Τέρι Φοξ: Ένας ήρωας διαφορετικός από τους άλλους

Τέρι Φοξ: Ένας ήρωας διαφορετικός από τους άλλους

O Τέρι Φοξ έδωσε έναν διαφορετικό αγώνα που δεν κέρδισε. Κατάφερε όμως να γίνει πηγή έμπνευσης για χιλιάδες καρκινοπαθείς στον κόσμο. Αυτή είναι η ιστορία του.

Ξαφνικά κουράστηκε. Μετά από 5.373 χιλιόμετρα έπρεπε να σταματήσει. Το σώμα του έτρεμε. Είχε πυρετό. Ο αγώνας έπρεπε να συνεχιστεί, αυτή τη φορά στο θάλαμο ενός νοσοκομείου. Ο καρκίνος εμφανίστηκε ξανά στους πνεύμονές του.

«Δεν ήταν η πρώτη φορά που κάποιος επιχείρησε να τρέξει κατά μήκος του Καναδά. Ωστόσο ήταν ο πρώτος που έτρεξε κόντρα στην άνεμο» με αυτά τα λόγια προλόγισε η δημοσιογράφος της Τορόντο Σταρ το ντοκιμαντέρ για τον αγώνα του Τέρι Φοξ. Αυτή άλλωστε ήταν όλη η (σύντομη) ζωή του. Ένας διαρκής αγώνας.

Ο Τέρι Φοξ γεννήθηκε στον Καναδά στις 28 Ιουλίου 1958. Από μικρός είχε έφεση στον αθλητισμό. Ξεκίνησε παίζοντας ποδόσφαιρο, ράγκμπι και μπέιζμπολ για να καταλήξει τελικά στο μπάσκετ που ήταν και η μεγάλη του αγάπη. Δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο στο μπάσκετ ενώ ήταν και σχετικά κοντός.

Ο Τέρι όμως δεν τα παράτησε, ήταν πεισματάρης και δουλευταράς. Από παγκίτης κατάφερε με σκληρή δουλειά να κατακτήσει τον τίτλο του καλύτερου αθλητή της χρονιάς. Όλα έμοιαζαν υπέροχα μέχρι την στιγμή ενός τροχαίου ατυχήματος.

Το οστεοσάρκωμα

Ο Φοξ χτύπησε το γόνατό του όμως αποφάσισε να μη δώσει σημασία στον πόνο και να τελειώσει την χρονιά με το κολέγιό του.Το Μάρτιο του 1977 οι πόνοι στο γόνατό του έγιναν αφόρητοι. Η διάγνωση ήταν οστεοσάρκωμα, ένα είδους καρκίνου που ξεκινάει από τα οστά. Στην αρχή πιστευόταν ότι η καθυστέρηση του Φοξ επιδείνωσε την κατάστασή του και έδωσε στην αρρώστια πρόσφορο έδαφος ωστόσο οι γιατροί απέκλεισαν το ενδεχόμενο αυτό. Ο Φοξ ξεκίνησε χημειοθεραπείες αφού οι γιατροί ακρωτηρίασαν το πόδι του. Οι πιθανότητες επιβίωσης εκείνη την εποχή ήταν στο 50% ενώ πριν από δύο χρόνια μόλις στο 15%. Ο Φοξ ξεκίνησε προπονήσεις σε ομάδα μπάσκετ με αμαξίδιο. Μέσα σε τρία χρόνια κέρδισε τρεις Εθνικούς τίτλος με την ομάδα του.

 

Ο μαραθώνιος της Ελπίδας

Πριν μπει στο χειρουργείο ο Φοξ διάβασε ένα άρθρο για τον Ντικ Τράουμ, τον πρώτο αθλητή με πρόσθετο μέλος που τερμάτισε στον μαραθώνιο της Νέας Υόρκης. Η περίπτωσή του αποτέλεσε έμπνευση για τον ίδιο. Ακολουθώντας 14μηνο πρόγραμμα προπόνησης ανακοίνωσε στην οικογένειά του ότι θα έτρεχε κι εκείνος έναν μαραθώνιο.

