Οι καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες με θέμα το τρέξιμο (part I)

Οι καλύτερες κινηματογραφικές ταινίες με θέμα το τρέξιμο (part I)

Μπορεί το τρέξιμο να μην είναι και το πιο κινηματογραφικό άθλημα που υπάρχει, ούτε το πιο δημοφιλές με το οποίο μπορεί να καταπιαστεί μια ταινία που θέλει να απευθυνθεί σε μαζικά κοινά αλλά παρ’ όλα αυτά δεν είναι λίγοι οι σκηνοθέτες που γύρισαν ταινίες για το εν λόγω σπορ.

Μάλιστα, αν κάποιοι φιλόδοξοι δρομείς δουν τις ταινίες που καταπιάνονται με το αγαπημένο τους άθλημα είναι δεδομένο πως όχι απλά θα ταυτιστούν με τους πρωταγωνιστές και με τις καταστάσεις που αυτές περιγράφουν αλλά ταυτόχρονα, θα εμπνευστούν και για τη συνέχεια των προσπαθειών τους.

Σήμερα, κάνουμε μια βουτιά στο κινηματογραφικό παρελθόν του τρεξίματος και θυμόμαστε τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες που είχαν να κάνουν με το τρέξιμο. Όσοι είστε σινεφίλ και ταυτόχρονα σας αρέσει το τρέξιμο σημειώστε τις γιατί κάποιες από αυτές θα τις δείτε αρκετές φορές:

The Jericho Mile (1979)

Ένας ισοβίτης που περνάει μοναχικά και μελαγχολικά τον ατελείωτο χρόνο του στη φυλακή, βρίσκει και πάλι νόημα στη ζωή του όταν αρχίζει να τρέχει. Τελικά, θα γίνει ένας δρομέας πολύ υψηλού επιπέδου και η αλήθεια είναι πως αν και πολλοί θεατές θα αναφωνήσουν πως «αυτά γίνονται μόνο στις ταινίες», με μια δεύτερη ανάγνωση και λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι αντιμετώπισαν τα ψυχολογικά τους προβλήματα μέσα από το τρέξιμο, το «The Jericho Mile» μπορεί τελικά να είναι μια ρεαλιστική ταινία.

Chariots of Fire (1981)

Η αληθινή ιστορία του Χάρολντ Άμπραχαμς και του Έρικ Λίντελ, δυο Βρετανών ερασιτεχνών δρομέων που πήραν μέρος στους Ολυμπιακούς του 1924 με σκοπό να κερδίσουν το χρυσό μετάλλιο. All time classic ταινία για το υποείδος των ταινιών αναφορικά με αγώνες δρόμου και βραβευμένο με τέσσερα Όσκαρ την εποχή της: καλύτερης ταινίας, καλύτερου σεναρίου, κοστουμιών και μουσικής. Ειδικά η μουσική της ταινίας είναι από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου να γράφει ένα αριστουργηματικό θέμα.

Personal Best (1982)

PERSONAL BEST, Mariel Hemingway, Kenny Moore, 1982, (c)Warner Bros.

Η ιστορία δυο γυναικών στις ΗΠΑ λίγο πριν τους Ολυμπιακούς του 1980. Οι πρωταγωνίστριες ετοιμάζονται πυρετωδώς για την διοργάνωση της Μόσχας, η οποία μποϊκοταρίστηκε από τις ΗΠΑ. Μιλάμε άλλωστε για μια περίοδο που ο Ψυχρός Πόλεμος βρίσκεται στα ντουζένια του. Εκτός από την ηθοποιό Μαριέλ Χέμινγουέι, στην ταινία παίζει και η Πατρίς Ντόνελι που ήταν δρομέας και στην κανονική της ζωή καθώς και ο Κένι Μουρ, αληθινός μαραθωνοδρόμος και θρυλικός δημοσιογράφος που ασχολούταν με τον στίβο. Οι σκηνές με τις δυο πρωταγωνίστριες να προπονούνται στους αμμόλοφους της Καλιφόρνιας είναι από τις πλέον κλασικές.

