Βαγέλλης Ασπρόμουγγος: Θα κάνω ότι μου αρέσει εμένα και όχι ότι αρέσει στον καρκίνο

Βαγέλλης Ασπρομούγγος: «Θα κάνω ότι μου αρέσει εμένα και όχι ότι αρέσει στον καρκίνο»

Υπάρχουν πολλές φράσεις κλισέ με τις οποίες μπορείς να ξεκινήσεις ένα θέμα που αφορά τον Βαγγέλη Ασπρόμουγγο. «Νίκησε το καρκίνο», «μαχητής της ζωής», « η συγκινητική ιστορία ενός καρκινοπαθή που δίνει μαθήματα δύναμης και αντοχής»… και ο κατάλογος ατελείωτος.

Εγώ τον γνώρισα στο  πιο χαρούμενο περιβάλλον που γίνεται να ανταμώσεις με κάποιον, στις αθλητικές διαδρομές. Τρέξαμε, κολυμπήσαμε, ήπιαμε και τρεις μπύρες και μπορώ να γράψω ένα πράγμα… ο τύπος γουστάρει να ΖΕΙ!!!!!  Αφού ολοκλήρωσε το τρίτο του τρίαθλο, αράξαμε στις όχθες της λίμνης Δόξας και ξετυλίξαμε ένα κουβάρι που έχει πολλές αναποδιές αλλά και μεγάλο τσαμπουκά.

Ποιος κερδίζει θα μάθετε στο τέλος του κειμένου…

Γεμάτα 40άρης και Ταύρος στο ζώδιο, ο Βαγγέλης σπούδασε φωτογραφία με ειδίκευση στο φωτορεπορτάζ ενώ τώρα έχει με το δίδυμο αδερφό του  μια εταιρεία με barcodes και ετικέτες. Ο αθλητισμός ήταν πάντα μέσα στην καθημερινότητα του.

«Με θυμάμαι πάντα τα να ασχολούμαι με κάτι. Στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ ήμουν αρκετά κακός και στράφηκα στο χάντμπολ. Επίσης έκανα σκι στο βουνό ενώ από μικρός είχα και ένα mountain bike. Το 2012 ήρθε μια στιγμή που αποδείχθηκε καταλυτική. Έπεσα με το mountain και έβγαλα το δεξί μου ώμο.Οι γιατροί μου είπανε πως για ένα χρόνο δεν έπρεπε να ξαναπέσω και τότε άρχισα να τρέχω. Ακολουθώντας τη συμβολή ενός φίλου έβαλα στόχο  τον κλασσικό μαραθώνιο. Με μεγαλύτερο log run 9χλμ,έτρεξα το  Νοέμβριο του 2012. Εννοείται πως ήταν λάθος που πήγα απροετοίμαστος.  Τον τερμάτισα καθαρά λόγω μυαλού και όχι σώματος. Έκανα να περπατήσω δύο εβδομάδες. Θεωρώ πως το μυαλό και το πνεύμα υπερνικάει το σώμα, όταν χρειάζεται. Το έχουν πει σπουδαίοι αθλητές, όπως ο Κούρος, και το πιστεύω απόλυτα. Επίσης έτρεχα και σαν συνοδηγός σε ράλι, σε άσφαλτο πιο πολύ. Ήμουν με έναν πολύ ταλαντούχο οδηγό το Βασίλη Ζάχο και είχαμε διακρίσεις.»

– Ποιος είναι ο κοινός παρανομαστής τόσο διαφορετικών επιλογών; Από το χάντμπολ στο mountain και από το Μαραθώνιο στο ράλι;