Τον Αύγουστο του 1979 ολοκλήρωσε τον Μαραθώνιο του Πρίγκιπα Γεωργίου στον Καναδά. Αν και τερμάτισε στην τελευταία θέση όλοι αναγνώρισαν την τεράστια προσπάθειά του. Τότε αποφάσισε να διασχίσει τον Καναδά και να μαζέψει χρήματα για την έρευνα του καρκίνου. Σαν στόχο είχε να μαζέψει ένα δολάριο για κάθε Καναδό δηλαδή 24 εκατομμύρια δολάρια.

Μαζί του ως συνοδοιπόρο είχε τον καλύτερό του φίλο. Εκείνος τον ακολουθούσε με ένα φορτηγάκι στο οποίο ζούσαν. Ξεκίνησε τον μαραθώνιο του στις 12 Απριλίου 1980. Το ταξίδι επίπονο όπως και η συνεχής προσπάθεια που έκανε. Έτρεξε κάθε μέρα επί 143 μέρες απόσταση σχεδόν ίση με έναν μαραθώνιο.

Στην αρχή της προσπάθειάς του δεν υπήρξε η ανταπόκριση που περίμενε από τους κατοίκους του Καναδά. Χρειάστηκε να περάσει αρκετός καιρός μέχρι να γίνει γνωστός ο αγώνας του. Σε κάθε του άφιξη σε κάποια πόλη αποθεωνόταν ενώ αργότερα σύμμαχός του έγινε και η τηλεόραση. Μετά από λίγους μήνες το σώμα του άρχισε να εξαντλείται ώσπου αναγκάστηκε να σταματήσει την 1η Σεπτεμβρίου έχοντας διανύσει συνολικά 5.373 χιλιόμετρα. Αρνήθηκε οποιαδήποτε πρόταση να ολοκληρώσει τον αγώνα του κάποιος εθελοντής.

Ο καρκίνος είχε κάνει μετάσταση στους πνεύμονές του. Ο Τέρι Φοξ είχε συγκεντρώσει 1,7 εκατομμύρια δολάρια όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα του. Μέσω δωρεών και άλλων ενεργειών στην τηλεόραση μέχρι τον Απρίλιο του 1981 είχε συγκεντρώσει 23 εκατομμύρια δολάρια.

Μετά από άνισο αγώνα με την αρρώστια ο Τέρι Φοξ έφυγε από τη ζωή στις 28 Ιουνίου 1981, έναν μήνα πριν από τα 23α γενέθλιά του. Στον Καναδά κηρύχθηκε εθνικό πένθος ενώ οι σημαίες κυμάτιζαν μεσίστιες. Οι γονείς του δημιούργησαν ένα ίδρυμα που φέρει το όνομά του και που βοηθάει στην έρευνα για τον καρκίνο.

Ο Τέρι Φοξ μπορεί να έχασε τη δική του μάχη όμως ο δικός του αγώνας έμεινε για πάντα ως παράδειγμα ότι δεν πρέπει ποτέ να το βάζουμε κάτω. Στον Καναδά θεωρείται Εθνικός ήρωας ενώ κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην ψηφοφορία για τον σπουδαιότερο Καναδό της ιστορίας (το αντίστοιχο «Μεγάλοι Έλληνες»).

Ο Τέρι Φοξ μέσα από τα δικά του λόγια

«Πιστεύω στα θαύματα. Πρέπει να το κάνω»

«Θέλω να γίνω ένα παράδειγμα που δε θα ξεχαστεί ποτέ»

«Αν έτρεχα στον γιατρό κάθε φορά που έχω μια κύστη ή με ενοχλεί η τρίβει θα έπρεπε να έχω σταματήσει ή να μην έχω αρχίσει καν. Έχω δει ανθρώπους να πονάνε τόσο πολύ. Ο λίγος πόνος που περνάω εγώ δεν είναι τίποτα. Δεν μπορούν να τα παρατήσουν εκείνοι και δεν μπορώ να σταματήσω ούτε εγώ»

«Ο καρκίνος με βοήθησε να καταλάβω ότι να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου δεν είναι ο σωστός τρόπος ζωής. Η απάντηση είναι να προσπαθέις να βοηθήσεις τους άλλους»

«Οι άνθρωποι παίρνουν στραβά όταν λέω ότι θέλω να τρέχω μόνος. Αλλά πρέπει να το κάνω με τον τρόπο μου. Πρέπει να συγκεντρώνομαι να ξεχνάω τον πόνο και να συνεχίζω. Μερικές φορές κλαίω όταν τρέχω αλλά απλά δεν το σκέφτομαι»

«Βάζω καθημερινούς στόχους για μένα και είναι σημαντικό να τους πετυχαίνω. Πρέπει να έχω καθημερινή αίσθηση πληρότητας. Ξέρω ότι αν αποτύχω σε κάποιον από αυτούς τους στόχους μου δε θα τερματίσω»

«Αποφάσισα να συμβιβαστώ με τον καρκίνο. Δε θέλω οι άνθρωποι να με λυπούνται. Θέλω να κάνω οτιδήποτε μπορούσα, οτιδήποτε μπορούσε να γίνει»

«Κάθε τι είναι ικανό όταν προσπαθείς»

«Έχω καρκίνο στους πνεύμονές μου. Πρέπει να επιστρέψω σπίτι και να κάνω θεραπείας. Αλλά μπορώ να πω ότι αν υπάρξει κάποιος τρόπος να τρέξω ξανά και να τερματίσω θα ντο κάνω»

«Σήμερα ξυπνήσαμε στις 4 το πρωί. Ως συνήθως ήταν δύσκολα. Αν πεθάνω θα πεθάνω χαρούμενος γιατί έκανα ο,τι ήθελα. Πόσοι άνθρωποι μπορούν να το πουν αυτό; Βγαίνω έξω και κάνω ένα σετ 15 πους απς στον δρόμο και ξεκινάω. Θέλω να γίνω ένα παράδειγμα που δε θα ξεχαστεί»

«Θέλω να δοκιμάσω το απίθανο και να δείξω ότι μπορεί να γίνει»

Επιμέλεια: sdna.gr – Πηνελόπη Παπαδήμου
Πηγές: ESPN 30 for 30 (into the wind), wikipedia, terryfoxfoundation, sansimera

 

 

Previous ArticleNext Article

A Woman Can Be: Και τώρα… Ωκεανία!

A Woman Can Be: Και τώρα… Ωκεανία!

Δύο δυναμικές γυναίκες αφήνουν την καθημερινότητα και ξεκινούν το επόμενο βήμα που θα τους φέρει πιο κοντά στο στόχο των 7 Summits, δηλαδή στην κατάκτηση της ψηλότερης κορυφής κάθε ηπείρου.

Συγκεκριμένα, η Βανέσα Αρχοντίδου και η Χριστίνα Φλαμπούρη μετά την επίτευξη των τεσσάρων πρώτων κορυφών, από τις επτά συνολικά που έχουν θέσει ως στόχο, σχεδιάζουν την κατάκτηση της πέμπτης κορυφής, το Carstensz Pyramid (4.884μ.) στην Ωκεανία. Είναι η ψηλότερη νησιωτική κορυφή στον πλανήτη αλλά δεν είναι από τις ψηλότερες του project. Είναι η πιο τεχνική και περιλαμβάνει και άλλες παραμέτρους (ζούγκλα, ελάχιστη υποστήριξη από τοπικούς οδηγούς, περιοχή με έντονη πολιτική αστάθεια και συγκρούσεις) που την κάνουν δύσκολη και της δίνουν ένα ιδιαίτερο χρώμα περιπέτειας. Η αποστολή των δύο γυναικών αναχωρεί από την Ελλάδα στις 12 Αυγούστου, με την επιστροφή στην Αθήνα να έχει προγραμματιστεί για τις 4 Σεπτεμβρίου.

Οι δύο ορειβάτισσες, με αφορμή την αποστολή τους, θέλησαν να δώσουν έναν τόνο από το εγχείρημά τους. Αρχικά η Βανέσα Αρχοντίδου, τόνισε ότι: «Το να κατακτήσει μια γυναίκα υψηλές θέσεις στον επαγγελματικό τομέα είναι πολύ δύσκολο και χρειάζονται πολλές θυσίες, χρόνος και υπομονή. Το να γευτείς, όμως, την κατάκτηση μιας κορυφής σε ένα από τα 7 υψηλότερα σημεία του πλανήτη είναι αξία ανεκτίμητη!

