Ελευθερία Πετρουλάκη: Για να φτάσεις πιο μακριά… Run Together!

Για όσους δεν γνώριζαν την Ελεύθερία Πετρουλάκη, η περυσινή της νίκη στο ντεμπούτο της σε Μαραθώνιο στον Αυθεντικό της Αθήνας ήταν μια μεγάλη έκπληξη. Για εκείνους που έχουν… μυρωδιά από μεγάλες αποστάσεις, το κόψιμο της κορδέλας και η πρώτη θέση, δεν ήταν απλά μια συγκυρία. Άλλωστε η Ελευθερία από την Σητεία, με αργά και σταθερά βήματα, οδηγήθηκε στον Μαραθώνιο Δρόμο, σε μια διαδρομή χωρίς επιστροφή.

Το τρέξιμο για την Ελευθερία Πετρουλάκη είναι τρόπος ζωής. Η αθλήτρια της Saucony προετοιμάζεται για την νέα της παρουσία στον Μαραθώνιο και ταυτόχρονα μιλάει στο runnfun.gr για την σημασία του τρεξίματος, την ομορφιά της διαδρομής και της παρέας και αναφέρεται φυσικά στο 6o Run Together powered by INTERSPORT & SAUCONY που θα γίνει στις 13 Οκτωβρίου στο ΟΑΚΑ.

Μια συζήτηση με την Ελευθερία, που μας μίλησε για την… απόφαη αυτοκτονίας στον Αυθεντικό, για την δικαίωση και τα φτερά που έβγαλε στα πόδια, για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας επαγγελματίας αθλητής και τις θυσίες που πρέπει να κάνει για να φτάσει να πετύχει τους στόχους της.

– Ελευθερία ας μην πέσουμε κατευθείαν στα βαθιά και ας μιλήσουμε για κάτι πιο fun. Είναι το Run Togerher μια ευκαιρία για μικρούς και μεγάλους να αποκτήσουν την πρώτη τους επαφή με το τρέξιμο;

Το Run Together, σίγουρα είναι μια καλή ευκαιρία για να ξεκινήσει κάποιος το τρέξιμο. Οι επιλογές των διαφορετικών αποστάσεων (λίγα χιλιομέτρα) δίνει την δυνατότητα σε κάθε δρομέα ανεξρτήτου ηλικίας να ζήσει την εμπειρία ενός αγώνα. Οι πιο τολμηροί μπορούν να επιλέξουν τα 9 χλμ , ενώ οι μικροί μελλοντικοί αθλητές τα 3 χλμ.

Όλα έτοιμα για το Run Together Thessaloniki – Συνεχίζονται οι εγγραφές

– Όταν τρέχεις με παρέα, είναι ευκολότερο; Σου δίνει κίνητρο η παρέα να βγει στο δρόμο ή να τρέξεις σε έναν αγώνα;

Όπως λέει μια παροιμία “μόνος σου μπορείς να πας μακριά, αλλά με παρέα σίγουρα θα πας μακρύτερα. Μια καλή δρομική παρέα, θα σου δώσει ώθηση να βγεις για τρέξιμο, όταν π.χ δεν θα έχεις κουράγιο ή διάθεση και θα σε ανεβάσει όταν θα νιώθεις ότι δεν μπορείς άλλο Ειδικά το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων που είναι πολύ μοναχικό και μονότονο, χρειάζεται η ομαδική συνεργασία και ο υγιής συναγωνισμός, ώστε ο κάθε δρομέας να βγάζει τον καλύτερο εαυτό του. Προσωπικά γυμνάζομαι μόνη μου αρκετά χρόνια, ώστε όποτε τυχαίνει να τρέχω παρέα, αισθάνομαι ότι σπαταλάω την μισή ενέργεια από αυτή που θα χρειαζόμουν αν έτρεχα μόνη.

