Τα βότανα που βοηθούν στην καλή λειτουργία των νεφρών

Της Ευαγγελίας Παναγιωτοπούλου*

Οι παθήσεις των νεφρών μπορεί να είναι οξείες αλλά ενδεχομένως να είναι και χρόνιες, σε κάθε περίπτωση απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή κατά την θεραπεία τους. Σε τέτοια νοσήματα που απειλούν ζωτικά όργανα του ανθρωπίνου σώματος, ίσως προκαλεί ενστάσεις η συζήτηση γύρω από εναλλακτικές θεραπευτικές αγωγές στην διαχείριση της ασθένειας. Ωστόσο υπάρχουν τέτοιες, που αν μη τί άλλο έχουν το προνόμιο ότι έχουν προηγηθεί και δοκιμαστεί πολλά χρόνια των σύγχρονων κλασικών θεραπειών, συνήθως σε τέτοια έκταση ώστε ακόμα κι αν δεν καταφέρουν να βελτιώσουν τη κλινική εικόνα του ασθενούς, να μπορεί αξιόπιστα να χαρακτηριστεί η χρήση τους ως ασφαλή. Είναι σημαντικό να τονίσουμε κατηγορηματικά ότι όλες οι εναλλακτικές θεραπείες που θα αναφερθούν δεν είναι παρά μόνο συμπληρωματικές προσεγγίσεις και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αναπληρώσουν τη βασική θεραπεία ασθενειών που αφορούν τη νεφρική λειτουργία.

Η θεραπεία με βότανα παθήσεων των νεφρών έχει ρίζες από πολύ παλιά και πολλοί λαοί σ’ όλες τις ηπείρους, έχουν χρησιμοποιήσει δεκάδες φυτά για την αντιμετώπισή αυτών. Ο κατάλογος των αναφορών στη βιβλιογραφία της Βοτανοθεραπείας είναι μεγάλος:

  • Νεφρίτιδα: Αγγουριά, αγκινάρα, αγριμόνια, αρκτοστάφυλος, γεράνι, επιλόβιο, καλαμπόκι, κιχώριο, μολόχα, ντοματιά, οξαλίδα, συκιά, τσουκνίδα
  • Νεφρολιθίαση: Αγκινάρα, αγριάδα, αγριοκαρότο, αλθαία, ασπερούλα, αχλαδιά, γλιστρίδα, ερυθραία, ήλιος, θρούμπι, καλαμπόκι, καρότο, κερασιά, κολλητσίδα, κρεμμύδι, λεμονιά, λυκοπόδιο, μαϊντανός, μάραθο, ονωνίδα, πεντάνευρο, πρίμουλα, σημύδα, σκόρδο, τσουκνίδα, ύσσωπος, φλαμουριά, φουμαριά, φραουλιά, χελιδόνιο, χρυσόβεργα
  • Άλλες Νεφροπάθειες: Αγγουριά, αγριμόνιο, αγριοκαρότο, αλθαία, άμπελος, άρκευθος, αχιλλαία, βάλσαμο, γκι, γκίνσενγκ, γκότζι μπέρι, δυόσμος, εκουιζέτο, ελευθερόκοκκος, επιλόβιο, ζαμπούκος (μαύρος), κακαόδενδρο, καλαμπόκι, κάνναβις, καρότο (κολικοί), κετραρία (κολικοί), κολλητσίδα, κολχικό, κουκιά, κουρκουμάς, λάπαθα, λάχανο, λινάρι, λυκοπόδιο, μάραθο, μενεξές, μηλιά, μολόχα, μουριά, μπελαντόνα, νούφαρο, παστινάκη, πεντάνευρο, πικραλίδα, ροδακινιά, σαπουνόχορτο, σέλινο, σπειραία, τσουκνίδα, φαγόπυρο, φραουλιά, χελιδόνιο, χρυσόβεργα

Ανάλογα με τη φύση τους, άλλα από αυτά καταναλώνονται μέσω της διατροφής στο φαγητό (ωμά ή μαγειρεμένα), άλλα ως αφέψημα (τμήματα των φυτών σε φρέσκια ή αποξηραμένη μορφή) ή ακόμα και ως συμπλήρωμα διατροφής (χάπι, σιρόπι κλπ). Στην συνέχεια θα αναφέρουμε συνοπτικά κάποια επιπλέον στοιχεία για τα πιο δημοφιλή εκ των προαναφερθέντων : 