Running Brave (1983)

Η αληθινή ιστορία του Μπίλι Μιλς, του Ινδιάνου που εκπροσώπησε τις ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς του 1964 παρά το γεγονός ότι βίωσε θύελλα αντιδράσεων και έγινε αντικείμενο ρατσιστικής αντιμετώπισης από ένα μεγάλο μέρος της αμερικάνικης κοινωνίας. Μια από τις πιο συγκινητικές ταινίες του είδος για έναν άνθρωπο που όχι μόνο έτρεξε σε πείσμα των στερεοτύπων αλλά πήρε και το χρυσό στα 10.000 μέτρα.

On the Edge (1986)

Μια από τις πιο αντισυμβατικές και απρόβλεπτες ως προς την εξέλιξη της πλοκή τους ταινίες της λίστας, το «On the Edge» αφηγείται την ιστορία ενός μεσήλικου άντρα με τραγικό παρελθόν που γυρνάει στη γενέτειρά του την Καλιφόρνια έπειτα από 20 χρόνια απουσίας με μοναδικό σκοπό να καταφέρει να λάβει μέρος στον Μαραθώνιο της περιοχής, μια από τις πιο δύσκολες κούρσες των ΗΠΑ. Ξεκινάει προπονήσεις με τον παλιό του γυμναστή όμως υπάρχει ένα πρόβλημα για τον ήρωά μας; έχει δεχθεί ποινή ισόβιου αποκλεισμού καθώς πριν 20 χρόνια είχε επιχειρήσει να δωροδοκήσει έναν κριτή…

Forrest Gump (1994)

Δεν είναι ακριβώς ταινία που καταπιάνεται με το θέμα του τρεξίματος αλλά μια από τις πιο ιστορικές της σεκάνς έχουν να κάνουν με αυτό. Δεν είναι να απορεί κανείς που κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές της ταινίας αφορούν τον πρωταγωνιστή της να τρέχει, ούτε πιο το «Run Forrest, run» είναι μια από τις πιο διάσημες ατάκες. Άπειροι άνθρωποι εμπνεύστηκαν από τον Φόρεστ Γκαμπ και ξεκίνησαν να τρέχουν ενώ κάποιοι επιχείρησαν και να τον μιμηθούν…

Without Limits (1998)

Από τις καλύτερες ταινίες της λίστας και σίγουρα μια από τις πιο αγαπημένες των δρομέων, η ταινία επικεντρώνεται στον θρυλικό μαραθωνοδρόμο Στιβ Πριφοντέιν, έναν από τους πιο χαρισματικούς δρομείς όλων των εποχών που σκοτώθηκε μόλις στα 24 του λόγω ενός τραγικού δυστυχήματος ακριβώς μετά τον τερματισμό του σε έναν αγώνα. Στη σύντομη ζωή του ο  Πριφοντέιν κατάφερε να σπάσει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο και το «Without Limits» αφηγείται τη σχέση του με τον επίσης θρυλικό προπονητή του, τον Μπιλ Μπόουερμαν, ο οποίος υπήρξε και συνιδρυτής της Nike.

Saint Ralph (2004)

Καναδικό διαμαντάκι, όχι τόσο γνωστό στο ευρύ κοινό αλλα αγαπημένο για όσους το έχουν ανακαλύψει, το «Saint Ralph» μας τοποθετεί στην πραγματικότητα του Καναδά τη δεκαετία του ’50. Ο 14χρονος πρωταγωνιστής έχει χάσει τον πατέρα του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ ξαφνικά η μητέρα του πέφτει σε κόμμα. Ο ίδιος αναζητά ένα θαύμα για να την κρατήσει στη ζωή και έτσι, παρά την ηλικία του και τις ελάχιστες ελπίδες που έχει, αποφασίζει να λάβει μέρος στον ιστορικό Μαραθώνιο της Βοστώνης. Αρκετά κλισέ αλλά πολύ αγαπημένο και σίγουρα τρελή πηγή έμπνευσης για όλους όσους θεωρούν πως η συμμετοχή τους σε έναν μαραθώνιο είναι κάτι σαν άπιαστο θαύμα.

