Γκοτζιάς-Δημόπουλος: Οι πρώτοι SwimRunners νίκησαν δεμένοι

Γκοτζιάς-Δημόπουλος: Οι πρώτοι SwimRunners νίκησαν δεμένοι

«Είναι τρελοί για δέσιμο;» θα πρέπει να αναρωτιούνταν οι ανυποψίαστοι, που απολάμβαναν τον πρωινό καφέ τους φορώντας παλτό και σκούφους λόγω του ψύχους, κάτω από θερμάστρες «μανιτάρια» στις καφετέριες του λιμανιού της Ύδρας. Ψιλόβροχο, συννεφιά, άνεμοι 6 μποφόρ και ξαφνικά, μέσα στο γκρι του χειμωνιάτικου τοπίου, σαν πινελιές από φωτεινά χρώματα, 60 αθλητές και αθλήτριες, δεμένοι μεταξύ τους με σκοινί ανά ζευγάρι, με πορτοκαλί κολυμβητικά σκουφάκια, γαλάζιες και κίτρινες ολόσωμες στολές, γέμισαν το χώρο μπροστά στο Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας. 

Το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ήταν εκεί από την εκκίνηση μέχρι και τον τερματισμό ενός ιδιαίτερα απαιτητικού αγώνα, απόστασης 11 χιλιομέτρων, με τέσσερις εναλλαγές από κολύμπι σε τρέξιμο, το 1ο Trimore SwimRun Hydra. Πρώτοι τερμάτισαν οι τριαθλητές Σπύρος Γκοτζιάς και Παναγιώτης Δημόπουλος. Στο ΑΠΕ ΜΠΕ, μιλούν για την εμπειρία τους σε αυτόν τον αγώνα που διοργανώνεται για πρώτη φορά στη Μεσόγειο, αλλά και την παιδική φιλία τους που ξεκίνησε από το τμήμα κολύμβησης του ΑΝΟ Αργυρούπολης. Στις σπουδές οι δρόμοι τους χώρισαν: Ο Σπύρος αποφοίτησε από τη σχολή Ευελπίδων και έγινε πιλότος στα ελικόπτερα CHINOOK, ο Παναγιώτης σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ Αθηνών. Τους ένωσε ξανά το τρίαθλο πριν βρεθούν… δεμένοι μαζί να αγωνίζονται στην Ύδρα! Ο ένας να εξαρτάται από τον άλλον. Ο ένας να βοηθά τον άλλον. Άλλοτε δίπλα-δίπλα, άλλοτε ο ένας να παρακινεί και άλλοτε να περιμένει τον άλλον. Και στο τέλος, δεμένοι μαζί… νίκησαν!

Αναλυτικά η συνέντευξη των Σπύρου Γκοτζιά και Παναγιώτη Δημόπουλου στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

-Τι διαφορές έχει το SwimRun εν συγκρίσει με άλλα αγωνίσματα που σχετίζονται με το Τρίαθλο ή το Δίαθλο; 

ΓΚΟΤΖΙΑΣ: «Το SwimRun είναι multi sport, όπως και το τρίαθλο. Δεν είναι Ολυμπιακό αγώνισμα, αλλά πρόκειται για μία καινούρια σειρά αγώνων που βασίζεται στην ομαδικότητα. Δεν είσαι μόνος σου. Απαιτεί να έχεις κάποιον άλλον μαζί σου. Ο ένας εξαρτάται από τον άλλον. Χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός, αφού πρέπει να κολυμπήσεις με παπούτσια, μπορείς να χρησιμοποιείς χεράκια στο κολύμπι για να σε βοηθούν και είναι υποχρεωτικό να φοράς στολή neoprene, η οποία σε προστατεύει από το κρύο στη θάλασσα. Αυτό, όμως σημαίνει πως σε κρατά ζεστό και στο τρέξιμο. Αν κάνει ζέστη, τότε σε ζεσταίνει περισσότερο από το επιθυμητό».

ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ: «Είναι μια διαφορετική, εξαιρετική ομαδική εμπειρία, όπως είπε ο Σπύρος, αφού δεν αγωνίζεσαι μόνος σου. Διαφέρει επίσης στο γεγονός πως ό,τι χρειάζεσαι, από τον εξοπλισμό μέχρι και τον ανεφοδιασμό, θα πρέπει να το κουβαλάς πάνω σου καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα. Προβλεπόταν ποινή, αν μόλυνες το περιβάλλον με σκουπίδια. Έπρεπε δηλαδή ακόμη και το άδειο μπουκάλι από το νερό να το επιδείξεις στους κριτές κατά τον τερματισμό».

-Στην πράξη είναι θετικό ή πιεστικό να είσαι δεμένος με τον συναθλητή/τριά σου;
ΓΚΟΤΖΙΑΣ: 
«Είναι θετικό! Ιδιαίτερα στους αρχάριους αθλητές προσδίδει ασφάλεια. Αν κουραστεί κάποιος ή νιώσει αδιαθεσία στο κολύμπι που δεν έχεις οπτική επαφή, το σκοινί θα τεντώσει και ο αθλητής που προπορεύεται και είναι πιο δυνατός, θα κόψει ρυθμό, θα βοηθήσει το συναθλητή του. Στο τρέξιμο έχεις μια επαφή, τον ακούς, αλλά στο νερό το σκοινί είναι ακόμη πιο σημαντικό».

-Τι ήταν αυτό το… κάτι παραπάνω που είχατε για να αφήσετε στη δεύτερη θέση, με διαφορά 6 λεπτών, τον κορυφαίο εν ενεργεία Έλληνα τριαθλητή Γρηγόρη Σουβατζόγλου και τον συναθλητή του, Γιώργο Αλυφαντή;

ΓΚΟΤΖΙΑΣ: «Νομίζω ότι μέτρησε πολύ πως γνωριζόμασταν με τον Παναγιώτη πολλά χρόνια, αφού κολυμπούσαμε μαζί από παιδιά, στο σύλλογό μας, τον ΑΝΟ Αργυρούπολης, από το 2001. Είμαστε συναθλητές και στην ίδια ομάδα τριάθλου τα τελευταία τρία χρόνια, την Athens Triathlon Team, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Γιάννη Ψαρέλη. Κάνουμε μαζί τις προπονήσεις μας στο τρέξιμο και την ποδηλασία. Αν και κάθε μέτρο του αγώνα ήταν καινούριο για εμάς, δεν είχαμε κάποιο ατύχημα, αφού προσέχαμε πολύ στα σημεία που είχε στροφές ή σκαλιά και γλιστρούσε λόγω της βροχής».

ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ: «Νομίζω πως το γεγονός ότι καταφέραμε να νικήσουμε το No 1, τον Γρηγόρη (σ.σ. Σουβατζόγλου) οφείλεται στη χημεία που έχουμε με τον Σπύρο, όπως σας εξήγησε ήδη, αλλά και στο ότι κάναμε κάποια πράγματα καλύτερα κατά τη διάρκεια του αγώνα, ενώ εκείνοι έχασαν σε κάποιες λεπτομέρειες. Ίσως να έκαναν κάποια λάθη».

-Ποια γεύση σας αφήνει η συμμετοχή στο 1ο SwimRun της Ύδρας;
ΓΚΟΤΖΙΑΣ:
 «Ήταν μια μοναδική εμπειρία! Οι συνθήκες ταίριαζαν πολύ στον αγώνα: είχε κύματα, είχε βροχή, οι συνθήκες δηλαδή ήταν απαιτητικές. Η Ύδρα ταιριάζει απόλυτα στο concept του SwimRun, συγκρίνοντας με όσα έχω δει στις σκανδιναβικές χώρες, απ’ όπου ξεκίνησε το συγκεκριμένο αγώνισμα. Οι διαδρομές στην Ύδρα είναι δίπλα στη θάλασσα. Μπορεί να μην έχουμε τις λίμνες που έχουν στη Φινλανδία ή τη Σουηδία, αλλά έχουμε τη θάλασσα και είναι ακόμη καλύτερα σε σχέση με το εξωτερικό, καθώς μπορούν και οι θεατές να παρακολουθήσουν τον αγώνα, λόγω της πρόσβασης που έχουν στην ακτή. Στο εξωτερικό, οι αθλητές διασχίζουν μεγάλες εκτάσεις. Είναι ένας μοναχικός αγώνας, ενώ στην Ύδρα, εμείς είχαμε υποστήριξη από τον κόσμο που μας χειροκροτούσε».

ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ: «Η Ύδρα είναι ένα πανέμορφο, γραφικό νησί και είναι σημαντικό για το άθλημά μας πως εκεί δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα. Οι κάτοικοι ήταν πολύ φιλόξενοι και χάρηκαν και οι ίδιοι τη διοργάνωση. Επειδή δεν απομακρυνόμασταν από τις ακτές στο κολύμπι, ο κόσμος είχε τη δυνατότητα να μας βλέπει και να μας εμψυχώνει».

-Τι θα συμβουλεύατε τους διοργανωτές για να είναι ακόμη καλύτερο το 2ο SwimRun;
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ: 
«Θα πρόσθετα λίγα περισσότερα χιλιόμετρα. Η ικανοποίηση ότι κουβαλάς όλα τα πράγματά μαζί σου, εν αντιθέσει με τους αγώνες τριάθλου, είναι κάτι που θα ήθελε ένας αθλητής να βιώσει λίγο παραπάνω. Ως προς τις παροχές, πραγματικά, οι διοργανωτές είχαν φροντίσει να τα έχουν όλα! Σε λίγους αγώνες έχουμε δει τόσα πολλά!»

ΓΚΟΤΖΙΑΣ: «Νομίζω πως του χρόνου θα υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη απήχηση. Πιστεύω πως θα έχει τριπλάσιες συμμετοχές εν συγκρίσει με φέτος! Ήταν μόλις η πρώτη φορά! Να φανταστείτε πως εγώ έμαθα από αυτόν τον αγώνα ότι υπάρχει αυτό το άθλημα. Ευτυχώς, το είδα εγκαίρως και πήρα τον εξοπλισμό μου. Πολλοί δεν προλάβαιναν να πάρουν τη στολή. Υπάρχουν ειδικές στολές για το SwimRun που είναι κοντομάνικες και έχουν το φερμουάρ μπροστά, αντί πίσω. Αυτό σε βοηθά να τρέχεις πιο άνετα, ενώ οι στολές του τριάθλου είναι σχεδιασμένες καθαρά για κολύμπι».

-Πως προέκυψε η ενασχόλησή σας με το Τρίαθλο, αν και συναθλητές στην κολύμβηση από παιδιά στον ΑΝΟ Αργυρούπολης;
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ:
 «Όταν αποφοίτησα από τα ΤΕΦΑΑ Αθηνών, ήθελα να συμμετάσχω σε έναν Μαραθώνιο. Άρχισα να προπονούμαι στο τρέξιμο και έκανα τρεις Μαραθωνίους (Αθήνα, Πράγα και Παρίσι). Επειδή έτρεχα καλά, ο Σπύρος που ασχολείτο ήδη με το τρίαθλο μου είπε “ γιατί δεν δοκιμάζεις;” Πήγα στον προπονητή του, εκείνος είδε τους χρόνους μου στο τρέξιμο και μου ανακοίνωσε, δεν με ρώτησε καν, απλά μου ανακοίνωσε: “ Ξεκινάς τρίαθλο!”».

ΓΚΟΤΖΙΑΣ: «Κολυμπούσα στα 400μ. και τα 1.500μ., αποστάσεις που ταίριαζαν με αυτές του τριάθλου και είχα αναδειχτεί πρωταθλητής Ελλάδας στην ηλικιακή κατηγορία των 13 ετών. Μετά αφοσιώθηκα στις σπουδές μου στη σχολή Ευελπίδων και ήταν το 2011, όταν αποφάσισα να ξεκινήσω το τρίαθλο. Ανέπτυξα και τα άλλα δύο αθλήματα (τρέξιμο, ποδηλασία) σταδιακά και έφτασα σε ένα πολύ καλό επίπεδο».