«Το κοινό τους σημείο είναι πως δε μου αρέσει να κάθομαι σε μια καρέκλα. Σκέψου πως όταν διαγνώστηκα το 2013 μετά το Μαραθώνιο της Αθήνας, το να ήμουν μέσα σε ένα νοσοκομείο με τρέλαινε. Δεν μπορούσα να διανοηθώ πως θα μου απαγορεύσουν οι γιατροί να κάνω ότι θέλω.»  Ένας πόνος, ένα πρήξιμο, μια διάγνωση και ο Βαγγέλης βρέθηκε από το να κυνηγάει το χρόνο στους αγώνες να κυνηγάει τη ζωή!!! «Είδα στο σώμα μου μια συγκεκριμένη αλλαγή στους όρχεις. Λόγω ελλιπούς ενημέρωσης δεν το έψαξα σωστά. Περίμενα να φύγει το πρήξιμο,, αλλά  όταν άρχισε να με ενοχλεί στην καθημερινότητα μου, ακολούθησα τη συμβουλή γιατρού. Είχα μια κακοήθεια στον αριστερό όρχη, και έπρεπε να κάνω αφαίρεση. Την έκανα το Μάιο του 2013, δύο μέρες πριν τα γενέθλιά μου, τη στιγμή που είχα ανακοινώσει στους φίλους πως θα ξεκινήσω προετοιμασία για να κάνω τρίαθλο. Φυσικά όλα ήρθαν πίσω. Έκανα χημειοθεραπείες και σιγά-σιγά άρχισα να προπονούμαι για τρίαθλο».

Έχω πολλά πράγματα για τα οποία πρέπει να ζω

– Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα τέτοιο σοκ, πρέπει να ψάξεις από που θα πιαστείς. Ποια ήταν η πηγή της δύναμης;

«Όταν έμαθα πως έχω καρκίνο και είναι και επιθετικός, αισθάνθηκα μεγάλο φόβο και στεναχώρια. Τσαντίστηκα που πλησίαζαν τα γενέθλια μου. Όλο αυτό κράτησε μισή ώρα. Μετά σκέφτηκα πως δεν θα του περάσει του καρκίνου. Έχω πολλά πράγματα για τα οποία πρέπει να ζω, όπως η οικογένεια μου, οι φίλοι μου, τα πράγματα που κάνω στην καθημερινότητα μου. Μου αρέσει η ζωή και έβαλα προτεραιότητα να νικήσω τον καρκίνο. Έκανα της χημειοθεραπείες, έκατσα 20 μήνες καθαρός και μετά σε έναν επανέλεγχο με διαγνώσανε με καρκίνο στους κοιλιακούς λεμφαδένες. Και έκανα δεύτερη πιο δυνατή χημειοθεραπεία. Μετά από δέκα μήνες είχα μια δεύτερη υποτροπή και έφυγα στην Κολωνία για λεμφαδενικό καθαρισμό. Σε μια πολύ δύσκολη και επικίνδυνη επέμβαση που κράτησε δέκα ώρες, μου αντικατέστησαν ένα τμήμα της κεντρικής αορτής. Μετά από 24 ώρες κατάφερα και σηκώθηκα να περπατήσω. Αυτά ήταν και τα πρώτα βήματα για να ξεκινήσω τρίαθλο.  Από τα πρώτα πράγματα που ρώτησα τον γιατρό ήταν αν θα μπορούσα να κάνω προπόνηση υψηλής έντασης»

– Μετά από τέτοια περιπέτεια δεν θα ήταν λογικό να επανέλθεις με τρέξιμο ή ποδήλατο; Αργά και σταθερά;

«Θα κάνω ότι μου αρέσει εμένα και όχι ότι αρέσει στον καρκίνο. Θα βαριόμουν να έκανα μόνο τρέξιμο ή μόνο ποδήλατο. Το κολύμπι δεν το είχα δοκιμάσει και ξεκίνησα προπονήσεις με την ομάδα του Γιάννη Ψαρέλη. Τώρα είναι το αγαπημένο μου. Αν έπρεπε να κρατήσω κάτι, αυτό θα ήταν η κολύμβηση. Στους αγώνες τριάθλου συμμετέχω όχι για το χρόνο αλλά για τη μαγεία του τερματισμού. Όταν έχει προηγηθεί μια τέτοια περιπέτεια υγείας, μπορείς να φανταστείς τι σημαίνει να τερματίζω. Επιπλέον οι διοργανώσεις τριάθλου είναι γεμάτες χαρά και θετική ενέργεια. Είμαστε   μια οικογένεια όσοι συμμετέχουμε.»

 Θα τερμάτιζα ακόμα και αν έπρεπε να συρθώ μέχρι τη γραμμή του τερματισμού.

