Ο μύθος ότι η χειρωνακτική εργασία βοηθάει το σώμα καταρρέει

Ο μύθος ότι η χειρωνακτική εργασία βοηθάει το σώμα καταρρέει

Στο μυαλό των περισσότερων εργαζόμενων υπάρχει μια παρεξήγηση: οι καθιστικές εργασίες είναι τόσο κακές για το σώμα μας που όση περισσότερη κίνηση προκύπτει εν ώρα εργασίας, έστω και αν αυτή αφορά τα καθήκοντά μας στη δουλειά, τόσο καλύτερο για το σώμα μας.

Ωστόσο αυτό δεν είναι αλήθεια. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας σχετικής έρευνας που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Sports Medicine, τα υψηλά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας στον χώρο εργασίας μπορεί να είναι πραγματικά επιβλαβή για την υγεία σας.

Άλλο αναψυχή, άλλο δουλειά

Ολλανδοί ερευνητές, στην προσπάθειά τους να οριοθετήσουν τη διαφορά στις επιδράσεις της σωματικής άσκησης υπό μορφή αναψυχής και της σωματικής άσκησης υπό μορφή εργασίας, εξέτασαν τα αποτελέσματα από 17 διαφορετικές μελέτες αναφορικά με τις επιδράσεις της σωματικής δραστηριότητας που σχετίζεται με την εργασία.

Συνολικά, οι εν λόγω μελέτες εξέτασαν περισσότερους από 193.000 εργαζόμενους σε δουλειές με διαφορετικά επίπεδα σωματικών απαιτήσεων. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της εν λόγω έρευνας Πίτερ Κόινεν, οι άνδρες εργαζόμενοι σε επαγγέλματα που απαιτείται πιο έντονη χρήση του σώματος, έχουν υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας κατά 18% σε σχέση με όσους κάνουν καθιστικές δουλειές.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα υψηλά επίπεδα επαγγελματικής σωματικής δραστηριότητας στις χειρονακτικές εργασίες, αυξάνουν τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση για μεγάλο χρονικό διάστημα και πολύ συχνά για πάνω από 40 ώρες την εβδομάδα, τη στιγμή που ο χρόνος για ανάκαμψη είναι αισθητά ανεπαρκής.

Χρονικό όριο ανάκαμψης

Αντίθετα, η σωματική δραστηριότητα που γίνεται στον ελεύθερο χρόνο μας, συνήθως λαμβάνει χώρα σε σύντομο χρονικό διάστημα και συνοδεύεται από μεγαλύτερο χρονικό όριο ανάκαμψης.

Ο Κόινεν τονίζει: «Οι άνθρωποι που είναι πολύ δραστήριοι στην εργασία τους, περνούν οκτώ ώρες την ημέρα που βρίσκονται μέσα στην ενέργια. Κάνουν πολύ περιορισμένα διαλείμματα ενώ ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση είναι σταθερά σε υψηλά επίπεδα καθ ‘όλη τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό οδηγεί σε αποτελέσματα που είναι αντίθετα με την υγεία της καρδιάς, καθώς αυξάνεται η πίεση στο καρδιαγγειακό σύστημα».

Ενδιαφέρον έχει το ότι δεν παρατηρήθηκε κάτι αντίστοιχο όσον αφορά τις γυναίκες εργαζόμενες ωστόσο μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι οι γυναίκες γενικά δεν κάνουν επαγγέλματα που απαιτούν πολύ βαριά σωματική δραστηριότητα. Οι ερευνητές δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα αναφορικά με το γιατί μια πιο σωματικά ενεργή δουλειά συνοδεύεται από μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Κάποιες πιθανές αιτίες ωστόσο μάλλον έχουν να κάνουν με το ότι οι εν λόγω εργαζόμενοι έχουν χαμηλά εισοδήματα, λιγότερη εκπαίδευση και καπνίζουν περισσότερο.