-Πως συνδυάζεται, αλήθεια, η ενασχόληση με το τρίαθλο σε τόσο υψηλό επίπεδο, με την επαγγελματική σταδιοδρομία;
ΓΚΟΤΖΙΑΣ: 
«Είναι δύσκολο, αλλά δεν είναι ακατόρθωτο. Προσωπικά, απασχολούμαι πολλές ώρες την ημέρα στην εργασία μου, που αποτελεί και το βασικό μου μέλημα, αφού έμφαση δίνω πρωτίστως στο επάγγελμά μου. Το τρίαθλο είναι ένα χόμπι που με βοηθά να έχω ψυχοσωματική υγεία. Δεν αφοσιώνομαι μόνο σε αυτό, κρατάω μια ισορροπία και στην προσωπική ζωή μου. Προπονούμαι καθημερινά τα απογεύματα μετά τη δουλειά, αλλά τα σαββατοκύριακα λίγο περισσότερο αφού έχω πιο πολύ χρόνο. Η καθοδήγηση του προπονητή μου Γιάννη Ψαρέλη είναι ιδιαίτερα σημαντική και τον ευχαριστώ! Θέλω να ευχαριστήσω δημόσια και τον Παναγιώτη. Κάναμε μία πολύ καλή προσπάθεια, ο ένας βοηθούσε τον άλλον».

Τέλος, γιατί δεν «καλλιεργείται» μεθοδικά το τρίαθλο στις μικρές ηλικίες στην Ελλάδα;
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ
: «Το άθλημα του τριάθλου είναι ένα σύνθετο, απαιτητικό άθλημα και απαιτεί αρκετό χρόνο. Ίσως, επειδή τα παιδιά είναι επιβαρυμένα με το σχολείο και τα φροντιστήρια και οι γονείς επιλέγουν να τα γράψουν σε ένα από τα τρία αθλήματα. Παράλληλα, είναι και ένα σχετικά καινούριο άθλημα στην Ελλάδα. Μπορώ να πω ότι έχει αρχίσει να “ ανθίζει” τα τελευταία πέντε χρόνια και πάμε όλο και καλύτερα. Γίνονται και περισσότεροι αγώνες. Ως προς τους συλλόγους έχουν αρχίσει πολύ δειλά να εμφανίζονται, ενώ κάποιοι άλλοι συζητούν τώρα τη δημιουργία τμημάτων τριάθλου. Υπάρχει κινητοποίηση, λοιπόν από τους συλλόγους, αλλά το θέμα είναι ότι και η Πολιτεία πρέπει να κάνει κάτι γι’ αυτό, μέσω της Ομοσπονδίας».

*** Οι δύο τριαθλητές θέλησαν στο τέλος της συνέντευξης στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων να ευχαριστήσουν δημόσια τους χορηγούς τους, οι οποίοι τους στηρίζουν στις προσπάθειές τους.

ΣΠΥΡΟΣ ΓΚΟΤΖΙΑΣ: ΣΠΑΝΟΣ Α.Ε., Power Health, Compressport Greece, PowerBar in Athens, Onrunning, Aquasphere, Cryosauna-Icetube, Egalaxy, Matcha Ninja Greece, Οπτικά Οραμα, BikeMe.gr

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ: Terranova-bionat, Swimmingshop.gr, Garmin Greece, The Saint Kitchen, Cryosauna Studio, Wd-40 greece team

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

 

 

Previous ArticleNext Article

Ο άθλος του Μάριου Γιαννάκου στην έρημο του Ντουμπάι

Ο άθλος του Μάριου Γιαννάκου στην έρημο του Ντουμπάι

Τον περασμένο Φεβρουάριο πέρασε δύο μέρες στην Αρκτική, στο Ροβανιέμι, κουβαλώντας το έλκηθρό του για 150 χιλιόμετρα.

Λίγους μήνες μετά, από 11 έως 15 Δεκεμβρίου, ο Μάριος Γιαννάκου ολοκλήρωσε μια ακόμα σκληρή δοκιμασία πέρα από τα όρια.

Συμμετείχε και ολοκλήρωσε βαδίζοντας και τρέχοντας 270 χιλιόμετρα στον υπερμαραθώνιο στην αραβική έρημο Αλ Μαρμούμ στο Ντουμπάι!

Έγινε ένας από τους 20 που τα κατάφεραν και φυσικά ο μοναδικός Έλληνας.

Έγραψε μάλιστα στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

Τερμάτισα.

270 χιλιόμετρα στην έρημο για την Ελλάδα , για την οικογένεια μου , για την κοπέλα μου και όλους εσάς που με πιστέψατε.

Δε ξέρω αν θα βρω ποτέ λόγια να σας περιγράψω τι πέρασα αλλά άφησα ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου πίσω στην έρημο.

Για την Ελλάδα.

Ο Μαρίος Αναγνώστου έτοιμος για το επόμενο βήμα

Ο Μαρίος Αναγνώστου έτοιμος για το επόμενο βήμα

Ο Μάριος Αναγνώστου ανήκει στην ομάδα των νέων αθλητών και αθλητριών, που δείχνουν πως μπορούν να σηκώσουν στις πλάτες τους, το …βάρος των αγωνισμάτων αντοχής.

Ο αθλητής του Σάββα Κουμπούρα έχει δείξει πως διαθέτει το ταλέντο και τα εφόδια να κυνηγήσει τα επόμενα χρόνια συμμετοχή και καλές παρουσίες σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις.

Τελευταίο τρανό παράδειγμα της παραπάνω διαπίστωσης, η παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου, στο Τίλμπουργκ της Ολλανδίας. Με ελάχιστη εμπειρία σε ανάλογες διοργανώσεις, αλλά με περίσσια διάθεση να κυνηγήσει το καλύτερο δυνατό, ο Αναγνώστου κατέλαβε την 17η θέση στην κατηγορία του και με τον τρόπο αυτό ολοκλήρωσε απόλυτα επιτυχημένα τον κύκλο του στην κατηγορία Κ20.

«Είναι αλήθεια πως περίμενα να πάω λίγο καλύτερα. Είχαμε πει με τον προπονητή μου, πως θα κυνηγήσω να βγω μπροστά. Από την αρχή θέλησα να κολλήσω στο προπορευόμενο γκρουπ, ωστόσο κλείστηκα και έμεινα πίσω. Κατάφερα στη συνέχεια να ανεβάσω ρυθμό και σταδιακά να κερδίζω θέσεις έναντι των αντιπάλων μου. Η πίστα έτσι κι αλλιώς ήταν δύσκολη, κι έγινε δυσκολότερη με την βροχή», είπε αρχικά ο νεαρός αθλητής, ο οποίος αναφέρθηκε και στις συνθήκες, που βρήκαν στο Τίλμπουργκ: «Όλα ήταν πολύ όμορφα. Η πίστα, το μέρος, τα σπιτάκια όπου μείναμε μέσα στο ζωολογικό κήπο. Ηταν πραγματικά μια τέλεια εμπειρία».

Ο Αναγνώστου το 2019 θα αγωνίζεται στην κατηγορία Κ23, το πρόγραμμα της οποίας περιλαμβάνει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. «Φετινός στόχος είναι η συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 στα 10.000 μέτρα. Τώρα το χειμώνα θα επιδιώξω καλές εμφανίσεις στον κλειστό στίβο», είπε ο νεαρός.

Τα αγωνίσματα της αντοχής παρουσιάζουν τα τελευταία δύο χρόνια φοβερά σημάδια βελτίωσης, γεγονός που δημιουργεί και στους ίδιους τους αθλητές την προσδοκία για κάτι καλύτερο.

«Οι αθλητές της αντοχής έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως μπορούν να κυνηγήσουν ακόμη καλύτερες επιδόσεις. Είμαστε αρκετά παιδιά που διαθέτουμε τα προσόντα και φαίνεται πως μπορούμε να προσπαθήσουμε να φτάσουμε τα αγωνίσματα μας λίγο πιο κοντά στα επίπεδα που ήταν στο παρελθόν. Ο συναγωνισμός που υπάρχει μας βοηθάει να γινόμαστε καλύτεροι», συμπλήρωσε.

Ο Αναγνώστου το καλοκαίρι κατέκτησε την 19η θέση στα 10.000 μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20, ενώ νωρίτερα στη σεζόν διένυσε τα 10.000 μ. σε 30.10.39, που είναι ατομικό του ρεκόρ και μία από τις καλύτερες επιδόσεις όλων των εποχών στη χώρα μας, στην κατηγορία των Εφήβων. Παράλληλα, ο 19χρονος στη διάρκεια της χρονιάς βελτίωσε τα ατομικά του ρεκόρ σε 1.500 μ. (3.53.08), 5.000 μ. (14.38.14) και στα 3.000 μ. (8.31.64) στον κλειστό στίβο.

Πανταζίδης: «Στόχος μου η πρόκριση στο Τόκιο»

Πανταζίδης: «Στόχος μου η πρόκριση στο Τόκιο»
Πιστός στο ραντεβού του με το πιο ψηλό σκαλί του βάθρου ήταν ο Αλέξης Πανταζίδης, ο οποίος στέφθηκε για 6η διαδοχική χρονιά πρωταθλητής Ελλάδας στο Μοντέρνο Πένταθλο. Ο Ελληνας πρωταθλητής έκλεισε τον κύκλο μιας δύσκολης χρονιάς, όπου κατέλαβε την 6η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Laser Run. Ο αθλητής του Πανελληνίου δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για την κατάκτηση του Πανελληνίου πρωταθλήματος και στη συνέχεια αναφέρθηκε στους στόχους του 2019. Μια προολυμπιακή χρονιά και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που δίνει 8 προκρίσεις για το Τόκιο.
ΕΡ: Για έκτη διαδοχική χρονιά κατακτάς τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος. Αυτός ο τίτλος ήταν μέσα στους στόχους σου;
«Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος ! Δεν μπορώ να πω ότι δεν περίμενα αυτόν τον τίτλο αλλά σίγουρα είμαι απόλυτα ευχαριστημένος από τις επιδόσεις που μου τον χάρισαν ! Η ξιφασκία μου ήταν σχεδόν τέλεια και τόσο το κολύμπι όσο και το laser run ήταν σε άκρως ικανοποιητικά επίπεδα για την εποχή».
ΕΡ: Πόσο δύσκολο και ψυχοφθόρο είναι να είσαι όλα αυτά τα χρόνια στην κορυφή;
«Αν ανατρέξει κάποιος στο παρελθόν δύσκολα θα βρει κάποιον άλλον Έλληνα πενταθλητή που για πάνω από μια δεκαετία δούλευε συστηματικά με στόχο να είναι ανταγωνιστικός στο εξωτερικό.  Ψυχοφθόρο δεν θα το έλεγα αφού από τα 13 μου μέχρι και σήμερα δηλαδή το 24ο έτος της ηλικίας μου το μοντέρνο πένταθλο έχει γίνει καθημερινός τρόπος ζωής»
ΕΡ: Το 2018 κλείνει για σένα έχοντας σε ακόμη ένα πανελλήνιο τίτλο και ταυτόχρονα όμως και μία έκτη θέση σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα κάνοντας μία αναδρομή είσαι ικανοποιημένος από όλα όσα έζησες;

«Το 2018 ίσως να ήταν η πιο δύσκολη χρονιά στην καριέρα μου μέχρι τώρα, αφού λόγο των φοιτητικών υποχρεώσεων πέρναγα αρκετές ώρες στην σχολή. Ταυτόχρονα προσπαθούσα να κρατήσω τον προπονητικό όγκο σε ικανοποιητικά επίπεδα με αποτέλεσμα κατά την διάρκεια την χρονιάς να με ταλαιπωρήσουν πολλοί μικρότραυματισμοί. Η καίρια απόφαση η οποία ανέτρεψε τον αρνητικό κλίμα και κατάφερα να κλείσω την χρονιά με αυτόν τον ιδανικό τρόπο ήρθε από το Δ.Σ της ομοσπονδίας.

Γενικά είμαι ευγνώμων για την στήριξη από μέρους της ομοσπονδίας που πραγματικά χάρη σ’ αυτήν θεωρώ συνεχίζω σε υψηλό επίπεδο. Ειδικά θέλω να σταθώ στην εμπιστοσύνη που μου έδειξαν το καλοκαίρι που μας πέρασε και με παρότρυναν να συμμετάσχω στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Laser Run. Μπορεί η προετοιμασία να ήταν ιδιαίτερα επίπονη αλλά το αποτέλεσμα δικαίωσε τόσο την προσπάθεια μου όσο και αυτήν την απόφαση- παρότρυνση της ομοσπονδίας».
ΕΡ: Πόσο δύσκολο είναι για ένα νέο αθλητή να ασχολείται ταυτόχρονα και με τον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά και με την εκμάθηση και διάδοση του αθλήματος όπως κάνεις εσύ στον Πανελλήνιο;

«Το θεωρώ ευθύνη μου να κάνω την νέα γενιά να αγαπήσει αυτό το άθλημα. Όμως σίγουρα δεν είναι εύκολο αλλά ούτε και αποδοτικό να συνδυάζονται οι όροι του αθλητή και του προπονητή για αυτό σε συνδυασμό με την βοήθεια των τεχνικών συμβουλών της ομοσπονδίας αλλά και των διασυλλογικών προπονητών των αθλημάτων του Πανελληνίου εδώ και μερικούς μήνες έχω πάρει την απόφαση να αποστασιοποιηθω και να αφοσιωθώ στα αγωνιστικά μου καθήκοντα. 

Σίγουρα όμως είμαι χαρούμενος για το επίπεδο των νεαρών αθλητών τόσο του πανελληνίου όσο και γενικότερα που βρίσκονται στο άθλημα.  Δίνουν σημαντικές ελπίδες για το μέλλον»
ΕΡ: Ενόψει της νέας χρονιάς 2019 μία προολυμπιακή χρονιά Τι περιμένεις και ποιοι είναι οι στόχοι σου;

«Με την κεκτημένα ταχύτητα από το Δουβλίνο αλλά και με ένα μεθοδικό προπονητικό πρόγραμμα προκειμένου να ενώσω και τα υπόλοιπα κομμάτια στο παζλ του μοντέρνου πεντάθλου ήρθε αναμενόμενα και η επιτυχία του πανελληνίου πρωταθλήματος που με άφησε ιδιαίτερα ικανοποιημένο.

Ο στόχος μου δεν θα επιτρεπόταν να είναι άλλος από την 8αδα του πανευρωπαϊκού που δίνει απευθείας πρόκριση για το Τόκιο. Αλλα και να δώσω τον «πάρων» σε όλους τους τελικούς στους διεθνείς αγώνες που θα συμμετάσχω μέσα στο 2019»
ΕΡ:  Το Ολυμπιακό όνειρο είναι για κάθε αθλητή το ύψιστο πιστεύεις ότι υπάρχουν οι δυνατότητες να καταφέρεις να πάρεις μία πρόκριση;
«Ξέρω ότι με την δουλειά που κάνω μπορώ να βρίσκομαι στον τελικό του πανευρωπαϊκού στο Μπαθ ! Από εκεί και πέρα είναι ένας αγωνας και στο Πενταθλο όλα μπορούν να συμβούν ! Είμαι σίγουρος ότι στην καλή μου μέρα μπορώ να γίνω ένα Κάκος μπελάς για οποιοδήποτε αντίπαλο και μην ξεχνάμε ότι οι 8 από τους 36 θα προκριθούν. Αν δεν το πίστευα δεν θα συνέχιζα να αγωνίζομαι. »
ΕΡ: Μιας και η χρονιά τελειώνει και οι γιορτές πλησιάζουν τι θα ήθελες να ευχηθείς στον κόσμο και τι θα ζητούσες από τον Άγιο Βασίλη να σου φέρει για τη νέα χρονιά;
«Εύχομαι το 2019 να φέρει πίσω τα χαμόγελα σε όσους στέρησε το 2018 και τα θλιβερά συμβάντα που έπληξαν την χώρα να μην συμβούν πουθενά στον πλανήτη. Προπαντός υγεία και δύναμη να συνεχίσω να ονειρεύομαι και ακόμη το 2019 να συνδυαστεί με την καθιέρωση του ελληνικού μοντέρνου πεντάθλου στο διεθνές στερέωμα»
Πηγή: eomop.gr

Send this to a friend