Spirit of the Marathon (2007)

Το μοναδικό ντοκιμαντέρ της λίστας και ταυτόχρονα μια ταινία που πρέπει να βρίσκεται στην must see λίστα όλων, το «Spirit of the Marathon» ακολουθεί έξι δρομείς, μερικοί από τους οποίους είναι πραγματικοί θρύλοι, καθώς προετοιμάζονται για το τον Μαραθώνιο του Σικάγο το 2005. Μοιάζει αδύνατο να μην εμπνευστείς από μια ταινία που σε ένα σημείο της, ένας από τους πρωταγωνιστές λέει: «Είχα φτάσει σε ένα σημείο στη ζωή μου που δεν πίστευα πως θα μπορούσα ποτέ να είμαι ξανά χαρούμενος. Πλέον, νιώθω πως μπορώ να κάνω το οτιδήποτε». Όταν το πνεύμα του μαραθωνίου εκφράζεται από ανθρώπους που όλη τους η ζωή κινείται γύρω από τη συμμετοχή σε τέτοιους αγώνες, αυτόματα παίρνει άλλη διάσταση.

Run Lola Run (1998)

Καταχρηστικά μπαίνει ετούτη η ταινία σε αυτή τη λίστα καθώς δεν έχει να κάνει με το τρέξιμο ως άθλημα αλλά και πάλι: όταν έχουμε να κάνουμε με ένα φιλμ που κατά τη διάρκειά του η πρωταγωνίστρια τρέχει και δεν φτάνει –για να σώσει τον παντελώς άχρηστο φίλο της από τους μπελάδες που έχει- δεν θα μπορούσε να λείπει από εδώ. Η ταινία που έκανε την πανέμορφη Φράνκα Ποτέντε γνωστή στα ευρεία κοινά και ταυτόχρονα έδειξε πόσο… κουλ μπορεί να είναι το να τρέχεις (έστω και αν το κάνεις επειδή είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου όπως η Λόλα), το «Run Lola Run» είναι must see για τους «πιστούς» του τρεξίματος.

To be continued…

Previous ArticleNext Article

Το σωστό πλύσιμο των μαγιό

“Ελα μωρέ, ξέπλυνε το λίγο, μέσα στο νερό είναι τόση ώρα δεν είναι βρόμικο”. Μια από τις κλασικότερες ανδρικές ατάκες διακοπών διαβάσατε παραπάνω και φυσικά αφορά το μαγιό.

Πόσοι δεν το έχετε κάνει. Επιστροφή από την παραλία στο δωμάτιο, ντους με το μαγιό φορεμένο για να το ξεπλύνουμε, να πέσει πάνω του και λίγο σαμπουάν, έτσι για το… καλό και στο σχοινί ή στην καρέκλα έξω από το παράθυρο για στέγνωμα.

Την ίδια στιγμή, η γυναίκα τρίβει το δικό της μέσα στον νιπτήρα ή σε μικρή λεκανίτσα με λίγο ΟΜΟ για το χέρι που έχει πάρει από την κύρα Σούλα με το μίνι μάρκετ.

Ποιος είναι ο πιο σωστός;

Το σωστό πλύσιμο αποτελεί μία καθημερινή διαδικασία, η οποία αν γίνει σωστά μπορεί να αυξήσει τον χρόνο ζωής του μαγιό.

1. Ξέπλυνέ το με νερό 

Αν και το μαγιό σου δεν χρειάζεται να πλένεται με απορρυπαντικό κάθε φορά που το φοράς, θα πρέπει να πλένεται με κρύο νερό βρύσης μετά από κάθε μπάνιο ή ηλιοθεραπεία. Έτσι, απομακρύνονται τα περισσότερα κατάλοιπα αντηλιακού, βρωμιάς, ιδρώτα και χλωρίου.

2. Πρόσθεσε απορρυπαντικό μετά από μερικές χρήσεις

Μετά από μερικές χρήσεις του μαγιό, καλό είναι να προσθέσεις λίγο απορρυπαντικό στο πλύσιμο. Βάλε λίγο νερό σε μία λεκάνη, πρόσθεσε μία κουταλιά ή και λιγότερο υγρό απορρυπαντικό και βούτηξε το μαγιό, στο οποίο έχεις γυρίσει προς τα έξω την μέσα πλευρά. Τρίψτο ελαφρά για λίγα λεπτά και στη συνέχεια ξέβγαλέ το καλά.

3. Μην το στύβεις με μανία

Μην στύβεις ή τσαλακώνεις ποτέ το μαγιό. Απλά πίεσέ το απαλά για να φύγει το πολύ νερό κι άπλωσέ το σε επίπεδη επιφάνεια για να στεγνώσει.

4. Μην το απλώνεις στον ήλιο

Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση (ή, τουλάχιστον, συνήθεια) όταν αφήνεις το μαγιό να στεγνώσει στον ήλιο μπορεί να εξασθενίσει πραγματικά το ύφασμα και να σπάσει τις λεπτές ίνες. Προτίμησε λοιπόν, τους εσωτερικούς χώρους ή τα σκιερά μέρη.

5. Αφαίρεσε τους ενοχλητικούς λεκέδες με μαγειρική σόδα ή ξύδι

Το καλύτερο τέχνασμα για να αποφύγεις τους λεκέδες στο μαγιό είναι να εφαρμόσεις το αντηλιακό πριν το φορέσεις και να το αφήσεις να στεγνώσει.  Αν συμβεί όμως κάποιο ατύχημα με φαγητό ή κανένα daiquiri, πασπάλισε μια γενναιόδωρη ποσότητα μαγειρικής σόδας απευθείας πάνω στον λεκέ, και άφησέ το να καθίσει για μία έως δύο ώρες πριν το πλύνεις απαλά, ακολουθώντας τις παραπάνω οδηγίες. Μπορείτε επίσης να καθαρίσεις  το μαγιό με αποσταγμένο λευκό ξύδι διαλυμένο σε ζεστό νερό (1 ξύδι προς 3 νερό) πριν το πλύσιμο.

6. Χρησιμοποίησε το πλυντήριο 3-4 φορές μέσα στη σεζόν

Αν κάνεις όλα τα παραπάνω, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις το πλυντήριο συχνά. Μπορείς να το κάνεις 3-4 φορές μέσα στη σεζόν και αυτό είναι όλο. Τα ανδρικά μαγιό αντέχουν περισσότερο, τα γυναικεία κανονικά πρέπει να τα βάζετε στο πλυντήριο 1-2 φορές τη σεζόν.

Διαβάστε ακόμα: Φυσικες λύσεις για να μην έχετε προβλήματα κακοσμίας το καλοκαίρι

Η αλήθεια για την επικινδυνότητα του ήλιου και οι μύθοι που κυκλοφορούν

Η ηλιοθεραπεία είναι απαραίτητη για να συνθέσει το δέρμα αρκετή βιταμίνη D. Δεν μπορεί να καεί όποιος οδηγεί με κλειστά τζάμια. Ότι ζημιά πάθαμε από τον ήλιο, την πάθαμε μέχρι τα 18 μας.

Απόψεις σαν κι αυτές πολλοί τις πιστεύουν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι σωστές. Οι επιστήμονες της Ελληνικής Δερματολογικής & Αφροδισιολογικής Εταιρείας (ΕΔΑΕ) εξηγούν τι ισχύει και τι όχι στο θέμα της ηλιοπροστασίας.

Μύθος: Μόλις μαυρίσει το δέρμα, είναι προστατευμένο από τον ήλιο.