ΑΓΚΙΝΑΡΑ (Cynara scolymus L)

Τα συστατικά της αγκινάρας και ιδιαίτερα όσα περιέχονται στη ρίζα, τα φύλλα και τα κοτσάνια είναι διουρητικά κι αυτός είναι ο κύριος λόγος που θεωρείται εξαιρετικά αποτελεσματική κατά της οξείας και χρόνιας νεφρίτιδας. Επίσης καταπολεμά τις πέτρες στα νεφρά. Η χρήση της στην Ελλάδα για τη σωστή λειτουργία των νεφρών έχει πολύ βαθιές ρίζες, αλλά ακόμα και σήμερα είναι ιδιαίτερα δημοφιλής κυρίως στα Επτάνησα, όπου την βράζουν σε λευκό κρασί για να παρασκευάσουν ένα αποτελεσματικό παραδοσιακό αφέψημα. Ως διουρητικό αυξάνει τη διούρηση και κατ’ επέκταση καθαρίζουν τα ούρα και τελικά τα νεφρά.

ΑΓΡΙΑΔΑ (Agropyron repens L, Tritium repens L)

Η αγριάδα θεωρείται άριστο διουρητικό, τα ριζώματα αλλά και τα βλαστάρια του είναι δοκιμασμένα σ’ όλο το κόσμο από παλιά και αποτελεί βότανο γνωστό για διουρητική και αντιφλεγμονώδη του δράση. Χρησιμοποιείται σε φλεγμονές των ουροφόρων οδών του προστάτη, στη φλεγμονή της ουροδόχου κύστης, στη νεφρολιθίαση και στους κολικούς των νεφρών.

ΑΓΡΙΟΚΑΡΟΤΟ (Daucus carota)

Το άγριο καρότο είναι ένα αρωματικό βότανο που δρα ως διουρητικό και τονώνει σημαντικά τη καθαρτική δράση των νεφρών. Ως έγχυμα των φύλλων ωφελεί στην ουρολιθίαση, τη νεφρολιθίαση, τη κυστίτιδα και είναι αντισηπτικό του ουροποιητικού συστήματος. Χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων νεφρικών παθήσεων, αλλά και της ουροδόχου κύστης. Το τσάι των σπόρων του συστήνεται κατά της κατακράτησης ούρων και στον ασκίτη. Δεν συστήνεται σε έγκυες, διαβητικούς και θέλει ιδιαίτερη προσοχή στη περισυλλογή του γιατί μοιάζει πολύ με το κώνειο που είναι τοξικό).

ΑΡΚΤΟΣΤΑΦΥΛΟΣ (Arctostaphylos uvaursi)

Οι Ινδιάνοι της Αμερικής χρησιμοποιούσαν τα φύλλα του για την αντιμετώπιση λοιμώξεων της ουροδόχου κύστης, της ουρηθρίτιδας, της πέτρας στα νεφρά και της κυστίτιδας. Στην Κινεζική Ιατρική ήταν επίσης γνωστό για τη θεραπευτική του δράση στα νεφρά και στην ουροδόχο κύστη. Στην Ευρώπη η χρήση του για την σωστή λειτουργία των νεφρών ξεκίνησε τον 12ο αιώνα, οπότε και το βότανο ξεκίνησε να χρησιμοποιείται εκτενώς. Εκτός από διουρητική έχει και αντισηπτική και αντιβακτηριδιακή δράση, ιδιαίτερα στην ουροφόρα οδό όπου δρα κατά των λοιμώξεων. Θεωρείται ότι καταπραΰνει και δυναμώνει τις βλεννογόνες μεμβράνες του ουροποιητικού. Στην Ελλάδα φυτρώνει στα ορεινά της Β. Ελλάδας και η δράση του ενισχύεται σε συνδυασμό με αχιλλαία-αγριάδα ή λιναρόσπορο. Η χρήση του θεωρείται από τις ιδιαίτερα αποτελεσματικές, χρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή γιατί σε υπερβολικές δόσεις προκαλεί γλυκοζουρία.

ΕΠΙΛΟΒΙΟ (Epilobium parviflorum)

Η κύρια φαρμακευτική του ιδιότητα είναι η αντιμετώπιση όλων των διαταραχών του προστάτη, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης. Η αντιβακτηριδιακή, ντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή και αντιοξειδωτική του δράση το καθιστά αποτελεσματικό σε υπερπλασία προστάτη και αντιμετωπίζει τα συμπτώματα που εμφανίζονται μετεγχειρητικά. Αποτελεσματικό στη κυστίτιδα και στη νεφρίτιδα, ωφελεί επίσης σε προβλήματα ακράτειας ούρων. Λαμβάνεται ως αφέψημα, αλλά επιπλέον οι νεαροί βλαστοί του βράζονται και τρώγονται όπως τα σπαράγγια.

ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ (Zea mays L)

Από τα πιο δημοφιλή όπλα της φύσης με δράση κατά της νεφρολιθίασης. Αποτελεσματικό και για τον έλεγχο του αυξημένου ουρικού οξέως. Η πολύτιμη διουρητική του δράση το έχει καταστήσει ιδιαίτερα δημοφιλές ως φυτικό ‘φάρμακο’ κατά της ψαμμίασης (πέτρες στα νεφρά), των πετρών του ουρικού οξέος, αλλά και στην ψαμμίαση οξαλικού ασβεστίου. Καταπραΰνει τη φλεγμονή των ουροποιητικών οδών, τη νεφρίτιδα, την κυστίτιδα και την πυελονεφρίτιδα. Επίσης καταπολεμά τις μολύνσεις του ουροποιητικού συστήματος και την δυσουρία. Ως ενεργό μέρος θεωρούνται τα ‘μαλλιά’ του καλαμποκιού.

ΜΑΪΝΤΑΝΟΣ (Petroselinum crispum)

Ιδιαίτερα αγαπητό βότανο, πολύτιμο στη μαγειρική και γνωστότατο για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Αποτελεί άριστο διουρητικό και χρησιμοποιείται σε όλες τις παθήσεις του ουροποιητικού, τις πέτρες στα νεφρά, την ουρηθρίτιδα ή στένωση της ουρήθρας, στη κυστίτιδα και στην ουρική αρθρίτιδα.

ΜΗΛΙΑ (Malus domestica)

Η χρήση του για τη σωστή λειτουργία των νεφρών ήταν πολύ διαδεδομένη κατά το Μεσαίωνα, όπου χρησιμοποιούνταν ευρέως κατά της ουρικής αρθρίτιδας. Τα φύλλα, τα μπουμπούκια και τα ανοιχτά λουλούδια του φυτού είναι ισχυρά διουρητικά. Την ίδια χρονική περίοδο μείγμα των τριών αυτών αποτελούσε την ενδεδειγμένη θεραπεία της νεφρίτιδας οξείας μορφής, της κυστίτιδας και της νεφρολιθίασης. Για το μηλόξυδο επίσης υπάρχει πληθώρα αναφορών από την αρχαιότητα, ως προς την ικανότητά του να καθαρίζει τα νεφρά. Σήμερα, ο χυμός από βρασμένα μήλα θεωρείται ευεργετικός για τα ερεθισμένα νεφρά και την ουροδόχο κύστη.

ΠΑΣΤΙΝΑΚΗ (Pastinaca sativa)

Τα αιθέρια έλαια που περιέχει συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία των νεφρών και ανακουφίζουν τα συμπτώματα από διάφορες παθήσεις τους, καθώς και της ουροδόχου κύστης. Οι φαρμακευτικές ιδιότητες εντοπίζονται στη ρίζα της, η οποία αποτελεί ένα ιδιαίτερα υγιεινό λαχανικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική, ακριβώς όπως το καρότο, ωμή ή βραστή.

ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ (Urtica dioica L.)

