Επτά μύθοι για την ηλιοθεραπεία που καταρρίπτονται πανηγυρικά! 5337

Επτά μύθοι για την ηλιοθεραπεία που καταρρίπτονται πανηγυρικά!

Πολλοί πιστεύουν πως η σκιά και η συννεφιά προστατεύουν αποτελεσματικά από τον ήλιο ή ότι εφόσον φορούν αντηλιακό ή βρίσκονται μέσα στο νερό δεν είναι δυνατό να καούν. Οι ειδικοί καταρρίπτουν επτά διαδεδομένους μύθους για την ηλιοθεραπεία.

Μύθος: Το κοκκίνισμα είναι απαραίτητο για να μαυρίσει το δέρμα

Η αλήθεια: Το κοκκίνισμα είναι η πρώτη συνέπεια από την υπερβολική έκθεση στην UV και όχι προϋπόθεση μαυρίσματος. Επιπλέον, το μαύρισμα είναι ένδειξη βλάβης του δέρματος από τον ήλιο (όπως μαυρίζει το κρέας όταν το ψήνουμε στον φούρνο).

Μύθος: Ο ήλιος “καίει” μόνο από τις 12 ως τις 3 το μεσημέρι

Η αλήθεια: Η υπεριώδης ακτινοβολία Α (UVA) η οποία ευθύνεται για τη φωτογήρανση (ρυτίδες, κηλίδες κ.λπ.) είναι σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Αυτή που παρουσιάζει διακύμανση είναι η υπεριώδης ακτινοβολία Β (UVB) η οποία συνδέεται με το κακoήθες μελάνωμα (είναι η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος) και έχει τη μέγιστη έντασή της το μεσημέρι και νωρίς το απόγευμα. Ωστόσο, το δέρμα χρειάζεται προστασία και από τις δύο, γι’ αυτό συστήνεται αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο το μεσημέρι.

Μύθος: Όταν βρίσκεται κάποιος μέσα στο νερό, δεν καίγεται

Η αλήθεια: Πολλοί νομίζουν ότι είναι ασφαλείς μέσα στο νερό, επειδή αισθάνονται δροσερά και δεν αντιλαμβάνονται τις επιδράσεις της UV στο δέρμα τους. Η αλήθεια όμως είναι ότι το έγκαυμα θα το αντιληφθούν 2-6 ώρες αργότερα (συνήθως το βράδυ) όταν θα δουν ξαφνικά το δέρμα τους να κοκκινίζει και θα το νιώθουν ζεστό. Αυτό οφείλεται στο ότι χρειάζεται χρόνος έως ότου ενεργοποιηθούν οι αισθητήριοι μηχανισμοί του δέρματος, που μας “ενημερώνουν” για τη δερματική βλάβη του εγκαύματος.

Μύθος: Το αντηλιακό δεν είναι απαραίτητο στη σκιά

Η αλήθεια: Η ηλιακή ακτινοβολία αντανακλάται από το νερό, την άμμο, τα τζάμια και όλες τις λείες επιφάνειες, ενώ τα δέντρα και οι ομπρέλες δεν απορροφούν τελείως την ηλιακή ακτινοβολία. Ούτε τα σύννεφα την απορροφούν, αφού τα διαπερνά σε ποσοστό πάνω από 80%. Άρα, όποιος βρίσκεται σε υπαίθριους χώρους το καλοκαίρι, πρέπει να φορά αντηλιακό.

Μύθος: Τα καλύτερα αντηλιακά είναι όσα έχουν SPF 50

Η αλήθεια: Οι διαφορές στην προστασία που παρέχουν τα αντηλιακά δεν είναι τόσο μεγάλες όσο νομίζουμε. Ένα καλό αντηλιακό με δείκτη προστασίας (SPF) 15 δεσμεύει το 93% της υπεριώδους ακτινοβολίας (UV) του ήλιου, ένα με SPF 30 το 97% και ένα με SPF 50 το 98%. Αυτά όμως ισχύουν με δύο προϋποθέσεις: α) θα χρησιμοποιείται επαρκής ποσότητα και β) δεν θα κάθεται κάποιος με τις ώρες στον ήλιο. Ο γενικός κανόνας είναι πως όποιος μαυρίζει από τον ήλιο, έχει υποστεί δερματικές βλάβες, επομένως το μαύρισμα πρέπει να πάψει να αποτελεί στόχο των θερινών διακοπών.

Μύθος: Αντηλιακό χρειάζονται μόνο τα εκτεθειμένα σημεία του σώματος

Η αλήθεια: Αυτό ισχύει μόνο όταν φοράει κάποιος ρούχα από ύφασμα με ειδικά αντηλιακά φίλτρα. Τα κοινά ρούχα απορροφούν την UV όσο και ένα αντηλιακό με SPF κάτω από 10, δηλαδή αφήνουν μεγάλο μέρος της να περνάει στο δέρμα. Πιο απορροφητικά είναι τα σκούρα υφάσματα με σφιχτή πλέξη (όταν τα σηκώνετε ψηλά στο φως και τα κοιτάτε, δεν “φεγγίζουν” καθόλου) αλλά για μεγαλύτερη σιγουριά να απλώνετε αντηλιακό σε όλο το σώμα σας, ειδικά αν είστε υψηλού κινδύνου για ηλιακό έγκαυμα (λευκό δέρμα που εύκολα καίγεται ή δύσκολα μαυρίζει, με γαλάζια μάτια και/ή ξανθά ή κόκκινα μαλλιά).

Μύθος: Τα αδιάβροχα αντηλιακά αντέχουν όλη τη μέρα

Η αλήθεια: Δεν υπάρχουν εντελώς αδιάβροχα (waterproof) αντηλιακά. Υπάρχουν αντηλιακά που είναι ανθεκτικά στο νερό (water-resistant) και τα οποία καθυστερούν να φύγουν από το δέρμα κατά την εφίδρωση ή το κολύμπι. Και πάλι, όμως, χρειάζονται ανανέωση. Ο γενικός κανόνας για τα απλά αντηλιακά είναι πως πρέπει να χρησιμοποιούνται μισή ώρα πριν βγούμε από το σπίτι και από  ΄κει και πέρα να επαναλαμβάνεται η επάλειψη κάθε δύο ώρες, εκτός κι αν κάποιος κολυμπήσει ή ιδρώσει πάρα πολύ, οπότε πρέπει να γίνει νωρίτερα. Η επανάληψη της εφαρμογής στα water-resistant αντηλιακά μπορεί να γίνεται κάθε 3-4 ώρες, εκτός κι αν κάποιος κολυμπήσει ή ιδρώσει πολύ οπότε θέλουν συντομότερα.

Previous ArticleNext Article

Τι κάνουν οι φίλοι του runnfun.gr για να μένουν… active 175

Δύσκολη κατάσταση, δύσκολη η κλεισούρα. Ο νέος Κορωνοϊός μας έχει κλείσει μέσα και σε μεγάλο βαθμό έχουμε όλοι, άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο, περιορίσει την επαφή μας με τον… έξω κόσμο.

Είναι απαραίτητο για να καταφέρουμε να δούμε φως στο τούνελ, αλλά είναι και δύσκολο, ειδικά για εκείνους τους ανθρώπους που ο αθλητισμός και το fitness lifestyle είναι τρόπος ζωής.

Το ενθαρρυντικό είναι, πως μέχρι στιγμής, κανείς δεν έχει… παρατήσει τα όπλα και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όλοι βρίσκουν ένα τρόπο να διοχετεύσουν την ενεργητικότητά τους, ειτε ενός, είτε εκτός σπιτιού τηρώντας πάντα τους κανόνες.

Κάτι που είναι απαραίτητο και για την σωματική, αλλά και για την πνευματική μας υγεία.

Η κοινότητα του runnfun.gr στο instagram μένει active και εμείς σας παρουσιάζουμε μερικές ιδέες για το πως μπορείτε να περάσετε δημιουργικά το χρόνο σας.

 

View this post on Instagram

 

Today’s workout! 3 ασκήσεις για την πίσω αλυσίδα (Γλουτοί και οπίσθιοι μηριαίοι) + 1 άσκηση για μεγαλύτερη αερόβια συμμετοχή (αύξηση καρδιακών παλμών, καύση λίπους). -Hipthrusts: 15-20 -Γέφυρα γλουτών με πόδια ψηλά: 10 x 2 δεξί πόδι – 2 αριστερό πόδι – 2 και τα δυο πόδια -Frog thrusts: 15-30 -Επιτόπιο τρέξιμο με ψηλά τα γόνατα: 30” με 45” 2’-3’ διάλειμμα και επαναλαμβάνω τον κύκλο ασκήσεων άλλες δυο με τρεις φορές!! Με την βοήθεια του @garmingreece vivoactive4! Ειδικά όταν πρόκειται για δραστηριότητες που δεν γνωρίζω τόσο καλά, όσο η γιόγκα! #fitness #meinespiti #stayhome #staysafe #homeworkout #nowequipmentworkout #bootyworkout #booty #glutes #hipthrusts #functional #fitathome

A post shared by Stella Alexandridou (@stellaall) on

 

View this post on Instagram

 

what happens when a swimmer is obliged to stay at home… #day10 #swimming #swimmer #swimminglover #swim

A post shared by Ioannis Drymonakos (@drymonakos) on

 

View this post on Instagram

 

#gettingbackontrack #comeback #trainalone #StaySafe #openwater

A post shared by Panagiotis.Dimopoulos (@panagiotis_.dimopoulos) on

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Periklis Oikonomou (@peri_oikonomou) on

 

View this post on Instagram

 

Another day in paradise. @polar_distributor_gr_cy @acerbissport #stayhealthy #rungreece #run #trailrun #vantagem

A post shared by GL Creations (@glcreation_litsazampoura) on

 

View this post on Instagram

 

#pushup #dogs #fitness #home #quarantine #akita #🐶 #🐕 #bloodhound #gang

A post shared by george Anastasios Orfanos (@george_anastasios_orfanos) on

 

View this post on Instagram

 

Προπονηση στις σκαλες της πολυκατοικιας μας…

A post shared by Δημητρης Παπαδογιαννακης (@mikrojimkriti) on

 

Zita, Strike, Sportex: Όταν τα παπούτσια δεν ήταν φετίχ 452

Ήταν τότε που η φράση «sneakers» δεν έλεγε απολύτως τίποτα σε κανέναν. Ο Έλληνας είχε έναν και μόνο όρο για να αναφερθεί στο αθλητικό παπούτσι: «Sportex».

Δεν επρόκειτο για κάποιο συγκεκριμένο μοντέλο, αλλά για την ονομασία της εταιρίας που ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’70 στην Ελλάδα, λειτουργώντας ως αντιπροσωπεία της γαλλικής εταιρείας αθλητικών υποδημάτων. Η ταύτιση όλων των προϊόντων του είδους με ένα συγκεκριμένο ήταν καθολική, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τον «Νεσκαφέ», το «AZAX», το «Τζιπ» και το «Τάπερ».

Δείτε πως θα καθαρίσετε εύκολα τα αθλητικά σας παπούτσια

Τη δεκαετία του ’80, κάθε συσχετισμός με αθλητικά παπούτσια περιορίζονταν σε Zita, Strike και αργότερα Sportex. Οι μεγάλες ξένες εταιρίες δεν είχαν έρθει ακόμα στη χώρα, η πρώτη που έκανε δειλά-δειλά το μπάσιμο στην ελληνική αγορά ήταν η Converse το 1983 και λίγο αργότερα τα Pony του Νίκου Γκάλη. Nike, Adidas, Puma, Asics, Reebok κ.λ.π. ήταν εκτός κάδρου.

Δεν είναι κάτι που μπορούν να φανταστούν εύκολα οι σημερινοί νεολαίοι, αλλά όσοι γεννήθηκαν πριν το ’80 θυμούνται πολύ καλά ότι ο ανταγωνισμός στη συγκεκριμένη αγορά ήταν αμιγώς ελληνικός.

Φοράει Strike και καρφώνει

Το διαφημιστικό σλόγκαν δε, «φοράει Strike και καρφώνει», είχε τεράστια απήχηση στο αγοραστικό κοινό, γράφοντας ιστορία. Έστω και αν δεν το λες (πια) ορόσημο στο χώρο του marketing…

Η Zita Hellas, ιδιοκτησίας του άλλοτε προέδρου της ΠΑΕ ΑΕΚ Ανδρέα Ζαφειρόπουλου (1984-1988) κατάφερε στην περίοδο της ακμής της να αποτελεί τον ηγέτη του συγκεκριμένου κλάδου σε ποσοστό 65%, κάνοντας μάλιστα εξαγωγές σε Βαλκάνια και Κύπρο. Ο ίδιος αναφερόταν από τα ΜΜΕ ως «μίστερ Ζήτα» ή απλά «Ζήτα», λόγω της εταιρείας του.
Η Zita, ήταν μπροστά από την εποχή της, κυκλοφορώντας σε κάθε μεγάλη ποδοσφαιρική διοργάνωση επετειακά μοντέλα. Οι παλιοί μπορεί να θυμούνται το «Ιταλία-Roma 80» με αφορμή το Euro και «Mexico 86» με αφορμή το Μουντιάλ εκείνης της εποχής με βιδωτές τάπες.

Το δικό της cult σποτ που ξεχώρισε ήταν αυτό με σλόγκαν «Μέσα στη ντίσκο γυρνάς, για ένα φλερτ ξενυχτάς, με τα Zita, πάντα Zita».

Αξέχαστη έχει μείνει και η φουτουριστική διαφήμιση, που περιέγραφε τα μοντέλα της εταιρίας ως ορόσημα εξέλιξης.

Τα Strike φτιάχνονταν από το παλιό εργοστάσιο της Αλυσίδας στην Παπαναστασίου στη Θεσσαλονίκη, ενώ ιδρυτής της Sportex ήταν ο Νίκος Κατράντζος, αθλητής του Άρη Θεσσαλονίκης και γνωστός από τα καταστήματα «KAΤΡΑΝΤΖΟΣΠΟΡ», σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Ηράκλειο Κρήτης.

Ελβιέλες τα πρώτα…

Καμία από τις τρεις πάντως αυτές εταιρίες δεν ήταν η πρώτη ελληνική που έφτιαξε αθλητικά παπούτσια. Μέχρι τα τέλη του ’70 το παπούτσι που κυριαρχούσε στην ελληνική αγορά στον τομέα των αθλητικών ειδών ήταν οι περίφημες «ελβιέλες».

Είχαν πάρει το όνομα τους από την εταιρία κατασκευής, την Ελληνική Βιομηχανία Ελαστικού (ΕΛ.ΒΙ. ΕΛΑ.), που ιδρύθηκε το 1928 με έδρα την Καλλιθέα. Παρήγαγε πάνινα αθλητικά παπούτσια με λαστιχένια σόλα – επρόκειτο ουσιαστικά για το ίδιο είδος που σήμερα όλοι ονομάζουμε «σταράκια».

Οι «ελβιέλες» έβγαιναν μόνο σε άσπρο χρώμα και τα φορούσαν μικροί και μεγάλοι από τη γυμναστική στο σχολείο, μέχρι τις παρελάσεις και τα σαλόνια.

Το όνομα των παπουτσιών αγνοείται! Ήταν τα μόνα αθλητικά που κυκλοφορούσαν τότε στην Ελλάδα και έτσι επικράτησε ο όρος «ελβιέλες» από το όνομα της εταιρείας. Η ΕΛ.ΒΙ. ΕΛΑ. έκλεισε το 1961 λόγω οικονομικών προβλημάτων και ο τίτλος πέρασε στα χέρια της κραταιάς βιομηχανίας παπουτσιών της εποχής, «Αλυσίδα» (με έδρα τη Θεσσαλονίκη) και μετονομάστηκε «Αλυσίδα – ΕΛΒΙΕΛΑ».

Έτσι θα συντηρήσετε τα αθλητικά σας παπούτσια για να “τρέξουν” περισσότερο

Η Αλυσίδα ήταν για μια δεκαετία περίπου βασικός προμηθευτής αθλητικών παπουτσιών του ελληνικού στρατού, ανέστειλε οριστικά όμως τη λειτουργία της το 1974.

Τη σκυτάλη πήραν τα Zita, Sportex και Strike, αναδεικνύοντας ως ατού και νέα τάση την πολυχρωμία, αλλά και τα σκρατς, που προτιμήθηκαν κατά κόρον από τους πιτσιρικάδες, αντικαθιστώντας τα κορδόνια.

Η επέλαση των πολυεθνικών brand names όμως, που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’80, επισκίασαν ταχύτατα τα παπούτσια απ’ τον… τόπο μας.

Μολονότι τα σχέδια των Zita και Strike παρέμεναν σε υψηλό επίπεδο για τα δεδομένα της εποχής, δεν κατάφεραν να ανταγωνιστούν τα αντίστοιχα ξένων εταιριών. Εκτός των άλλων η ξενομανία είχε κυριεύσει τους Έλληνες και στα υποδήματα. Οι πιτσιρικάδες άρχισαν να αποταμιεύουν το χαρτζιλίκι τους για να αποκτήσουν το τελευταίο μοντέλο Air Jordan, τα adidas του Πέτροβιτς, ή απλώς παπούτσια με αερόσολα, γλώσσες που φούσκωναν και φανταχτερά σχέδια με πιο συμπαγές υλικό.

Με λίγα λόγια έγιναν εν μια νυκτί ντεμοντέ. Στη δεκαετία του ’90 τα πάλαι ποτέ κραταιά Strike έμοιαζαν με ρετσινιά στη συνείδηση ενός μαθητή Γυμνασίου, που ήθελε να ανταγωνιστεί τον φίλο του που φορούσε νέα μοντέλα ξενόφερτων υποδημάτων.

Τα εισαγόμενα παπούτσια οδήγησαν απότομα σε μαρασμό τις εγχώριες εταιρίες, που προστέθηκαν στο μακρύ κατάλογο όσων υπέστειλαν τη σημαία τους τη δεκαετία του ’90.

Διαβάστε επίσης: Τεχνολογικό ντόπινγκ: H IAAF αλλάζει τους κανονισμούς για τα παπούτσια τρεξίματος

Πηγή: menshouse.gr

x
Send this to a friend