Όπως και να έχει, το ασφαλές συμπέρασμα που μπορεί να συναχθεί είναι ότι η φυσική δραστηριότητα στους χώρους δουλειάς δεν είναι μια επωφελής διαδικασία παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς. Ο Κόινεν παρατηρεί: «Αυτό που ελπίζω είναι ότι υπάρχει καλή ισορροπία μεταξύ της σωματικής άσκησης στην εργασία και της αντίστοιχης στον ελεύθερο χρόνο».

Για να καταλήξει: «Θα μπορούσαμε να προσπαθήσουμε να μειώσουμε την ποσότητα της σωματικής δραστηριότητας στους χώρους εργασία ή να προσπαθήσουμε να προσθέσουμε περισσότερα διαλείμματα ώστε να μειώνετε η συνολική ένταση της σωματικής δραστηριότητας εν ώρα εργασίας. Όπως και να έχει, οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι πιο ενεργοί σωματικά κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου τους».

Διαβάστε ακόμα: H καθιστική ζωή σε «σκοτώνει” σωματικά και ψυχικά μέρα με την ημέρα

Previous ArticleNext Article

Υπόθεση Μπεκατώρου: Παραιτήθηκε από την ΕΙΟ ο Αδαμόπουλος, παρέμβαση εισαγγελέα

Παρελθόν αποτελεί από την Ελληνική Ιστιοπλοΐκή Ομοσπονδία ο Αριστείδης Αδαμόπουλος μετά τις καταγγελίες της Σοφίας Μπεκατώρου.

Η προϊσταμένη της Εισαγγελίας της Αθήνας, Σωτηρία Παπαγεωργακοπούλου, αναμένεται να διατάξει αυτεπάγγελτα προκαταρκτική έρευνα για το τι ακριβώς έγινε και θα κληθεί τη Δευτέρα, το αργότερο την Τρίτη, η ολυμπιονίκης να καταθέσει στις εισαγγελικές αρχές.

Παράλληλα πληροφορίες αναφέρουν πως η Σοφία Μπεκατώρου έχει κάνει ήδη νύξη για τη σεξουαλική παρενόχληση που υπέστη στο πλαίσιο έρευνας που διενεργείται από τον εισαγγελέα Κωνσταντίνο Σιμιτζόγλου μετά από καταγγελίες του ολυμπιονίκη Νίκου Κακλαμανάκη για κακοδιαχείριση στην Ομοσπονδία Ιστιοπλοΐας.

Όμως το περιεχόμενο αυτής της κατάθεσης δεν είναι γνωστό. Το σημαντικό είναι ότι με την αυτεπάγγελτη παρέμβαση της Εισαγγελίας της Αθήνας η Σοφία Μπεκατώρου θα καταθέσει αναλυτικά για το περιστατικό, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η καταγγελθείσα πράξη φέρεται ότι τελέστηκε πριν από 23 χρόνια και ως εκ τούτου έχει παραγραφεί.

Η Ολυμπιονίκης ονομάτισε τον πρώην -πλέον- αντιπρόεδρο της Ομοσπονδίας για την σεξουαλική της κακοποίηση το 1998. Μετά από αυτές τις καταγγελίες, ο ΕΙΟ ζήτησε και έλαβε την παραίτηση του Αριστείδη Αδαμόπουλου.

Η ανακοίνωση

Συγκλονισμένη είναι η Ελληνική Ιστιοπλοΐκή Ομοσπονδία από την χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων στον Τύπο στις οποίες προχώρησε η αθλήτριά μας, Ολυμπιονίκης κυρία Σοφία Μπεκατώρου. Αυτονοήτως, και προκειμένου να διαφυλαχθεί το κύρος της Ομοσπονδίας, η τιμή και η υπόληψη του συνόλου των αθλητών και αθλητριών, προπονητών και παραγόντων του αθλήματος και να διευκολυνθεί η έρευνα για την οποία την τελική απόφαση έχει η Δικαιοσύνη, ζητήσαμε άμεσα και λάβαμε την παραίτηση του Αντιπροέδρου του Δ.Σ. Αριστείδη Αδαμόπουλου. Ο τελευταίος φέρεται ως ο άνθρωπος τον οποίον η Ολυμπιονίκης μας κατονόμασε στον εισαγγελέα για τα καταγγελλόμενα. Παραλλήλως, ζητήσαμε από τον κ. Αδαμόπουλο να υποβάλει την παραίτησή του από εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή.

Η Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία δηλώνει απερίφραστα ότι θα στηρίξει την αθλήτρια και θα σταθεί αρωγός της σε ό,τι χρειαστεί για την αποκάλυψη της αλήθειας σε κάθε αρμόδια αρχή. Επιθυμούμε να διευκρινίσουμε ότι μέχρι και σήμερα δεν είχε περιέλθει σε κανένα μέλος της Ομοσπονδίας επίσημα, ανεπίσημα, ως φήμη ή ακόμη και ως ψίθυρος, η παραμικρή ένδειξη για τη συγκεκριμένη ή οποιαδήποτε αντίστοιχη άλλη αποτρόπαιη πράξη.

Καλούμε κάθε αθλητή και αθλήτρια, παράγοντα ή μέλος της Ομοσπονδίας, εφόσον έχει υπάρξει θύμα ή έχει περιέλθει εις γνώση του τέτοια συμπεριφορά, να την καταγγείλει και θα έχει την αμέριστη συμπαράστασή μας. Το ίδιο καλούμε να πράξει κάθε αθλητής ή παράγοντας σε οποιοδήποτε άθλημα. Τα θύματα μιας τέτοιας ή ανάλογης συμπεριφοράς δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν. Εμείς θα είμαστε δίπλα τους.

Η Ομοσπονδία καλεί άμεσα την Ολυμπιονίκη μας να προσέλθει στο Διοικητικό Συμβούλιο και να αναφερθεί λεπτομερώς στην καταγγελία της έτσι ώστε η Ομοσπονδία να προβεί άμεσα στις δέουσες ενέργειες. Επιθυμούμε να τονίσουμε ότι η σχετική καταγγελία μάς συγκλόνισε διότι ουδέποτε στο χώρο της Ιστιοπλοΐας υπήρξε στο παρελθόν η παραμικρή υποψία για τέτοιο περιστατικό.

Τονίζουμε, όπως και με τη χθεσινή ανακοίνωσή μας, ότι η Ομοσπονδία πράττει και θα πράξει τα δέοντα και δεν θα επιτρέψει να παραμείνει η παραμικρή σκιά ως προς το κύρος της και την προάσπιση των ιδεωδών του αθλητισμού που υπηρετεί ανεπίληπτα εδώ και επτά δεκαετίες.

Μάνια Μπίκοφ και Ραμπέα Ιατρίδου καταγγέλουν σεξουαλική παρενόχληση

Τον ασκό του Αιόλου φαίνεται ότι άνοιξαν οι αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου για σεξουαλική κακοποίηση. Μέσα σε μερικές ώρες, η παλαίμαχη πολίστρια Μάνια Μπίκοφ και η αθλήτρια της τεχνικής κολύμβησης Ραμπέα Ιατρίδου πρόσθεσαν τις δικές τους καταγγελίες, για γιατρούς που συνεργάζονταν με τις εθνικές ομάδες της υδατοσφαίρισης.

