Βαγέλλης Ασπρόμουγγος: Θα κάνω ότι μου αρέσει εμένα και όχι ότι αρέσει στον καρκίνο

Βαγέλλης Ασπρομούγγος: «Θα κάνω ότι μου αρέσει εμένα και όχι ότι αρέσει στον καρκίνο»

Υπάρχουν πολλές φράσεις κλισέ με τις οποίες μπορείς να ξεκινήσεις ένα θέμα που αφορά τον Βαγγέλη Ασπρόμουγγο. «Νίκησε το καρκίνο», «μαχητής της ζωής», « η συγκινητική ιστορία ενός καρκινοπαθή που δίνει μαθήματα δύναμης και αντοχής»… και ο κατάλογος ατελείωτος.

Εγώ τον γνώρισα στο  πιο χαρούμενο περιβάλλον που γίνεται να ανταμώσεις με κάποιον, στις αθλητικές διαδρομές. Τρέξαμε, κολυμπήσαμε, ήπιαμε και τρεις μπύρες και μπορώ να γράψω ένα πράγμα… ο τύπος γουστάρει να ΖΕΙ!!!!!  Αφού ολοκλήρωσε το τρίτο του τρίαθλο, αράξαμε στις όχθες της λίμνης Δόξας και ξετυλίξαμε ένα κουβάρι που έχει πολλές αναποδιές αλλά και μεγάλο τσαμπουκά.

Ποιος κερδίζει θα μάθετε στο τέλος του κειμένου…

Γεμάτα 40άρης και Ταύρος στο ζώδιο, ο Βαγγέλης σπούδασε φωτογραφία με ειδίκευση στο φωτορεπορτάζ ενώ τώρα έχει με το δίδυμο αδερφό του  μια εταιρεία με barcodes και ετικέτες. Ο αθλητισμός ήταν πάντα μέσα στην καθημερινότητα του.

«Με θυμάμαι πάντα τα να ασχολούμαι με κάτι. Στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ ήμουν αρκετά κακός και στράφηκα στο χάντμπολ. Επίσης έκανα σκι στο βουνό ενώ από μικρός είχα και ένα mountain bike. Το 2012 ήρθε μια στιγμή που αποδείχθηκε καταλυτική. Έπεσα με το mountain και έβγαλα το δεξί μου ώμο.Οι γιατροί μου είπανε πως για ένα χρόνο δεν έπρεπε να ξαναπέσω και τότε άρχισα να τρέχω. Ακολουθώντας τη συμβολή ενός φίλου έβαλα στόχο  τον κλασσικό μαραθώνιο. Με μεγαλύτερο log run 9χλμ,έτρεξα το  Νοέμβριο του 2012. Εννοείται πως ήταν λάθος που πήγα απροετοίμαστος.  Τον τερμάτισα καθαρά λόγω μυαλού και όχι σώματος. Έκανα να περπατήσω δύο εβδομάδες. Θεωρώ πως το μυαλό και το πνεύμα υπερνικάει το σώμα, όταν χρειάζεται. Το έχουν πει σπουδαίοι αθλητές, όπως ο Κούρος, και το πιστεύω απόλυτα. Επίσης έτρεχα και σαν συνοδηγός σε ράλι, σε άσφαλτο πιο πολύ. Ήμουν με έναν πολύ ταλαντούχο οδηγό το Βασίλη Ζάχο και είχαμε διακρίσεις.»

– Ποιος είναι ο κοινός παρανομαστής τόσο διαφορετικών επιλογών; Από το χάντμπολ στο mountain και από το Μαραθώνιο στο ράλι;

