Υγρασία και τρέξιμο: Το πιο δύσκολο… εμπόδιο

Πως πρέπει να διαχειρίζεται ένας δρομέας το θέμα της υγρασίας;

Οι περισσότεροι πριν πάνε να τρέξουν ελέγχουν το δελτίο καιρού για να δουν αν θα κάνει ζέστη ή κρύο, αν θα βρέχει ή όχι, όμως αρκετοί κάνουν το λάθος και δεν τσεκάρουν τα ποσοστά υγρασίας.

«Από όλες τις μετρήσεις, όσον αφορά τις κλιματολογικές συνθήκες, που χρειαζόμαστε για να αξιολογήσουμε τον κίνδυνο της ζέστης για τους δρομείς μας, η υγρασία είναι ο μεγαλύτερος παράγοντας», τονίζει ο George Chiampas, ο διευθύνων ιατρός του Μαραθωνίου του Chicago.

Για παράδειγμα, μία μέρα με 30 βαθμούς Κελσίου με 70% υγρασία ένας δρομέας την αισθάνεται σαν μία μέρα με 38 βαθμούς Κελσίου, κάνοντας δυσκολότερο το έργο του.

Γιατί γίνεται το τρέξιμο πιο δύσκολο στην υγρασία;

Οταν κάποιος τρέχει η θερμοκρασία του σώματός του ανεβαίνει, με τους ιδρωτοποιούς αδένες μέσω του ιδρώτα που παράγουν μεταφέρουν την περίσσεια ζέστη στην επιφάνεια του δέρματος προκειμένου να εξατμιστεί. Τα μεγάλα ποσοστά υγρασίας δημιουργούν προβλήματα στην εν λόγω διαδικασία, με τον καθηγητής στην Ιατρική σχολή Sanford του πανεπιστημίου της South Dakota, Michael Bergeron, να εξηγεί ότι «Σε μια ζεστή, υγρή μέρα χωρίς να φυσάει ο αέρας, χάνεις τον τρόπο να αποβάλλεις την ζέστη του κορμού του σώματος σου, ή οποία μπορεί να κάνει το τρέξιμο επικίνδυνο».

Γιατί τα χέρια κάνουν το τρέξιμό σου καλύτερο;

Από την πλευρά του ο George Chiampas υπογραμμίζει ότι «σε περιπτώσεις υπερθέρμανσης και αφυδάτωσης, το σώμα μπαίνει σε «λειτουργία επιβίωσης», διατηρώντας σταθερή τη ροή του αίματος στα ζωτικά όργανα και στο δέρμα.

Παράλληλα, η πέψη γίνεται δυσκολότερα λόγω της μείωσης του αίματος που πηγαίνει στο γαστρεντερικό σύστημα, κάτι που μπορεί να προκαλέσει ναυτία.

Οταν κάποιος υπερθερμαίνεται γίνεται πιο επιρρεπής σε πόνους κάτω από τα πλευρά και δυσκολεύεται να αναπνεύσει, ενώ ο καρδιακός παλμός του κλιμακώνεται, καθώς η καρδιά και οι πνεύμονες λειτουργούν περισσότερο, προσπαθώντας να μεταφέρουν το απαραίτητο οξυγόνο σε όλο σου το σώμα.

Επιπλέον, σε περίπτωση που συνεχιστεί η άσκηση θα αυξηθεί και η θερμοκρασία του εγκεφάλου κάτι που μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερα προβλήματα».

«Η θερμοκρασία σου μπορεί να αυξηθεί μέσα σε λίγα λεπτά.   Αν τρέχεις 5 km ή 10 km σε μια ζεστή μέρα, μπορείς να αυξήσεις την θερμοκρασία του σώματος σου πολύ γρήγορα», επισημαίνει ο Bergeron, σημειώνοντας ότι όλοι οι δρομείς ανεξαρτήτου εμπειρίας μπορούν να αντιμετωπίσουν προβλήματα λόγω υγρασίας.

Κάθε οργανισμός αντιμετωπίζει διαφορετικά τη ζέστη και την υγρασία. Για παράδειγμα, ένας μεγαλόσωμος άνθρωπος παράγει περισσότερη θερμότητα, κάτι που σημαίνει ότι είναι πιο εύκολο να υπερθερμανθεί.

Ενας άλλος παράγοντας που παίζει ρόλο είναι η ηλικία, καθώς με την πάροδο του χρόνου  το σώμα προσαρμόζεται όλο και πιο δύσκολα στην ζέστη.

Επίσης, η αλλαγή τοποθεσίας προκαλεί αλλαγές στις λειτουργίες του οργανισμού, με αποτέλεσμα ένας άνθρωπος να χρειάζεται περίπου 10-15 ημέρες για να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα.

Τρέξιμο σε ανηφόρα ή κατηφόρα; Τελικά τι είναι πιο επίπονο;

Συμβουλές για καλύτερη διαχείριση του προβλήματος

Οπως είπαμε και παραπάνω, όταν θέλεις να τσεκάρεις το δελτίου καιρού πριν πας να τρέξεις δεν πρέπει να ελέγχεις μόνο τη θερμοκρασία, αλλά και το ποσοστό υγρασίας.

Πάντως, αν δεν μπορεί να αποφύγεις το τρέξιμο επέλεξε τον διάδρομο του γυμναστηρίου ή κάποιο άλλο χώρο που κλιματίζεται.

Αν θέλεις να τρέξεις στη φύση προσπάθησε να το κάνεις σε σκιερό δρόμο ή κοντά σε νερό όπου οι θερμοκρασίες είναι πιο χαμηλές, ενώ βάλε στο πρόγραμμα τα διαλείμματα περπατήματος και μην ξεχνάς να εδυνατώνεσαι.

Γενικότερα, όταν δεν αισθάνεσαι καλά σταμάτησε την άσκηση. Ακόμα και αν δεν έχει ολοκληρώσει την προπόνησή σου. Ετσι, σταδιακά θα μπορέσεις να διαβάσεις το σώμα σου καλύτερα και θα αποφύγεις τις δυσάρεστες εκπλήξεις.

Διαβάστε επίσης: Συμβουλές για τρέξιμο σε χαμηλές θερμοκρασίες από έναν ειδικό

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Το 6ο Veikou Trail θα πραγματοποιηθεί στις 6 Φεβρουαρίου

Η Οργανωτική Επιτροπή του 6ου Veikou Trail, μετά και την απαραίτητη έγκριση του Υγειονομικού Πρωτοκόλλου, από την Αρμόδια Υγειονομική Επιστημονική Επιτροπή της ΓΓΑ, ανακοινώνει την νέα ημερομηνία διεξαγωγής του 6ου Veikou Trail.

Έτσι λοιπόν η διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 06 Φεβρουαρίου.

Οι εγγραφές θα ανοίξουν σύντομα. Οι εγγραφές που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι και το κλείσιμο, είναι ενεργές και όσοι δρομείς επιθυμούν να λάβουν μέρος στην νέα ημερομηνία, μπορούν να προχωρήσουν στην πληρωμή του αντιτίμου συμμετοχής.

Οι εγγραφές θα κλείσουν την Τετάρτη 26 Ιανουαρίου στις 12 το βράδυ.

Όσοι δρομείς έχουν ολοκληρώσει την εγγραφής τους και αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να λάβουν μέρος στην νέα ημερομηνία, θα λάβουν πίσω το αντίτιμο συμμετοχής. Θα πρέπει όμως απαραίτητα να επικοινωνήσουν με την διοργάνωση, στο [email protected], αποστέλλοντας τραπεζικό λογαριασμό Πειραιώς με το όνομα του δικαιούχου. Επίσης θα πρέπει να αναφέρουν το ονοματεπώνυμο του δρομέα και τον αριθμό VT-…  της εγγραφής τους. Σε περίπτωση άλλης Τράπεζας, εκτός της συνεργαζόμενης, θα επιστρέφεται το ποσό της εγγραφής μείον της τραπεζικής προμήθειας.

Η ακύρωση της συμμετοχής είναι δυνατή μέχρι και το κλείσιμο των εγγραφών. Μετά το πέρας της ημερομηνίας και της ώρας που έχει ανακοινωθεί, δεν υπάρχει δυνατότητα ακύρωσης και επιστροφή του αντιτίμου συμμετοχής.

Για περισσότερες πληροφορίες, οι δρομείς μπορούν να επικοινωνούν με την οργανωτική επιτροπή του αγώνα μέσω email στο [email protected].

Διαρκής ενημέρωση για το 6ο Veikou Trail παρέχεται επίσης μέσω της ιστοσελίδας της διοργάνωσης www.veikoutrail.gr και της σελίδας facebook www.facebook.com/veikoutrail

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Τρέξιμο στον διάδρομο ή σε εξωτερικό χώρο;

Τρέξιμο στον διάδρομο ή σε εξωτερικό χώρο;

Οι περισσότεροι δρομείς έχουν αναγκαστεί στη ζωή τους, είτε εξαιτίας των κακών συνθηκών των προπονήσεών τους είτε λόγω διάφορων περιορισμών του χρόνου, να αντικαταστήσουν το τρέξιμο στο δρόμο με τρέξιμο στον διάδρομο.

Και κάπως έτσι, προκύπτουν διαρκώς ερωτήματα ανάμεσα στους δρομείς για το αν είναι καλύτερη η προπόνηση σε διάδρομο ή στον δρόμο.

Για να είναι εντελώς κατανοητή η διαφορά ανάμεσα στα δύο είδη προπόνησης, έχει εφευρεθεί ο «κανόνας του 1%»: αν υψώσετε τον διάδρομο κατά 1% όσον αφορά την κλίση του, το τρέξιμο πάνω του αυτόματα θα αντικατοπτρίζει τη φυσική ανύψωση ενός επίπεδου δρόμου. Φυσικά, αυτό δεν αρκεί από μόνο του για να αναλυθεί η διαφορά ανάμεσα στα δυο είδη προπόνησης.

Σε μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Sports Medicine», επιστήμονες από την Αυστραλία προσπάθησαν να απαντήσουν στα βασικά ερωτήματα αναφορικά με το θέμα, διερευνώντας τις διαφορές στις επιδόσεις στο διάδρομο έναντι του πραγματικού εδάφους.

Τα δεδομένα

Για να συγκεντρώσουν αυτά τα δεδομένα, ανέλυσαν 34 μελέτες που συνέκριναν τις συνθήκες ανάμεσα στα δυο είδη προπόνησης. Δώδεκα από τις εν λόγω μελέτες ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να τρέξουν με κλίση 1% πιο υψωμένη στον διάδρομο, ενώ οι υπόλοιπες χρησιμοποίησαν υψηλότερες ή χαμηλότερες κλίσεις.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε τρία βασικά μέτρα σύγκρισης: τη φυσιολογία (το πόσο έντονα λειτουργούσαν τα όργανα των δρομέων για να διατηρήσουν το ρυθμό τους και να ολοκληρώσουν τις προπονήσεις τους), το επίπεδο αντίληψης των δρομέων και τις επιδόσεις τους.

Το ενδιαφέρον είναι ότι διαπιστώθηκε πως όταν οι δρομείς έτρεχαν σε υψηλή ένταση στο διάδρομο παρουσίαζαν υψηλότερους καρδιακούς ρυθμούς και υψηλότερα επίπεδα αντιληπτικής ικανότητας από ό,τι όταν έτρεχαν με την ίδια ταχύτητα σε εξωτερικούς χώρους, αν και είχαν χαμηλότερα επίπεδα γαλακτικού στους εσωτερικούς χώρους σε σύγκριση με τους εξωτερικούς χώρους.

Αλλά όταν οι δρομείς έριξαν την ταχύτητά τους στον διάδρομο, τα καρδιακά τους ποσοστά και τα επίπεδα αντίληψης ήταν χαμηλότερα από ό,τι όταν έτρεχαν με την ίδια ταχύτητα σε πραγματικό έδαφος.

«Θεωρώ ότι το υπαίθριο τρέξιμο πιο ευχάριστο και λιγότερο απαιτητικό διανοητικά σε σχέση με την ίδια προπόνηση σε ένα διάδρομο», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης, Τζόελ Φούλερ στο Runner’s World. «Για το λόγο αυτό, κάνω προπόνηση σε εξωτερικούς χώρους», πρόσθεσε.

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο που προέκυψε από την έρευνα ήταν οι δρομείς έδειχναν περισσότερη αντοχή, έτρεχαν δηλαδή με μεγαλύτερη ένταση και για περισσότερο χρόνο, στο έδαφος παρά στο διάδρομο.
Αυτό ήταν μια έκπληξη για τον Φούλερ καθώς με δεδομένο πως στον διάδρομο αποφεύγονται μια σειρά από αρνητικές συνθήκες, όπως ο άνεμος, το κακό κλίμα και η υπερβολική ανύψωση, φαίνεται ότι οι δρομείς θα απέδιδαν καλύτερα στους διαδρόμους. «Και όμως, όταν οι δρομείς καλούνται να τρέξουν έξω, φτάνουν γρηγορότερους χρόνους», τονίζει ο Φούλερ.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Η έρευνα δείχνει ότι επειδή οι άνθρωποι όταν τρέχουν σε ένα διάδρομο νιώθουν ότι είναι σε ένα μηχάνημα που δεν μπορούν να ελέγξουν τόσο όσο οι εξωτερικές συνθήκες, τείνουν να επιλέγουν ταχύτητες που είναι πιο αργές σε σχέση με τις δυνατότητές τους.

Τελικά, υπάρχει μια ξεκάθαρη απάντηση για το ποιο από τα δύο είδη προπονήσεων είναι πιο ωφέλιμο για έναν δρομέα; Πάντα παίζει ρόλο και ο ψυχολογικός τομέας. Αν ξεπεραστεί αυτός, τότε κάνοντας χρήση του «κανόνα του 1%», αυτόματα έχεις εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες και ταυτόχρονα, έχεις προσομοιάσει στο έπακρο την κατάσταση του εδάφους. Αν ο ψυχολογικός παράγοντας δεν ξεπεραστεί, τότε προφανώς η προπόνηση σε εξωτερικούς χώρους είναι πιο ουσιώδης.

Διαβάστε ακόμα: Γιατί είναι μεγάλο λάθος να τρέχεις στο διάδρομο και να βλέπεις τηλεόραση;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend