Ενεργητική ή παθητική αποκατάσταση μετά την προπόνηση;

Ενεργητική ή παθητική αποκατάσταση μετά την προπόνηση;

Σε κάθε πρόγραμμα εκγύμνασης, η αποκατάσταση αποτελεί έναν από τους πιο βασικούς πυλώνες. Το να ξεκουράζεις συστηματικά και με πρόγραμμα τους μύες σου είναι μια από τις μεγαλύτερες αναγκαιότητες, διαφορετικά οι τραυματισμοί και τα πιασίματα δεν αποφεύγονται. Η αποκατάσταση επίσης, είναι χρήσιμη και για μια σειρά από άλλους λόγους: βοηθάει στο να μπορεί ένα σώμα να προπονείται όσες περισσότερες φορές γίνεται χωρίς να «κλατάρει».

Ενεργητική ή παθητική;

Η αποκατάσταση χωρίζεται σε δυο βασικές κατηγορίες: την ενεργητική και την παθητική. Η ενεργητική αποκατάσταση περιλαμβάνει μείωση της έντασης με την οποία γυμνάζεται το σώμα ανά διαστήματα. Για παράδειγμα, μια μορφή ενεργητικής αποκατάστασης είναι να διακόπτεις το τρέξιμο και να περπατάς χαλαρά πριν το ξεκινήσεις εκ νέου. Η παθητική αποκατάσταση από την άλλη δεν συνεπάγεται καθόλου δραστηριότητα. Απλά αφήνετε το σώμα σας να ξεκουραστεί.

Ποια μέθοδος αποκατάστασης είναι η καταλληλότερη για ένα δρομέα; Όπως πάντα, η λύση βρίσκεται στις προτάσεις των ειδικών…

Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη του Αμερικανικού Συμβουλίου Άσκησης και του Πανεπιστήμιου του Κολοράντο, η ενεργητική αποκατάσταση που γίνεται με μέτρια ένταση είναι ό,τι καλύτερο για την απόδοση των αθλητών αντοχής.

Η εν λόγω μελέτη έγινε μέσα από την παρατήρηση δυο ομάδων ανθρώπων που είτε έτρεχαν είτε έκαναν ποδήλατο σε μεγάλη ένταση. Στη συνέχεια, η μια ομάδα μείωσε τον ρυθμό της κίνησης στο 50% ενώ η άλλη απλά σταμάτησε να κινείται και τα μέλη της ξεκουράστηκαν ολοκληρωτικά.

Τα αποτέλεσμα ήταν ξεκάθαρα: στον δεύτερο γύρο τρεξίματος, οι δρομείς που ακολούθησαν την μέθοδο της ενεργητικής αποκατάστασης έτρεξαν τρεις φορές γρηγορότερα από όσους ακολούθησαν παθητική αποκατάσταση. Αντίστοιχα, οι ποδηλάτες που έκαναν ενεργητική αποκατάσταση διατηρησαν την ίδια ταχύτητα που είχαν στον πρώτο γύρο ενώ αντίθετα, οι ποδηλάτες που ακολούθησαν παθητική αποκατάσταση μείωσαν τον ρυθμό τους.

Όπως υποστηρίζει ο καθηγητής Lance Dalleck, επικεφαλής της εν λόγω μελέτης, ο λόγος που συνέβη αυτό έχει με το γαλακτικό οξυ, ένα μεταβολικό παραπροϊόν που παράγεται κατά τη διάρκεια άσκησης υψηλής έντασης και που καταναλώνεται στον εγκέφαλο, την καρδιά και τους μυς μας.

«Μια ενεργητική αποκατάσταση διευκολύνει την καλύτερη ροή του αίματος και ταυτόχρονα προσδίδει γαλακτικό οξύ στους διαφορετικούς αυτούς ιστούς», τονίζει χαρακτηριστικά.

Υποστηρικτική στα εν λόγω αποτελέσματα είναι και μια μελέτη του 2010 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Sports Sciences. «Η ενεργητική αποκατάσταση μετά από μια έντονη άσκηση καθαρίζει τα συσσωρευμένα γαλακτικά του αίματος πολύ πιο γρήγορα από την παθητική ανάκαμψη», γράφουν οι συγγραφείς της μελέτης.

Φυσικά, όπως σε κάθε επιστημονικό θέμα έτσι και σε αυτό, υπάρχει και ο αντίλογος. Δεν είναι λίγοι οι ειδικοί που θεωρούν πως η παθητική αποκατάσταση είναι η σωστή μέθοδος. Πρόσφατα, η εταιρεία κατασκευής ποδηλάτων γυμναστικής, SoulCycle ξεκίνησε ένα νέο πρόγραμμα που ονομάζεται SoulActivate και το οποίο βασίζεται στην παθητική αποκατάσταση.

Η Janet Fitzgerald, επικεφαλής γυμνάστρια του εν λόγω προγράμματς και μια εκ των δημιουργών του, τονίζει: «Οι στιγμές παθητικής αποκατάστασης, κατά τις οποίες ο εκπαιδευτής παροτρύνει τους αναβάτες να σταματήσουν εντελώς το πετάλι έχουν ένα διπλό στόχο. Αφενός οι ποδηλάτες να επιταχύνουν αποτελεσματικά και αφετέρου να μειώσουν τους καρδιακούς ρυθμούς τους κατά τη διάρκεια της προπόνησης. Κατά τη διάρκεια του επόμενου σπριντ τους, έχουν ενέργεια που αγγίζει το 100% και δυνατότητα να αυξήσουν τον ρυθμό που χτυπάει η καρδιά τους στο ανώτερο επίπεδο».

Σύμφωμε με τον Ray Camano, πιστοποιημένο προπονητή τριάθλου, η παθητική αποκατάσταση είναι επίσης χρήσιμη αν το επίπεδο κόπωσης ενός αθλητή είναι υψηλό, τόσο σωματικά όσο και διανοητικά. «Η απόλυτη αποχή από την άσκηση είναι η καλύτερη συνταγή σε αυτές τις περιπτώσεις», λέει.

Τόσο η Fitzgerald πάντως όσο και ο Camano πάντως, συμφωνούν πως πάντα παίζει ρόλο και το επίπεδο του κάθε αθλητή αναφορικά με το ποια από τις δυο μεθόδους αποκατάστασης θα ακολουθήσει. Μπορεί και οι δυο να είναι υπέρμαχοι της ενεργητικής αποκατάστασης ωστόσο και η φυσική κατάσταση, το επίπεδο έντασης προπόνησης καθώς και οι στόχοι ενός αθλητή, παίζουν πάντα τον ρόλο τους.

Προκειμένου να βρείτε τι από τα δυο σας ταιριάζει, ο Camano προτείνει το εξής: επιχειρήστε να κάνετε δυο προπονήσεις σε μια μέρα. Την πρώτη ακολουθείστε τη μέθοδο της παθητικής αποκατάστασης, τη δεύτερη αυτή της ενεργητικής. Αν κατά τη δεύτερη προπόνηση μπορείτε να συνεχίσετε να τρέχετε και ταυτόχρονα να μιλάτε χωρίς να έχετε πρόβλημα στην ανάσα, τότε βρίσκεστε στο κατάλληλο επίπεδο. Διαφορετικά, ξεχάστε το. Και αν δεν έχετε παρέα για να πιάσετε συζήτηση ενώ τρέχετε, κάντε το παραπάνω πείραμα λέγοντας φωναχτά το αλφάβητο. Αν επίσης αισθανθείτε σωματικά και διανοητικά αποστραγγισμένοι, διατηρήστε καλύτερα την παθητική αποκατάσταση στον τρόπο που ασκείστε.

Διαβάστε ακόμα: Λιναρόσπορος: Super αποκατάσταση μετά τη γυμναστική!

Previous ArticleNext Article

Τι θα σου συμβεί αν περπατάς μισή ώρα κάθε μέρα!

Τι θα σου συμβεί αν περπατάς μισή ώρα κάθε μέρα!

Λένε ότι το περπάτημα είναι η καλύτερη άσκηση για την υγεία και δεν έχουν άδικο.

Μεταξύ άλλων, σας βοηθά να χάσετε βάρος και να απαλλαγείτε από το στρες, συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και απομακρύνει τον κίνδυνο πολλών χρόνιων παθήσεων.

Είναι επίσης σημαντικό ότι πρόκειται για την πιο απλή μορφή άσκησης και δεν απαιτεί τίποτα παραπάνω από ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια.

Δείτε παρακάτω ποιες είναι οι αλλαγές που μπορείτε να περιμένετε αν περπατάτε για μισή ώρα τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας:

Βελτιώνει τη διάθεση

Αν νομίζετε ότι το μόνο που χρειάζεστε στο τέλος μια κουραστικής μέρας είναι ένα ποτήρι κρασί ή μερικά κομμάτια σοκολάτας, μάλλον δεν έχετε δοκιμάσει το περπάτημα. Έρευνες δείχνουν ότι το περπάτημα έχει ευεργετική επίδραση στο νευρικό σύστημα και συμβάλλει στη μείωση του θυμού και της εχθρότητας.

Γίνεται μάλιστα ακόμη πιο αποδοτικό και ωφέλιμο για την ψυχική σας υγεία, αν έχετε παρέα. Το περπάτημα σε εξωτερικούς χώρους, σας εκθέτει επίσης στο φυσικό φως του ήλιου και απομακρύνει τον κίνδυνο της εποχικής κατάθλιψης, η οποία εμφανίζεται συνήθως φθινόπωρο και χειμώνα.

Ενισχύει τη δημιουργικότητα

Αν νιώθετε ότι έχετε «βαλτώσει» στη δουλειά ή αναζητάτε μια λύση σε κάποιο δύσκολο πρόβλημα, πηγαίνετε για περπάτημα. Σύμφωνα με μελέτη του 2014 μια βόλτα με τα πόδια ενισχύει τη δημιουργικότητα. Τεστ που έγιναν σε ανθρώπους ενώ κάθονταν και ενώ περπατούσαν ή έκαναν τζόκινγκ, έδειξαν ότι οι τελευταίοι σκέφτονται πιο δημιουργικά.

Αδυνατίζει

Αν περπατάτε συστηματικά, αργά ή γρήγορα θα διαπιστώσετε ότι μπαίνετε πιο εύκολα στο αγαπημένο σας τζιν. Ακόμη και αν η ζυγαριά δεν δείχνει μεγάλη διαφορά, βελτιώνεται η ανταπόκριση του οργανισμού στην ινσουλίνη, η οποία παίζει ρόλο στη μείωση του λίπους στην περιοχή της κοιλιάς. Το καθημερινό περπάτημα επιταχύνει τον μεταβολισμό λόγω της καύσης θερμίδων και προλαμβάνει την απώλεια μυϊκής μάζας.

Διαβάστε ακόμα: Καύση θερμίδων: Αφρόλουτρο στη μπανιέρα – περπάτημα σημειώσατε «Χ»! 

Ασκήσεις που μπορείτε να κάνετε πριν σηκωθείτε από το κρεβάτι σας!

Αν δεν είστε πρωινοί τύποι και δεν πρόκειται ποτέ να σηκωθείτε το πρωί από το κρεβάτι σας για να βγείτε για τρέξιμο ή για να πάτε στο γυμναστήριο, υπάρχει τρόπος να γυμναστείτε και να ξεκινήσετε τη μέρα σας με περισσότερη ενέργεια.

Όσο και αν σας φαίνεται παράξενο, οι ασκήσεις στο κρεβάτι μπορούν να βοηθήσουν στην ενεργοποίηση μικρών σταθεροποιητικών μυών.

Οι ασταθείς επιφάνειες (στρώματα) μπορούν να είναι επωφελείς για την οικοδόμηση πυρήνα δύναμης, τη βελτίωση της ισορροπίας, και τόνωση σε διάφορες περιοχές του σώματος.

Χωρίς συγκεκριμένα ρούχα, χωρίς εξοπλισμό λίγο πριν τον πρωινό σας καφέ.

1. Ανάταση λεκάνης

Οι πατούσες πρέπει να ακουμπούν στο στρώμα και οι γάμπες να είναι κάθετες σε αυτό. Σηκώνετε την μέση σας και δημιουργείτε με το σώμα σας το σχήμα της γέφυρας.

2. To ανάποδο «Α»

Ξαπλώστε με τους γοφούς να ακουμπούν το κρεβάτι. Κρατήστε όρθια τους ώμους σας και τεντώστε τα χέρια σας μπροστά, με τα πόδια να είναι και αυτά ανεβασμένα και να προσπαθούν να ακουμπήσουν με τα χέρια σας.

Λάθος να τρέχεις στο διάδρομο και να βλέπεις τηλεόραση!

3. Aκουμπήστε τα πέλματά σας

Ξεκινήστε με το να σηκώσετε ψηλά και κάθετα με τον κορμό σας, τα πόδια σας. Τεντώστε τα και παράλληλα τεντώστε και τα χέρια σας με σκοπό να φτάσουν όσο πιο κοντά γίνεται στα πέλματά σας. Κάντε 20 επαναλήψεις.

4. Πλάγια ανάταση ποδιού

Ξαπλώστε από την μία πλευρά, με τον κορμό σας να είναι τεντωμένος. Παράλληλα, πραγματοποιήστε όσο πιο ψηλά μπορείτε μία ανάταση του ποδιού που βρίσκεται στην επάνω μεριά του σώματος σας. Κάντε περίπου 20 επαναλήψεις.

5. Η άσκηση του ψαλιδιού

Ξαπλώστε με την πλάτη σας και τη μέση σας να ακουμπά κάθετα στο στρώμα του κρεβατιού. Στη συνέχεια σηκώστε το δεξί πόδα προς τα πάνω σε γωνία 45 μοιρών και το αριστερό πόδι προς τα κάτω σε αντίστοιχη γωνία. Επαναλάβετε με εναλλαγές στα πόδια για 20 φορές.

6. H στάση της σανίδας

Ξαπλώστε μπρούμυτα στο στρώμα του κρεβατιού, ακουμπώντας τους αγκώνες σας κάθετα σε αυτό και στηριζόμενη στα δάχτυλα των ποδιών σας. Μείνετε εκεί για περίπου 1 λεπτό. Η άσκηση αυτή γυμνάζει τόσο τα μπράτσα και τα χέρια, όσο και τα πόδια αλλά και την κοιλιά.

7 λόγοι που πρέπει να κάνεις σανίδα κάθε μέρα

7. H άσκηση της πεταλούδας

Ξαπλώστε και ανοίξτε τόσο τα χέρια σας όσο και τα πόδια σας σε σχήμα φτερών πεταλούδας. Τα χέρια να ακουμπούν στο κεφάλι και οι πατούσες των ποδιών να ακουμπούν μεταξύ τους. Ανοιγοκλείνετε τα χωρίς να τα μετακινείτε από το σημείο της ένωσης. Κάντε περίπου 20 επαναλήψεις.

8. Push ups

Οι περισσότερες από εμάς τα μισούμε αλλά είναι πράγματι πολύ αποτελεσματικά. Η άσκηση αυτή είναι γνωστή και γυμνάζει τόσο χέρια όσο και πόδια. Επαναλάβετε στο στρώμα του κρεβατιού σας περίπου 25 φορές.

Λάθος να τρέχεις στο διάδρομο και να βλέπεις τηλεόραση!

Λάθος να τρέχεις στο διάδρομο και να βλέπεις τηλεόραση!

Στα περισσότερα γυμναστήρια πλέον, υπάρχουν τηλεοράσεις «στρατηγικά» τοποθετημένες απέναντι από τα σημεία που είναι οι διάδρομοι. Κάπως πρέπει να ξεχαστούν όσοι περπατούν ή τρέχουν σε αυτά τα μηχανήματα. Αλλά είναι λάθος.

Έρευνα των πανεπιστημίων της Βαλένθια και του Nottingham Trent επισημαίνει ότι οι δρομείς που κοιτάζουν ευθεία μπροστά- για παράδειγμα στην οθόνη της τηλεόρασης που είναι μπροστά τους- και όχι προς τα κάτω, αλλάζουν και τη στάση του σώματός τους, με αποτέλεσμα να σηκώνουν ψηλότερα τα πόδια τους τρέχοντας.

Αυτό, πέρα από το ό,τι σημαίνει πως τρέχουν πιο αργά, μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό, καθώς τα γόνατα και οι αστράγαλοι απορροφούν τους κραδασμούς που προκαλούνται από το γεγονός ότι τα πόδια σηκώνονται πιο ψηλά σε κάθε διασκελισμό.

Φυσικά αυτό δεν είναι το μόνο λάθος που κάνουμε στον διάδρομο. Δειτε ΕΔΩ μερικά ακόμα.

Πως θα ξεχαστείς;

Πώς όμως μπορεί να απασχοληθεί κανείς κάνοντας διάδρομο; Ο Guardian, σε σχετικό άρθρο, προτείνει μουσική, κάποιες εφαρμογές για τρέξιμο που ενημερώνουν ανά διαστήματα για την ταχύτητα και την απόσταση που έχει καλύψει ο δρομέας ή μερικά… παιχνίδια του μυαλού.

Για παράδειγμα να μετρά κανείς από μέσα του είτε κανονικά, είτε ανάποδα για να ξεχνιέται. Μία άλλη λύση είναι να οραματίζεται κάποιος τι θα ακολουθήσει μετά το γυμναστήριο, όπως ένα χαλαρωτικό μπάνιο ή μία έξοδος για ποτό.

Επίσης θα πρέπει να ξέρετε ότι ο διάδρομος μπορεί να σας βοηθήσει να γυμνάσετε και τους κοιλιακούς σας!

Διαβάστε ακόμα: Ο διάδρομος στο γυμναστήριο είναι παγίδα… θανάτου

Γίνεται να γυμνάζεσαι σωστά και να μην βλέπεις βελτίωση;

Γίνεται να γυμνάζεσαι σωστά και να μην βλέπεις βελτίωση;

Του Alex Hutchinson*

Tα τελευταία χρόνια έχω αναφερθεί αρκετές φορές στο θέμα της μη ανταπόκρισης στην άσκηση. Υπάρχουν άτομα που όσο σκληρά και αν προπονούνται, δεν έχει κανένα αποτέλεσμα η άσκηση επάνω τους;

Aυτή ήταν μια άποψη που πολλοί υποστήριζαν με βάση τις έρευνες που έγιναν την δεκαετία του 90. Ωστόσο μελέτη που πραγματοποιήθηκε στον Καναδά το 2015 ήρθε να ανατρέψει τα δεδομένα καθώς αυτή υποστήριξε πως σχεδόν όλοι όσοι κάνουν εντατική άσκηση, βλέπουν αλλαγές στην φυσική κατάσταση και το σώμα τους. Μάλιστα μια νέα έρευνα που έγινε νωρίτερα μέσα στο τρέχον έτος ήρθε να επιβεβαιώσει την παραπάνω άποψη.

Ωστόσο η πραγματικότητα μάλλον είναι λίγο πιο περίπλοκη από όσο δείχνει. Μιλώντας πριν λίγες εβδομάδες με την Louise de Lannoy, μια εκ των συγγραφέων της μελέτης του 2015, με ενημέρωσε για τα τελευταία ευρήματα της έρευνας αλλά και για τις προκλήσεις αναφορικά με την μέτρηση και την ανάλυση της ατομικής ανταπόκρισης στην προπόνηση.

Η νεότερη μελέτη της Lannoy δημοσιεύθηκε στο PLoS ONE και παρέχει περισσότερα στοιχεία σε σχέση με την έρευνα του 2015 στην οποία οι συμμετέχοντες έκαναν προπόνηση για 24 εβδομάδες με εναλλαγές στην ένταση.

Στην αρχική έρευνα, οι συμμετέχοντες που ακολούθησαν πρόγραμμα αερόβιας άσκησης σε υψηλή ένταση, είχαν θαυμαστά αποτελέσματα στην φυσική κατάσταση.

Στην νέα μελέτη, εξετάστηκε η αντίδραση της ινσουλίνης και της γλυκόζης οι οποίες συμβάλουν στην εμφάνιση διαβήτη τύπου 2. Είναι γνωστό πως η άσκηση σε νορμάλ επίπεδα βελτιώνει αυτές τις παραμέτρους κατά μέσο όρο, ωστόσο μπορεί ο καθένας να βελτιωθεί;

Τι λέει η νεότερη έρευνα

Tα αποτελέσματα της νεότερης έρευνας είναι απογοητευτικά. Τα αποτελέσματα του μέσου όρου έδειξαν πως η ανταπόκριση της ινσουλίνης και της γλυκόζης βελτιώθηκε με την έντονη άσκηση. Ωστόσο εξετάζοντας τα επιμέρους ευρήματα, μόνο το 20% των ατόμων παρουσίασε βελτίωση αναφορικά με αυτές τις παραμέτρους ανεξάρτητα από το είδος της άσκησης.

Γιατί συνέβη αυτό; Mέρος της απάντησης έχει να κάνει με την υψηλή τιμή δείκτη που έθεσαν οι ειδικοί σχετικά με το τι συνεπάγεται βελτίωση για κάποιον. Θεώρησαν πως σημαντική βελτίωση θα σήμαινε ένα νούμερο διπλάσιο του μεγέθους της τυπικής παραλλαγής.

Αν χρησιμοποιούσαν ένα  κατώτατο όριο, όπως το «κάτι πάνω από μηδέν», τότε θα υπήρχαν περισσότερες ανταποκρίσεις ανάμεσα στο 50% – 90% ανάλογα με την ομάδα άσκησης.

Αλλά με αυτή την προσέγγιση θα έπρεπε να συμπεράνουμε πως οι μισοί από τους συμμετέχοντες παρουσίασαν μεγάλη βελτίωση, κάτι που δεν είναι λογικό.

Αν υπήρχε ένα τέλειο σύστημα μέτρησης, πιθανώς να συμπεραίναμε πως πάνω από το 20% των συμμετεχόντων στο πείραμα, βελτίωσε την απόκριση της ινσουλίνης και της γλυκόζης, ωστόσο το ποσοστό ήταν πολύ κάτω από το 100%.

Μπορούν να είναι σίγουροι μόνο για το 20%

Όταν ρωτηθηκε η Lannoy για αυτό, είπε πως υποθέτουν ότι πάνω από το 20% βελτιώνεται αλλά μπορούν να είναι σίγουροι μόνο για το 20% και όχι για παραπάνω. Για να εντοπιστούν περισσότεροι ανταποκρινόμενοι, θα πρέπει να γίνουν επαναληπτικές μετρήσεις και αυτό έχει ένα αυξημένο κόστος και απαιτεί οργανωμένο εξοπλισμό.

Που μας οδηγεί τελικά όλη αυτή η ανάλυση; Εξακολουθώ να θεωρώ πως η αερόβια άσκηση υψηλής έντασης μπορεί σχεδόν πάντοτε να επιφέρει αλλαγές στο σώμα μας.

Ωστόσο η ανταπόκριση της γλυκόζης και της ινσουλίνης δεν είναι πάντοτε θετική για όλους τους ανθρώπους. Δεν θα εκπλαγούμε αν αποδειχθεί κάτι τέτοιο και για άλλες παραμέτρους όπως η αρτηριακή πίεση και η χοληστερόλη. Επίσης δεν θα εκπλαγούμε αν αποδειχθεί ότι η ίδια άσκηση δεν κάνει την ίδια δουλειά σε όλους. Κάποιοι μπορεί να βελτιώνονται πολύ και κάποιο άλλοι ελάχιστα ή και καθόλου.

Δείτε εδώ τα πλήρη στοιχεία της νεότερης έρευνας για την μη ανταπόκριση στην άσκηση.

Διαβάστε ακόμα: Ποιος είναι ο σωματότυπός σας και πως επηρεάζει την διατροφή και την άσκηση;

* Ο Alex Hutchinson είναι άρθρογράφος στο runnersworld.com

Mέγιστη καρδιακή συχνότητα: Πως υπολογίζεται και σε τι χρησιμεύει στην προπόνηση

Mέγιστη καρδιακή συχνότητα: Πως υπολογίζεται και σε τι χρησιμεύει στην προπόνηση

Δεν είναι μυστικό: στους δρομείς αρέσουν πολύ τα φανταχτερά γκαντζετάκια που έχουν να κάνουν με το τρέξιμο. Αν είστε από αυτούς και ταυτόχρονα ψάχνεται μια δικαιολογία για να αγοράσετε ένα ακόμα, τότε μάθετε πως το να έχετε ένα ρολόι που θα μετράει τους χτύπους της καρδιάς σας ενώ τρέχετε είναι πολύ χρήσιμο.

«Η εκπαίδευση με βάση τον καρδιακό ρυθμό σας επιτρέπει να αναλύετε τις προσπάθειές σας, να διαχειρίζεστε τόσο τις χαλαρές όσο και τις εντατικές ασκήσεις με τον σωστό τρόπο και να κρατάτε το τέμπο σας στο επιθυμητό επίπεδο», λέει ο Τέρα Κάστρο, ιδιοκτήτης γυμναστηρίου στο Ντιτρόιτ. «Χωρίς τα δεδομένα του καρδιακού ρυθμού δεν είστε σε θέση να απολαύσετε το πλήρη οφέλη μιας προπόνησης ενώ επιπλέον, η προπόνηση με βάση τον καρδιακό ρυθμό είναι ένας τρόπος να σιγουρευτείτε ότι η προπόνηση που κάνετε μπορεί να έχει μια ορθολογική ανάκαμψη», τονίζει.

Βέβαια για να εκτελέσετε σωστά μια άσκηση με βάση τον καρδιακό ρυθμό, θα πρέπει να γνωρίζετε τις διαφορετικές ζώνες καρδιακού ρυθμού και συγκεκριμένα τη μέγιστη τιμή καρδιακού ρυθμού που μπορείτε να επιτύχετε κατά τη διάρκεια της άσκησης. Ή τέλος πάντων, στο περίπου.

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να βρείτε το μέγιστο καρδιακό ρυθμό σας είναι να τον υπολογίσετε με μία από τις πολλές εξισώσεις βασισμένες στην ηλικία. Η πιο γνωστή από αυτές είναι η φόρμουλα Fox. Είναι πολύ απλό: 220 – ηλικία= Μέγιστος Καρδιακός Ρυθμός

Αυτό σημαίνει ότι για έναν 30χρονο δρομέα ο εκτιμώμενος μέγιστος καρδιακός ρυθμός θα είναι 190. Στη συνέχεια, οι ζώνες καρδιακού ρυθμού μπορούν να προσδιοριστούν υπολογίζοντας δεδομένο ποσοστό του 190.

Το πρόβλημα με τη φόρμουλα Fox είναι ότι δεν είναι και το πιο ακριβές μέτρο δεδομένου ότι πολλές μεταβλητές επηρεάζουν τον Μέγιστο Καρδιακό Ρυθμό, συμπεριλαμβανομένων των γενετικών χαρακτηριστικών αλλά και των φαρμάκων, του σωματικού μεγέθους και του υψομέτρου του κάυε ανθρώπου. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν όλοι οι δρομείς ίδιας ηλικίας τις ίδιες μέγιστες καρδιακές συχνότητες.

Συχνότητες και υπολογισμοί

Εξαιτίας αυτού, τουλάχιστον έξι άλλες φόρμουλες έχουν υποστηρικτές που ισχυρίζονται ότι είναι οι «πιο ακριβείς» για την πρόβλεψη του μέγιστου καρδιακού ρυθμού. Φυσικά, οι ερευνητές καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να επικυρώσουν στη σωστή μέθοδο, αλλά αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο. Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2011 που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Journal of Strength and Conditioning Research» κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για τους δρομείς που βρίσκονται στην ηλικία του κολεγίου, οι εξισώσεις Gellish και Fairburn είναι οι πιο ακριβείς. Το Αμερικανικό Κολλέγιο Αθλητικής Ιατρικής συνιστά μεθόδους με τυπική απόκλιση επτά παλμών ανά λεπτό όπως οι εξισώσεις Gellish και Tanaka.

Πάντως, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2010 διαπίστωσε ότι όσο μεγαλύτερο ηλικιακά είναι ένα άτομο και όσο υψηλότερο είναι ο δείκτης μάζας σώματός του, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να προβλεφθεί η μέγιστη τιμή των καρδιακών ρυθμών με ακρίβεια. Και αυτό ανεξάρτητα από τη φόρμουλα που θα χρησιμοποιηθεί. Έτσι, μελέτες που βασίζονται σε υγιή άτομα, σε ηλικιωμένους ή πολύ εκπαιδευμένους αθλητές, δεν είναι καλοί προγνωστικοί δείκτες για ανθρώπους με άλλα χαρακτηριστικά.

Ποιος είναι ο δικός σας καρδιακός ρυθμός

Τι πρέπει να κάνετε λοιπόν; Το να έχετε μια εκτίμηση για το ποιος είναι ο δικός σας μέγιστος καρδιακός ρυθμός η οποία θα βασίζεται σε κάποια από τις γνωστές μεθόδους, δεν είναι κακό. Αλλά από εκεί και πέρα, πρέπει να αρχίστε να δίνετε προσοχή στο σημείο που η καρδιακή συχνότητα σας σταθεροποιείται κατά τη διάρκεια των προπονήσεων για να δείτε αν οι εκτιμήσεις είναι ακριβείς. «Ο ρόλος του Μέγιστου Καρδιακού Ρυθμού είναι να αποτελεί έναν οδηγό για την προπόνηση. Όσο πιο κοντά βρίσκεστε σε αυτόν κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και των αγώνων σας, τόσο λιγότερος είναι ο χρόνος που μπορείτε να συνεχίσετε την άσκηση που κάνετε με αυτόν τον ρυθμό», εξηγεί ο Ουίλιαμ Ρόμπερτς, καθηγητής στο τμήμα οικογενειακής ιατρικής και κοινοτικής υγείας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα.

Μόλις αγοράσετε έναν αισθητήρα καρδιακού ρυθμού, και αφού εκτιμήσετε τον Μέγιστο Καρδιακό Ρυθμό σας, οριοθετήστε τις διαφορετικές ζώνες καρδιακού ρυθμού έτσι ώστε να γνωρίζετε τα όριά σας για κάθε προπόνηση. Οι ζώνες χωρίζονται ως εξής:

Ζώνη 1: 55 τοις εκατό έως 65 τοις εκατό του Μέγιστου Καρδιακού Ρυθμού σας: Πρόκειται για μια πολύ άνετη προσπάθεια που χρησιμεύει για προθέρμανση και χαλάρωμα.

Ζώνη 2: 65 τοις εκατό έως 75 τοις εκατό του Μέγιστου Καρδιακού Ρυθμού σας: Αφορά το μεγαλύτερο μέρος της προπόνηση, πρόκειται για χαλαρή εκγύμναση κατά τη διάρκεια της οποίας μπορείτε να μιλάτε χωρίς να κόβεται η ανάσα σας.

Ζώνη 3: 75 τοις εκατό έως 85 τοις εκατό του Μέγιστου Καρδιακού Ρυθμού σας: Αυτή είναι μια σχετικά άνετη σκληρή προσπάθεια κατά την οποία μπορείτε να πείτε μόνο σύντομες, σπασμένες προτάσεις.

Ζώνη 4: 85 τοις εκατό έως 95 τοις εκατό του Μέγιστου Καρδιακού Ρυθμού σας: Αυτή είναι μια πραγματικά πολύ σκληρή προσπάθεια.

Απλά να θυμάστε πως επειδή οι μέγιστες τιμές καρδιακού ρυθμού προβλέπονται βάσει ηλικίας, ίσως χρειαστεί να προσαρμόσετε τις ζώνες σας με την πάροδο του χρόνου και με βάση τα δικά σας αποτελέσματα και τον τρόπο που αισθάνεστε κάθε τρέξιμο να τις υπολογίσετε ξανά.

Διαβάστε ακόμα: Καρδιακός ρυθμός: Ο τέλειος «μετρητής» αποτελεσματικότητας της προπόνησης

Τι συμβαίνει στον οργανισμό μετά από μία και μόνο προπόνηση

Τι συμβαίνει στον οργανισμό μετά από μία και μόνο προπόνηση

Tα άτομα που ασκούνται καθημερινά έχουν πολλαπλά οφέλη, ωστόσο λίγοι γνωρίζουν τι τους προσφέρει η πρώτη φορά που θα κάνουν προπόνηση.

«Ανάλογα με τον τύπο άσκησης που κάνετε, μπορεί να υπάρξουν πολλές ωφέλιμες αλλαγές, όπως βελτιωμένη καρδιαγγειακή απόδοση, αυξημένη οστική πυκνότητα, υψηλότερη μεταβολική απόδοση, αυξημένη μυϊκή μάζα και φυσικά μειωμένο σωματικό λίπος», υπογραμμίζει ο Murphy Grant, πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Αθλητικών Εκπαιδευτών στις ΗΠΑ.

«Όλα αυτά χρειάζονται χρόνο, ωστόσο, από την πρώτη κιόλας φορά, από την πρώτη προπόνηση, μόνο θετικά πράγματα σας συμβαίνουν», τονίζει.

Διαβάστε αναλυτικά τα οφέλη που θα έχετε από την πρώτη επαφή με την γυμναστική:

Έχετε καλύτερη εικόνα για το σώμα σας

Έχοντας θετική γνώμη για το σώμα σας αλλάζετε τον τρόπο που βλέπετε γενικά τον εαυτό σας. Αυτό βρίσκει εφαρμογή κατά κύριο λόγο στις γυναίκες καθώς αν δεν τους αρέσει αυτό που βλέπουν στον καθρέφτη τότε αποκτούν χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη και ψυχικά νοσήματα. Από την πρώτη κιόλας μέρα στο γυμναστήριο, στα μάτια σας υπάρχουν αλλαγές!

Ενισχύονται λειτουργίες του εγκεφάλου

Σύμφωνα με έρευνες μια και μόνο επίσκεψη στο γυμναστήριο μπορεί να επηρεάσει την εγκεφαλική λειτουργία στο σύνολό της. Ιδιαίτερα η άσκηση έχει θετική επίδραση στον προμετωπιαίο φλοιό ένα μέρος του εγκεφάλου που σχετίζεται με την μνήμη και την προσήλωση στην εργασία. Και αυτό, από την πρώτη μέρα.

Βελτιωμένη διάθεση

Η πρώτη φορά στον διάδρομο ενδεχομένως να κάνει θαύματα καθώς μελέτες πάνω σε τρωκτικά έδειξαν πως η άσκηση στην ρόδα ενισχύει τα επίπεδα τριών βασικών χημικών ουσιών: σεροτονίνη, ντοπαμίνη και νοραδρεναλίνη. Αυτοί είναι οι τρεις νευροδιαβιβαστές που σχετίζονται με την καλύτερη διάθεση.

Λιγότερο στρες

Οι επιδράσεις της άσκησης στην καταπολέμηση του άγχους είναι πολλαπλές. Ακόμη και μια συνεδρία μπορεί να προκαλέσει την απελευθέρωση κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες. Μέσω αυτής της διαδικασίας εν συνεχεία μειώνεται η ανταπόκριση της ίδιας ορμόνης που μπορεί να προκληθεί από άλλους παράγοντες όπως ένα δύσκολο τεστ ή μια δημόσια ομιλία.

Πρόληψη ασθενειών

Μια μικρή δόση άσκησης βοηθά στην προστασία από συγκεκριμένες ασθένειες, ενώ η ώθηση στους νευροδιαβιβαστές μπορεί να βοηθήσει τα άτομα που πάσχουν από κατάθλιψη ή αυτά που αντιμετωπίζουν γνωστικές διαταραχές.

Μεγαλύτερη δημιουργικότητα

Ο ιππόκαμπος αποτελεί μία εγκεφαλική δομή που είναι μέρος του μεταιχμιακού συστήματος. Συμμετέχει στη μεταφορά πληροφοριών από τη βραχυπρόθεσμη μνήμη στη μακροπρόθεσμη και την πλοήγηση στο χώρο. Οι άνθρωποι με εκτεταμένες διμερείς βλάβες στον ιππόκαμπο εμφανίσουν αδυναμία να σχηματίζουν και να συγκρατούν νέες πληροφορίες. Μελέτες έχουν δείξει πως η άσκηση επηρεάζει θετικά τον ιππόκαμπο και αυτό μπορεί με την σειρά του να ενισχύσει την φαντασία και τις δημιουργικές ικανότητες.

Φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχνάτε πως όσο περισσότερο ασκείστε, τόσο μεγαλύτερο το όφελος για την υγεία σας. Η άσκηση για μεγάλα διαστήματα μπορεί να προλάβει την εμφάνιση της άνοιας σε μια συγκεκριμένη ηλικία, καθώς ενισχύει τμήματα του εγκεφάλου που είναι πιο ευαίσθητα στην γήρανση. Επίσης η άσκηση σε λογικά επίπεδα μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ψυχικών νοσημάτων.

Διαβάστε ακόμα: Κάντε ένα δώρο ζωής στον εαυτό σας: Ξεκινήστε γυμναστική ΤΩΡΑ!

x

Send this to a friend