«Το κοινό τους σημείο είναι πως δε μου αρέσει να κάθομαι σε μια καρέκλα. Σκέψου πως όταν διαγνώστηκα το 2013 μετά το Μαραθώνιο της Αθήνας, το να ήμουν μέσα σε ένα νοσοκομείο με τρέλαινε. Δεν μπορούσα να διανοηθώ πως θα μου απαγορεύσουν οι γιατροί να κάνω ότι θέλω.»  Ένας πόνος, ένα πρήξιμο, μια διάγνωση και ο Βαγγέλης βρέθηκε από το να κυνηγάει το χρόνο στους αγώνες να κυνηγάει τη ζωή!!! «Είδα στο σώμα μου μια συγκεκριμένη αλλαγή στους όρχεις. Λόγω ελλιπούς ενημέρωσης δεν το έψαξα σωστά. Περίμενα να φύγει το πρήξιμο,, αλλά  όταν άρχισε να με ενοχλεί στην καθημερινότητα μου, ακολούθησα τη συμβουλή γιατρού. Είχα μια κακοήθεια στον αριστερό όρχη, και έπρεπε να κάνω αφαίρεση. Την έκανα το Μάιο του 2013, δύο μέρες πριν τα γενέθλιά μου, τη στιγμή που είχα ανακοινώσει στους φίλους πως θα ξεκινήσω προετοιμασία για να κάνω τρίαθλο. Φυσικά όλα ήρθαν πίσω. Έκανα χημειοθεραπείες και σιγά-σιγά άρχισα να προπονούμαι για τρίαθλο».

Έχω πολλά πράγματα για τα οποία πρέπει να ζω

– Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα τέτοιο σοκ, πρέπει να ψάξεις από που θα πιαστείς. Ποια ήταν η πηγή της δύναμης;

«Όταν έμαθα πως έχω καρκίνο και είναι και επιθετικός, αισθάνθηκα μεγάλο φόβο και στεναχώρια. Τσαντίστηκα που πλησίαζαν τα γενέθλια μου. Όλο αυτό κράτησε μισή ώρα. Μετά σκέφτηκα πως δεν θα του περάσει του καρκίνου. Έχω πολλά πράγματα για τα οποία πρέπει να ζω, όπως η οικογένεια μου, οι φίλοι μου, τα πράγματα που κάνω στην καθημερινότητα μου. Μου αρέσει η ζωή και έβαλα προτεραιότητα να νικήσω τον καρκίνο. Έκανα της χημειοθεραπείες, έκατσα 20 μήνες καθαρός και μετά σε έναν επανέλεγχο με διαγνώσανε με καρκίνο στους κοιλιακούς λεμφαδένες. Και έκανα δεύτερη πιο δυνατή χημειοθεραπεία. Μετά από δέκα μήνες είχα μια δεύτερη υποτροπή και έφυγα στην Κολωνία για λεμφαδενικό καθαρισμό. Σε μια πολύ δύσκολη και επικίνδυνη επέμβαση που κράτησε δέκα ώρες, μου αντικατέστησαν ένα τμήμα της κεντρικής αορτής. Μετά από 24 ώρες κατάφερα και σηκώθηκα να περπατήσω. Αυτά ήταν και τα πρώτα βήματα για να ξεκινήσω τρίαθλο.  Από τα πρώτα πράγματα που ρώτησα τον γιατρό ήταν αν θα μπορούσα να κάνω προπόνηση υψηλής έντασης»

– Μετά από τέτοια περιπέτεια δεν θα ήταν λογικό να επανέλθεις με τρέξιμο ή ποδήλατο; Αργά και σταθερά;

«Θα κάνω ότι μου αρέσει εμένα και όχι ότι αρέσει στον καρκίνο. Θα βαριόμουν να έκανα μόνο τρέξιμο ή μόνο ποδήλατο. Το κολύμπι δεν το είχα δοκιμάσει και ξεκίνησα προπονήσεις με την ομάδα του Γιάννη Ψαρέλη. Τώρα είναι το αγαπημένο μου. Αν έπρεπε να κρατήσω κάτι, αυτό θα ήταν η κολύμβηση. Στους αγώνες τριάθλου συμμετέχω όχι για το χρόνο αλλά για τη μαγεία του τερματισμού. Όταν έχει προηγηθεί μια τέτοια περιπέτεια υγείας, μπορείς να φανταστείς τι σημαίνει να τερματίζω. Επιπλέον οι διοργανώσεις τριάθλου είναι γεμάτες χαρά και θετική ενέργεια. Είμαστε   μια οικογένεια όσοι συμμετέχουμε.»

 Θα τερμάτιζα ακόμα και αν έπρεπε να συρθώ μέχρι τη γραμμή του τερματισμού.

 – Η επιθυμία υπήρχε, προετοιμασία έκανες , γιατί άργησε η στιγμή της πρώτης εκκίνησης;

«Τέσσερις φορές ήμουν φουλ φορμαρισμένος. Τη στιγμή που ήμουν έτοιμος να επιλέξω έναν αγώνα έκανα επανέλεγχο και είχα αρνητική διάγνωση. Αυτό με πείσμωνε ακόμα περισσότερο. Το 2016 από τον Αύγουστο μέχρι το Δεκέμβριο τελείωσα μια μεγάλη θεραπεία με αυτόλογη μεταμόσχευση μυελού των οστών. Τρεις συνεχόμενες θεραπείες ανά δεκαπέντε μέρες. Είχα πει στον εαυτό μου, αν καταφέρω και βγω ζωντανός, θα κάνω το πρώτο μου τρίαθλο ότι και αν γίνει. Είχα βάλει στόχο τη Λίμνη Δόξα γιατί είναι μια ήρεμη διαδρομή, το είχα συζητήσει και με τη Δανάη Μωραΐτη. Το έκανα σε  2ώρες, ενώ φέτος το έκανα σε μιάμιση. Βγήκε από μέσα μου ένα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. Όλοι μπορούμε, το ανθρώπινο μυαλό και η ανθρώπινη θέληση δεν τιθασεύονται. Θα τερμάτιζα ακόμα και αν έπρεπε να συρθώ μέχρι τη γραμμή του τερματισμού. Είναι η προσωπική νίκη που με βοήθησε να γυρίσω σελίδα και να συνεχίσω τη ζωή μου. Από τότε έχω συμμετάσχει σε 3 αγώνες τριάθλου. Το ένα ήταν σκυτάλη με τον Νίκο Παπαγγελή στον Σχινιά, η φετινή Λίμνη Δόξα και το Syros Triathlon που ήταν το αποκορύφωμα γιατί συμμετείχα στο Brave Light και έζησα όλες τις μέρες τις διοργάνωσης.

#cancelthecancer

«Προέκυψε όταν ήμουν μέσα στο νοσοκομείο. Έψαχνα μέσα στα social media να βρω κάτι σχετικά με το τρίαθλο.  Να βρω αν υπάρχουν άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο και ασχολούνται με τον αθλητισμό και μοιράζονται την προσπάθεια τους. Αποφάσισα να κάνω μια σελίδα γύρω από τον  εαυτό μου ώστε να παίρνουν κουράγιο όσοι ζουν ότι και εγώ. Να βλέπουν  πως μπορεί να υπάρξει η επόμενη μέρα. Η σχέση είναι αμφίδρομη γιατί και  εγώ παίρνω δύναμη από τα μηνύματα που μου στέλνουν.  

– Ποια σκέψη σε κρατάει δυνατό στον αγώνα;

Το γούρι μου είναι οι κοντινοί μου άνθρωποι. Η οικογένεια και οι φίλοι μου.  Σε κάθε αγώνα τρέχω για φίλους μου που έχουν νοσήσει και κάνουν θεραπεία. Τους αφιερώνω τον τερματισμό μου. Σου δίνει μεγάλη χαρά να σου αφιερώνει κάτι κάποιος που περνάει την ίδια περιπέτεια με εσένα. Είναι σα να σου λέει σε περιμένω»

– Πάμε σε στυλ βραβεία Όσκαρ…. Ποιους θες να ευχαριστήσεις ;

«Θέλω να ευχαριστήσω τον φίλο μου Γιώργο, γνωστός και σαν icnoc . Ποδηλάτης και ταλαντούχος γραφίστας, είναι «συνεργός» στο «cancel the cancer». Δική του σκέψη ήταν το logo και η σχεδίαση. Να μπουν στη σελίδα  και άλλοι καρκινοπαθείς που ασχολούνται με τον αθλητισμό ώστε να δίνουμε κουράγιο σε όσους νοσηλεύονται. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τον Στέλιο Ανδρεάδη. Με τις συμβουλές και την καθοδήγησή του κατάφερα να τερματίσω στους αγώνες μου. Με βοήθησε και με το κολυμβητήριο Blue Swimming Center όπου έκανα προπονήσεις.  Σε ότι αφορά το ποδήλατο, ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Νίκο Κασσιμάτη και την οικογένεια του. Είναι φίλος αδελφικός. Τέλος ευχαριστώ  την οικογένεια μου που αγαπώ πολύ και τους φίλους μου τριαθλητές.»

– Ποιος είναι ο επόμενος στόχος;

«Είσαι ο πρώτος που το μαθαίνεις. Επόμενος στόχος είναι το Half  Ironman στο Costa Navarino  κάνοντας σκυτάλη με το Νίκο Παπαγγελή ο οποίος είχε νοσήσει με καρκίνο. Θέλουμε να προετοιμαστούμε κατάλληλα και να στείλουμε ένα μήνυμα και εκτός συνόρων.»

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

“H ΣΤΡΟΦΗ”: Το βιβλίο του Δημήτρη Χρόνη από την Sportbook

Οι εκδόσεις Sportbook με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάζουν το βιβλίο του μαραθωνοδρόμου Δημήτρη Χρόνη, με τίτλο:

Η ΣΤΡΟΦΗ

Ο Δημήτρης Χρόνης για τρεις δεκαετίες και μέχρι την ηλικία των 48 ετών υπήρξε μανιώδης καπνιστής και υπέρβαρος, με αποτέλεσμα να εμφανίσει κρίσεις δύσπνοιας και να χρειαστεί ιατρική βοήθεια. Δεν είχε αυτοσκοπό τον αθλητισμό, αλλά με αφορμή αυτή την αρνητική εξέλιξη αποφάσισε να προστατέψει την υγεία του. Έτσι, σταμάτησε το κάπνισμα και, προκειμένου να ελαττώσει το βάρος του, άρχισε να τρέχει. Πρώτα γράφτηκε σε γυμναστήριο. Ο διάδρομος ύστερα από κάποιο διάστημα δεν τον κάλυπτε πλέον, και βγήκε στον δρόμο. Το τρέξιμο έγινε τρόπος ζωής, ώσπου ωρίμασε μέσα του η ιδέα της συμμετοχής σε αγώνες. Το 2002 τόλμησε να συμμετάσχει στον Μαραθώνιο Αθηνών, όπου με δυσκολία τερμάτισε. Ήταν η αρχή της μεγάλης αλλαγής. Ακολούθησαν μαραθώνιοι στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Σήμερα είναι ένας από τους Έλληνες αθλητές που κατέχουν το μετάλλιο των Six Star Finishers, έχοντας τερματίσει και στους έξι μεγαλύτερους μαραθώνιους του κόσμου. Το 2014 ένιωσε έτοιμος για αγώνες υπεραπόστασης, όπου σημασία έχει ο ανταγωνισμός μόνο με τον εαυτό σου και ο τερματισμός. Είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία Έλληνας που τερμάτισε (δύο φορές, το 2017 και το 2019) στο Σπάρταθλον από δημιουργίας του. Έχει την καλύτερη ελληνική επίδοση 186 km σε αγώνα 24h, το 2019 στο No Finish Line (ΝFL Αθηνών) στην ηλικιακή κατηγορία 65-70 ετών.

Μέσα από τα συναισθήματα και τα βιώματά του, μέσα από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες της αθλητικής πορείας του, επιχειρεί να στείλει θετικά μηνύματα προς άτομα κάθε ηλικίας για αλλαγή του τρόπου ζωής τους και ΣΤΡΟΦΗ προς τον αθλητισμό.

Ανδρέα Παπανδρέου 172, 56626, Θεσσσαλονίκη

τηλ.: 2310. 629319  www.sportbook.gr, [email protected]

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Φίλιππος Ράπτης: Από τον Πειραιά και το Χαϊδάρι στην Αργεντινή και τη Βραζιλία

Είναι μόλις 16 ετών και δεν θεωρείται ταλέντο είναι ταλέντο. Άλλωστε στην παγκόσμια κολύμβηση υπάρχουν «αστέρες» σε αυτή την ηλικία. Ο λόγος για τον 16χρονο Φίλιππο Ράπτη, που γεννήθηκε κωφός, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε σε τίποτα να βρει τον αθλητικό του δρόμο και να βρίσκεται ήδη στην πρώτη 4άδα της παγκόσμιας κολύμβησης.

Από το Σωματείο Κωφών Πειραιώς και Νήσων και την Α.Ε. Χαϊδαρίου στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Κολύμβησης κωφών στην Αργεντινή (πέρυσι) και τους Αγώνες Νεότητας στη Βραζιλία (εφέτος) δεν έχει κυλήσει πολύ νερό …στην πισίνα καθώς είναι μόλις 2 χρόνια. Οι επιτυχίες όμως είναι σημαντικές και τα αθλητικά όνειρα ενός 16χρόνου δεν έχουν τέλος…

Πόσο καιρό αγωνίζεσαι με την Εθνική ομάδα Κωφών;

Φ.Ρ.: «Με την Εθνική Ομάδα Κολύμβησης Κωφών αγωνίζομαι λιγότερο από να χρόνο και έχω πάρει μέρος σε δύο διεθνείς διοργανώσεις. Η πρώτη ήταν το καλοκαίρι του 2023, στο 6ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωφών, που έγινε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής από 13 έως 19 Αυγούστου και η δεύτερη, στους Πρώτους Αγώνες Νεότητας Κωφών, που έγιναν στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, από 15 έως 20 Ιανουαρίου 2024».

