Διαλειμματική νηστεία: Οδηγεί σε απώλεια βάρους;

Διαλειμματική νηστεία: Οδηγεί σε απώλεια βάρους;

Του Νίκου Καφετζόπουλου*

Τι είναι και γιατί έχει γίνει η διαλειμματική νηστεία τόσο δημοφιλής τα τελευταία χρόνια;

Με τον όρο διαλειμματική νηστεία ονομάζουμε την αποχή ή περιορισμένη κατανάλωση τροφής και ποτών για ορισμένες ώρες, έως και ημέρες. Αποτελεί δηλαδή ένα διατροφικό πλάνο το οποίο εναλλάσσει περιόδους σίτισης, χωρίς κάποιο θερμιδικό περιορισμό, με περιόδους νηστείας. Χρησιμοποιείται για την απώλεια βάρους αλλά και για την βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος και κάποιων βιοχημικών παραμέτρων.

Ένας από τους κύριους λόγους που είναι δημοφιλείς οι δίαιτες διαλειμματικής νηστείας είναι η απλότητα αλλά και το γεγονός ότι εμφανίζεται ένας νέος τρόπος για απώλεια βάρους που δεν περιλαμβάνει τους συνήθεις διατροφικούς περιορισμούς.

Ας δούμε ποιοι είναι οι κύριοι τύποι και τι δείχνουν τα στοιχεία για την απώλεια βάρους και για άλλες επιδράσεις στην  υγεία.

Εναλλακτικές διαλειμματικές νηστείας

Επίσης γνωστές ως time – restricted feeding. Η διαλειμματική νηστεία αντικαθιστά κανονικής πρόσληψης τροφής με παρατεταμένες περιόδους (συνήθως 16-48 ώρες) χαμηλής έως και μηδενικής  πρόσληψης τροφής. Αυτή η προσέγγιση οδηγεί σε διαφορετικές εναλλακτικές συμπεριλαμβανομένων των παρακάτω:

Alternate day fasting

Αυτή η δίαιτα μπορεί να λάβει διαφορετικές μορφές: Μπορείτε να τρώτε για πάνω από 12 ώρες και μετά να μένετε νηστικοί για 36 ώρες. Εναλλακτικά μπορείτε να τρώτε για 24 ώρες και την επόμενη μέρα να μην τρώτε τίποτα. Τέλος μπορείτε να τρώτε κανονικά για 24 ώρες και για την επόμενη μέρα να καταναλώνετε 400-500 θερμίδες.

EatstopEat

Νηστεύετε ή περιορίζετε σημαντικά τις θερμίδες σας για 24 ώρες είτε σε καθορισμένα διαστήματα (δύο μέρες/εβδομάδα στην δίαιτα 5/2).

Random meal skipping

Παραλείπετε γεύματα με τυχαίο τρόπο κατά την διάρκεια της εβδομάδας.

Feeding window

Με πιο γνωστό μοτίβο το 16:8. Μπορείτε να φάτε μόνο κατά την διάρκεια μίας καθορισμένης χρονικής περιόδου κάθε ημέρας(π.χ. από τις 10 το πρωί έως τις 6 το απόγευμα).

Εάν αποφασίσετε να δοκιμάσετε την διαλειμματική νηστεία επιλέξετε μία εναλλακτική που πιστεύετε ότι μπορείτε να ακολουθήσετε για τουλάχιστον μερικές εβδομάδες.

Επιδράσεις στο Σωματικό Βάρος

Ναι, η διαλειμματική νηστεία δουλεύει.  Ωστόσο αυτό εμφανίζεται σε διαφορετικό βαθμό στις εως τώρα μελέτες για διάφορους λόγους. Για παράδειγμα, η παράλειψη του πρωινού γεύματος σε μία μελέτη οδήγησε σε απώλεια βάρους, ενώ σε άλλες όχι.

Όποιο είδος νηστείας και αν επιλέξετε, ένα πράγμα είναι σίγουρο: εάν αναπληρώνετε τα γεύματα της μιας ημέρας, με έξτρα φαγητό τις επόμενες μέρες, δεν πρόκειται να χάσετε βάρος. Η εξίσωση της απώλειας βάρους είναι απλή και εξακολουθεί να ισχύει: πρέπει να προσλαμβάνετε λιγότερες θερμίδες από αυτές που καίτε. Η διαλειμματική νηστεία είναι μόνο ένας τρόπος για να συμβεί αυτό και κάποιοι άνθρωποι ίσως το βρίσκουν ευκολότερο σε σχέση με την κοινές δίαιτες.

Συμπέρασμα: Για να χάσετε βάρος, πρέπει να καίτε περισσότερο από αυτό που τρώτε ή αντίστροφα, να τρώτε λιγότερο από αυτό που καίτε. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να επιτύχουν πιο εύκολα αυτό το στόχο μέσω της διαλειμματικής νηστείας από ότι με την παραδοσιακή προσέγγιση των μικρότερων γευμάτων.

Επιδράσεις στην υγεία

Το σύνολο της βιβλιογραφίας για την διαλειμματική νηστεία στους ανθρώπους είναι σχετικά μικρό, αλλά ένας αριθμός μελετών έχουν αναφέρει βελτιώσεις σε ποικίλους δείκτες υγείας εκτός από το βάρος, και κυρίως στα λιπίδια. Παραμένει ακόμα ένα ενεργό debate για το αν υπάρχουν κάποια μοναδικά μεταβολικά πλεονεκτήματα της διαλειμματικής νηστείας έναντι των παραδοσιακών υποθερμιδικών διαιτών.

Το πιο ενδιαφέρον από τα πιθανά πλεονεκτήματα που έχουν συζητηθεί είναι η επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής. Είναι γνωστό ότι γενικά ο θερμιδικός περιορισμός επιβραδύνει την διαδικασία γήρανσης και παρατείνει την ζωή σε πολλά πειράματα με πειραματόζωα, διότι κινητοποιεί εν μέρει κάποιες διαδικασίες αναγέννησης των κυττάρων.

Ακόμα δεν είναι γνωστό εάν η διαλειμματική νηστεία μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη παράταση της ζωής. Αν όντως μπορεί, ακόμα δεν ξέρουμε ποια εναλλακτική είναι η καλύτερη, όπως βεβαίως δεν ξέρουμε πόσος χρόνος απαιτείται για να εμφανιστούν τα οφέλη.

Η αξιολόγηση των ενδεχομένων μεταβολικών πλεονεκτημάτων του χρόνιου περιορισμού των θερμίδων και της διαλειμματικής νηστείας είναι μία χρονοβόρα διαδικασία και η διαλειμματική νηστεία είναι ακόμα πολύ καινούργια. Μπορεί να παρέχει μοναδικά μεταβολικά πλεονεκτήματα, όπως ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος ή βελτιώσεις στη διάθεση, αλλά η υπάρχουσα έρευνα είναι ακόμα ανεπαρκής και συνεπώς περαιτέρω έρευνα απαιτείται σε ανθρώπους προτού καταστεί η διαλειμματική νηστεία μία ευρέως συνιστώμενη παρέμβαση.

Συμπέρασμα: Οι πρώιμες αποδείξεις δείχνουν ότι η νηστεία θα μπορούσε να έχει μοναδικά μεταβολικά πλεονεκτήματα, συμπεριλαμβανομένης της παράτασης της ζωής, αλλά αυτά θα πρέπει να επιβεβαιωθούν από περαιτέρω έρευνα σε ανθρώπους.

Άλλοι προβληματισμοί και παρενέργειες

Μπορεί να νιώσετε άγχος, πονοκέφαλο, αφυδάτωση ανάλογα με την διάρκεια της νηστείας σας. Το να μένετε ενυδατωμένοι είναι πολύ σημαντικό: βοηθάει επίσης να αντιμετωπίσετε τους πονοκεφάλους. Κάποια αρχική βιβλιογραφία προτείνει ότι η περιοδική μείωση της πρόσληψης θερμίδων, μπορεί να επιφέρει θετικά αποτελέσματα παρόμοια με εκείνης της νηστείας. Να έχετε υπόψιν ότι η διαλειμματική νηστεία δεν είναι για όλους. Οι άνθρωποι με διαταραγμένο γλυκαιμικό έλεγχο θα έπρεπε να αποφύγουν την νηστεία. Επίσης, αν είστε έγκυος, ελλιποβαρής, κάτω των 18 ή έχετε ιστορικό διατροφικής διαταραχής, η διαλειμματική νηστεία δεν είναι για εσάς.

Η διαλειμματική νηστεία είναι μία στρατηγική αδυνατίσματος ή διατήρησης ενός υγιούς βάρους. Ωστόσο, ο συνεχής περιορισμός των θερμίδων(η παραδοσιακή δίαιτα μικρότερων γευμάτων) φαίνεται να προσφέρει παρόμοια αποτελέσματα.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η συνέπεια. Οι άνθρωποι που βρίσκουν τη διαλειμματική νηστεία πιο εύκολη από μια φυσιολογική ισορροπημένη διατροφή, ίσως να μπορούσαν να επωφεληθούν επιχειρώντας μια διαλειμματική νηστεία.

Όσο για τα μοναδική μεταβολικά πλεονεκτήματα της νηστείας… το debate ακόμα εξελίσσεται.

Βιβλιογραφία

  1. Mattson MP, Longo VD, Harvie M. Impact of intermittent fasting on health and disease processes . Ageing Res Rev. (2016)
  2. Tinsley GM, La Bounty PM. Effects of intermittent fasting on body composition and clinical health markers in humans . Nutr Rev. (2015)
  3. Geliebter A, et al. Skipping breakfast leads to weight loss but also elevated cholesterol compared with consuming daily breakfasts of oat porridge or frosted cornflakes in overweight individuals: a randomised controlled trial . J Nutr Sci. (2014)
  4. Betts JA, et al. The causal role of breakfast in energy balance and health: a randomized controlled trial in lean adults . Am J Clin Nutr. (2014)
  5. Ganesan K, Habboush Y, Sultan S. Intermittent Fasting: The Choice for a Healthier Lifestyle . Cureus. (2018)
  6. Speakman JR, Mitchell SE. Caloric restriction . Mol Aspects Med. (2011)
  7. Mercken EM, et al. Of mice and men: the benefits of caloric restriction, exercise, and mimetics . Ageing Res Rev. (2012)
  8. Longo VD, et al. Interventions to Slow Aging in Humans: Are We Ready? . Aging Cell. (2015)
  9. Hussin NM, et al. Efficacy of fasting and calorie restriction (FCR) on mood and depression among ageing men . J Nutr Health Aging. (2013)
  10. Horne BD, Muhlestein JB, Anderson JL. Health effects of intermittent fasting: hormesis or harm? A systematic review . Am J Clin Nutr. (2015)
  11. Wei M, et al. Fasting-mimicking diet and markers/risk factors for aging, diabetes, cancer, and cardiovascular disease . Sci Transl Med. (2017)
  12. Jakubowicz D, et al. Fasting until noon triggers increased postprandial hyperglycemia and impaired insulin response after lunch and dinner in individuals with type 2 diabetes: a randomized clinical trial . Diabetes Care. (2015)

* Ο Νίκος Καφετζόπουλος είναι Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος. Έχει γράψει το βιβλίο “Πρακτικός οδηγός Αθλητικής Διατροφής”. Στο www.nutribase.gr μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τη δουλειά του.


Previous ArticleNext Article

Η μεγάλη αξία του δρομικού τεστ (για να νιώσουμε το αγωνιστικό συναίσθημα)

Νικόλας Φράγκου, Χρήστος Παπούλιας και Ανέστης Παπούλιας

Γράφει ο Στέφανος Φυγετάκης*

Όσοι από εμάς έχουμε ξεκινήσει το τρέξιμο από τον στίβο, ή γυμναστήκαμε με κάποιον προπονητή δρόμων, γνωρίζουμε καλά τι είναι το τεστ στο τρέξιμο. Ακόμα θυμάμαι τα πρώτα χρόνια στον στίβο, στο βοηθητικό του σταδίου Καραϊσκάκη , όταν ο προπονητής μας έλεγε ότι σήμερα θα κάνουμε τεστ.

Χειρότερο από το απροειδοποίητο ωριαίο στο Λύκειο. Απο την εκφώνηση της λέξης, πριν το ζέσταμα, έως τον τύπο και την απόσταση που θα τρέχαμε, είχαμε χάσει δέκα χρόνια απ τη ζωή μας (όμορφα χρόνια τότε).

Τι ακριβώς λοιπόν είναι αυτό το προπονητικό τεστ;

Το προπονητικό τεστ είναι μια μέγιστη προσπάθεια ή υπομέγιστη αν θέλουμε για κάποιο λόγο, σε μια απόσταση δρόμου που έχει σχέση με το αγώνισμα που θέλουμε να κάνουμε. Όταν ήμασταν έφηβοι και τρέχαμε τρία  χιλιόμετρα συνήθως τρέχαμε χιλιάρι, ενώ αργότερα σαν νέοι και άντρες, όταν τρέχαμε τρία και πέντε χιλιόμετρα το διχίλιαρο ήταν στάνταρ. Αν σήμερα θέλουμε να  τρέξουμε αγώνα δέκα χιλιόμετρων, μπορούμε να τρέξουμε 3 χιλιόμετρα σαν τεστ. Αν πρόκειται να τρέξουμε μαραθώνιο, να κάνουμε τον μισό,(20-30 μέρες πριν), ενώ αν τρέξουμε κάποια μεγάλη διαδρομή στο βουνό, ένα κομμάτι αυτής, σε παρόμοιο περιβάλλον.

Αυτό που μπορούμε να εξακριβώσουμε κάνοντας ένα τεστ, είναι να δούμε, ποιες είναι οι δυνατότητες μας σε κάθε περίοδο. Δηλαδή να μετρήσουμε  όλα αυτά τα στοιχεία που συντελούν στην επίτευξη μιας επίδοσης ή επιτυχίας σε έναν αγώνα. Ακόμα ,μπορούμε να δούμε αδυναμίες και ελλείψεις στην προπόνηση που κάνουμε. Όσον αφορά στον αγώνα που έχουμε βάλει στόχο , μπορούμε με αρκετή ακρίβεια να δούμε αν είμαστε κοντά ή όχι στο προσδοκώμενο αποτέλεσμα που έχουμε θέσει ως στόχο.

Σε αυτήν την περίοδο που δεν γίνονται αγώνες, η ιδέα να κάνουμε ένα δυνατό τεστ και να καταγράψουμε έναν χρόνο στην απόσταση ή την διαδρομή που μας αρέσει, είναι μια πολύ καλή ιδέα. Γιατί να μην καταγράψουμε ένα δεκάρι στα 33 λεπτά για παράδειγμα, αν μπορούμε να το κανουμε αυτή την εποχή; Ή γιατί να μην ανέβουμε τα σκαλοπατάκια στην Πάρνηθα στον καλύτερο μας χρόνο;

Βέβαια, το τεστ δεν είναι επίσημος αγώνας , αλλά μια προσομοίωση αυτού. Δεν υπάρχει αυτή η χαρά, με όλους τους συναθλητές στην εκκίνηση. Δεν υπάρχουν θεατές συνήθως. Δεν είναι απαραίτητα  κακό αυτό βέβαια. Σήμερα ,με την τεχνολογία μπορούμε να καταγράψουμε και να κοινοποιήσουμε αυτό που κάνουμε, με μεγάλη ακρίβεια, με τα smartwatch που έχουμε, όπως επίσης και με τις δεκάδες εφαρμογές που υπάρχουν, όπως το strava , το runtastic το nrc ,το mi coach και πολλά άλλα.

Αν θέλουμε να αυξήσουμε και την προσομοίωση του αγώνα και να νιώσουμε πιο πολύ το αγωνιστικό συναίσθημα, μπορούμε να το κάνουμε μαζί με λίγους φίλους ή συναθλητές μας, έτσι θα αυξήσουμε περισσότερο και την αξιοπιστία αυτού που κάνουμε.

Προσωπικά έχω δει μια διαδρομή στο βουνό, που τρέχω τελευταία, που είναι έξι χλμ ανηφόρα και έξι χλμ κατηφόρα. Έχω δει σε μια εφαρμογή, ότι αρκετοί έτρεξαν την ίδια διαδρομή. Θέλω πολύ λοιπόν να πάω με τους συναθλητές μου μια Κυριακή και να το ανέβουμε και κατέβουμε «όλα μέσα που λένε». Να δούμε την κατάσταση που είμαστε και να νιώσουμε λίγο το συναίσθημα που μας λείπει τόσο αυτή την εποχή, τη συμμετοχή μας σε αγώνες.

Διαβάστε επίσης: Ανάλυση: Τρέξιμο στο βουνό vs τρέξιμο στο δρόμο

* Ο Στέφανος Φυγετάκης είναι Καθηγητής φυσικής αγωγής και προπονητής δρόμων αποστάσεων. Είναι τεχνικός διευθυντής αγώνων δρόμου,  πρώην πρωταθλητής στα 3000μ με φυσικά εμπόδια

Rockrun1.com #rockrunners #splitfromtheordinary #mobyrun #socialdistance #metropolitanrun #runforgood #runningismytherapy #justrun

Μαζικοί αγώνες και προδιαγραφές την επόμενη μέρα του Covid-19

Μόνο όσοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν δεν κατάλαβαν τις τελευταίες ημέρες ποια είναι η στάση της πολιτείας απέναντι στον μαζικό αθλητισμό.

Τόσο μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού όσο και μετά την τοποθέτηση του αρμόδιου για τον αθλητισμό υφυπουργού, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.

Μαζικοί αγώνες δύσκολα θα γίνουν για το 2020. Και οπως φαίνεται μάλιστα δεν είναι και στις πρώτες προτεραιότητες, κάτι που μεταξύ μας φαντάζει λογικό.

Δεν είναι κακό, όμως, να προσπαθείς να βρεις λύσεις για να αλλάξεις τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί.

Δείχνουν την προσπάθεια για μια πρώτη αντίδραση του χώρου που θέλει να ονομαστεί «δρομικό κίνημα». Μια αντίδραση που μπορεί σε κάποιους να φαίνεται κωμική, αλλά δεν είναι.

Όχι γιατί αυτά που λέγονται η γράφονται μπορούν να εφαρμοστούν, αλλά διότι είναι ένα πρώτο στάδιο διαβούλευσης για τον μαζικό αθλητισμό, μια προσπάθεια να βγει μια αντίδραση απέναντι σε μια κατάσταση που σίγουρα είναι δυσάρεστη.

Το σίγουρο είναι ότι μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία θα διαχωριστεί η ήρα από το στάρι.

Είναι μια ευκαιρία, μέσα από μια μεγάλη κρίση για τον μαζικό αθλητισμό, να αντιληφθούμε τι πραγματικά σκέφτονται όσοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ανακατεύονται με διοργανώσεις, ομάδες και event, για τον ερασιτέχνη δρομέα.

Τον ερασιτέχνη δρομέα, που τρέχει, ταξιδεύει, γουστάρει και στηρίζει τις διοργανώσεις και που είναι ο βασικός οικονομικός αιμοδότης του μαζικού αθλητισμού.

Ας πάρουμε τα πράγματα, όμως, με μια σειρά.

Δεδομένα

  • Όλοι όσοι ασχολούνται με τις διοργανώσεις, είναι μικροί ή μεγάλοι επιχειρηματίες που βγάζουν χρήματα από τις διοργανώσεις. Άλλοι περισσότερα και άλλοι λιγότερα.
  • Αρκετοί από τος διοργανωτές έχουν παράλληλα και άλλες δουλειές που επίσης στηρίζονται πάνω σε αυτό που λέμε δρομικό κίνημα, είτε μιλάμε για χρονομετρήσεις, είτε για οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία.
  • Η πλειοψηφία των αγώνων εκτός από τα χρήματα των δρομέων στηρίζεται σε χρήματα της πολιτείας, των Δήμων ή των Περιφερειών.
  • Ελάχιστοι είναι οι αγώνες που «βγαίνουν» από τους χορηγούς και συνήθως είναι και αυτοί που προσφέρουν τις καλύτερες υπηρεσίες στους δρομείς.
  • Μετρημένοι στα δάχτυλα είναι οι αγώνες υψηλών προδιαγραφών που διεξάγονται με όρους απόλυτης ασφάλειας για τους αθλούμενους.

Συνολικά τα event μαζικού αθλητισμού που γίνονται στην Ελλάδα ξεπερνούν τα 600. Από αυτά ένα μικρό ποσοστό πληροί όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας για τους αθλούμενους.

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχε καμία προϋπόθεση για τη συμμετοχή σε έναν αγώνα δρόμου. Απλώς να πληρώσεις. Στη συνέχεια υπήρξε μια υπεύθυνη δήλωση ότι είσαι καλά και για πρώτη φορά, οι διοργανωτές τριάθλου (προς τιμήν τους) ζήτησαν ιατρικές βεβαιώσεις.

Για να λέμε, όμως, τα πράγματα με το όνομά τους, βρήκαν μεγάλη αντίδραση μέχρι να καταφέρουν τελικά να το επιβάλουν ως υποχρεωτική προϋπόθεση συμμετοχής, από τους ίδιους τους αθλούμενους, που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι το να πάνε σε ένα γιατρό για ένα τυπικό check up, δεν είναι μια τυπική διαδικασία, αλλά υποχρέωση προς τον ίδιο του τον εαυτό και την οικογένειά του.

Μια αποτυχία του δρομικού κύματος, που γέννησε το τριαθλητικό και κατ’ επέκταση όλα τα υπόλοιπα, είναι ότι δεν κατάφερε να βάλει κανόνες. Κανόνες που έχουν να κάνουν με την υγεία και τη ζωή των αθλητών.

Το να βγαίνουμε και να τρέχουμε στους δρόμους, τα βουνά και τα λαγκάδια είναι μια ωραία απόφαση. Από την εμπειρία μου και τον… συγχρωτισμό μου όμως με όλους όσους συμμετέχουν σε αγώνες, μόνο ένα 30% έχει εξεταστεί από κάποιον καρδιολόγο, έχει κάνει σπιρομέτρηση ή κάνει τσεκ απ κάθε χρόνο συμβουλεύομενος τον γιατρό του. Πολύ λιγότεροι δε είναι αυτοί, που έχουν περάσει έστω και μια φορά από εργομετρικό έλεγχο (σ.σ. αν το επιτρέπει η ηλικία και η υγεία τους) και δεν ξεπερνούν το 10%, ενώ κυρίως αυτοί είναι που συμβουλεύονται και κάποιον προπονητή.

Και με αυτή τη ροπή διοργανώθηκαν και οι πρώτοι αγώνες. Χωρίς κανέναν ιατρικό έλεγχο, χωρίς καμία προληπτική μέριμνα για τον αθλούμενο. Κανένας αγώνας στην αρχή δεν είχε βασική προϋπόθεση μια ιατρική εξέταση ή βεβαίωση από έναν ειδικό.

Και μετά από μια δεκαετία στους δρόμους όλης της Ελλάδας, ούτε το 30% των αγώνων δεν ζητά ιατρική βεβαίωση. Πάρα μόνο υποχρεώνει τους αθλούμενους να υπογράφουν μια υπεύθυνη δήλωση που να λέει ότι συμμετέχουν με δική τους ευθύνη, έτσι ώστε να μην έχουν κανένα νομικό μπλέξιμο σε περίπτωση που συμβεί κάτι κακό.

Κάρτα υγείας…

Στην Ιταλία, εδώ και αρκετά χρόνια, υπάρχει η κάρτα υγείας ερασιτέχνη αθλητή. Δεν κοστίζει πολλά και εκδίδεται από τον ιταλικό αντίστοιχο ΣΕΓΑΣ. Ο αθλούμενος κάνει τις εξετάσεις που προβλέπονται σε όποιον γιατρό θέλει ή στο ταμείο του και στη συνέχεια έναντι μικρού αντιτίμου (10 ευρώ) η ομοσπονδία του τυπώνει την κάρτα υγείας που το δίνει το δικαίωμα να συμμετάσχει σε όλους στους αγώνες που γίνονται στην ιταλική επικράτεια για έναν ολόκληρο χρόνο.

Οι διοργανωτές εκεί έχουν όλοι συμμορφωθεί και δεν συμμετέχει κανείς σε αγώνα αν δεν έχει κάρτα υγείας.

Και ενώ όλα αυτά που γίνονται στην… una faccia una razza Ιταλία, αποτελούν όνειρο θερινής νυκτός για τη χώρα μας, έρχονται διοργανωτές που θέλουν να μας πείσουν ότι χωρίς να έχουν άδεια από οποιαδήποτε κρατική αρχή, Δήμο ή φορέα, θα διοργανώσουν ασφαλείς αγώνες εν μέσω της πανδημίας του Κορωνοϊού. Είναι δικαίωμά τους, αλλά και δικαίωμα όσων θέλουν να τους αμφισβητήσουν, ακόμα και να αμφιβάλουν για τις πραγματικές τους προθέσεις.

Τελευταία βλέπουμε σχέδια για εκκινήσεις κατά κύματα και άλλες ιδέες, που μπαίνουν σταδιακά σε διαβούλευση. Δεν είναι κακό αλλά…

Αγώνες 200-300 ατόμων…

Ένα τέτοιο σχέδιο θα έκανε την εκκίνησης ενός αγώνα 200 ατόμων να διαρκεί από 45 λεπτά μέχρι μία ώρα και φυσικά τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά:

Γενικά:

  • Ποιος φορέας θα ορίζει τις προδιαγραφές με τις οποίες θα πρέπει να γίνονται οι αγώνες;
  • Με ποιον τρόπο θα πιστοποιεί ο δρομέας ότι δεν είναι ασθενής όταν το τεστ αυτή τη στιγμή στοιχίζει το λιγότερο 120 ευρώ όταν δεν έχεις συμπτώματα;
  • Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη σε περίπτωση κρούσματος; (Δήμος, διοργανωτής, Περιφέρεια)
  • Τι θα γίνει με τους αγώνες που έχουν πολλές συμμετοχές από το εξωτερικό;

Και ειδικά:

  • Πόση ώρα και που θα κάνουν ζέσταμα οι δρομείς;
  • Που θα περιμένουν μέχρι να πάρουν τη σειρά τους για την εκκίνηση;
  • Τι θα γίνει με τους συνοδούς στους στον τερματισμό;
  • Τι θα γίνει με τους εθελοντές;
  • Τι θα γίνει με τις μετακινήσεις τους και τη διαμονή τους;

Για να αντιληφθείτε το πόσος χώρος χρειάζεται για να συγκεντρωθούν 200 άτομα τηρώντας την νόμιμη απόσταση μεταξύ τους αρκεί να ρίξετε μια ματιά στην παρακάτω φωτογραφία.

Είναι η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. ΠΡΟΣΟΧΗ για όσους… παρεξηγούνται. Δεν αναφέρομαι στο αν ήταν σωστή ή λάθος η συγκέντρωση ή αν μας θυμίζει Βόρεια Κορέα, αλλά για το ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ 200-300 ΑΤΟΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΤΑΧΘΟΥΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. Η μισή πλατεία Συντάγματος, όλο το προαύλιο της Βουλής και η οδός Αμαλίας μπροστά από το κοινοβούλιο χρειάστηκε για 200 άτομα. Και το ερώτημα είναι, έχουμε πολλούς τέτοιους χώρους σε εκκινήσεις αγώνων;

Νόμος και σχέδιο…

Παράλληλα θα πρέπει να έχουμε στο βάθος του μυαλού μας, ότι ο νόμος περί συναθροίσεων μέχρι 10 ατόμων, όχι μόνο δεν έχει αρθεί, αλλά υπάρχει και πρόστιμο που φτάνει τα 1000 ευρώ.

Άρα θα είναι καλό να περιμένουμε να ακούσουμε το όποιο σχέδιο μπορεί να εκπονήσει η πολιτεία και στη συνέχεια να καταθέτουμε προτάσεις, να γίνουν διαβουλεύσεις και να καταλήξουμε σε κάτι χειροπιαστό και το κυριότερο σε κάτι που θα έχει σε πρώτο πλάνο την υγεία του συμμετέχοντα.

Εν κατακλείδι, η ανθρώπινη ζωή έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από οποιονδήποτε χρόνο. Από οποιαδήποτε θέση σε έναν αγώνα και από οποιοδήποτε… γινάτι.

Προσωπικά αν και πλήττομαι βάναυσα σαν επαγγελματίας από αυτήν την κατάσταση, έχω μεγαλύτερη επιθυμία να δω τους φίλους μου και να τους αγαλλιάσω, να πιώ μια μπύρα, να πάω γήπεδο, παρά να τρέξω σε έναν αποστειρωμένο αγώνα, με αποστάσεις, μάσκες, χωρίς pasta party, χωρίς χαβαλέ και απονομές. Γιατί για μένα, οι αγώνες είναι κοινωνικοποίηση, είναι το ταξίδι με το λεωφορείο και το καράβι, είναι γλέντι, είναι οι άνθρωποι και όχι οι χρόνοι και οι διακρίσεις. Αλλά ακόμα και αν πρέπει να προσαρμοστούμε, οφείλουμε να το κάνουμε με ασφάλεια.

Προσωπικά τιμώ τους διοργανωτές εκείνους, που παίρνουν την απόφαση να αναβάλουν μεγάλα event υπό την πίεση της τραγωδίας που βιώνουμε, για να μη θέσουν σε κίνδυνο αθλητές, κατοίκους, εθελοντές και όλους όσους εμπλέκονται σε ένα event. Και δεν τους κατηγορώ για τυχοδιωκτισμό. Και σέβομαι το γεγονός ότι προσπαθούν να μην βάλουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, βάζοντας σε κίνδυνο την τσέπη τους και την επιβίωσή τους.

Ταυτόχρονα δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι διοργανωτές που κρατούν μια στάση αναμονής περιμένοντας τις εξελίξεις και τις οδηγίες. Είπαμε αυτή η κατάσταση που βιώνουμε είναι «βλέποντας και κάνοντας». Το να κερδίζει κάποιος χρόνο, δεν είναι και τόσο κακό, το θέμα είναι πώς τον κερδίζει και τι επιδιώξεις τελικά έχει. Και πιστέψτε με, όλα αρχίζουν σιγά-σιγά να γίνονται ξεκάθαρα.

ΥΓ: Σε επόμενο άρθρο, θα αναφερθώ για το θέμα των διοργανώσεων και το πόσο δύσκολο είναι να στήσεις έναν αγώνα υψηλών προδιαγραφών. Γιατί πολύς κόσμος έχει άγνοια και κάποιοι αυτό το εκμεταλλεύονται…

ΥΓ: Όσοι υποστηρίζουν ότι ο Κορωνοϊός δεν υπάρχει, ας μην διαβάσουν το άρθρο. Κυκλοφορούν «Τα νέα της Αμοιβάδας» κάθε εβδομάδα στα περίπτερα με όλα τα τελευταία νέα που αφορούν τους μονοκύτταρους οργανισμούς.

Διαβάστε επίσης: Θα γίνουν αγώνες δρόμου μέσα στο 2020; Όλα τα δεδομένα

x
Send this to a friend