Τεντόγλου : To μετάλλιο στο Τόκιο είναι ο στόχος μου

Συνέντευξη στον Διονύση Αργυρό

Για την έως τώρα πορεία του στο στίβο, την αγάπη του για το άλμα αλλά και για τις βλέψεις του ενόψει της Ολυμπιάδας του Τόκιο μίλησε ο πρωταθλητής Ευρώπης, Μίλτος Τεντόγλου στο runnfun.gr

Από το παρκούρ στους δρόμους των Γρεβενών στο πρώτο σκαλί του βάθρου σε Βερολίνο, Γλασκώβη, Γκέλβε και ακόμη ένα σωρό πόλεις του κόσμου να περιμένουν στη λίστα.

Ο Μίλτος Τεντόγλου έχει κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης στο άλμα εις μήκος και μάλιστα τρείς φορές, σε μια ηλικία όπου άλλοι δεν θα μπορούσαν καν να φανταστούν.

Ο μόλις 21χρονος αθλητής του Γιώργου Πομάσκι είναι γεννημένος άλτης, κάτι που κατάλαβε ο ίδιος πέντε χρόνια πριν, όταν μεταπήδησε από το παρκούρ στο μήκος και άρχισε να διαπρέπει στο διεθνή στίβο.

Οι Ολυμπιακοί αγώνες του Τόκιο το ερχόμενο καλοκαίρι θα είναι η μεγαλύτερη διοργάνωση στην οποία θα δώσει το παρών φέτος, μιλώντας μας – μεταξύ άλλων – για τους στόχους του στο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός.

– Η πρώτη σου αθλητική ενασχόληση ήρθε σε μικρή ηλικία, όχι όμως από το στίβο και το άλμα εις μήκος. Ξεκίνησες με παρκούρ. Πως προέκυψε αυτό;

«Μου άρεσε από μικρός να δοκιμάζω πράγματα. Εκτός από παρκούρ έκανα και ποδήλατο, skateboard, rollers και γενικά τα έχω δοκιμάσει όλα. Το παρκούρ μου άρεσε πάρα πολύ γιατί έχει να κάνει με το σώμα σου και μπορείς να κάνεις όπου θες, ακόμα και στο σπίτι μπορείς να εξασκηθείς. Τότε ήταν η περίοδος που το παρκούρ έμπαινε στη μόδα και φαινόταν πολύ εντυπωσιακό. Ήμασταν μια παρέα, βλέπαμε βίντεο στο YouTube με κάποια κόλπα και προσπαθούσαμε να τα κάνουμε και εμείς, περνούσαμε καλά».

Ποιους παρακολουθούσες δηλαδή και σου άρεσαν;

«Στην αρχή μου άρεσε ο Ράιαν Ντουλ, αθλητής της Ρεντ Μπουλ, είχε πολύ καθαρές κινήσεις και τον έβλεπα συνέχεια. Επίσης μου αρέσει πολύ ο Δημήτρης Κυρσανίδης με τον οποίο είμαστε και φίλοι».

– Το 2015 βελτιώνοντας το πανελλήνιο ρεκόρ παίδων με 7,65μ. και ανεβάζοντας το στα 7,69μ. προκρίθηκες στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα παίδων του Κάλι της Κολομβίας. Εκεί, ο Αρμένιος άλτης Ρόμπερτ Εμιγιάν είχε δηλώσει πως αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να σπάσει το ρεκόρ του, αυτός είσαι εσύ. Πως είναι για έναν 17χρονο αθλητή να ακούει κάτι τέτοιο από τον κάτοχο του ευρωπαϊκού ρεκόρ για 32 χρόνια;

«Στην αρχή δεν πίστευα ότι είχε πει κάτι τέτοιο για εμένα. Γιατί να το πει κιόλας, άλλοι αθλητές πηδούσαν στα 8μ. τότε. Ο λόγος που το είπε ήταν μάλλον επειδή είδε ότι ήμουν νέος (έκανα στίβο δύο χρόνια τότε), πίστεψε ότι έχω πολλά να δώσω ακόμα και απλά ήμουν αδούλευτος. Τον έχω γνωρίσει κιόλας και τον βλέπω πολλές φορές από κοντά και πάντα μου λέει καλά λόγια, μου αρέσει πολύ και το στυλ του στο άλμα. Ένιωσα πολύ ωραία που το είπε αυτό για εμένα».

Το 2018 τα αλλεπάλληλα ατομικά σου ρεκόρ βρίσκουν αντίκρισμα. Χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Βερολίνο με το ασύλληπτο άλμα στα 8,25μ. Παράλληλα γίνεσαι ο νεότερος Έλληνας αθλητής που κατακτά χρυσό μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Σε “βαρένει” ο τίτλος του πιο επιτυχημένου άλτη στην Ελλάδα σε αυτή την ηλικία, ή σου δίνει ακόμη περισσότερο κίνητρο;

«Δεν με “βαραίνει” τόσο. Δεν έχω γενικά πρόβλημα άγχους ή ευθύνης. Μόνο κίνητρο θα έλεγα ότι μου δίνει να συνεχίσω να προσπαθώ και μου αρέσει αυτό, γιατί είμαι μικρός και έχω καταφέρει πολλά και μεγαλώνοντας να προσπαθήσω για ακόμη περισσότερα. Τότε στο Βερολίνο δεν ένιωσα καθόλου άγχος ή πίεση. Ήμουν ώριμος σε αυτόν τον αγώνα ως προς την συμπεριφορά μου, γιατί κατάφερα να αντιδράσω όταν ο αγώνας δεν μου ξεκίνησε καλά και το βελτίωσα στις τελευταίες προσπάθειες. Εκεί νομίζω έδειξα μια ωριμότητα που άρεσε τόσο σε εμένα όσο και στον κόσμο από ότι φαίνεται».

– Λίγο πριν την πρώτη σου πρόκριση σε Ολυμπιακούς Αγώνες (Ριο,2016) έφυγες από την γενέτειρα σου, τα Γρεβενά, προκειμένου να προπονηθείς δίπλα στον Γιώργο Πομάσκι στην Αθήνα.  Αρχικά, πως είναι αυτή η συνεργασία;

«Με τον Γιώργο έχουμε πολύ καλή σχέση. Είμαστε σαν φίλοι, σαν πατέρας και γιός. Αν και οι φήμες λένε ότι είναι αυστηρός γενικά, μαζί μου είναι πολύ ήρεμος, κάνουμε πλάκα, συζητάμε και περνάμε ωραία στην προπόνηση».

– Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη πρόκληση της έως τότε καριέρας σου. Σου ήταν δύσκολο να φύγεις από το σπίτι σου;

«Όχι, η αλήθεια είναι ότι μου ήταν πολύ εύκολο. Ήθελα να έρθω στην Αθήνα και στον Γιώργο Πομάσκι και ήταν εύκολο να πάρω την απόφαση να το κάνω».

– Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία πριν από τους Ολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο. Θα είναι η δεύτερη συμμετοχή σου σε Ολυμπιάδα, έπειτα από το Ριο το 2016. Αρχικά πως βίωσες την εμπειρία της συμμετοχής στη μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση σε μια τόσο νεαρή ηλικία;

«Εκείνη τη χρονιά είχα βγει πρώτος στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στην κατηγορία μου και ήμουν ικανοποιημένος με αυτό, μου αρκούσε. Πήγα στο Ριο με το σκεπτικό απλά να κάνω τον αγώνα μου, να δω πως είναι και να ευχαριστηθώ την εμπειρία. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες απαιτούν απίστευτη ετοιμότητα τόσο ψυχολογικά όσο και σωματικά. Εγώ ήμουν μικρός κιόλας τότε και δεν ήμουν έτοιμος να κυνηγήσω κάτι. Έμαθα όμως πως είναι και τώρα για το Τόκιο θα ξέρω πώς να κινηθώ, πως θα είναι το Ολυμπιακό χωριό για παράδειγμα και πώς να είμαι μέσα στον αγώνα. Πήγα πιο πολύ για την εμπειρία».

Για το χρυσό δε ξέρω, μπορεί σε αυτό τον αγώνα να είναι η μέρα μου, γιατί όχι. Στόχος είναι το μετάλλιο πάντως

– Φέτος λοιπόν είσαι πολύ πιο έμπειρος. Πιστεύεις ότι είσαι ανάμεσα στα φαβορί για το χρυσό;

«Δεν νιώθω πως είμαι φαβορί για το χρυσό. Πιστεύω όμως ότι είμαι από τα άτομα που μπορούν να διεκδικήσουν ένα μετάλλιο στο Τόκιο, οι οποίοι είμαστε 5-6 άτομα στον κόσμο. Σε όσους αγώνες πάω στο εξωτερικό είμαι πάντα μέσα στην πεντάδα. Πρέπει να είμαι έτοιμος και να κάνω το καλύτερο που μπορώ και τότε το μετάλλιο θα έρθει. Είναι στο χέρι μου. Για το χρυσό δε ξέρω, μπορεί σε αυτό τον αγώνα να είναι η μέρα μου, γιατί όχι. Στόχος είναι το μετάλλιο πάντως».

– Ποια είναι η άποψη σου για το επίπεδο του ελληνικού στίβου;

«Θεωρώ πως στον ελληνικό στίβο έχουμε μεγάλη ποιότητα σε αθλητές αλλά δεν έχουμε ποσότητα. Είναι βέβαια και αυτοί που είναι καλοί αλλά δεν επιλέγουν να ασχοληθούν παραπάνω, λόγω σπουδών κλπ. Είναι λίγοι αυτοί που συνεχίζουν και καταφέρνουν να έχουν διακρίσεις. Είμαστε ένας λαός που το έχει πολύ με την ταχυδύναμη. Είμαστε καλοί στα άλματα και στις ταχύτητες».

– Οι συνθήκες που επικρατούν στον ελληνικό αθλητισμό από άποψη υποδομών είναι λίγο πολύ γνωστές. Συνεπώς ένας χορηγός είναι απαραίτητος για τους αθλητές που στοχεύουν στο κάτι παραπάνω. Πόσο σημαντικός είναι στην δική σου περίπτωση ο χορηγός σου και πόσο σε έχει βοηθήσει;

«Αρχικά είναι πολύ δύσκολο να βρεις χορηγία, ειδικά στην Ελλάδα, γιατί πρέπει να είσαι πάρα πολύ καλός. Η πρώτη μου χορηγία ήταν με την Adidas στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016, η οποία μου παρείχε απλά ρουχισμό. Είχα παράλληλα και μια βοήθεια από κάποιους τοπικούς παράγοντες στα Γρεβενά οι οποίοι με βοηθούσαν με μικρά ποσά, κάποια ζευγάρια παπούτσια. Ξεκίνησα δύσκολα αλλά όταν ήρθα στην Αθήνα και άρχισα τις επιτυχίες ήταν πιο εύκολο να προσεγγίσω χορηγούς όπως τη Stoiximan που ήταν από τους πρώτους μου όταν ήρθα στην Αθήνα και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Επίσης είχα και τη στήριξη της Lanes που μου παρείχε συμπληρώματα. Οποιαδήποτε χορηγία είναι μεγάλη βοήθεια για όλους τους αθλητές, είτε μικρούς είτε μεγάλους».

– Πιστεύεις ότι έχει την προβολή που θα έπρεπε από τα Μ.Μ.Ε. ο κλασσικός αθλητισμός;

«Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει τόσο μεγάλη προβολή. Αλλά πιστεύω πως δε το ζητάει και ο κόσμος, προτιμούν τα ομαδικά αθλήματα οι περισσότεροι όπως το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Δεν θεωρώ ότι είναι κακό όμως, αρέσουν αυτά πιο πολύ στον κόσμο γιατί ίσως είναι πιο διασκεδαστικό το να βλέπεις έναν αγώνα ποδοσφαίρου παρά να βλέπεις έναν που τρέχει. Από κει και πέρα ανεβαίνει η προβολή του στίβου περισσότερο στα Πανελλήνια, Πανευρωπαϊκά κλπ. που πάντα τα δείχνουν. Δεν έχουμε συνέχεια αγώνες κιόλας, όπως το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ που έχουν από δύο αγώνες κάθε εβδομάδα. Εμείς έχουμε ένα Πανελλήνιο κλειστού, ένα ανοιχτού που θα το δείξει και άλλους ένα-δύο αγώνες».

– Συνεπώς, πως εκλαμβάνεις το γεγονός ότι δεν δείχνεται τόσο αυτό το σπορ;

«Δεν συμφωνώ με αυτό γιατί θεωρώ πως τα αγωνίσματα που κάνουμε εμείς στα άλματα για παράδειγμα, είναι πολύ εντυπωσιακά. Όποιος έχει πάει να δει από κοντά έναν καλό αγώνα μήκους θα του αρέσει 100%, είμαι σίγουρος. Τα άλματα είναι πάρα πολύ εντυπωσιακά. Ειδικά το άλμα εις μήκος. Θα ήθελα γενικά να φαίνεται πιο πολύ».

Όποιος έχει πάει να δει από κοντά έναν καλό αγώνα μήκους θα του αρέσει 100%, είμαι σίγουρος. Τα άλματα είναι πάρα πολύ εντυπωσιακά

– Ποια θεωρείς πως είναι η σημαντικότερη επιτυχία σου στην έως τώρα καριέρα σου αλλά και ποια στη ζωή σου;

«Στην καριέρα μου είναι το Ευρωπαϊκό κλειστού που έχω κερδίσει στη Γλασκώβη επειδή είχα μια πολύ καλή επίδοση και πάλι εκεί είχα επιστρέψει στις τελευταίες προσπάθειες. Θεωρώ πως ήταν μια πολύ μεγάλη στιγμή μου. Στην ζωή μου, ίσως το ότι ήρθα στην Αθήνα μόνος μου, ήταν μια σημαντική απόφαση και άξιζε, ήταν η καλύτερη επιλογή μου».

– Μια στιγμή που σημαίνει πολλά για εσένα και δεν θα ξεχάσεις ποτέ;

«Μου έχει μείνει έντονα το πρώτο Παγκόσμιο που είχα πάει, και τα λόγια του Εμιγιάν που λέγαμε πριν. Ήταν και ο πρώτος μου μεγάλος αγώνας, θυμάμαι ακριβώς αυτό το συναίσθημα. Θυμάμαι ότι ήταν μια από τις ελάχιστες φορές που είχα άγχος γιατί σχεδόν ποτέ δεν αγχώνομαι. Απλά τότε εκεί στην Κολομβία, ήταν όλοι πολύ καλοί και ήταν πολύ ψηλά ο πήχης. Ήταν από τα καλύτερα Παγκόσμια πρωταθλήματα παίδων που έχουν γίνει ποτέ, βλέπαμε άλματα 8μ. από πιτσιρικάδες. Θυμάμαι κιόλας που πάντα μου άρεσε να είμαι στα μετάλλια και είχα βγει πέμπτος και δεν πήρα μετάλλιο εκεί, ίσως να μπορούσα, δεν ήμουν ευχαριστημένος με την πέμπτη θέση. Αλλά το σκέφτομαι τώρα και λέω ότι μια χαρά ήταν και η πέμπτη θέση, ήμουν και μικρός. Πλέον κερδίζω τα άτομα που με είχαν κερδίσει τότε».

Ποια είναι τα πρότυπα σου;

«Μου αρέσει πάρα πολύ ο Ιβάν Πεντρόσο, είναι Κουβανός του μήκους, έχει φοβερή τεχνική. Τον έχω γνωρίσει και από κοντά. Είναι από τους αθλητές που έχουν πολλά κότσια, δηλαδή έχανε τον αγώνα μέχρι την τελευταία προσπάθεια και στην τελευταία προσπάθεια κέρδιζε. Το έχει κάνει πάρα πολλές φορές και μάλιστα σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Θέλει κότσια για να κάνεις κάτι τέτοιο. Επίσης μου αρέσει η αθλήτρια του ύψους Μαρία Λασίτσκενε επειδή είναι φοβερή αθλήτρια αλλά και το στυλ της, το ότι είναι πάντα σοβαρή και δεν δείχνει εύκολα τα συναισθήματα της, μπορεί δηλαδή να κάνει ένα ρεκόρ σε έναν αγώνα και να μην αντιδράσει καν. Δεν είναι εκφραστική και μου αρέσει αυτό, το βρίσκω ωραίο».

Τι θα συμβούλευες κάποιον που ξεκινά τώρα το στίβο;

«Θα συμβούλευα κάποιον που ξεκινάει το στίβο να δοκιμάζει πράγματα στην προπόνηση αλλά και σε θέματα διατροφής, να διαβάζει και να μαθαίνει για το αγώνισμα του, να βλέπει δηλαδή βίντεο για παράδειγμα. Επίσης, να μη τα παρατάει στις δυσκολίες που προκύπτουν, να προσπαθεί να βρει λύσεις πάντα. Το σύνηθες δίλλημα είναι πώς να το συνδυάζει με το σχολείο, να σκεφτεί σοβαρά αν του αρέσει ο αθλητισμός και αν πιστεύει ότι αξίζει να τα κάνει και τα δύο. Εγώ δεν είχα κιόλας και πολλές συμβουλές στο ξεκίνημα, προσπάθησα μόνος μου, άρα καλό θα είναι να πιέζει μόνος του τον εαυτό του, αυτό έκανα και εγώ».

– Πιστεύεις ότι παίζει σημαντικό ρόλο η ψυχολογία για έναν αθλητή;

«Όταν ήμουν μικρός πίστευα πολύ στην ψυχολογία, ότι πρέπει να έχεις καλή ψυχολογία για να πετύχεις στους αγώνες και να μην έχεις πράγματα να σε κρατούν πίσω. Όμως, είχα έρθει εδώ σε ένα προπονητικό camp μαζί με τον τότε προπονητή μου, τα χρόνια που έμενα στα Γρεβενά ακόμα. Ήταν εκεί και ο Γιώργος Πομάσκι (τότε δεν τον ήξερα) και μας είχε πιάσει όσα παιδιά είχαμε πάει και μας μιλούσε. Σε κάποια στιγμή μας ρωτάει “Τι πιστεύετε ότι χρειάζεται ένας αθλητής για να πετύχει” και σηκώνω το χέρι και δεν απαντάω, απλά του δείχνω το μυαλό με τα χέρια μου.  Εκείνος μου απάντησε “Αν είναι έτσι, μπορώ και εγώ να πηδήξω 8μ.”. Με προβλημάτισε αυτή η απάντηση και μετά μου εξήγησε ότι δεν παίζει ρόλο μόνο η ευφυΐα και ο ψυχισμός σου αλλά κυρίως το πόσο έχεις δουλέψει και πόσο προετοιμασμένος είσαι σωματικά και τεχνικά. Πλέον το παρατηρώ σε εμένα, αν είσαι καλά προετοιμασμένος για έναν αγώνα και η προετοιμασία κυλάει καλά, θα πας στον αγώνα και θα κάνεις αυτό που ξέρεις να κάνεις καλά, όπως και αν νιώθεις. Τα συναισθήματα δεν παίζουν ρόλο σε έναν αγώνα. Πρέπει πρώτα να κάνεις και μετά να ονειρεύεσαι».

– Είναι εύκολο να συνδυάσεις την προσωπική ζωή με αυτό το επίπεδο στο οποίο βρίσκεσαι τώρα στον αθλητισμό;  Έχεις τώρα κάποια σχέση;

«Αυτή την περίοδο δεν έχω σχέση, αλλά είχα για τρία χρόνια. Δεν είχα κάποιο πρόβλημα, έδειχνε κατανόηση στο πρόγραμμα μου η κοπέλα που ήμασταν μαζί, επειδή είχε ασχοληθεί και εκείνη με τον αθλητισμό. Δεν την έβλεπα πολύ συχνά η αλήθεια είναι, αλλά δεν είχαμε πρόβλημα σε αυτό».

– Αν δεν επέλεγες το άλμα θα παρέμενες στο παρκούρ ή υπάρχει κάτι άλλο που σε ενδιαφέρει;

«Δεν νομίζω να συνέχιζα με παρκούρ γιατί χτυπούσα συνέχεια και είχα κάνει μια εγχείρηση στο γόνατο από τις πρώτες πτώσεις. Θεωρώ κιόλας ότι δεν έχω το σωστό σωματότυπο για παρκούρ γιατί ψήλωσα αρκετά γιατί αν είσαι πιο ψηλός είναι δύσκολο, όπως και στην ενόργανη. Νιώθω όμως ότι θα έβρισκα κάτι άλλο να κάνω, δεν μου έρχεται κάποιο άλλο άθλημα στο μυαλό τώρα αλλά σίγουρα θα έκανα κάτι δημιουργικό. Μου αρέσει να παίζω μουσική, να ζωγραφίζω και γενικά έχω αρκετά ταλέντα πιστεύω όποτε θα διάλεγα κάτι που θα ήμουν εξίσου καλός».

Μου αρέσει να παίζω μουσική, να ζωγραφίζω και γενικά έχω αρκετά ταλέντα πιστεύω όποτε θα διάλεγα κάτι που θα ήμουν εξίσου καλός

Τι περιλαμβάνει η καθημερινότητα ενός αθλητή τέτοιου επιπέδου;

«Η καθημερινότητα μας είναι δύσκολη. Εγώ κάνω διπλές προπονήσεις. Ξυπνάω το πρωί και πάω προπόνηση, επιστρέφω για φαγητό και ύπνο και ξανά πάω για προπόνηση. Το μόνο ρεπό μου είναι την Κυριακή και η πιο ανάλαφρη μέρα είναι το Σάββατο που έχω μόνο μια προπόνηση. Το Σάββατο βέβαια όλο και κάτι θα κάνω, θα βγω με τους φίλους μου. Την Κυριακή δεν βγαίνω καθόλου, κάθομαι σπίτι να ξεκουραστώ».

Τι προτιμάς να κάνεις στον ελεύθερο σου χρόνο;

«Μου αρέσει να παίζω μουσική, μπάσο συγκεκριμένα και να ζωγραφίζω. Παίζω επίσης παιχνίδια στον υπολογιστή. Το “The Legend of Zelda” μου αρέσει πολύ, το “Sekiro”  επίσης είναι πολύ ωραίο. Μου αρέσουν τα MOBA παιχνίδια γενικά, τύπου “League of Legends” που είναι το πιο γνωστό».

Ο πρωταθλητισμός προϋποθέτει θυσίες. Οι δικές σου ποιες είναι;

«Οι θυσίες που κάνω εγώ είναι οι θυσίες που κάνει ένας μέσος άνθρωπος που δουλεύει 8ωρο κάθε μέρα. Μπορεί να μη δουλεύω 8 ώρες, κάνω 5 ώρες τη μέρα προπόνηση και είναι πολύ κουραστικό. Υπάρχει λίγος χρόνος ενδιάμεσα από την πρωινή και την απογευματινή προπόνηση. Είναι σαν μια δουλειά αυτό που κάνω η οποία κουράζει πολύ».

– Έχει αλλάξει κάτι στους δικούς ανθρώπους έπειτα από την αυξημένη αναγνωσιμότητα σου τα τελευταία χρόνια;

«Ούτε για εμένα ούτε για τους φίλους μου έχει αλλάξει τίποτα επειδή έχω παραμείνει ίδιος. Για παράδειγμα αν τύχει να έρθει η συζήτηση στον αθλητισμό και σε εμένα ενώ έχουμε βγει, κόβω την κουβέντα, δε θέλω να μιλάμε για αυτό. Όταν βγαίνουμε έξω θέλω να μιλάμε για άλλα πράγματα. Δεν αλλάζει τίποτα για εμένα ούτε στις επιτυχίες που έρχονται, είμαι ακριβώς το ίδιο άτομο, θα με συγχαρούν οι φίλοι μου και μέχρι εκεί».

Θα ασχολούσουν επαγγελματικά με κάτι πέρα από τον αθλητισμό;

«Παλιά ήθελα να γίνω γραφίστας αλλά δεν είχα ασχοληθεί αρκετά και όταν άρχισα το στίβο παράτησα όλα τα άλλα, αλλά αυτό μου άρεσε πολύ και ακόμα μου αρέσει. Έχω περάσει στο Καποδιστριακό στο τμήμα Πληροφορικής αλλά δεν υπάρχει χρόνος για τη σχολή, μου αρέσει πολύ σαν κλάδος όμως. Είναι δύσκολη σχολή αλλά δεν μπορώ να το συνδυάσω τουλάχιστον για την ώρα, αλλά θα ήθελα να την τελειώσω».

Δεν αλλάζει τίποτα για εμένα ούτε στις επιτυχίες που έρχονται, είμαι ακριβώς το ίδιο άτομο, θα με συγχαρούν οι φίλοι μου και μέχρι εκεί

Πως εξελίσσεται η προετοιμασία για το Τόκιο;

«Έχω ξεκινήσει πολύ καλά φέτος την προετοιμασία μου και έχω κάνει ρεκόρ σε όλες τις ασκήσεις, ακόμα και σε αυτές του τριπλούν. Είμαι πολύ ανεβασμένος σε ταχύτητα, σε αλτικότητα ακόμα και στα βάρη. Θεωρώ ότι θα είμαι πολύ καλά στο Τόκιο, ακόμα και από το κλειστό που ξεκινάω τώρα αγώνες θα έχω καλές επιδόσεις».

Οι επόμενοι αγωνιστικοί σου στόχοι;

«Θα ξεκινήσω 31 Ιανουαρίου με ένα meeting στην Γερμανία, 5 Φεβρουαρίου θα πάω στην Τσεχία σε άλλο ένα meeting και το τελευταίο meeting θα είναι 21 Φεβρουαρίου στη Μαδρίτη που είναι μια σειρά από πολύ καλούς αγώνες. Εδώ θα αγωνιστώ μόνο στο Πανελλήνιο στο Σ.Ε.Φ. το οποίο είναι 28 και 29 Φεβρουαρίου και μετά θα πάω στο Παγκόσμιο κλειστού το Μάρτιο στην Κίνα. Όταν γυρίσω ξεκινάει η προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και σε αυτό το πλαίσιο θα δώσω κάποιους αγώνες εδώ από τον Μάιο και στο Diamond League μετά».

Συζητώντας κανείς με τον Μίλτο Τεντόγλου, μπορεί να διαπιστώσει πως ο τίτλος του Πρωταθλητή Ευρώπης δεν μοιάζει ικανός να τον απομακρύνει από τον τόσο προσγειωμένο και ήρεμο χαρακτήρα του. Αυτός βέβαια, έχει συμβάλει σημαντικά στην επιτυχία του. Ένας αθλητής με μοναδικό στόχο να γίνεται διαρκώς καλύτερος και με όλα τα φόντα να τα καταφέρει.

Previous ArticleNext Article

Το παιδί θαύμα της Ινδίας: Μαραθωνοδρόμος από τα 4 του!

Η εικόνα που σχηματίζουν είναι εντυπωσιακή αν σταθείς αρκετά μακριά από τον ναό και αποκτήσεις μια σχετικά πανοραμική θέα. Κοιτώντας τους να διασχίζουν με τα γυμνά τους πόδια έναν βρώμικο δρόμο, γεμάτο αγελάδες, ζητιάνους και περιπλανώμενα παιδιά, με μοναδικό τους στόχο να φτάσουν τον ναό, μπορεί να γίνει κατανόητο μέσω απλά μιας εικόνας τι σημαίνει θέληση.

Όποια μέρα και να βρεθείς σε εκείνο το σημείο, στο Πουρί της Ινδίας και το σύμπλεγμα των 120 ναών που υψώνονται στους δρόμους του, θα τους δεις: άλλοτε πολλοί μαζεμένοι και άλλοτε λίγοι, οι προσκυνητές επιχειρούν κάθε μέρα να προσευχηθούν γονατιστοί στο δικό τους Θεό. Όμως εκείνο το πρωί, στις 2 Μαΐου του 2006, κάτι πραγματικά ασυνήθιστο διατάραξε την καθημερινότητα της περιοχής.

Ο Μπούντια Σινγκ ήταν τότε μόλις 4 χρονών. Για την ακρίβεια, 4 χρονών και 3 μηνών. Έκανε τρέχοντας την εμφάνισή του στο Πουρί και τρέχοντας ανάμεσα στους προσκυνητές και τους λαβυρινθώδεις δρόμους των ναών, προσέλκυσε όλα τα βλέμματα των παρόντων τόσο ξαφνικά όσο εμφανίστηκε. Η αποστολή που του είχε δώσει ο προπονητής του, ήταν να διασχίσει 43 μίλια πριν φτάσει στην πόλη του, την Μπουνανεσβάρ. Και έπρεπε να περάσει μέσα και από εκείνο το σημείο για να το καταφέρει.

Διαβάστε τη συνέχεια στο coverstories.gr

Κωνσταντίνος Μητρόπαπας: «Κοιτάζουμε μπροστά με σύνεση και αισιοδοξία!»

Κωνσταντίνος Μητρόπαπας: «Κοιτάζουμε μπροστά με σύνεση και αισιοδοξία!»

Ο αθλητικός τουρισμός και τα multisport events έχουν δεχτεί σημαντικό πλήγμα από την πανδημία του κορονοϊού. Μετά τις προτάσεις της Trimore Sport Events για ασφαλείς τριαθλητικές διοργανώσεις μιλήσαμε με τον Κωνσταντίνο Μητρόπαπα, DirectorTRIMORE – XTERRA Greece – ISOMAN HELLAS, για την επόμενη μέρα του αθλητικού ταξιδιού της TRIMORE στην Ελλάδα.

Ο κορονοϊός οδήγησε στην αναβολή του XTERRA Greece Championship που θα γινόταν στην Βουλιαγμένη τον Απρίλιο. Σε ποιο σημείο είχε φτάσει η προετοιμασία;

Η διοργάνωση ήδη βρισκόταν στην τελική ευθεία. Πλήθος ξένων και Elite/PRO αθλητών είχε δηλώσει συμμετοχή και ετοιμαζόταν να ταξιδέψει στην Ελλάδα, ενώ οι Έλληνες με αγωνία περίμεναν να διεκδικήσουν μια πρόκριση στους τελικούς της Χαβάης ή απλά να ζήσουν την ξεχωριστή εμπειρία. Είχαμε ήδη παρουσιάσει στον Τύπο το event, καθώς και τα νέα που έφερνε: Cross Aquathlon και κολύμβηση ανοικτής θαλάσσης ταχύτητας 200μ.
Γρήγορα αντιληφθήκαμε την επερχόμενη θύελλα και σε συνεννόηση με την XTERRA Planet, καθώς επίσης Μάλτα και Κροατία (οι διοργανώσεις μας ξεκινούσαν τη σεζόν), μεταθέσαμε την ημερομηνία για τον Οκτώβριο. Είμαστε αισιόδοξοι και σχεδιάζουμε στις 16-18 Οκτωβρίου, να ζήσουμε όλοι μαζί στη Βουλιαγμένη μια ξεχωριστή εμπειρία, την οποία επανασχεδιάζουμε βάσει ενός νέου υγειονομικού πλαισίου. Κοιτάζουμε μπροστά με σύνεση και αισιοδοξία! To T-Shirt της διοργάνωσης με το μότο: “Let’s redefine the impossible” που είχαμε έτοιμο, φαντάζει πλέον πιο επίκαιρο και εύστοχο από ποτέ. Τιμής ένεκεν το δημοσιεύσαμε την ημέρα που θα ξεκινούσε το event (24 Απριλίου) στο Facebook.

Ποιος είναι ο νέος προγραμματισμός της TRIMORE για το 2020;

Το TRIMORE Multisports TOUR 2020 ξεκινούσε με το XTERRA Greece Championship, το οποίο μεταφέρθηκε, όπως προανέφερα για στα μέσα Οκτωβρίου στη Βουλιαγμένη. Στη νέα του ημερομηνία πρόκειται να συνενωθεί με το XTERRA O.W.S. Challenge και να αποτελέσει τόσο τριαθλητικό όσο και κολυμβητικό event, με πολλά καινούρια πράγματα και δυνατές συγκινήσεις. Τα άλλα δύο events που συμπληρώνουν το TOUR του 2020, είναι το 2ο TRIMORE M.T. Rethymno 2020 στις 25-27 Σεπτεμβρίου και το 3ο TRIMORE SwimRun Hydra 2020 προγραμματισμένο για τις 20-22 Νοεμβρίου, τα οποία παραμένουν στις θέσεις τους χωρίς καμία αλλαγή.

Έχετε  συζητήσει  με τους δημάρχους  Βάρης -Βούλας-Βουλιαγμένης,  Ρεθύμνου και Ύδρας για τις πιθανές αλλαγές που μπορεί να φέρει ο κορονοϊός στις πετυχημένες διοργανώσεις που πραγματοποιείτε στις περιοχές τους;

Με τον Γρηγόρη Κωνσταντέλο, Δήμαρχο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, είχαμε και έχουμε στενή συνεργασία λόγω του event που ήδη μετακινήθηκε και από κοινού εργαζόμαστε με γνώμονα πρώτα το ουσιαστικό συμφέρον και την ασφάλεια της περιοχής και όλων όσους αφορά ή επηρεάζει το event.
Με τον Δημήτρη Λαχνιδάκη, αντιδήμαρχο αθλητισμού Ρεθύμνης καθώς και τον Γιάννη Μπελεγρή, Αντιδήμαρχο Αθλητισμού Υδραίων, είμαστε, επίσης, σε επικοινωνία αφουγκραζόμενοι τις απαιτήσεις και ανάγκες των καιρών. Το event στην Ύδρα ακολουθεί των υπολοίπων, θα προηγηθεί όμως όλη η διεργασία για τα προηγούμενα events, η οποία τόσα δεδομένα έχει να  μας προσθέσει, ώστε πιο έμπειροι και ενημερωμένοι να ενεργήσουμε. Κινούμαστε πάντα και ψάχνουμε τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, εκείνα που θα μας βοηθήσουν να επιτύχουμε τους στόχους μας.

Γενικά, ζούμε καταστάσεις πρωτόγνωρες. Ουσιαστικά, μόλις εξερχόμαστε από τη φάση εγκλεισμού και επανεκκινούμε τις μηχανές του κράτους. Αντιλαμβανόμαστε ότι σίγουρα τα δικά μας events δεν είναι αντικειμενικά η πιο επείγουσα υπόθεση προς διαχείριση των Δημάρχων και σίγουρα χρειαζόμαστε περισσότερα δεδομένα για να λάβουμε από κοινού αποφάσεις. Ήδη, αλλά και το αμέσως επόμενο διάστημα, συγκεντρώνουμε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε να βάλουμε στο τραπέζι του εκάστοτε Δημάρχου, ολοκληρωμένες προτάσεις και όχι προβλήματα. Γνωρίζουμε καλά ότι σε τέτοιες καταστάσεις “αν δεν είσαι μέρος της λύσης, είσαι μέρος του προβλήματος”. Έτσι θα ενεργήσουμε και στην παρούσα φάση.

Καταθέσατε μια άκρως αναλυτική πρόταση προς συζήτηση για το πως μπορεί να γίνει μια διοργάνωση μέσα στη νέα κανονικότητα; Έχετε λάβει κάποιες αντιδράσεις;

Η πρότασή μας αυτή προέκυψε από δεδομένα που υφίστανται σήμερα (ITU, Αρμόδιες Ομοσπονδίες, ΕΟΔΥ, Π.Π., κλπ.) και αξιοποίηση της τεχνογνωσίας ενός από τα αντικείμενα της εργασία μου, που είναι συστήματα διαχείρισης ποιότητος και οργάνωση – διοίκηση επιχειρήσεων. Σχεδιάσαμε και παρουσιάσαμε μία ολοκληρωμένη προσέγγιση υγειονομικού πλαισίου για τις διοργανώσεις μας, την οποία ονομάσαμε: TRIMORE Sport Events – 360° Total Care (https://trimore.gr/el/ygeionomiko-plaisio). Την θέσαμε σε διαβούλευση των ενδιαφερομένων πλευρών και ζητήσαμε προτάσεις, ιδέες, αντιρρήσεις. Τη θέσαμε, επίσης, στη διάθεση όλων των συναδέλφων μας διοργανωτών, γιατί μαζί χτίζουμε το χώρο μας, μαζί δημιουργούμε το προηγούμενο, αλλά και την προσδοκία του Αθλητικού Τουρισμού. Αν κάτι πετύχουμε, θα το πετύχουμε όλοι. Αν αστοχήσουμε, θα ταλαιπωρηθούμε όλοι.

Η αλήθεια είναι ότι εισπράξαμε ιδιαίτερα θετική ανταπόκριση, αλλά δεν μας αρκεί αυτό. Χρειαζόμαστε να οραματιστούμε την επόμενη ημέρα. Δρομολογούμε συναντήσεις με Γενική Γραμματεία και Υπουργεία ώστε μαζί να σχεδιάσουμε τη λύση. Είναι απαραίτητο να βρίσκεται η ενδιαφερόμενη πλευρά: “Διοργανωτής” στο τραπέζι των αποφάσεων, όπως επίσης και οι: “αθλητής” και “Χορηγός”, μαζί με τους επιστήμονες υγείας, τα υπουργεία, τους Δήμους, τις Περιφέρειες και τις αρχές.

Την διάβασα και εγώ με προσοχή. Ανεβάζει το κόστος μιας διοργάνωσης ο νέος σχεδιασμός; Είναι εφικτό στο «πεδίο της μάχης» τέτοια πειθαρχία και συγχρονισμός αθλητών- διοργανωτών- εθελοντών;

Όλα είναι εφικτά όταν υπάρχει ατομική υπευθυνότητα μαζί με την εταιρική, καθώς και την κοινωνική μέριμνα. Εφόσον τη διαβάσατε, θα προσέξατε ότι εμπεριέχει ρητά την ενημέρωση των ενδιαφερομένων (αθλητών και παραβρισκομένων) για ανάληψη ατομικής υπευθυνότητος. Εμείς θα κάνουμε το έργο μας, θα σχεδιάσουμε τις προφυλάξεις και τα μέτρα και θα τα εφαρμόσουμε. Κανένα σύστημα δεν μπορεί όμως να σταθεί όρθιο, αν οι άνθρωποι δεν το αντιμετωπίσουν με ατομική υπευθυνότητα. Θα την δείξουμε από την πλευρά μας στην πράξη και θα την αξιώσουμε, επίσης, από τους αθλητές – συνοδούς – εθελοντές – θεατές. Είμαστε σίγουροι ότι θα διαφυλάξουμε όλοι μαζί αυτό που τόσο αγαπάμε, παράλληλα με την υγεία μας. Είμαστε, επίσης, σίγουροι ότι ο ενθουσιασμός δεν θα πάψει ποτέ να επιστεγάζει τα events μας.

Θέλω να σας εμπιστευτώ κάτι. Πάντα η κρίση δείχνει ευκαιρίες και νέους δρόμους. Η ενδοσκόπηση των διαδικασιών μας υπό το πρίσμα της υγειονομικής διαφύλαξης, μας οδήγησε σε πολλές νέες ιδέες που θα βελτιώσουν γενικά τα events μας. Είχαμε το χρόνο να κάνουμε την δημιουργική αυτή προσέγγιση και τα αποτελέσματα μας έχουν ενθουσιάσει.

Trimore M.T Rethymno, XTERRA Greece και SwimRunHydra. Όλες οι διοργανώσεις επηρεάζονται από τους κανόνες που έχουν επιβληθεί για τα ταξίδια αλλά και από τις αποφάσεις των ξένων αγορών αφού έχετε αρκετές διεθνείς συμμετοχές. Τι σας ανησυχεί περισσότερο; Είσαστε αισιόδοξος;

Θέλω πάντα να διακατέχομαι από σύνεση, δηλώνω όμως αθεράπευτα αισιόδοξος. Έχουμε την ευκαιρία να το ξαναφτιάξουμε και θα το φτιάξουμε καλλίτερο.

Πράγματι μας επηρεάζουν οι περιορισμοί στις μετακινήσεις, στη διαμονή, τη διασκέδαση, παντού. Είναι η πρόκληση και θα τα καταφέρουμε. Μην ξεχνάμε ότι το πρώτο που επηρεάζεται είναι η ψυχολογία και από εκεί ξεκινά το ντόμινο. Είμαστε αισιόδοξοι γιατί η ψυχολογία των δικών μας ανθρώπων (αθλητών, εθελοντών, παιδιών, γονέων, κλπ.) είναι πάντα ανώτερη. Χαρακτηριστικό είναι ότι εν μέσω εγκλεισμού, δεχόμασταν εγγραφές στις διοργανώσεις μας για το Σεπτέμβριο. Είμαστε άνθρωποι της στοχοθέτησης, της προπόνησης, της επιδίωξης και της κατάκτησης. Αυτό τον κύκλο θα ακολουθήσουμε και τώρα.

Το αμέσως επόμενο διάστημα με την σταδιακή επανεκκίνηση της οικονομίας και όλων των δραστηριοτήτων, θα έχουμε πιο συγκεκριμένο πλάνο.

Όλο αυτό το διάστημα υπήρχε επικοινωνία μεταξύ των διοργανωτών για τη διαμόρφωση μιας κοινής πρότασης και συνεργασίας με την Πολιτεία;

Όπως ανέφερα και προηγουμένως, ασφαλώς δεν είναι η πρώτη προτεραιότητα της πολιτείας, σε μια τόσο δύσκολη και πρωτόγνωρη κατάσταση, οι διοργανωτές και οι αγώνες. Σκεφτείτε ότι αναβλήθηκαν οι Ολυμπιακοί αγώνες και καθηλώθηκαν άπαντες στο σπίτι τους. Η πολιτεία, τόσο η επίσημη όσο και οι υπεύθυνοι πολίτες της, χειρίστηκε επιτυχώς το σχέδιό της και τώρα σταδιακά έρχονται μπροστά της ένα – ένα τα θέματα που θα της επιτρέψουν να επαναλειτουργήσει πλήρως. Τώρα έρχεται η ώρα μας και η πρωτοβουλία μας σκοπό έχει να βοηθήσει το έργο της πολιτείας. Έχουμε εμπιστοσύνη και συντασσόμαστε. Θέτουμε τις δυνάμεις μας, το πάθος και την αφοσίωσή μας στη διάθεσή της.

Υπάρχουν νέα σχέδια και νέοι προορισμοί στο χάρτη της TRIMORE;

Ναι υπάρχουν! Μόνο έτσι ζούμε και αναπνέουμε στην ομάδα μας. Μάλιστα, ο τόσος χρόνος στη διάθεσή μας αυτό το διάστημα, ήταν απόλυτα χρήσιμος και δημιουργικός σε πολλά επίπεδα. Θα το δουν σύντομα εκείνοι που μας εμπιστεύονται και μας ακολουθούν να παρουσιάζεται τμήμα – τμήμα μπροστά τους.

Τα σχέδια είναι πολλά και σε πολλούς τομείς. Υπάρχει όμως ένα που ξεχωρίζει. Είναι μεγάλο, δυνατό και Ελληνικό. Μέσα από αυτό φιλοδοξούμε να συστήσουμε την Ελλάδα με έναν διαφορετικό τρόπο στους αθλητές του κόσμου. Το μόνο που μπορούμε αυτή τη στιγμή να πούμε είναι ότι έχει θάλασσα και βουνό!

Καλούμε επίσης, τους αθλητές που επιθυμούν, να έρθουν κοντά μας στην ομάδα SwimRun Hellas, που δημιουργήσαμε στο Facebook (https://www.facebook.com/groups/1582078641941674/?epa=SEARCH_BOX) με σκοπό την ανάπτυξη ενός νέου σπορ, στο οποίο πιστεύουμε και επιπλέον, ταιριάζει τόσο στη χώρα μας.

x
Send this to a friend