Τα φύλλα, η ρίζα και οι σπόροι αποτελούν τα χρήσιμα μέρη του φυτού στη Βοτανοθεραπεία. Καταλύει το ουρικό οξύ και γι’ αυτό θεωρείται πολύτιμο στη νεφρίτιδα, στη κυστίτιδα και στις πέτρες των νεφρών. Είναι διουρητικό και εκτός από αφέψημα, μπορούμε να προσλάβουμε το βότανο και στη μορφή νωπού χυμού. Πολύ διαδεδομένο ανάμεσα στους παλιούς πρακτικούς γιατρούς της Ηπείρου, οι οποίοι σύστηναν ρόφημα από κοπανισμένους σπόρους τσουκνίδας. Σε πολλά χωριά της Κρήτης την βράζουν και την τρώνε, ακριβώς όπως τα χόρτα.

Να σημειωθεί ότι οι θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων είναι συνήθως επαρκείς όσον αφορά την πρόληψη ασθένειας και τη σωστή λειτουργία των νεφρών μακροπρόθεσμα, ίσως ακόμα και στην ανακούφιση συμπτωμάτων σε ενδεχόμενη ήπια εκδήλωση νόσου, σε καμία περίπτωση όμως δεν υποκαθιστούν την θεραπευτική αγωγή που έχει συστήσει εξατομικευμένα ο θεράποντας ιατρός. Σε καμία περίπτωση δεν δρουν ως μαγικά χαπάκια, αλλά μάλλον ενεργούν συνεργιστικά, αλληλεπιδρώντας και με μια πληθώρα άλλων μικροθρεπτικών συστατικών που είναι παρόντα σε μια πλήρη διατροφή.

Έρευνα στην Βοτανοθεραπεία

Η κλινική έρευνα στο πεδίο της Βοτανοθεραπείας που εξετάζει την ασφάλεια της χρήσης βοτάνων στη θεραπεία ασθένειας είναι συνεχής και εκτεταμένη. Ενδεικτικά θα αναφέρω μια τέτοια έρευνα που θεωρείται σταθμός και είχε πραγματοποιηθεί από την Ιατρική Τοξικολογική Μονάδα του Guy’Hospital of London, ήταν 5ετής (κατά το χρονικό διάστημα 1991-1996) και είχαν εξεταστεί εκτεταμένα οι παρενέργειες των παραδοσιακών θεραπευτικών (βότανα και διαιτητικά συμπληρώματα). Η αποτίμηση στην 5ετία έδειξε ότι σε 1297 εξετασθέντες (που αποτελούσαν το 23% όλου του πληθυσμιακού δείγματος των εξετασθέντων), έγινε μια συσχέτιση συμπτωμάτων από «πιθανόν», μέχρι «επιβεβαιωμένο» (61% των περιπτώσεων). Αυτά τα συμπτώματα περιελάμβαναν αλλεργικές αντιδράσεις, γαστρεντερικά ενοχλήματα και λειτουργικές ανωμαλίες του ήπατος (κυρίως από Κινέζικα θεραπευτικά βότανα), όπως και ενδεχόμενες αλληλεπιδράσεις μεταξύ αυτοεπιλεγόμενων θεραπευτικών συμπληρωμάτων και συνταγογραφούμενων φαρμάκων. Οι μελετητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο γενικός κίνδυνος από την συνεργική χρήση των θεραπευτικών αυτών ήταν χαμηλός και έκτοτε θεωρήθηκαν σε γενικές γραμμές ασφαλή. Αυτή η μελέτη αντικατοπτρίζει την σημασία της έρευνας σε αυτόν τον τομέα.

Συμπλήρωματα Διατροφής

Τα τελευταία 20 χρόνια, υπήρξε και συνεχίζει, μια επανάσταση στα διαιτητικά συμπληρώματα και μεγάλο μέρος του κοινού αναζητά να βελτιώσει την υγεία του μέσω της δίαιτας ή των ‘φυσικών’ θεραπευτικών ουσιών. Δεν μπορεί να μη δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι, ενώ πολλά συστατικά τροφίμων μπορεί να είναι ασφαλή όταν προσλαμβάνονται σε φυσιολογικές δόσεις, όταν τα επίπεδα πρόσληψης αυξάνονται σε ‘φαρμακολογικές’ δόσεις, άλλα συμπτώματα μπορούν να εμφανιστούν. Είναι γι’ αυτό επιβεβλημένο, αυτά τα τροφοστοιχεία να είναι κατάλληλα ερευνημένα και οι επαγγελματίες υγείας, όπως και το κοινό, να είναι καλά ενημερωμένοι για τις ωφέλειες και τα μειονεκτήματα αυτών των επιλογών.

* Η Ευαγγελία Παναγιωτοπούλου είναι διαιτολόγος – διατροφολόγος. Το άρθρο της δημοσιεύτηκε στο www.mednutrition.gr

Previous ArticleNext Article

Η ΓΓΑ ενέκρινε το πρωτόκολλο διεξαγωγής αγώνων κλειστού στίβου του ΣΕΓΑΣ

Η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού ενέκρινε το πρωτόκολλο του ΣΕΓΑΣ, που αφορά στην αγωνιστική δραστηριότητα της χειμερινής περιόδου.

Η ομοσπονδία, όπως και το περασμένο καλοκαίρι, έτσι και τώρα ενήργησε άμεσα και έχοντας την γνώμη των ειδικών προχώρησε στη συγκρότηση πρωτοκόλλου, το οποίο επιτρέπει την ασφαλή διεξαγωγή των αγώνων κλειστού στίβου, χωρίς να τους αλλοιώνει. Όπως είναι ήδη γνωστό η φετινή περίοδος θα έχει περιορισμένο εύρος σε σχέση με τους συμμετέχοντες, λόγω των συνεπειών της πανδημίας του ιού covid-19. Στόχος της ομοσπονδίας είναι να εξασφαλίσει τα αγωνιστικά εφόδια στους αθλητές και τις αθλήτριες, που προετοιμάζονται για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στο Τορούν, το πρώτο σπουδαίο γεγονός που θα διεξαχθεί μετά την έξαρση της πανδημίας του ιού covid-19, τον Φεβρουάριο του 2020.

Το πρωτόκολλο καθορίζει τις απαραίτητες διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι με τις διοργανώσεις καθώς και τα μέτρα, που θα πρέπει να λαμβάνονται με στόχο τη μέγιστη δυνατή προστασία της ατομικής και δημόσιας υγείας και την ομαλή ολοκλήρωση των εγχώριων διοργανώσεων κλειστού στίβου για το 2021.

Ο ΣΕΓΑΣ θέλει να ευχαριστήσει τον συντονιστή της υγειονομικής επιτροπής της ΓΓΑ, Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, Γιώργο Μαυρωτά, τόσο για τη συνεργασία του στο θέμα των υγειονομικών πρωτοκόλλων, που επιτρέπουν την διεξαγωγή προπονητικής και αγωνιστικής δραστηριότητας, όσο και για την επίλυση των ταξιδιών, των επίλεκτων αθλητών και αθλητριών.

Δείτε το πρωτόκολλο

Οσφυαλγία και ισχιαλγία: Γιατί πονάμε, πόσο κρατάει, τι κάνουμε;

Γράφει η Χρύσα Βαφειάδη, Φυσικοθεραπευτής, Αθήνα

Τα επεισόδια πόνου στην μέση έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια κατά 50%. Συγκεκριμένα πάνω από το 50% των ανθρώπων μπορεί να εμφανίσει πόνο στη μέση ή αλλιώς οσφυαλγία (Πόνος στο κάτω μέρος της σπονδυλική στήλης).

Αυτή η αύξηση των επεισοδίων μπορεί να οφείλεται στον τρόπο ζωής μας, έλλειψη άσκησης, καθιστική ζωή. Κακή διατροφή, κάπνισμα. Ακόμα το 40% των ασθενών που παρουσιάζουν οσφυαλγία έχουν επαναλαμβανόμενα επεισόδια πόνου μέσα σε ένα χρόνο. Ο πόνος στη μέση μπορεί πολλές φορές να μεταφερθεί και στα κάτω άκρα ακολουθώντας συνήθως την πορεία του ισχιακού νεύρου και αυτό ονομάζεται ισχιαλγία. Αρκετές φορές η ισχιαλγία συνυπάρχει με την οσφυαλγία και τότε λέμε ότι ο ασθενής πάσχει από οσφυοισχιαλγία.

Η οσφυαλγία όπως και η ισχιαλγία αποτελούν κάποιες από τις πιο εξουθενωτικές παθήσεις για τον άνθρωπο. Μπορεί να επηρεάσουν όχι μόνο σωματικά το άτομα αλλά και ψυχολογικά και κοινωνικά. Ο πόνος μπορεί να είναι τόσο έντονος που το άτομο σταδιακά λόγω της σωματικής του αδυναμίας να μην μπορεί να συμμετέχει ενεργά και παραγωγικά ούτε στον εργασιακό τομέα ούτε όμως και στην καθημερινότητά του με αποτέλεσμα να αρχίζει να αποστασιοποιείται από τα κοινά και να οδηγείται πολλές φορές στην κατάθλιψη και στην έλλειψη καλής ποιότητας ζωής. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν ο πόνος σε υποχωρεί και γίνεται από οξύς χρόνιος.

Ασκήσεις που θα σας ανακουφίσουν από τους πόνους στη μέση

Ποτε υποχωρεί ο πόνος στην οσφυαλγία και την ισχιαλγία;

Στο οξύ στάδιο της οσφυαλγίας και της ισχιαλγίας ο πόνος συνήθως υποχωρεί μέσα σε 6 με 12 εβδομάδες. Αν τώρα ο πόνος συνεχιστεί τότε μιλάμε για χρόνιο πόνο και το άτομο πρέπει άμεσα να συμβουλευτεί έναν ειδικό επαγγελματία υγείας για την αντιμετώπιση του. Μπορούμε όμως να αποφύγουμε να γίνει ο πόνος στη μέση χρόνιος και αυτό είναι και με την πρόληψη εμφάνισής του αλλά και με την άμεση αντιμετώπισή του στο οξύ στάδιο ακολουθώντας τις συμβουλές και τη θεραπεία του φυσικοθεραπευτή μας.

Οσφυαλγία – ισχιαλγία και πρόληψη

Αρχικά ας ξεκινήσουμε από το πώς μπορούμε να προλάβουμε την εμφάνιση της οσφυαλγίας-ισχιαλγίας. Το πιο σημαντικό είναι να έχουμε καλή φυσική κατάσταση κάνοντας συχνά σωματική άσκηση, προτεινόμενη συχνότητα είναι 3 φορές την εβδομάδα το ελάχιστο βέβαια αυτό αυξάνεται ανάλογα τους στόχους και το είδος της άσκησης. Σύμφωνα με το Αμερικάνικο κολλέγιο παθολογία (ACP) ασκήσεις όπως το περπάτημα και το κολύμπι μπορούν να βοηθήσουν άμεσα στην καλή υγεία της μέσης καθώς στο νερό χρησιμοποιούμε μόνο το 30% του βάρους μας και στο περπάτημα διατηρούμε καλή λειτουργικότητα της μέσης.

Σύμφωνα με το ACP ακόμα το περπάτημα όπως και η γιόγκα, ο βελονισμός και το manual therapy μπορούν να βοηθήσουν άμεσα στην αντιμετώπιση του οξύ πόνου στη μέση. Άλλος τρόπος πρόληψης της οσφυαλγίας και της ισχιαλγίας είναι η διατήρηση φυσιολογικού βάρους με τη σωστή διατροφή αλλά και άσκηση διότι αποτελεί ένα από τους βασικότερους κινδύνους εμφάνισής τους.

Επίσης, η αποφυγή του καπνίσματος και επαναλαμβανόμενων κινήσεων που επιβαρύνουν τη μέση μας όπως το σήκωμα βαρίων αντικειμένων βοηθάει στην πρόληψη πόνου στη μέση. Ακόμα η σωστή στάση σώματος και οι συχνές αλλαγές θέσεων ιδιαίτερα αν έχουμε για καθιστική δουλειά όπως δουλειά γραφείου μπορεί να βοηθήσει στην καλή κινητικότητα της μέσης αρά και στην πρόληψη πόνου κυρίως μυϊκών σπασμών. Αν όμως η οσφυαλγία – ισχιαλγία έχει ήδη χτυπήσει την πόρτα μας πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά και γρήγορα;

Γιόγκα για τους πόνους στη μέση, αλλά όχι για όλους

Τρόποι αντιμετώπισης στην οσφυαλγία και την ισχιαλγία

Το πιο βασικό είναι να μην ‘καλύπτουμε’ τα συμπτώματα μας και να περιμένουμε να περάσουν από μόνα τους. Σαν άμεση αντιμετώπιση ανάλογα τον πόνο μπορούμε, εκτός από την φαρμακευτική αγωγή που θα ακολουθήσει μετά από τη συμβουλή του ιατρού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα φυσικά μέσα, πάγο, ζεστά επιθέματα. Συνήθως αν ο πόνος είναι μυικος χωρίς ερεθισμό του ισχιακού νεύρου(Πόνος σαν κάψιμο, μουδιάσματα υπαισθησία) συνιστώνται ζεστά επιθέματα. Αν έχουμε ερεθισμό του ισχιακού νεύρου ή φλεγμονή συνιστάται παγοθεραπεία. Η χρονική διάρκεια και για τα δυο είναι από 10-20 λεπτά. Αν πάλι δεν είμαστε σίγουροι για το ποια φυσικά μέσα να χρησιμοποιήσουμε καλό είναι να συμβουλευτούμε τον φυσικοθεραπευτή μας.

Να μείνω στο κρεβάτι;

Ακόμα, σαν άμεση αντιμετώπιση του πόνου είναι να μην μείνουμε στο κρεβάτι αλλά να προσπαθούμε όσο είναι δυνατόν να κινούμαστε με το περπάτημα, αν είναι εφικτό, να αποτελεί την καλύτερη μορφή άσκησης όπως και το κολύμπι. Επίσης, αν υπάρχει κάποια κίνηση ή δραστηριότητα που χειροτερεύει τον πόνο πρέπει να αποφεύγεται. Εφόσον όλα τα παραπάνω έχουν γίνει πράξη και ο πόνος δεν υποχωρεί ούτε καλυτερεύει μέσα σε 2 με 3 εβδομάδες συνιστάται επίσκεψη στο ιατρό ή τον φυσικοθεραπευτή για να γίνει η κατάλληλη αξιολόγηση και θεραπεία έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί άμεσα ο πόνος και να μην γίνει χρόνιος.

Η οσφυαλγία-ισχιαλγία μπορεί να επηρεάσει αρνητικά όλους τους τομείς της ζωής του ανθρώπου και η διάρκειά της ποικίλει ανάλογα και με την πορεία της πάθησης (6-12 εβδομάδες ή χρόνιος πόνος) αλλά και με το πόσο άμεσα αντιμετωπίζονται τα συμπτώματα. Με την κατάλληλη θεραπεία αλλά και τα σωστά και άμεσα βήματα δράσης του ασθενή μπορεί η χρονική διάρκεια της πάθησης να μειωθεί αρκετά αλλά και να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο επανεμφάνισης του πόνου.

Βήματα πρώτων βοηθειών για οσφυαλγία – ισχιαλγία:

  • Χρήση ζεστών ή κρύων επιθεμάτων ανάλογα το είδος του πόνου(ζεστό για μυϊκό πόνο, κρύο για ερεθισμό νεύρου, αίσθηση καυσαλγίας)
  • Άμεση κινητοποίηση όπως περπάτημα και ήπιες διατάσεις
  • Αλλαγή θέσεων συχνά
  • Αποφυγή σηκώματος βαριών αντικειμένων
  • Αποφυγή δραστηριοτήτων που χειροτερεύουν τον πόνο
  • Επικοινωνία με ιατρό για την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή
  • Επικοινωνία με τον φυσικοθεραπευτή για ήπιες ασκήσεις κινητοποίησης
  • Χρήση ζώνης μόνο κατόπιν συζήτησης με τον ιατρό ή τον φυσικοθεραπευτή

Διαβάστε επίσης: Tροφές που σας ανακουφίζουν από τους πόνους στη μέση

Πηγή: www.fmh.gr

x
Send this to a friend