– Είναι το τρέξιμο μια μόδα που θα περάσει ή πιστεύεις πλέον έχει μπει στη νοοτροπία μας, όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια στο εξωτερικό;

Το τρέξιμο δείχνει σημάδια ότι τείνει να γίνει τρόπος ζωής για τον Έλληνα. Ωστόσο χρειάζεται και άλλος χρόνος για να θεωρήσω ότι έχει περάσει στην νοοτροπία μας. Το τρέξιμο ανθίσει στην περίοδο της οικονομικής κρίσης και έγινε διέξοδος για πολλούς ανθρώπους, από το άγχος και τα προβλήματα. Όταν βελτιωθεί η κατάσταση ίσως και να μην είναι ανάγκη για κάποιους. Σίγουρα η μεγάλη προβολή του Αυθεντικού Μαραθωνίου έχει παίξει καθοριστικό ρόλο, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς που συμμετέχουν, δεν είναι συστηματικοί δρομείς.

– Ο Μαραθώνιος είναι το αγώνισμά σου και θεωρείται ιδιαίτερα μοναχικό. Το να τρέχεις με παρέα στις προπονήσεις σου, ωστόσο, σε βοηθάει και γιατί;

Ο μαραθώνιος είναι ίσως το πιο μοναχικό αγώνισμα και απαιτεί πολλές ώρες προπόνησης. Δυστυχώς τις περισσότερες προπονήσεις τις κάνω μόνη μου. Όταν όμως βρίσκω παρέα τότε όλα είναι πιο εύκολα. Ιδιαίτερα στα long runs η παρέα είναι απαραίτητη. Επίσης στις διαλειμματικές προπονήσεις όταν είσαι μέσα σε ένα γκρουπ αναγκαστικά θα πιεστείς παραπάνω για να μην μείνεις πίσω. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο, που στο εξωτερικό όλοι οι μεγάλοι αθλητές προπονούνται σε γκρουπ.

Η Πετρουλάκη κάνει ντεμπούτο στον μαραθώνιο στην αυθεντική διαδρομή

– Πέρυσι έτρεξες πρώτη φορά Μαραθώνιο, στην Αυθεντική μάλιστα διαδρομή που θεωρείται από τις δυσκολότερες και κέρδισες; Το θεωρείς οιωνό για το μέλλον;

Ο Αυθεντικός ήταν για εμένα προσωπικό στοίχημα. Οι περισσότεροι με αποθάρρυναν και μου έλεγαν ότι είναι απόπειρα «αυτοκτονίας». Είχα πάρει όμως την απόφαση μαζί με τον προπονητή μου ήδη από τον Μάιο του 2018. Ήμουν αποφασισμένη να ρισκάρω. Δεν είχα να χάσω τίποτα έτσι και αλλιώς. Είτε θα κατάφερνα είτε όχι, θα είχα το άλλοθι του «πρωτάρη». Ο πρώτος μου τερματισμός σε μαραθώνιο που συνδυάστηκε με νίκη στο πρωτάθλημα, αλλά και 3η θέση στην γενική κατάταξη, μου έδωσε φτερά για την συνέχεια και μεγάλη αυτοπεποίθηση. Σε αυτόν τον αγώνα γκρέμισα όλους τους φόβους μου και έκανα έναν από τους καλύτερους αγώνες της καριέρας μου. Σίγουρα λοιπόν για εμένα αυτός ο αγώνας είναι πλέον σταθμός και ανυπομονώ για την δεύτερη συμμετοχή μου!

– Είναι η Αυθεντική Διαδρομή του Μαραθωνίου της Αθήνας, ο ιδανικός αγώνας για να ξεκινήσει κάποιος; Οι απόψεις διίστανται. Ορισμένοι λένε ότι είναι, διότι αν κάνεις τον Μαραθώνιο της Αθήνας, μπορείς να τρέξεις παντού. Άλλοι λένε ότι πρέπει να ξεκινήσει κανείς από πιο εύκολο αγώνα. Ποια είναι η γνώμη σου;

Πράγματι η Αυθεντική διαδρομή είναι ιδιαίτερη δύσκολη και κρύβει πολλές παγίδες. Ίσως δεν είναι η πιο σωστή επιλογή για να ξεκινήσει κάποιος που δεν έχει ξανά τρέξει ποτέ μαραθώνιο και γενικότερα δεν έχει εμπειρία από αγώνες μεγάλης απόστασης. Δεν είναι απαγορευτική, αλλά σίγουρα θα ταλαιπωρηθεί αρκετά. Για να βγει σε κάποιον αρχάριο δρομέα ευχάριστα η διαδρομή, θα πρέπει να έχει κάνει μια δομημένη και επαρκή προετοιμασία, καθώς και να τηρήσει πιστά ένα σωστό αγωνιστικό πλάνο, που θα περιλαμβάνει εγκράτεια στο ρυθμό, χωρίς υπερβολικές μεταβολές στον ρυθμό στις ανήφορο-κατηφόρες. Αν κάποιος τα έχει όλα αυτά τότε μπορεί να αγωνιστεί. Βέβαια, θεωρώ το κλίμα και την ατμόσφαιρα του αγώνα μοναδική. Μπορεί η διαδρομή να είναι δύσκολη αλλά ο κόσμος και η δύναμη που παίρνεις όταν τρέχεις στην έδρα σου, σου δίνουν κίνητρο για να τερματίσεις. Αυτή την ατμόσφαιρα δεν την συναντάς σε αγώνες του εξωτερικού.

– Πόση στήριξη, οικονομική και ηθική, έχετε οι αθλητές σε αυτά τα αγωνίσματα από τους φορείς; Είναι αρκετή για να αφοσιωθείς σε αυτό που κάνεις;

Για να κάνει κάποιος πρωταθλητισμό και να πρωταγωνιστεί στις αποστάσεις, απαιτεί αφοσίωση, πολλές ωρες προπόνησης (σχεδόν κάθε μέρα διπλές προπονήσεις), πολύ καλή αποκατάσταση, προσεγμένη διατροφή, αλλά το βασικότερο είναι προετοιμασίες σε μεγάλο υψόμετρο. Δυστυχώς η στήριξη που έχουμε από τους κρατικούς φορείς είναι ανεπαρκής και δεν φτάνει ούτε για τα μισά από τα παραπάνω. Οι περισσότεροι αθλητές στηριζόμαστε σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες και βοήθειες. Προσωπικά δεν είμαι αφοσιωμένη εξολοκλήρου στο τρέξιμο, μιας που εργάζομαι με μερική απασχόληση. Ευτυχώς για εμένα υπάρχει μεγάλη βοήθεια και στήριξη από την εργασία μου, πράγμα που με έχει βοηθήσει ώστε να μην εγκαταλείψω το τρέξιμο. Η ομοσπονδία μας δίνει μια τυπική βοήθεια, ωστόσο αυτό δεν αρκεί για να πει κάποιος “τα παρατάω όλα και κάνω μόνο πρωταθλητισμό”.

– Πόσο δύσκολες είναι οι μεγάλες αποστάσεις για έναν αθλητή και πόσο διαφορετικές οι προπονήσεις σε σχέση με τις μικρότερες;

Οι μεγάλες αποστάσεις έχουν ιδιαίτερη φύση και χρειάζεται να αφιερώσεις πολλές ώρες μέσα στο γήπεδο. Ο μεγάλος χιλιομετρικός όγκος ανά εβδομάδα είναι μονόδρομος ώστε να φτάσεις ψηλά. Συνήθως δεν έχει μεγάλες εντάσεις, σε αντίθεση με αυτές των μικρότερων αποστάσεων. Οι ειδικές προπονήσεις συνήθως είναι 2 φορές την εβδομάδα και οι υπόλοιπες προπονήσεις είναι ελεύθερα τρεξίματα μεσαίας έντασης, με ελάχιστη διάρκεια την μια ώρα. Επίσης, η καλή αποκατάσταση και η ξεκούραση ανάμεσα στις προπονήσεις είναι τα κλειδιά για την αποφυγή τραυματισμών. Ακόμη η ενδυνάμωση είναι εξίσου απαραίτητη όπως για στις μικρότερες, διότι ένα γερό κορμί, θα είναι και πιο ανθεκτικό στην κόπωση και τις φορτίσεις.

– Τι έχεις να συμβουλέψεις τους ερασιτέχνες που ξεκινούν με όνειρο να τρέξουν έναν Μαραθώνιο;

Αυτό που θα συμβούλευα σε έναν ερασιτέχνη δρομέα είναι ξεκινήσει προοδευτικά το τρέξιμο, με την βοήθεια κάποιου προπονητή. Με μεθοδευμένη προπόνηση, σχεδιασμένη για τις ανάγκες του και τον διαθέσιμο ελεύθερο χρόνο που έχει, είναι σίγουρο πως μπορεί να τρέξει έναν μαραθώνιο. Σίγουρα η συμμετοχή του αρχικά σε αγώνες μικρότερης απόστασης όπως π.χ 10 χλμ ή Ημιμαραθωνίους, θα τον βοηθήσουν ώστε να αποκτήσει εμπειρία αλλά και αυτοπεποίθηση.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για το Run Together Athens 2019

Κάντε την εγγραφή σας στο RUN TOGETHER 

Η ημέρα διεξαγωγής της ξεχωριστής διοργάνωσης του 6ου Run Together powered by INTERSPORT &SAUCONY στο ΟΑΚΑ πλησιάζει και οι εγγραφές συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό. Στις 13 Οκτωβρίου αναμένεται να βρεθούν περισσότεροι από 1.500 δρομείς που θα διασκεδάσουν και θα αθληθούν, τρέχοντας σε ζευγάρια.

Οι εγγραφές γίνονται ηλεκτρονικά μέσα από το επίσημο website της διοργάνωσης: www.runtogether.gr

Ακολουθήστε το link στην αρχική σελίδα που αφορά την ΕΓΓΡΑΦΕΣ, επιλέξτε την απόσταση που θέλετε να λάβετε μέρος μαζί με το αγαπημένο σας πρόσωπο, συμπληρώστε τα στοιχεία που ζητούνται και είστε έτοιμοι για έναν μοναδικό αγώνα! Τα στοιχεία του 2ου δρομέα θα μπορείτε να τα συμπληρώσετε μέσω E-mail που θα λάβετε αφού ολοκληρώσετε τη διαδικασία εγγραφής.

Οι online εγγραφές θα είναι ανοικτές μέχρι την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019 τα μεσάνυχτα, γι’ αυτό μην χάνετε την ευκαιρία.

Για περισσότερες πληροφορίες:

site: www.runtogether.gr

facebook: web.facebook.com/RunTogetherGR/

instagram: www.instagram.com/runtogethergr/

Διαβάστε ακόμα: Πλούσια δώρα στο Run Together, κάντε την εγγραφή σας!

Previous ArticleNext Article

O όγκος στον εγκέφαλο τον έκανε 190 κιλά, αλλά η θέλησή του Μαραθωνοδρόμο!

Η ιστορία του Carl Dudley που έχασε 45 κιλά και τερμάτισε σε Μαραθώνιο

Του Γιώργου Αράπογλου

Σε πολύ μικρή ηλικία ο Carl Dudley βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο. Παρά το γεγονός ότι ξεπέρασε τον κίνδυνο, μια σημαντική παρενέργεια που επηρέασε τον οργανισμό του, τον έφερε σε σημείο να ζυγίζει περίπου 190 κιλά.

Νέος άνθρωπος, με όρεξη για ζωή και δημιουργία, αποφάσισε πως άξιζε μια δεύτερη ευκαιρία. Είχε ένα όνειρο. Να τρέξει κάποτε σε έναν Μαραθώνιο. Παρακάτω, ο Carl εξιστορεί με αφοπλιστικό τρόπο, πώς κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.

Η συγκλονιστική αφήγηση του 34χρονου Βρετανού στο runnersworld.

Τότε

Σε ηλικία 9 ετών, το 1995, διαγνώστηκα με όγκο στον εγκέφαλο. Παρ’ όλο που χειρουργήθηκα με επιτυχία, το κομμάτι του εγκεφάλου μου που επηρεάζει την όρεξή μου, καταστράφηκε.

Όταν ήμουν μικρός, λάτρευα το τρέξιμο, αλλά μετά το χειρουργείο μου άρχισα σταδιακά να παίρνω βάρος. Ένα μέρος της κατάστασης αυτής οφειλόταν στην φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνα – και ακόμα παίρνω μέχρι και σήμερα – και στο γεγονός ότι δεν μπορούσα να αντιληφθώ ότι ήμουν πλήρης τροφής.

Στην εφηβεία μου και από τα είκοσι μου και μετά, έγινα αρκετά τεμπέλης. Σε αυτό συντέλεσε και η δουλειά μου στην τράπεζα, που προϋπέθετε πολλές ώρες καθιστικής ζωής πίσω από ένα γραφείο. Ήμουν τρομερά λιχούδης και είχα ιδιαίτερη αδυναμία σε σοκολάτες και πατατάκια που έπαιρνα από αυτόματους πωλητές. Το βάρος μου έφτασε ακόμα και τα 190 κιλά.Ο γιατρός μου με προειδοποίησε πως η υγεία μου κινδύνευε και κινδύνευα να αναπτύξω διαβήτη τύπου 2 ή καρδιακά προβλήματα, παρ’ όλα αυτά, εγώ συνέχιζα να τρώω υπερβολικές ποσότητες.

Για γεύμα έτρωγα πολλές φορές μια ολόκληρη πίτα και πουρέ, ενώ το δείπνο μου ήταν γενναίες ποσότητες από τα μαγειρευτά φαγητά της μαμάς μου.

Η μεταστροφή

Ένα Κυριακάτικο πρωινό τον Αύγουστο του 2014, αποφάσισα να προσπαθήσω να περπατήσω όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Κατά κάποιον τρόπο, μου έδωσε κίνητρο να γίνω πιο ενεργητικός. Σύντομα, αποφάσισα να προσπαθήσω να κάνω το επόμενο βήμα και να κάνω λίγο jogging.

Τον Φεβρουάριο του 2015 γράφτηκα στην ομάδα πρωινού τρεξίματος του τοπικού καταστήματος αθλητικών ειδών. Την πρώτη φορά που πήγα, μπορούσα να τρέξω μόλις 50 μέτρα από ένα ελαφρύ τρέξιμο 5 χιλιομέτρων. Κοκκίνιζα και μου κοβόταν η αναπνοή. Αλλά επέμεινα και δεν το παράτησα και πρόσθεσα και ένα μεσοβδόμαδο τρέξιμο.

Αφού πήρα μέρος σε έναν φιλανθρωπικό αγώνα 5 χιλιομέτρων, έτρεξα στον κλασικό αγώνα 10K τον Ιούλιο 2015. Ακόμα ζύγιζα περίπου 185 κιλά κι έτσι ήμουν ευχαριστημένος που κατάφερα και τερμάτισα σε 01:45:00. Γράφτηκα στην ομάδα Wimbledon Windmilers και στους Backpackers και πλέον τρέχω τέσσερις φορές την εβδομάδα.

Ο πρώτος μου Ημιμαραθώνιος ήταν στο Royal Parks το 2016. To φθινόπωρο toy 2018 πήρα μέρος στον Μαραθώνιο του Βερολίνου και τερμάτισα σε 07:06:00 κερδίζοντας μόνο το βανάκι που μάζευε όσους εγκατέλειπαν! Από τότε που άρχισα να τρέχω συστηματικά, η μέση μου έπεσε σε νούμερο από το 58 στο 44 και το στήθος μου από το 60 στο 50 και ζυγίζω 145 κιλά.

Στόχος μου είναι να χωρέσω σε κάποια από τα μπλουζάκια όσων τερμάτισαν στους περίπου 40 αγώνες που έχω κάνει μέχρι τώρα.

Το μέλλον…

Το τρέξιμο μου άλλαξε ολοκληρωτικά την εμφάνιση και τα ενδιαφέροντα μου. Το junk food και τα ποτά με κενές θερμίδες είναι πλέον παρελθόν. Τώρα τα σνακ μου είναι φρούτα, καρύδια και μπάρες δημητριακών. Γράφτηκα επίσης και σε μαθήματα γυμναστικής. Η αυτοπεποίθησή μου έχει αυξηθεί πάρα πολύ και συνεχώς κάνω καινούριους φίλους χάρη στο τρέξιμο. Αυτό που θα ήθελα είναι να τρέχω περισσότερο και, ελπίζω, γρηγορότερα.

Θα ήθελα να καταφέρω να τρέξω στον Μαραθώνιο του Λονδίνου, όπως ο μπαμπάς μου ο Roy, που το είχε κάνει πολλές φορές. Είναι πολύ περήφανος για μένα και θα ήθελα να τρέχω μαζί του όποτε μου δίνεται η ευκαιρία. Απολαμβάνω να ταξιδεύω στο εξωτερικό για να τρέχω και έχω θέσει μεγάλο στόχο να τρέξω και τους έξι μεγάλους Μαραθωνίους, καθώς επίσης και τον Μαραθώνιο της Σιγκαπούρης, που είναι μια από τις αγαπημένες μου πόλεις. Πραγματικά μου αρέσει πολύ η χαλαρή και φιλική ατμόσφαιρα των trail races και γι’ αυτό θα ήθελα να κάνω όσο περισσότερους μπορώ.

Μπορεί να μην κερδίσω ποτέ σε κάποιον αγώνα, αλλά το αληθινό επίτευγμα για μένα είναι η γραμμή τερματισμού και όχι ο χρόνος τερματισμού.

Η ριζική αλλαγή

Ξεκινήστε θέτοντας ταπεινούς στόχους. Ακόμα και ένας αγώνας ενός μιλίου, είναι καλύτερος από το τίποτα. Μην αλλάξετε μονομιάς την δίαιτα σας. Εγώ άλλαξα τα ανθρακούχα αναψυκτικά με αρωματισμένο νερό πριν πιο κανονικό νερό. Όταν νιώσετε έτοιμοι, γραφτείτε σε κάποιον αγώνα και ακολουθείστε πιστά ένα πρόγραμμα προπόνησης. Αυτό θα σας δώσει κίνητρο.

Κοινωνικοποιηθείτε κατά τη διάρκεια του τρεξίματος, καθώς το να συνομιλείτε με άλλους δρομείς, θα σας κάνει να βγάλετε από το μυαλό σας ότι το κάνετε μόνο για να χάσετε βάρος.

Διαβάστε ακόμα: Από υπέρβαρος ο Αυγουστίνος έγινε ρέκορντμαν αγώνων δρόμου!

Σπάει καρδιές το αγόρι με εγκεφαλική παράλυση που ολοκλήρωσε μαραθώνιο!

Του Μάνου Χατζηγιάννη-“Κουζουλοί Δρομείς-Ομάδα Αλληλεγγύης”

Ο Tobias Weller είναι ο μικρός ήρωας σε καιρούς που η ανθρωπότητα τους έχει ανάγκη όσο τίποτε άλλο! Ο εννιάχρονος, με εγκεφαλική παράλυση, συγκέντρωσε 60.000 λίρες (100.000 δολάρια) για φιλανθρωπικούς σκοπούς περπατώντας πάνω και κάτω στο δρόμο του σπιτιού του στο Σέφιλντ για 70 ημέρες

Με επευφημίες από πλήθη που παρέμεναν σε απόσταση λόγω κορονοϊού υποδέχτηκαν οι περίοικοι τον εννιάχρονο Tobias Weller, ένα αγόρι με αυτισμό και εγκεφαλική παράλυση, όταν ολοκλήρωσε την αξιοσημείωτη πρόκληση του να περπατήσει απόσταση μαραθωνίου για να συγκεντρώσει χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Διαβάστε αναλυτικά στο coverstories.gr

x
Send this to a friend