Τέρι Φοξ: Ένας ήρωας διαφορετικός από τους άλλους

Τέρι Φοξ: Ένας ήρωας διαφορετικός από τους άλλους

O Τέρι Φοξ έδωσε έναν διαφορετικό αγώνα που δεν κέρδισε. Κατάφερε όμως να γίνει πηγή έμπνευσης για χιλιάδες καρκινοπαθείς στον κόσμο. Αυτή είναι η ιστορία του.

Ξαφνικά κουράστηκε. Μετά από 5.373 χιλιόμετρα έπρεπε να σταματήσει. Το σώμα του έτρεμε. Είχε πυρετό. Ο αγώνας έπρεπε να συνεχιστεί, αυτή τη φορά στο θάλαμο ενός νοσοκομείου. Ο καρκίνος εμφανίστηκε ξανά στους πνεύμονές του.

«Δεν ήταν η πρώτη φορά που κάποιος επιχείρησε να τρέξει κατά μήκος του Καναδά. Ωστόσο ήταν ο πρώτος που έτρεξε κόντρα στην άνεμο» με αυτά τα λόγια προλόγισε η δημοσιογράφος της Τορόντο Σταρ το ντοκιμαντέρ για τον αγώνα του Τέρι Φοξ. Αυτή άλλωστε ήταν όλη η (σύντομη) ζωή του. Ένας διαρκής αγώνας.

Ο Τέρι Φοξ γεννήθηκε στον Καναδά στις 28 Ιουλίου 1958. Από μικρός είχε έφεση στον αθλητισμό. Ξεκίνησε παίζοντας ποδόσφαιρο, ράγκμπι και μπέιζμπολ για να καταλήξει τελικά στο μπάσκετ που ήταν και η μεγάλη του αγάπη. Δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο στο μπάσκετ ενώ ήταν και σχετικά κοντός.

Ο Τέρι όμως δεν τα παράτησε, ήταν πεισματάρης και δουλευταράς. Από παγκίτης κατάφερε με σκληρή δουλειά να κατακτήσει τον τίτλο του καλύτερου αθλητή της χρονιάς. Όλα έμοιαζαν υπέροχα μέχρι την στιγμή ενός τροχαίου ατυχήματος.

Το οστεοσάρκωμα

Ο Φοξ χτύπησε το γόνατό του όμως αποφάσισε να μη δώσει σημασία στον πόνο και να τελειώσει την χρονιά με το κολέγιό του.Το Μάρτιο του 1977 οι πόνοι στο γόνατό του έγιναν αφόρητοι. Η διάγνωση ήταν οστεοσάρκωμα, ένα είδους καρκίνου που ξεκινάει από τα οστά. Στην αρχή πιστευόταν ότι η καθυστέρηση του Φοξ επιδείνωσε την κατάστασή του και έδωσε στην αρρώστια πρόσφορο έδαφος ωστόσο οι γιατροί απέκλεισαν το ενδεχόμενο αυτό. Ο Φοξ ξεκίνησε χημειοθεραπείες αφού οι γιατροί ακρωτηρίασαν το πόδι του. Οι πιθανότητες επιβίωσης εκείνη την εποχή ήταν στο 50% ενώ πριν από δύο χρόνια μόλις στο 15%. Ο Φοξ ξεκίνησε προπονήσεις σε ομάδα μπάσκετ με αμαξίδιο. Μέσα σε τρία χρόνια κέρδισε τρεις Εθνικούς τίτλος με την ομάδα του.

 

Ο μαραθώνιος της Ελπίδας

Πριν μπει στο χειρουργείο ο Φοξ διάβασε ένα άρθρο για τον Ντικ Τράουμ, τον πρώτο αθλητή με πρόσθετο μέλος που τερμάτισε στον μαραθώνιο της Νέας Υόρκης. Η περίπτωσή του αποτέλεσε έμπνευση για τον ίδιο. Ακολουθώντας 14μηνο πρόγραμμα προπόνησης ανακοίνωσε στην οικογένειά του ότι θα έτρεχε κι εκείνος έναν μαραθώνιο.