«Ήθελε να μας εξετάζει γυμνές χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος», είναι η κοινή συνισταμένων των καταγγελιών των δύο κοριτσιών. Δεν είναι σαφές αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο και στις δύο περιπτώσεις. Τα περιστατικά συνέβησαν στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Η ανάρτηση της Μάνιας Μπίκοφ έχει ως εξής:

«Μια γυναίκα βρίσκει το θάρρος και δημόσια μιλά για τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη χρόνια πριν κ αντί αυτό να αφυπνίσει, ταρακουνήσει, προβληματισει κάθε έναν, ειδικά του χώρου του αθλήματος της, η ίδια δέχεται πλήθος μηνυμάτων που εμμέσως πλην σαφώς την κρίνουν γιατί της πήρε τόσα χρόνια, ότι τα ήθελε, ότι το κάνει για την δημοσιότητα.

Είστε όλοι τραγικοί.. Οι γυναίκες δε,, που σχολιάζετε στο ίδιο μήκος κύματος είστε εμετικές.

Ξέρετε πόσο δύναμη χρειάζεται να αποδεχθεις αρχικά ότι είσαι θύμα βίας και να το πεις;

Έχετε σκεφτεί πόσο δύσκολο είναι να πρέπει να χειριστείς και την βία αλλά και όλους όσους σε κρίνουν; Έχετε μπει σε αυτήν τη θέση? Όπου το θύμα, ζει με τον φόβο; όπου δεν τολμά να ζητήσει βοήθεια γιατί ξέρει πως θα είναι αβοηθητη;

Η Σοφία Μπεκατώρου μια σπουδαία αθλήτρια και γυναίκα μέσα από αυτήν την εξομολόγηση της ξεκλείδωσε πολλά κουτάκια μνήμης. Περίμενα σήμερα να υπάρχει υποστήριξη από τον χώρο. Δεν την είδα.

Εγώ λοιπόν Σοφία,, με αφορμή την δική σου ιστορία θα πω μια ακόμη.. 28-30 χρόνια πριν, όταν ήμουν εν ενεργεια αθλήτρια της υδατοσφαίρισης εμφανίστηκε ένας τραυματισμός στον ώμο. Ήμασταν σε προετοιμασία με την εθνική ομάδα ο πόνος επέμενε, με έστειλαν στον γιατρό. Δεν ήμουν μόνη, ήταν ακόμη 1-2 συναθλητριες με παρόμοια θέματα.

Στις 3-4 επισκέψεις στον “γιατρό” αυτό, στην εξέταση και στις ενέσεις ενζυμων που μου έκανε για να βγάζω την προπόνηση ΠΑΝΤΑ μου ζητούσε να κατεβάσω το μαγιό μου. Ο τραυματισμός μου ήταν στο δεξί ώμο.

Την πρώτη φορά το έκανα, με αιφνιδίασε, δεν ήξερα γιατί το ζήτησε. Όταν βγήκα ρώτησα τις άλλες, μου είπαν ότι κ σε αυτές κάτι ανάλογο είχε ζητήσει. Δε μίλησα σε κάποιον άλλον. Στην επόμενη επίσκεψη το ίδιο. Τον κοίταξα κατάματα και τον ρώτησα γιατί; Αφού τον ώμο μου θα δείτε.. Μου απάντησε με υφακι “γιατί, ντρέπεσαι;” Ήταν ο τοπ γιατρός, με έστειλε η ομάδα, φοβομουν αν μιλούσα θα έχανα τη θέση μου στην ομάδα.. Πήγα ακόμη 2 φορές, αρνήθηκα να κ ξανακατεβάσω το μαγιό μου. Σττη συνέχεια δεν ξαναπήγα ΠΟΤΕ, ανέλαβε το σωματείο μου κ με έστειλε σε άλλους γιατρούς.

Ο συγκεκριμένος δεν με άγγιξε στο στήθος, την έβρισκε όμως να μας βλέπει. Τότε φοβομουν. Έπειτα απλά το διέγραψα από τη μνήμη μου.

Με αφορμή τα λόγια σου Σοφία, σήμερα το ξέθαψα από τη μνήμη μου.

Ήμουν μια αθλήτρια που ζούσα μόνη μου στην Αθήνα κ αγωνιζόμουν για το όνειρο μου. Άλλες εποχές τότε. Τώρα αν κάτι ανάλογο συνέβαινε στα παιδιά μου, θα γινόμουν αγρίμι.

Με αφορμή τα λόγια σου Σοφία, θα τους μιλήσω ξανά για την βία, ειδικά για την σεξουαλικη. Σ ευχαριστώ λοιπόν και σου βγάζω το καπέλο».

Η Ραμπέα Ιατρίδου έγραψε τα παρακάτω, στο Facebook:

«H αποκάλυψη της σεξουαλικής κακοποίησης της Ολυμπιονίκη μας Σοφία Μπεκατώρου έσκασε σαν βόμβα λες και τα εγκλήματα αυτής της κατηγορίας είναι κάτι σπάνιο για την “πολιτισμένη” κοινωνία μας και όλοι δήλωσαν σοκαρισμένοι που ο Ελληνικός πρωταθλητισμός δεν είναι αγνός και δεν στελεχώνεται από ενάρετους ανθρώπους…

Μετά το σοκ η βροχή του εύκολου σχολιασμού και η ευκαιρία των πολλών να κρίνουν πίσω από τα πληκτρολόγιά τους και αρκετών κομπλεξικών να νιώσουν ανώτεροι κατηγορώντας το θύμα είτε ευθέως είτε με υπονοούμενα για τον χρόνο που διάλεξε να δημοσιοποιήσει την ιστορία της.

Στην ανάγνωση της ιστορίας της έμεινα για ώρες σιωπηλή. Σκέφτηκα πόσα έχει πετύχει αυτή η γυναικάρα με το εθνόσημο στο στήθος της και στα πανιά της και προσπάθησα να βάλω τον εαυτό μου στη θέση της. Σκέφτηκα πως θα αισθανόμουν, τι θα σκεφτόμουν, τι θα έκανα. Τι θα επέλεγα να κάνω και πως θα το έπνιγα μέσα μου.. Σίγουρα δεν μπορείς να το νιώσεις σκέφτηκα αν δεν το έχεις ζήσει..

Την επόμενη ημέρα ήρθε η ανάρτηση της φίλης Μάνιας Μπίκοφ για τον γιατρό της εθνικής υδατοσφαίρισης που υποχρέωνε τις αθλήτριες να κατεβάζουν το μαγιό τους, να ταράξει τα δικά μου νερά με μια αλυσιδωτή αντίδραση που με πήγε πολλά χρόνια πίσω, σαν μια πτώση μια τσουλήθρα που δεν μπόρεσα να σταματήσω πριν προσγειωθώ σε ένα ιατρείο της Θεσσσαλονίκης, σχεδον 27 χρόνια πριν.

Στη διάρκεια της αθλητικής μου καριέρας είχα μόνο άνδρες προπονητές και συνοδούς στις αποστολές και ήταν όλοι τους άψογοι, δεν είχα ποτέ παράπονο.

Λίγο πριν τα 19 μου, στην επανεκκίνηση εντατικών προπονήσεων μετά από ολιγόμηνη παύση για τις πανελλαδικές εξετάσεις σε μια στιγμή ανωριμότητας στο γυμναστήριο του Τζίμη Σαμαρά, χωρίς καλό ζέσταμα δέχτηκα μια πρόκληση για μια άσκηση που κατέληξε σε άσχημη θλάση του δικεφάλου του δεξιού ποδιού. Κάλεσα αμέσως τον αθλίατρο που με παρακολουθούσε αλλά λόγω φόρτου θα με έβλεπε το επόμενο απόγευμα αργά. Ο φόβος μου πως κάτι κακό έχει γίνει με οδήγησε να κλείσω ραντεβού και σε ορθοπεδικό του ασφαλιστικού φορέα κοντά στο σπίτι..

Ο γιατρός, μου ζήτησε αμέσως να μείνω με το εσώρουχο. Αφού έκανε σύντομες ερωτήσεις και με εξέτασε στο ειδικό κρεβάτι πιάνοντας συνεχώς το σώμα μου σε σημεία που δεν δικαιολογούσε η εξέταση, μου ζήτησε να σηκωθώ και να σκύψω. Στάθηκα αντικριστά του και πήγα να σκύψω εμπρός. Οχι μου είπε, όχι έτσι, θα γυρίσεις και θα σκύψεις μπροστά μου.

Είχα πανικοβληθεί, το ένιωθα τελείως λάθος αλλά δεν ήξερα πως να αντιδράσω, το όχι είχε κολλήσει σαν λυγμός στο λαιμό μου και δεν κατάφερε να βγει. Εκανα αυτό που μου ζήτησε και ο σιχαμένος στάθηκε ακριβώς πίσω μου και χούφτωσε με πρόφαση την εξέταση μηρούς και γλουτούς, Με ένα εξίσου σιχαμένο χαμόγελο μου συνταγογράφησε λίγο μετά φάρμακα. Μόλις έκλεισα την πόρτα πίσω μου ξέσπασα σε κλάμα και έσκισα τη συνταγή σε χιλιάδες κομματάκια.

Εκανα ώρα να γυρίσω στο σπίτι μέχρι να μη φαίνεται το κλάμα μου γιατι αν έλεγα τι έγινε ο πατέρας μου θα πήγαινε και θα τον πετούσε από το μπαλκόνι αφού πρώτα τον είχε κάνει τόπι στο ξύλο..

Το ίδιο βράδυ πήγα στο ιατρείο του αθλίατρου μου σαν φοβισμένο κουτάβι.. “Βγάζουμε παπουτσάκια και καλτσούλες και ανεβαίνουμε στο κρεβατάκι” μου είπε γλυκά. “Γιατρέ να βγάλω τη φόρμα;” “Όχι βέβαια” απάντησε ήρεμα, “δε χρειάζεται για την εξέταση”. Η εξέταση περιλάμβανε εντολές κίνησης, εκτέλεση και ακόλουθη ερώτηση για το είδος και την ένταση του πόνου και το μόνο που άγγιξε ήταν ο αστράγαλος και η κνήμη μου για να διορθώσει κίνηση..

Με τις θεραπείες και την αγωγή σε λίγες ημέρες ήμουν πάλι σε θέση να κολυμπήσω αλλά το σκηνικό στον πρώτο γιατρό έκανα χρόνια να το ξεπεράσω και ο τρόπος που διάλεξα για να το διαχειριστώ ήταν να το διακωμωδήσω ώσπου τελικά το ξέχασα. Ημουν μικρή, φοβισμένη και εντελώς άβγαλτη.

Με αφορμή την εξιστόρησή σου Μάνια, που με αφορμή την εξιστόρηση της Σοφίας, το ξέθαψες από τη μνήμη σου, το ξέθαψα κι εγώ από τη δική μου.. Σαφώς και δεν εξισώνεται σε καμία περίπτωση με αυτή ενός βιασμού αλλά η παρενόχληση και η κακοποίηση ανεξάρτητα από την βαρύτητα του περιστατικού γεμίζουν με αισθήματα ντροπής το θύμα.

Πολύ φοβάμαι πως πολλές αθλήτριες έχουν ανάλογες ή πολύ πιο σοβαρές ιστορίες να διηγηθούν. Το λάθος δεν είναι ότι πνίξαμε τις ιστορίες μέσα μας. Το λάθος είναι ότι δεν είχαμε την αίσθηση ότι θα μας (υπο)στηρίξουν για να τις πούμε και φυσικά φοβόμασταν τον σχολιασμό και την κριτική από τους “δικαστές” γι’ αυτό δεν είχαμε το θάρρος. Η κάθε γυναίκα χρειάζεται τη στήριξη μας αν και όταν αποφασίσει να μιλήσει, όταν βρει το θάρρος μέσα της».

x
Send this to a friend