Η αλήθεια: Μόλις μαυρίσει το δέρμα, έχετε την ορατή απόδειξη ότι το δέρμα σας έχει ήδη υποστεί βλάβη από την υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου. Το μαύρισμα οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή μελανίνης, την οποία εκκρίνει το δέρμα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να προστατευθεί από την υπεριώδη ακτινοβολία (UV) και όταν φθάνουμε στο σημείο να μαυρίζουμε, είναι ήδη αργά. Όσον αφορά την «προστατευτική δράση» του μαυρισμένου (δηλαδή του καμένου) δέρματος, αυτή ισοδυναμεί με ένα αντηλιακό που έχει SPF ίσο με 4 επομένως είναι μηδαμινή.

Μύθος: Το 80% των δερματικών βλαβών από τον ήλιο συμβαίνουν πριν τα 18 μας χρόνια, επομένως ό,τι ζημιά ήταν να γίνει, έχει γίνει.

Η αλήθεια: Οι δερματικές βλάβες από τον ήλιο είναι αθροιστικές, επομένως η βλάβη κάθε καλοκαιριού προστίθεται σε εκείνες των προηγούμενων για να επιταχύνει την εμφάνιση ρυτίδων, κηλίδων και άλλων ενδείξεων φωτογήρανσης, καθώς και για να αυξήσει τον κίνδυνο δερματικού καρκίνου. Επιπλέον, νεότερες έρευνες έχουν δείξει ότι το ποσοστό 80% είναι παρωχημένο και ίσχυε πριν από μερικές δεκαετίες, όταν ο κόσμος δεν ήξερε καλά-καλά τι θα πει αντηλιακό, ούτε ήταν πλήρως γνωστοί οι κίνδυνοι του ήλιου. Στις μέρες μας, το αντίστοιχο ποσοστό έως την ηλικία των 18 ετών είναι γύρω στο 25%. Επομένως, ποτέ δεν είναι αργά για να προστατεύσετε το δέρμα σας.

Μύθος: Η ηλιοθεραπεία είναι απαραίτητη για τη βιταμίνη D.

Η αλήθεια: Ισπανοί επιστήμονες υπολόγισαν πρόσφατα πόση ώρα πρέπει να καθίσει κανείς κάτω από τον ήλιο για να συνθέσει το δέρμα του αρκετή βιταμίνη D. Με το 25% του σώματος, λοιπόν, εκτεθειμένο στον ήλιο, τον Απρίλιο θα χρειαζόταν 11 λεπτά και τον Ιούλιο μόλις 7 λεπτά, όπως έγραψαν στο επιστημονικό περιοδικό «Science of the Total Environment». Και αυτό αφορά έκθεση στον ήλιο το μεσημέρι (μεταξύ 12.30? και 13.30?). Άρα, η ηλιοθεραπεία ούτε είναι ούτε υπήρξε ποτέ απαραίτητη μετά τα πρώτα 7 λεπτά.

Μύθος: Το αντηλιακό δεν είναι απαραίτητο τις ώρες που δεν καίει ο ήλιος.

Η αλήθεια: Είναι εντελώς απαραίτητο, διότι δεν παρουσιάζει διακύμανση όλο το φάσμα της UV στη διάρκεια της ημέρας, αλλά μόνο ορισμένα μήκη κύματος. Έτσι, ναι μεν οι πιθανότητες ηλιακού εγκαύματος είναι αυξημένες το μεσημέρι επειδή κορυφώνονται τα επίπεδα της UVB, αλλά τα επίπεδα της UVA που προκαλεί φωτογήρανση είναι αυξημένα καθ? όλη τη διάρκεια της ημέρας. Επιπρόσθετα, τόσο η UVA όσο και η UVB ευθύνονται για την ανάπτυξη δερματικών καρκίνων, άρα χωρίς ηλιοπροστασία κινδυνεύουμε από την ανατολή έως τη δύση του ηλίου.

Μύθος: Δεν μπορεί να καεί κανείς μέσα από τα τζάμια

Η αλήθεια: Τα τζάμια των οχημάτων, των σπιτιών και των κτηρίων κατά κανόνα δεσμεύουν την UVB που δρα επιφανειακά στο δέρμα και προκαλεί το ηλιακό έγκαυμα, αλλά δεν επηρεάζουν την UVA, η οποία εισδύει βαθιά στο δέρμα. Ακόμα, λοιπόν, κι αν δεν δείτε το δέρμα σας να κοκκινίζει, μπορεί άνετα να υποστεί βλάβη από τον ήλιο.