 – Η επιθυμία υπήρχε, προετοιμασία έκανες , γιατί άργησε η στιγμή της πρώτης εκκίνησης;

«Τέσσερις φορές ήμουν φουλ φορμαρισμένος. Τη στιγμή που ήμουν έτοιμος να επιλέξω έναν αγώνα έκανα επανέλεγχο και είχα αρνητική διάγνωση. Αυτό με πείσμωνε ακόμα περισσότερο. Το 2016 από τον Αύγουστο μέχρι το Δεκέμβριο τελείωσα μια μεγάλη θεραπεία με αυτόλογη μεταμόσχευση μυελού των οστών. Τρεις συνεχόμενες θεραπείες ανά δεκαπέντε μέρες. Είχα πει στον εαυτό μου, αν καταφέρω και βγω ζωντανός, θα κάνω το πρώτο μου τρίαθλο ότι και αν γίνει. Είχα βάλει στόχο τη Λίμνη Δόξα γιατί είναι μια ήρεμη διαδρομή, το είχα συζητήσει και με τη Δανάη Μωραΐτη. Το έκανα σε  2ώρες, ενώ φέτος το έκανα σε μιάμιση. Βγήκε από μέσα μου ένα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. Όλοι μπορούμε, το ανθρώπινο μυαλό και η ανθρώπινη θέληση δεν τιθασεύονται. Θα τερμάτιζα ακόμα και αν έπρεπε να συρθώ μέχρι τη γραμμή του τερματισμού. Είναι η προσωπική νίκη που με βοήθησε να γυρίσω σελίδα και να συνεχίσω τη ζωή μου. Από τότε έχω συμμετάσχει σε 3 αγώνες τριάθλου. Το ένα ήταν σκυτάλη με τον Νίκο Παπαγγελή στον Σχινιά, η φετινή Λίμνη Δόξα και το Syros Triathlon που ήταν το αποκορύφωμα γιατί συμμετείχα στο Brave Light και έζησα όλες τις μέρες τις διοργάνωσης.

#cancelthecancer

«Προέκυψε όταν ήμουν μέσα στο νοσοκομείο. Έψαχνα μέσα στα social media να βρω κάτι σχετικά με το τρίαθλο.  Να βρω αν υπάρχουν άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο και ασχολούνται με τον αθλητισμό και μοιράζονται την προσπάθεια τους. Αποφάσισα να κάνω μια σελίδα γύρω από τον  εαυτό μου ώστε να παίρνουν κουράγιο όσοι ζουν ότι και εγώ. Να βλέπουν  πως μπορεί να υπάρξει η επόμενη μέρα. Η σχέση είναι αμφίδρομη γιατί και  εγώ παίρνω δύναμη από τα μηνύματα που μου στέλνουν.  

– Ποια σκέψη σε κρατάει δυνατό στον αγώνα;

Το γούρι μου είναι οι κοντινοί μου άνθρωποι. Η οικογένεια και οι φίλοι μου.  Σε κάθε αγώνα τρέχω για φίλους μου που έχουν νοσήσει και κάνουν θεραπεία. Τους αφιερώνω τον τερματισμό μου. Σου δίνει μεγάλη χαρά να σου αφιερώνει κάτι κάποιος που περνάει την ίδια περιπέτεια με εσένα. Είναι σα να σου λέει σε περιμένω»

– Πάμε σε στυλ βραβεία Όσκαρ…. Ποιους θες να ευχαριστήσεις ;

«Θέλω να ευχαριστήσω τον φίλο μου Γιώργο, γνωστός και σαν icnoc . Ποδηλάτης και ταλαντούχος γραφίστας, είναι «συνεργός» στο «cancel the cancer». Δική του σκέψη ήταν το logo και η σχεδίαση. Να μπουν στη σελίδα  και άλλοι καρκινοπαθείς που ασχολούνται με τον αθλητισμό ώστε να δίνουμε κουράγιο σε όσους νοσηλεύονται. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τον Στέλιο Ανδρεάδη. Με τις συμβουλές και την καθοδήγησή του κατάφερα να τερματίσω στους αγώνες μου. Με βοήθησε και με το κολυμβητήριο Blue Swimming Center όπου έκανα προπονήσεις.  Σε ότι αφορά το ποδήλατο, ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Νίκο Κασσιμάτη και την οικογένεια του. Είναι φίλος αδελφικός. Τέλος ευχαριστώ  την οικογένεια μου που αγαπώ πολύ και τους φίλους μου τριαθλητές.»

– Ποιος είναι ο επόμενος στόχος;

«Είσαι ο πρώτος που το μαθαίνεις. Επόμενος στόχος είναι το Half  Ironman στο Costa Navarino  κάνοντας σκυτάλη με το Νίκο Παπαγγελή ο οποίος είχε νοσήσει με καρκίνο. Θέλουμε να προετοιμαστούμε κατάλληλα και να στείλουμε ένα μήνυμα και εκτός συνόρων.»

Previous ArticleNext Article

Μητρόπαπας: «Εμβόλιο ψυχολογίας και ανάγκη ο μαζικός αθλητισμός»

Οι αγώνες της Trimore μας έχουν χαρίσει αξέχαστε στιγμές. Από τη Σύρο, την Καστοριά, την Ύδρα, τη Θράκη και το Ρέθυμνο, μέχρι την Αθηναϊκή Ριβιέρα. Με πρωτότυπες ιδέες, με τον αθλητή πάντα στο επίκεντρο, με αγώνες για όλη την οικογένεια και με εξαιρετική οργάνωση με προσοχή στη λεπτομέρεια.

Ο επικεφαλής της Trimore Κωνσταντίνος Μητρόπαπας ήταν ένας από τους διοργανωτές που κατάφεραν να αφήσουν ένα αποτύπωμα μέσα στο καταστροφικό για τους μαζικούς αγώνες 2020. Με τη διοργάνωση στο Ρέθυμνο, την οποία παρακολούθησαν και χειροκρότησαν όλοι οι τοπικοί φορείς του Ρεθύμνου και της περιφέρειας Κρήτης, αλλά και ο υφυπουργός αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης.

Στην αυγή του 2021 πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως θα θέλαμε και όπως οι πιο αισιόδοξοι από εμάς περιμέναμε. Ο Κορωνοϊός είναι ακόμα εδώ και δείχνει τα δόντια του. Και το μεγάλο ερώτημα που έχουμε όλοι στα χείλη μας είναι: Θα χαθεί ακόμη μια χρονιά;

– Μπορούν να διοργανωθούν μαζικοί αγώνες το 2021;

«Ναι μπορούν να διοργανωθούν και πρέπει», λέει στο runnfun.gr o Κωνσταντίνος Μητρόπαπας και συνεχίζει: «Οι επιπτώσεις της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης ως αποτέλεσμα της υγειονομικής κρίσης είναι ανυπολόγιστα μεγάλες και ο πυλώνας αυτός μπορεί να συνεισφέρει τα μέγιστα στην κατεύθυνση αυτή. Οι άνθρωποι όλων ων ηλικιών και ακόμη περισσότερο οι αθλητές όλων των ηλικιών και επιπέδων, έχουν χάσει εντελώς τον προσανατολισμό τους, δεν έχουν όραμα και όρεξη. Οφείλουμε να τους δώσουμε κάτι ουσιαστικό και μια διέξοδο στα τόσο μα τόσα προβλήματα με τα οποία έχουν επιφορτιστεί. Ένα… εμβόλιο ψυχολογίας είναι πλέον επιτακτικό. Όσον αφορά στη δυνατότητα διοργάνωσης, είναι σαφές ότι υπάρχει, γιατί σε αντίθεση με άλλες εκδηλώσει της ζωής (γάμοι, βαπτίσεις, συνεστιάσεις, πανηγύρια, κίνηση στο λεωφορείο, σε τράπεζες, σε θάλασσες κλπ) οι αγώνες και τα events, διέπονται από συγκεκριμένους κανόνες οι οποίοι μάλιστα ελέγχονται από τους διοργανωτές με πειθαρχεία, σοβαρότητα και συνέπεια, δεδομένου μάλιστα ότι καταθέτουν και λαμβάνουν έγκριση για συγκεκριμένο υγειονομικό πλαίσιο διαχείρισης και αναλαμβάνουν και την ευθύνη εφαρμογής του.

– Είναι οι διοργανωτές έτοιμοι να ανταπεξέλθουν και πρακτικά και οικονομικά;

«Τα πράγματα είναι δύσκολα όσον αφορά στο οικονομικό κομμάτι, γιατί επί του πρακτικού των νέων αναγκών προσαρμόζονται. Στο οικονομικό όμως, δυστυχώς χορηγοί έχουν αποχωρήσει και η στήριξη από Δήμους και Περιφέρειες είναι αμφίβολη στο φόβο των επιπτώσεων μιας αποτυχίας (ακόμη και όταν η εκτίμηση είναι ότι δεν είναι πιθανή). Θα πρέπει όμως, εφόσον η πολιτεία επιθυμεί να επανέλθουν κάποια στιγμή αυτές οι διοργανώσεις, να σταθεί στο πλευρό των διοργανωτών και να παρέχεται βοήθεια από τη μία, από την άλλη δε να είναι δυνατή η σχετική επένδυση ιδιωτών διοργανωτών που πιστεύουν στο μέλλον του χώρου. Παράλληλα, η κινητροδότηση επιχειρήσεων να χορηγήσουν τέτοιες εκδηλώσεις αντί να ξοδεύουν όλα τα χρήματά τους στην τηλεόραση (διαφημίσεις τώρα που η θεαματικότητα είναι στα ύψη λόγο αποκλεισμού στα σπίτια) είναι εκείνη που θα μπορούσε να επαναφέρει κάποια στιγμή τον λαϊκό αθλητισμό στη θέση που του αρμόζει και τους χορηγούς να τον στηρίζουν αντί να απομακρυνθούν οριστικά από αυτόν».

– Έχουν ανάγκη οι περιοχές την παρουσία αθλητών και αθλούμενων;

«Ο τουρισμός είναι η βιομηχανία της Ελλάδος. Ο Θεματικός / αθλητικός τουρισμός (εντός Ελλάδος που είναι και πιο εύκολος σε τέτοιες περιόδους αλλά και από το εξωτερικό) αποτελεί εφαλτήριο ανάπτυξης τοπικών οικονομιών σε μια περίοδο που ειλικρινά βρίσκονται υπό πλήρη διάλυση. Οι αθλητές/αθλούμενοι από μόνοι τους αποτελούν πόλο δημιουργίας οικονομικού αποτυπώματος τόσο άμεσου (σήμερα που θα έρθουν) όσο και μακροπρόθεσμου (επιστρέφοντας ξανά ή και συστήνοντας σε άλλους τον προορισμό), συνεπώς μπορεί να φανταστεί κανείς πόσο πολλαπλάσια θετικά αποτελέσματα μπορεί να δημιουργήσει η προσέλκυση και συνοδών, θεατών, οικογενειών κλπ.».

– Αποτελούν οι αγώνες ψυχοθεραπεία σε έναν κόσμο που είναι έτσι κι αλλιώς πιεσμένος;

Απολύτως. Τόσο άμεση με τη συμμετοχή, την προσπάθεια, τη νίκη, όσο και με την προετοιμασία και την οριοθέτηση και υιοθέτηση στόχων ζωής, προπονήσεων, τακτικής, τουρισμού, οικογενειακών στιγμών, χαλάρωσης κλπ.

– Υπάρχει η βούληση από την τοπική αυτοδιοίκηση σε κάθε περίπτωση να συνδράμει σε θετική κατεύθυνση;

«Υπάρχει βούληση, χρειάζεται όμως και η βοήθεια της πολιτείας στην διευκόλυνση των διαδικασιών και των υγειονομικών πλαισίων ώστε να καθίσταται εφικτό το πράττειν».

– Θα βοηθήσουν οι αγώνες αυτοί στο να επιτευχθεί ο στόχος που έχει θέσει η κυβέρνηση για τα έσοδα του τουρισμού;

«Είναι σίγουρο ότι αποτελεί πηγή οικονομικού αποτυπώματος και ανάπτυξης προορισμών για ακόμη καλλίτερα αποτελέσματα στο μέλλον. Ένα μόνο event (από τα εκατοντάδες που δημιουργούνται) μπορεί να έχει έναν κύκλο εργασίας γύρω στα 20 – 100 χιλιάδες ευρώ και είναι δυνατόν να ξοδευτούν από επισκέπτες του προορισμού από 50 χιλιάδες μέχρι και εκατομμύρια ευρώ. Μπορεί κανείς να κάνει την αναγωγή βάσει του αριθμού των εκδηλώσεων».

– Παρατηρήσαμε ότι όπου και αν έγιναν αγώνες το 2020 δεν υπήρχε αύξηση κρουσμάτων ακόμα και 15-20 ημέρες μετά. Μπορεί να αποτελέσει αυτό ένα ακόμα όπλο στα χέρια των διοργανώσεων για επανεκκίνηση της δραστηριότητας;

«Μπορεί να δείξει εμφανώς ότι αυτό που υπόσχονται οι διοργανωτές: σοβαρότητα, υπευθυνότητα, αξιοπιστία, ποιότητα, ασφάλεια, το τηρούν. Ακολούθως, σίγουρα μπορεί να αξιοποιηθεί ώστε να αντιμετωπιστεί ξεχωριστά και με περισσότερη προσοχή η υπόθεση των αθλητικών δραστηριοτήτων από απλούς συνωστισμούς ανθρώπων».

–  Υπάρχει τρόπος να συσταθεί μια ομάδα που να μπορεί να συζητά με την πολιτική ηγεσία;

«Υπάρχει αρκεί κάποιος να ηγηθεί της συντονισμένης προσπάθειας. Αυτή η πρωτοβουλία σας, είναι μια καλή αρχή. Εμείς είμαστε σε στενή επαφή με τους αρμόδιους φορείς, δεν αρκεί όμως».

– Είστε αισιόδοξος ότι μπορεί να καλυφθεί το χαμένο έδαφος και παράλληλα να κερδηθούν και νέοι αθλούμενοι με το πέρας της πανδημίας;

«Νέοι αθλούμενοι προκύπτουν πάντα κατόπιν τέτοιων κρίσεων. Βέβαια, τέτοιο προηγούμενο δεν έχει υπάρξει ξανά και σίγουρα δεν γνωρίζουμε τις επιπτώσεις του (εκτιμώ σημαντικές) στον οργανωμένο αθλητισμό/πρωταθλητισμό. Μία παράμετρος ακόμη που είναι σημαντική είναι ο διχασμός των αθλητών/αθλουμένων στο θέμα της απόφασης διεξαγωγής του εμβολίου, το οποίο αν με οποιονδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα τεθεί ως προϋπόθεση συμμετοχής σε μελλοντικούς αγώνες, είναι σίγουρο ότι θα δημιουργήσει αθλητισμό πολλαπλών ταχυτήτων και αγώνες τύπου “μποϊκοτάζ” όπως έχουμε ζήσει με παλαιούς Ολυμπιακούς αγώνες».

Η ιστορία μιας ξεχωριστής φιλίας, που ενισχύεται στο Thessaloniki Virtual Marathon

Είναι μια ιστορία βγαλμένη μέσα από τη ζωή. Μια σχέση που επιβιώνει μέσα από σκληρή δοκιμασία της καθημερινότητας. Μια σχέση που ξεκίνησε σ’ ένα κάμπινγκ στην Ιερισσό Χαλκιδικής, όπου γεννήθηκε η φιλία ανάμεσα στον Θωμά Τάτσιο και τον Χρήστο Μπεντιούλη, αναπτύχθηκε μέσα από τον Διεθνή Μαραθώνιο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ όλα τα προηγούμενα χρόνια και πλέον επεκτείνεται και στο εορταστικό Thessaloniki Virtual Marathon, τη νέα διοργάνωση που πραγματοποιείται από τις 20 Δεκεμβρίου 2020 έως τις 15 Ιανουαρίου 2021 για καλό σκοπό, καθώς σημαντικό μέρος των εσόδων θα διατεθεί για τις ανάγκες της Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τις αρμόδιες Αντιδημαρχίες του Δήμου.

Ο Θωμάς Τάτσιος είναι ο φίλος και ο Χρήστος Μπεντιούλης ο καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, πάσχων από εγκεφαλική παράλυση λόγω σπαστικής παραπληγίας. «Κάθε χρόνο κάναμε διακοπές στην Ιερισσό, οικογενειακά. Ο γιος μου είναι 12 χρονών και η κόρη μου 10. Βγαίναμε βόλτα κάθε απόγευμα», θυμάται ο Θωμάς. «Μια μέρα είπαμε να πάρουμε και τον Χρήστο μαζί μας. Είχαμε την φαεινή ιδέα να ανέβουμε στα συγκρουόμενα. Και ξαφνικά είδαμε τον Χρήστο να συμμετέχει,  να ενθουσιάζεται, να γελάει, να χαιρετάει όσους συγκινημένοι όπως κι εμείς, μας έβλεπαν. Αυτό ήταν.. Ο Χρήστος έγινε μέλος της… αθλητικής μας ομάδας!»

Το ένα φέρνει το άλλο και ήταν θέμα χρόνου να φέρει τον Χρήστο Μπεντιούλη στην εκκίνηση ενός «δρόμου» διαφορετικού από όσους είχε γνωρίσει μέχρι τότε.

«Ήταν το 2015 όταν είπαμε να κάνουμε 5χλμ. έτσι για δοκιμή, στον Διεθνή Μαραθώνιο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ. Φοβήθηκα λόγω του συνωστισμού μήπως τραυματίσουμε κάποιον με τους τροχούς ή μήπως έχουμε κάποιο ατύχημα εμείς. Μέσα σε 15.000 κόσμο ήταν δύσκολο το εγχείρημα. Έτσι το πήραμε απόφαση. Αλλάξαμε επίπεδο και δοκιμάσαμε στον Νυχτερινό Ημιμαραθώνιο Θεσσαλονίκης, στα 21 χιλιόμετρα! Χαρά απερίγραπτη, εικόνες, χρώματα… Όχι, δεν κουράστηκα. Έπαιρνα δυνάμεις από την ευχαρίστηση του Χρήστου».

Αυτό συνεχίστηκε μέχρι και το 2018. Την επόμενη χρονιά έχοντας πλέον την εμπειρία και μοναδικά συναισθήματα,  οι δυο τους πήραν θέση στην εκκίνηση του Μαραθωνίου ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, φθάνοντας στο απόλυτο αγωνιστικό επίπεδο της διοργάνωσης. Η εκκίνηση δόθηκε αλλά μετά τα πολλά χειροκροτήματα υπήρξε ένα απρόβλεπτο γεγονός. Βλέπετε υπήρχε στον ορίζοντα ένα ακόμη εμπόδιο, μια ακόμη δοκιμασία, ψυχική και τεχνική, που κλήθηκαν να ξεπεράσουν.

«Αμέσως μετά την εκκίνηση, στην Πέλλα, την ώρα που είμαστε στο πλακόστρωτο, έφυγε η ρόδα από το καρότσι! Χάσαμε την ισορροπία μας αλλά χωρίς να τραυματισθούμε. Δεν κατάφερα να επιδιορθώσω τη ρόδα, αλλά ευτυχώς ο πατέρας μίας κοπέλας που βρέθηκε εκεί κατάφερε και επισκεύασε τη βλάβη! Πανευτυχείς τους ευχαριστήσουμε, συνεχίσαμε μέχρι τον τερματισμό, ώρες μετά , αλλά μικρή σημασία είχε αυτό. Το χειροκρότημα, η συγκίνηση και τα συναισθήματα και των δυο μας ήταν ότι καλύτερο ζήσαμε εκείνη τη μέρα…».

Εκείνο το συμβάν αποδείχθηκε καθοριστικό, γιατί ο Χρήστος χάρη σε πρωτοβουλία της Livemedia.gr απέκτησε ένα ολοκαίνουργιο αμαξίδιο.

Μάλιστα, ως ομάδα με την ονομασία Never Give Up οι δύο φίλοι έχουν πλέον ενταχθεί επίσημα στους ωφελούμενους φορείς κοινωνικής ευθύνης των διοργανώσεων του ΜΕΑΣ ΤΡΙΤΩΝ, αρχής γενομένης από το καινοτόμο, εορταστικό Thessaloniki Virtual Marathon.

Το Never Give Up αποτελεί πλέον μέρος του Προγράμματος Κοινωνικής Ευθύνης του Διεθνούς Μαραθωνίου ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ και του Διεθνούς Νυχτερινού Ημιμαραθωνίου Θεσσαλονίκης και ο Θωμάς Τάτσιος εντάσσεται πλέον στην Οργανωτική Επιτροπή των δύο διοργανώσεων στον ιδιαίτερα σημαντικό τομέα της Κοινωνικής Ευθύνης. Η εξαιρετική έως σήμερα προσπάθεια του η οποία αποτελεί φωτεινό παράδειγμα ήθους και ανθρωπιάς θα υποστηριχτεί τα μέγιστα από τις δύο διοργανώσεις προς όφελος του κοινωνικού σκοπού που υπηρετεί.

Ο Θωμάς Τάτσιος θα τρέξει και πάλι με τον Χρήστο Μπεντιούλη στο Thessaloniki Virtual Marathon, στέλνοντας το ίδιο μήνυμα, αλλά με διαφορετικό τρόπο:

«Δεν έχει σημασία που είναι Virtual ο αγώνας. Σημασία έχει να αγωνιστείς. Όταν φθάνει η ώρα των δύο μεγάλων διοργανώσεων της πόλης μας, κάθε Απρίλιο και Οκτώβριο, τρέχω πάντοτε με τον Χρήστο. Κάνουμε μεγάλες αποστάσεις στην παραλία της Θεσσαλονίκης ως προετοιμασία και φέτος μας δίνεται η δυνατότητα να τρέξουμε μέσα στην περίοδο των γιορτών. Να προσφέρουμε κι εμείς σε κάποιους που χρειάζονται την βοήθειά μας. Αυτό θα κάνουμε, όπως πολύ καλά ξέρουμε. Υπολογίζω να τρέξουμε 3 ή 5 χιλιόμετρα».

Δηλώστε συμμετοχή στο Thessaloniki Virtual Marathon και ζήστε μία πρωτόγνωρη εμπειρία!

Στο Thessaloniki Virtual Marathon, το οποίο διοργανώνει ο ΜΕΑΣ ΤΡΙΤΩΝ σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης και την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και του Οργανισμού Τουρισμού Θεσσαλονίκης, ο καθένας μπορεί να τρέξει την απόσταση που θα δηλώσει κατά την εγγραφή του (Μαραθώνιο, Ημιμαραθώνιο, 10χλμ, 5χλμ ή 3χλμ) σε οποιαδήποτε τοποθεσία, με οποιοδήποτε ρυθμό, σε εξωτερικό ή εσωτερικό χώρο (π.χ. διάδρομο), οποιαδήποτε μέρα επιλέξει κατά το διάστημα που ο αγώνας θα «τρέχει» με την κορυφαία ενέργεια της ΖeniΘ η οποία είναι ο μεγάλος υποστηρικτής και Χορηγός της διοργάνωσης.

Οι συμμετέχοντες μπορούν να ολοκληρώσουν την επιθυμητή απόστασή με μεγάλη ευελιξία και, αφού οι ίδιοι υποβάλλουν μέσω συγκεκριμένης διαδικασίας τον χρόνο της επίδοσής τους, θα λάβουν ηλεκτρονικά το πιστοποιητικό συμμετοχής τους και ταχυδρομικά το αναμνηστικό μετάλλιο και το επίσημο t-shirt της διοργάνωσης.

Βήμα 1ο: Κατεβάστε δωρεάν την εφαρμογή sporthive στο κινητό σας ή μπείτε από τον υπολογιστή σας στον επίσημο δικτυακό τόπο thessalonikivirtualmarathon.org.

Βήμα 2ο: Κάντε την εγγραφή σας  πατώντας στο κουμπί Δήλωσε συμμετοχή / SignUp.

Ακολουθήστε τις οδηγίες και μόλις η εγγραφή ολοκληρωθεί θα λάβετε email με τον αριθμό συμμετοχής σας.

Βήμα 3ο: Επιλέξτε την ημέρα και την ώρα που επιθυμείτε για να καλύψετε την απόσταση που έχετε δηλώσει (3χλμ., 5χλμ., 10χλμ., Ημιμαραθώνιο ή Μαραθώνιο).

Η ημέρα αυτή μπορεί να είναι από την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2020 έως και την Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2021.

Περισσότερες πληροφορίες για τη διοργάνωση, καθώς και για τους όρους και τις προϋποθέσεις της συμμετοχής σας, μπορείτε να βρείτε στον επίσημο δικτυακό τόπο thessalonikivirtualmarathon.org.

x
Send this to a friend