Gene Dykes: ο 70χρονος που κυνήγησε το ρεκόρ Whitlock

Ο Gene Dykes ξεκίνησε να τρέχει μαραθωνίους στα 58 του. Στα 70 έτρεξε 2:55:18 στο Τορόντο τον Οκτώβριο του 2018 και 2:54:23 στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα τον Δεκέμβριο, χρόνο που, αν εγκριθεί, σπάει ένα από τα πιο γνωστά ρεκόρ ηλικίας του μαραθωνίου. Για όποιον τρέχει για την υγεία και τη χαρά του, το ενδιαφέρον είναι δύο πράγματα: πόσο αργά ξεκίνησε και πώς άλλαξε την προπόνησή του.

Ένας συνταξιούχος προγραμματιστής από τη Φιλαδέλφεια

Το περιοδικό Canadian Running τον περιγράφει ως συνταξιούχο προγραμματιστή από τη Φιλαδέλφεια, που έγινε 70 ετών στις 3 Απριλίου 2018 και είχε πρόσφατα γίνει παππούς. Έτρεξε το πρώτο του μαραθώνιο στα 58. Το 2018 έτρεξε Ρότερνταμ τον Απρίλιο σε 2:57 και ήρθε πρώτος στην ηλικιακή του κατηγορία στη Βοστώνη, για τρίτη συνεχή χρονιά, με νέο ρεκόρ διαδρομής για άνω των 70.

Το 2017 είχε σπάσει επτά αμερικανικά ηλικιακά ρεκόρ σε έναν αγώνα στίβου, από τα 15 χιλιόμετρα ως τις δύο ώρες. Ήταν επίσης ένας από τους 13 ανθρώπους που ολοκλήρωσαν την τριπλή πρόκληση των 200 μιλίων σε ορεινά μονοπάτια, με τους αγώνες Bigfoot 200, Tahoe 200 και Moab 240, και ο γηραιότερος σε καθέναν από αυτούς.

Το ρεκόρ που κυνηγούσε

Ο στόχος του ήταν ο Ed Whitlock. Ο Καναδός είχε τρέξει 2:54:48 στο Τορόντο το 2004, όταν ήταν 73 ετών, και ο χρόνος αυτός ήταν η παγκόσμια επίδοση στην κατηγορία 70-74 ετών, όπως τον καταγράφει ο διοργανωτής του μαραθωνίου του Τορόντο. Το USATF έγραψε ότι οι δύο άντρες ήταν οι μόνοι πάνω από τα 70 που είχαν σπάσει τις τρεις ώρες.

Στις 21 Οκτωβρίου 2018 ο Dykes βρέθηκε στην ίδια διαδρομή. Έφτασε στο μέσο έξι δευτερόλεπτα πίσω από τον ρυθμό που χρειαζόταν και τερμάτισε με 2:55:18, δηλαδή περίπου μισό λεπτό από το ρεκόρ. Ο ίδιος απέδωσε την απώλεια χρόνου σε αντίθετο άνεμο, μια ελαφριά ανηφόρα και ίσως σε λάθος δεδομένα GPS, και είπε ότι «τελείωσε η βενζίνη».

Η δεύτερη προσπάθεια ήρθε στο Τζάκσονβιλ τον Δεκέμβριο του 2018. Το iNFOnews.ca έγραψε ότι έτρεξε 2:54:23, ένα ρεκόρ που τότε περίμενε ακόμη την έγκριση του USATF. Ο Whitlock είχε πεθάνει την προηγούμενη χρονιά, σε ηλικία 86 ετών.

Η προπόνηση του Gene Dykes άλλαξε

Αυτό που χρησιμεύει σε όποιον τρέχει είναι ο τρόπος που άλλαξε η προπόνηση. Ο Dykes προσέλαβε προπονητή, τον John Goldthorp, μετά από έναν μαραθώνιο του 2013 στο Τορόντο, όπου έκανε 3:29 ενώ ήλπιζε να βελτιώσει το 3:16 του προσωπικού του ρεκόρ.

• Πριν: έτρεχε κυρίως μεγάλες, αργές αποστάσεις τρεις με τέσσερις μέρες την εβδομάδα.
• Μετά: έτρεχε πέντε με έξι μέρες την εβδομάδα και έκανε σκληρές προπονήσεις ακόμη και όταν είχε κούραση στα πόδια.
• Βάση και ταχύτητα: οι υπερμαραθώνιοι έχτιζαν τη βάση του και, τις περίπου επτά εβδομάδες πριν από έναν μεγάλο αγώνα, τη μετέτρεπε σε ταχύτητα.

Αυτά έγραψε το περιοδικό για τη δική του περίπτωση. Δεν είναι οδηγίες προπόνησης για κανέναν άλλον, ιδιαίτερα όταν ένας 70χρονος είχε ήδη χρόνια εμπειρίας και ειδικό προπονητή. Σίγουρα όμως δείχνουν ότι η βελτίωση, στα 58 ή στα 70, ήρθε όταν άλλαξε η δομή του προγράμματος και όχι όταν απλώς πρόσθεσε χιλιόμετρα.

Τι κρατάς για τον εαυτό σου

Δεν χρειάζεται να σκεφτείς ρεκόρ για να κερδίσεις κάτι από την ιστορία. Η πιο πρακτική ιδέα είναι ότι ο μαραθώνιος δεν έχει ηλικιακή προθεσμία για να ξεκινήσεις. Ο Dykes έτρεξε τον πρώτο στα 58 και το ρεκόρ έγινε μετά τα 70.

Δεύτερον, ο χρόνος χωρίς πρόγραμμα δεν είναι αρκετός. Το 3:29 του 2013, μακριά από το 3:16 που ήλπιζε να βελτιώσει, ήρθε με τη μέθοδο «μεγάλα και αργά». Η βελτίωση χρειάστηκε προπονητή και αλλαγή δομής. Αν προετοιμάζεις τον δικό σου μαραθώνιο, διάβασε τι χρειάζεται να κάνεις μετά τον αγώνα στο άρθρο μας Μετά τον μαραθώνιο: πότε ξανατρέχεις και πώς, γιατί ο ρυθμός αποκατάστασης μετράει εξίσου με την προπόνηση. Αν έχεις πρόβλημα υγείας ή αμφιβολία για το πόσο φορτίο αντέχεις, συμβουλέψου γιατρό πριν αυξήσεις τις μέρες προπόνησης.

Πηγές

Canadian Running: Meet Gene Dykes, the 70-year-old who ran sub-3 at STWM 2018 · USATF: Gene Dykes marathon record earns him USATF athlete honor · iNFOnews.ca: Ed Whitlock’s age-group marathon record falls after 14 years · Toronto Waterfront Marathon: Ed Whitlock’s greatest marathon performances