Τρέξιμο: Παπούτσια με τεχνολογία αιχμής ή μίνιμαλ επιλογές;

Το παρακάτω κείμενο βασίζεται σε άρθρο του Peter Francis, Lecturer in Sport, Exercise and Rehabilitation Science, στο Leeds Beckett University, και δημοσιεύθηκε στο The Conversation.

Ήταν πριν από 4 με 6 έξι εκατομμύρια χρόνια που τα πρώτα ανθρωποειδή  εξελίχθηκαν για να περπατήσουν όρθια. Συνεχίσαμε να εξελισσόμαστε σε υπέροχους πεζοπόρους και δρομείς μεγάλων αποστάσεων, κάτι που έγινε  δυνατό από τα τοξωτά μας πόδια, τον αχίλλειο τένοντα και την ικανότητα να δροσίζουμε το σώμα μας με την εφίδρωση. Και για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, αυτό το ταξίδι έγινε χωρίς παπούτσια.

Ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι τα υποδήματα εμφανίστηκαν περίπου 30.000 χρόνια πριν. Αλλά πριν από περίπου 100 χρόνια τα μοντέρνα υποδήματα άλλαξαν το σχήμα του ποδιού μας. Από τη δεκαετία του 1970, τα μαξιλάρια των παπουτσιών για τρέξιμο έχουν γίνει συνώνυμα με την άσκηση.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε πριν αγοράσετε παπούτσια για τρέξιμο

Όμως, ένα αυξανόμενο πλήθος στοιχείων δείχνει ότι τα παπούτσια για τρέξιμο μπορεί να κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Μια τελευταία κριτική δείχνει ότι η χρήση παπουτσιών αλλάζει τον τρόπο που τρέχουμε και εξασθενεί το πόδι με τρόπο που μπορεί να συμβάλει σε πολλούς κοινούς αθλητικούς τραυματισμούς.

Προηγουμένως, μια ερευνητική ομάδα αποκάλυψε ότι μπορούμε ακόμα να τρέξουμε χωρίς παπούτσια, ειδικά αν ξεκινήσουμε νέοι. Τα παιδιά στη Νέα Ζηλανδία ηλικίας 12-19 τρέχουν σπριντ και μεσαίες αποστάσεις χωρίς παπούτσια. Επιπλέον, ο επιπολασμός του πόνου στα κάτω άκρα (γόνατα, αστράγαλοι και πόδια) ήταν σχετικά χαμηλός σε σύγκριση με παιδιά παρόμοιων ηλικίες από άλλες χώρες. Άλλες έρευνες έχουν δείξει επίσης διαφορές στη δομή και τη λειτουργία των ποδιών σε πληθυσμούς με παπούτσια και χωρίς παπούτσια.

Μια ανασκόπηση των τραυματισμών σε άνδρες και γυναίκες βρήκε ότι μεταξύ 35% και 50% των δρομέων έχουν τραυματιστεί κάποια στιγμή. Αυτοί οι αριθμοί θα μπορούσαν να θεωρηθούν υψηλοί -ειδικά για ένα είδος σαν το δικό μας που είναι προσαρμοσμένο στο τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων. Οι πιο συνηθισμένοι τραυματισμοί ήταν στα γόνατα, στα πόδια, στους αστραγάλους και στα πόδια. Οι περισσότεροι από αυτούς τους τραυματισμούς αφορούσαν κάποιο οστό ή συνδετικό ιστό, του οποίου η κύρια λειτουργία είναι να βοηθήσει στη μετάδοση δύναμης από τους μυς για να επιτρέψει την κίνηση.

Όταν το πόδι έρχεται σε επαφή με το έδαφος, το δέρμα, οι σύνδεσμοι, οι τένοντες και τα νεύρα του ποδιού τροφοδοτούν μια πλούσια πηγή πληροφοριών στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό σχετικά με την ακριβή θέση του ποδιού μας, συμπεριλαμβανομένης της έντασης, του τεντώματος και της πίεσης . Η ποιότητα αυτών των πληροφοριών επιτρέπει τον ακριβή έλεγχο των μυών να μετακινήσει τις αρθρώσεις μας σε μια θέση που απορροφά την πρόσκρουση και περιορίζει τη ζημιά.

Το πρώτο μαξιλαρωτό παπούτσι για τρέξιμο, μαζικής κυκλοφορίας, κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1970 και διαφημίστηκε ότι θα μπορούσε να αποτρέψει τραυματισμούς στο τρέξιμο. Παραδόξως, αυτή η αφήγηση έφτασε ακόμη και στην επιστημονική βιβλιογραφία. Στη δεκαετία του 1980, τα «καλύτερα παπούτσια για τρέξιμο» προτάθηκαν ως λόγος για τη μειωμένη επίπτωση της τενοντοπάθειας του αχίλλειου τένοντα σε μία μελέτη και τα «φτωχά παπούτσια» προτάθηκαν ως παράγοντας κινδύνου για κατάγματα σε άλλη μελέτη.

Η τελευταία κριτική έρευνα όμως υποδηλώνει ότι τα υποδήματα μειώνουν την ποιότητα των πληροφοριών που αποστέλλονται στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, λόγω της μηχανικής του τρεξίματος. Τα παπούτσια επιτρέπουν στους δρομείς να προσγειωθούν με πιο όρθια θέση σώματος και εκτεταμένο πόδι, οδηγώντας σε υπερβολικές δυνάμεις πρόσκρουσης. Αυτό φαίνεται να παίζει ρόλο σε μερικούς από τους πιο συνηθισμένους τραυματισμούς στο τρέξιμο.

Η μακροχρόνια καθημερινή χρήση υποδημάτων οδηγεί επίσης σε πιο αδύναμο πόδι και συχνά σε μια καταρρέουσα καμάρα. Όταν αρχίζουμε να τρέχουμε με παπούτσια, το πόδι μας δεν είναι προσαρμοσμένο να αντιμετωπίζει αυτή τη μηχανική.

Τρέξιμο: Αποκατάσταση με περπάτημα, αλλά προσοχή στα παπούτσια!

Είναι ενδιαφέρον ότι μια μελέτη διαπίστωσε πως το μέγεθος και η δύναμη των μυών του ποδιού βρέθηκαν να αυξάνονται μετά από οκτώ εβδομάδες όταν γινόταν χρήση ενός μινιμαλιστικού παπουστιού. Αυτό συμβαίνει επειδή η αφαίρεση του μαξιλαριού που στηρίζει την καμάρα έκανε τους μυς του ποδιού να δουλέψουν σκληρότερα.

Οι δραστηριότητες ισορροπίας συνιστώνται επίσης για τη βελτίωση της ιδιοδεκτικής αίσθησης, δηλαδή της επίγνωσής μας για τη θέση και τις κινήσεις του σώματός μας. Αυτός ο τύπος εκπαίδευσης στοχεύει στην πρόληψη ή την αποκατάσταση των τραυματισμών. Χρησιμοποιώντας εξοπλισμό όπως π.χ. μια ταλαντευόμενη σανίδα δημιουργούνται ασταθείς ή λιγότερο προβλέψιμες συνθήκες κάτω από το πόδι, οι οποίες αυξάνουν την αντοχή των ποδιών.

Αλλά η απλούστερη μορφή ιδιοδεκτικής προπόνησης για τους δρομείς είναι να βγάλουν τα παπούτσια τους και να περπατήσουν ή να τρέξουν. Οι δρομείς χωρίς παπούτσια φαίνεται να αναφέρουν λιγότερους τραυματισμούς στα γόνατα και λιγότερο πόνο στη φτέρνα σε σύγκριση με τους δρομείς που χρησιμοποιούν παπούτσια.

Αλλά αναφέρουν περισσότερους τραυματισμούς στον αχίλλειο τένοντα και στην κνήμη. Αυτό υποδηλώνει ότι οι άνθρωποι που μεταβαίνουν πολύ γρήγορα σε δραστηριότητες χωρίς παπούτσια μπορεί να υπερφορτώσουν τους μυς και τους τένοντες. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει επειδή οι δρομείς χωρίς παπούτσια έχουν συνήθως μικρότερο βήμα και πιο λυγισμένο ισχίο, γόνατο και αστράγαλο. Τείνουν επίσης να τρέχουν περισσότερο στην άκρη των ποδιών τους.

Το τρέξιμο χωρίς παπούτσια

Παρόλο που το τρέξιμο χωρίς παπούτσια μπορεί να μην λειτουργεί για όλους, αν θέλετε να δοκιμάσετε, η καλύτερη συμβουλή είναι να περπατήσετε πριν τρέξετε. Ένα μινιμαλιστικό παπούτσι μπορεί να είναι ένα καλό πρώτο βήμα εάν περπατάτε ή τρέχετε σε ακραίες θερμοκρασίες. Παρόλο που τα μινιμαλιστικά παπούτσια δεν είναι το ίδιο με το να είστε ξυπόλυτοι, η μηχανική είναι παρόμοια -και δραματικά διαφορετική από το να φοράτε παπούτσια.

Τα παπούτσια αλλάζουν τη μηχανική του τρεξίματος

Οι τραυματισμοί στο τρέξιμο προκαλούνται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, οι προηγούμενοι τραυματισμοί, ο δείκτης μάζας σώματος και οι ξαφνικές αλλαγές στον όγκο της προπόνησης. Άρα τα παπούτσια μπορεί να μην ευθύνονται εξ ολοκλήρου. Και ενώ τα παπούτσια είναι σχετικά νέα στο είδος μας, το ίδιο ισχύει και για τον καθιστικό τρόπο ζωής μας.

Διαβάστε επίσης: Η απάντηση ενός ειδικού στην ερώτηση: Ποιο είναι το σωστό παπούτσι για τρέξιμο;

Πηγή: www.healthyliving.gr

Previous ArticleNext Article

Αν μπορείς να τρέξεις σήμερα, μην το αφήνεις ποτέ για αύριο!

Μπορεί να… δείτε τον εαυτό σας στο ξεκίνημά του σε αυτήν την περιπέτεια που λέγεται τρέξιμο μέσα σε αυτό το κείμενο. Όλοι έχουμε να θυμόμαστε πολλά.

Οι περισσότεροι, ωστόσο, γνωρίζουμε ότι μετά από μερικούς μήνες όταν κοιτάμε πίσω, όλα όσα έχουμε πει τα θυμόμαστε και γελάμε.

«Είμαι εκτός φόρμας, με παραπανίσια κιλά και δεν έχω τρέξει τελευταία»

Τα ίδια ακριβώς έλεγαν πριν από εσάς όλοι όσοι κάθονταν όλη μέρα στον καναπέ τους πριν αποφασίσουν να ασχοληθούν με το τρέξιμο.  «Οι αρχάριοι συνηθίζουν να λένε: Αυτό δείχνει τρελό, μπορώ εγώ να τα καταφέρω;», υπογραμμίζει ο Bob Glove, ένας από τους συγγραφείς του Εγχειρίδιου για τον Δρομέα.

«Η απάντησή μου είναι καταφατική, ο οποιοσδήποτε μπορεί να το κάνει. Οι δρομείς προέρχονται από διαφορετικά ηλικιακά γκρουπ και διαφέρουν στα κιλά. Απλά πρέπει να αφιερώσει κανείς χρόνο και να ακολουθήσει πιστά ένα πρόγραμμα», συμπληρώνει ο Glove.

Μια ώρα τρέξιμο μπορεί να σας προσθέσει επτά ώρες ζωής!

«Απαιτεί πολύ χρόνο και εγώ δεν έχω…»

Με μόλις 30 λεπτά τρεξίματος την εβδομάδα, θα είστε θέση να μειώσετε τον κίνδυνο για αρκετές χρόνιες ασθένειες, όπως τα θέματα με την καρδιά, τα εγκεφαλικό επεισόδιο, η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο διαβήτης, ο οστεοπόρωση, η παχυσαρκία, τα άγχος και η κατάθλιψη.

«Το ξεκίνησα στο παρελθόν αλλά δεν κατάφερα να… κολλήσω»

Ο αθλητικός ψυχολόγος, Ethan Gologor, τονίζει πως είμαστε όλοι «λιποτάκτες» με την έννοια ότι κάποια στιγμή ξεκινήσαμε μια δραστηριότητα στην ζωή μας και τα παρατήσαμε στη μέση. Αυτό δεν σας εμποδίζει σε τίποτε να ξεκινήσετε από την αρχή. Ακόμη και αν χάσετε μια με δυο προπονήσεις δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου. Οι δρομείς δεν είναι σκόπιμο να φορτώνονται με πολλά «πρέπει» και να θεωρούν πως είναι υποχρεωτικό να τρέχουν σε καθημερινή βάση επειδή το λέει το πρόγραμμα.

«Θα τραυματιστώ και θα τα παρατήσω. Το ξέρω…»

Οι δρομείς που ασχολούνται σοβαρά με το αντικείμενο, υποφέρουν συχνά από ενοχλήσεις στους μύες και τις αρθρώσεις, ωστόσο τις ξεπερνούν σχετικά σύντομα. «Οι τραυματισμοί είναι πιο εύκολο να αποφευχθούν όταν δεν τρέχετε σε πολύ έντονους και κουραστικούς ρυθμούς που δεν σας αφήνουν να πάρετε ανάσα», αναφέρει ο Jeff Galloway που ασχολείται με την εκγύμναση αρχάριων δρομέων από το 1974.

Τέσσερεις τομείς της ζωής σας που βελτιώνονται με το τρέξιμο

«Δεν μπορώ να αγοράσω νέα παπούτσια για τρέξιμο»

Ένα απλό ζευγάρι παπουτσιών που επιτρέπουν άνετο περπάτημα, μπορούν να κάνουν την δουλειά χωρίς πρόβλημα. «Δεν είναι αναγκαίο να φοράτε τα παλιά παπούτσια που είχατε για το τρέξιμο ενώ πλέον σας στενεύουν ή έχουν φθαρεί σημαντικά», τονίζει ο Budd Coates που εκπαιδεύει δρομείς εδώ και 20 χρόνια.

Σε κάθε περίπτωση, μπορείς πάντα να βρεις μια δικαιολογία να για μην βγεις για τρέξιμο σήμερα. Αλλά ότι μπορείς να κάνεις σήμερα, μην το αφήνεις ποτέ για αύριο…

Διαβάστε επίσης: H πανδημία με έκανε να αγαπήσω κάτι που πάντα μισούσα: Το τρέξιμο

ΠΗΓΗ: RunnersWorld.co.uk

Ακυρώθηκε οριστικά ο Μαραθώνιος της Βοστόνης

Ο Μαραθώνιος της Βοστόνης, αρχικά προγραμματισμένος για να διεξαγόταν τον περασμένο Απρίλιο και στη συνέχεια αναβλήθηκε μέχρι τον Σεπτέμβριο, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, ακυρώθηκε οριστικά, όπως ανακοίνωσαν την Πέμπτη (28/05) οι διοργανωτές του αγώνα.

Σηματοδοτεί την πρώτη φορά που ο πιο διάσημος Μαραθώνιος του κόσμου, ο οποίος γενικά συγκεντρώνει πάνω από 30.000 δρομείς από ολόκληρο τον πλανήτη, αναβάλλεται οριστικά στα 124 χρόνια ιστορίας του.

Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης δεν είχε γίνει κανονικά το 1918, όταν και στη θέση του έγινε όπως αποφάσισε η αθλητική ομοσπονδία της Βοστώνης, μια σκυταλοδρομία με την συμμετοχή Αμερικανών στρατιωτικών. Θυμίζουμε ότι εκείνη την περίοδο ήταν η κορύφωση του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.

«Η πρώτη μας προτεραιότητα εξακολουθεί να είναι η ασφάλεια και η υγεία της κοινωνίας, όπως και του προσωπικού μας, των συμμετεχόντων, εθελοντών, θεατών και υποστηρικτών», είπε χαρακτηριστικά ο διευθύνων σύμβουλος της Ένωσης Αθλητών Βοστόνης, Τομ Γκρίλκ, ο οποίος παράλληλα είναι ο «ισχυρός άνδρας» του Μαραθωνίου της Βοστόνης.

Ο αγώνας του 2021 είναι προγραμματισμένος για τις 19 Απριλίου.

x
Send this to a friend