Γιατί ένας δρομέας “ξεχνάει” τους πόνους κατά τη διάρκεια του Μαραθωνίου;

Γιατί ένας δρομέας "ξεχνάει" τους πόνους κατά τη διάρκεια του Μαραθωνίου;

Ιστορίες από ατυχίες που έχουν βιώσει οι δρομείς εν μέσω μιας κούρσας υπάρχουν άπειρες. Από δρομείς που βίωσαν επώδυνες κράμπες μέχρι οδυνηρούς τραυματισμούς λόγω του εδάφους, τα παραδείγματα δεν έχουν τελειωμό.

Και όμως, όσες φορές και αν ένας δρομέας ζήσει τέτοιες καταστάσεις, πάντα επιστρέφει στον Μαραθώνιο, πάντα θα στηθεί εκ νέου σε μια γραμμή εκκίνησης. Καμία από αυτές τις αρνητικές συνθήκες δεν είναι ικανή να κρατήσει έναν δρομέα μακριά από τους αγώνες.

Όπως έχει αποδειχθεί αυτή η επιμονή δεν έχει να κάνει μόνο με το πάθος για το τρέξιμο αλλά και με τον τρόπο που το μυαλό μας θυμάται τις επώδυνες στιγμές που προκαλούνται σε έναν αγώνα.

Μελέτη με 62 δρομείς

Πρόσφατα, μια μελέτη που βασίστηκε στις εμπειρίες 62 δρομέων διαπίστωσε πως οι περισσότεροι εξ αυτών υποτίμησαν έναν τραυματισμό που είχαν πάθει σε έναν αγώνα από μια εβδομάδα μέχρι και έξι μήνες μετά τον τραυματισμό αυτόν!

«Αν και πολλές φορές το τρέξιμο είναι μια οδυνηρή διαδικασία, παραμένει μια συναισθηματικά θετική εμπειρία και ειδικά για εκείνους που ολοκλήρωσαν την κούρσα τους και τερμάτισαν» λέει ο Δρ. Πρζεμισλαβ Πάβελ, επικεφαλής της προαναφερθείσας μελέτης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πάβελ μελέτησε μόνο δρομείς που είχαν ολοκληρώσει τον αγώνα στον οποίο είχαν πάρει μέρος, μια κατηγορία ανθρώπων δηλαδή που πιθανότατα έχει περισσότερες θετικές συγκινήσεις από εκείνους που δεν διαβαίνουν τη γραμμή τερματισμού.

Ωστόσο, οι δρομείς έχουν την τάση να καταλαβαίνουν και να βιώνουν τον πόνο περισσότερο από τον μέσο άνθρωπο. «Δεν έχει σημασία ποιος είσαι, αν ολοκληρώνεις μια πρόκληση αντοχής, θα βιώσεις πόνο και δυσφορία τόσο κατά τη διάρκεια της προπόνησής σου όσο και κατά τη διάρκεια του ίδιου του αγώνα», λέει ο Τρέισι Ντάβενπορτ, αθλητικός ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Γουλβερχάμπτον στην Αγγλία.

«Γενικότερα, οι αθλητές μαθαίνουν όχι μόνο να συνδέουν την προπόνησή τους με κάποιους φυσιολογικούς πόνους αλλά και να ξεχωρίζουν τον πόνο που προκύπτει λόγω της σκληρής γυμναστικής από τον πόνο που προκύπτει εξαιτίας ενός τραυματισμού», εξηγεί.

Υποτίμηση του πόνου

Η υποτίμηση του πόνου είναι επίσης συνάρτηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η μνήμη. «Έχουμε την τάση να επαναφέρουμε στη μνήμη μας τα πιο κύρια σημεία σημεία των γεγονότων και όχι την κάθε ανούσια λεπτομέρεια», τονίζει ο Ντάβενπορτ. Αυτό σημαίνει ότι κατά βάση οι δρομείς επαναφέρουν στη μνήμη τους την εκκίνηση ενός αγώνα, το τέλος ενός αγώνα, μια κρίσιμη στροφή κατά τη διάρκεια μιας κούρσας, τη στιγμή που εντοπίζουν φίλους τους μέσα στο πλήθος που παρακολουθεί αλλά σπανίως τις στιγμές που ένιωσαν κάποιο σωματικό πόνο. «Αυτά τα αξιοσημείωτα συναισθηματικά περιστατικά τείνουν να μένουν στις αναμνήσεις μας σε αντίθεση με τις σωματικές αισθήσεις», εξηγεί.

«Τα ευχάριστα συναισθήματα που παράγονται στους αγώνες όπως η αίσθηση της επιτυχίας, η αύξηση της αυτοπεποίθησής σας ή η υπερηφάνεια για το ότι τερματίζετε αμβλύνουν στη μνήμη σας στα σκληρά πράγματα», τονίζει.

Μάλιστα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που τονίζουν πως εν μέσω μιας κούρσας, η αίσθηση του πόνου όχι απλά δεν δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα αλλά αντίθετα αναβαθμίζει την ψυχολογία. «Δείτε τον πόνο σας περισσότερο ως προάγγελο για την ολοκλήρωση ενός μαραθωνίου παρά ως το αποτέλεσμα ενός τραυματισμού», συμβουλεύει ο Ντάβενπορτ.

Διαβάστε ακόμα: Ποια λάθη δεν πρέπει να κάνετε για να απολαύσετε έναν Μαραθώνιο

Previous ArticleNext Article

ΓΓΑ: Δεν υπάρχει αγωνιστικό πρωτόκολλο για αγώνες δρόμου, ούτε και δίνεται άδεια για τη διεξαγωγή τους 

Poikilo Rocky Mountain 2019

Επιστολή προς την Υγειονομική Επιτροπή της ΓΓΑ απέστειλε ο «ΠΔΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ» σχετικά με την διεξαγωγή της διοργάνωσης ορεινού τρεξίματος «Poikilo Rocky Mountain».

Η διοργάνωση με τρεις διαδρομές (22.5km, 8Km, 4km) ήταν προγραμματισμένη για τις  29 Μαρτίου 2020 στο Ποικίλο Όρος με εκκίνηση από την Πετρούπολη. Πειθαρχώντας στις οδηγίες της Κυβέρνησης για την καταπολέμηση της πανδημίας του COVID-19 οδηγηθήκαμε στην αναβολή του.

Ως σύλλογος πήραμε την πρωτοβουλία και με την επιστολή μας ζητήσαμε να ενημερωθούμε για το  Πρωτόκολλο Υγείας που πρέπει να ακολουθήσουμε για να πραγματοποιήσουμε μέχρι τα μέσα Ιουλίου μια ασφαλή και σύμφωνη με τις επιστημονικές οδηγίες διοργάνωση.

Άμεσα λάβαμε από την Υγειονομική Επιστημονική Επιτροπή της ΓΓΑ την ακόλουθη απάντηση:

«Η Υ.Ε.Ε της Γ.Γ.Α είναι αρμόδια για την εκπόνηση των γενικών πρωτοκόλλων ασφαλούς άθλησης, κατά την επανεκκίνησης της αθλητικής δραστηριότητας και υπό τις συνέπειες της πανδημίας COVID 19. Τα ειδικά πρωτόκολλα προπονήσεων και αγώνων καταρτίζονται από την εκάστοτε αρμόδια εθνική ομοσπονδία κάθε αθλήματος και αποστέλλονται για έγκριση στην Υ.Ε.Ε. Επί του παρόντος δεν υπάρχει αγωνιστικό πρωτόκολλο για αγώνες δρόμου, ούτε και δίνεται άδεια για τη διεξαγωγή τους. 

Είμαστε στη διάθεσή σας για να ελέγξουμε οποιοδήποτε πρωτόκολλο συντάξετε μαζί με την αρμόδια ομοσπονδία η οποία, υποθέτουμε, θα έχει και υπό την αιγίδα της τη διοργάνωσή σας. Μέχρι τότε ισχύουν όσα ορίζουν τα πρωτόκολλα ασφαλούς άθλησης της Γ.Γ.Α.

Με εκτίμηση

Υγειονομική Επιστημονική Επιτροπή Γ.Γ.Α»

Βασική προτεραιότητα του Συλλόγου μας ως διοργανωτές είναι η απόλυτη ασφάλεια όσων συμμετέχουν αλλά και των συνοδών τους. Πρέπει όσοι αγαπάμε την άθληση και το δρομικό κίνημα, μέσα από συνεργασία και συνεννόηση, να κερδίσουμε ΜΑΖΙ την γρηγορότερη και ασφαλέστερη  επιστροφή σε αυτά που αγαπάμε: τους αγώνες και το τρέξιμο!

Αναμένουμε τις πρωτοβουλίες της ΕΟΣΛΜΑ-Υ, που ανήκει ο Σύλλογος μας, και του ΣΕΓΑΣ για να ορίσουμε τη νέα ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα.

Δείτε το περιεχόμενο της επιστολής μας

epistoli

ΠΔΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ

Ο Πρόεδρος

Δημήτρης Ζωναράς

Αν μπορείς να τρέξεις σήμερα, μην το αφήνεις ποτέ για αύριο!

Μπορεί να… δείτε τον εαυτό σας στο ξεκίνημά του σε αυτήν την περιπέτεια που λέγεται τρέξιμο μέσα σε αυτό το κείμενο. Όλοι έχουμε να θυμόμαστε πολλά.

Οι περισσότεροι, ωστόσο, γνωρίζουμε ότι μετά από μερικούς μήνες όταν κοιτάμε πίσω, όλα όσα έχουμε πει τα θυμόμαστε και γελάμε.

«Είμαι εκτός φόρμας, με παραπανίσια κιλά και δεν έχω τρέξει τελευταία»

Τα ίδια ακριβώς έλεγαν πριν από εσάς όλοι όσοι κάθονταν όλη μέρα στον καναπέ τους πριν αποφασίσουν να ασχοληθούν με το τρέξιμο.  «Οι αρχάριοι συνηθίζουν να λένε: Αυτό δείχνει τρελό, μπορώ εγώ να τα καταφέρω;», υπογραμμίζει ο Bob Glove, ένας από τους συγγραφείς του Εγχειρίδιου για τον Δρομέα.

«Η απάντησή μου είναι καταφατική, ο οποιοσδήποτε μπορεί να το κάνει. Οι δρομείς προέρχονται από διαφορετικά ηλικιακά γκρουπ και διαφέρουν στα κιλά. Απλά πρέπει να αφιερώσει κανείς χρόνο και να ακολουθήσει πιστά ένα πρόγραμμα», συμπληρώνει ο Glove.

Μια ώρα τρέξιμο μπορεί να σας προσθέσει επτά ώρες ζωής!

«Απαιτεί πολύ χρόνο και εγώ δεν έχω…»

Με μόλις 30 λεπτά τρεξίματος την εβδομάδα, θα είστε θέση να μειώσετε τον κίνδυνο για αρκετές χρόνιες ασθένειες, όπως τα θέματα με την καρδιά, τα εγκεφαλικό επεισόδιο, η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο διαβήτης, ο οστεοπόρωση, η παχυσαρκία, τα άγχος και η κατάθλιψη.

«Το ξεκίνησα στο παρελθόν αλλά δεν κατάφερα να… κολλήσω»

Ο αθλητικός ψυχολόγος, Ethan Gologor, τονίζει πως είμαστε όλοι «λιποτάκτες» με την έννοια ότι κάποια στιγμή ξεκινήσαμε μια δραστηριότητα στην ζωή μας και τα παρατήσαμε στη μέση. Αυτό δεν σας εμποδίζει σε τίποτε να ξεκινήσετε από την αρχή. Ακόμη και αν χάσετε μια με δυο προπονήσεις δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου. Οι δρομείς δεν είναι σκόπιμο να φορτώνονται με πολλά «πρέπει» και να θεωρούν πως είναι υποχρεωτικό να τρέχουν σε καθημερινή βάση επειδή το λέει το πρόγραμμα.

«Θα τραυματιστώ και θα τα παρατήσω. Το ξέρω…»

Οι δρομείς που ασχολούνται σοβαρά με το αντικείμενο, υποφέρουν συχνά από ενοχλήσεις στους μύες και τις αρθρώσεις, ωστόσο τις ξεπερνούν σχετικά σύντομα. «Οι τραυματισμοί είναι πιο εύκολο να αποφευχθούν όταν δεν τρέχετε σε πολύ έντονους και κουραστικούς ρυθμούς που δεν σας αφήνουν να πάρετε ανάσα», αναφέρει ο Jeff Galloway που ασχολείται με την εκγύμναση αρχάριων δρομέων από το 1974.

Τέσσερεις τομείς της ζωής σας που βελτιώνονται με το τρέξιμο

«Δεν μπορώ να αγοράσω νέα παπούτσια για τρέξιμο»

Ένα απλό ζευγάρι παπουτσιών που επιτρέπουν άνετο περπάτημα, μπορούν να κάνουν την δουλειά χωρίς πρόβλημα. «Δεν είναι αναγκαίο να φοράτε τα παλιά παπούτσια που είχατε για το τρέξιμο ενώ πλέον σας στενεύουν ή έχουν φθαρεί σημαντικά», τονίζει ο Budd Coates που εκπαιδεύει δρομείς εδώ και 20 χρόνια.

Σε κάθε περίπτωση, μπορείς πάντα να βρεις μια δικαιολογία να για μην βγεις για τρέξιμο σήμερα. Αλλά ότι μπορείς να κάνεις σήμερα, μην το αφήνεις ποτέ για αύριο…

Διαβάστε επίσης: H πανδημία με έκανε να αγαπήσω κάτι που πάντα μισούσα: Το τρέξιμο

ΠΗΓΗ: RunnersWorld.co.uk

x
Send this to a friend