Πόσο δε, όταν αυτό έχει συμβεί ήδη σε 4 κορυφές και απομένουν άλλες 3 για να ολοκληρωθεί το 7 Summits Project. Ελπίζουμε να έχουμε υγεία, να έχουμε τύχη και η πίστη μας σε συνδυασμό με το θέλω μας, να μας δώσουν τη δυνατότητα να ανεβάσουμε την ελληνική σημαία σε μια ακόμη σημαντική κορυφή».

Παράλληλα η Χριστίνα Φλαμπούρη, πρόσθεσε: «Η κατάκτηση κάθε κορυφής είναι δύσκολη αλλά γίνεται ακόμα πιο σημαντική όταν την κατακτάς σαν μέλος μιας ομάδας, τότε η ικανοποίηση είναι μεγαλύτερη.

Με την Βανέσα γίναμε ομάδα το 2015, τον τελευταίο καιρό όμως η ομάδα του ‘A Woman Can Be’ μεγάλωσε και πλέον έχουμε στο πλευρό μας μια ομάδα εθελοντών που μας βοηθάει να έρθουμε πιο κοντά στην ολοκλήρωση του στόχου. Το γεγονός αυτό μας κάνει να νιώθουμε πιο δυνατές και να γεμίζουμε αυτοπεποίθηση για την κατάκτηση της επόμενης κορφής».

Την αποστολή στην Ωκεανία στηρίζουν εταιρείες που πίστεψαν και εμπνεύστηκαν από το όραμα των 2 κοριτσιών:

Gold Supporter: Samsung Electronics Hellas με το Quick Drive

Silver Supporters: Gerolymatos International με το Sinomarin, Herbalife International Greece

Supporters:  Aktina Travel Group, Alpamayo Pro, The North Face

Μετά την Ωκεανία, σειρά θα πάρουν η κατάκτηση της κορυφής του Everest (8.848μ.), στην Ασία και η κορυφή Vinson Massif (4.892μ.), στην Ανταρκτική, ώστε να ολοκληρωθεί το project.

Να τονίσουμε ότι το A Woman Can Be: 7 Summits project πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ).

Η ιστορία της Βανέσας Αρχοντίδου και της Χριστίνας Φλαμπούρη είναι κάτι παραπάνω από ένας στόχος ζωής, είναι μια ιστορία που εμπνέει τις καρδιές όλων. Σε αυτή την προσπάθεια, μπορείς να γίνεις κι εσύ μέλος της ομάδας. Μάθε περισσότερα και υποστήριξε την προσπάθεια τους μέσα από την σελίδα τους: http://awomancanbe.com/contribute/

Υπό την Αιγίδα του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού

Website: http://awomancanbe.com/

Facebook: https://www.facebook.com/awomancanbe/

Instagram: https://www.instagram.com/awomancanbe/

Hashtag: #awomancanbe

Email Επικοινωνίας: [email protected]

Βαγέλλης Ασπρόμουγγος: Θα κάνω ότι μου αρέσει εμένα και όχι ότι αρέσει στον καρκίνο

Βαγέλλης Ασπρομούγγος: «Θα κάνω ότι μου αρέσει εμένα και όχι ότι αρέσει στον καρκίνο»

Υπάρχουν πολλές φράσεις κλισέ με τις οποίες μπορείς να ξεκινήσεις ένα θέμα που αφορά τον Βαγγέλη Ασπρόμουγγο. «Νίκησε το καρκίνο», «μαχητής της ζωής», « η συγκινητική ιστορία ενός καρκινοπαθή που δίνει μαθήματα δύναμης και αντοχής»… και ο κατάλογος ατελείωτος.

