Η περιπέτεια ενός δρομέα με Κορωνοϊό σε νοσοκομείο των ΗΠΑ

Claudio Schwarz Purzlbaum Unsplash

Ο Κορωνοϊός συνεχίζει να εξαπλώνεται σε όλη την υδρόγειο. Η ασθένεια έχει σκοτώσει χιλιάδες και έχει επηρεάσει σοβαρά τη ζωή δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, καθώς οι οικονομίες… πέφτουν σε τοίχο και η καθημερινή ρουτίνα των ανθρώπων έχει αλλάξει δραστικά παντού. Πολλοί ειδικοί προβλέπουν ότι η καταστροφή θα επιδεινωθεί πολύ.

Παρά την καταστροφική επίδρασή της, η ίδια η ασθένεια παραμένει μια αφηρημένη έννοια για τους περισσότερους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, ο αριθμός των επιβεβαιωμένων περιπτώσεων αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς και τα επιβεβαιωμένα κρούσματα είναι άγνωστο μέγεθος σαφώς μικρότερο από τα πραγματικά περιστατικά.

Το μέγεθος πάντως της δύναμής της το αντιλαμβάνεται κανείς από τους νεκρούς, την οικονομία και την αναβολή γεγονότων αθλητικών και μη.

Η δρομική διαδικτυακή κοινότητα LetsRun.com μίλησε με δρομέα που συμμετέχει στα blog της και έχει νοσήσει με τον Κορωνοϊό, ο οποίος ωστόσο θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του.

Είχε έναν επίμονο βήχα κατά τη διάρκεια της κλήσης. Τελικά, είπε ότι πιθανότατα θα πρέπει να σταματήσει να μιλά και να ξεκουραστεί.

Διαβάστε όσα είπε:

«Αγαπητοί συντρέχτες,

Βρέθηκα θετικός στον Κορωνοϊό την Τετάρτη 18 Μαρτίου.

Είμαι άνδρας 49 ετών που ζει σε μια μεγάλη πόλη των ΗΠΑ. Κάνω 40-50 χιλιόμετρα την εβδομάδα και επίσης γυμναζόμουν με βάρη 2-3 φορές την εβδομάδα.

Έχω κανονική πίεση, κανονικούς καρδιακούς παλμούς, δεν αντιμετωπίζω προβλήματα υγείας, εκτός από ένα εποχικό άσθμα που μου κάνει σπάνιες «επιθέσεις».

Στο τέλος του Φεβρουαρίου, έπρεπε να πάω στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ελβετία για δουλειά. Την εποχή εκείνη η κατάρρευση της Ιταλίας δεν είχε συμβεί ακόμα και υπήρξε ένα επιβεβαιωμένο κρούσμα στη Γενεύη. Ως εκ τούτου, δεν υπήρχε καμία προειδοποίηση ταξιδιού ή απαγόρευση.

Επέστρεψα στις ΗΠΑ την Παρασκευή 6 Μαρτίου. Το μόνο ερώτημα που μου έκαναν ήταν ποιες χώρες επισκέφτηκα και απάντησα με ειλικρίνεια. Με άφησαν χωρίς άλλες ερωτήσεις και συστάσεις.

Το μήνυμα του 28χρονου Μαραθωνοδρόμου που κινδύνεψε να χάσει τη ζωή του από τον κορωνοϊό

Αργά τη νύχτα της Κυριακής, 8 Μαρτίου, άρχισα να αισθάνομαι αδιάθετος και με μια αδυναμία που θα μπορούσε να ήταν η αρχή ενός πυρετού. Δεν είχα βήχα  εκείνη τη στιγμή. Από εκεί και πέρα, οι πόνοι εντατικοποιήθηκαν και ανέπτυξα ένα χαμηλό πυρετό (37,2).

Μέχρι την Τρίτη το πρωί, τα συμπτώματα είχαν χειροτερέψει και μετά από συμβουλή του γιατρού μου, πήγα σε μεγάλο νοσοκομείο.. Ειδοποίησα αμέσως το προσωπικό ότι είχα συμπτώματα και ότι μόλις επέστρεψα από το εξωτερικό. Απάντησαν ότι δεν μπορούσαν να με ελέγξουν για το COVID επειδή δεν ήμουν στην Κίνα, την Κορέα, την Ιαπωνία ή το Ιράν. Ο γιατρός έκανε διάγνωση χωρίς τεστ για τον ιό, μου έγραψε ένα δυνατό σιρόπι για το βήχα και ένα φάρμακο με οδηγίες να το πάρω μόνο αν χρειαζόταν.

Την Πέμπτη 12 Μαρτίου, ο βήχας χειροτέρεψε και είχα πόνους στο στήθος και συριγμό στην αναπνοή. Πήγα ξανά στο νοσοκομείο και εξήγησα ότι ήμουν εκεί 2 μέρες πριν. Ο γιατρός μου πήρε αίμα και έκανε ακτινογραφία θώρακα. Οι εξετάσεις αίματος ήταν καλές και η ακτινογραφία  δεν έδειξε κάποια ένδειξη λοίμωξης.

Ο γιατρός κατέληξε ότι είχα μια κρίση άσθματος και μου έδωσε πρεδνιζόνη. Ζήτησα ξανά να κάνω τεστ για τον ιό, με δεδομένο ότι είχα ταξιδέψει σε Ελβετία και Αγγλία, που πλέον είχαν πολλά κρούσματα. Η απάντηση ήταν ότι ακόμα δεν είχαν εξουσιοδοτηθεί για κάτι τέτοιο.

Μέχρι το Σάββατο 14 Μαρτίου, ο πυρετός μου έφθασε στο 39 και ο βήχας ήταν πολύ κακός. Πήρα στο αυτοκίνητό μου και οδήγησα τον εαυτό μου κατευθείαν στα επείγοντα στο ίδιο νοσοκομείο. Όταν έφτασα, τους είπα τι συνέβαινε. Με εξέτασαν και είδαν ότι είχα πνευμονία από κάποιον ιό. Με κράτησαν στο νοσοκομείο.

Οι γιατροί με κατέταξαν ως μια πιθανή υπόθεση COVID και όλοι όσοι ήρθαν να με κοιτάξουν φορούσαν στολές. Τελικά αποφασίζουν να μου κάνουν το τεστ COVID-19. Τότε μου λένε ότι τα αποτελέσματα θα βγουν σε 48-72 ώρες.

Η κατάσταση είχε αρχίσει να βελτιώνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά ήμουν συνδεδεμένος σε μια μηχανή που έχει ενδείξεις για τα πάντα και έπαιρνα ενδοφλέβια θεραπεία. Ωστόσο την επόμενη μέρα, ο γιατρός μου είπε ότι μου βγάζουν εξιτήριο  επειδή η κατάστασή μου άρχισε να βελτιώνεται.

Πήγα σπίτι και αμέσως και μπήκα σε καραντίνα σε δικό μου δωμάτιο, επειδή είμαι παντρεμένος με παιδί. Η γυναίκα μου αφήνει φαγητό έξω από την πόρτα και όλοι φορούν μάσκες. Βλεπόμασταν με face time και μέχρι σήμερα οι άνθρωποί μου δεν έχουν συμπτώματα.

Τι κάνουν οι φίλοι του runnfun.gr για να μένουν… active

Την Τετάρτη 18 Μαρτίου πληροφορήθηκα ότι είχα COVID-19. Η καραντίνα μου τελείωσε στις 23 Μαρτίου, 14 ημέρες μετά τα πρώτα συμπτώματα. Αν και βρίσκομαι 3 ημέρες χωρίς πυρετό δεν αισθάνομαι πολύ δυνατός. Η  οικογένειά μου είναι σε υποχρεωτική απομόνωση στο σπίτι μέχρι τις 29 Μαρτίου.

Η εμπειρία μου ήταν πολύ τρομακτική και από το νοσοκομείο μου είπαν ότι θα μπορούσα να μείνω πολύ καιρό μέσα, αν δεν ήμουν τόσο επίμονος. Σταδιακά αρχίζω και ανακτώ τις δυνάμεις μου.

Αυτό που έχω να συμβουλέψω είναι να ελαχιστοποιήστε την έκθεσή σας με άλλους ανθρώπους. Απλά με την επιβράδυνση του ρυθμού των αλληλεπιδράσεων, αγοράζουμε πολύτιμο χρόνο. Συνειδητοποιώ ότι πολλοί από εσάς δεν έχετε δώσει τόσο μεγάλη σημασία, αλλά πρέπει.

Θέλησα να τα πω όλα αυτά, για να κάνει ο καθένας τις επιλογές του. Ξέρω δρομείς που με ένα απλό κρυολόγημα… τρελαίνονται. Ο Κορωνοϊός δεν είναι ένα απλό κρυολόγημα.

Ακόμα και αν δεν ανησυχείτε για τον εαυτό σας, ανησυχήστε για τους άλλους.

Καλή τύχη σε όλους, να μας έχει ο Θεός καλά».

Ο επόμενος μεγάλος ασθενής του Κορωνοϊού θα είναι οι ΗΠΑ. Το σύστημα υγείας στη χώρα του Τραμπ, λειτουργεί κυρίως ως επιχείρηση και όχι ως δημόσιο αγαθό.

Ήδη έχουν κυκλοφορήσει ρεπορτάζ, όπου ασθενείς με Κορωνοϊό, οι οποίοι υποβλήθηκαν στο τεστ και τη θεραπεία, αλλά η ασφάλειά τους δεν τους κάλυπτε 100%, έφυγαν από το νοσοκομείο θεραπευμένοι, αλλά 20.000 δολάρια φτωχότεροι. Και φυσικά δεν μιλάμε για άνεργους και άστεγους που το πιθανότερο είναι ότι θα νοσήσουν στο δρόμο και αν είναι τυχεροί θα ζήσουν.

Παρά το γεγονός ότι μιλάμε για μια από τις ισχυρότερες χώρες του κόσμου, οι φόβοι ότι ο Κορωνοϊός θα… θερίσει εκφράζονται από την παγκόσμια κοινότητα των επιστημόνων.

Ευχόμαστε όχι. Αλλά οι ευχές στις μέρες μας σπάνια πιάνουν…

Διαβάστε επίσης: Τρόποι για να εξοικονομήσετε χρήματα στο Super Market τις ημέρες του Κορωνοϊού

Previous ArticleNext Article

Πάνος Παπαγεωργίου (Skyros Run): Πυλώνας τουριστικής ανάπτυξης ο μαζικός αθλητισμός

Το Skyros Run μπήκε στη ζωή μας την τελευταία τριετία και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, έγινε ένας αγώνας που αρκετοί δρομείς «τσεκάρουν» στο καλεντάρι τους.

Ο Πανος Παπαγεωργίου, επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής που μαζί με τον Δήμο Σκύρου διοργανώνουν το event, μίλησε στο runnfun.gr για την ανάγκη επανεκκίνησης του μαζικού αθλητισμού.

«Οι αγώνες μπορούν και επιβάλλεται να διοργανωθούν εκ νέου. Είναι μέρος της επανεκκίνησης πολλών πτυχών της ζωής μας. Ζωογόνος πηγή της προσωπικής ευεξίας, της κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης. Η άνοδος του δρομικού κινήματος των τελευταίων ετών ήταν κάτι που έδωσε πνοή σε άτομα και κοινωνίες σε σημείο που πια ο αθλητικός τουρισμός θεωρείται ένας από του σημαντικότερους πυλώνες της νούμερο 1 βιομηχανίας της χώρας μας, που φυσικά είναι ο τουρισμός γενικότερα. Ακόμα και εάν στο εγγύς μέλλον η κατάσταση με την εξάπλωση του ιού παραμένει ως έχει μπορεί να εφαρμοστεί το υγειονομικό πρωτόκολλο που έχει εκδώσει η Γ.Γ.Α και το οποίο αποτελούσε μια σοφή και αποτελεσματική λύση ώστε να μην σταματήσουν εντελώς οι μαζικοί αγώνες», τόνισε ο Πάνος και συνέχισε: «Εδώ θα ήθελα να επισημάνω ότι όλοι οι διοργανωτές λαμβάνουν πάντα όλα τα μέτρα ασφαλείας και το έκαναν ανέκαθεν και πριν καν οροθετηθούν κανόνες από την πολιτεία».

– Είναι οι διοργανωτές έτοιμοι να ανταπεξέλθουν και πρακτικά και οικονομικά;

Οι διοργανωτές σε πολύ μεγάλο βαθμό εξαρτώνται από χορηγίες. Οι διοργανώσεις μπορούν να είναι βιώσιμες μόνο με αυτό τον τρόπο. Συνήθως το κόστος συμμετοχής των δρομέων δεν είναι αρκετό ώστε να οργανωθεί ένα δρομικό γεγονός. Η παρούσα οικονομική κατάσταση και η στασιμότητα που παρατηρείται τον τελευταίο χρόνο στην αγορά, καθιστά τις εταιρείες χορηγούς διστακτικές στο να συνεχίσουν να επενδύουν στους μαζικούς αγώνες δρόμου. Αυτό αποτελεί μια από τις σημαντικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι διοργανωτές στην παρούσα φάση. Ωστόσο, οι περισσότεροι από τους διοργανωτές είναι παθιασμένοι με αυτό που κάνουν και θα κάνουν το παν ώστε να ξαναγίνουν οι αγώνες. Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για την δική μας ομάδα, είμαστε αποφασισμένοι ακόμα με ίδιον κόστος να διοργανωθούν οι αγώνες ώστε να γίνει μια δυναμική επανεκκίνηση».

– Έχουν ανάγκη οι περιοχές την παρουσία αθλητών και αθλούμενων;

«Όλες οι περιοχές και οι τοπικές κοινωνίες έχουν την ανάγκη από την παρουσία των αθλητών και αθλούμενων. Αποτελούν το ιδανικό πρότυπο μιας υγιούς ζωής αλλά και ζωογόνος πηγή των τοπικών οικονομιών. Το να βλέπεις ανθρώπους από όλη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό να επισκέπτονται ένα μέρος μόνο και μόνο για να τρέξουν και πιθανώς να μην αποφάσιζαν να επισκεφτούν ποτέ δίχως αυτή την αφορμή είναι τόσο σημαντικό που στην δική μας περίπτωση στη Σκύρο, ώθησε και αρκετό κόσμο που δεν είχε αθληθεί ποτέ, να ξεκινήσει να προπονείται. Είναι τόσο σπουδαίο αυτό και τα οφέλη πολλαπλά».

– Αποτελούν οι αγώνες ψυχοθεραπεία σε έναν κόσμο που είναι έτσι κι αλλιώς πιεσμένος;

«Σαφώς και οι αγώνες αποτελούν εκτός από σωματική υγεία και ψυχοθεραπεία. Αρκεί να αναφέρουμε το γεγονός δεκάδων ανθρώπων που  επικοινωνούν μαζί μας για να μάθουν πληροφορίες για τους αγώνες και να εκφράζουν με αγωνία πόσο μα πόσο πολύ θέλουν να έρθει εκείνη η ώρα που θα τρέξουν στους αγώνες. Η ψυχολογική ανάγκη είναι τεράστια. Κάθε δρομέας γνωρίζει τι σημαίνει να τρέχει και να τερματίζει…».

– Υπάρχει η βούληση από την τοπική αυτοδιοίκηση σε κάθε περίπτωση να συνδράμει σε θετική κατεύθυνση;

«Θεωρώ πως η τοπική αυτοδιοίκηση στην δική μας περίπτωση στέκεται αρωγός και στηρίζει με κάθε δυνατό τρόπο την διεξαγωγή των αγώνων και δηλώνουν… ευθαρσώς ότι θα συνεχίσουν να το κάνουν. Είναι μαζί μας και η συμβολή είναι ύψιστης σπουδαιότητας.

– Θα βοηθήσουν οι αγώνες αυτοί στο να επιτευχθεί ο στόχος που έχει θέσει η κυβέρνηση για τα έσοδα του τουρισμού;

«Νομίζω πως από την στιγμή που πια ο αθλητικός τουρισμός αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της τουριστικής ανάπτυξης και μάλιστα με αυξητικές τάσεις, τότε εάν απελευθερωθεί θα συμβάλλει ουσιαστικά προς τον στόχο της αύξησης των εσόδων από τον τουρισμό. Σαφώς όμως εάν δοθεί η δυνατότητα και σε αθλητές από το εξωτερικό να συμμετέχουν σε αγώνες τότε ο στόχος αυτός είναι εφικτό να επιτευχθεί ευκολότερα αλλά και γρηγορότερα. Αποκλειστικά και μόνο με τους εγχώριους δρομείς καθίσταται κάπως δυσκολότερο το όλο εγχείρημα».

– Παρατηρήσαμε οι περισσότεροι, ότι όπου και αν έγιναν αγώνες το 2020 δεν υπήρχε αύξηση κρουσμάτων ακόμα και 15-20 ημέρες μετά. Μπορεί να παίξει αυτή η διαπίστωση το ρόλο της;

«Οι αγώνες σε καμία περίπτωση δεν έχουν συμβάλει στην αύξηση των κρουσμάτων. Δεν προκαλούν συνωστισμό και γίνονται σε ανοιχτούς χώρους και κυρίως εάν εφαρμοστούν τα υγειονομικά πρωτόκολλα που πολύ σωστά έχει προβλέψει η πολιτεία τότε καθίσταται μια από τις δραστηριότητες που συμβάλει από ελάχιστα έως καθόλου στην αύξηση των κρουσμάτων. Θεωρώ πως μια αρχή θα ήταν η εφαρμογή των συγκεκριμένων πρωτοκόλλων. Η πρόβλεψη υπάρχει δεν μένει παρά να εφαρμοστεί το συγκεκριμένο πλαίσιο διεξαγωγής αγώνων αλλά μόνο για την πρώτη περίοδο της επανέναρξης διεξαγωγής καθώς υπάρχει και ο κίνδυνος οι διοργανώσεις να χάσουν μέσα σε όλο αυτό τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που κάθε μια από αυτές έχει.

Όσο για τον τρόπο που πρέπει οι διοργανωτές να πιέσουν ώστε όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν οι αγώνες να επιστρέψουν τόνισε: «Οι μόνοι που θα μπορούσαν να συστήσουν μια ομάδα ως μοχλό πίεσης στην πολιτική ηγεσία είναι οι ίδιοι οι διοργανωτές. Αυτοί γνωρίζουν καλύτερα απ όλους τι σημαίνει μια διοργάνωση μαζικού αθλητισμού. Αυτοί είναι επίσης που αφουγκράζονται τον παλμό του κόσμου που συμμετέχει. Δεν μένει παρά να πάρει κάποιος την πρωτοβουλία, εμείς θα είμαστε από τους πρώτους που θα συμμετέχουμε σε μια τέτοια προσπάθεια. Ωστόσο, η δική σας πρωτοβουλία συμβάλει ήδη προς αυτή την κατεύθυνση».

– Είστε αισιόδοξοι ότι μπορεί να καλυφθεί το χαμένο έδαφος και παράλληλα να κερδηθούν και νέοι αθλούμενοι με το πέρας της πανδημίας;

«Είμαι σίγουρος για αυτό καθώς η δυναμική του δρομικού κινήματος είναι πια τεράστια. Και η αλήθεια είναι κατά την περίοδο του εγκλεισμού πολύ περισσότερος κόσμος στράφηκε σε αθλητικές δραστηριότητες και δη το τρέξιμο. Γέμισαν με δρομείς τα πάρκα και οι δρόμοι. Είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτή η φλόγα όχι μόνο δεν έχει σβήσει αλλά γίνεται και μεγαλύτερη».

Διαβάστε επίσης: Μητρόπαπας: «Εμβόλιο ψυχολογίας και ανάγκη ο μαζικός αθλητισμός»

Τι προκαλεί στους πνεύμονες των δρομέων ο παγωμένος αέρας;

Τι προκαλεί στους πνεύμονες των δρομέων ο παγωμένος αέρας;

Γιατί οι πνεύμονες σου νομίζεις ότι “καίγονται” όταν τρέχεις σε χαμηλές θερμοκρασίες; Γιατί νομίζεις ότι πονάς; Γιατί σε πιάνει βήχας;

Είναι οι συνηθισμένες ερώτησεις, ειδικά μεταξύ νέων δρομέων ή δρομέων που τρέχουν σε συνθήκες κρύου, ειδικά τις πρώτες τους φορές.

Οι αγώνες δρόμου που γίνονται χειμώνα και αγώνες στο βουνό που οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές, το οξυγόνο λιγότερο και ο ξηρός κρύος αέρας δημιουργούν ένα αίσθημα “καψίματος” ή πόνου στους πνεύμονες που σε αρκετές περιπτώσεις συνοδεύεται από βήχα μετά τον τερματισμό, ειδικά αν οι αποστάσεις είναι σύντομες (σ.σ. κάτω από 10 χλμ.)

Στην πραγματικότητα, όσο και να κάποιοι έχετε νιώσει ένα δυσάρεστο συναίσθημα, δεν συμβαίνει κάτι κακό.

Πως λειτουργεί ο πνεύμονας

Ο πνεύμονας είναι ένα καταπληκτικό όργανο, εξελίσσεται για να ζεσταίνει και να υγράνει τον εισπνεόμενο αέρα στη θερμοκρασία του σώματος και κατάλληλη υγρασία.

Για να καταλάβετε σκεφτείτε ένα δέντρο με δύο μεγάλα κλαδιά που χωρίζονται από τον βασικό κορμό και στη συνέχεια χωρίζεται σε μικρότερα και μικρότερα κλαδιά και φύλλα.

Τώρα γυρίστε το δέντρο ανάποδα και συρρικνώστε το στο μέγεθος του θώρακα και έχετε τον πνεύμονα. Ο κορμός έχει το ρόλο της τραχείας, και οι πνεύμονες είναι τα δύο κλαδιά με τα φύλλα τους.

Η θέρμανση και η υγρασία του αέρα ξεκινάει αμέσως με την είσοδό του στο στόμα και τη μύτη.

Όσο κρύος και αν είναι ο αέρας, πρέπει να φτάσει σε θερμοκρασία σώματος και υψηλά επίπεδα υγρασίας για να φτάσει μέσα στο αναπνευστικό δέντρο.

Καθώς ο αέρας κινείται βαθύτερα στις κυψελίδες που βρίσκονται σε άμεση επαφή με τα αιμοφόρα αγγεία, αλλάζει οξυγόνο για διοξείδιο του άνθρακα.

Ο ψυχρός αέρας

Ο ψυχρός αέρας είναι πολύ ξηρός. Η αίσθηση καψίματος που αισθάνεστε όταν αναπνέετε αυτόν τον ψυχρό αέρα, είναι ένας συνδυασμός της διαδικασίας που γίνεται νωρίς από το σύστημα του οργανισμού, ώστε να ζεσταθεί πριν φτάσει στους πνεύμονες.

Μετά από μερικές αναπνοές και με δεδομένο ότι ο ίδιος ο οργανισμός ανεβάζει θερμοκρασία, τρέχοντας και άρα προλαβαίνει να κάνει πιο εύκολα τη διαδικασία της θέρμανσης και υγρασίας του αέρα, το κάψιμο αυτό σταματάμε να το νιώθουμε.

Αν σταματήσουμε γρήγορα, τότε έρχεται ο βήχας. Ο βροχοσπασμός συμβαίνει και είναι πιο έντονος και κρατάει πολύ κυρίως σε ανθρώπους που πάσχουν από άσθμα ή κάποια πνευμονολογική ασθένεια.

Δεν γίνεται ζημιά…

Μέχρι στιγμής οι επιστήμονες παρά τις έρευνες δεν έχουν καταλήξει ότι ο κρύος αέρας που αναπνέουμε και αυτό το κάψιμο ή πόνος που νιώθουμε, μπορεί να μας δημιουργήσει εκτός από ένα μικρό κρύωμα, κάποιο άλλο μεγάλο πρόβλημα. Για την ακρίβεια, δεν έχουν διαπιστώσει ποτέ καμία αρνητική συνέπεια στους πνεύμονες. Συνιστούν, ωστόσο, προκειμένου να αισθανόμαστε καλύτερα, να μην κρυώνουμε και να μην ρισκάρουμε κάτι περισσότερο, να λαμβάνουμε κάποια… μέτρα.

Τι κάνουμε

Κατά τη διάρκεια του τρεξίματος ή της άσκησης, μπορείτε να φοράτε ένα μαντίλι, ένα buff, μια μάσκα ή balaclava ή ότι άλλο σας βολεύει για να προστατέψετε το λαιμό και το, στόμα και τη μύτη. Με αυτόν τον τρόπο ο αέρας θα εισέρχεται ακόμα πιο ζεστός και θα αποφύγετε τα όποια προβλήματα. Επίσης, μόλις τελειώσετε την προπόνηση ή τον αγώνα, πιείτε κάτι ζεστό.

Μπορεί να μοιάζετε κάπως με ληστή τράπεζας, αλλά είναι σίγουρο ότι δεν χρειάζεται να ανησυχείτε τόσο πολύ ούτε ότι θα αρρωστήσετε, ούτε ότι θα σας συλλάβουν.

Διαβάστε ακόμα: Οι χειμερινές προπονήσεις προστατεύουν από τη γρίπη και τα κρυολογήματα

Πηγή: runnersworld.com (By Dr William O. Roberts)

x
Send this to a friend