Οταν ο Σπύρος Λούης «έτρεξε» στον κινηματογράφο

Οταν ο Σπύρος Λούης "έτρεξε" στον κινηματογράφο

Από το aggelospolidoros.blogspot.gr

Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες, γνωστοί ως Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1896, διοργανώθηκαν στην Αθήνα από τις 6 Απριλίου έως τις 15 Απριλίου1896.

Σύμφωνα με την ιστορία, το 1894 σε συνέδριο που οργάνωσε ο βαρόνος Πιερ ντε Κουμπερτέν στο Παρίσι, ιδρύθηκε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και αποφασίστηκε η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Έπειτα από πρόταση του Έλληνα εκπροσώπου Δημητρίου Βικέλα, ως τόπος διεξαγωγής των ορίστηκε η Αθήνα. Αν και ο αριθμός των αθλητών που πήραν μέρος ήταν μικρός, παρόλα αυτά η συμμετοχή ήταν η μεγαλύτερη μέχρι τότε σε αθλητική διοργάνωση.

Οι Αγώνες είχαν μεγάλη επιτυχία και υπήρξε μεγάλη συμμετοχή του ελληνικού κοινού, ενώ η σημαντικότερη στιγμή για τους Έλληνες, ήταν η νίκη στο Μαραθώνιο Δρόμο (στις 10 Απριλίου) από τον αξέχαστο Μαρουσιώτη Σπύρο Λούη.

Απ’ όσα τυχαίνει να γνωρίζουμε, ο κινηματογράφος (ελληνικός και ξένος) δεν ασχολήθηκε ποτέ αποκλειστικά με τον Σπύρο Λούη, εκτός βέβαια από ένα ντοκιμαντέρ του Γιάννη Σμαραγδή (παραγωγής 2004 του Δήμου Αμαρουσίου, με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Παναγιώτη Τζανίκου), η οποία γυρίστηκε με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, στο πλαίσιο του προγράμματος Ειρήνης και Πολιτισμού 2004 του Δήμου Αμαρουσίου.

«Σπύρος Λούης» του Γιάννη Σμαραγδή

Η ταινία αυτή, πήρε το πρώτο βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Sports Movies, που πραγματοποιήθηκε στο Μιλάνο (από 29 Οκτωβρίου έως 3 Νοεμβρίου 2004), και είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι, ενώ είχε σταλεί για να συμμετάσχει -ως ντοκιμαντέρ- στη κατηγορία «Ολυμπιακό Πνεύμα», οι υπεύθυνοι του φεστιβάλ τη μετακίνησαν «τιμητικά» (και πρέπει να επισημανθεί αυτό) στις ταινίες, όπου και απέσπασε το πρώτο βραβείο «Guirlande d’ Honneur 2004». Σημαντικό είναι επίσης, και το ότι επελέγη μεταξύ 100 ταινιών από 90 χώρες όλου του κόσμου.

Το ντοκιμαντέρ αυτό του Γιάννη Σμαραγδή, καταγράφει τον «λαϊκό άνθρωπο από το Μαρούσι, που έδειξε το πλήρες νόημα και την ουσία του ευ αγωνίζεσθαι των αρχαίων προγόνων μας και έγινε αθάνατος, μαθαίνοντας και πάλι στην Ελλάδα να ονειρεύεται», όπως είχε δηλώσει ο σκηνοθέτης σε συνέντευξή του στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ συμπληρώνοντας: «Προσπάθησα να καταδείξω σε αυτό το ντοκιμαντέρ, πως με αυτήν την προσφορά ο Σπύρος Λούης θα είναι πάντα πλημμυρισμένος φως, στεφανωμένος και αθάνατος, για να μεταφέρει στους αιώνες το μήνυμα των αρχαίων προγόνων μας: Οι νίκες δεν είναι προσωπικές. Είναι της Ελλάδας, της ανθρωπότητας».

Το σενάριο (σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Πασχίδη) είναι του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή, η διεύθυνση φωτογραφίας του Νίκου Σμαραγδή, η σκηνογραφία του Δαμιανού Ζαρίφη και η μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου, ενώ η εκτέλεση παραγωγής ανήκει στην «Αλέξανδρος Φιλμ», σε χρηματοδότηση του Δήμου Αμαρουσίου.

Το ρόλο του Σπύρου Λούη ερμηνεύει ο Αλμπέρτο Φάις, της συζύγου του Ελένης, η Εβίτα Ζυμάλη, τον Αυστραλό δρομέα Φλάκ ο Κώστας Δελακούρας και τον ταγματάρχη ο Αντώνης Αντωνίου.

Η εξαιρετική αφήγηση έγινε από τον Κώστα Κλεφτόγιαννη, ενώ στην Αγγλική βερσιόν από τον Γρηγόρη Πατρικαρέα. Πρέπει δε να τονισθεί, ότι είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της τοπικής αυτοδιοίκησης, που μια ταινία χρηματοδοτούμενη από ένα δήμο, στη συγκεκριμένη περίπτωση από τον Δήμο Αμαρουσίου, κατακτά παγκόσμια διάκριση και μάλιστα πρώτο βραβείο. Υπάρχει, όμως και άλλη μια ταινία, στην οποία ο Σπύρος Λούης, εμφανίζεται ως δευτεραγωνιστής στην εξέλιξη της ιστορίας. Ταινία μεγάλου μήκους, η οποία δεν είναι Ελληνική, έχει γυριστεί στην Ελλάδα όμως, με ξένους και Έλληνες ηθοποιούς και ξεχάστηκε γρήγορα. Τι συνέβη ακριβώς, θα το δούμε στη συνέχεια…

Όταν το Χόλιγουντ ανακάλυψε τον… Σπυρίδωνα Λούη

Τις δεκαετίες ’50 και ’60 η Ελλάδα είναι πρώτη επιλογή για τους τουρίστες όλου του κόσμου. Η χώρα μας, δεν έχει ακόμα επηρεασθεί από το «δυτικό» πολιτισμό και όλοι οι ξένοι την προτιμούν για την παρθενικότητα του τοπίου και την απλότητα και τον αυθορμητισμό των κατοίκων της. Μεταξύ αυτών που συχνάζουν στα Ελληνικά νησιά και την ύπαιθρο χώρα είναι και οι καλλιτέχνες του Χόλιγουντ. Ο Τάιρον Πάουερ, ο Ζαν Κοκτό, η Ρίτα Χέιγουορθ, ο Γκάρι Κούπερ και η Λιζ Τέιλορ είναι από τους πρώτους αστέρες που επισκέπτονται τη χώρα μας και οι πρώτοι και καλύτεροι διαφημιστές της, προς το τέλος της δεκαετίας του ’50.

Την ίδια εποχή, το Χόλιγουντ έχοντας εξαντλήσει τη μυθοπλαστική του ικανότητα, στρέφεται προς την Ευρώπη και επειδή έχουν προηγηθεί οι τουριστικές επισκέψεις, διαπιστώνει ότι το Ελληνικό τοπίο διακρίνεται για την ποικιλία των μορφών του, την καθαρότητα και τη φωτεινότητά του και έρχεται με προτάσεις για γυρίσματα ταινιών.

Ο υπουργός… Βιομηχανίας της περιόδου εκείνης, αντιλαμβάνεται ότι εάν ενθαρρύνει τις ξένες παραγωγές, η χώρα μας θα βγει πολλαπλώς κερδισμένη και δίνει άδειες. Έτσι, ταινίες όπως «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» (1956), «Το Παιδί Και Το Δελφίνι» (1957), «Ποτέ την Κυριακή» (1960), «Ο Λέων Της Σπάρτης» (1962) και «Αλέξης Ζορμπάς» (1964) γίνονται οι καλύτεροι διαφημιστές μας και συμβάλλουν στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στην αύξηση του τουριστικού ρεύματος.

Μεταξύ αυτών το 1960, γυρίστηκε και στην Αθήνα μια Αμερικανική αισθηματική κωμωδία με υπόθεση που διαδραματίζεται κατά την περίοδο των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, στην οποία ένα από τα πρόσωπα είναι και ο… Σπυρίδων Λούης!

«Συνέβη Στην Αθήνα» του Άντριου Μάρτον

Σύμφωνα με την υπόθεση της ταινίας που είχε τίτλο «Συνέβη Στην Αθήνα» (It happened in Athens), ο «νεαρός βοσκός Σπυρίδων Λούης», αποφασίζει να συμμετάσχει στο άθλημα του Μαραθωνίου Δρόμου. Μόλις φτάνει στην Αθήνα, συναντά την Χριστίνα Γκράτσου, μια νέα κοπέλα από το χωριό του το Μαρούσι, η οποία είναι προσωπική υπηρέτρια της Ελένης Κώστα, της πιο γοητευτικής Ελληνίδας ηθοποιού. Η Ελένη Κώστα, αγαπά έναν ανθυπολοχαγό, τον Μινάρδο, που συμμετέχει κι αυτός στον αγώνα και επειδή είναι σίγουρη ότι θα κερδίσει τον Μαραθώνιο, ανακοινώνει στον Τύπο ότι θα παντρευτεί τον νικητή του αγώνα. Όμως νικητής θα είναι ο… Σπυρίδων Λούης, ο οποίος έχει ερωτευτεί την υπηρέτριά της, Χριστίνα, και της έχει υποσχεθεί γάμο…

Η κωμωδία (που προβλήθηκε το 1962 και δεν πήγε καλά εισπρακτικά), ήταν μια παραγωγή της 20th Century Fox (της οποίας πρόεδρος από το 1942 ήταν ο δικός μας Σπύρος Σκούρας). Σκηνοθέτης ήταν ο Άντριου Μάρτον. Τους βασικούς ρόλους είχαν η πληθωρική ξανθιά Τζέιν Μάνσφιλντ (ως Ελένη Κώστα στη φωτογραφία), ο Τραξ Κόλτον (ως Σπύρος Λούης), ο Νίκος Μινάρδος (ως ανθυπολοχαγός Αλέξης Μινάρδος στη φωτογραφία), η Ξένια Καλογεροπούλου (ως Χριστίνα Γκράτσου), η Λίλι Βαλέντι (μητέρα του Λούη) και ο Τίτος Βανδής (πατέρας του Λούη), ενώ η μουσική που ακούγεται μέχρι σήμερα είναι του Μάνου Χατζιδάκι.

Ως ανέκδοτο αναφέρεται, πως ένα από τα μεγάλα λάθη της ταινίας, ήταν ότι «οι κομπάρσοι στο Παναθηναϊκό Στάδιο φορούσαν ρούχα εποχής 1960 και όχι του 1896». Πράγματι, όσοι είχαν πάει στο Στάδιο εκείνη την Κυριακή του καλοκαιριού του 1960 για το γύρισμα, φορούσαν τα κανονικά τους ρούχα, διότι δεν ήσαν κομπάρσοι, αλλά αθηναίοι που είχαν πάει να ακούσουν -και να δουν- τα «Χαρούμενα Ταλέντα» του Γιώργου Οικονομίδη, μια πολύ δημοφιλή ραδιοφωνική εκπομπή της εποχής, που είχε διαφημιστεί ότι θα μεταδοθεί ζωντανά από το Στάδιο. Κατά την είσοδό τους δε, τους έδιναν μόνον ένα καπέλο εποχής του 1896 στους άντρες, καθώς και ένα ομπρελίνο στις γυναίκες, με εντολή να τα πετάξουν στον αέρα κατά την είσοδο του δρομέα-ηθοποιού Λούη στο Στάδιο, όπως και έγινε για να αποδοθεί η ατμόσφαιρα της νίκης.

(Δημοσιεύτηκε στην Αμαρυσία στις 7/5/2011 και όλες οι φωτογραφίες είναι από το Google – Εικόνες)

Previous ArticleNext Article

Ο άθλος του Μάριου Γιαννάκου στην έρημο του Ντουμπάι

Ο άθλος του Μάριου Γιαννάκου στην έρημο του Ντουμπάι

Τον περασμένο Φεβρουάριο πέρασε δύο μέρες στην Αρκτική, στο Ροβανιέμι, κουβαλώντας το έλκηθρό του για 150 χιλιόμετρα.

Λίγους μήνες μετά, από 11 έως 15 Δεκεμβρίου, ο Μάριος Γιαννάκου ολοκλήρωσε μια ακόμα σκληρή δοκιμασία πέρα από τα όρια.

Συμμετείχε και ολοκλήρωσε βαδίζοντας και τρέχοντας 270 χιλιόμετρα στον υπερμαραθώνιο στην αραβική έρημο Αλ Μαρμούμ στο Ντουμπάι!

Έγινε ένας από τους 20 που τα κατάφεραν και φυσικά ο μοναδικός Έλληνας.

Έγραψε μάλιστα στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook:

Τερμάτισα.

270 χιλιόμετρα στην έρημο για την Ελλάδα , για την οικογένεια μου , για την κοπέλα μου και όλους εσάς που με πιστέψατε.

Δε ξέρω αν θα βρω ποτέ λόγια να σας περιγράψω τι πέρασα αλλά άφησα ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου πίσω στην έρημο.

Για την Ελλάδα.

Ο Μαρίος Αναγνώστου έτοιμος για το επόμενο βήμα

Ο Μαρίος Αναγνώστου έτοιμος για το επόμενο βήμα

Ο Μάριος Αναγνώστου ανήκει στην ομάδα των νέων αθλητών και αθλητριών, που δείχνουν πως μπορούν να σηκώσουν στις πλάτες τους, το …βάρος των αγωνισμάτων αντοχής.

Ο αθλητής του Σάββα Κουμπούρα έχει δείξει πως διαθέτει το ταλέντο και τα εφόδια να κυνηγήσει τα επόμενα χρόνια συμμετοχή και καλές παρουσίες σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις.

Τελευταίο τρανό παράδειγμα της παραπάνω διαπίστωσης, η παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου, στο Τίλμπουργκ της Ολλανδίας. Με ελάχιστη εμπειρία σε ανάλογες διοργανώσεις, αλλά με περίσσια διάθεση να κυνηγήσει το καλύτερο δυνατό, ο Αναγνώστου κατέλαβε την 17η θέση στην κατηγορία του και με τον τρόπο αυτό ολοκλήρωσε απόλυτα επιτυχημένα τον κύκλο του στην κατηγορία Κ20.

«Είναι αλήθεια πως περίμενα να πάω λίγο καλύτερα. Είχαμε πει με τον προπονητή μου, πως θα κυνηγήσω να βγω μπροστά. Από την αρχή θέλησα να κολλήσω στο προπορευόμενο γκρουπ, ωστόσο κλείστηκα και έμεινα πίσω. Κατάφερα στη συνέχεια να ανεβάσω ρυθμό και σταδιακά να κερδίζω θέσεις έναντι των αντιπάλων μου. Η πίστα έτσι κι αλλιώς ήταν δύσκολη, κι έγινε δυσκολότερη με την βροχή», είπε αρχικά ο νεαρός αθλητής, ο οποίος αναφέρθηκε και στις συνθήκες, που βρήκαν στο Τίλμπουργκ: «Όλα ήταν πολύ όμορφα. Η πίστα, το μέρος, τα σπιτάκια όπου μείναμε μέσα στο ζωολογικό κήπο. Ηταν πραγματικά μια τέλεια εμπειρία».

Ο Αναγνώστου το 2019 θα αγωνίζεται στην κατηγορία Κ23, το πρόγραμμα της οποίας περιλαμβάνει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. «Φετινός στόχος είναι η συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 στα 10.000 μέτρα. Τώρα το χειμώνα θα επιδιώξω καλές εμφανίσεις στον κλειστό στίβο», είπε ο νεαρός.

Τα αγωνίσματα της αντοχής παρουσιάζουν τα τελευταία δύο χρόνια φοβερά σημάδια βελτίωσης, γεγονός που δημιουργεί και στους ίδιους τους αθλητές την προσδοκία για κάτι καλύτερο.

«Οι αθλητές της αντοχής έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως μπορούν να κυνηγήσουν ακόμη καλύτερες επιδόσεις. Είμαστε αρκετά παιδιά που διαθέτουμε τα προσόντα και φαίνεται πως μπορούμε να προσπαθήσουμε να φτάσουμε τα αγωνίσματα μας λίγο πιο κοντά στα επίπεδα που ήταν στο παρελθόν. Ο συναγωνισμός που υπάρχει μας βοηθάει να γινόμαστε καλύτεροι», συμπλήρωσε.

Ο Αναγνώστου το καλοκαίρι κατέκτησε την 19η θέση στα 10.000 μ. στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20, ενώ νωρίτερα στη σεζόν διένυσε τα 10.000 μ. σε 30.10.39, που είναι ατομικό του ρεκόρ και μία από τις καλύτερες επιδόσεις όλων των εποχών στη χώρα μας, στην κατηγορία των Εφήβων. Παράλληλα, ο 19χρονος στη διάρκεια της χρονιάς βελτίωσε τα ατομικά του ρεκόρ σε 1.500 μ. (3.53.08), 5.000 μ. (14.38.14) και στα 3.000 μ. (8.31.64) στον κλειστό στίβο.

Πανταζίδης: «Στόχος μου η πρόκριση στο Τόκιο»

Πανταζίδης: «Στόχος μου η πρόκριση στο Τόκιο»
Πιστός στο ραντεβού του με το πιο ψηλό σκαλί του βάθρου ήταν ο Αλέξης Πανταζίδης, ο οποίος στέφθηκε για 6η διαδοχική χρονιά πρωταθλητής Ελλάδας στο Μοντέρνο Πένταθλο. Ο Ελληνας πρωταθλητής έκλεισε τον κύκλο μιας δύσκολης χρονιάς, όπου κατέλαβε την 6η θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Laser Run. Ο αθλητής του Πανελληνίου δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για την κατάκτηση του Πανελληνίου πρωταθλήματος και στη συνέχεια αναφέρθηκε στους στόχους του 2019. Μια προολυμπιακή χρονιά και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που δίνει 8 προκρίσεις για το Τόκιο.
ΕΡ: Για έκτη διαδοχική χρονιά κατακτάς τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος. Αυτός ο τίτλος ήταν μέσα στους στόχους σου;
«Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος ! Δεν μπορώ να πω ότι δεν περίμενα αυτόν τον τίτλο αλλά σίγουρα είμαι απόλυτα ευχαριστημένος από τις επιδόσεις που μου τον χάρισαν ! Η ξιφασκία μου ήταν σχεδόν τέλεια και τόσο το κολύμπι όσο και το laser run ήταν σε άκρως ικανοποιητικά επίπεδα για την εποχή».
ΕΡ: Πόσο δύσκολο και ψυχοφθόρο είναι να είσαι όλα αυτά τα χρόνια στην κορυφή;
«Αν ανατρέξει κάποιος στο παρελθόν δύσκολα θα βρει κάποιον άλλον Έλληνα πενταθλητή που για πάνω από μια δεκαετία δούλευε συστηματικά με στόχο να είναι ανταγωνιστικός στο εξωτερικό.  Ψυχοφθόρο δεν θα το έλεγα αφού από τα 13 μου μέχρι και σήμερα δηλαδή το 24ο έτος της ηλικίας μου το μοντέρνο πένταθλο έχει γίνει καθημερινός τρόπος ζωής»
ΕΡ: Το 2018 κλείνει για σένα έχοντας σε ακόμη ένα πανελλήνιο τίτλο και ταυτόχρονα όμως και μία έκτη θέση σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα κάνοντας μία αναδρομή είσαι ικανοποιημένος από όλα όσα έζησες;

«Το 2018 ίσως να ήταν η πιο δύσκολη χρονιά στην καριέρα μου μέχρι τώρα, αφού λόγο των φοιτητικών υποχρεώσεων πέρναγα αρκετές ώρες στην σχολή. Ταυτόχρονα προσπαθούσα να κρατήσω τον προπονητικό όγκο σε ικανοποιητικά επίπεδα με αποτέλεσμα κατά την διάρκεια την χρονιάς να με ταλαιπωρήσουν πολλοί μικρότραυματισμοί. Η καίρια απόφαση η οποία ανέτρεψε τον αρνητικό κλίμα και κατάφερα να κλείσω την χρονιά με αυτόν τον ιδανικό τρόπο ήρθε από το Δ.Σ της ομοσπονδίας.

Γενικά είμαι ευγνώμων για την στήριξη από μέρους της ομοσπονδίας που πραγματικά χάρη σ’ αυτήν θεωρώ συνεχίζω σε υψηλό επίπεδο. Ειδικά θέλω να σταθώ στην εμπιστοσύνη που μου έδειξαν το καλοκαίρι που μας πέρασε και με παρότρυναν να συμμετάσχω στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Laser Run. Μπορεί η προετοιμασία να ήταν ιδιαίτερα επίπονη αλλά το αποτέλεσμα δικαίωσε τόσο την προσπάθεια μου όσο και αυτήν την απόφαση- παρότρυνση της ομοσπονδίας».
ΕΡ: Πόσο δύσκολο είναι για ένα νέο αθλητή να ασχολείται ταυτόχρονα και με τον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά και με την εκμάθηση και διάδοση του αθλήματος όπως κάνεις εσύ στον Πανελλήνιο;

«Το θεωρώ ευθύνη μου να κάνω την νέα γενιά να αγαπήσει αυτό το άθλημα. Όμως σίγουρα δεν είναι εύκολο αλλά ούτε και αποδοτικό να συνδυάζονται οι όροι του αθλητή και του προπονητή για αυτό σε συνδυασμό με την βοήθεια των τεχνικών συμβουλών της ομοσπονδίας αλλά και των διασυλλογικών προπονητών των αθλημάτων του Πανελληνίου εδώ και μερικούς μήνες έχω πάρει την απόφαση να αποστασιοποιηθω και να αφοσιωθώ στα αγωνιστικά μου καθήκοντα. 

Σίγουρα όμως είμαι χαρούμενος για το επίπεδο των νεαρών αθλητών τόσο του πανελληνίου όσο και γενικότερα που βρίσκονται στο άθλημα.  Δίνουν σημαντικές ελπίδες για το μέλλον»
ΕΡ: Ενόψει της νέας χρονιάς 2019 μία προολυμπιακή χρονιά Τι περιμένεις και ποιοι είναι οι στόχοι σου;

«Με την κεκτημένα ταχύτητα από το Δουβλίνο αλλά και με ένα μεθοδικό προπονητικό πρόγραμμα προκειμένου να ενώσω και τα υπόλοιπα κομμάτια στο παζλ του μοντέρνου πεντάθλου ήρθε αναμενόμενα και η επιτυχία του πανελληνίου πρωταθλήματος που με άφησε ιδιαίτερα ικανοποιημένο.

Ο στόχος μου δεν θα επιτρεπόταν να είναι άλλος από την 8αδα του πανευρωπαϊκού που δίνει απευθείας πρόκριση για το Τόκιο. Αλλα και να δώσω τον «πάρων» σε όλους τους τελικούς στους διεθνείς αγώνες που θα συμμετάσχω μέσα στο 2019»
ΕΡ:  Το Ολυμπιακό όνειρο είναι για κάθε αθλητή το ύψιστο πιστεύεις ότι υπάρχουν οι δυνατότητες να καταφέρεις να πάρεις μία πρόκριση;
«Ξέρω ότι με την δουλειά που κάνω μπορώ να βρίσκομαι στον τελικό του πανευρωπαϊκού στο Μπαθ ! Από εκεί και πέρα είναι ένας αγωνας και στο Πενταθλο όλα μπορούν να συμβούν ! Είμαι σίγουρος ότι στην καλή μου μέρα μπορώ να γίνω ένα Κάκος μπελάς για οποιοδήποτε αντίπαλο και μην ξεχνάμε ότι οι 8 από τους 36 θα προκριθούν. Αν δεν το πίστευα δεν θα συνέχιζα να αγωνίζομαι. »
ΕΡ: Μιας και η χρονιά τελειώνει και οι γιορτές πλησιάζουν τι θα ήθελες να ευχηθείς στον κόσμο και τι θα ζητούσες από τον Άγιο Βασίλη να σου φέρει για τη νέα χρονιά;
«Εύχομαι το 2019 να φέρει πίσω τα χαμόγελα σε όσους στέρησε το 2018 και τα θλιβερά συμβάντα που έπληξαν την χώρα να μην συμβούν πουθενά στον πλανήτη. Προπαντός υγεία και δύναμη να συνεχίσω να ονειρεύομαι και ακόμη το 2019 να συνδυαστεί με την καθιέρωση του ελληνικού μοντέρνου πεντάθλου στο διεθνές στερέωμα»
Πηγή: eomop.gr

Send this to a friend