Εγώ τον γνώρισα στο  πιο χαρούμενο περιβάλλον που γίνεται να ανταμώσεις με κάποιον, στις αθλητικές διαδρομές. Τρέξαμε, κολυμπήσαμε, ήπιαμε και τρεις μπύρες και μπορώ να γράψω ένα πράγμα… ο τύπος γουστάρει να ΖΕΙ!!!!!  Αφού ολοκλήρωσε το τρίτο του τρίαθλο, αράξαμε στις όχθες της λίμνης Δόξας και ξετυλίξαμε ένα κουβάρι που έχει πολλές αναποδιές αλλά και μεγάλο τσαμπουκά.

Ποιος κερδίζει θα μάθετε στο τέλος του κειμένου…

Γεμάτα 40άρης και Ταύρος στο ζώδιο, ο Βαγγέλης σπούδασε φωτογραφία με ειδίκευση στο φωτορεπορτάζ ενώ τώρα έχει με το δίδυμο αδερφό του  μια εταιρεία με barcodes και ετικέτες. Ο αθλητισμός ήταν πάντα μέσα στην καθημερινότητα του.

«Με θυμάμαι πάντα τα να ασχολούμαι με κάτι. Στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ ήμουν αρκετά κακός και στράφηκα στο χάντμπολ. Επίσης έκανα σκι στο βουνό ενώ από μικρός είχα και ένα mountain bike. Το 2012 ήρθε μια στιγμή που αποδείχθηκε καταλυτική. Έπεσα με το mountain και έβγαλα το δεξί μου ώμο.Οι γιατροί μου είπανε πως για ένα χρόνο δεν έπρεπε να ξαναπέσω και τότε άρχισα να τρέχω. Ακολουθώντας τη συμβολή ενός φίλου έβαλα στόχο  τον κλασσικό μαραθώνιο. Με μεγαλύτερο log run 9χλμ,έτρεξα το  Νοέμβριο του 2012. Εννοείται πως ήταν λάθος που πήγα απροετοίμαστος.  Τον τερμάτισα καθαρά λόγω μυαλού και όχι σώματος. Έκανα να περπατήσω δύο εβδομάδες. Θεωρώ πως το μυαλό και το πνεύμα υπερνικάει το σώμα, όταν χρειάζεται. Το έχουν πει σπουδαίοι αθλητές, όπως ο Κούρος, και το πιστεύω απόλυτα. Επίσης έτρεχα και σαν συνοδηγός σε ράλι, σε άσφαλτο πιο πολύ. Ήμουν με έναν πολύ ταλαντούχο οδηγό το Βασίλη Ζάχο και είχαμε διακρίσεις.»

– Ποιος είναι ο κοινός παρανομαστής τόσο διαφορετικών επιλογών; Από το χάντμπολ στο mountain και από το Μαραθώνιο στο ράλι;

«Το κοινό τους σημείο είναι πως δε μου αρέσει να κάθομαι σε μια καρέκλα. Σκέψου πως όταν διαγνώστηκα το 2013 μετά το Μαραθώνιο της Αθήνας, το να ήμουν μέσα σε ένα νοσοκομείο με τρέλαινε. Δεν μπορούσα να διανοηθώ πως θα μου απαγορεύσουν οι γιατροί να κάνω ότι θέλω.»  Ένας πόνος, ένα πρήξιμο, μια διάγνωση και ο Βαγγέλης βρέθηκε από το να κυνηγάει το χρόνο στους αγώνες να κυνηγάει τη ζωή!!! «Είδα στο σώμα μου μια συγκεκριμένη αλλαγή στους όρχεις. Λόγω ελλιπούς ενημέρωσης δεν το έψαξα σωστά. Περίμενα να φύγει το πρήξιμο,, αλλά  όταν άρχισε να με ενοχλεί στην καθημερινότητα μου, ακολούθησα τη συμβουλή γιατρού. Είχα μια κακοήθεια στον αριστερό όρχη, και έπρεπε να κάνω αφαίρεση. Την έκανα το Μάιο του 2013, δύο μέρες πριν τα γενέθλιά μου, τη στιγμή που είχα ανακοινώσει στους φίλους πως θα ξεκινήσω προετοιμασία για να κάνω τρίαθλο. Φυσικά όλα ήρθαν πίσω. Έκανα χημειοθεραπείες και σιγά-σιγά άρχισα να προπονούμαι για τρίαθλο».