Τον Αύγουστο του 1979 ολοκλήρωσε τον Μαραθώνιο του Πρίγκιπα Γεωργίου στον Καναδά. Αν και τερμάτισε στην τελευταία θέση όλοι αναγνώρισαν την τεράστια προσπάθειά του. Τότε αποφάσισε να διασχίσει τον Καναδά και να μαζέψει χρήματα για την έρευνα του καρκίνου. Σαν στόχο είχε να μαζέψει ένα δολάριο για κάθε Καναδό δηλαδή 24 εκατομμύρια δολάρια.

Μαζί του ως συνοδοιπόρο είχε τον καλύτερό του φίλο. Εκείνος τον ακολουθούσε με ένα φορτηγάκι στο οποίο ζούσαν. Ξεκίνησε τον μαραθώνιο του στις 12 Απριλίου 1980. Το ταξίδι επίπονο όπως και η συνεχής προσπάθεια που έκανε. Έτρεξε κάθε μέρα επί 143 μέρες απόσταση σχεδόν ίση με έναν μαραθώνιο.

Στην αρχή της προσπάθειάς του δεν υπήρξε η ανταπόκριση που περίμενε από τους κατοίκους του Καναδά. Χρειάστηκε να περάσει αρκετός καιρός μέχρι να γίνει γνωστός ο αγώνας του. Σε κάθε του άφιξη σε κάποια πόλη αποθεωνόταν ενώ αργότερα σύμμαχός του έγινε και η τηλεόραση. Μετά από λίγους μήνες το σώμα του άρχισε να εξαντλείται ώσπου αναγκάστηκε να σταματήσει την 1η Σεπτεμβρίου έχοντας διανύσει συνολικά 5.373 χιλιόμετρα. Αρνήθηκε οποιαδήποτε πρόταση να ολοκληρώσει τον αγώνα του κάποιος εθελοντής.

Ο καρκίνος είχε κάνει μετάσταση στους πνεύμονές του. Ο Τέρι Φοξ είχε συγκεντρώσει 1,7 εκατομμύρια δολάρια όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα του. Μέσω δωρεών και άλλων ενεργειών στην τηλεόραση μέχρι τον Απρίλιο του 1981 είχε συγκεντρώσει 23 εκατομμύρια δολάρια.

Μετά από άνισο αγώνα με την αρρώστια ο Τέρι Φοξ έφυγε από τη ζωή στις 28 Ιουνίου 1981, έναν μήνα πριν από τα 23α γενέθλιά του. Στον Καναδά κηρύχθηκε εθνικό πένθος ενώ οι σημαίες κυμάτιζαν μεσίστιες. Οι γονείς του δημιούργησαν ένα ίδρυμα που φέρει το όνομά του και που βοηθάει στην έρευνα για τον καρκίνο.

Ο Τέρι Φοξ μπορεί να έχασε τη δική του μάχη όμως ο δικός του αγώνας έμεινε για πάντα ως παράδειγμα ότι δεν πρέπει ποτέ να το βάζουμε κάτω. Στον Καναδά θεωρείται Εθνικός ήρωας ενώ κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην ψηφοφορία για τον σπουδαιότερο Καναδό της ιστορίας (το αντίστοιχο «Μεγάλοι Έλληνες»).

Ο Τέρι Φοξ μέσα από τα δικά του λόγια

«Πιστεύω στα θαύματα. Πρέπει να το κάνω»

«Θέλω να γίνω ένα παράδειγμα που δε θα ξεχαστεί ποτέ»

«Αν έτρεχα στον γιατρό κάθε φορά που έχω μια κύστη ή με ενοχλεί η τρίβει θα έπρεπε να έχω σταματήσει ή να μην έχω αρχίσει καν. Έχω δει ανθρώπους να πονάνε τόσο πολύ. Ο λίγος πόνος που περνάω εγώ δεν είναι τίποτα. Δεν μπορούν να τα παρατήσουν εκείνοι και δεν μπορώ να σταματήσω ούτε εγώ»

«Ο καρκίνος με βοήθησε να καταλάβω ότι να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου δεν είναι ο σωστός τρόπος ζωής. Η απάντηση είναι να προσπαθέις να βοηθήσεις τους άλλους»

«Οι άνθρωποι παίρνουν στραβά όταν λέω ότι θέλω να τρέχω μόνος. Αλλά πρέπει να το κάνω με τον τρόπο μου. Πρέπει να συγκεντρώνομαι να ξεχνάω τον πόνο και να συνεχίζω. Μερικές φορές κλαίω όταν τρέχω αλλά απλά δεν το σκέφτομαι»

«Βάζω καθημερινούς στόχους για μένα και είναι σημαντικό να τους πετυχαίνω. Πρέπει να έχω καθημερινή αίσθηση πληρότητας. Ξέρω ότι αν αποτύχω σε κάποιον από αυτούς τους στόχους μου δε θα τερματίσω»

«Αποφάσισα να συμβιβαστώ με τον καρκίνο. Δε θέλω οι άνθρωποι να με λυπούνται. Θέλω να κάνω οτιδήποτε μπορούσα, οτιδήποτε μπορούσε να γίνει»

«Κάθε τι είναι ικανό όταν προσπαθείς»

«Έχω καρκίνο στους πνεύμονές μου. Πρέπει να επιστρέψω σπίτι και να κάνω θεραπείας. Αλλά μπορώ να πω ότι αν υπάρξει κάποιος τρόπος να τρέξω ξανά και να τερματίσω θα ντο κάνω»

«Σήμερα ξυπνήσαμε στις 4 το πρωί. Ως συνήθως ήταν δύσκολα. Αν πεθάνω θα πεθάνω χαρούμενος γιατί έκανα ο,τι ήθελα. Πόσοι άνθρωποι μπορούν να το πουν αυτό; Βγαίνω έξω και κάνω ένα σετ 15 πους απς στον δρόμο και ξεκινάω. Θέλω να γίνω ένα παράδειγμα που δε θα ξεχαστεί»

«Θέλω να δοκιμάσω το απίθανο και να δείξω ότι μπορεί να γίνει»

Επιμέλεια: sdna.gr – Πηνελόπη Παπαδήμου
Πηγές: ESPN 30 for 30 (into the wind), wikipedia, terryfoxfoundation, sansimera

 

 

Previous ArticleNext Article

Γιάννης Τσίλης: Ένας… survivor του Γύρου της Λίμνης στο runnfun.gr (vid)

Γιάννης Τσίλης: Ένας… survivor του Γύρου της Λίμνης στο runnfun.gr (vid)

Ο Γιάννης Τσίλης είναι ένα πρόσωπο που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Ένας πρωταθλητής κωπηλασίας που έχει αφιερώσει μέχρι σήμερα τη ζωή του στο άθλημά του, έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο χαρίζοντας τεράστιες διακρίσεις στη χώρα μας και που, όμως, ο κόσμος τον έμαθε μέσα από το παιχνίδι επιβίωσης Survivor.

Για να καταλάβετε, ο Γιάννης Τσίλης γεννήθηκε στα Ιωάννινα και είναι είναι τέταρτος Ολυμπιονίκης του Λονδίνου το 2012 και όγδοος Ολυμπιονίκης του Ρίο το 2016. Έχει 2 ασημένια μετάλλια σε Παγκόσμιο πρωτάθλημα και 2 χρυσά, 3 ασημένια και ένα χάλκινο σε Ευρωπαϊκό!

Και άκουσον, άκουσον: Δεν έχει τατουάζ, δεν βγαίνει στην τηλεόραση συχνά, δεν απασχολεί κουτσομπολίστικα περιοδικά, μένει στα Γιάννενα τα οποία λατρεύει και στόχος του δεν είναι να γίνει πανελατζής, αλλά προπονητής, προκειμένου να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του στα νέα παιδιά.

 

Ο Γιαννιώτης Ολυμπιονίκης, μέλος της Garmin Running Team συμμετέχει σε αγώνες τρεξίματος, σε αγώνες βουνού, σε Μαραθώνιους, σε ποδηλατικούς αγώνες ενώ τελευταία ξεκίνησε να ασχολείται και με το μηχανοκίνητο αθλητισμό.

To runnfun.gr βρέθηκε στον 12ο Γύρο Λίμνης Ιωαννίνων για να τρέξει και να παρακολουθήσει τις προσπάθειες των αθλητών, ερασιτεχνών και επαγγελματιών και να καταγράψει όλα όσα έγιναν στο event που συγκέντρωσε πάνω από 3.000 δρομείς και τουλάχιστον 9.000 επισκέπτες στην πόλη.

Ο Γιάννης Τσίλης μας μίλησε για την απόφασή του να τρέξει τα 30 χιλιόμετρα χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία, θυμήθηκε την πρώτη του διαδρομή πριν από 12 χρόνια, μας ανέλυσε τα σχέδιά του για το μέλλον και απάντησε σε δύο διαχρονικά ερωτήματα που απασχολούν τους πάντες:

α) Γιατί οι Γιαννιώτες δεν κατάφεραν τελικά με τα παγούρια να αδειάσουν τη λίμνη και…

β) Πίτα γύρος ή γύρος της Λίμνης;

Η συνέντευξη έγινε μερικά λεπτά πριν ξεκινήσει το Σαββατιάτικο 5άρι και γι αυτό στο τέλος, φύγαμε λίγο… βιαστικά. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς τον Γιάννη που μας ανέχτηκε, τον φίλο δρομέα πο σε ρόλο… Μητσάρα έδωσε το κατάλληλο φόντο στη συνέντευξη με τις διατάσεις του (σ.σ. κοιτάξτε δεξιά πίσω από τον Γιάννη) και τον Σπύρο Παπανικολάου νεαρό μπασκετμπολίστα του ΑΓΣ Ιωαννίνων και ερασιτέχνη φωτογράφο, που ήταν ο μοναδικός που έκανε σοβαρά τη δουλειά του!

Δείτε το βίντεο από το κανάλι του runnfun.gr στο youtube:

Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ: Είναι σημαντικό να τρέχεις με παρέα

Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ: Είναι σημαντικό να τρέχεις με παρέα

Ο Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα πόσο σημαντικό είναι να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου όταν τρέχεις! πρωταθλητής του βάδην, κάτοχος των πανελληνίων ρεκόρ στα 20 και 50 χιλιόμετρα ανοιχτού στίβου, αλλά και στα 5 χλμ κλειστού, μίλησε στο SDNA για το αγώνισμά του και τους στόχους του

– Καταρχάς, πότε άρχισες να ασχολείσαι με το βάδην;

«Σε ηλικία 14 ετών με παρότρυνση του Θανάση Δεληγιάννη. Ένα χρόνο με παρακαλούσε, αλλά εγώ το κορόιδευα! Μέχρι τότε έτρεχα ανώμαλο δρόμο, έπαιζα μπάσκετ, ήμουν γενικά μέσα στον αθλητισμό. Είχα, όμως, σωματότυπο ιδανικό για βάδην, ήμουν αδύνατος και μπορούσα να σπάω τη μέση μου, στοιχεία που είχε εντοπίσει ο πρώην προπονητής μου».

– Πόσο διαφορετική είναι η προετοιμασία των βαδιστών σε σχέση με τους άλλους δρομείς μεγάλους αποστάσεων;

«Η προετοιμασία είναι πανομοιότυπη, θα έλεγα. Τα χιλιόμετρα, βέβαια, είναι πάρα πολλά. Περίπου 220 χιλιόμετρα την εβδομάδα, που σημαίνει διπλές προπονήσεις. Ειδικά στους νέους αθλητές γίνεται ιδιαίτερη δουλειά στην τεχνική».

– Μιας και αναφέρθηκες στην τεχνική: πόσο δύσκολο είναι όταν τρέχεις μεγάλες αποστάσεις, πέρα από την κούραση, να πρέπει να έχεις το νου σου και στον τρόπο που τρέχεις;

«Είναι κάτι πάρα πολύ δύσκολο! Εγώ στο Βερολίνο, στο Ευρωπαϊκό, περδικλώθηκα και έπεσα κάτω δύο φορές λόγω της βροχής. Στην τρίτη ακυρώνεσαι! Στο βάδην είναι κυκλική η διαδρομή και πρέπει, λοιπόν, να έχεις το νου σου τόσο στα περάσματά σου, όσο και στην τεχνική σου».

– Έχεις κάποιους στόχους μπροστά σου αυτή τη στιγμή;

«Ναι, ξεκινάω προετοιμασία για το Πανευρωπαϊκό Κύπελλο βάδην, που διεξάγεται τον Μάιο στη Λιθουανία. Ακολουθεί το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου, που γίνεται στο Κατάρ το Σεπτέμβριο».

– Το νέο σύστημα ranking της IAAF πώς το βλέπεις;

«Περιμένουμε κάποιες διευκρινήσεις, δεν ξέρουμε τι ακριβώς θα ισχύσει εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν αλλάζει, πάντως, και πολλά. Εμείς έτσι κι αλλιώς κυνηγούσαμε τα όρια σε διοργανώσεις του εξωτερικού».

– Θα μας πεις και δύο λόγια για το Run Together;

«Είναι πολύ καλή ιδέα, πρωτοποριακή, που απευθύνεται σε όλο τον κόσμο. Ειδικά τώρα που έχει αναπτυχθεί τόσο πολύ το δρομικό κίνημα στην Ελλάδα. Παροτρύνει τον κόσμο να βγει έξω, να τρέξει και να το χαρεί με έναν δικό του άνθρωπο. Ο περιβάλλων χώρος του ΟΑΚΑ είναι τέλειος για αυτό, είναι πολύ καλή επιλογή».

– Πώς είναι να τρέχεις με παρέα;

«Είναι πολύ σημαντικό! Προσωπικά μιλώντας, όταν προετοιμάζεσαι με έναν συναθλητή σου και μοιράζεσαι όλα αυτά που περνάς, είναι πολύ μεγάλη βοήθεια. Φεύγουν πιο εύκολα τα χιλιόμετρα. Για μένα είναι το πιο σημαντικό πράγμα!».

Πηγή: sdna.gr

Run Together: Ξέχνα τα έπαθλα και έλα να τρέξουμε μαζί για καλό σκοπό

Run Together: Ξέχνα τα έπαθλα και έλα να τρέξουμε μαζί για καλό σκοπό

Το τρέξιμο δεν είναι απλά άθλημα, είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας. Μας βγαίνει φυσικά κι ίσως γι’ αυτό να καταφέρνει να μας γαληνέψει όταν το χρειαζόμαστε περισσότερο. Κι όμως κάποιες φορές, μας συνεπαίρνει τόσο πολύ η διαδικασία, οι χρόνοι, ο τερματισμός που ξεχνάμε γιατί ξεκινήσαμε να τρέχουμε στην αρχή. Στις 14 Οκτωβρίου μας δίνεται η ευκαιρία να το θυμηθούμε, παίρνοντας μέρος στο «Run Together powered by Intersport & Saucony».

Πρόκειται για ένα ξεχωριστό running event όπου στόχος δεν είναι ο χρόνος τερματισμού αλλά να τρέξουμε ΜΑΖΙ, σε ζευγάρια και να παροτρύνουμε τον κολλητό, το ταίρι, τον γονιό ή το παιδί μας να διασκεδάσουμε, τρέχοντας. Εδώ δεν έχει σημασία ούτε η φυσική κατάσταση, ούτε οι επιδόσεις, ούτε η ηλικία. Ερασιτέχνες και πρωταθλητές, μικροί και μεγάλοι, φίλοι και άγνωστοι, μοιραζόμαστε το πάθος μας για το τρέξιμο σε μια μοναδική διαδρομή γύρω από το ΟΑΚΑ.

Το δυνατό δίδυμο του στίβου Άννα και Ειρήνη Βασιλείου, τρέχουν από 10 χρονών, έχουν γράψει πολλά χιλιόμετρα, έχουν λάβει μέρος σε αμέτρητες αθλητικές διοργανώσεις κι όμως πιστεύουν ότι το πιο σημαντικό είναι να τρέχουν μαζί. «Τρέχω καλύτερα όταν είμαι με την Άννα, μου δίνει δύναμη μόνο και μόνο που είμαστε μαζί. Ακόμα και καθημερινά, στις προπονήσεις , παρακινούμε η μία την άλλη, μοιραζόμαστε μια τρομερή ενέργεια. Σε όλους τους αγώνες που θυμάμαι ήταν πάντα δίπλα μου», λέει χαρακτηριστικά η Ειρήνη Βασιλείου.

Τα αισθήματα είναι φυσικά αμοιβαία αφού και η Άννα εξηγεί ότι «νιώθω υπέροχα όταν τρέχουμε μαζί σε αγώνα, είτε για τη νίκη είτε για προπόνηση. Από μικρές είχαμε ιδιαίτερη σχέση και πιστεύω ότι το να είμαστε μαζί σε αυτό που αγαπάμε μόνο καλό μπορεί να μας κάνει. Γενικά το να τρέχεις μόνος σου είναι ωραία εμπειρία αλλά το να τρέχεις μαζί με κάποιον αγαπημένο σου την κάνει ακόμα καλύτερη».

Δεν υπάρχει λοιπόν καλύτερη αφορμή για να ζήσουμε την εμπειρία που περιγράφει η Άννα, από το 5ο Run Together, όπου η νίκη δεν είναι αυτοσκοπός αλλά ένα ευτυχές απρόοπτο. Η συμμετοχή είναι μόλις 10€ το ζευγάρι (η απλή και 20€ η premium με δώρο 2 τεχνικά μπλουζάκια) και λαμβάνοντας μέρος στους αγώνες προσφέρουμε παράλληλα και στη δράση της «Κιβωτού του Κόσμου», αφού το Run Together φέτος θα στηρίξει τις ανάγκες και το έργο του οργανισμού.

Η εκκίνηση του αγώνα θα δοθεί στον περιβάλλοντα χώρο του ΟΑΚΑ (από Λ. Κύμης), στις 10.30 το πρωί, για τις διαδρομές των 3χλμ, 6χλμ και 9χλμ. Τα ζευγάρια μπορούν να αποτελούνται από 2 ενήλικες ή 1 ενήλικα και 1 παιδί, ενώ ως χρόνος τερματισμού υπολογίζεται ο χρόνος του 2ου , παροτρύνοντας τους συμμετέχοντες να τρέχουν μαζί βοηθώντας ο ένας τον άλλο.

Όπως όλα τα αθλητικά event, έτσι κι εδώ θα υπάρχουν πολλές εκπλήξεις, δώρα και βραβεία για τους νικητές, όπως αθλητικά παπούτσια Saucony. Στο χώρο του τερματισμού μπορούμε να δοκιμάσουμε τη νέα τεχνολογία «Everun» της Saucony και τις εξειδικευμένες υπηρεσίες της Intersport δωρεάν: Intersport Footscan, για τη μορφολογία του πέλματος και Intersport Dynamic Analysis, για ανάλυση της κίνησης την ώρα του τρεξίματος και καταγραφή των επιβαρύνσεων που δέχεται το πέλμα.

Τι λες; Πάμε να τρέξουμε μαζί για να περάσουμε καλά και να βοηθήσουμε την Κιβωτό του Κόσμου; Για εγγραφές (μέχρι τις 5/10) αλλά και περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το επίσημο website της διοργάνωσης: www.runtogether.gr

Πηγή: athenvoice.gr

Send this to a friend