Πως έμαθες για την Ομοσπονδία; Οι γονείς σου σε στήριξαν στην προσπάθειά σου αυτή;

Φ.Ρ.: « Έμαθα για την Ε.Ο.ΑΚ. από την κ. Στέφανη Κωσταρέλλου, που ήταν η πρώτη μου προπονήτρια στο κολυμβητήριο του Χαϊδαρίου, απ’ όπου ξεκίνησα. Μαζί της, πήρα μέρος για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2019 στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωφών, που έγινε στη Θεσσαλονίκη. Οι γονείς μου με στήριξαν και βέβαια εξακολουθούν να με στηρίζουν στη έως τώρα προσπάθειά μου».

Πως έχασες την ακοή σου και πότε άρχισες να ασχολείσαι με τον αθλητισμό; Άρχισες με κολύμβηση ή με κάτι άλλο;

Φ.Ρ.: «Γεννήθηκα κωφός, λόγω μιας δυσπλασίας του έσω ωτός, που συνέβη κατά την εμβρυογένεση. Αυτό σημαίνει ότι πίσω από το τύμπανο δεν έχει σχηματιστεί ο κοχλίας και επομένως δεν άκουγα τίποτα. Σε ηλικία 2,5 ετών έκανα επέμβαση για κοχλιακό εμφύτευμα και με αυτή τη συσκευή, όταν φοράω τον επεξεργαστή ήχου που είναι το εξωτερικό τμήμα της, μπορώ να ακούω από το αριστερό αυτί μόνο. Με τον αθλητισμό άρχισα να ασχολούμαι από την ηλικία των 6 ετών. Άρχισα με Aikido, μια ήπια πολεμική τέχνη, χωρίς χτυπήματα που θα έθεταν σε κίνδυνο τον επεξεργαστή ήχου που φοράω. Μετά από τρία χρόνια ζήτησα από τους γονείς μου να αλλάξω άθλημα και σκέφτηκαν το κολύμπι, γιατί μου άρεσε να είμαι στη θάλασσα, αλλά και γιατί θεωρούν πως δεν είναι δυνατόν να μεγαλώνεις στην Ελλάδα και να μην ξέρεις να κολυμπάς.

Εκεί, είχα την τύχη να με αναλάβει η κ. Κωσταρέλλου, η οποία στην αρχή μου έμαθε τα βασικά και στη συνέχεια άρχισε να με προπονεί βάζοντάς με στο χώρο της αγωνιστικής κολύμβησης, με την εγγραφή μου στο Σωματείο Κωφών Πειραιώς και Νήσων. Στη συνέχεια, τον Σεπτέμβριο του 2021 με δέχτηκαν στην ομάδα της Α.Ε. Χαϊδαρίου, όπου και προπονούμαι από τον Σεπτέμβριο του 2021, με την κ. Βάσω Κρέστα και τον κ. Παναγιώτη Καλογερόπουλο, οι οποίοι και με έχουν βοηθήσει και με βοηθάνε, στο να βελτιώνω την τεχνική μου, αλλά και με στηρίζουν στην προσπάθειά μου, αφού με την ομάδα του Χαϊδαρίου λαμβάνω μέρος και σε γενικούς αγώνες ακουόντων».

Όταν άρχισες να αγωνίζεσαι περίμενες τόσο σύντομα να φθάσεις και να παίρνεις μέρος σε παγκόσμια πρωταθλήματα με τα εθνικά χρώματα;

Φ.Ρ.: «Η αλήθεια είναι πως όχι. Ήταν αρκετά σύντομο το διάστημα για μένα και φυσικά μεγάλη τιμή να αγωνίζομαι στο εξωτερικό και να εκπροσωπώ την Ελλάδα. Όλα άρχισαν από τη στιγμή που ανέλαβε την ομάδα της Ε.Ο.Α.Κ. ο κ. Χαράλαμπος Παπανικολάου».

Πόσο σε βοήθησε ο Ομοσπονδιακός προπονητής Χαράλαμπος Παπανικολάου στην προσπάθειά σου αυτή;

Φ.Ρ : «Μετά την πρώτη διοργάνωση των Πανελληνίων Αγώνων Κωφών που έγινε στην Αθήνα, τον Ιούνιο του 2022 (πριν πηγαίναμε στη Θεσσαλονίκη), τον Νοέμβριο, συμμετείχα σ’ένα camp, μια εβδομάδα σε ξενοδοχείο στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήμασταν συνολικά έξι αθλητές (3 από Θεσσαλονίκη, 2 από Αθήνα, 1 από Ηράκλειο). Εκεί για πρώτη φορά ήμασταν όλοι μαζί και μπόρεσε να δει τις δυνατότητες και τους χρόνους όλων μας, σε κάθε στυλ κολύμβησης. Αυτό ήταν και το «κλειδί» για μένα, αφού μου άνοιξε την πόρτα της Εθνικής Ομάδας Κωφών. Στη συνέχεια ακολούθησαν προπονήσεις με τον κ. Παπανικολάου στο ΟΑΚΑ. Και φτάνουμε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα της επόμενης χρονιάς, που έγινε τον Ιούνιο του 2023, όπου στη σκυταλοδρομία 4×100 μικτή καταφέραμε να πιάσουμε το όριο για το παγκόσμιο της Αργεντινής, βελτιώνοντας το χρόνο (συνδυαστικά) κατά μισό λεπτό! Οπότε, μπορώ να πω ότι η παρουσία του κ. Χαράλαμπου Παπανικολάου στη θέση του Ομοσπονδιακού προπονητή, ήταν καταλυτική για μένα. Τόσο για την τεράστια εμπειρία που αποκόμισα από τη συμμετοχή μου σε δύο παγκόσμιες διοργανώσεις όσο και γιατί κάνοντας προπονήσεις μαζί του με βοηθάει να βελτιώνω την τεχνική μου και να διορθώνω τυχόν λάθη. Θα ήθελα πολύ να έχουμε περισσότερες ώρες προπόνησης μαζί, γιατί έχω πολλά ακόμη να μάθω».

Τέταρτη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Αργεντινής, τρεις 4ες θέσεις στο παγκόσμιο νέων πριν λίγες ημέρες, πότε υπολογίζεις να ανέβεις στο βάθρο;

Φ.Ρ.: «Κάθε φορά που αγωνίζομαι, προσπαθώ για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Μια θέση στο βάθρο είναι πάντα στόχος, κυρίως επειδή νιώθεις ότι οι προσπάθειές σου απέδωσαν. Όμως ξέρω πως για να φτάσω στο σημείο αυτό, χρειάζεται αρκετή δουλειά ακόμη. Ουσιαστικά, κολυμπάω αγωνιστικά μόνο δύο χρόνια. Βέβαια, υπάρχουν και αρκετά πρακτικά προβλήματα, που χρειάζεται να επιλύονται, όπως είναι η διαθεσιμότητα διαδρόμων σε πισίνες (ΟΑΚΑ, Μεταμόρφωση,)».

Του χρόνου είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες Κωφών, βλέπεις τον εαυτό σου στο Τόκιο και μάλιστα να κατακτάς μετάλλιο;

Φ.Ρ. : «Νομίζω πως κάθε αθλητής ονειρεύεται να κατακτήσει ένα μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Είναι η καλύτερη επιβράβευση για μια μεγάλη προσπάθεια. Θα προσπαθήσω πολύ στο χρόνο, που απομένει κι ελπίζω, με τη στήριξη του προπονητή μου, να φτάσω σ’ αυτό το επίπεδο».

Ποιο είναι το αγαπημένο σου στυλ;

Φ.Ρ.: «Τα αγαπημένα μου, γιατί είναι δύο το ελεύθερο και το ύπτιο».

Έως που φθάνουν τα αθλητικά σου όνειρα; 

Φ.Ρ. : «Θέλω να είμαι υγιής για να προσπαθώ κάθε χρόνο να γίνομαι καλύτερος. Αν έχω αυτά θα μπορώ να μη βάζω όρια στα όνειρά μου, αλλά να ανανεώνω διαρκώς τους στόχους μου».

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend