H καθιστική ζωή σε “σκοτώνει” σωματικά και ψυχικά μέρα με την ημέρα

Σε περίπτωση που εργάζεστε ως λογιστής, προγραμματιστής ή ακόμη και συγγραφέας ή δημοσιογράφος, είναι πιθανό να περνάτε όλη την ημέρα καθισμένοι πίσω από ένα γραφείο ενώ αν μετακινείστε στην δουλειά με αμάξι, επίσης την περισσότερη ώρα είστε καθιστοί.

Είναι γεγονός πως η τεχνολογία στην σημερινή εποχή μας παρέχει μια σειρά από διευκολύνσεις, ωστόσο δημιουργεί και προβλήματα αν αναλογιστεί κανείς πως η καθιστική ζωή έχει αρνητικά αποτελέσματα στην υγεία μας.

Κάποια από αυτά σχετίζονται με την παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο και την υψηλή αρτηριακή πίεση. Σύμφωνα με ιατρικές έρευνες, όσο περισσότερο κάθεστε μέσα στην ημέρα, τόσο μικρότερο ενδεχομένως να είναι το προσδόκιμο ζωής σας.

Ακολουθεί λίστα με τους λόγους για τους οποίους πρέπει να αποφεύγει κανείς την καθιστική ζωή:

Aύξηση σωματικού βάρους: Mια από τις πιο άμεσες συνέπειες της καθιστικής ζωής είναι τα περιττά κιλά. Σε ακραίες περιπτώσεις υπάρχει το πρόβλημα της παχυσαρκίας η οποία με την σειρά της έχει αρνητικές επιπτώσεις στην καρδιακή λειτουργία ενώ είναι πιθανό να οδηγήσει στην εμφάνιση διαβήτη.

Κακή στάση του σώματος: Oταν κάθεστε σε ένα γραφείο για πολύ ώρα είναι δύσκολο να διατηρήσετε μια καλή στάση στο σώμα σας. Αν συνηθίζετε να καμπουριάζετε στον εργασιακό χώρο, σιγά σιγά αυτό θα επηρεάσει τον τρόπο που περπατάτε έξω. Η κακή στάση του σώματος δεν έχει μόνο να κάνει με την εικόνα σας αλλά επηρεάζει παράλληλα την σπονδυλική στήλη.

Κίνδυνος εμφάνισης καρδιακών προβλημάτων και διαβήτη: Η καθιστική ζωή εντείνει τα θέματα που σχετίζονται με την καρδιά αλλά και τον διαβήτη ειδικά στις περιπτώσεις των ατόμων με παχυσαρκία.

Αυξημένες πιθανότητες για καρκίνο: Oταν κάθεστε για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης συγκεκριμένων τύπων της νόσου (καρκίνος μαστού, πνεύμονα, ενδομήτριου, κ.α). Αντίθετα η έντονη σωματική δραστηριότητα καταπολεμά τις φλεγμονές που συχνά είναι  λόγος για την εμφάνιση σοβαρών θεμάτων υγείας.

Ανάπτυξη χρόνιων παθήσεων: H καθιστική ζωή σε συνδυασμό με την κακή στάση του σώματος, δημιουργούν θέματα σε ώμο, πλάτη και λαιμό και συχνά εμφανίζονται ενοχλήσεις οι οποίες παγιώνονται με τον χρόνο.

Μυϊκός εκφυλισμός: Oταν κάθεστε για μεγάλες περιόδους οι μύες στην κοιλιά και στα ισχία γίνονται αδύναμοι. Αυτό οδηγεί σε πόνο και μια σειρά άλλων επιπλοκών της υγείας.

Προβλήματα σε πόδια και γοφούς: Oι αποδυναμωμένοι μύες στα κάτω άκρα λόγω καθιστικής ζωής σε συνδυασμό με την κακή κυκλοφορά του αίματος στα σημεία αυτά, οδηγούν σε προβλήματα στα ισχία, σε πρησμένους αστραγάλους κα σε φλεβικές θρομβώσεις.

Οι γλουτιαίοι μύες σας είναι  τα πιο σημαντικούς στα πόδια σας, αφού σας βοηθούν να διατηρήσετε την ισορροπία. Όταν κάθεστε για μεγάλα χρονικά διαστήματα, οι μύες αυτοί ατονούν και αυτό επηρεάζει την ικανότητα ισορροπίας.

Φλεβικές θρομβώσεις: H καθιστική ζωή οδηγεί συχνά σε θρομβώσεις στις φλέβες των ποδιών οι οποίες υπάρχει κίνδυνος να μεταφερθούν στα αιμοφόρα αγγεία των πνευμόνων.  Πιο επιρρεπείς στις θρομβώσεις είναι οι άνθρωποι που ακολουθούν ένα καθιστικό τρόπο ζωής, οι έγγειες και οι καπνίζοντες.

Κατάθλιψη: Oταν είστε δραστήριοι, παραμένουν ενεργά διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου. Περισσότερο οξυγόνο και αίμα μεταφέρονται στα κύτταρα και τους ιστούς του εγκεφάλου και τα καθιστά πιο υγιή. Παράλληλα με την άσκηση απελευθερώνονται χημικές ενώσεις που συμβάλουν στην βελτιωμένη διάθεση, ενώ γίνεται αντιληπτό πως για όσους κάθονται αρκετές ώρες δεν ισχύει τίποτε από τα παραπάνω με αποτέλεσμα να έχουν μια κακή ψυχολογία. Τα άτομα αυτά έχουν έντονο άγχος και συχνά εμφανίζουν κατάθλιψη.

Διαβάστε ακόμα: Καθημερινές συνήθειες που σας κάνουν να γερνάτε πιο γρήγορα!

Previous ArticleNext Article

Ηρωικός δρομέας βουτά σε παγωμένη λίμνη να σώσει σκυλάκι

Αυτή είναι η συγκλονιστική στιγμή που ένας άντρας στη Βρετανία που έκανε τζόγκινγκ βουτάει σε παγωμένη λίμνη για να σώσει ένα σκυλάκι που πνίγεται, προτού συνεχίσει το τρέξιμό του σαν να μην συνέβη τίποτα.

Η 9η Γενάρη ήταν μια κρύα μέρα στο πάρκο της βρετανικής πόλης στο Πόντεφρακτ, αλλά ένας άντρας πήγε κανονικά για το καθιερωμένο του τρέξιμο στην περιοχή, μαζί με έναν φίλο του.

Τότε ήταν που είδε έναν σκύλο που έμοιαζε να έχει πέσει στη λίμνη και να έχει παγιδευτεί κάτω από τον πάγο, σύμφωνα με την εφημερίδα «Yorkshire Evening Post».

Χωρίς να διστάσει στιγμή, ο άντρας βούτηξε στα παγωμένα νερά, σπάζοντας τον πάγο με τις γροθιές του.

Αφού άρπαξε τον σκύλο, κολύμπησε μέχρι την ακτή και τον έδωσε στους ιδιοκτήτες του.

Τότε ένας άντρας του πρόσφερε το μπουφάν του και ο άντρας άρχισε και πάλι το τζόκινγκ.

Το βίντεο ανέβασε στο Facebook μια αυτόπτης μάρτυρας του συμβάντος. «Τι ήρωας, αυτός ο άγνωστος έσωσε το σκυλί της οικογένειας, όταν είχε πρόβλημα στο πάρκο Πόντεφρακτ» έγραψε η γυναίκα.

Προτού φτάσει ο γενναίος δρομέας, το σκυλί προσπαθούσε να ανέβει πάνω στον πάγο, αλλά διαρκώς έπεφτε μέσα στα νερά, σύμφωνα με την εφημερίδα.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με όσα ανέφερε ο ίδιος ο άντρας, πρόκειται για έμπειρο κολυμβητή, συνηθισμένο να κολυμπά σε παγωμένα νερά, με τον ήρωα να τονίζει πως καλύτερο θα ήταν «συνηθισμένοι» άνθρωποι να μην προσπαθήσουν ανάλογο ανδραγάθημα.

Δείτε το βίντεο:

Τι συζητούν μεταξύ τους για σένα τα καινούρια σου παπούτσια τρεξίματος;

Photo by Grailify on Unsplash

Τα παίρνεις από το κατάστημα. Είσαι πολύ υπερήφανος και χαρούμενος για τη νέα σου αγορά. Ξέρεις ότι από αύριο θα τρέχεις με άλλο αέρα.

Τα καινούρια σου running παπούτσια είναι εκπληκτικά. Μυρίζουν υπέροχα. Τα κοιτάς και τα ξανακοιτάς και δεν βλέπεις κανένα ψεγάδι. Μένουν στο κουτί τους το πρώτο βράδι. Καμαρώνεις. Κάνεις και ένα post στο Instagram.

Που να ‘ξερες, όμως, τι σκέφτονται αυτά για σένα…

24 σκέψεις που περνούν από το μυαλό κάποιου που τρέχει πρώτη φορά

Αριστερό παπούτσι: Λοιπόν, τι νομίζεις;

Δεξί παπούτσι: Για τι;

ΑΠ: Ξέρεις μωρέ. Τα πόδια που είναι μέσα μας.

ΔΠ: Μακάρι να ήμουν ακόμα στο κουτί ή στο ράφι…

ΑΠ: Εμένα μου αρέσει.

ΔΠ: Δε νομίζω ότι θα λειτουργήσει. Θα πιέσω τα δάχτυλά του μέχρι να είναι όλα πάνω στο άλλο. Θα μοιάζει με μια γαλλική κοτσίδα.

ΑΠ: Έλα τώρα, κάνε μια προσπάθεια. Μην είσαι κακός…

ΔΠ: Είμαι. Θα προσπαθήσω να συμπιέσω τα δάχτυλά του. Και τον αχίλλειο… κορδέλες θα τον κάνω.

ΑΠ: Γιατί είσαι τόσο κακός; Δεν έχουμε πάει πουθενά ακόμη.

ΔΠ: Είναι ενοχλητικός.

ΑΠ: Γιατί είναι ενοχλητικός; Ήταν τόσο ευγενικός στο κατάστημα.

ΔΠ: Ήταν ανυπόφορος. «Ψάχνω κάτι που μπορώ να φορέσω για μαραθώνιο» Αυτό θα μπορούσε να ήταν χειρότερο μόνο αν είχε προσθέσει «το οποίο τρέχω για να υποστηρίξω μια φιλανθρωπική οργάνωση μπλα, μπλα, μπλα». Τους βαρέθηκα ρε σου λέω

ΑΠ: Υπερβολικός όπως πάντα…

ΔΠ: Ναι υπερβολικός. Δεν τον είδες τι έκανε;

ΑΠ: Τι πράγμα;

ΔΠ: Ωωωχ, ξέρεις τι πράγμα. Κόλλησε τη μύτη του πάνω μου: «Αχ… καινουργίλα». Λες και δεν είχε ξαναδεί.

ΑΠ: Εμένα μου άρεσε ο ενθουσιασμός του. Είδες τον τρόπο που μας κοίταζε στον καθρέφτη. Ανφάς, προφίλ. Μετά κούναγε τα δάχτυλά του. Νομίζω ότι είναι σοβαρός…

ΔΠ: Ντάξει καλά….

ΑΠ: Και δεν έκανε πελματοφράφημα. Μας εμπιστεύεται…

ΔΠ: Καλά θα του είχα στραμπουλίξει τον αστράγαλο πάνω στο διάδρομο αν τολμούσε.

ΑΠ: Πρέπει να παραδεχθείς ότι έχει καθαρά πόδια.

ΔΠ: Ναι αυτό είναι αλήθεια. Αλλά ξυρίζει τα δάχτυλά του ρε φίλε…

ΑΠ: Ας δούμε τη φωτεινή πλευρά. Σύντομα θα βγούμε έξω. Τρέξιμο! Πεζοδρόμια, άσφαλτος, ταχύτητες σε ταρτάν, χωματάκι. Θα είμαι το καλύτερο παπούτσι που είχε ποτέ. Θα επιστρέφω ενέργεια, θα τον βοηθάω στο ρυθμό και κυρίως θα είμαι μαλακό και άνετο.

ΔΠ: Εγώ θα τον σκοτώσω όταν με βγάλει. Και σένα μαζί γιατί μου τη δίνεις. Νερά, λάσπες, βρώμα. Ούτε που θα με καταλάβεις πως θα έρχομαι τόσο αθόρυβη που είναι η σόλα μου.

ΑΠ: Χαχαχα, όλο αστεία είσαι. Κατά βάθος είσαι τόσο soft…

ΔΠ: Όταν σε πνίξω με τα κορδόνια σου θα δεις.

ΑΠ: Αλήθεια τώρα; Τόσα νεύρα; Ξέρεις τι θα γινόταν αν δεν ερχόταν αυτός να μας πάρει; Στην καλύτερη περίπτωση θα γινόσουν γλάστρα και μια μέντα θα μεγάλωνε μέσα σου ή θα πήγαινες στην ανακύκλωση και μάλιστα όχι… ολόκληρος ή ακόμα χειρότερα θα είχες γίνει σπίτι για κάνα ποντίκι στη χωματερή.

ΔΠ: Ποιος τα λέει αυτά;

ΑΠ: Τα μποτάκια που είμασταν μαζί στην αποθήκη πριν μας βγάλουν στο ράφι. Για εκεί πήγαιναν…

ΔΠ: Ψέματα, μην έχεις εμπιστοσύνη σε τύπους με φλις επένδυση από μέσα.

ΑΠ: Κοίτα, θες δε θες θα συνεργαστούμε για καμια 800ρια χιλιόμετρα. Πάρτο αλλιώς.

ΔΠ: Τι αλλιώς να το πάρω. Έτσι, όπως, είναι αυτός ο τύπος θα τερματίζουμε με κάτι… μοντέλα που δεν τα ξέρει η μάνα τους.

ΑΠ: Αυτό μην το ξαναπείς. Δεν έχει σημασία η νίκη, αλλά η συμμετοχή.

ΔΠ: Ο συνδυασμός συμμετοχής και νίκης είναι καλύτερος.

ΑΠ: Με τίποτα δεν ισώνεις ρε φίλε. Τι άλλο να σου πω;

ΔΠ: Μην πεις τίποτα. Έτσι κι αλλιώς είσαι πιο ενοχλητικός από τον τύπο που έβαλε μέσα μου το πόδι του. Ωχ, ωχ. Όχιιιιι. Άσε με ρε. Θέλω να μείνω σπίτι σήμερα.

ΑΠ: Ναιιιιιιιιιι. Το πρώτο μας τρέξιμο. Φύγαμε!

ΔΠ: Πωωωω. Τι κάνει ρε ο τύπος. Τρέχει σαν θυμωμένος χορευτής φλαμένκο. Ούτε έξι μήνες δεν θα αντέξω. Αααχχχ. Πιο ήρεμα ρε μάστορα. Μακάρι να ήμουν παπούτσι γκολφ. Αυτά τα τυπάκια δεν κάνουν τίποτα!

ΑΠ: Κοίτα! Τρέχουμε. Κάνουμε ακριβώς αυτό που έχουμε φτιαχτεί να κάνουμε. Πόσο συχνά συμβαίνει αυτό; Και ο διασκελισμός του είναι πολύ καλός!

ΔΠ: Μπαααα. Εγώ νομίζω ότι απλά θα βλέπουμε πάρα πολύ τον κ@λο του.

ΑΠ: Δε σε χαλάει. Σε βλέπω που χαμογελάς

ΔΠ: Που είδες το χαμόγελο. Δεν έχω στόμα.

ΑΠ: Έχεις, όμως, γλώσσα…

ΔΠ: Έχω και θα μιλάω για άλλα 800 χιλιόμετρα…

Διαβάστε επίσης: Zita, Strike, Sportex: Όταν τα παπούτσια δεν ήταν φετίχ

x
Send this to a friend