Έχω πολλά πράγματα για τα οποία πρέπει να ζω

– Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα τέτοιο σοκ, πρέπει να ψάξεις από που θα πιαστείς. Ποια ήταν η πηγή της δύναμης;

«Όταν έμαθα πως έχω καρκίνο και είναι και επιθετικός, αισθάνθηκα μεγάλο φόβο και στεναχώρια. Τσαντίστηκα που πλησίαζαν τα γενέθλια μου. Όλο αυτό κράτησε μισή ώρα. Μετά σκέφτηκα πως δεν θα του περάσει του καρκίνου. Έχω πολλά πράγματα για τα οποία πρέπει να ζω, όπως η οικογένεια μου, οι φίλοι μου, τα πράγματα που κάνω στην καθημερινότητα μου. Μου αρέσει η ζωή και έβαλα προτεραιότητα να νικήσω τον καρκίνο. Έκανα της χημειοθεραπείες, έκατσα 20 μήνες καθαρός και μετά σε έναν επανέλεγχο με διαγνώσανε με καρκίνο στους κοιλιακούς λεμφαδένες. Και έκανα δεύτερη πιο δυνατή χημειοθεραπεία. Μετά από δέκα μήνες είχα μια δεύτερη υποτροπή και έφυγα στην Κολωνία για λεμφαδενικό καθαρισμό. Σε μια πολύ δύσκολη και επικίνδυνη επέμβαση που κράτησε δέκα ώρες, μου αντικατέστησαν ένα τμήμα της κεντρικής αορτής. Μετά από 24 ώρες κατάφερα και σηκώθηκα να περπατήσω. Αυτά ήταν και τα πρώτα βήματα για να ξεκινήσω τρίαθλο.  Από τα πρώτα πράγματα που ρώτησα τον γιατρό ήταν αν θα μπορούσα να κάνω προπόνηση υψηλής έντασης»

– Μετά από τέτοια περιπέτεια δεν θα ήταν λογικό να επανέλθεις με τρέξιμο ή ποδήλατο; Αργά και σταθερά;

«Θα κάνω ότι μου αρέσει εμένα και όχι ότι αρέσει στον καρκίνο. Θα βαριόμουν να έκανα μόνο τρέξιμο ή μόνο ποδήλατο. Το κολύμπι δεν το είχα δοκιμάσει και ξεκίνησα προπονήσεις με την ομάδα του Γιάννη Ψαρέλη. Τώρα είναι το αγαπημένο μου. Αν έπρεπε να κρατήσω κάτι, αυτό θα ήταν η κολύμβηση. Στους αγώνες τριάθλου συμμετέχω όχι για το χρόνο αλλά για τη μαγεία του τερματισμού. Όταν έχει προηγηθεί μια τέτοια περιπέτεια υγείας, μπορείς να φανταστείς τι σημαίνει να τερματίζω. Επιπλέον οι διοργανώσεις τριάθλου είναι γεμάτες χαρά και θετική ενέργεια. Είμαστε   μια οικογένεια όσοι συμμετέχουμε.»

 Θα τερμάτιζα ακόμα και αν έπρεπε να συρθώ μέχρι τη γραμμή του τερματισμού.

 – Η επιθυμία υπήρχε, προετοιμασία έκανες , γιατί άργησε η στιγμή της πρώτης εκκίνησης;

«Τέσσερις φορές ήμουν φουλ φορμαρισμένος. Τη στιγμή που ήμουν έτοιμος να επιλέξω έναν αγώνα έκανα επανέλεγχο και είχα αρνητική διάγνωση. Αυτό με πείσμωνε ακόμα περισσότερο. Το 2016 από τον Αύγουστο μέχρι το Δεκέμβριο τελείωσα μια μεγάλη θεραπεία με αυτόλογη μεταμόσχευση μυελού των οστών. Τρεις συνεχόμενες θεραπείες ανά δεκαπέντε μέρες. Είχα πει στον εαυτό μου, αν καταφέρω και βγω ζωντανός, θα κάνω το πρώτο μου τρίαθλο ότι και αν γίνει. Είχα βάλει στόχο τη Λίμνη Δόξα γιατί είναι μια ήρεμη διαδρομή, το είχα συζητήσει και με τη Δανάη Μωραΐτη. Το έκανα σε  2ώρες, ενώ φέτος το έκανα σε μιάμιση. Βγήκε από μέσα μου ένα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. Όλοι μπορούμε, το ανθρώπινο μυαλό και η ανθρώπινη θέληση δεν τιθασεύονται. Θα τερμάτιζα ακόμα και αν έπρεπε να συρθώ μέχρι τη γραμμή του τερματισμού. Είναι η προσωπική νίκη που με βοήθησε να γυρίσω σελίδα και να συνεχίσω τη ζωή μου. Από τότε έχω συμμετάσχει σε 3 αγώνες τριάθλου. Το ένα ήταν σκυτάλη με τον Νίκο Παπαγγελή στον Σχινιά, η φετινή Λίμνη Δόξα και το Syros Triathlon που ήταν το αποκορύφωμα γιατί συμμετείχα στο Brave Light και έζησα όλες τις μέρες τις διοργάνωσης.

#cancelthecancer

«Προέκυψε όταν ήμουν μέσα στο νοσοκομείο. Έψαχνα μέσα στα social media να βρω κάτι σχετικά με το τρίαθλο.  Να βρω αν υπάρχουν άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο και ασχολούνται με τον αθλητισμό και μοιράζονται την προσπάθεια τους. Αποφάσισα να κάνω μια σελίδα γύρω από τον  εαυτό μου ώστε να παίρνουν κουράγιο όσοι ζουν ότι και εγώ. Να βλέπουν  πως μπορεί να υπάρξει η επόμενη μέρα. Η σχέση είναι αμφίδρομη γιατί και  εγώ παίρνω δύναμη από τα μηνύματα που μου στέλνουν.  

– Ποια σκέψη σε κρατάει δυνατό στον αγώνα;

Το γούρι μου είναι οι κοντινοί μου άνθρωποι. Η οικογένεια και οι φίλοι μου.  Σε κάθε αγώνα τρέχω για φίλους μου που έχουν νοσήσει και κάνουν θεραπεία. Τους αφιερώνω τον τερματισμό μου. Σου δίνει μεγάλη χαρά να σου αφιερώνει κάτι κάποιος που περνάει την ίδια περιπέτεια με εσένα. Είναι σα να σου λέει σε περιμένω»

– Πάμε σε στυλ βραβεία Όσκαρ…. Ποιους θες να ευχαριστήσεις ;

«Θέλω να ευχαριστήσω τον φίλο μου Γιώργο, γνωστός και σαν icnoc . Ποδηλάτης και ταλαντούχος γραφίστας, είναι «συνεργός» στο «cancel the cancer». Δική του σκέψη ήταν το logo και η σχεδίαση. Να μπουν στη σελίδα  και άλλοι καρκινοπαθείς που ασχολούνται με τον αθλητισμό ώστε να δίνουμε κουράγιο σε όσους νοσηλεύονται. Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τον Στέλιο Ανδρεάδη. Με τις συμβουλές και την καθοδήγησή του κατάφερα να τερματίσω στους αγώνες μου. Με βοήθησε και με το κολυμβητήριο Blue Swimming Center όπου έκανα προπονήσεις.  Σε ότι αφορά το ποδήλατο, ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Νίκο Κασσιμάτη και την οικογένεια του. Είναι φίλος αδελφικός. Τέλος ευχαριστώ  την οικογένεια μου που αγαπώ πολύ και τους φίλους μου τριαθλητές.»

– Ποιος είναι ο επόμενος στόχος;

«Είσαι ο πρώτος που το μαθαίνεις. Επόμενος στόχος είναι το Half  Ironman στο Costa Navarino  κάνοντας σκυτάλη με το Νίκο Παπαγγελή ο οποίος είχε νοσήσει με καρκίνο. Θέλουμε να προετοιμαστούμε κατάλληλα και να στείλουμε ένα μήνυμα και εκτός συνόρων.»

Pindus D.U.S.T.: Η Ασημίνα Ιγγλέζου τρέχει ολόκληρη την οροσειρά της Πίνδου! (vid)

Pindus D.U.S.T.: Η Ασημίνα Ιγγλέζου τρέχει ολόκληρη την οροσειρά της Πίνδου! (vid)

To “Pindus D.U.S.T.” (Pindus Delphi Ultra Survival Trek) είναι μια μοναχική, ορειβατική διάσχιση ταχύτητας ολόκληρης της οροσειράς της Πίνδου, που για πρώτη φορά θα επιχειρηθεί σε λίγες μέρες από την Ασημίνα Ιγγλέζου.

Σε λιγότερο από 15 ημέρες 500 χλμ

Η απόσταση που η Ασημίνα θα διανύσει σε λιγότερο από 15 ημέρες τρέχοντας και περπατώντας με την ελάχιστη εξωτερική υποστήριξη, έχει μήκος περίπου 500 χιλιόμετρα, ανηφορίζει συνολικά για πάνω από 32.000 μέτρα και περνά από 12 κορυφές βουνών.

To “Pindus D.U.S.T.” (Pindus Delphi Ultra Survival Trek) είναι μια μοναχική, ορειβατική διάσχιση ταχύτητας ολόκληρης της οροσειράς της Πίνδου, που για πρώτη φορά θα επιχειρηθεί σε λίγες μέρες από την Ασημίνα Ιγγλέζου. Η απόσταση που η Ασημίνα θα διανύσει σε λιγότερο από 15 ημέρες τρέχοντας και περπατώντας με την ελάχιστη εξωτερική υποστήριξη, έχει μήκος περίπου 500 χιλιόμετρα, ανηφορίζει συνολικά για πάνω από 32.000 μέτρα και περνά από 12 κορυφές βουνών.

Από το Γράμμο στους Δελφούς

Η διαδρομή του DUST αποτελεί τη συντομότερη νοητή γραμμή που συνδέει τις δύο άκρες της οροσειράς, από την αρχή της στο Γράμμο μέχρι το τέλος της στους Δελφούς. Η πορεία κινείται σε πάνω σε μονοπάτια αλλά και εκτός μονοπατιών, σε άγριο και παρθένο πεδίο, πάνω από κορυφογραμμές, μέσα σε χαράδρες και δάση), κρύβοντας αμέτρητους κινδύνους για την ασφάλεια της Ασημίνας. Για λόγους αξιοπιστίας, το όλο εγχείρημα που ξεκινά στις 21 Ιουλίου, θα καταγραφεί χάρη στην διαθέσιμη δορυφορική τεχνολογία και η πορεία της θα εμφανίζεται σε πραγματικό χρόνο.

Η περιπέτειά της θα γυριστεί σε ταινία, με σκοπό να προβληθεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, κάνοντας γνωστή την Πίνδο και τις αμέτρητες δυνατότητες που προσφέρει η ορεινή Ελλάδα για τουρισμό! Πάνω της θα μεταφέρει δορυφορικό πομπό. Περισσότερες λεπτομέρειες για ατο Pindus DUST βρίσκονται στο μπλογκ της Ασημίνας, αθλήτριας ορεινού τρεξίματος, στη διεύθυνση www.asiminainglezou.com

Ποια είναι η Ασημίνα

Η Ασημίνα Ιγγλέζου, είναι μητέρα δυο παιδιών και αθλήτρια των βουνών, με διακρίσεις σε αρκετούς αγώνες ορεινού τρεξίματος, έχοντας ολοκληρώσει το 2017 τους επτά πιο δύσκολους βουνίσιους αγώνες μεγάλων διαδρομών (ultra-trail) στην Ελλάδα. H Ασημίνα, μια πολυδιάστατη προσωπικότητα, ασχολείται και με άλλες δραστηριότητες έχοντας αρκετές διακρίσεις και στο χώρο του modelling, της ομορφιάς ως( Best Body 2014 στον διεθνή διαγωνισμό Mrs Globe) αλλά και ως παρουσιάστρια στην τηλεόραση.

Δείτε το βίντεο

Send this to a friend