, μέχρι οργανωμένες αθλητικές δράσεις αγώνες. Η ποδηλασία στη Χίο συναντάται σε τρεις βασικές μορφές: στην ερασιτεχνική ποδηλασία (ποδηλατικό τουρισμό) που εκφράζεται μέσα από βόλτες στον αστικό ιστό και στα χωριά, στην αγωνιστική ποδηλασία και στους αγώνες που την πλαισιώνουν και τέλος στην ποδηλασία βουνού με περιπλανήσεις μέσα από δασικές και αγροτικές περιοχές, βουνά, χαράδρες και ποδηλατικά μονοπάτια. Ο ποδηλατικός τουρισμός στη Χίο προσφέρει στον επισκέπτη μια διαφορετική εμπειρία, αφού μπορεί να περνά περισσότερο χρόνο στη φύση ώστε να ανακαλύψει τα τοπία και τον πλούτο της περιοχής, γνωρίζοντας έτσι μια διαφορετική πλευρά του νησιού.

Κάθε χρόνο διοργανώνονται πολλές αθλητικές δράσεις με αποκορύφωμα το “Βrevet Χίου”. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ποδηλατικά γεγονότα στην Ελλάδα, μια δοκιμασία για σκληρούς ποδηλάτες, με συμμετοχές όχι μόνο από τη Χίο, ακολουθώντας μια διαδρομή που διασχίζει όλο το νησί και διανύει απόσταση 200 χιλιομέτρων.

Για τους λάτρεις του mountain biking υπάρχουν διάφορες (μη οργανωμένες) διαδρομές του νησιού, όπως ο Προβατάς, η Νέα Μονή, οι Άγιοι Πατέρες, ο Ανάβατος, τα Ρετσινάδικα, το Πελινναίο κ.ά. για μια πιο extreme εμπειρία.

Ρεπορτάζ: Θοδωρής Πυλιώτης

Πηγή: www.ertnews.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

112 ποδηλάτες σκοτώνονται κάθε μέρα σε τροχαίο!

Θεσσαλονίκη: Νεκρός ποδηλάτης μετά από σύγκρουση με Ι.Χ.

Η Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2021 θα είναι αφιερωμένη  όπως και κάθε χρόνο (η τρίτη Κυριακή κάθε Νοεμβρίου) στα θύματα των τροχαίων δυστυχημάτων.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας 1,35 εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώνονται κάθε χρόνο στους δρόμους. Τα στατιστικά από μόνα τους φανερώνουν το μέγεθος του προβλήματος :

  • Τα τροχαία είναι η πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες 5 έως 29 ετών.
  • Το 54% των θυμάτων είναι: πεζοί (23%), ποδηλάτες (3%) και μοτοσικλετιστές (28%).
  • Κάθε 24 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος πεθαίνει λόγω τροχαίου.

Ενώ, είναι κοινώς αποδεκτό ότι η ποδηλασία έχει πολλά οφέλη για τη σωματική και ψυχική υγεία των ατόμων αλλά και την κοινωνία, περισσότεροι από 41.000 άνθρωποι/ ποδηλάτες σκοτώνονται κάθε χρόνο  ενώ κινούνται με ποδήλατο για να πάνε στην εργασία τους, μία βόλτα ή ασκούνται. Δηλαδή 112 ποδηλάτες σκοτώνονται κάθε μέρα δηλαδή κάθε 13 λεπτά έχουμε ένα θάνατο ενός ποδηλάτη.

Πέρα από τους θανάτους πολλοί άνθρωποι κινούμενοι με ποδήλατο έχουν σοβαρό τροχαίο δυστύχημα που μπορεί ακόμα και να τους αφήσει και πλήρως παράλυτους.

Τα τροχαία που αφορούν ποδηλάτες μπορούν να προβλεφθούν και με ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενημέρωσης, εκπαίδευσης και παρεμβάσεων του κράτους, της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και ιδιωτικών φορέων μπορούν να αποφευχθούν/ περιορισθούν σημαντικά. Είναι ενδιαφέρον να τονίσουμε ότι οι στατιστικές δείχνουν ότι όσοι περισσότεροι συνάνθρωποί μας κυκλοφορούν με ποδήλατο σε μία χώρα ή πόλη τόσο ελαττώνεται ο αριθμός των θυμάτων.

Τροχαίο «ατύχημα»;

Οφείλουμε να σταματήσουμε πλέον να τα αποκαλούμε τροχαία «ατυχήματα» καθώς δεν είναι ατυχήματα. Στις ΗΠΑ π.χ. στα θανατηφόρα τροχαία με ποδήλατα :

  • Στο 20% των περιπτώσεων οι οδηγοί εγκατέλειψαν τα θύματα
  • Στο 16% των περιπτώσεων είχαμε οδηγούς υπό την επήρεια αλκοόλ
  • Στο 9% των περιπτώσεων είχαμε υπέρβαση ορίου ταχύτητας ως βασικό λόγο του ατυχήματος.

Οφείλουμε να χρησιμοποιούμε τις λέξεις Τροχαίο δυστύχημα/ τρακάρισμα/ σύγκρουση (Traffic Crashes) και όχι ατύχημα. Οφείλουμε όλοι να δημιουργήσουμε μία κουλτούρα σεβασμού των πεζών και των ανθρώπων που κινούνται με ποδήλατα. Είναι σημαντικά πιο ευάλωτοι και οφείλουν οι οδηγοί να το λαμβάνουν αυτό σημαντικά υπόψιν τους.

Η Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων των Τροχαίων στους Δρόμους (World Day of Remembrance for Road Traffic Victims, WDR) αποσκοπεί στο να θυμηθούμε τα εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν σκοτωθεί ή έχουν τραυματιστεί σοβαρά σε τροχαία ατυχήματα.

Το Triathlon Lab Athens με την ανεκτίμητη βοήθεια και αιγίδα του Δήμου Αλίμου με μία σειρά ενεργειών θα προσπαθήσει να ευαισθητοποιήσει την ελληνική κοινωνία ιδιαίτερα για τα τροχαία δυστυχήματα που αφορούν ποδηλάτες. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τον ίδιο τον Δήμαρχο κ.Κονδύλη Ανδρέα καθώς και τον Αντιδήμαρχο Περιβάλλοντος κ.Αντωνάκη Ιωάννη για την στήριξη του εγχειρήματος με κάθε μέσο.

Το Moto του Triathlon Lab Athens είναι

  • Remember the Victims
  • Respect the Cyclists
  • Ride a bicycle

Την Κυριακή 21 Νοεμβρίου (8:00 με εκκίνηση το Δημοτικό Κολυμβητήριο Αλίμου στη Μαρίνα Αλίμου) συμμετέχουμε στην ποδηλατροδρομία μνήμης αλλά και ευαισθητοποίησης των πολιτών για τα τροχαία με ποδήλατα. Η ποδηλατοδρομία θα καταλήξει στο Δημαρχείο του Δήμου Αλίμου όπου σε μία σεμνή τελετή θα τιμήσουμε τα θύματα. Στη συνέχεια στο parking του Κολυμβητηρίου θα στηθεί χώρος εκπαίδευσης παιδιών για την βελτίωση των ποδηλατικών δεξιοτήτων και τη σωστή οδηγική συμπεριφορά όταν κινούμαστε με ποδήλατα.

Για να συμμετέχετε στην ποδηλατοδρομία μνήμης και ευαισθητοποίησης στείλτε τα στοιχεία σας  (όνομα, κινητό, τηλέφωνο):

Στο Triathlon Lab Athens

Email :  [email protected] (Υπεύθυνος Γιάννης Ψαρέλης)

Στη Γραμματεία του Κολυμβητηρίου Του Δήμου Αλίμου :

Email : [email protected] (Υπεύθυνος Αντωνάκης Ιωάννης  & κα. Λεμονάκη Ελένη)

Αλλάζουμε Οδηγική Κουλτούρα και Συμπεριφορές στο Δρόμο

Στο βίντεο  ο Γιάννης Ψαρέλης αναφέρει σχετικά : “Απευθύνομαι σε όλους τους οδηγούς και σας ζητώ να συμβάλλετε ενεργά για να αλλάξουμε οδηγική κουλτούρα και συμπεριφορές και μακροπρόθεσμα να βελτιώσουμε τη θλιβερή των τροχαίων ατυχημάτων στην χώρα μας.

Στη χώρα μας δυστυχώς δεν υπάρχουν ποδηλατοδρόμοι ούτε ασφαλείς δρόμοι για να μετακινηθούν οι πολίτες με ποδήλατο ούτε φυσικά να κάνουν προπόνηση όσοι ασχολούνται με την ποδηλασία. Συνάμα θεωρώ ότι όλοι θα συμφωνήσουμε ότι η πόλη μας η Αθήνα θα γίνει πιο ωραία και το περιβάλλον καλύτερο για εμάς και τα παιδιά μας εάν αυξηθεί ο αριθμός των ανθρώπων που κινούνται με ποδήλατο.

Οι ποδηλάτες μοιραζόμαστε τον ίδιο χώρο με εσάς τους οδηγούς, ιδιαίτερα τους επαγγελματίες  καθώς εμείς κινούμαστε στη δεξιά πλευρά των δρόμων.

Την επόμενη φορά που θα μας συναντήσετε στο δρόμο σας παρακαλώ μη βγάλετε τον δικαιολογημένο σου εκνευρισμό στους ποδηλάτες, μην αγανακτείτε που κινούμαστε με μικρές ταχύτητες, μην επιχειρήσετε να περάσετε ξυστά από εμάς και φυσικά μη μας κλείσετε ή μας στείλετε πάνω σε φρεάτιο, λακκούβα.

Όπως εσείς έτσι και  εμείς έχουμε ανθρώπους που μας αγαπούν,  οικογένεια και παιδιά και μας περιμένουν να γυρίσουν μετά την κάθε μετακίνηση ή προπόνησή μας.

Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση και είμαι σίγουρος ότι με τη βοήθεια σας όχι απλά δεν θα νοιώθουμε μελλοντικά ευάλωτοι στο δρόμο αλλά γεμάτοι σιγουριά καθώς θα έχουμε δεκάδες φίλους να μας βοηθήσουν εάν χρειαστούμε κάτι”.

Triathlon Lab Athens

Email : [email protected]

Κινητό : 6937170260

www.triathlonoworld.gr

www.cyclingworld.gr

www.roadrunning.gr

www.triathlon.gr

www.triathlolab.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend