Λάθη που κάνετε με τα τρόφιμα στο σπίτι σας και βάζετε σε κίνδυνο την υγεία σας!

Του Μιχάλη Ρισσάκη* 

Έχει ειπωθεί κατά καιρούς ότι η τελευταία γραμμή άμυνας ενάντια στα τροφιμογενή νοσήματα είναι στην κουζίνα του σπιτιού μας .

Αυτό ξαφνιάζει πολλούς καταναλωτές που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η κουζίνα του σπιτιού μπορεί να αποτελεί το επίκεντρο ενός επεισοδίου τροφικής δηλητηρίασης που μπορεί να είναι μεμονωμένο μεν αλλά αρκετά σοβαρό δε ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται ηλικιωμένοι, έγκυοι και παιδιά.

Οι καταναλωτές παίζουν ουσιώδη ρόλο στην αποτροπή τροφιμογενών νοσημάτων και χρειάζονται απλές και ξεκάθαρες οδηγίες από την αγορά των προϊόντων την μεταφορά την αποθήκευση στο σπίτι καθώς και το μαγείρεμα μέχρι το πιάτο .

Σε ποιο σημείο του ψυγείου κάνουν… πάρτι τα μικρόβια;

Αποθήκευση Τροφίμων

Μετά την αγορά των τροφίμων θα πρέπει να αποθηκευτούν στις κατάλληλες συνθήκες σύμφωνα με τις οδηγίες του παραγωγού. Η θερμοκρασία όλων των ψυγείων πρέπει να είναι μεταξύ 0°C και 4°C. Δυστυχώς πολλά ψυγεία δεν δείχνουν την θερμοκρασία του εσωτερικού του ψυγείου οπότε για να μάθετε την ακριβή θερμοκρασία του ψυγείου μπορείτε να αγοράσετε ένα θερμόμετρο χωρίς υδράργυρο. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται θερμόμετρο υδραργύρου γιατί μπορεί να σπάσει και να μολύνει τα τρόφιμα.

Εάν το ψυγείο δεν είναι στη σωστή θερμοκρασία, ο θερμοστάτης στο εσωτερικό του ψυγείου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μείωση/αύξηση της θερμοκρασίας. Στις καταψύξεις προτείνεται η θερμοκρασία να ρυθμιστεί στους -18⁰ C όπου όμως η συσσώρευση πάγου δημιουργεί προβλήματα και απαιτεί την τακτική απόψυξη.

Συμβουλευτείτε το εγχειρίδιο του κατασκευαστή σας για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό.

Το υπόλοιπο από τις κονσέρβες μετά το άνοιγμα θα πρέπει να μεταφέρετε σε άλλους περιέκτες και να μην αποθηκεύονται με την μεταλλική κονσέρβα στο ψυγείο.

Τα ψημένα και έτοιμα προς κατανάλωση τρόφιμα τοποθετούνται πάντα στα πάνω ράφια ξεχωριστά από τα ωμά προϊόντα που τα βάζουμε στο κάτω ράφι ώστε να αποφύγουμε διασταυρουμένη επιμόλυνση

Είναι καλή πρακτική να επιθεωρείται το ψυγείο σε τακτική βάση για να διασφαλίζετε ότι τυχόν ληγμένα τρόφιμα απορρίπτονται και να μην παραμένουν ξεχασμένα με κίνδυνο να καταναλωθούν.

Προετοιμασία πριν το Ψήσιμο

Η προετοιμασία και οι χειρισμοί πριν το ψήσιμο αποτελούν σημαντικούς παράγοντες στην συνολική ασφάλεια του παραγόμενου γεύματος. Όλα τα ωμά και νωπά προϊόντα που μπαίνουν στην κουζίνα μας θα πρέπει να θεωρούνται δυνητικά επικίνδυνα και πιθανοί φορείς παθογόνων μικροοργανισμών.

Σημεία προσοχής είναι τα ακόλουθα:

  • Τα χέρια πρέπει να καθαρίζονται πριν και μετά τον χειρισμό ωμών/νωπών υλών
  • Κατά την προετοιμασία του γεύματος θα πρέπει να αποφεύγετε η χρήση αλκοόλ και καπνού που μπορεί να μεταφέρουν μικρόβια από και προς τον μάγειρα
  • Αποφεύγουμε να δοκιμάζουμε ωμά μίγματα ( πχ ζυμάρια) που περιέχουν ωμά προϊόντα όπως αυγά αλεύρι
  • Προτείνεται η χρήση παστεριωμένων αυγών σε συνταγές όπου τα προϊόντα δεν θα ψηθούν επαρκώς όπως μαρέγκες και μους καθώς και σε dressing σαλατών όπως Caesars, hollandaise, bearnaise
  • ψύξη τροφίμων που έχουν υποστεί μαρινάρισα μέχρι το τελικό ψήσιμο καθώς και των ζωικών τροφίμων αν υπάρχει καθυστέρηση στην προετοιμασία τους

Κοπές – πλυσίματα

Σε κάθε οικιακή κουζίνα υπάρχει η καθημερινή ανάγκη για πλυσίματα ιδιαίτερα των φυλλωδών λαχανικών και όχι μόνο κατά την προετοιμασία των σαλατών . Η πλύση χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και θα πρέπει να γίνετε επισταμένα με πιθανή χρήση του ξυδιού και με πολλά ξεπλύματα στα ενδιάμεσα. Τα τελευταία χρόνια μια πάγια συνήθεια το πλύσιμο του ωμού κοτόπουλου βρέθηκε σε έντονη κριτική με πολλούς επιστήμονες να υποστηρίζουν ότι αυξάνει τον κίνδυνο να διαχυθούν μέσω των σταγονιδίων του νερού παθογόνα μικρόβια ( Salmonella ) σε όλο τον χώρο της κουζίνας και όχι μόνο στον νεροχύτη. Άρα θα πρέπει αυτή η πρακτική να σταματήσει να γίνεται ώστε να περιορίσουμε τον κίνδυνο.

Συνίσταται η χρήση δυο διαφορετικών επιφανειών κοπής ( αν γίνετε σε διαφορετικό χρώμα) ώστε ο ένας να χρησιμοποιείται για τα ωμά κρέατα και ο δεύτερος για μετά το ψήσιμο για τα έτοιμα προς κατανάλωση . Οι επιφάνειες κοπής αν είναι ξύλινες θα πρέπει να είναι ακέραιες χωρίς εγκοπές και γδαρσίματα από τα μαχαίρια και οι οποίες μπορούν να αποτελούν εστίες μόλυνσης και σε κάθε περίπτωση μετά την χρήση των πρέπει να καθαρίζονται και να απολυμαίνονται σχολαστικά.

Μαγείρεμα, Ψήσιμο – Σερβίρισμα

Το μαγείρεμα (στην σωστή θερμοκρασία) αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για την καταστροφή των παθογόνων μικροβίων ή τουλάχιστον να μειωθούν σε αριθμό τέτοιο που να μην αποτελούν κίνδυνο. Παρόλα αυτά εάν υπάρχουν μικροβιακές τοξίνες που έχουν ήδη σχηματιστεί στο προϊόν αυτές πιθανόν να μην καταστραφούν στις συνήθεις θερμοκρασίες μαγειρέματος . Παρά τους διαφορετικούς συνδυασμούς χρόνου και θερμοκρασίας που δίνετε σε διάφορα εγχειρίδια υπάρχει γενική συναίνεση ότι για ασφαλή προϊόντα η θερμοκρασία στο κέντρο του τροφίμου πρέπει φθάσει στους 75 °C ή στους 70 °C για 2 λεπτά. Αν το τρόφιμο που ψήνετε είναι χοιρινό ή μπιφτέκι η θερμοκρασία των 63,8 °C για 15 δευτερόλεπτα στο εσωτερικό του είναι αρκετή.

  • Μετά το μαγείρεμα -ψήσιμο οι χειρισμοί πρέπει να είναι τέτοιοι ώστε να αποφύγουμε την δευτερογενή επιμόλυνση είτε από βρώμικα σκεύη (ωμά προς ψημένα) είτε από ανθρώπινη επίδραση (βρώμικα χέρια, βήχας, φτάρνισμα).
  • Μετά το μαγείρεμα, τα τρόφιμα που δεν θα καταναλωθούν αμέσως θα πρέπει να ψύχονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να αποθηκεύονται.
  • Μετά το μαγείρεμα, αφού εξατμιστεί ο ατμός από το φαγητό πρέπει να τα σκεπάζουμε και να το φυλάμε στο ψυγείο. Το φαγητό δεν πρέπει να μένει εκτός ψυγείου για να κρυώσει εντελώς. Για να επιταχυνθεί η διαδικασία ψύξης μεγάλες ποσότητες φαγητού, όπως μαγειρευτά και ψητά κρέατα, θα πρέπει να μοιράζονται σε μικρότερες ποσότητες σε περισσότερους περιέκτες ( όσο μικρότερος ο όγκος ενός τρόφιμού και μεγαλύτερη η επιφάνεια τόσο ταχύτερη είναι η ψύξη ).
  • Μην υπερφορτώνετε το ψυγείο με ζεστό φαγητό γιατί αυτό θα αυξήσει τη συνολική θερμοκρασία του ψυγείου που αυξάνει την πιθανότητα ανάπτυξης βακτηρίων στα υπόλοιπα τρόφιμα του θαλάμου.

Τροφές που στο ψυγείο γίνονται… αθάνατες!

Ευαίσθητες Ομάδες

Στο κάθε σπιτικό υπάρχουν άνθρωποι με ιδιαιτερότητες που θα πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα στα θέματα διατροφή. Άνθρωποι ηλικιωμένοι, σε λοχεία , βρέφη , μικρά παιδιά , άρρωστοι σε ανοσοκαταστολή ή κάτω από φαρμακευτική αγωγή. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την συμπεριφορά των καταναλωτών σε θέματα ασφάλειας τροφίμων στο σπίτι μπορούν να ομαδοποιηθούν γενικά σε τρείς κατηγορίες

  1. δημογραφικοί παράγοντες ( ηλικία, φύλλο, καταγωγή )
  2. ψυχολογικοί παράγοντες ( συνήθεια , ψευδαίσθηση ασφάλειας)
  3. κοινωνικό- οικονομικοί παράγοντες ( εισόδημα, επίπεδο εκπαίδευσης, ενημέρωση καταναλωτή )

Η καθημερινή ετοιμασία του φαγητού στο σπίτι μπορεί να κρύβει κινδύνους αλλά με σωστή εφαρμογή απλών κανόνων μπορούμε να εξασφαλίσουμε ασφαλή γεύματα στους ανθρώπους μας.

Διαβάστε επίσης: Πόση ώρα μπορεί να μείνει το μαγειρεμένο φαγητό εκτός ψυγείου;

Πηγή: www.mednutrition.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Γιατί έχουμε επιθυμία για γλυκό μετά το φαγητό;

Γράφει η Μάιρα-Ευαγγελία Στεφανάκου* 

«Δεν έχει γλυκό αν δε φας όλο το φαγητό σου.» – φράση που θυμόμαστε όλοι από τα παιδικά πάρτυ που πηγαίναμε μικροί. «Αν φας το φαγητό σου, θα σου πάρω τη σοκολάτα που σου αρέσει.» Μήπως υπάρχει ένα μοτίβο εδώ; Γιατί ο οργανισμός μας δεν μπορεί να αντισταθεί στα γλυκά, σε σημείο να τα θεωρούμε έως και «επιβράβευση» μετά από ένα ολοκληρωμένο γεύμα;

Είναι αλήθεια ότι όλοι γνωρίζουμε τη σημασία της εγκράτειας απέναντι στα γλυκά, ειδικά στο πλαίσιο της επίτευξης ή διατήρησης του ιδανικού μας βάρους. Εντούτοις, η επιθυμία για κάτι γλυκό, ειδικά μετά από ένα αλμυρό γεύμα, υπονομεύει την προσπάθειά μας αυτή, πόσω μάλλον αν είναι συνήθεια ετών.

Γιατί δημιουργείται η επιθυμία για γλυκό;

Η αναζήτηση του γλυκού είναι κάτι κοινό στους ανθρώπους, καθώς έχει κατά κάποιο τρόπο περάσει στην ίδια μας τη βιολογία. Η αγάπη για τη γλυκιά γεύση είναι κάτι που στην πραγματικότητα ευνόησε πολύ το ανθρώπινο είδος στο ταξίδι της εξέλιξής του, αφού ανέκαθεν το προσανατόλιζε σε τρόφιμα τα οποία ήταν βρώσιμα και ασφαλή (αντίθετα με τα δηλητηριώδη τρόφιμα που συνήθως είναι πικρά) και θρεπτικά.

Τρανό παράδειγμα είναι άλλωστε, τα φρούτα, πλούσια σε ενέργεια και απαραίτητα θρεπτικά συστατικά όπως οι βιταμίνες και τα αντιοξειδωτικά. Αυτή η στροφή της ανθρώπινης διατροφής στην επιλογή γλυκών τροφίμων είναι ακόμη πιο έντονη στη βρεφική και παιδική ηλικία.

Γιατί το σπανάκι κόβει την όρεξη για γλυκό;

Όταν γευόμαστε κάτι γλυκό, τα σάκχαρα ανεβάζουν τα επίπεδα του αμινοξέος τρυπτοφάνη, που με τη σειρά του αυξάνει τη σύνθεση της σεροτονίνης (ο «νευροδιαβιβαστής της ευεξίας»). Με αυτό τον τρόπο, ενεργοποιείται το σύστημα του εγκεφάλου που προκαλεί το αίσθημα της ευχαρίστησης. Αξιοσημείωτο μάλιστα είναι πως το αλκοόλ και πολλά εθιστικά φάρμακα μοιράζονται πολλά από αυτά τα μονοπάτια που αφορούν στην αναζήτηση της γλυκιάς γεύσης, που αποτελεί τη φυσική επιβράβευση του οργανισμού.

Εκτός όμως από αυτή τη φυσική ροπή, για ποιο λόγο πολλοί από εμάς δηλώνουμε αιώνιοι γλυκατζήδες, ορκισμένοι λάτρεις της σοκολάτας, κ.ο.κ.; Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, οι διαφορές ανάμεσα στα άτομα όσον αφορά στην κατανάλωση των γλυκών οφείλονται εν μέρει και στο γενετικό προφίλ του εκάστοτε ατόμου. Ταυτόχρονα, πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν στα γλυκά για συναισθηματικούς λόγους (οι λεγόμενοι emotional eaters). Σε καταστάσεις όπως κατάθλιψη, συμπτώματα προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου, και στρες, τα γλυκά είναι τα «comfort food» επιλογής, καθώς είναι εύγεστα και ήπια εξαιτίας της περιεκτικότητάς τους σε λίπος και ζάχαρη.

Γλυκό μετά το φαγητό, από τι επηρεάζεται η επιθυμία αυτή;

Αυτό που οδηγεί πολλούς στο να λήγουν το κύριο γεύμα καταναλώνοντας επιδόρπιο (δηλαδή αυτό που ακολουθεί το δόρπον, που στην αρχαία ελληνική σήμαινε το δείπνο) είναι, πρωταρχικά, η δύναμη της συνήθειας. Η αύξηση της σεροτονίνης που μεσολαβείται από την πρόσληψη των σακχάρων και ενεργοποιεί το αίσθημα της ευχαρίστησης κινητοποιεί τον εγκέφαλο να επαναλάβει τη συνήθεια της κατανάλωσης του γλυκού.

Αυτό προφανώς είναι εντονότερο όσο πιο παλιά είναι η συνήθεια, αφού οι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές εντυπώνονται στα νευρωνικά μονοπάτια. Παράλληλα, εάν η κατανάλωση του γλυκού μετά το φαγητό είναι συνήθεια που μας συντροφεύει στο μεγάλωμα ή στην κουλτούρα μας, μπορεί να έχουμε σχηματίσει την πεποίθηση ότι οφείλουμε να διαιωνίσουμε αυτό το «έθιμο».

Τα καλά νέα;

Με τον ίδιο τρόπο που δημιουργούμε και διατηρούμε κάποιες συνήθειες που επιβαρύνουν τη διατροφή μας, μπορούμε να υιοθετήσουμε και νέες. Άλλωστε, συγχρονική μελέτη έχει δείξει ότι όσοι ήταν στη διαδικασία δίαιτας απώλειας βάρους είχαν σημαντικά λιγότερες, ασθενέστερες και πιο ελέγξιμες «λιγούρες» για τη σοκολάτα και άλλα γλυκά.

Ένας άλλος ένοχος για την επιθυμία για γλυκό μετά το γεύμα μπορεί να είναι και η έλλειψη αίσθησης κορεσμού από το ίδιο το γεύμα. Εάν το κυρίως γεύμα δεν ήταν επαρκές σε ποσότητα, θερμίδες και θρεπτικά συστατικά, τότε ο οργανισμός σύντομα θα αναζητήσει την ενέργεια που του λείπει, συνήθως στη μορφή ενός εύγεστου τροφίμου με απλά σάκχαρα και λίπος.

Ακόμη, ένα διατροφικό πλάνο που περιέχει τροφές υψηλού γλυκαιμικού δείκτη (όπως γλυκά, χυμοί, επιτραπέζια ζάχαρη, λευκό ψωμί, λευκά ζυμαρικά) σε αφθονία έχει ως αποτέλεσμα το σάκχαρο του αίματος να κατεβαίνει απότομα, προκαλώντας κόπωση και πείνα, ειδικά σε διαβητικούς ή άλλα άτομα με κακή ρύθμιση του σακχάρου.

Τέλος, η ταχύτητα κατανάλωσης του γεύματος παίζει ρόλο στην επιθυμία να φάμε ξανά μεταγευματικά. Έρευνα έδειξε ότι μετά από ένα γεύμα που διήρκησε μόνο πέντε λεπτά, τα επίπεδα των πεπτιδίων που ρυθμίζουν την πείνα και το αίσθημα πληρότητας ήταν χαμηλότερα σε σχέση με τα επίπεδα μετά από ένα τριαντάλεπτο γεύμα. Αυτό σημαίνει πως το μήνυμα ότι «χορτάσαμε» απαιτεί περίπου μισή ώρα για να φτάσει στον εγκέφαλο, άρα η επιθυμία για φαγητό εξακολουθεί να υπάρχει μέσα σε αυτό το χρονικό παράθυρο.

Πως θα αποφύγετε τα γλυκά με… γλυκό τρόπο!

Πώς να το αντιμετωπίσετε;

Ένας τρόπος να σπάσουμε τη συνήθεια του επιδορπίου είναι να επιδράσουμε στο μοτίβο της επιβράβευσης, το οποίο αναφέραμε προηγουμένως. Έτσι, στη θέση ενός γλυκού που έπεται του σήματος της λήξης του φαγητού, μπορούμε να εισάγουμε μια νέα συνήθεια. Για παράδειγμα, μπορούμε μετά το φαγητό να καταναλώσουμε ένα ποτήρι νερό ή ένα ρόφημα με λίγες θερμίδες, όπως καφές, τσάι, ή ένα μικρό φρούτο ή λίγους ξηρούς καρπούς. Εναλλακτικά, μπορούμε να κάνουμε έναν περίπατο ή μια άλλη δραστηριότητα που μας ευχαριστεί, κάθε φορά που νιώθουμε «λιγούρα» για ένα γλυκό μετά το φαγητό.

Η κατανάλωση μικρών, τακτικών γευμάτων μέσα στην ημέρα βοηθά στον καλύτερο έλεγχο της πείνας και του κορεσμού. Πολύ σημαντική είναι και η σύνθεση των γευμάτων μας μέσα στην ημέρα. Καθώς η πρωτεΐνη και οι διαιτητικές ίνες είναι τα συστατικά που προκαλούν καλύτερο κορεσμό, πρέπει να φροντίζουμε αυτά τα μακροθρεπτικά συστατικά να υπάρχουν σε επάρκεια στο καθημερινό μας διαιτολόγιο. Συγχρόνως, οι επιλογές τροφίμων πλούσιων σε ίνες και σύνθετους υδατάνθρακες (όπως τα λαχανικά, τα όσπρια, και τα προϊόντα ολικής άλεσης) βοηθούν στον καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο, αφού πέπτονται σε πιο αργούς ρυθμούς, και κατ’επέκταση δεν προκαλούν απότομα σκαμπανεβάσματα του σακχάρου.

Μια τελευταία συμβουλή: το φαγητό εκτός από απαραίτητο είναι και μία απόλαυση. Δώστε στο γεύμα σας την προσοχή και το χρόνο που χρειάζεται!

Διαβάστε επίσης: Ζελέ: Το υποτιμημένο αλλά θαυματουργό γλυκό

* H Μάιρα-Ευαγγελία Στεφανάκου είναι Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, απόφοιτος του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρέχει κατ’οίκον διαιτολογικές υπηρεσίες στο Χολαργό και την Αγία Παρασκευή. Το άρθρο της δημοσιεύτηκε στο mednutrition.gr

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Τροφές που οι διατροφολόγοι προτείνουν να μην καταναλώνετε

Τροφές που οι διατροφολόγοι προτείνουν να μην καταναλώνετε

Υπάρχουν τροφές που πρέπει να καταναλώνετε με μέτρο και κάποιες που δεν πρέπει να βάζετε καν στο στόμα σας. Μπορεί να δείχνουν ελκυστικές λόγω των χαμηλών λιπαρών και της νόστιμης γεύσης, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως κάνουν για εσάς.

Πρέπει να γνωρίζετε πως οι ετικέτες στις συσκευασίες είναι συχνά παραπλανητικές. Για παράδειγμα ο χυμός φρούτων δεν είναι πάντοτε τόσο φρέσκος και θρεπτικός και μπορεί να περιέχει περισσότερη ζάχαρη από ένα αναψυκτικό.

Σύμφωνα με την Αρχή Διατροφής ο χυμός φρούτων περιέχει πολύ λιγότερα θρεπτικά συστατικά σε σύγκριση με πολλές φυτικές τροφές. Δεν περιέχει φυτικές ίνες και έχει όσες θερμίδες περιέχουν αρκετά ζαχαρούχα ροφήματα. Υπάρχουν επίσης τροφές που περιέχουν τρανς λιπαρά και θα πρέπει να μείνετε μακριά τους. Αυτές αυξάνουν την κακή χοληστερόλη και συμβάλουν στην εμφάνιση καρδιακών νοσημάτων.

Ακολουθεί η λίστα με τις τροφές και τα ροφήματα  που οι ειδικοί συνιστούν να τις βγάλετε από τα πρόγραμμά σας:

Tρανς λιπαρά

Υπάρχουν τροφές με μερικώς υδρογωνομένα έλαια, γι αυτό διαβάστε προσεκτικά τις ετικέτες τους. Ακόμη και αν αναφέρουν πως έχουν 0 τρανς λιπαρά ανά μερίδα, ενδέχεται να περιέχουν μικρές ποσότητες, αφού επιτρέπεται η σήμανση με αυτό τον τρόπο για τροφές που περιέχουν λιγότερο από 0,5 τρανς λιπαρά.

Ποιες τροφές έχουν τρανς λιπαρά και πόσο κακό κάνουν;

Φυστικοβούτυρο με λίγα λιπαρά

Όταν αφαιρείται λίπος, ισοσταθμίζεται με έξτρα ποσότητα ζάχαρης και άλλων συμπληρωμάτων. Το γνήσιο φυστικοβούτυρο θα πρέπει να προέρχεται μοναχά από καβουρδισμένα φιστίκια. Το λίπος στο φυσικό φυστικοβύτυρο κάνει καλό στην καρδιά  και σας χορταίνει.

Κοκτέιλ με χυμό φρούτων

Στα ποτά που γίνεται ανάμειξη του αλκοόλ με χυμούς φρούτων που έχουν αρκετή πρόσθετη ζάχαρη, το αποτέλεσμα δεν είναι καλό για εσάς. Σίγουρα δεν χρειάζεστε αυτή την επιπλέον ποσότητα ζάχαρης στον οργανισμό σας.

Αναψυκτικά

Δεν ωφελούν σε τίποτε καθώς είναι γεμάτα ζάχαρη. Προτιμήστε τα ανθρακούχο νερό ή το seltzer με λίγο χυμό φρούτου.

Μαργαρίνη

Θεωρείται ως μια καλή εναλλακτική αντί του βουτύρου, ωστόσο πολλές εκδόσεις της, περιέχουν υδρογονωμένο λάδι με τρανς λίπη.

Μεγάλα ψάρια

Τα ψάρια όπως το σκουμπρί περιέχουν υψηλές ποσότητες υδραργύρου, προτιμήστε τον γαύρο, τη σαρδέλα τα στρείδια  και τα μικρότερα ψάρια γενικά για να πάρετε Ω3.

Βρώμη με φρούτα 

Επιλέξτε τις νιφάδες που έχει σαν βάση μόνο την βρώμη και εμπλουτίστε την γεύση με φρούτα και κανέλα.

Φρούτα σε κονσέρβα με σιρόπι

Συνήθως έχουν έξτρα ποσότητες ζάχαρης λόγω του σιροπιού. Προτιμήστε τα φρούτα κονσέρβας σε νερό ή χυμό.

Ζάχαρη: Με 9 μέρες αποχή, πέφτουν χοληστερίνη, τριγλυκερίδια!

Γαλακτοκομικά προϊόντα

Τα προϊόντα αυτά εκτός από την θετική επίδραση στα κόκαλα, έχουν και παρενέργειες που πολλοί αγνοούν. Ενδέχεται να επηρεάσουν την υγεία των μαλλιών, τα νύχια  και να προκαλέσουν αλλεργικά συμπτώματα. Επιλέξτε τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα αμύγδαλα, τις φακές και τα αβοκάντο για να πάρετε τη βιταμίνη D που χρειάζεστε, καθώς και το ασβέστιο και τις πρωτεΐνες.

Επεξεργασμένο αλεύρι

Όλα τα θρεπτικά στοιχεία του χάνονται κατά την διαδικασία της επεξεργασίας. Το σώμα παλεύει να το χωνέψει τα παράγωγά του λόγω έλλειψης φυτικών ινών. Η γλουτένη που περιέχει συχνά δημιουργεί αλλεργικές αντιδράσεις.

Διαβάστε ακόμα: Πρέπει να «κόβουμε» το ψωμί όταν κάνουμε διατροφή;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend