Αργείς στα ραντεβού σου; Και, όμως, είναι πάθηση!

Στο Νοσοκομείο Ninewells της πόλης Ναντί, σε ένα ραντεβού, ο  57χρονος Σκωτσέζος ονόματι Τζιμ Ντάνμπαρ έφτασε με καθυστέρηση 20 λεπτών.

Ο κ. Ντάνμπαρ δεν έχει καταφέρει ποτέ στη ζωή του να φτάσει εγκαίρως στη δουλειά, στα γεύματα με φίλους ή έστω στα πρώτα ραντεβού με τις συντρόφους του, ενώ ακόμα και στους γάμους ή τις κηδείες φτάνει με πάντα αργοπορημένος. Και αφού μια ζωή καθυστερεί, διαγνώστηκε με σύνδρομο χρόνιας αργοπορίας.

Το σύνδρομο πράγματι υπάρχει αν και δεν είναι σίγουρο ότι αποτελεί ιατρικό πρόβλημα ή απλή συνήθεια. Πρόσφατη μελέτη του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Σαν Φρανσίσκο, στην οποία περισσότεροι από 200 εθελοντές, έδειξε ότι το 17% μονίμως καθυστερούσαν. Οι άνθρωποι αυτοί παρουσίαζαν παρόμοια στοιχεία στη συμπεριφορά τους, όπως αγχώδεις τάσεις και δυσκολίες με τον αυτοέλεγχο.

Ορισμένοι γιατροί πιστεύουν ότι το σύνδρομο χρόνια αργοπορίας πηγάζει από το ίδιο τμήμα του εγκεφάλου το οποίο προσβάλλεται στους πάσχοντες από σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας, πολλοί εκ των οποίων πασχίζουν για να είναι ακριβείς στις υποχρεώσεις τους. Η προσβολή αυτού του τμήματος σημαίνει ότι δεν μπορούν να υπολογίσουν με ακρίβεια πόσος χρόνος χρειάζεται για να κάνουν το οτιδήποτε. Μερικοί ψυχολόγοι πιστεύουν ότι η χρόνια αργοπορία αποτελεί σύμπτωμα υποκείμενου προβλήματος ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη.

Οι πιο… παράξενες αλλεργίες που μπορεί να μας ταλαιπωρούν

Μπορεί να αντιμετωπιστεί

Οι ερευνητές, πάντως, λένε πως το σύνδρομο χρονιας αργοποριας μπορεί να αντιμετωπιστεί – και συνιστούν στους ασθενείς να θέτουν αυστηρά χρονικά περιθώρια στον εαυτό τους και να καταγράφουν πόση ώρα τους χρειάζεται για να κάνουν κάτι, ούτως ώστε να προγραμματίζουν σωστά τον χρόνο τους.

Εντούτοις, μερικοί ειδικοί εκφράζουν αμφιβολίες για τη διάγνωση των γιατρών του Ninewells.

«Το σύνδρομο δεν έχει ενταχθεί στον Οδηγό Ψυχικών Νόσων της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, συνεπώς δεν είμαι σίγουρη αν στα’ αλήθεια συνιστά ιατρικό πρόβλημα», δήλωσε η ψυχοθεραπεύτρια δρ Σέρι Τζέικομπσον, διευθύντρια στην Κλινική Ψυχοθεραπείας Harley, στο Λονδίνο.

«Η επαναλαμβανόμενη αργοπορία αποτελεί σύμπτωμα υποκείμενων διαταραχών, όπως το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και η κατάθλιψη, αλλά θα μπορούσε να είναι απλώς συνήθεια και όχι ιατρικό πρόβλημα», πρόσθεσε.

Διαβάστε επίσης: Και όμως υπάρχουν άνθρωποι που είναι αλλεργικοί στη γυμναστική!

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Previous ArticleNext Article

Η σωστή στρατηγική για να αλλάξετε το σώμα σας!

Η σωστή στρατηγική για να αλλάξετε το σώμα σας!

Δεν χρειάζεται να βιαστούμε να χάσουμε πολλά κιλά γρήγορα και με επικίνδυνες μεθόδους (π.χ ακραίες δίαιτες, χάπια αδυνατίσματος), ούτε να συγκρίνουμε το σώμα μας και το βάρος μας με αυτό άλλων ατόμων, αφού κάθε σωματότυπος είναι διαφορετικός.

Ένας επιθυμητός ρυθμός απώλειας είναι συνήθως 2-4 κιλά το μήνα.

Μικρές αλλαγές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά:

• Χρησιμοποίησε τις σκάλες αντί του ανελκυστήρα.
• Πάρκαρε το αυτοκίνητο σου λίγο μακρύτερα από τη δουλειά ή τα ψώνια σου και περπάτα.
• Κάνε περισσότερες δουλειές μέσα στο σπίτι.
• Χρησιμοποίησε περισσότερο τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
• Αναζήτησε κάποια δραστηριότητα που θα σου άρεσε ή θα σε διασκέδαζε και ενσωμάτωσε τη στην καθημερινότητά σου. Μην ξεχνάς και το χορό!
• Χρησιμοποίησε το ποδήλατο. Είναι οικονομικό, οικολογικό και ευχάριστο μέσο μεταφοράς.
• Χρησιμοποίησε βοηθητικούς βηματογράφους (συσκευή μέτρησης βημάτων), οι οποίοι μπορούν να σε κινητοποιήσουν να περπατάς περισσότερο κάθε ημέρα (στόχος: 10000 βήματα / ημέρα).

Οι ειδικοί συστήνουν τουλάχιστον 60’ μέτριας έντασης άσκηση τις περισσότερες ημέρες τις εβδομάδας, είτε με τη μορφή οργανωμένης άσκησης (π.χ. γυμναστήριο, ομάδα, χορός) είτε στο πλαίσιο των καθημερινών δραστηριοτήτων.

Για παράδειγμα μπορούμε να μειώσουμε το χρόνο που βλέπουμε τηλεόραση σε λιγότερο από 10 ώρες την εβδομάδα και να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο σε δραστηριότητες που κάνουν καλό στην υγεία και στη διάθεσή, όπως το περπάτημα.

Θα πρέπει εντούτοις να θυμόμαστε πως προκειμένου να διατηρήσουμε σταθερό το σωματικό μας βάρος είναι απαραίτητο να βελτιώσουμε παράλληλα τις διατροφικές μας συνήθειες και να γίνουμε γενικότερα πιο δραστήριοι.

Διαβάστε ακόμα: Οι 10 πιο αντισυμβατικοί τρόποι για να χάσετε κιλά

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

Γονίδιο παχυσαρκίας: Το αθλημα που δίνει τη λύση

Προδιάθεση παχυσαρκίας: Τρέξιμο, κολύμβηση ή ποδήλατο για έλεγχο βάρους;

Δεν είναι όλες οι μορφές σωματικής άσκησης κατάλληλες για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Για τους ανθρώπους που έχουν προδιάθεση παχυσαρκίας, λόγω συγκεκριμένων γονιδίων, η επιλογή της κολύμβησης δεν είναι η καλύτερη δυνατή σε αντιδιαστολή με το τρέξιμο, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «PLOS Genetics», η οποία διερεύνησε τις καταλληλότερες μορφές σωματικής άσκησης για τους ανθρώπους με γενετική προδιάθεση παχυσαρκίας, φάνηκε ότι το κολύμπι ‘ανοίγει την όρεξη’ με αποτέλεσμα να εμποδίζει την απώλεια βάρους.

“Η κολύμβηση ενεργοποιεί την όρεξη”

Η δρ. Βαν – Γιου Λιν, αναπληρώτρια καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν, δήλωσε: «Η σωματική άσκηση σε κρύο νερό, όπως το κολύμπι, ενεργοποιεί την όρεξη και την πρόσληψη τροφής».

Εκτός της κολύμβησης μη αποτελεσματική φάνηκε επίσης η ποδηλασία, οι διατάσεις και ορισμένα παιχνίδια όπως το Dance Dance Revolution.

Βέβαια, αυτά τα είδη άσκησης δεν είναι αναποτελεσματικά όταν πρόκειται για τον έλεγχο του βάρους, απλά δεν φαίνεται να αντισταθμίζουν τη γενετική προδιάθεση.

Από την άλλη, το τρέξιμο (τζόκινγκ) αποδείχθηκε η καλύτερη μορφή σωματικής άσκησης για τους ανθρώπους με ‘γονίδια παχυσαρκίας’. Δεν συνιστά όμως τη μόνη λύση καθώς αντίστοιχα αποτελέσματα φάνηκε να έχουν η ορειβασία, το περπάτημα, το γρήγορο περπάτημα, ορισμένα είδη χορού και η συμμετοχή σε συνεδρίες γιόγκα για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Κληρονομικότητα

Πάντως, οι άνθρωποι που ανέφεραν ότι ασκούνταν τακτικά είχαν χαμηλότερο ΔΜΣ (Δείκτη Μάζας Σώματος) και μικρότερη περιφέρεια μέσης από αυτούς που δεν ασκούνταν, ένα εύρημα το οποίο επιβεβαιώθηκε και για εκείνους που είχαν γενετική προδιάθεση για παχυσαρκία.

Φαίνεται, επομένως, ότι η κληρονομικότητα παίζει κάποιο ρόλο, όμως τα γονίδια δεν είναι πεπρωμένο και η επίδραση των γονιδίων παχυσαρκίας μπορεί να περιοριστεί με την τακτική σωματική άσκηση.

Πολύ συχνά οι γιατροί συνιστούν σωματική άσκηση. Μέχρι τώρα, όμως, δεν ήταν ξεκάθαρο ποιες μορφές της είναι οι κατάλληλες για τους ανθρώπους που έχουν προδιαθεσιακά για την παχυσαρκία γονίδια.

Το 40-70% της διακύμανσης του ΔΜΣ στον πληθυσμό οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες και πάνω από 400 γονίδια εξηγούν το γιατί ορισμένοι άνθρωποι γίνονται υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Ιδιαίτερα το γονίδιο MC4R έχει καίρια επίδραση στην παχυσαρκία καθώς δημιουργεί αίσθημα ακραίας πείνας. Αυτό βρίσκεται περίπου σε έναν στους 2.000 ανθρώπους.

Ο δρ. Σάιμον Κόρκ, λέκτορας Ιατρικής Εκπαίδευσης στο Βασιλικό Κολλέγιο του Λονδίνου, εξηγεί ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σε ό,τι αφορά την υιοθέτηση άσκησης ως βασικής στρατηγικής απώλειας βάρους καθώς δεν είναι λίγες οι έρευνες που προτείνουν ότι πρέπει να γίνουν και άλλες αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η αλλαγή διατροφής. Ο ίδιος τονίζει επίσης την ανάγκη να γίνουν περαιτέρω έρευνες σε άλλους πληθυσμούς πέραν των Κινέζων Χαν που μπορεί να έχουν και διαφορετικά γονίδια.

Στην έρευνα αναλύθηκαν στοιχεία υγείας 1.824 ενήλικων Κινέζων ηλικίας από 30 έως 70 ετών από τη βάση δεδομένων υγείας «Taiwan Biobank».

Διαβάστε ακόμα: Πώς το αργό, μέτριο ή γρήγορο τρέξιμο επηρεάζει τη μακροζωία;

Ακολουθήστε το Run 'n Fun στο Google News

x
Send this to a friend