Μύθος: Μόνο τα αντηλιακά με SPF 100 προστατεύουν αποτελεσματικά από τον ήλιο

Η αλήθεια: Αυτό έχει καταρριφθεί εδώ και χρόνια. Τα αντηλιακά με SPF 15 δεσμεύουν το περίπου 93% της UVB, όσα έχουν SPF 30 δεσμεύουν το περίπου 97%, εκείνα με SPF 50 δεσμεύουν το σχεδόν 98% και όσα έχουν SPF 100 το 99%. Το ζητούμενο όμως είναι να προστατεύει το αντηλιακό και από την UVA (άρα να είναι ευρέος φάσματος), καθώς και να το βάζετε σε όλα τα ακάλυπτα σημεία του σώματος . Πρέπει επίσης να αλείφεστε με αρκετή ποσότητα (περίπου μια χούφτα για τον μέσο ενήλικα). Τα αντηλιακά με SPF κάτω από 15 δεν συνιστώνται, γιατί δεν παρέχουν επαρκή ηλιοπροστασία.

Μύθος: Το δέρμα που παθαίνει βλάβη από τον ήλιο κοκκινίζει και ξεφλουδίζει

Η αλήθεια: Δεν είναι διόλου απαραίτητο. Αντίθετα, τις βλάβες που δεν φαίνονται πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο, γιατί αφορούν το DNA των δερματικών κυττάρων απ? όπου μπορεί να αρχίσει χρόνια αργότερα ένας καρκίνος.

Μύθος: Αν πάθεις ηλιακό έγκαυμα, βάλε αμέσως βούτυρο

Η αλήθεια: Όποιος το κάνει αυτό, το μόνο που καταφέρνει είναι να επιδεινώνει το έγκαυμα, διότι «παγιδεύεται» η θερμότητα στο εσωτερικό του δέρματος από το στρώμα του λίπους (το ίδιο συμβαίνει και με τη βαζελίνη, το λάδι και κάθε άλλη λιπαρή ουσία). Η πρώτη επιλογή για την αντιμετώπιση ενός ηλιακού εγκαύματος είναι οι κομπρέσες παγωμένου νερού (να τις αφήνετε στο δέρμα σας για 20 λεπτά τη φορά και να τις βάζετε όσο συχνά χρειάζεστε, συνήθως κάθε 2-3 ώρες και επί όσες μέρες ανακουφίζουν τα συμπτώματά σας). Άλλη καλή επιλογή είναι η οδοντόπαστα (αλλά χωρίς μέντα ή παράγωγα μέντας όπως η μενθόλη, γιατί μπορεί να προκληθεί ερεθισμός του δέρματος) και το άπαχο γιαούρτι, το οποίο απάγει τη θερμότητα (όπως και η οδοντόπαστα) αλλά επιπλέον περιέχει πολύ νερό οπότε δρα και ενυδατικά.

Μύθος: Το ηλιακό έγκαυμα δεν είναι σοβαρό

Η αλήθεια: Μακροπρόθεσμα όλα τα ηλιακά εγκαύματα είναι σοβαρά, αλλά βραχυπρόθεσμα σοβαρά είναι όσα δημιουργούν φουσκάλες ή έντονο πόνο, καλύπτουν μεγάλη επιφάνεια του δέρματος, προκαλούν πυρετό ή ρίγη, πονοκέφαλο, σύγχυση ή αίσθημα λιποθυμίας, συνοδεύονται από ενδείξεις αφυδάτωσης (έντονη δίψα ή ξερά μάτια και χείλη) ή/και προκαλούν οιδήματα (πρηξίματα). Αν παρουσιάσετε οποιοδήποτε από τα παραπάνω, πρέπει να σας δει οπωσδήποτε γιατρός.

Διαβάστε ακόμα: 12 συμβουλές στους δρομείς για ένα υγιές δέρμα το καλοκαίρι

x
Send this to a friend