Τέρι Φοξ: Ένας ήρωας διαφορετικός από τους άλλους

Τέρι Φοξ: Ένας ήρωας διαφορετικός από τους άλλους

O Τέρι Φοξ έδωσε έναν διαφορετικό αγώνα που δεν κέρδισε. Κατάφερε όμως να γίνει πηγή έμπνευσης για χιλιάδες καρκινοπαθείς στον κόσμο. Αυτή είναι η ιστορία του.

Ξαφνικά κουράστηκε. Μετά από 5.373 χιλιόμετρα έπρεπε να σταματήσει. Το σώμα του έτρεμε. Είχε πυρετό. Ο αγώνας έπρεπε να συνεχιστεί, αυτή τη φορά στο θάλαμο ενός νοσοκομείου. Ο καρκίνος εμφανίστηκε ξανά στους πνεύμονές του.

«Δεν ήταν η πρώτη φορά που κάποιος επιχείρησε να τρέξει κατά μήκος του Καναδά. Ωστόσο ήταν ο πρώτος που έτρεξε κόντρα στην άνεμο» με αυτά τα λόγια προλόγισε η δημοσιογράφος της Τορόντο Σταρ το ντοκιμαντέρ για τον αγώνα του Τέρι Φοξ. Αυτή άλλωστε ήταν όλη η (σύντομη) ζωή του. Ένας διαρκής αγώνας.

Ο Τέρι Φοξ γεννήθηκε στον Καναδά στις 28 Ιουλίου 1958. Από μικρός είχε έφεση στον αθλητισμό. Ξεκίνησε παίζοντας ποδόσφαιρο, ράγκμπι και μπέιζμπολ για να καταλήξει τελικά στο μπάσκετ που ήταν και η μεγάλη του αγάπη. Δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο στο μπάσκετ ενώ ήταν και σχετικά κοντός.

Ο Τέρι όμως δεν τα παράτησε, ήταν πεισματάρης και δουλευταράς. Από παγκίτης κατάφερε με σκληρή δουλειά να κατακτήσει τον τίτλο του καλύτερου αθλητή της χρονιάς. Όλα έμοιαζαν υπέροχα μέχρι την στιγμή ενός τροχαίου ατυχήματος.

Το οστεοσάρκωμα

Ο Φοξ χτύπησε το γόνατό του όμως αποφάσισε να μη δώσει σημασία στον πόνο και να τελειώσει την χρονιά με το κολέγιό του.Το Μάρτιο του 1977 οι πόνοι στο γόνατό του έγιναν αφόρητοι. Η διάγνωση ήταν οστεοσάρκωμα, ένα είδους καρκίνου που ξεκινάει από τα οστά. Στην αρχή πιστευόταν ότι η καθυστέρηση του Φοξ επιδείνωσε την κατάστασή του και έδωσε στην αρρώστια πρόσφορο έδαφος ωστόσο οι γιατροί απέκλεισαν το ενδεχόμενο αυτό. Ο Φοξ ξεκίνησε χημειοθεραπείες αφού οι γιατροί ακρωτηρίασαν το πόδι του. Οι πιθανότητες επιβίωσης εκείνη την εποχή ήταν στο 50% ενώ πριν από δύο χρόνια μόλις στο 15%. Ο Φοξ ξεκίνησε προπονήσεις σε ομάδα μπάσκετ με αμαξίδιο. Μέσα σε τρία χρόνια κέρδισε τρεις Εθνικούς τίτλος με την ομάδα του.

 

Ο μαραθώνιος της Ελπίδας

Πριν μπει στο χειρουργείο ο Φοξ διάβασε ένα άρθρο για τον Ντικ Τράουμ, τον πρώτο αθλητή με πρόσθετο μέλος που τερμάτισε στον μαραθώνιο της Νέας Υόρκης. Η περίπτωσή του αποτέλεσε έμπνευση για τον ίδιο. Ακολουθώντας 14μηνο πρόγραμμα προπόνησης ανακοίνωσε στην οικογένειά του ότι θα έτρεχε κι εκείνος έναν μαραθώνιο.

Τον Αύγουστο του 1979 ολοκλήρωσε τον Μαραθώνιο του Πρίγκιπα Γεωργίου στον Καναδά. Αν και τερμάτισε στην τελευταία θέση όλοι αναγνώρισαν την τεράστια προσπάθειά του. Τότε αποφάσισε να διασχίσει τον Καναδά και να μαζέψει χρήματα για την έρευνα του καρκίνου. Σαν στόχο είχε να μαζέψει ένα δολάριο για κάθε Καναδό δηλαδή 24 εκατομμύρια δολάρια.

Μαζί του ως συνοδοιπόρο είχε τον καλύτερό του φίλο. Εκείνος τον ακολουθούσε με ένα φορτηγάκι στο οποίο ζούσαν. Ξεκίνησε τον μαραθώνιο του στις 12 Απριλίου 1980. Το ταξίδι επίπονο όπως και η συνεχής προσπάθεια που έκανε. Έτρεξε κάθε μέρα επί 143 μέρες απόσταση σχεδόν ίση με έναν μαραθώνιο.

Στην αρχή της προσπάθειάς του δεν υπήρξε η ανταπόκριση που περίμενε από τους κατοίκους του Καναδά. Χρειάστηκε να περάσει αρκετός καιρός μέχρι να γίνει γνωστός ο αγώνας του. Σε κάθε του άφιξη σε κάποια πόλη αποθεωνόταν ενώ αργότερα σύμμαχός του έγινε και η τηλεόραση. Μετά από λίγους μήνες το σώμα του άρχισε να εξαντλείται ώσπου αναγκάστηκε να σταματήσει την 1η Σεπτεμβρίου έχοντας διανύσει συνολικά 5.373 χιλιόμετρα. Αρνήθηκε οποιαδήποτε πρόταση να ολοκληρώσει τον αγώνα του κάποιος εθελοντής.

Ο καρκίνος είχε κάνει μετάσταση στους πνεύμονές του. Ο Τέρι Φοξ είχε συγκεντρώσει 1,7 εκατομμύρια δολάρια όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα του. Μέσω δωρεών και άλλων ενεργειών στην τηλεόραση μέχρι τον Απρίλιο του 1981 είχε συγκεντρώσει 23 εκατομμύρια δολάρια.

Μετά από άνισο αγώνα με την αρρώστια ο Τέρι Φοξ έφυγε από τη ζωή στις 28 Ιουνίου 1981, έναν μήνα πριν από τα 23α γενέθλιά του. Στον Καναδά κηρύχθηκε εθνικό πένθος ενώ οι σημαίες κυμάτιζαν μεσίστιες. Οι γονείς του δημιούργησαν ένα ίδρυμα που φέρει το όνομά του και που βοηθάει στην έρευνα για τον καρκίνο.

Ο Τέρι Φοξ μπορεί να έχασε τη δική του μάχη όμως ο δικός του αγώνας έμεινε για πάντα ως παράδειγμα ότι δεν πρέπει ποτέ να το βάζουμε κάτω. Στον Καναδά θεωρείται Εθνικός ήρωας ενώ κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην ψηφοφορία για τον σπουδαιότερο Καναδό της ιστορίας (το αντίστοιχο «Μεγάλοι Έλληνες»).

Ο Τέρι Φοξ μέσα από τα δικά του λόγια

«Πιστεύω στα θαύματα. Πρέπει να το κάνω»

«Θέλω να γίνω ένα παράδειγμα που δε θα ξεχαστεί ποτέ»

«Αν έτρεχα στον γιατρό κάθε φορά που έχω μια κύστη ή με ενοχλεί η τρίβει θα έπρεπε να έχω σταματήσει ή να μην έχω αρχίσει καν. Έχω δει ανθρώπους να πονάνε τόσο πολύ. Ο λίγος πόνος που περνάω εγώ δεν είναι τίποτα. Δεν μπορούν να τα παρατήσουν εκείνοι και δεν μπορώ να σταματήσω ούτε εγώ»

«Ο καρκίνος με βοήθησε να καταλάβω ότι να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου δεν είναι ο σωστός τρόπος ζωής. Η απάντηση είναι να προσπαθέις να βοηθήσεις τους άλλους»

«Οι άνθρωποι παίρνουν στραβά όταν λέω ότι θέλω να τρέχω μόνος. Αλλά πρέπει να το κάνω με τον τρόπο μου. Πρέπει να συγκεντρώνομαι να ξεχνάω τον πόνο και να συνεχίζω. Μερικές φορές κλαίω όταν τρέχω αλλά απλά δεν το σκέφτομαι»

«Βάζω καθημερινούς στόχους για μένα και είναι σημαντικό να τους πετυχαίνω. Πρέπει να έχω καθημερινή αίσθηση πληρότητας. Ξέρω ότι αν αποτύχω σε κάποιον από αυτούς τους στόχους μου δε θα τερματίσω»

«Αποφάσισα να συμβιβαστώ με τον καρκίνο. Δε θέλω οι άνθρωποι να με λυπούνται. Θέλω να κάνω οτιδήποτε μπορούσα, οτιδήποτε μπορούσε να γίνει»

«Κάθε τι είναι ικανό όταν προσπαθείς»

«Έχω καρκίνο στους πνεύμονές μου. Πρέπει να επιστρέψω σπίτι και να κάνω θεραπείας. Αλλά μπορώ να πω ότι αν υπάρξει κάποιος τρόπος να τρέξω ξανά και να τερματίσω θα ντο κάνω»

«Σήμερα ξυπνήσαμε στις 4 το πρωί. Ως συνήθως ήταν δύσκολα. Αν πεθάνω θα πεθάνω χαρούμενος γιατί έκανα ο,τι ήθελα. Πόσοι άνθρωποι μπορούν να το πουν αυτό; Βγαίνω έξω και κάνω ένα σετ 15 πους απς στον δρόμο και ξεκινάω. Θέλω να γίνω ένα παράδειγμα που δε θα ξεχαστεί»

«Θέλω να δοκιμάσω το απίθανο και να δείξω ότι μπορεί να γίνει»

Επιμέλεια: sdna.gr – Πηνελόπη Παπαδήμου
Πηγές: ESPN 30 for 30 (into the wind), wikipedia, terryfoxfoundation, sansimera

 

 

Previous ArticleNext Article

Έχασε και τα δύο του πόδια από καρκίνο αλλά κατέκτησε το Έβερεστ! (vid)

Έχασε και τα δύο του πόδια από καρκίνο αλλά κατέκτησε το Έβερεστ! (vid)

Επιμέλεια: Γιώργος Αράπογλου

Η ζωή είναι ένα ατέρμονο ταξίδι γεμάτο προκλήσεις. Για κάποιους, όμως, η πρόκληση είναι να ξεπεράσουν τα όριά τους και να μην βάλουν φρένο στα όνειρά τους. Ή μήπως να εμπνεύσουν και να αποτελέσουν παράδειγμα προς όλους ότι η θέληση μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και τις μεγαλύτερες δυσκολίες που μπορεί να συναντήσει κανείς.

Αυτή είναι η ιστορία του 69χρονου Xia Boyu, όπως δημοσιεύθηκε στο theguardian.com πριν από μερικές μέρες.

Ένας Κινέζος ορειβάτης, ο οποίος έχασε και τα δυο του πέλματα στην προσπάθειά του να φτάσει στην κορυφή του Έβερεστ πριν από 43 χρόνια και αργότερα ακρωτηριάστηκε και στα δύο από το γόνατο και κάτω λόγω καρκίνου, κατάφερε να ανέβει με επιτυχία στο βουνό, στην πέμπτη του προσπάθεια.

Ο Xia Boyu πριν από μερικές μέρες έφτασε στην υψηλότερη κορυφή του κόσμου, μαζί με άλλα 13 άτομα, περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες μετά την πρώτη του προσπάθεια.

Την ίδια μέρα, ένας Αυστραλός ορειβάτης, ο Steve Plain, ανέβηκε επίσης στην κορυφή, καταγράφοντας ένα μοναδικό ρεκόρ του να ανέβει στην υψηλότερη κορυφή σε κάθε μία από τις επτά ηπείρους.

Ο Xia, 69 ετών, ήταν μέλος μιας 20μελούς Κινεζικής αποστολής που το 1975  προσπάθησε να ανέβει σε κορυφή ύψους 8,848 μ. Περίπου 200 μ. από την κορυφή, οι ορειβάτες υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν, εξαιτίας σφοδρών υψομετρικών καταιγίδων.

Σύμφωνα με τα κινεζικά μέσα, διαβίωναν σε πολύ δύσκολες συνθήκες, όταν ο Xia, 26 ετών τότε, έδωσε τον υπνόσακό του σε έναν άρρωστο ορειβάτη. Ως άμεση συνέπεια, το επόμενο πρωί ανακάλυψε πως είχε πάθει ισχυρά κρυοπαγήματα, που απαιτούσαν τον ακρωτηριασμό και των δυο πελμάτων του.

Μιλώντας στην εφημερίδα People’s Daily από την κορυφή του κόσμου, ο Xia ομολόγησε πως είχε πει σε έναν φίλο του ότι προετοιμαζόταν για αυτή τη στιγμή 43 ολόκληρα χρόνια. «Δεν ήταν εύκολο για μένα να φτάσω στην κορυφή του Έβερεστ, όπως το ονειρευόμουν», είπε.

Ο Xia Boyu, 69 ετών, έφτασε στην κορυφή αφού είχε ακρωτηριαστεί κατά την πρώτη του προσπάθεια πριν από 43 χρόνια, ενώ έχασε και τα δυο του πόδια από τον καρκίνο

Ο Xia χρησιμοποίησε προσθετικά άκρα για να ξεκινήσει να ανεβαίνει σε μικρά βουνά γύρω από το Πεκίνο και να κάνει μακρινές πεζοπορίες, όπως το 1996 έμαθε πως είχε λέμφωμα, το οποίο απαιτούσε τον ακρωτηριασμό και των δυο ποδιών του από το γόνατο και κάτω.

Το 2014, ο Xia ήταν έτοιμος να ανέβει και πάλι στο Έβερεστ, αλλά η προσπάθειά του έμεινε ανολοκλήρωτη εξαιτίας ισχυρών χιονοστιβάδων. Ακόμα μια ανάβαση δεν ολοκληρώθηκε την επόμενη χρονιά εξαιτίας του ισχυρού σεισμού στο Νεπάλ.

Το 2016 έφτασε μόλις 100 μ. από την κορυφή, αλλά και πάλι έπρεπε να επιστρέψει αφού ο καιρός δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει την προσπάθεια.

Η φετινή του προσπάθεια παραλίγο να εκτροχιαστεί ολοκληρωτικά από την κυβέρνηση του Νεπάλ, που τον περασμένο Δεκέμβριο αποφάσισε να απαγορεύσει σε διπλά ακρωτηριασμένους και τυφλούς να ανεβαίνουν στο Έβερεστ, απόφαση που εντάχθηκε σε μια σειρά από αυστηρούς περιορισμούς που, όπως υποστήριξαν θα έκανε το βουνό ασφαλέστερο. Το ανώτατο δικαστήριο του Νεπάλ αποφάσισε ότι αυτή η διάταξη προωθούσε τις διακρίσεις μεταξύ των ανθρώπων και την ακύρωσε τον περασμένο Μάρτιο.

Ένα μήνα πριν από την πέμπτη του προσπάθεια, ο Xia δήλωνε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων πως το να ανέβει στο Έβερεστ ήταν το όνειρό του. «Πρέπει να το πάρω απόφαση», είπε, «Πρόκειται για μια προσωπική πρόκληση, μια πρόκληση της μοίρας».

Περίπου στις 07:00 την περασμένη Δευτέρα, ο Xia επιτέλους έφτασε στην κορυφή. «Ο Boyu επιτέλους κέρδισε την 40χρονη μάχη του με το Όρος Έβερεστ», δήλωσε στους Himalayan Times ο Mingma Gyalje Sherpa, διευθύνων σύβουλος της Imagine Treks, που συνόδευσε τον Κινέζο ορειβάτη.

Ο Xia έγινε ο δεύτερος διπλά ακρωτηριασμένος που κατάφερε να φτάσει στην κορυφή, έπειτα από τον Νεοζηλανδό, Mark Inglis, ο οποίος το 2006 έφτασε στη κορυφή από την πλευρά του Θιβέτ. Ο Santiago Quintero, ο οποίος επίσης έπρεπε να ακρωτηριαστεί και στα δυο πόδια έπειτα από μια ανάβαση στην Νότιο Αμερική, κατάφερε επίσης να φτάσει στην κορυφή το 2013.

Ο Xia έφτασε στην κορυφή μόλις λίγα λεπτά μετά τον Plain, από την Δυτική Αυστραλία, που έγινε ο γρηγορότερος άνθρωπος που ανέβηκε στις «επτά κορυφές» – τα υψηλότερα βουνά σε όλες τις ηπείρους, συμπεριλαμβανομένου του Όρους Vinson στην Ανταρκτική.

Δείτε τον Plain να φτάνει στην κορυφή:

Ο 36χρονος Plain, ο οποίος πριν από τέσσερα χρόνια έσπασε τον λαιμό του σε ένα ατύχημα, στις 16 Ιανουαρίου ανέβηκε στα 4,892 μ. του Vinson.

Στις 117 μέρες που ακολούθησαν, ανέβηκε στις κορυφές του όρους Aconcagua στη Νότιο Αμερική (6,961 μ.), του όρους Κιλιμάντζαρο στην Αφρική (5,895μ.), στο Puncak Jaya (4,884μ.) στην Παπούα, Ινδονησία, στο όρος Elbrus στην Ευρώπη (5,642μ.) και στο Denali στην Βόειο Αμερική (6,190μ).

«Πριν από τρεισήμισι χρόνια, ήμουν ξαπλωμένος σε ένα νοσοκομείο με σπασμένο λαιμό και τότε ήταν που έβαλα έναν στόχο με τον εαυτό μου», έγραψε στο προφίλ του στο Facebook, λίγο μετά που έφτασε στην κορυφή.

Παράλληλα, κατάφερε να σπάσει το προηγούμενο ρεκόρ ταχύτητας, ολοκληρώνοντας εννέα μέρες νωρίτερα και βραβεύθηκε γι’ αυτό στην κορυφή.

Ο Xia και ο Plain είναι ανάμεσα στους 500 ορειβάτες από 38 ομάδες που έφτασαν στην κορυφή αυτή την σεζόν.

Πηγή και φωτό: theguardian.com

“Το μυστικό του Spetsathlon είναι ότι το νησί έχει αγκαλιάσει τους αθλητές”

“Το μυστικό του Spetsathlon είναι ότι οι Σπέτσες έχουν αγκαλιάσει τους αθλητές”

Συνέντευξη στον Γιώργο Παπαδημητρόπουλο
Παραγωγή-κάμερα: Γιώργος Αράπογλου

Τον πήραν οι γονείς του από το χεράκι και έκανε την πρώτη του βουτιά στο κολυμβητήριο της Νέας Σμύρνης. Το στοιχείο του νερού αποδείχθηκε στην πράξη ότι ήταν αυτό που ταίριαζε στο χαρακτήρα του, αφού από τότε μέχρι σήμερα και για τουλάχιστον 30 χρόνια, ο Χρήστος Μποφίλιος περνάει αρκετές ώρες της ημέρας του στο νερό.

“Οφείλω στους γονείς μου ότι έχω κάνει μέχρι σήμερα επαγγελματικά, αφού εκείνοι μου έδωσαν το πρώτο ερέθισμα”, λέει ο ίδιος, ο οποίος στα 37 του θεωρείται ένας από τους καλύτερους προπονητές κολύμβησης.

“Όλα αυτά τα χρόνια που βρισκόμουν στο χώρο σαν αθλητής είδα ότι άρχιζα να αγαπάω το άθλημα όλο και περισσότερο. Κάποια στιγμή σχετικά σε μικρή ηλικία μου πρότειναν να βοηθήσω στη μικρή πισίνα γιατί είχε αρρωστήσει ένας προπονητής. Έτσι και η πρώτη μου επαφή με παιδιά μόλις στα 17 μου. Από τότε συνειδητοποίησα ότι ήθελα να ασχοληθώ με την προπονητική”, τονίζει ο ίδιος για το βήμα που έκανε στην καριέρα του.

Στα Holmes Place εκπαιδεύει μεγάλα… παιδιά τόσο στην πισίνα όσο και στην ανοικτή θάλασσα και τα μαθήματα παρακολουθούν ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι ταυτόχρονα συμμετέχουν σε mulitsports events και κολυμβητικούς αγώνες, όπως το Spetsathlon που διεξάγεται το Σαββατοκύριακο που μας έρχεται.

Από τους πιο παλιούς της παρέας του Spetsathlon και του Spetses Mini Marathon, o Χρήστος Μποφίλιος δεν έχει λείψει σχεδόν από καμία διοργάνωση.

“Πρέπει να έρθεις. Να πέσεις στο νερό των Σπετσών. Να κολυμπήσεις στην ανοικτή θάλασσα και να τρέξεις στις διαδρομές του νησιού. Να νιώσεις τη χαρά του κόσμου, των κατοίκων που έχουν αγκαλιάσει τους αγώνες. Έχει μια άλλη αύρα η διοργάνωση. Μόνο αν έρθει κανείς το καταλαβαίνει, ακόμα και αν είναι απλός παρατηρητής. Είναι μια ευκαιρία, πάντως, για όλους να ξεκινήσουν ένα άθλημα, είτε είναι κολύμβηση, είτε τρέξιμο, είτε ποδήλατο”, λέει στο runnfun.gr λίγες ημέρες πριν την διεξαγωγή του μεγαλύτερου τριάθλου που γίνεται στην Ελλάδα και στο οποίο θα λάβει μέρος μαζί με την CB Swimming Team.

Δείτε όσα είπε στην κάμερα του runnfun.gr

Ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος από το Sifnos Trail Race στην κάμερα του runnfun.gr

Ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος από το Sifnos Trail Race στην κάμερα του runnfun.gr

Για τον Δημήτρη Θεοδωρακάκο δεν χρειάζονται πολλές συστάσεις. Ένας δρομέας για όλα τα τερέν και παντός καιρού, πραγματική έμπνευση για τον κόσμο που ασχολείται με το τρέξιμο στην Ελλάδα και φυσικά δεν αναφερόμαστε μόνο στο ορεινό.

Άλλωστε ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος με εξαιρετικές επιδόσεις στους αγώνες δρόμου, ακόμα και στην πιο απαιτητική διαδρομή, αυτή του Μαραθωνίου της Αθήνας, συγκαταλέγεται στους κορυφαίους έστω και αν ο ίδιος προτιμά το βουνό, για λόγους που θα ακούσετε και παρακάτω.

Με τη συμμετοχή του στο Sifnos Trail Race που έγινε το Σάββατο, ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος είχε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια καλή προπόνηση ενόψει παγκοσμίου πρωταθλήματος και όπως τόνισε και ο ίδιος όχι μόνο το ευχαριστήθηκε, αλλά θα είναι και του χρόνου εκεί.

Για την ιστορία στην 1η θέση τερμάτισε ο Δημήτρης Θεοδωρακάκος με 3.35.04, στη 2η ο Σταμάτης Χατζησταύρου με 3.39.03 και στην 3η Στέλιος Πετρούτσος 3.44.55.

Δείτε όλα τα αποτελέσματα ΕΔΩ

Δείτε το βίντεο και το ρεπορτάζ που επιμελήθηκε ο συνάδελφος δημοσιογράφος Μπάμπης Ζανιάς:

Send this to a friend