Ποιο είναι το ιδανικό παπούτσι για αποκατάσταση μετά απο τραυματισμό;

Όλοι όσοι τρέχουν ψάχνουν να βρουν το καλύτερο παπούτσι για να προστατέψουν τα πόδια τους. Οι εταιρίες επενδύουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε έρευνες, προκειμένου να παρουσιάσουν νέες τεχνολογίες.

Φαίνεται, ωστόσο, ότι τουλάχιστον σε περιπτώσεις αποκατάστασης μετά από τραυματισμούς, το όσο πιο απλό, τόσο πιο καλό, είναι η λύση.

Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγήθηκαν οι επιστήμονες μετά από μία πρόσφατη μελέτη τoυ Hong Kong Polytechnic University και του Harvard Medical School, όπου ανακάλυψαν πως οι αθλητές που τρέχουν φορώντας αθλητικά παπούτσια που φοριούνται στο πόδι σαν γάντι, γνωστά και ως minimalist running shoes, αυξάνουν το μυϊκό όγκο στα πόδια και στα πέλματα τους!

Η έρευνα…

Στην έρευνα συμμετείχαν 38 δρομείς, με μέσο όρο ηλικίας τα 35, οι οποίοι απαρτίζονταν από 21 άνδρες και 17 γυναίκες. Οι συμμετέχοντες είχαν εμπειρία στο τρέξιμο κατά μέσο όρο 6 έτη και συνήθιζαν να τρέχουν φορώντας παπούτσια τρεξίματος που παρέχουν τεχνική υποστήριξη στο πέλμα.

Από τους συμμετέχοντες έγινε τυχαία διαλογή των 20 οι οποίοι θα αποτελούσαν την πειραματική ομάδα. Αυτή η ομάδα φόρεσε minimalist running shoes, τα παπούτσια-γάντι και ακολούθησε ένα πρόγραμμα εκγύμνασης, το οποίο περιλάμβανε ασκήσεις ενδυνάμωσης των αστραγάλων και ασκήσεις ισορροπίας.

Τα minimalist παπούτσια που φορούσαν δημιουργήθηκαν από ελαστικό ύφασμα, είχαν 5 διαχωριστικά για τα δάχτυλα του πέλματος και δεν περιείχαν μαξιλαράκια στήριξης της καμάρας. Η εξωτερική τους σόλα ήταν ενιαία και είχε πάχος 3 mm. Οι υπόλοιποι 18 δρομείς ακολούθησαν το ίδιο πρόγραμμα εκγύμνασης και τρεξίματος φορώντας τα δικά τους τεχνικά παπούτσια τρεξίματος.

Τα αποτελέσματα

Αρχικά όλοι οι συμμετέχοντες έκαναν μαγνητική ακτινογραφία στο δεξί τους πόδι για να μετρηθούν οι μυς του ποδιού και του πέλματος. Η μαγνητική επαναλήφθηκε μετά το πέρας των 6 μηνών του πειράματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η πειραματική ομάδα που φορούσε τα minimalist παπούτσια σημείωσε αύξηση 7.05% στους εξωγενείς μύες του πέλματος, οι οποίοι συνδέουν το πέλμα με το πόδι, και αύξηση 8.8% στους εγγενείς μύες, οι οποίοι συνδέουν την φτέρνα με τα δάχτυλα του πέλματος.

Όπως γίνεται αντιληπτό, στην πειραματική ομάδα η αύξηση των μυών του πέλματος οφείλεται σε αύξηση κυρίως των μυών του μπροστινού μέρους. Αντίθετα, στην άλλη ομάδα τόσο οι μύες του μπροστινού μέρους όσο και του πίσω μέρους του πέλματος παρέμειναν οι ίδιοι.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα minimalist running shoes περιέχουν το ελάχιστο δυνατό μαξιλαράκι και τεχνική στήριξη στις καμάρες του ποδιού με αποτέλεσμα και οι εξωγενείς και οι εγγενείς μύες του ποδιού, οι οποίοι λειτουργούν σαν σημαντικοί οι σταθεροποιητές του ποδιού, να αναγκάζονται να βάλουν περισσότερη δύναμη κατά τη διάρκεια του τρεξίματος.

Η μελέτη έδειξε ότι η χρήση minimalist running shoes δυνάμωσε τα μυϊκά στοιχεία του πυρήνα του ποδιού, γεγονός που υποδεικνύει τη δυνατότητα εφαρμογής τους σε πρόγραμμα μυϊκής αποκατάστασης. Συνεπώς, τα ευρήματα είναι πολύ σημαντικά καθώς η χρήση των παπουτσιών θα μπορούσε να ανατρέψει το τρόπο αποθεραπείας και να επιταχύνει την αποκατάσταση των ασθενών.

Διαβάστε ακόμα: Πέντε «αστικοί μύθοι» σχετικά με τα παπούτσια για τρέξιμο

Previous ArticleNext Article

Έτσι θα διατηρηθείς σε αξιοπρεπές επίπεδο φυσικής κατάστασης μετά τα 40

Έτσι θα διατηρηθείς σε αξιοπρεπές επίπεδο φυσικής κατάστασης μετά τα 40

Δεν είσαι ένας κορυφαίος αθλητής. Δεν είσαι επαγγελματίας, δεν έχεις φιλοδοξίες για διακρίσεις και τίτλους. Είσαι απλά ένας άνθρωπος που βρίσκεται ή οδεύει στη μέση ηλικία που απλά του αρέσει να αθλείται και να περνάει την ώρα του με υγιή τρόπο. Το να βρίσκεσαι σε ένα απλά αξιοπρεπές επίπεδο σου αρκεί.

Για έναν ερασιτέχνη αθλητή, τα μέσα της εκγύμνασης είναι περιορισμένα. Οι επαγγελματίες έχουν κάποιο μπάτζετ, είναι αφοσιωμένοι στις αθλητικές δραστηριότητές τους και έτσι, μπορούν ανενόχλητοι να δουλεύουν για τη βελτίωσή τους. Αλλά για έναν ερασιτέχνη αθλητή τα πράγματα δεν είναι έτσι και πρέπει να οργανώνεται πολύ καλύτερα για το κατάλληλο αποτέλεσμα.

Μην πιέζεσαι…

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμάσαι αν είσαι ερασιτέχνης αθλητής και μάλιστα προς την μέση ηλικία είναι πως η συστηματικοποίηση της προπόνησής σου αλλά και του ρυθμού που παίρνεις μέρος σε αγώνες δεν είναι δεσμευτική.

Είναι σημαντικό για να διατηρείσαι σε φόρμα, ωστόσο δεν πρέπει ποτέ να πιέζεις τον εαυτό σου αν δεν νιώθεις πως είσαι σε θέση να ακολουθήσεις στο έπακρο το πρόγραμμά σου, διαφορετικά θα αντιμετωπίσεις πολλούς και επώδυνους τραυματισμούς.

Μην πιέζεις τον εαυτό σου λοιπόν και πάντα να δίνεις βάση στα σημάδια που δίνει το σώμα σου. Η υπερβολική προσπάθεια για διατήρηση της φόρμας μπορεί εύκολα να γυρίσει μπούμερανγκ και τελικά να οδηγήσει σε σωματικές βλάβες που θα σε αναγκάσουν να μείνει μακριά από τις προπονήσεις για καιρό.

Σωστή αποκατάσταση

Ένα δεύτερο σημείο στο οποίο ένας επαγγελματίας αθλητής υπερτερεί είναι το πρόγραμμα αποκατάστασης που ακολουθεί που αποτελεί την μέρα με τη νύχτα σε σχέση με αυτό ενός ερασιτέχνη.

Για τον πρώτο, ένα πρόγραμμα αποκατάστασης αποτελείται από ειδικά μασάζ, συνεδρίες γιόγκα, τζαγκούζι και άλλα τέτοια. Για έναν ερασιτέχνη ο σχεδιασμός αποκατάστασης είναι μια πολύ πιο δύσκολη υπόθεση.

Ειδικά, αν βρίσκεσαι κοντά στα 40, όσο σημαντική είναι η καλή φυσική κατάσταση άλλο τόσο είναι και το πρόγραμμα αποκατάστασης. Συμβουλέψου έναν γυμναστή για αυτό και ποτέ μην το υποτιμάς.

Οφείλεις να σπαταλάς χρόνο στην αποκατάστασή ισάξιο ή και μεγαλύτερο από το χρόνο που σπαταλάς στην εκγύμνασή σου. Να το θυμάσαι πάντα αυτό.

Τέλος, είναι πολύ σημαντικό από μια ηλικία και πάνω, να μην ξεχνά κανείς τις εξετάσεις του. Κάθε χρόνο το τσεκ-απ είναι απαραίτητο, ειδικά όταν τρέχεις και κάνεις αθλητισμό.

Διαβάστε επίσης: Τι αλλάζει στο σώμα και στην προπόνησή σου μετά τα 40

Η προπόνηση με βαράκια κάνει καλό (και) στον εγκέφαλο!

Οι περισσότερες μελέτες έχουν εξετάσει το ρόλο της αερόβιας άσκησης όπως είναι το γρήγορο περπάτημα, το τζόκινγκ κλπ. Είναι γνωστό ότι η αερόβια άσκηση κάνει καλό στην καρδιά και στο μυαλό. Για κάποια λόγο, η άσκηση με βαράκια είχε παραμεληθεί αλλά πιο πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι κι αυτά αποτελούν ένα πολύ καλό τρόπο γυμναστικής για το σώμα και το μυαλό.

Μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο The Journal of The American Geriatrics Society δείχνει ότι η προπόνηση με μικρά βάρη μπορεί να επιβραδύνει τη σχετιζόμενη με την ηλικία συρρίκνωση του εγκεφάλου.

Οι νευρώνες του εγκεφάλου δημιουργούνται και πεθαίνουν σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Η διαδικασία αυτή επηρεάζεται από τον τρόπο ζωής μας, τις υγιεινές ή όχι συνήθειές μας και το περιβάλλον.

Μελέτες έχουν δείξει ότι έως τα τέλη της μέσης ηλικίας οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αλλοιώσεις στη λευκή ουσία του εγκεφάλου οι οποίες είναι εμφανείς στις τομογραφίες. Οι αλλοιώσεις αυτές δεν δίνουν συμπτώματα αλλά σιγά-σιγά διευρύνονται συρρικνώνοντας τη λευκή ουσία του εγκεφάλου και επηρεάζουν τη μνήμη. Έτσι, οι ηλικιωμένοι με πολλές αλλοιώσεις στη λευκή ουσία τους έχουν χειρότερες νοητικές ικανότητες.

Η συστηματική μέτριας έντασης, αεροβική άσκηση όπως το γρήγορο περπάτημα επιβραδύνει την εξέλιξη των αλλοιώσεων του εγκεφάλου. Αλλά φαίνεται ότι και η προπόνηση με βάρη έχει το ίδιο αποτέλεσμα.

Γιατί και πόσο ωφελεί τον εγκέφαλο η αερόβια άσκηση;

Άσκηση με βάρη δύο φορές την εβδομάδα

Η Τερέσα Λιου-Αμπροουζ, καθηγήτρια Φυσικοθεραπείας στο University of British Columbia, στο Βανκούβερ, και οι συνεργάτες της εξέτασαν το ρόλο που παίζει η άσκηση με βάρη.

Οι ερευνητές εξέτασαν 54 γυναίκες, ηλικίας 65-75 ετών, οι οποίες είχαν ήδη αλλοιώσεις της λευκής ουσίας του εγκεφάλου, όπως είχαν δείξει οι τομογραφίες εγκεφάλου. Κατέγραψαν τη σταθερότητα και τον τρόπο βάδισης των γυναικών και ύστερα τις χώρισαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη ομάδα έκανε ασκήσεις με βάρη μία φορά την εβδομάδα που αφορούσαν τόσο το πάνω μέρος του σώματος όσο και το κάτω. Η δεύτερη ομάδα έκανε το ίδιο αλλά δύο φορές την εβδομάδα. Και η τρίτη ομάδα έκανε ασκήσεις διατάσεων (στρέτσινγκ) και ισορροπίας.

Ένα χρόνο μετά όλες οι γυναίκες υποβλήθηκαν ξανά σε τομογραφίες εγκεφάλου. Όσες έκαναν ασκήσεις ισορροπίας και στρέτσινγκ, αλλά και όσες έκαναν ασκήσεις με βάρη μία φορά την εβδομάδα είχαν επιδείνωση των αλλοιώσεων στον εγκέφαλό τους και επιβράδυνση της βάδισης. Όσες όμως έκαναν βάρη δύο φορές την εβδομάδα είχαν σημαντικά μικρότερη πρόοδο των αλλοιώσεων και επιπλέον περπατούσαν πιο γρήγορα και σταθερά από τις γυναίκες των άλλων ομάδων.

Η μελέτη υποδηλώνει ότι η προπόνηση με βάρη μπορεί να ωφελήσει τη δομή του εγκεφάλου, αλλά «χρειάζεται μια μίνιμουμ ποσότητα άσκησης για να επιτευχθεί αυτό», δήλωσε η Λιου-Αμπροουζ. «Γιατί συμβαίνει αυτό δεν το γνωρίζουμε, αλλά η διαφορά ήταν εντυπωσιακή. Ίσως λοιπόν, εκτός από περπάτημα ή τζόκινγκ, πρέπει να βάλουμε και τα βαράκια στη ζωή μας».

Με άλλα λόγια η επίσκεψη στο γυμναστήριο μια φορά την εβδομάδα δεν φτάνει, δύο φορές είναι καλύτερα και τρεις ίσως είναι αρκετές.

Η μελέτη έχει τίτλο, Resistance Training and White Matter Lesion Progression in Older Women: Exploratory Analysis of a 12-Month Randomized Controlled Trial.

Διαβάστε επίσης: Πόσο διαφορετικός είναι ο εγκέφαλος των δρομέων και γιατί;

x
Send this to a friend